장음표시 사용
11쪽
6tio, quum longe plura com modius potuissent adferri: omnis
honae doctrinae, illa ex praeceptis Medicae Artis allatio ejus,quod in omni una scientiarum tractatione habet locum. Commentitia enim testimonia jure reijcienda, notum est omnibus;nec id praecepta Hippocraticajubent, utpote quae de testimonijs nihil sed de morbis agant humani corporis. Si non ignoravit haec Defensor, prodidit malignitatem animi. Nobis perinde est quo vitio haec facta sint. vitiose factum esse n propatulo est II. Recitat quoque in Praefatione summam Assertionis Conringiana: Defensor; sed quam calumniatorie falso facile est dijudicatu omnibus qui Assertionem ipsam legerint. Et Verorogo aequum quemvis judicem,ut ipsam Assertionem inspiciat; nota autem credat temere sententiam clus reserenti aut oppugnanti Defensori, ut qui ad calumniandum sese totum com posuerit. III. Ita atrox calumnia est a Conringio Rescripta Harum, noues C Decreta summorum Ponti cum ex latita Calumnia me-
cendae sola Assertionis utriusque inspectio sussicit
Iterum calumniatorie. Nec enim hoc proprie agitatum fuit inpositum,
12쪽
Postum, nec ad rem facit nec in controversiam venit, nisi sortὁ partem ultimam quaestionis exceperis. II. Ita tamen est, inter alia haec fuisse verba Clarissimi Con-ringi : ab inter corona sola Romana vere Caesarea est h. e. et Ecompetu Caesari inquantum est Imperator Romauorum. Idque solent μ ime Caesares nostri pultice pro teri, eo ios Caesares sese oppe Dures quamdiu corona sinovsunt in gnitiaeis coronati in Germania jam uerint. Haec pungere voluit Defensor sua ista quaestione. At, hem, quam inepte ac Caroli Magni successores omnes in
Germania creatos coronatosque esse Caesares an propterea non
est vera illa assertio Conringiana de eo quod laodie laliquot jam seculis creditum obseivatumque sui de coronatione Germanica, illam non esse ver 8 Caesareae Coronae collationem. Imo vero adeo rudis est incautus Defensor,ut in probationem suae sententiae hac ipsa quaestione adducat verba nuphii Pan vinij ex cap s. ri Conmiiij Imperiali r)s, ubi diserte docet ama Carolo Crasso usque h. e. per annos pene octingentos, id fuisse perpetui motis quod Conringius dixerat. lli. An non tam punge te voluit Defensor Conringiana illa, quam potius ostentare Conringio suam quoque Germanicae antiquitatis peritiam At velis hoc quidem scio,r debit Con ringius; quippe qui dudum libro suo, quoad haec sol dissimo ae Germanorum Imperio Romauo, ista quae ex Onuphrio attulit Desen sor, prolixevi accurate docuerit. IV. lam vero expendat mihi porro quis ineptias reliquas Defensoris Scribit p. s. Certum esse, at vilio translati Imper , pos acceptum 14i rani di Θema, Reges Romanorum se Augustos SImperatores nomi lage. Id ut demonstraret,adducit Ludovicum Pium Lotharium prolatis aliquot testimonijs, hosce Aquis grani proclamatos coronatosque Augustos. Ab hoc more a u. tem primum Carolum Crassum descivisse, nititur ostenderet
si itioni o nuphrij. De Ludovico Iottaario verum est quod dicit. Qui autem Lotia alio successit in Caesarea dignitate Ludovi
13쪽
dovidum Secundum,&qui idem nomen post Ludovicum istum
indepti sunt, Carolum Calvum, Ludovicunt Balbum, Aquis grani fuisse coronatos proclamatosque Caesares, vero est alienissimum. Nec venit in mentem ii uphrio, hoc ut assereret: quod verba ejus ab ipso Defensore allata legentibus non potest non perspicuum esse . V. mque ineptum illud, quod Defensor velit, licuisse vi
Pragmati Carolinae a Leone III confirmatiaevitii in Aquis grani Au gustum & Imperatorium nomen cum diademate conferre Non enim hoc esse consentaneum illi Pragmatica quam appellat, indicant utique larissime verba ab ipso Defensore adducta: ipsa sed Reges successores Stare e regni mitiareutur, β initiati iure dehinc Imperatoriam Majestatem Roma sine uda contradictio. ne plenim consequerentur . Si sola initiatio: quidem non nisi Regia ex instituto Caroli debuit Aquis grani fieri, Imperatoria vero Moestiti Romae demum conserri; quo jure, quaeso, potuerunt Ludovicus Piusin Lotharius jam Aquilarant Imperiali diademate coronari,' Imperatores Augustique appellariὶCerte iblos Romanam coronationem novam non exspectasse , aut a Pontificia coronatione credidisse pleniorem majestatem Caesaream
dependere quod debuisset credi secundum Pragmaticam illam disert utique testatur Onuphrius verbis ab ipso Desensore ii
caute laudatis Augustiniimirum illos vel Imperatoris nomen non. te prenationis suae a Romanis Ponti cilvi absenipue, sed eo potissemum die quo a Patre qui que appectabatur Imperator a quo etiam die eorum Imperi annos numerari solitos, vulta habita Ponti ci corona tionis ratione Certe vel hoc unum satis suerit salsi convincendae illi Pragmaticae si id agere pateretur institutum VI. Pari deinde ratione inscitiam suam prodidit Desen sor, probatu ius coronam illam, qua in Germania hodie instituitur coronatio esse illam qua ipsemet olim fuerit usus Carolus Magnus. Id enim nititur ostendere testimonijs Onuphrij Hart.
manni Mauri, Schradii, zzriij dc Noppij. Arguit sane hoc ipso
14쪽
ct judici imbecillitatem, inlectione monumentorum paulo
etiam vetustiorum ingentem suam peregii nitatem. Iam tum
enim a Caroli IV usque aevo isthaec fama invaluit non ab uno prodita scriptore etiam illius temporis. Horum certe testimonijs potuisset mulio verisimilior reddi illa vulgi d mesens oris
opinio quam istorum heri&nudiustertius, ut ita dicam, nato rum Et vero Henricus Rebdor fiensis, qui Carolo isti aetate fuit supp r, non dubitavit scribere in historia anni 1 361 coronam sibi or inbergae visam, qua fit coronatus Carolus Magnus iis Imperatorem a Leone Papa tertio. Est autem omnino αρρα α τῆς λαγρίας, rei antiquissim rei fabulis obnoxia veritatem petere tantum a recentibus narrationibus Coronam illam esse Catili Magni,per complura secula in nullo monumento est proditum: adeoque saltem tuto credi non potest. Est porro verissimile, si quam Carolus coronam Caesaream ad posteros transferri voluit, eam pervenisse in manus Ludovici Secundi, qui patri Lothalio successit in dignitate Imperatoria atque ita in Italjam translatam Aquis grani nequaquam remansiste. Si porro corona Germanica est ipsus me Caroli Magni, qui fit quod habeat nomen Coia radi inscriptumo Habere autem , probabo nunc tantum testimonio unius Ioannis Gryphiandri J C. ex libro de Veici lildu Saxonisis cap. O. n. p. qui post coronationem Matthiae Caesaris coronam illam,priusquam in clinium reponeretur testatur sibi inspectam viderunt Mali nuper conradi nomen praeferentem. Ille sane hinc suspicatur, hanc esseCon. radi IV coronam, quam Fridericus I Imperator in obsidione Parmensi amiserit cum tamen sit verisimilius, esse illam Conradia quam ille morti vicinus Henrico Aucupi per fratrem Fri dericum fecit fierri. Diserte sane testatur Luitprandus icinensis i. a. c. g. coronam illam fuisse Conradi propriam ita etiam
illam describit, ut plane eam quae hodie superest depinxisse videatur. Adhoc Nitit indus Corbet ensis gladium, qui simul cum
corona fuit Henrico traditus, appellat quidem gladium veterum Regum
15쪽
Regum, o emat autem titulum illum non addit ut appareat s isse illud recentius. Quicquid sit coronam illam esse ipsiusm a Caroli Magni, nullo verisimili argumento ostendi potest. Defensor autem in eo probando non nisi imbecillitatem judicij sui prodidit.
I. Nusquam magis ostendit Defensor virulentum ani
inum, quam in secunda quaestione. Conringius secundo loco in id disseruerat de varijs actibus,quibus hodie constet coronatio, ut patina fiat quia tu proprie suat Sacerdotales, qui non; obsererque addide a viderib S. sactificium solemne apud nos serius,feculo tertio decimo circiter, coronationis Miltu ad unitam. Defensi, autona in Praefatione summam secundo loco a Contingiod sertatorum collocat in eo, quod sacrificium Migae secuis tertio
decimo it ii Dctum coronationi:& nuncQti aestionem secundana ita
proponit quomodo sacrificium Missa a Dilitum coronationi Regam Romanorum Z Quasi de hoc magnopere egerit Conringius, aut in eo aliquid momenti fit collocatum. Quod quanta fiat cum Conringi injuria, tota secunda Hypothesis liquido ostendit. Assingit porro Conringi Defensor, velut ille sim psiciter neg merit acri scommisse ante seculum tertium decimum fuisse contum Eum coronationi aut vero etiam haec verba accipienda sint eo sensu prout accepta voluerit sua Conringius. Non enim hoc ille voluit, quas S. Missae sciem ma non interdum suerint coron tionen comitata sed solemnia illa sacra non fuisse olim recepta inter actus coronationis perpetuos&necessarios, demum
autem videi id coepisse seculo tertiodecimo. Adhoc opponit Dessensor Conringio itikjndum qui in Ottonis Magni corona tione Missam celebratam narrat id quod a Nilikindo factum Conringius negaverit. Quamvis vero possit videri id dixisse
Conringius; accurate tamen verba ejus omnia spectantibus non potest obscurum esse, hoc tantum illum velle, a 'stitikindo non
esse mentionem factam: Misi inter ipsos coronationis actus. Aliud
16쪽
Aliud saneContingio tum in animo non fuisse, possum fide bo
na tectari. Nam ita se explicavit. Il. Et vero sic sese res habet, si mera illa tempora vide mus. Interdum eo ronationes suerunt peractae nulla facta S. Missa celebratione. Quod utique palam est ex descriptione solemnium coronationis Ludovici Balbi Regis& Iudithae ac Hermen trudes Reginarum, quam adjunxit Capitulis Caroli atri P. Iacobus Sirmondus Palam quoque est ex descriptione coro nationis 'vilhelmi Hollandi Romanorum Regis apud Ioannent Beham, quicquid dixerit Defensor. Ne nunc tangam tempora Carolinis antiquiora illa, quando primum sacrae benedictiones
sacerdotales coronationis solemnium coeperunt parrem constituere; quae incidunt in seculum Cliristianum sextum. Interi psos enim Caesares anno 1 primus omnium memoratura Io. annes Papa non sine faustis precibus coronatus Iustinus Imperator teste Anastasio. Ad hujus exemplum annos 66 ab Eurychio Constantinopolitano Patriarcha Iustinum Minorem consecratum atque ex hisce verbisCorippi: Ponti'cum summita plenaque aetate venustus A autem lene ixit eum , caroque potentem Exorans domisum sacro Hademate iug taugustum sancire caput summotae coronam Imponens capiti. c. III. Ex eo sacra Episcoporum manu coronationes Caesi. reae quidem fuerunt institutae; at solemnia sacra continuo simul
celebrata fuisse, nusquam legas. Sub Mero vj ngoium imperio. Per annos as 4 Clodovari Baptismo ad depositionem Childe.
rici,omnino nulla Francicorum Regum sive unctionis sive consecrationis D, e coronationis quae manu Episcopali sit sacta me moria reperitur: ut merito dubites an quid liorum fuerit tum in usu tantum abest, tunc inter ritus coronationis receptos f isse sacram Misiam Postilla cum Francorum Regum coronatio
ne interdum achibita esse&Misi: sacra, legere est,sed plerun- a que
17쪽
que tum, quando estus dies in que ni incidebat sorte coronationis actus, sacra ista exposceret. Sic cum Carolus Magnus coronatus fuit Romae, celebrata est Missa serum erat idem dies sestus Natalis Domini. Sic quando Carolus Calvus fuit coronatus in Regem Lotharitagiae Metis, celebrata fuerunt sacra O natala. erat vero dies sacer B Gorgonii, cujus pracipua apud Metenses veneratio, quod etiam P. Sirmondus observavit Obser Vare arro est, S. Missae illa solemnia, si quando celebrata sunt, illa onani aetate, successisse coronationis actu id an finito Id ce
te liquido apparet etiam ex ijs, quae ipse Defensor adducit de coronatione Ottonis , Ludovici P0 Ludovici II in Caroli Magni possunt vero addi &acta coronationis Caroli Calvi a P. Sir-
IV. Haec autem non obscure indicant, verum esse quod suspicatus est Contingius nempe antiquissimis temporibus Imperi Germani, solennia Missae sacra non fuisse partem solemnisum coronationis Regiae . nec enim alias illa aliquamdiu abfu issent, aut vero fuissent finita demuna coronatione, sed perinde ut hodie, instituta. Quod si tamen aliter cui fuerit illam, cum illo nec Conringium, scio, velle contendere; cum res sit levis. Multo minus id ego fecerim: uti nec video, tradi id credive aut religionis Catholicae aut rei Ronianae atque Cermanie quic quam interesse. V. Aventinum voluisse duntaxat signiscatum, in Rudo phi I demum coronatione septem Electores suisse functos suis muneribus, non vero tunc demum istae sacra inter coronati ni ritus ordinarios receptas nudae Defensoris a Trinationi crodat qui volet mihi non fit verisimile. Non debuisset vero D sensor Conringium oppugnaturus id firmare sine omni addito a umentor nec vero illi potuit latere talibus adversari nudis amertionibus neminem sanum posse terreri
L Hic non nullumnaesio residerem Des largerit. Pro-
18쪽
sita enim tertia quaestione in hunc modum P η Primaris Proesulic MYue Regni in coronanai fuerattire Subjungit mat Comin-gitu pronuncialitertio in prima ratione. Neutro autem loco
simpliciter ab illo id affirmatum est. Quod adeo palam est, ut Defensor mox addat concedi a Conringio, posse idem tu inferisti per privigium Dilui, adeoque nonsoci semper praecipuo Praesuli sed
tantum communiter v pleramque, competere. Et vero hoc demum
amrmavit Conringius; prius illud non affirmavit. Suffcit quoque hoc pronunciatum illi probando quod voluit Conringius. Nempe etiam ita patet, jure gentium Christianarum positivo receptum esse, quod coronandi potestas in quovis regno com petat primario Praesuli his enim ex singulari pacto, peculiari
de causa,alibi aliud interduna obtineat non obstat, quominus ad hodiejuris gentium Christianarum positivi esse existimetur. No inquam olim enim ubivis non idem statim obtinuise nemo disticet ut idque de regno Francorum occidentali recte demonstravitJam olim quidem tuo Carnutensis, patrum autem memoria Ioannes iliUS.
II. Quae obi cit autem porro Defensor ita Vereor Ire iteium prodant ejus institiam. Negat videlicet in Italico Regno Mediolanensem Archiepiscopum primum esse, propterea quod&Ravennas&Aquilegi ensis inconcilij praecedant. At Vero Ravennas non fuit olim inter proceres Regni Langobardici, quod post dici cepit Italicum, numeratus Ravenna enim luit pars Exarchatus, qui S. Sed Apostolicae deinde Pipino MCarolo Magno est donatus. Aquilegiens Patriarchae etsi in Concilio datus fuerit locus insignior in ipso Regno tamen atque a deo in republica, nainor ille fuit semper habitus Mediolanenti Eoque inter Metropolitanas Urbes universi Imperi Caroli Magni,post Mediolanum demum facta sui in Testamento C. rolino mentio Fori Iuli j. Quo scilicet iamdudum Aquilegiensis
Patria ichatus erat translatus, ceu patet ex js quae disserit Barinnius ad annum 729-
19쪽
m. In Anglia quamvis de Prima tu conrenderit cum Camiuatiense Eboracensis ille tamen praevaluit, propic istum Primatum sibi csmpetere jus coronandidam olim asseruit quod verbis Anselmi Cantuariensis recte astruxit Conringius. Arelatensis cum Remens contendere non potest quum ille non Proprie pertineat ad Regni Francici Occidentalis pioceres, sed ad Regnum Arelatense vel Burgundi cum . Utque suerit Arelatensis ab Agapeto Vigilio Pelagiori Gregorio Magno quondam constitutus Vicarius& Legatus Apostolicus, non tamen eo ipso aliquid detrahitur illi Prima tui, quem secuta tempest te Remensis acquisiivit. Sunt e uim talia omnia mutationibus obnoxia atque a potentiorum arbitrio suspensa. Id vix dubium est, liodie in Regno Francorum Occidentali Primat una coimspici penes Remensem.
I. racimuDIM, ait Defensor ire trili lanii &c. At vero Conritagianas quidem bases vacidare, tantum abest ille ostenderit,ut eas vel non intellexerit praeruditate, vel prae animi mal gnitate perverse proposuerit in medium ceu jam tum rater. Il. Addit, Conringium initio primi meretri desieriere a no ma, Regilvi Romanorum ad Reges Germaniae. Atqui Conringius demonstravit, coronationem quae in Germania instituitur pertinere pioprie ad Germanicum Regnum, eoque omnibus olim seculis, ex quo etiam Romani Imperi dignitas perpetuo nexu Germaniae fuit conjuncta , a prudestitoribus coronam illani Transalpinam dictam coronam Regni Francorum, aut Alemannici aut Teutonici. Si ista nondum capit idiota Defensor poterit denuo in supplementum addere quae idem Conringius disputavit praeclar si pauca demas, libro e Germaκorum Imperiis
III Proponit deinde Syllogismum aliquem De sensor, velut qui comprehendat rationem Conringit, qua nimiruna sit usus sectione prima; sed proponit sua hie-mala uerum fide .lta enim sormat
20쪽
forma Minorem syllogismi propositionem dc Conclusionem:
Attiui Moguntinvi saltem in orie=stati Germania, aὰ quam specialia iud/visione Regnorum at anno dari , cum Coloniensis ad eam cum Treu, reor circa annum 87 acceserit, erat primi Praesul Germania, Smansit tempore stionis , ut Viti indus, Mariantia Scotvi Ben las II, Scha naturge is, Sc. Ergo etim spectat vi coronantii Con-ringius vero non egit duntaxat de aetate illa qua iacta est prima imperi Carolinities in partes divisio, aut de aevo Ottonis Ma gni, sed diserte hisce verbis usus est: Iam vero in Regno hoc Frau corum Germanico,inter Prasules ac Principes Primatum ETIAMNI M olli et Moguntinam sedem ni DPo , omni ullo caret. Et hanc Propositionem sive conclusionem suscepit probandam ratisne Primatvi competere Nuntivo omne jus coronandi. De temporibus illis priscis egit duntaxat ex occasione: quum nimirum ostende
re Moguntinam Sedem hanc dignitatem primariam habuisse ab initio usque Regni hujus IV Delabitur mox Defensor ad grande paradoxonde iladendum; nempe Primatum competere non Moguntino sed Co laniensi. Paradoxum inquio. Nec enim arbitror, tale quidquam aliquot seculis fuisse in universo Imperio auditum Conringius sane Primatum Moguntinum crediuiuit , respecto idenn Colonien D, omni dubio .controversia vacare. ceterum id quidem non vane conjecit Defensor, hoc Primatu Coloniensi admisso inverti posse Conringionam argumentationem rat Primatum
illum ineptissimis rationibus adstruere nisus est Defensor ille. Summa omnis ejus dissertationis comprehensa est ultimis illis
verbis. Retorqueamin ergo primariam Conringi, rationem contra α&mti tum M pro ure Colonis i. Iure ventium primari Regni Romanorum inaestitii deleIur jt coronamii Reges Romanorum: At primari m πιαμ post Imper m ad Carolumo Francos translatum emper hiat Colonaen is, ut tra Antaginar vi, Annales Francorum, Rogeriin, Inti m Ada in to Bremfη is, Leo nonu , Gregoriua septininis Ru