De Saltationibus Graecorum capita quinque

111쪽

De saltati0nibus Graecorum 103quissimis temp0ribus. 0e his annis multum tractat Lucianus per80natus haec refert de Sali 79) t μέν γε Βακχικ)ὶ

bulc0 felicissime illustravit Dieterieli de hymnis Orphicis3 Sqq. - Εἰ chr. 0 Sqq. . 0rybantes qu0que et satyri quid sibi velint intestatica saltati0ne, facile intellegitur Titane Drtasse ex Orphica the0l0gia huc devenerunt, qu0niam bubulci ean-dρm 0etrinam indicant ses tamen lut Num. 15, 3). Qu0d, ni fall0r, Phil0strati l0eo 0nfirmatur, qui a nostro invicem accipit Subministratque lugem vit. Ap0ll. Tyan IV 21): Anthesteriis

quam aesturati0rem descripti0nem c0nsulto devitavit, h0 tamen mihi liquere videtur, Bacchicam illam saltati0nem, Orphei carminibus simillimam, in qua vent sinus fluetuant, Vix distare ab ea, quam auct0 περὶ ὀρχησεως deseripsit. Quae in Asia in deliciis habebatur saltati0, Attica qu0que devenit ad Di0nysia.

In theatris etiam Naassent videntur raρε ὁρευσαι τοὶς λεγ0uενοις MVTρος εγύλ . 1 ιυστ ρίοις Hipp. res haer. V 9 cf. Arn0b. VII 33). Neque St, cur h0 factum esse multum miremur, cum in thymeligis certaminibus tunc sacra carmina recitarentur, Velut

Hunc l0eum et insequentem Philostrat Friellander Sittengesch. IIJ 641 ad pyrricham rettulit, nulla alia causa c0mm0tus, nisi quod utraque in Asia potissimum saltabatur.

112쪽

104 uri attehymnus in Attin, quem ex Naassenorum libris Servavit Hipp0lytus res haer. V 9 cf. V. Wilamowit Herin XXXVII 1902, 329 sqq.). In mnibus his quae partes fuerint spectandi studi0 datae quaeque pietati, diScernere non p0SSumuS. Neque quantum talibus spectassulis religi pr0pagata Sit, cogn0ScimuS. Illud vero apparet, mnium aerarum Saltati0Dum unam ec- staticam imperat0rum aetate Vera Vivaque viguisse Vita: ceterae umbrae fuere artificiis denuo V0catae.

113쪽

De saltati0nibus Graecorum 105

Appendix

Terminationem ιχος deminutivam esse primus oenius ad Greg0rium C0rinthium . . e n0minibus pr0priis firmavit.

trina omnes fere V0ces in ιχος congessit. Qui etsi reg0rium de Dorica rigine terminati0nis ideo rettulisse iudicavit, qu0dV0cem, quae Si πυρριχος, apud The0gritum invenisset, illud tamen pro certo habuit deminuti0nem adiectiv0rum Atticis insuetam a ne in c0mmune quidem receptam fuisse, Sed haerere in finibus 0rismis 336). Eandem causam SSe, cur grammatici Graeci hanc in deminutivis n0 numerarent.

P0stea Ver quam B0eck CI I p. 725 b eam in B000t0rum n0minibus propriis frequenter inveniri animadvertit, I 0beckianae disputati0nis obliti denu eandem fere sententiam de rigine huius terminationis protulerunt, nunc B0eoticam pro D0rica plerique voeantes Ahrens, Graec ling. dial. I 15 sq.; Fick-Bechiel Grieeh. Personennamen 28; vhner-Blas Grieriti Gramm. 2', 280 Brugmann r. Granim. 242). gerunt praeterea de hae terminati0ne L. Schwabe, De deminutivis Graecis et Lat. 1859, 9 Usener in uisagen 75, 1 R0beri Les noms 'olaeau 22, et nuper I. Baunae Philo LXX

114쪽

συριχος Alexi Irg. 128, II 343 Κ.), cuius ne larma quidem certa est Restant Voces, quas deminutivas esse nullis dubitati0nibus 0bnoxium est liae: οσσιχος, qu0d apud The0critum V 55 legitur. Cf. Her0dian. II 450, 7 Lenig. 0ricum esse contendit Greg0r. 0r. 108 p. 293 Sch. SU0 iure. αἰ0Dχ0ς, quae The0cr. I 6 varia lecti antiquitus tra

est A. M. XXII 189T 338 Meister ad G D. I. IIII, 4499 6).

Quamquam verisimile est suffixum ιχος ab eis n0minibus proiectum e88e, in quibus stirpis pars erat. Sed nunc unum illud quaerimus, ubi terminati stirpe n0 favente libere deminuendi gratia addita sit. Συρίσκος tradunt oll. VII 174 Hes. συρισσος Poll. X 129 deberi videtur c0ntaminati0ni cum τρισσος νορμος Hes. Herodian. I 213,1L JI449, 16 Lenig. Ar irg. 569, 5, I p. 36 . Quam v0cem Phrynichus s0ph.

praep. 116, 4 0rries τρισχo Seribit. In utroque c0mie tamen . metro flagitatur. αριχος et συρίσκος vari deminutiv suffix c0niungi possunt, Sed οισος υριοσος Separandum est. Quae cum Π0 certa sint, malui hanc v0cem omittere.

115쪽

adhibuit in Una 13, 12 pr pullis gallinaceis. Utramque

νεοσσο ρ καὶ οἱ λεκτρυονες. Longior fui in hac re explicanda, ut appareat Atticos an V0cem n0n a B000ti accepiSSe, qu0d dissuadet significati0nis varietas. Exstant praeterea alia in Attica dialect0, quibus ut externam riginem adiudicemus, nulla inveniri p0test causa. Sunt δρυστιχος' στριχ0ς' ὐφι- χος' deminutivum esse demonstraverunt BegZenberger-Ficli

116쪽

habes p. Sittig N0m theoph0r. 139, ubi tamen Dem. 18, 90 delendum, addendum Rev. Archeo XVIII 1911 433. x λυπτιχος eiusdem regi0nis est Sittig N0m the0ph. 158). Ambraci0ta Πυρριχος invenitur Is IV 1506, 37 Delphius Κρατησιχος G. D. I. II 2502, 176.181, uterque quart0 Saecul0. In Pel0ponneso

sit vetus n0men in Argolide, 0nendum est, C in insula angustissimis vinculis cum hac Pel0p0nnesi parte c0n80ciata Saepius suffixum inveniri, licet p0steri0re demum tempore . Tegeae

vix rectum est.

117쪽

De saltationibus Graec0rum 109

χid C0um a Syracusanum fuerit, neSelmUS. Iam Atticae fines accedentes amplam Dominum in ιχος messem c0lligimus. Quart Saecul antiqui0re app0n0, miSSis

Samios postea celeberrimam fabulam sibi vindicasse nihil demonstrat, neque quae de infelicium amantium votis narrat Pausanias, anticum cultum sapiunt. Sed Stesich0rus utrum Le0ntichi n0men aceeperit an finxerit, nemo diiudicare p0teSt.

118쪽

plidem scribi d0cent tituli I XII 5, 609, 103 637. Est igitur

bum e g. Is XI 2, 124, 60 et passim), Sed eril0quium ign0ramus. Ibidem occurrit dea Πιστιχr vel Venus Πιστίχη D. C. H. XXIX

tamen temp0ribus, ita ut in medi relinquas, indigena an advena sit. Ibi anno 230 a Chr. fuit Σκυλλιχος αρχων L. C. N.

ibidem erat Φρυνιχίδευ φρεα Hipp0er epid. I 10 II 06 Litt.; praeterea 'Oλυφιπιχος Samius rerum script0r FHG IV 466; Insehr. v. Priene T 109. 120), cuius tempus ign0ratur. Mi - τριχη mater Parian0rum duorum in epigrammate incertae originis, qu0 quarti saeculi esse recte dixit albet Epigr. Graec. 86), aeque nihil fere demonstrat 'intolβιχος interisam- metielii mercenari0s I. G. A. 482 cuias sit, ignoratur. Idem fere valet de meretrice B 0ρίχα, quam Sapph c0mmem0raVit fi g. 138 B.)δ; 0men praeterea egurrit apud Sicul0s Diod. 14, i, T). αννιχος InSehr. v. Magnes. 125, 2 126, 1 cf. Phrygium

nomen Napito, retschmer inteit 341 redentis aetatis est. Haec Sunt n0mina in ιχος, quae mihi iun0tuerunt antiquiora recenti0ra ubique n0n recepi, cum eis nihil effici p0ssit. Apparet 0 aliam SSe rati0nem propriarum quam Rppellativarum V0 eum. Occurrunt apud Dori0s, tam Pel0p0nnesi quam Septentri0nis usque in Thessaliam, apud Atticos, Eub0eae inc0las, desunt antiquitus apud Iones tam insularum quam. Asiae, etsi in insulis iam quint quart0que Saecul n0nnum

Quodsi Lesbia fuit, conferendum Mytilenaeum n0men αριχου Sapphus frater Athen X 425 a Mytilenaeus apud Philippum Macedonem Arr. An III 6 5, cf. de eius posteris Hille V. Gaertringen Inschr. v. Priene p. 27ὶ Deminutivum esse dixit Brugmann Gr. Gramm.' Gi et nunc ilamowitnSappho . Sim. 23, 1. Qua de causa f0rtasse in Lesbia quoque dialecto terminatio ιχος agn0seenda, saltem in nominibus propriis Pamphylium αi- νιχος omisi Κretschmer K. Z XXXIII1895, 263, M). Neque enim facile quisquam hanc vocem abAetolo Amχος IGIX1, 430), Eretriensi Eπαίνιχος seiunget, et vocem Do nulla digammi vestigia demonstrare retschiner monuit. Possit autem αίνιχος orieae Pamphyliae dialecti parti deberi Thuitibmnib. d. gr. D. 298) Sed unde ligammum acceperit, alii videant.

119쪽

De saltationibus Graecorum 111

quam reperiuntur Neque h0 quisquam mirabitur, quiquam facile in insulis, ubi 0res Ionesque permixti habitabant, nominis Drma migrare p0tuerit, c0nsideraverit. Quae iunia unam hanc patiuntur explicati0nem terminati Dorica εχος Graeciae ccidentalis quae v0eantur dialectis in Atticam et Eub0eam devenit. Alia quoque accepisse has regiones ab occidentalis Graeciae dialecto Velut aSSimilati0nem ρ ῬR proo docuit 0lmsen L R. Mus. IX 1904, 89 es Destris auryrieeh. ortforseh. I 12 ' Quodsi pyrricham Megarae thsenis Amarynthi invenimus supra 28 sqq.), nihil iam ob Stat, qu0- minus ubique indigenam putemus. AdiectiVum πυρριχος praeterea legitur de bobus rubris, quae ab Epiro oriundae dige

de causa Epir0ticum qu0que nomen fuisse videtur ε. Vel hae V0ce igitur, quae Supra dem0n Strabam, firmantur.

Notandum est in Creta qu0que deesse Vetusti0ra exempla omnino duo n0vi Ἀστύδιχος G. D. I. III 2, 10i 3 et εLoτίχα 5008). Eodem plane m0d nomina in cυνδας ecidentalis dialecti recurrunt in Eub0ea. 0lmsen Leitr. g. griech. orti orsch. I99 adde nune Beehiel K. . XLV 1912, 152. Utroque loco Πυρρίχας scribendum est, licet pri0re Πυρρικὰς tradatur, qu0x Ditimeyerus recepit. Quae secuntur III 11 p. 5224 25 τὰ την

gl08sema putentur, obest scholiasta ad The0cr. IV 20, qui haec iam in Aristotelis textu legit. Tamen sic stare n0n 08Se, quae tradUntur, conced0. Tempto coli Schol. Theocr. l. s. απο Πυρρου του ἐκεῖ βασιλευσαντος apud Aristotelem ἀπο Πυρρου του εκεῖ βασύεως. Sic enim quin phil0sophus regem Epirotarum l0nge n0tissimum significare p0tuerit, mihi non dubium Videtur. Scholia Theocritea Hist0riam Animalium saepissime attulerunt II 12 49; VII 22 57. 140. 141); qua re nostro quoque l0co eorum auctoritas firmatur. Burricus mannus quam V0eem cum Graeca πυρρίχου coniungere studebat Du angius Gl0sq. mel et infim lat. s. v. l0ngam i habet, id quod demonstrant linguae Romanicae Meyer-Lubhe Rom. etymol. ortei b.

120쪽

Κur Latte. De saltati0nibus Graec0rum

χειρ σιμ' et καταπρανῆς χειροτονεν manum pr0tendere

χορευειν baecharieh0reutae Deliaci χορί ζειν Curetes

Deliades Endymatia

γ nasalis ligatura indicata

γερανος

Gl0ssa C. Gl. L. III 240 11 Hesychius S. V. καλαβάς hymnus Curetum hyp0rehema Inscripti0nes

καλαβίς κάλαθος

Magna Mater medica manus elatae in sacrificio in saltati0ne Maτρος

23 19 18 1102, 12095, 241822749, 45, 168612543 1482, 222, 178, 1322381544196919094 2N0mina theoph0ra a Magna Matre derivata

πρυλις

pyrrichabacchica in feriis de0rum militaris imperat0rum aevi veril0quium Pythaistae ruber e0l0 sagi militaris

9486, 110720, 23453156 3261 2875 2867

saltatio

circum aram

circum puteum

c0mitantium

eestatica imperat0rum aetate 102 in funere

Sacra l0ngam vitam praestat

Satyrus Sannio

σχεδιασμος

σχῆμα χορικον

θερμαυστρίς