D. Ioannis Molani, s. theologiae louanii professoris, ... De historia ss. imaginum et picturarum pro vero earum vsu contra abusus. Libri 4

11쪽

1NDE X. De pictii Iacobi Zebedaei.

Mattha cur cum a ero illo nonaturi

Pictura Clari crim R. Euchar st a.

s ur Maria cum serpente mi, pedibustriinoatiar De Dictura s. Hol nae

De picti iris S. Atigii se ni,

Pictura B. Martini vestemsi; scindentia In praesentationis B Mariae picturam.

Cum σ

12쪽

.s N D E x. Cur Ambrosius cum flagello pingare r. cap. s

'In picturam ria uitatis Chri Iti.

in E vultu Christi: t eap. a De vultu Chri stilan Ao qui Romae aserua

De clauis latronum da io. Cur nonnulli pingam sub cruce Adar calia iam.

In Christum de cruce depos Fum obseruationes, ubi de errore Ferentinatum. cap. I i. Annotatio in picturas Re surrectionis Christia

De pictura Ascens 6nis Christi. cap. ro. Arin Otar Io In Pentecostes seu Spiritus sancti Q -

De mctiara factor anctae Trinitari r. cap. IG. Ins citra corporis Chii fis p Icturarum Ubstrua -

De-xorata qui speciem cluanuam imaginum ua..

Chri fit in AEgyptum.

picturas rugae cap. I F.

13쪽

INDEX. I si, laniiptijs cunar,nec Ioannem pingendum sponsum, nec Magdalenam sponsam. cap. 2s De diabolo Christum tentante. . . cap. 21. De Imagine mysteriorum Passio his Domini.

fA In historiam Laetari de diuitis epulonis depictam,obseruatio. cap. a I. De pictura extremi iudicij. cap. 2 .i, In picturam Mosi & decalogi. cap. et s.l; De communi Sanctorim pictura. cap. 26. ii De communi Apostolorum pictura- cap. 27. Iacobum fratrem Domini non esse pangendum, extra numerum duodecim. cap. 28. , De communi Episcoporum pictura. cap. 29. De comessi Doctorum S Confessorum. cap. IO. De corona Virginum. cap. II. Conclusio operis. cap. 32.

t . Doctrina re

Confessionis fidei eausa. 4. Aquia signa sunt charitati eerga Chrisum. I s. Imitationis

crum Imagi 6. Inuocationis N eausa. num Usus. 7. Honoris Dei a 8. Ob hare es ipso facto repra

mendas.

p. Ob Idelium dum in ramplis

sunt exercitationem.

ro.obfutura vita reprasetatione. Has decem utilitates ex nlicat Dn. anderus,. r. det honoraria Imaginum adoratione.Cap.ου

14쪽

Di hanim in Actis ferunda Synodi Nicenae.

Non solum Passiones Martyrum nos instituunt, sed & contextus, & scriptum de illorumi Passionibus : PICTvRAQUE idem indicans . Ssmili modo & annua illorum memoria.

APPROBATIONE

Henricus Cuyclitus Ponti sienis de Regius librorum Censo

15쪽

SS. IMAGINUM ET

atis contra Jconomachos, habita iis Pholis Arrium Eouani', Anno i 163,

V o D olim , ut Irenarus re- udfert, dicere solet S. Martyr V Polycarpus: Deus bone, in

id , A uditores humanissimi, L parit exque doctissimi, multotius nos ad nostra tempora Ieseramus in C enim multorum charitas refrigese, bonorum mortim corruptela Qiget, MA in dies

16쪽

s DE P r c T VR I S. indies magis magisque vires accipit, fidei integritas perfidia profanatur: imo contra omnia poene religionis & fidei nostr mysteria, quantum crinque manifesta, a dissectis etia inter sese ectar ijs bcllum indicitur . Atqui nonne praedicta Martyris

verba iustillime a nobis repeterentur, etiasmes sola nos contristaret rabida nostrae aetatis Ieonomachorum barbariesZNeque enim audimus tantum, quid in adiacentiabus regnis, populosissimisque ditionibus egerint: sed eorundxm furibundam rabiem, nos etiam Belgae, sub Catholico potentissimoque Principe, in patrijs locis ferre coacti sumus, & timueri, non in sacras cantu m picturas , venerandasq; Imagines; sed in Dei quoque altaria & in onasteria , in Sanctorum reliquias & pignora,

atque in i augustissimum .& trerpendum nostrae religionis Sacramentum. Quod autem attinet ad quaestionem praesentem , virum sacrarum Imaginum

usus legitimus sit retinendus , multa in eius decisionem adserenda forent, si pro amplitudine sua absoluenda esset. Complectitur enim duas partes: quarum neu-ixa , si quae dicenda forent adferrentur, unius orationis spatio absolueretur ..Vna est. contra Iconomachorum perfidia, Dς legitimo sacrarum Imaginum usu reti nendo. Altera veroἰest contra Catholico

17쪽

olis Lir. I. CAr. I. 3 eum quorundam imperitiam aut negligentiam, De vitando abusu, siue illegitimo usu, earundem. Vtriusque enim curam diligentem haberi voluit facrosancta Sy - nodus Tridentina . Vnde cum praemisisset Vrdecreta de Imaginum debita veneratione contra earum oppugnatores, subiecit: In has sanctas & salutares obseruationes, si qui abusius irrepserint, eos prorsus aboleri sancta Synodus vehementer cupit, ita ut nullae falsi dogmatis imagines, & rudibus periculos erroris occasionem praebentes , statuantur. Cum itaq; contra Icono clastas sacrarum Imaginum usum multi doctissunt viri absolutissimis suis lucubrationibus defenderint: de abusibus ver b, nullius,quod sciam, exstet, aut liber, aut iustus tractatus, maluissem pro posterioris partis dilucidatione, tractare, An imagines quae suis prototypis non respondent, tollendae sint, aut mutandae Z Sed quia libentius, & fortassis utilius, ea audiuntur, quae prae senti tempori magis sunt accommodata, putaui me omnium vestium exspectationi non facturum satis, si contra praesentium tem porum Iconomachiam , nihil in medium ad ferrem. Cum igitur utriusq; partis tractationem una oratio non admittat, nos rosteriorem seponentes, ut tepori seruia-mus,de priori queda, concis e tame & suc- is λ A a cincte,

18쪽

Quam in Oriente apertam habuerit originem , quemque progressum , sacrarum imaginum deuastatio , quam Graeco, sed usitato vocabulo iconomachiam dicimus. Deinde, Qua diligentia a Romana Ecclesia eadem sit refutata,ac tandem in Orie te exstincta. Tertio vero ac postremo, Lxijs quae dicta aut indicata erunt, colligam, Quam multa sint, quae nos in sacrarum imaginum usu legitimo , hactenus ab Ecclesia Catholica usurpato , continere de

nam in Oriente apertam originem habuerit, quemi progressum, sacrarum imaginum deuastatio.

C A p v T II. I Conomachia originem suam habet ab amplissimo & florentissimo Orientis imperio . Id enim, cum ad supremum dignitatis fastigium deuenisset,non diu permansit in eo quem habebat fulgore , sed sensim inclinatum est diuturna illa ambitione,qua se contra Romanam Ecclesiam, aliarum omnium matrem, erexit. Voluit enim Patriarcham suum Constantinopolis quae tunc noua quoque Roma dicebatur j uniuersalis Patriarchae titulo insimgniri:

19쪽

gniri: voluit nouae Romae Patriarcham eiusdem omnino potestatis esse cum veteris Romae Pontifice maximo. Quam ob rem cum moneretur, & doceretur a Leo

ne ter sancto, Gregorio Magno, alijsque plurimis clarissimis urbis Romae Pontificibus, nec manifestissimae veritati caecum s uum superbumque iudicium , atque ty-Dhum submitteret, ex pertinacissimae ambitionis malo natus est error Monothelitarum : quem sexta Synodus Oecumenica refutauit. Atque ex hisce in iiijs mox pro-dht Icono clastarum furor in sacras imagines . Qui non solum fidem imperij, sedi quod sith huius saeculi maius iudicanta

ipsum quoque tam vastum imperium,aminbitione inclinatu & stactu, no modo perdidit, no modo exstinxit, sed etia ex Christi regno quonda Christianissimo, regnufecit Antichristi regnum Saracenorum &Turcaru, qui in feritate sua aduersus Chriasti nomen cofidunt, & pro capite habent capitalem & iuratum omnium nostrum hostem. cauomodo autem Iconomachia Orientem inuaserit, breuiter dicamus. Scribit in Chronicis Sigebertus, Philippicum, anno Ti2. iugulaste Iustinianum Imperatorem,&imperium ipsius occupasse. Occupato autem imperio, cum Mono. thelita esset,noluit sextam Synodum recipere : sed, ut habet Paulus Diaconus, ad

20쪽

s D a P i e T v R I s . Constantinum Papam praui dogmatis It

teras direxit. Hac quoque occasione pi- cturam sanctarum sex Synodorum uniuersalium, quae in Urbe regia habebatur, iussit deleri, & Sanctorum statuas & imagines ex omnibus te piis eradi: Cyrum G tholicum Patriarcham ex urbe ehcit, surrogatque ei Ioannem , Monothelitam αIconomachum . Videtis ut error errorem

trahat. Philippicum, cum biennio imperium gessisset, Anastasius, fautor Catholicae fidei & sancti sexti Concili, praedicator,regno expulit, oculisque priuauit. Hic vero, cum primo imperij sui evoluto anno, classem in Alexandriam contra Saracenos dirigeret, medio itinere ab exercitia depouitur, & ab eodem Τheodosius in imperio coactus succestar confirmatur. Mox vero ut regnum acCepit, picturam sex Synodorum a Philippico deiectam, pristinum in locum erexit. Resert ista Paulus Varnefridus Diaconus Aquileiensis squem Caroli Magni aetate floruisse notum est ) libro sexto, de gestis Langobardorum cap. Io. H. & ia. oc Beda Anglis axo, libro de temporibus. At non diu durauit restituta religio. Octauo enim post mense Imperium cogitur abdicare:&Leo tertius, qui patriam habuit Isauriam, dignitatem imperis , ait Zonaras, praeter diguitatem consequitur . Cum Deo enim