장음표시 사용
71쪽
ivel Anthorem gratiae θ tecto, non Quia in ea cessat causa finalis huius tranag.ng. d c Etsi quaestiones , ei tamen sire, pretio gratis industitiis, animo eam, emendi uel veridiadi fetia Granteibane Extra uag. erat ex parte intellii istro et receptio etiam res, pro pretio cuiusque rei
spiritualis: per definitionem Simonii p stam a glos ir'. I. it Tumma, et declaratam a nobis post alio in Manu LConfestari 166 in euius fine hoc ym is ferturi Non obstante d. σEtri aestibne qui isti idsiliis hebet; rei modicae dationem non esse interpetrandam y ueg'r, sumendam in foro ex te, 6A ex parte rei SI monui : ud autem dicatur adeo magnum uel paruum P ut eius pactis has poenas mereamn: in ditio boni iri est silicii du; thri. primae fLde ivr.delib. ad quod bene ais baronta ac it multum dae. Eis quaestiones,Patenus habet,'illud 33. re.
lati in c. Sunt nonnulli I. i. i. fBeatus quiericulit minus suas
ab omni munereJ intelligendum de tali, quod accipientis animum allicerei vel peruertire soler. Nec puto sufficere in hac materia magnitudii in illani hae sique Luttir moriale, qcae quanta adiddebeat esse nixi fuimus dissinia, re altius aliis, in Comment.d. p. fini L. q. 6aet in Manual Consessi cap. a . num. 3. tales enim personae; et tali loco et tempore, possent esse dans et recipiens, ut datio unius equi non diceretur rei tam magnae, quantam hae poenae r qui runt : per d. p. Etsi quaestiones suffceret tamen ad coiastituendum furtum eius*ortale, peribi dictit . . iacit. 2
72쪽
In Extraria 4b ipso.Greg.X III. 13iritano sitita,nee issici a uenialiter tantum,
intentionem tantum me- o retur has poenas. num. I.
Obligaim a Antidota tege natura inest beneficiario
regis benefacientemnum./L-vii Promisito gratiturinis eo latum m do,quo inest,express,et ita hiis uerbiisfacta,non inolunitur hic n. Ist Promyhq adcbmplacetia, nciis obligat eu exeptas. n. ao
ii Ma,qu*est promisso praedictae pactioni co- formis,uid uicet de dado aliquid magni vel parumn ,, pro liustiti siue grati ,siue pro se, sive pro alio etc. Obtinenda. . Circa qua dico primo. od colligitur ex verbo promitterentJ secundo, quod fieri potest ob easdem 4. cau fas, ob quas praedictam,scilicet pacionem fieri contingit,et quod casibus etsi prohibita iure naturali vel humano huius Extrauago vel human etiam antiquiore, quibus praediicta pactio: tertio,quod est regulanda eode modo quo illa.' Ex quo sequitur primo,st Extrau.haec no habet locu inimissione:q no est Phibita, ne et pecc tu iure nati, et diuino,uel iure aliquo humano atjgore per secudu praesepp situm
73쪽
in mortifera secundum antentionem 'antium tau cta ciHa
tio maior, quae per hanc Exi auan serreir, non est ferendanis pro peccato moletali: cap. Nemo de cap. Nullus ii. q 3. praeserti in aliis tam grauibus poenis emitata, Scausa sunalis Authoris cetare uidetur in mumstra se odum i
Secundo, quod non est ei locus in promissione gratis' dinis iure natura: debitae, uerbis uel scriptis generalibus, modo eodem quo inest , expressa, sine ullo augmento sabiem notabili, quo obligatio Antidoralisti seat in Cicie. quia illa antea no erat illicita, quonia axpresso eius, quhd
tacite inest, eo tantu modo quo inest, no facit illicitam rem alioqui licitam; tex. et glos. in c. Significasti de elia. ete. Ad audientiam in secundo cum glossa ubi id Felyn. cons mat,de Rescript. et t.3.sside leo primo, ubi post alios Iason. ἴAt tacite et naturaliter; sive iure naturali gratitu sinis, intelligitur obligatus beneficiarius ad antidora, et ad habenda. agendam, & opomino loco εἰ tempore referendam glatiam iuxta illam legem naturalem': Benefacienti benefa ciendum est l. s non sortem 3. libertus iureh. glos uerb snaturaliterJ ff. de cond.ind. l.sed etsi 3 cὁsoluitis.de petit haered. c. Cum in ossiciis de testam. tradit Thom. ab Umnibus recep. post Senecam L. secundae q. Ioc. art. 3. Ergo e pressio illius obligationis ad antidora tacite in haerentis, in praeiudicabat antea, et ita non erat illicita iure naturali, uel diuino, et consequenter ante hanc Exxrauag. licebat, nec 'per
74쪽
pio lislatim, pie antea licebant, sed puniteas, quae etiam antes iure natiissi diuino, ues huniano antiquiore inincillitisi, et manebant impunitae, eo quod cum non &dueόientsirin iudicum, tion puniebantur per iudices,&ipsi tu nullae plane incurrebatutinani lut supra in prin. latius insα nor Mediimus haec aedita est ad indurendam vel conseruandam obseruantiam legum se apti ἀγεω m, et est regulanda secundum terminos earum.
t Noti obstat haec Extramp. quatenus punit promisit nem fictam verbis gen eralibus, S plene non expressis: Quia intelligenda est iantum de talibus verbis generaliabus , .libus illa oblisatio antidoralis, aliter quam inest, cum aliquo Ciuilis obligationis augumento exprimi tui . Ex quo subinfertur, non incursurum has poenas, qui offerret fratiam his verbis f n onero tibi ingratus J licet etintra sentitat praedictus Io Mon. in d. glos. verb. subge, neralibus Jiii neque qui diceret, fero tibi adeo gratus, ae virtutis studiolus vel virtuosus debet esse benefacienti iure naturali , no me obligando tamen ad plus quam istud me obligat JTertio,qubd etiam non licitum est orare Papam, Vtil. Iam, aut illam gratiam facere dignetur Cardinales, de alios ei acceptos, ut illam, aut illam gratiam dignentur sibi vel alicui alii impetrare, rogare item Iudi cem . Vt hanc vel illam sententiam iusta pro se aut alio proferat, et quod illum, vel illum quoad suam iustitiam commendatum habeat, vel quod non grauet eum, offerendo gratitudinem his vel smilibus verbis, fero velis, pro quo rogo, erit T. s vel iT. D. vel tibi. gratus, vel reddemus vicem, fratias
75쪽
dis eiusmodi oblationes et promissiones gener les separa re, et lex debet esse moraliter possibilis: cap. i Erit auxei lex. .dist. quod declarat prae aliis Thom. a. secundae q. sis art. 3 . Tum, quia dicere non esse hoc licitum, esset Haud re ianuam omnium ordinum hominum precibus, adnes omnium ordinum Iudices et Principes mo et minore
promist. Reg. 4. cap. . Tum, quia 3pud Omne, lea et in sinates, et mediocre , t tu in Curia quam ubi qm gentium et terraru in , sunt in usu quotidiano ab omni biis
piis et doctii approbato, et ita licitae: c. QSoauru 3. dii l. etc. Iliquis i. dist. et lex non debet fieri contraria tali co- suetudini, secundum Isidorum in ii. c. Erit autem,declari a tum per Ibom ubi upra, et consequenter a sortiori, fac Igeneraliter est intest genda indubiis, secvndim eius in odi consuetudrneni: ars; o Cum dilectu id consuet.
a o Quarto, quod licet etiamri pro iusti: ia uel gratia sacere promissio in ad Iolam ςomplacentia in exur bani
76쪽
In citrairag. Ab ipso, sieg. XIII. in . eate generalibus uerbis, sine animo. se ad Hii; id speeiose 'ciuiliter obligandi, quia per id nihil adiicit obhsa pni an itidorali. nam talia uerba generalia nihilo plus obligan quam si non proferrentur, c. Cum uenissent de instit. tu tenus singulariter probat, nil obligasse quendam Archia diaconum Archiepiscopo suo dicentem, quod de omni- bus reditibus sui Archidiaconatus, posset disponereprout uellet, ex quo notant ibi Io. And. Card. et Panor. quod verba generalia dicta ad complacendum alteri, non obtusant: in quod putatur textus ille singularis a mnitis, et hiis a Panor,ibid. a Felyn. in c. Cum iuramento de hombo a Iason.in l. ita stipulatus col. s. ss de uerb. oblin in quod etiam facillex a ff. de testam . quatenus probat se- eundem Barr.uerba iactantiae non obligare, saciunt etiam L si cui ff. de seruit.& I. antiquitas C. de usustuc. quatenus 'probant verba ciuiliter de Curialiter esse intelligenda, et non rusticὸ aut rigorose, facit etiam glos. sng. iunct. tex. in l.2. Qin quibus causis col. cens. lib. ia. qdae habet, passim
amicos amicis dicere uerba illa generalia: f Tuus sum, tila omnibus tuum me esse recognosco, 3 3c propter ea nὀφobligari plus,quamillis non pressis obligarent ur: Nam et respondens stipuran 'aliquid ipromitto illud, et qui quid uolueris amplius de bonis meis, ad nil aliud obligatur,qua ad expressum,ut post Alex. tradit ubi pra Iason. QSinto denique, quod solum et semper incurrit quis : . poenas huius Extra lag. ob promissionem sectat pro tu tia uel gratia obtineo da,quando illanst illicita mortaliter, non solum secundum intentionem tantum, sed etiam s eundum rem promissam, Iure naturali uel humano antiquiore ista: Et conseque* non incurre*tur ob promic , I gonia
77쪽
. B dixis et prom. pro Iust etes
Honem licitam qua multi Religios, Upau Horei pri - mittunt suas ad Deum & satustos prece , oro his quos sta per eis *ogant,neque ob obligationem restrictam ad oblia satio em aistidoratem,qua quis prothittitsi gratiim' ''ut decet eae tiro qualitatesia, ut Regem si Rex , nobile iis 'nbbilis, ciueui si esuis, Religiosum si Religi, se . Neque
et iiiiῖ ob promissionem qdae esset ueniale tantum peccatuos paruitatem rei promissae, uel ob paruum ugesenturi adiectum obligationi antidorali det mortiferimi secunda intentionem tantum,eo quod rAtam p rua nbis so*t fici tabifit rinouere recipientem, id laesendum alii r qua, debeat,id quod rogatur: monia tales prodiissoles sua uenialia peccatitantum, uel non triduetia otabiliter iseipientem . Habent autem to cum n solunt in promit sone explesse,sed etiam'tacita, quila etiam raestae pr6 Ωsiones & conuenti nes sunt: l Labeo; & l. item quiadsta ch. unde praefatus Iohan. Monis Udixit indicia glista
verb. generalibus incurrere illum,qui uerbo non promiγetit, sed pacto deponit dandum tu ici, uel rogat,no solitui, gare nisi haud As,qui bivit as eo et sat . Ua abluuntur ar όap . dete i. q. N plus exprimitur. sarto quam Vettio J. Silanien ue primρ T de edit. edict.& . pliis est appellare facto quam uetab E. Dilesti de appellat. Vnde nuper respondimus incurrisse Simoniam qui Vic riάgenerali dedit 1 o. scuta, animo alliciendi eum =d con- fefendum sibi bene si in ius Ze duobus, quoslam alis Y in 'ubi sir cot cursum clibeatur, diΘen, se illa care ut costill&icitia aceelerates, stille eoi Et sibi maius, s mi dia vicarius ob id eum ille i concurrenti praetulisset; Nae illud Listum iacite id loquebatur, et dare quicquam tense ,
78쪽
In trita uag. Ab ipso, Greg. X I U. 1
rorale proaaeptione venefi ij, etiam alias debiti Simonia est:iuxta textauria. gros sngulari in verbosiustitiamJe. Vendent ei prima q.3. Non tamen suffceret, ut etia uterque id mente gest,ret,ut idei bidem it,quia haec lax iam poenaloet dura myri est exteridendi argum ..cap. Foenae δε Poeniti distinc Aptima licetverum sit quoad
Promittentem, non est tametquoad danteio intemione 'brincipali corrupta, ut dicetur infra notab. an um.29.
rum , non meretis vπι poenas , nimrat iminem Iemel alium notatiliter corrumpend. num. a ι. '
nullus e Isimul bonin s malus etiam diuese .
- ratione, bcet quis possit recte de eode Aiuersa - rione benae driste audere tum Lan i matio omnis expromissione uelpactione issicita,etiam
post obient iustitiari vel gratiam, mere tur has
79쪽
co ' datis et prom pia laletae nocini a actapro selsis. nuis. a .s. Promissioni de dando S dationi. an Aquetur in Mepromissiorifaciendo eius impleu 2 hum Carolus V cum o=o P hilippo Secundo Iobanes Te, tuis Mae Lusitania, de vimentia a Iustitialis pedimentis laudati s imitatione digni. num.a . Preces pro pretiora fert, s ita rarius quam quida putant Simoniam φ Luitanas in cere, quod
Confessa Us notandum. .num. aq.
' acceptatio promissionis. De qua pri-inum dico, eam collisi illis uerbis Dromissionemr operent. J i ,- Secundo , quod ad cognoscendum quando est bona.
quando mala iure naturali,diuino, ueI hum 'o antiqui
re ista Extrauag. est considerandum, quod potea neri ob easde causas,ob quas diximus supra notab.'.n.is. pacti nem fieri posse, & ob quas causas illa est iudicada mala uel bona,ob easdem est etiam haec iudicanda,sicut de promitisone dictum est noti praeced. Tertio quod est intelligenda de areeptatione illieita, si mortifere metua, qualis est acceptatio promissionis illicitae et mortiferae, 'mitenus est talis ,etctia aceeptatio promitisonis tantum uenialiter malae, et etiam licitae, ad finem tamen mortifera sese uel alium mortisere eorrupendi: V det arbitror nq incursuu has poenas iudice,qui promitte
80쪽
In Extiriag. Ab ipso, Greg. x Hi ci
ti se gratum remel daturum tot scuta, uel talem equum, vel talem pannum, uel aliquid aliud notabilis pretii , r sponderet: Ego acccepto tuam promissione, quatenus est generalis et licita, sed quatenus est spetialis et illicita, renuo illam. Et contra puto incursurum eas Iudicem, qui acceptarc t promissione sotu generaliter et licite iam, ad finem corruperidi lauaa animu,et deuiandi a recto, ob spuobtinendi ex illa aliquod bonum notabile: Q uia conte Q. tus huius Extrauag punit acceptatione promissionis in Iam et no bonam, per illati . notis .et per praesuppositum secundum notab.8. Et potest esse bona acceptatio promissionis iniustae, qua parte est iusta, et potest esse mala acceptatio promissionis bonae, in malum finem, licet enim e dem actio non potest elia bona, et mala simul, secundum Thom receptum communiter in z. senti dast. O. q. r. ait . . et relatum a nobis in Manuali praeludio 7. n. 22. P eest tamen eadem actio iuste plaeere inr', qua parte est bona. et smui eidem displicere, qua parte est mala: ut Passio Christi, qua parte fuit actio iudaeorum, ualde nobis displicet, qua uero parte suit satisfactio pro peccatis nostris, applicata per sacramenta, plurimum placet, iuAta illud relat. a glos. in c. i. de consecta Ecel. uel alia lib. sexto.
I Actio displicuit, passo grata suit, J et mors iusti placet,
quatenus est medium transitus eius ad gloriam, et displucet quatenus eius non consuetudine priuat, et alia exempla quotidiana tradita a nobis in commem. cap. Cum munister xl. q. s. num. 37. et seq. Quarto,i sicut per pacti me,et promissione mortifere illicitas,in curruntur hae poenae, no lecuta traditionet reii nussae,uel pactae,ita etian iacurruntur per acceptationei