장음표시 사용
101쪽
yx Pars V. De ditibus missa, ut a Circumstantibus audiri non possit; sed mediocri
re gravi, quae & devotionem moveat, de audientibus ita sit accommodata, ut, quae leguntur, intelligant. Quae vero Secreta dicenda sunt, ita pronunci et, ut ipsemet te audiat, de a Circumstantibus non audiatur.
Modulatus est , qui varia vocis inflexione & tractione constat , ita, ut soni syllabarum non quasi vinculo inter se colligati videantur 3 & hic in chorarem & Figuratum subdividitur. Choralis est, qui uniformem in suis Notis mensuram servat. Figuratus est , qui diversam figuratum quantitatem juxta varia praescripta signa exprimit; atque hic ad Musicos praecipue spectat, ille solus a Sacerdotibus, aliisque Ministris in solemni quocumque ossicio Ministrantibus usurpatur , de quo proin etiam solo , hoc loco nobis sermo erit. III. Secundo sciendum est , tres plerumque in Cantu Ecclesiastico Notas adhiberi. Prima brevis vocatur, de hac figura exprimitur neui subjecta syllaba ita profertur, ut
in canendo tempus unum insumatur.
Secunda semibrevis dicitur , & sic figuratur ounde de syllaba ei subjecta celerius est
percurrenda , ut dimidium unius temporis impendatur. Tertia longa est, quae sic exprimitur, Ac paulo tardius profertur , ita ut in Cantu i num tempus de dimidium insumatur. His notatis: IV. Primus Tonus in Missa solemni observandus est ille, qui in Hy mno Angelico seu Gloria in excelses observari debet, de quo tamen, quia accurate in Missali expressus est, di in quinta parte etiam breviter indicabitur, nihil specia- Ie hoc loco notandum occurrit. V. Secundus est , qui in Orationibus adhibetur , &juxta Caeremoniale Episcoporum I. I. c. 23 in Solemnem
tuu Festivum, & Simplicem seu Ferialem dividitur. Festivus
102쪽
est , qui duas habet variationes ; quarum prima fi per duas Notas defrendendo ; & redeundo ad eumdem onum, ut in adjectis liveis patet.
Et haec variatio, quae in antiquis Directoriis Puninam principale vocatur, in medio circiter orationis, seu Illa Periodo, quae gemino puncto clauditur: & praeterea in clausula Orationis, cum canuntur illa verba: in Unitate Spiritus Sane i DEUS: adhibetur. Secunda variatio Semipunctum in memoratis Directoriis appellatur, & fit per unam N tam destindendo, uti variter in adjecta scala videre est.
Et haec variatio adhibetur, quando post primam variationem Orationis sequitur alia, quae constat duobus Punctis, vel Puncto EM Commate, ut Caeremoniale l. c. habet et vel certe duobus Commatis , quorum primum per i te absolutum sensum habeat, uti Rituale Augustanum fol. si 8. praetico exemplo docet. Utraque haec variatio in
adjecto schemate clarius patebit. -
DEUS, qui intercae te rapo ten tiae
103쪽
vi ctori am marty ri i contu li sti: concede pro pi ii us; ut qui be a tae Callia ri nae Virginis & Martyris tu aena tali ii a co li mus, per ejus ad te
104쪽
exempla gradi a mur. Per Dominum nostru
JESUM Christum Filium tuum, qui
tecum vi vit & regnat in v ni ta te
Spiritus sancti DEUS per omni alacu lata culorum.
105쪽
ss Tars II. De Ritibus Quod si vero oratio ita brevis sit, ut post Punctum prin-eipale non nisi unica constructio sequatur, tunc hoc Semi- punctum omnino omittitur, uti apparet in Oratione de S. Callisto is Octobris. Quod si vero interdum bis duo Pun- in Orationis medio ante Semipunctum ponantur, uti in Oratione de SS. Dionvso de Sociis y Octob. videre est, tunc in posteriori primum geminato puncto fit prima Variatio. Quod si vero post Semipunctum diversae constructiones plures sequantur, non fit propterea nova etiam variatio, sed duae dumtaxat in quavis oratione variationes ad summum ante clausulam adbibentur . i
Fetialis Tonus est, qui nullam habet variationem, sed tam in ipsis orationibus, quam in clausula earumdem uniformi voce perficitur, uti patet in sequenti exemplo.
DEUS qui inter A po sto ii cos Sacerdotes famulum tuum Pon ti si ca li se ci stidignita te vi ge re presta quaesumus,
106쪽
ut e o rum quoque perpe tu o ag gre-
Porro circa geminum hunc Tonum sequentes Regulae observandae sunt. Prima est, quod in utroque hoc Tono Orationes , voce gravi , ac competente interposita mora in fine cujuslibet clausulae, & praesertim in clausula finali , cum decoro ac gravitate recitari debeant, uti Caeremoniale Episcoporum l. c. monet. Secunda Regula est,
quod Tonus festivus in solis Dunkibus & Semiduplicibus ; Ferialis vero in SimpIicibus , & pro defunetis in
Milla habetur, ita tamen, ut semper Versiculus e Dominus vobiscum et & vox et Oremus et praemittantur in hoc Ton
107쪽
s Tars II. De Ritibus Ante orationem vero, quae Prophetiam praecedit, S herdos quidem vocem Oremus cantet hoc modo:
Denique in Oratione, quae in Quadragesima in feriali ossicio ultimo loco dicitur, Diaconus haec verba cantet:
108쪽
in ipsa Miss. observandis. Excipiuntur tamen ab hac Regula orationes At Versi '
euli, qui pro defunctis extra Missam v. E. pro absolutione cantantur; in his enim vox per tertiam deprimitur in ulti mis Syllabis, ut pariter in adjecto exemplo patet. .
Pa ter no ster. Et ne nos inducas in
VI. Tertius Tonus in Missa adhibendus est ille , qui Epistolae convenit, qui tribus iere Regulis constat. Prima est, ut quemadmodum bene Rituale Augustanum fol. 3 . monet. Tonus hic lente , graviter, ac tractim secundum Accentum pronuntietur. Secunda est, ut, si interrogativum occurrerit, sequens Tonus interrogativi servetur.
Quis est hic, & lauda bimus e um
Tertia est , ut reliqua in eodem fere Tono canantur, sine ulla vocis depressione aut elevatione , etiamsi in fine periodi monosvllabum, vel Accentus Acutus occurrat. Ultima tamen verba nonnihil longius produci convenit , uti adjectum schemae demonstratis G et L
109쪽
Lectio Libri Sa pi en tiae. Dilectus
VII. Quartus Tonus in Evangelio adhibendus priores duas Regulas cum Epistola communes habet. Tertiam autem hanc propriam habet, ut, ubicumque Punctum aliquod reperitur, ibi quarta syllaba ante Punctum, vel si illa sullaba brevis sit, quinta per tertiam deprimatur, & in fine Eva gelii sexta verieptima simili modo deprimatur, &paulatim elevatur, ut in adjectis paradigmatis videre est. Domi-
110쪽
In ipsa Missa observandis. Iot'
. Dominus vo biscum. Sequentia
sancti Evange ii i secundum Matthaeum. In il lo tempo re di xit Simon Petrus
ad JESUM: Quid ergo e rit no bis 3& vi tam ae ternam possidebit.
