Legatio marchionis Lavardini Romam, eiúsque cum Romano pontifice Innocentio undecimo, dissidium. Ubi agitur de jure, origine, progressu, et abusu quarteriorum Franchitiarum seu asyli, &c. Et Refutantur rationes à Lavardini advocato productae, in libe

11쪽

... s. Lavatamus Excommunicarionem incuserisse declaratur. Omissis moderatis. ι. Respondetur ad Libellum Anis i prim Uenditar, nullam Loardino ab Innocentio M. Pontifice Maximo injuriam factam. . Nihil contra Dra Legatorum actum esse, cum Pontifex Lavarinum pro Legato

non habuit. . . - .

A Romam esse communem Patriam sed non adeo Lavardiniam aurer a pontisce exciapiendum Disse. ρ Magnam esse Gasiorum in Ecclesiam

Romanam merita, sed non minora &ιlesia Romana in Gallos D. Refestantiar, φώ de ignorantiadi ο- maiis Pontisci Gallus enarrat. v. an Lavariunus sine debisa formas communicationi subjec us 'eri ra. An verumst, Reges prasertim Gastia, fusique Ministros excommunicari non posse φ-IACArnon ipso Pont catus si initio stla, o Immunitates Legatorum μαentius d levertig. In Verumsit, Laxardinum verbis Buta comprehensum non esset n. Nihil

12쪽

eontra solo istam Lavardini s

is. Nihil ob re exemplum Sixti R. Ib. An Innocentius ex voto Cardinalium Bullam ediderit in An in causis temporalibus locussit Excommunicastionis ' O qisid de minis per culis a Lavardino declamatis rix An excusari possint, qua Roma Lapardinus commisi φs. An consiustiussit asyla Ecclesis adimere,

quam Palati, Legatorum φao. An Pontisci Romano sicandala adscribi possint a Lavardino narrata φar. An Lavardinus excusaripossit exempli S. Ludovici, o Philippi Pubhri, quos strevisse Cenburas dicit 'aa. Refelluntur, qua de sacro in Guiliis 'dere Pontifici opponuntur.

n. An erumsit, dimus cum Lavardino actum, quam cum aliorum Principum L

gatis se Majestatis reis' et . An Pontifex debuerit abstinere Censuris, quia istarum inus De noxius' as. An verumsit, Cardinalium vota, qui Iuliasiubsiripserunt , esse subreptilia φab An Pontifex Innocentius ex Consiliis Ao pendeat

13쪽

pendeat Religiosorum ignorantium, omin rorum , ut vocat, Priuatorum φ . Restantur, qua Lavardini Adpo- carus pro quatuor Propositionibus narrat. M. An Bulia Pontificia Legatos non liget, quia Personam Regis repraesentant rast. An Praesicriptio Lavardinum juni φ3ο. An Pisana conventio φ

ammatus si φυ. Quo animo Pontificem esse oporteat, si armis Galli experiantur φPRincipum etiam hostium Legatos immunes sanctosque esse, nee posse injurijs violari res certa est, ac omnium Gentium exemplis, usuque

receptari, nec aliud magis omnium populorum abominatione ac probrodimnatum , quam Legatos contumelia affecisse. Id vero ram notumeli, ut rationibus d exemplis etiam

14쪽

contra sologistam Lavardini Barbarorum supersedeam. a Sed

nullibi magis ut Romae florente Republica, Legatorum immunitas valuit, adeo ut etiam seditiosis, & clandestinis consilijs imperium turbantibus parcerent, contenti eos obser vare, aut finibus proscribere, aut hosti, a quo missi erant, ad poenam remittere. Unde communior Politicorum sententia est,in Legatos etiam periculosa molientes animadverti non posse ;alioquin si nulla Legatis impunitas, quam innoxijs, quid plus illi haberent, quam reliquum vulgus mortalium' nec unquam ratio iraetextus Principi deesset Legatum persequendi, praesertim quia Legatus Principem repraesentat; unde quant cunque Legati sit culpa, Principis dignitati nocere non debet, quandia hic ratam non habet. Abundantque exempla maxime Romanorum, qui

a Vide Grotium de Jure pacis&selli . a. e. 8.' L siquis, de Legation Ioseph.

histor antiq. lib. u.

15쪽

nulla delicti specie, ut Legatum punirent , permoveri poterant , juris Gentium reverentia. Insigne hujus rei documentum apud Livium. a Tarquini Roma proscripti Legatos

miserant, quia Senatu Regios thesauro repeterentra praevaluitque sententia, ut omnia redderentura interim Legati nobilium animos per tentant, corrumpuntque , & dies condicta, qua Tarquini in urbem reciperentur Conjuratio ad Senatum delati rei in vincula conjecti, secu- rique percussi. De Legatis, inquit Luvius , parum addubitatum est, o quamquam visisunt commisisse, ut hostium loco haberentur jus tamen Gentium valuit Dion quoque in excerptis Legatorum: Cum juvenes quidam Legati a Carthagine Romam venissent, ibique contumeliose quadamsecissent missisiunt Carthaginem traditique Carthaginensibus , ab his vero nihil se nocitum Tertio bello Punico Cons Jescum exercitu in Affricam missi sunt,

iussique

16쪽

eonira solo istam Lavardini u

jussique aemulam Imperii solo aequa- Te Romanos cum classe appulsos, Legati Carthaginentium in castris

adeunt, auditoque Senatus mandato, plenam doloris , querelae, indignationis, contumeliaeque rationem effundunt, reverentiae obliti,in insultantibus potius quam rogantibus similes quibus Consul Censerinus: Excendite a ris incolumes, nam adhuc Legati estis. Addit Grotius, ne quidem jure Tationis violari Legatos posse jus lenim Gentium non solum cave dia gnitati Legatum mittentis, Verum

etiam securitati ipsius Legati s alioquin nemo velit ossici o fungi, si tutus, non sit α ideoJure Gentium,non statum cum Principe , verum etiam cum ejus Legato tacite contractum, pactumque videtur; sicque non quidem Principi fit injuria, si jure alionis . Legati male habeantur, sed ipsis Legatis, quippe innocentibus , nec culpa Principum obnoxijs. Non de sim t

17쪽

sunt quidem exempla Legati, male accepti, habitique jure talionis, sed quod flagitium exemplis vacuum 'Plane si meliorum Principum, Rerumpublicarum exempla consulas, Romanae praesertim Capud

quam summa cura publicae, inviolataeque fidei videbis nihil in Legatos talioni licuisse. Narrat Appianus de Bello Punico , Romanorum Legatos male a Carthaginensibus habitos esse, cumque urgeretur cupio, ut eodem jure Punici Legati, qui in castris erant, haberentur respo disse Nihilquod Romanorum institutis indignum seripatiar Iidem Poeni a Romanis ingenti clade accepta petendae paci consilia agitabant, sed nemo Romam ire ausus, quod timerent, ne eodem modo eorum Legati acciperentur , quo ipsi Romanos accepissent, injectis Consuli Cornelio Asinae catenis, selus Anno fiducia Romanae virtutis profectus est; cum sermonem de finiendo bello cum utroque

Conm

18쪽

Consulum sereret, eique Tribunus militum diceret, posse illi merito evenire, quod Cornelio accidisset: a Consules Tribuno tacere jussorso metu , inquiunt, Anno de Civitatis nostra te liberat Plane Romana fides eo Imperium provexit, quo Politico rum nostra aetatis artificia nunquam Pervenere, DEo etiam in hostibus suis virtutem amante. Eadem Venetorum Reipublicae magnanimitas. Selimus II. Marcum Antonium Barbarum Venetorum Legatum cust diae tradiderat postea alium Leg tum Venetias misit Cypro repetendae, aut si Senatus abnueret, denuntiando bello os cum paria formidaret, magnifice Venetis responsum: Non es morem Reipublica, ut 3ura Gentium in

Legatis violari permitteret.

Eadem immunitate gaudent comites , an Legatorum, unde in anti qua feci alium forma haec habebantur : Rex facis ne me tu Restium nuntium

Populi

Valerius Maxim lib. 6. c. 6.

19쪽

populi Romani Quiritium, vaga comitesique meo φ Frustra enim esset immunitas Legatis data, si a Comitibus rebus que eorum vis non abesset, sine quibus vita dignitasque Legatorum esse non potest. Jus Asyli domibus Legatorum, pro omnibus, qui illuc confugiunt, plane juris Gentium non est, nec ullae Leges de hac re ostendi possunt imo jurigentium repugnat, delicta reos, que impune ferri, maximo publica quietis damno. a Jura Gentium omnibus communia sunt, at tale non est hoc jus Asyli, nam nec Parisjs, nec in alijs quam plurimis Aulis locum habet idque etiam rotius fatetur, WWicque r in Tractatu Gallico , quem de Jure Legatorum

scripsit. Alioquin major Legatorum Palatijs, quam ipsis Eccles j immunitas esset, in quibus non omnibus flagitijs

20쪽

eonira sologiuam Lavardini I flagitijs Asylum patet. Aliae quoque

exceptiones sunt, quibus haec Legatorum immunitas restringi debet,& quas postea recensebimus.

II. Caeterum, ut fieri amat, hoc

immunitatis rivilegium infinitis Abusibus corrumpi caepit, Romae praesertim , ubi tot Asylis apertis, quo Legatorum Palatijs adjectis. que insuper ingentibus urbis Regionibus, quae alat ijs adjacent tota fere Roma in Astium aramque impietatis transijt, nullum enim tam

atrox facinus, cui non Arc& securitas in aliquo Legatorum Palatio, aut si non omnia scelera Palatium caperet, non in vastis areis, vicisque Palatio confinibus. Crederes revixisse Romulum, qui beneficio Asyli v cuam urbem Latronibus populavit. Romani Pontifices clim non possent domi suae, in ipsaque Regia, metropoli Christianae Religionis exul tantem impunitam impietatem ferre ingenti Fidelium scandalo, qui videbant