장음표시 사용
31쪽
as DISSERTATIO HISTORIeA I. X. Ex hac molliorum Iansenistarum Sententia Pr diit A. 17oa. timssa illa Casus eonscἱentiae resolutio, in Do inducitur nescio quis clerieus, oui sacramentalis
absolutio denegata fuerat, eoquod deelarasset, se moera quἰnque propositἱones simpliciter et absolute damnaare , ac formularἱo Alexandri VII. se quidem subscripsisse i nihilomlaus quantum ad quaestionem faeti, seu attributionem illarum quinque propositἱonum lἱbro Iam
senii, exlitimare se, religiosum susscere silentium. Iansentani Doctores Theologos Parisienses omnino quadraginta , et quidem ex eis aliquos non sine malis a tihus , adduxerunt ad subscribendam propositi in di-ia elo oonscientiae casu articuli responsionem his verhis rDoetores infrascriptἱ , uisa casus expositione , censent hujus Ecclesiastici uirἱ sententiam nec nopam esse , nee singularem, nec ab Ecclesia damnatam ; neque talem , ut Confessarius possit ipsi Sacramentalem
denegare absolutionem, nisi eam retractauerit. At responsio illa ad memoratum easum A. 17Oo. damnata
fuit a Clemente XI, misso ad Regem christianissimum Brevi, atque ab ipso etiam Parisino Archiepiscopo Cardinale Noailio censoria virgula perstricta est , iussis Parisiensibus illis Theologis , qui subscripserant res Pon
sioni , sententiam suam revocare.
XI. Tandem A. 17M. Idem clemen x x1. solemni edita constitutione, cujus initium est, Vineam DomAni Sabaoth , declaravit, obsequἱoso illo silentio minime satisfert obedientiae , quae praelaserils constitutionibus debetur ; sed damnatum ἱn quinque praefatἰs propo sitionibus Jansenti librἱ sensum , quem illarum uerba praese erunt. ut praefertur, ab omnἱbus Christi fides bus , ut haereticum , non ore solum, sed et corde reji
32쪽
DE IAMERANIs. re ac damnari debere; nec alia mente, anἱms aut credulitate supradictae formiae subscribi licite posse. Clerus Gallicanus in comitiis Generalibus eoiem anno L tetiae dongregatus, Pontifidiam hanc constitutionem solemniter promulgandam, plenaque eum obedientia ab omnibus recipiendam curavit, datis ad caeteros Galilao Episcopos encyclicis litteris. Unus tamen inventas est Aegydius de Wite Presbyter Gandavensis, Pastor gao dam B. Mariae Meohliniae, qui inaudita audacia, atque amentissimo furore hane ipsam clementis constituti nem A. 17 . universae Ecclesiae denuntiaret, velut inimicam Gratiae Dei, et fautricem Pelagianae sverbiae, ut e lumniatricem insignis Discopi Jansenti nimirum eum eximiae eruditionis laude , et odore SNnctitatis in Ecclesiae gremio vita Iuncti : ut destructricem hiera chiri ordinis . per ea quae extorqueri mandat perj-ria; ut omnis boni obtruncatricem, omnis mali iliadem, animarum ruinam, Salatis excidium, aρertamque et ineuitabilem Ecclesiae stragem. XII. Ex Iansentanis tres praecipue hie commemorandi sunt. quorum unus San ranus Abdas, novae factionis Patriarcha: duo reliqui, Antonius Arnaidas, et Paschasius Quesnellus, ordinis, ut vocant, Abbates fuerunt, opercula digna sane hae patella. Joannes Vedigerius de muranne Abbas S. Cyrani, Batonae in Vasconia natus est A. I 58I. Lovanti cum Theologiae operam daret, amicitiam eum Iamenio contraxit, quem per ηnnos aliquot studiorum et mensae socium habuit
in patria , primaque cum illo Jausenismi fundamenta iecit. Parisiis dein sedem fixit, ut in illo orbis the
tro inclaresceret, atque in multorum amicitiam ac ben
Iolentiam obreperet, quam dolis malisque artibus sibi
33쪽
eomparavit, magnam dogmatum ae vitae austeritatem simulando. Frequentior illi non erat sermo, quam do restauranda poenitentia, innovandis antiquis canonibus, et primitivo Ecclesiae spiritu : de caecitate hominum , ac prosunda sanctissimarum veritatum ignorantia saepissime conquerebatur. Hac simulatione multos decepit ,
Andyllium praecipue eum omni Arnaldorum fami lia, quam veterator semper impense coluit. Amicitia haeo aditum ipsi in Portum Regium aperuit, in quo duae Andyllii sorores religiosae vitae institutum amplexas fuerant. Tihil illo in contegenda doctrinae foed
tale fuit oculatius, ne unico obtutu deprehensa horro Tem incuteret ; non enim antea ad graviora promovebat gradum, atque animis insinuabat, quam leviora quaedam Pronis auribus , magnaque veneratione excipi animadverteret. Tum denique animis rite dispositis in Praeparatis utendum ratus, dogmata sua sensim iusti, labat , docebatque peccata venialia confiteri esse in ille , ac praxin novellam : actum dumtaxat esse Christianae demissionis , qui possit etiam laico fieri: non
esse necessarium in consessione exponere numerum Peccatorum mortalium, aut circumstantias speciem mutantes : per absolutionem non remitti peccata , sed eam signum tantum esse, quod sint remissa per contritionem Persectam, quam negessariam Omnino esse doee-hat : satisfactionem praemittendam esse confessioni, et Sacramentali absolutioni: communioni plus virium ine se ad delenda peccata , quam confessioni; neque tamen ad Eueharisticam Mensam prius aecedendum eSse , quam de peccatis nostris perseolam egerimus poenitentiam ; ita ut neo voluntario mentis sensu, nee eX incuria aut negligentia erga rem ullam, quae Deo dispi,
34쪽
eere possit, afficiamur, illique adhaereamus. Eos qui voluntarie haerent in minimis naevis et impar sectionibus , indiguos esse Eucharistiae Sacramento ; et quao sunt hujusmodi ad extinguendam Christianam pietatem , arcendosque a Sacramentorum usu fideles perquam accomodata. Ne autem enormes istae doctrinae in publicum erumperent , generosus hic pugil, priscis Martyribus , si Superis placet, exaequandus, sedulo cavit, prohibuitque discipulis suis, ne arcana ista revelarent, Segus se negaturum omnia. Epistolas etiam a se ad alios scriptas de rebus istis combari j sit, ne haec doctribnae nagitia sorte deprehensa sibi noxae larent, graveqtie incommodum earum Scriptori crearent. XIII. Non multum intercessit temporis, cum de frequentibus in Porta Regio conventiculis fama percre-huit; quae cum a clandestinis coitionibus nihil diversi haberent, vehementer Offendebaut Armandum Cardinalem Richelium. Cumque is alioquin multa de disseminatis a Moderatore Portus Regii novis opinionibus i
tellexisset , praecipue quod sub Seguenotii Oratoriani Presbyteri nomine Epistolam S. Augastini de Virgini- tate , quam Galliee reddiderat, publici juris secisset
Sancyranus variis adnotationibus inquinatam, quibus crassi errores contra vota , praesertim caςtitatis, disse minabantur , novum hunc dogmatisten Rogio nomine
comprehendi jussit. Obtemperatum est imperio ab iis , quibus id negotii datum crat, et Sancyranus XV. Maii
in carcerem Vincennensem conjectus est. Dum carcere
detinebatar, quaestio de ejus doctrina est habita, tostibusque multis omni exceptione majoribus convictas est de fravissimis erroribus , ex qaibus, uti etiam ex ineptissimis et contradictoriij ejus responsis uonstat,
35쪽
numquam fuisse hominem magis vanum , arrogantem , fallacem, vindictae avidum. Post mortem Cardinalis Richelii a chavignio Secretario Status, et Molano Praeside impetrata illi suit liheratio a careere, certis tameneonditionibus. At eodem anno 1643. die II. Octobris
poplexia oppressus, ultimisque morientium Satrame tis minime munitus, ex hac vita decessit, annos natus LXII. Fratres Sammariani in sua Gallia Christiana Sancyranum splendidissima summe Orthodoxi , et sanctissimi nostra aetate viri appellatione exornarunt. V Tum gravissima cieri Gallicani decreto diserte cautum fuit, ut commentitium host elogium expungeretur.
XIV. Quid de Co ilia Tridontino, ipsaque EezIω sia Sancyranus sensorit, memoria prodidit Illustrissimas Ludovicus Abelbus Episcopus Ruthens is in Vita S. mincentia a Paulo, congrogationis Missionariorum S. Lanari fandataris. Cum enim Sancyranus tu familiari
eum sancto Me viro congressu, cuius amicitiam capimhat , disputando inesciisset , summaque vehementia do-etrinam tueretur a Tridentino conellio inter salsas et haeretieas relatam, ad Sancyranam ait S. Vineentias et
Quaeso , mi Domine , quo pacto audes tuum unius iudicium praeferre judicio tot Praestantissimorum pirarum, ac Praesulum in Tridentino Concilio congregiorum , qui rem hanc communi voce et consensu des Herunt Τ Ne uerbum mihi amplius de hac Concilio, r Posuit Sancyranus: erat Concilium Papae et Scholasticorum , in quo omnia factionibus, coitionibus , et si fragiorum prensationibus agebantur. Idem re- ert, Sancyranum alias dixisse eidem S. Vineentio : Ingenue constear tibi, magna mihi lumina largitum esse
Deum, et adhuc largiri: is docuit me, nullam amplius
36쪽
In terris existere Ecclesiam ; et cum pideret mncentium ex hoc sermone totum subito stuρου deIxum , nulla, repetiit, nulla a Ilus in terris existit Ecclesia. Authore Deo diidici, plura quam quinque aut sex Sam Ia auxisse, ex quo illa collama, et inter ruinas suas sepulta est. Antehac Ecclesia ingentis Asoli vectem g
rebat, qui ab ipso fonte ρuris et limpidis aquis fluebat:
at modo id, quod nobis uidetur Ecclesia esse, non nisi limus et coenum est. Aloeus tam nobilis fluuii idem
etiamnum est, sed non sunt eaedem aquae. - - merum
quidem est, Iesum Christum Ecclesiam suam aessi casse supra petram : sed mota ρrostituta est, et adultera; propterea eam christus revult et abiecit, otiitque ut ei substituatur alia, quae integram sibi Idem praestet. XV. Antonius Arnaldus Andyllii frater, natus est Parisiis A. 16 2. Theologias operam dedit in So
Bona , Magistrum nactus in Tractatu de Gratia E co- tum , postea Episcopam carnotensem, novitatam omnium osorem. At -hrevi repudiato homine veteris doetr nae tenacissimo , totum se Arnal lus tradidit Saneyrno, cujus opiniones tam alte imbihil, ut hic aliqua do palam profiteri veritus non sit, habere se sub dise,plina sua singularis meriti iuvenem, qui , quibus a se imhutus esset, opinionibus adhaereret mordicus: eum sors potissimum, qui plurimum illis asserre splendoris , ot contra omnes hodiernas scholas no scholasticos, qui vanis suis argutiis pleraque religionis ac di ciplinas et doctrinae capita infecissent , non constanter minas quam sortiter tueri posset, ac vellet. A. aetatis antio ΚXl X. Theologiae Doctor renuntiatus est, ae biennio post inter Sorbouae socios adlectus' Libram scripsit Arualdus de frequenti communione, qui magnos
37쪽
34 DISSERTATIO HISTORICA I. in Gallia strepitus exeitavit ob doctrinam erroneam,
atque a communi aberrantem circa administrationem et . usum Sacramentorum Eucharistiae et Poenitentiae,
atque persectam aequalitatem inter Apostolorum Princissem Petrum, et Gentium Apostolum Paulum, damnatas postea ab Innoeentio X. et Alexandro VIII. Duas quoque propositiones ex Epistola illius ad Ducem et Pa. rem Franciae excerptas, quod Jansentanam doctrinam BPerte tuerentur, cum aliis ejus opusculis et Apologiis Sorbona solemni decreto proscripsit XXXI. Januarii A.
1656: assertiones vero suas revocare detrectantem nomine ac privilegiis Doctoris Sorbonici privavit, eiectissimul LXX. aliis Doctoribus, qui Arnaldo adhaere-Bant. Latuit postea aliquamdiu apud Moniales Porti Regii, quod geminas ibi sorores haberet, Agnetem et Angelicam, quas a Saneyrano jam praeparatas, ut Pro hospitio praebito gratias rependeret, Jansentana pestis ad intimas usque fibras infecit adeo, ut monasteriam illud Virginum saluarum merito Ia enismi arX apγυIari potuerit. Gallia dein excedere compulsus, Belgium adiit, Delphos, Modium, Braxellas, atque eXiguamihi ignobilis plateae domum conduxit, in quit Per Plin res annos cum Paschasio se aesnello delitescens, tota id temporis conscribendis in Iansentanae doctrinae fa vorem libris contrivit. Tandem Bruxellis A. 169. dis IV Augusti , aetatis suae anno LXXXII. Giit, vir
magnae eruditionis et ingenii, sed ita tuendo errorci Pertinaeissimus , aliorum eontemptor, sui aestimator i modicus. Jansentani demortuam maximis laudibus e tulerunt. Alii Athanasium alterum, alii Eliam nostrorum temporum, ac Ieremiam Gallicanum vocabant : ali
titulo Beati Patris nostri illum honorabant, eiu quin
38쪽
DE IANSEMANIs. 35 ueorpus, quod magnam reliquiam appellabant, peregrinationibus illuc institutis venerabantur. Cor Arnaldi ad Monasterium Portus Regii a Quesuello transmissum est, gestientibus gaudio latuis illis Virginibus, ae Quesnellum alterum Elisaeum , rapto Elia, duplicis illius spiritus haeredem inelamantibus. XVI. Defuncto Arnaldo in Praefectura ordinis successit Paschasius Quesnellus , Oratorii Berulliani Presbyter , Parisiis natus A. 1634. Vir erat doctus quidem , at impotentis animi, projectae audaciae , turbulenti ingenii, ae durae cervicis. Decretum fuerat in Comitiis Oratorii Berulliani Generalibus A. 1678, certam ab omnibus sormulam adversus Baii Iaaseniique doctrianam subscribendam esse. Renuit Quesnellas , relictisque Parisiis primo Aureliam , tum anno 1685. poenarum metu in Belgium migravit ad Arnaidum, novit , tam illue pestem simul, et dissidiorum faees inserens. Ut autem nosteret securius, assumpta Sacerdos veste labca Iatuit, et a solito hominum commercio segregatus , Iocum incoIuit vix paucis amicis notum, ae Pa cioribus pervium. In Hollandiam subinde prosectas , illici statim clerum novitatibus imbuere, et a Sedis Ap stolicae reverentia , atque obedientia abstrahere coepit, eo successu , ut Missio illa , qua vix alia solebat esse in Ecclesia illustrior constantia in fide, pietate, charitate, Sedis Apostolicae et omnium decretorum ejus veneratione , ubique concussa sit disse a-sionibus novitatibas corrupta, in fide titubatis , variis in locis Schismattea. Plas illio libellorum infa- .mium contra Religiosos viros, contra Episcopos Jansenio adversantes , contra Nuntios Apostolicos , Cardi nates , ipsamque Romanum Pontificem Paucorum an-
39쪽
morum spatio in lucem protrusit Quesnelliana factio .
quam Calviaiana ibidem secta utroqae saeculo. Ex eius autem praecipue latibulo, vel ut ex equo Troiano, Prosilierunt tot opera tenebrarum , et scripta incendi ria , quibus non sola Batavica, Sed omnes quodammOdo Ecclesiae Belgicae gonflagrarunt.
XVII. Tandem Bruxellas in Belgium Austriacum reversus, quod iam A. I o. a Marchione de Castagna Belgii Gubernatore cum Arnaldo purgare iussus fuerat, die XXX. Maii, A. 27M. a Regis simul, et Archiopiscopi Mechliniensis satellitibus eum Brigodio
capitur, et castodiae traditur, ex qua, amicarum OPe, XII. Septembris ejusdem anni evasit, effracto Per Su- hornatos homines pariete r ae paulo post Bataviam repetiit. Evadere tamen non potuit Mechliniensis Archi piscopi Humberti de Precipiano iustam damnationis Sententiam A. I7o4. latam , qua pronunciatus est saeris interdictus, et ab Ecclesiae eorpore segregatus, P rPe- tuo garoeri mancipandus, siquando in Dio sin Mectilianiensem reverti , vel quidquam in ea t3pis edere tentaret. Ut vero Iausenistarum fraudes, et molitiones eointra Sedem Apostolicam omnibus innotemerent , idem Archiepiscopus totam catasam , omniaque caasae mon menta , chartas nimirum ae litteras cum ipso Ques-nello priori anno interceptas , quibus Jansentanae Perfidiae my,terium reserabatur, luce publica donari, ne Per universam orbem latissime disseminari jussit. Ipso Quosnellus quamquam eam monstrum horrendum , informe , ingens, appellaret , et veluti contextam ex m vis calumniis criminationem maledico dente laceraret , numquam tamen transcripta ex ipsius chirographis do--ruenta et testimonia falsi insimulare est ausus.
40쪽
et S. libros Observationum moralium in novum Testamentum , nomenque suum celaverat . quo facilius in fraudem impelleret incauus . et ne in sinistram opinionem sententias suas apud Catholicos induceret , qui Probe norant, Iansentani illum agminis ducem esse. Libelli hi cum admodum artificiosi sint, plenique simulationis , neque ullam dogmatici , sed ascetiui potius opusculi speciem praeseserant, sine sufficiente primum examine probati fuere a pluribus Censoribus, diligem terque conquisiti, non sine gravissimo Galliae , vicinarumque Pro viciarum damno . Tandem major quibaq-dam do iis iniectus est scrupulas. Germanus Froma geau Doctor Sorbonicus jam A. 1694. articulos C C l .
ex eo libro collegerat tamquam erroneos et reprehensione dignos. Nonnulli etiam Episcopi , ut Mechlialem sis, Aptensis , Lugdunensis , viennensis , Massiliensis etc. pestilentem hauc Quesnelli librum damnarunt, atque in eo toti fuerunt, ut fideles de periculo commonerent. Ipse Iacobus Benignus Bossuetus Meldensium Episcopus, qui totum opus approbasse iactabatur , sl Raliquas propositiones ex Quesnellii libro excerptas , quas illi ad eliciendum suffragium Jansentani obtule-Tant, innocuas declarasset, detecta fraude, qualemo minque approbationem suam revocavit, alaerte Prosessus,
Puros et apertos Iansenti errores in Quesnelliano eo li-hro contineri. XIX Tum alta porro magis, magisque inerebr scente Clemens XI. unanimi eorum quos ad hoo examen vocaverat calculo, anathema dixit libro , eiusque lectionem severe Christianis omnibus prohibuit, declarans iu constitutioae sua Λ. 17o8. edita , quam vitiosa