장음표시 사용
551쪽
indifferentes ad bonitatem ι vel turpitudinem . par 2 I, S. seqq. n. I. d seqq. Contrarii errores Hobbesii , sandri, Sel deni, & Piisendor fit , ali rum cive Protestantium reseruntur , dc refelluntur. ibid. AEquum & bonum quid sit , traditur . p. 4 8. n. I. dc seq. AEquitas pro ipsa iustitia in iure sumitur . ibid. num. I. REquitas anima legis appellatur . p. g 9. η. 4. AEqui bonique viri pauci ias mi sunt. ibid. n. Huius ratio assignatur. ibid. Ad aequitatem illustrandam P. Comito lus ex Oratione M. Tullii pro Aulo Ceeinna colligit nonnulla effata, quae reseruntur. p. q6O. αλ
Praeclara de hoc D. Thomae doctrina affertur. ibid. de pag. 46 I. n. T. dc se ΑΕqui latis plures regulae haustae ex Iure Canonico transcribuntur. p. 62.
dc seqq. n. t. ct sqq. Et aliae plures selectae ex Iure Civili. ' 6 . dc seqq. I, L. dc sqq. Et denique plures aliae ex diversis M. Tullii libris collectae . p. 667. dc seqq. n. r. dc seqq. S. Ambrosius a pluribus Barbeyraei impost uris vindicatur. H. Barboracus. S. Augustinus haereticos, Ac schismaticos omnes habet ut filios concubinarum . p. 3. Ita. Eum iuris naturalis ignorantia laborata audacissime docet Barisberraeus. p. I. n I. dc se . Non docuit uxorem e sentiente marito alis
teri licite eommisceri possie. p. II. dc seqq. n. 9. dc seqq. Explicatur eius t tus, & Barbeyraci oscitantia , dc fraus detegitur. ibid. Infideles iure nulla b na possidere non docuit, ut eidem imponit idem Bar Myracus. p. I 6. dc seqq.m l . & sqq. Explicatur idem S. -- ehor . ibid. Eidem perperam crimini vertit idem Barbeyracus, quod docue-rli iustam esse haereticorum punitionem . p. I s. n. II. Describit corruptos mores huma me naturae. p. ai. dc se num. L. Luculenta testimonia recenset
pro libero arbitrio . p. I 42. dc seq. uisio. dc seq. Eum ipsis patrocinari temere praedicant Lutherus , dc Calvinus. I-. I, U. Sicut etiam Ianse-nius. p. 136. & seq. n. 7. dc sese
Baius Michael propositiones docuit a
S. Pio V. damnatas . p. dc seq. seq. Mala fide easdem interpretatur Ian senius. ibid. Barbeyracus Ioannes ) audacissime SS. Patribus exprobrat ignorantiam iuris naturalis. p. Io. dc seqq. n. r. dc seqq. Resellitur. ibid. Falti contendit S. Augustinum docuisse, uxorem consentiente marito alteri licite commisceri posse. p. m. dc seqq. n. t. ex seqq. Reiellitur. ibid. Itemque docui me quod fideles omnia bona iure possideant, nutata vero infideles. p. ML dc seqq. u. I . di seqq. Resellitur. ibid. Temere imis properat eidem S. Augustino doctrinam de iusta haereticorum punitione. e. s. u. ta. Et S. Ambrosio quod plus; usto laudet virginitatem, ae si sacras
nuptias contemnat . pag. 2Ο. n. 2O. Ac
seq. Et quod usuram absolute damna- Verit. p. a . n. 22. Audacissime eidem S. Ambrosio Ciceronem praesert in formandis moribus . ibid. ET P. 23. α 2I. dc seq. Eidemque perperam imprope rat doctrina ni de non occidendo aggressiore. ibid. n. 2 . dc Dq. Perperam
contendit Lactantium vetare cuiquam arma deserre, de mercatoriam artem exercere. ibid. n. 2I. Eumdemque usuram omnem inivria damnasse . p. a n. 18. Temere Scholasticos carpit. p. 18. α ta. Perperam docet abstrahendum esse a revelatione divina in tra denda scientia iuris naturalis . p. 6 Lnum. 3. Impugnatur una cum ceteris
suis asseclis . pag. 82. dcseqq. I. I.&seqq. Bechmannus Nicolaus acerbo itylo excipitur a Pusendorsio, in quem iubis inde edidit libellum famosum. p. 43. . II. BENEDICTUS XIV. Pont. Max publice in sacra Congregatione , quae dici
tur Signatura Gratra . notatu dignissimam sententiam pronuntiavit contra.
donationem ab Innocentio X. factam Olimpiae Maidalchmae.'. 49 . Ac seq.n. I I. Billuari P. Carolus Renatus laudatur α
552쪽
logis ignorantiam praecipue iuris naturalis temere exprobrat . p. 3I. dc seqq. n. q. dc seqq. Resellitur . ibis. Eius de Grotio iudicium . p. 39. n. a. Iudicium de eodem Budaeo . p. n. 27. Male excusat Pusendorsum ius naturale tradentem solum secundum rationem . p. 8 s. n. 7. Modo propugnaVit, modo de medio sustulit libe
Calvinus impudentet post Lutherum ne gat Christum esse legislatorem . pag. 3I3. n. r. Resellitur. p. 3i & seq. n. a. dc seqq. V. Libertas indifferentiae. Caramuel. Ioannes laxas de erroneas de legibus propositiones docet. p.asO.
n. q. re p. a a. n. II. Laxe negat Eccletiam. polle praecipere actus externos propter actus mere internos . p. 399. N. II.
Cellier Theologiam Moralem SS. Patrum Apologia ad vel sus Barbeyracum
Cicero M. Tullius) depravatos humanae naturae mores describit. p. 7 . n.6.
Ex eius diversis libris plures aequita tis regulae a P. Comi toto collectae transcribuntur. p. q67. dc seqq. I.d seqq. Clericus Ioannes sub nomine Phereponi audacissimam criticen in S. Augustini opera exercuit . p. I9. n. r'. Eum Cl. V. Mutatorius doctissime confutavit. ibid.
Comi totus P. Paulus ex Oratione M. Tullii pro Aulo Cecinna nonnulla ad
aequitatem illustrandam exempla collegit, quae reseruntur. p. 46 . num. 6. Sicut tum ex Iure Pontificio, tum eκ Civili, pluresque alias ex eodem M. Tullio collegit aequitatis regulas. t. 66 I. n. Io. Recensentur omnes singillatim p. 46 a. dc seqq. n. I. oc seqq. Congregatio Novemviralis sub Paulo III. plus iusto exaggeratam facultatem Pontificiam suo scripto improbat, Ac refellit. p. 483. dc seq. n. 3. δc seqq. Consuetudo frequenter sub abusus , Accorruptelae larva obtegitur. p. l . n. r. Consuetudinis finitio traditur , &cxplicatur . p. 1o . n. a. Consuetudo
differt a stilo, & praeseriptione. ibid.
n. a. Alia est contra legem , alia secundum legem , alia praeter legem. p. so6. n. 3. Consuetudinem abrogantem legem introducere illi soli valent , qui legem servare tenentur. ibid. n. I. Quinque conditiones ad Ueram consuetudinem necessariae restisruntur. p. 3O . u. a. Consuetudo praevalere solum potest contra legem humanam. ibid. n. 4. Consuetudinis triplex status est, inceptionis , progres-lus, & praescriptionis. p. 3OS. π. s. Opiniones recensentur de tempore requisito ad introducendam consuetudinem. ibid. n.6. Ac seq. Dictum unius eximii Doctoris, asserentis tempus ad consuetudinem requisitum praeteriisse, non sufficit, ut lex abrogata censeatur. ibid. dc p. Fos. n. g. Laxa Salmanticensium doctrina refertur, Ac refellitur. Uid. v. s. Ad veram consuetudinem actus debent esse liberi, publici, dc frequentes. Explicatur. ibid.ec π. II. & seq. Ut actus hi dicantur publici, satis est publica manifestatio facti. Io. v. 23. Ad consuetudinem. requiritur etiam ut populus animo se obligandi eamdem inducat. ibid. n. 1 Animus iste eolligitur ex pluribus indiciis . quae recensentur. ibid. n. I . Ad consuetudinem demum requiritur consensus suprema potestatis. p. I L. n. I 6. Tolerantia, dc patientia superiorum, non est semper signum validum taciti eorum consensus. ibid. n. II. Consuetudinis triplex est effectus .: alterest obligatio in conscientia ό alter , abrogatio legis veteris ; alter interpretatio legis. p. I 1. n. r. Explicatur primus illius enectus, scilicet obligatio in constientia. ibid. n. a. Et secundus, scilicet antiquae legis abrogatio. ibid. v. I. Et tertius, scilicet legis interpretatio. p. 3II. n. 6. Consuetudo iisdem modis cessat quibus dc lex ; duobus tamen prae cipue modis abrogatur. ibid. n. 7. Qii modo cesset primo modo, nempe per legem expressam . ibid. Quomodo secundo modo , scilicet per consuetudinem oppositam . p. I4. N. s.
Contarenus Cardinalis plus iusto exago
553쪽
ge ratam pote statem Pontificiam in con-ccilione dispensationum, sua ad Pontificem allocutione refellit . p. 48 .ct seq. α 3. dc se Cumberlandus Richardus male explicandum aliun ut ius naturae sola ratione, dc experientia . exclusis sacris Scripturis. p. 66. n. 3. De eo iudicium, p. IOI. IL L. Omnes leges naturales ridicularie revocat ad benevolentiam singulorum hominum erga alios homines, ad pronensionem propagandae stirpis, ad cerebri humani magnitudinem , ad hominum inclinationem advenerem non limitatam tempori, &ad ampliora vasa spermatica . rbid.
Deus, primum est iuris naturae principium . p. 94. n. r. Est verus finis ultimus hominum . p. I 6. ec seqq. n. r. In eo solo sita est beatitudo, quae est verus ultimus hominum finis . n. I .
mo bono propositiones nihil evincunt . p. I 18. Ac seq. n. s. Delectatio victriκ non insere Ian senistas este eam admittentes , ut male contendit Turnetly . p. iT . dx seqq. f. 2. dc sp Masso ulte eam cum Au guli inianis admittens , toto caelo distat a Iansentanis. ibrd. V. Mosiouire. Turneum. Dispensatio a lege quid sit, traditur. p. 4 i. I, L. Eius divisio in partialem, re integram . p. 472. n. 2. Ad dispen. sationem satis non est praesumere Praeis latum te dispensaturum sore, si sciret indigentiam tuam. ibid. n. h. Solvit ut obiectio . p. qPy. n. I. Censetur reipsa Praelatum dispensare, si actiim praecipiat , qui exerceri sine dispensatione non possit. ibid. Sola taciturnitas Praeia Iati signum non est eum velle disepensare . ibid. dc ρ. - . & sq. n. 8.& seqq. Romanis Pontificibus conces sum non est a Deo privilegium di D pensandi in iis quae sunt iuris divini. p. 476. Superior, qui legem fert, potest ab ea dispensare. p. 477. n. 4. Et Etiam inferior ex concessione Superioris. pag. 478. num. 1. Episcopis Pontifex hanc facultatem dispensandi concessit in pluribus , quae recensentur . ibid. n. 6. Inserior non potest in lege superioris dispensare hoe ipso quod dispensatio reservata Superiori non sit. nisi ex aliis capitibus id constet. p. 479. In dubio, an in serior postituit pensare. seclusa. necessitate, servanda leκ est , aut recurrendum ad Superiorem , etsi dubium sit positivum. ibid. n. 9. Legislator supremus potis est cum dispensatione commutationem coniungere. ibid. rLIO. Debet tamen Commutatio esse proportionata perio. nae , & sni legis. ibid. α LI Potestas delegata dispensandἰ stritie est interpretanda. ibid. EL Ita Facultas dispensandi extenditur tantum respe ctu propriorum subditorum p. 43α mi I. Legislator potest laeum dispensa re non solum in directe , sed etiam immediate. ibid. Ita I Di I pensationurn usus semper obtinuit in Ecclesia. p. ust. rLL dc Dq. Graviter peccant Superiores dispentantes subditum in suis legibus graviter obligantibus , absque causa. p. 4Sa. de seq. n. s. dc seq. --Na Salmanti censum opposita sententia refellitur . ibid. Respondetur obiectis eorumdem , dc aliorum Probabili starum. p. 484. dc seq. n. 8. & seq. Dispensatio. concella sine iusta causissa, invalida, & nulla est. p. 48s. αsqq. ILI. dc seqq. Ostenditur auctoritate, ac ratione. ibid. Iuniorum opposita sententia refellitur . p. 489. α seqq. n. ig. dc seqq. Dispensationes alacris Canonibus in quibus aliquid iuris divini , aut naturalis includitur ut dispensationes recipiendi plures Praebendas, non residendi, & his similes omnium Theologorum etiam iuniorum consensu tantiae sunt . y. 4ς I. dc Ieqq. n. l. ἐν seqq. Ostenditur rationibus , dc auctoritatibus. ibid. Et
praesertim probatur auctoritate notata
dignissima Benedicti XIV. p. 49 . reseq. n. i Ad licitam , validamquci
554쪽
iiii pentationem sussicientia causae pensanda est eκ respectu ad bonum commune . p. q96. n. r.
Dispensatio locum non habet, cum de ea ulsae suffieientia dubitatur . p. q97. n. I. Dispensatio valet , quando reipsae datur caussa sufficiens pro eadem, etiamsi dispensator illam ignorans dispenset. ibid. n. . Dii densator legitima caussa occurrente dispensationem de bitam impertiri tenetur , non autem permissam. p. 498. n. . Caussa sum-eiens dispensationis concedendae non est impositio mulctae pecuniariae, ut Iaxe docent salinanti censes. ibid. n. 6.
Dispensatio alia est subreptilia, alia
obreptilia, alia per metum extorta . p. 99. n. I. Explicatur . ibid. Declaratur cuius veritatis reticentia , aut
falsitatis expositio reddat dispensationem invalidam. ibid. n. a. Quae sint Veritates quae non debent reticeri , aut salsitates quae non debent exponi, indicatur regula generali. ibid. n. 3. Dispensatio per metum extorta , absoluie valida est . p. 3 . n. 4. Se-eus, si dispensator non praebeat Conissensum . ibid. Et supposita legitima caussa , est etiam licita. ibid. Dispensatio nulla eli , si caussa snalis non consistat tempore quo dispensatio impartitur, p. Oa. n. I. Si caussa finalis cesset, antequam dispensatio eκ-eeutioni demandetur , dispensatus illa uti non potes . ibid. u. a. Refertur di improbatur laxa Salmanticensium opinio. ibid. n. q. Ο seq. Dispensatio praecise ob mortem dispensatoris non cessat. ibid. n. 6. Revocari potest a dispensatore ob novam
occurrentem caussam . p. I. n. 7.
Inferior nequit superioris dispensationem revocare ; secus superior eam in serioris. ibid. n. 8. Dispensatio quandoque cessat per renuntiationem . ibid. n. 9. Explicatur. ibid. Ut renuntiatio huiusmodi valida sit , requiritur voluntas dispensati, & voluntas dispensatoris. p. 3Oq. n. Io.
Tpithia quiis si, explicatur. ρ. 29 - π.3r. ω ρ. 4 q. n. i 3. In iis casibus locum habet in quibus si lex servetur, peccatum committitur. ibid. P. Viva perperam contendit eam habere Io- cum etiam quando cessat finis legis negative in particulari, ibid. Idemque laxe docet non solum probabilitatem, sed etiam minorem probabilitatem satis esse ut illa locum habeat. pag. 6 . n. I Male ab eodem laxa haec sua opinio adscribitur P. Suareae. μψ s. θ' se . n. II. seqq. Ostenditur. ibid. Immo idem Suarea opposita principia expresse ponit. p. 43
Erasmus liberum arbitrium propugnans adversus Lutherum in Semipelagianis. mum declinavit. p. I 37. n. q.
rinis, est principium extrinsecum humanarum actionum. p. D n. 3. Eius notio, dc partitio. ibid. V. Homo.
Gentiles sua omnia de moribus scripta undique erroribus inquinasse fallo do
cet B. idaeus. p. 6. n. a. Immo eorum
lectionem Gigenes , & S. Gregorius Neocaesariensis utilem agnoverunt .
Gonet P. Ioannes Baptista ab iniustiseensuris D. Honorati Turnetly vindicatur. p. I 82. P seqq. n. r. Ο seqq. Iure temeritatis notam adversus S. Augustinum P. Molinae asseruit. ibid. Eiusdem sinceritas adversus eumdem Molinam luculenter ostenditur. p. I 8
seqq. n. 3. , seqq. Grotius Hugo laudatur ob eius Opus
de Iure belli, ae pacis. p. sso. seq. n. 3. s. Protestantium de eo iudicium. ibid. Eius religio in discrimen adducitur. p. I. Or seqq. n. s. D' 'In explicando iure naturae ceteris novatoribus praestat. p. 6 seq.
555쪽
n. 4. Falso docet, EvangelIum nil aliud praecipere quam ea ad quae ius naturae per se obligat. p. 88. I. a.
Heinneeius Ioannes γ iuris naturae , dc
gentium elementa tradit. p. FO. N. I 8.
De eo iudicium. ibid. Male contendit sola ratione naturali explicandum esse ius naturae. p. 68. ἐν seq. n.'. od minime distingui a iure gentium per
Hobbes Thomas plus impietate quam scientia celebris suit. p. 43. ω seq. n.
s. Et divinarum Scripturarum contemptor. ibid. Ex eo Iudicem visibi- Iem earumdem Scripturarum contra Luthera nos, dc Calvin istas admittendum esse ostenditur. p. 44. ω seqq. m O. Male contendit omnia ante legem voluntariam esse indifferentiai dc eκ solo beneplacito libero bona , aut mala evadere. p. 261. seq. tr. 2. Resellitur auctoritate Ciceronis . p. 26 .ria r. Et invictissime ex S. Thoma . p. 267. b seqq. n. I. is seqq. Male docet ius gentium minime a naturalidistingui. p. 29s. α ta Homo, alterum est iuris naturae princi pium . p. 94. α I. Eius exacta idea traditur ex V. Thoma . p. 99 ἐν seqq. n. q. ἐν seqq. Ei convenit agere Pr Pter finem . p. m. tti . Non illius solius , sed α omnium agentium est agere propter finem. ibid n. s. Illius
ossicia, ut moralia, suam a fine speciem recipiunt . p. D 2. α 2. Unius hominis esse non pomunt plures fines ultimi. p. II α 2. Homo, quae a in petit, Omnia vult propter ultimum finem. p. II sia α II. Hominis cuius cumque unus est finis ultimus. si finis sumatur secundum generalem eiusdem rationem, non vero si spectetur ut res quaedam particularis. ibid.lta I 4. Declaratur. ibid.HOrnius eum Machia vello male Regis iura describit. p. 327. α L Vera illius iura assignantur. ibid.
Ian senius ad merendum , de demeren dum solam libertatem requirit a coa ctione. p. r 2. D seqq. α L. is seqq. Eius systema contra libertatem indi iaserentiae ostenditur eme Lutherano, dc Calviniano simile . ibid. Temere iactat suam sententiam eamdem emeac S. Augustini. p. i 36. ἐν seqq. Eius
artificium, quo tegit suam haeresim, detegitur. p. M8. n. Io. ω seq. Pravae eius interpretationes damnatarum a Pio V. adversus Baium propositio num, reseruntur , & improbantur . p. 3 39. ἐν Ieq. α La. is seq. In cur dem animadversiones. p. I 6 I. is fere. n. r s. ἐν seqq. Effugia , dc technae , quibus occaltare studet suam haeresim, deteguntur. 8. I 63. α Is. Israelitae licite surripuere AExyptiis vasa aurea, & argentea. p. 29r. α 2y. Iurispublieistae , V. Barbes acus Becb- manuus. Budaeus. Cumberlandus. IIei η- neeius. Habhes. Gratius . Leibuitius . Tufandosus. Sehendo M. Seldenus. Vitriarius. Ius accipitur , atque usurpatur varie
riae acceptiones reseruntur . ibid. Usurpatur communiter pro lege . V. Lex. Iur naturae . se gentium .
Ius Canonicum. seu Ecclesiasticum quid sit, eκplicatur I breviterque de eius dem Collectionibus , dc illarum auctoritate differitur. p. 366. ω seqq. 21.L ἐν seqq. V. Lex. Ius Civile privatum deseribitur I eius demque notio, & partitio traditur . p. 361. iv seqq. α L is seqq. Ius naturae dc gentium male sibi examinandum sumpsit Pusendorfius solo
lumine naturali. p. 2. IL L Illud ut ediscant, perperam Itali ad Transalpinorum haereticorum libros recurrunt.
ibid. ἐγ p. a. n. a. is sep Iuris naturalis finitio ex Ulpiano refertur . dc explicatur. p. 4. ω seq. rLL is seqq. Iuris eiusdem historica synopsis. p. 6.is seqq. n. I. ἐν seqq. De eo plura praeclara etiam Gentiles scripsime
556쪽
stenditur eontra Budaeum. abrot. Et maxime Hebraei. pM.7. dc seq. n. 4. Iuris naturalis ignorantia non laborasse S Patres ostenditur contra Barbeyracum, Thomasium aliosque haereticos . p.
Ac seqq. n. r. & seqq. Illud Scholastici
etiam tertiae classis selicius cunctis N vatoribus explicarunt. p. 62. dc seqq. n. r. dc seqq. In hoc ceteris Novatoribus Grotius praestat. pag. 6 . dc sese
lus naturale eκplicari nequit sola naturali ratione, abstrahendo a doctrina revelata. pag. 76. dc seqq. n. I. Ac seq.Heterodoxi oppositum contendentes caeciores sunt Ethnicis A ibid. Eorum sophismata profligantur. p.82. dc seqq. n. I. 3c sqq. Ius naturae traditum ab Helerodoxis absque Scripturarum usu, erroribus gravissimis implicatur. p. 37. dc seqq. n. I. dc seqq. Recensentur eris rores isti. ibid. Arguitur ad hominem adversus eosdem Heterodoxos, eorum. que sequaces . p. 89. dc seqq. n. 6. Ius naturae ex illis addiscentes Itali, longe a recta via aberrant. p.θ2. dc με.
Iuris naturae principia sunt Deus ut primum , homo ut secundum. p. 9 . n. r. Exacta hominis idea, S. Thomae doctrina refertur . p. 9s. dc seqq. n. I. dc seqq. Iuris naturae fundamentum , velut alter Epicurus , perperam Thomasius ponit in iis faciendis quae vitam reddunt diuturnam , & selicissimam, & evitandis bono huic opposivis. pag. 2 7. N. 1. Iuris naturae principia non insita , sed hausta a nobis statuit Pu fendor fius eκ populari insormatione ,eκ usu, dc assii et udine. pag. 2 8. u. 3. Resellitur. ibid. Itemque iuris naturaialis landamentum potissim una in amore collocat propriae utilitatis, Ac commodi . pag. 2 9. num. q. Refellitur . ibid. Iuris naturalis pictura delineatur doctrina D. Thomae . pag. 273. n. I. Vera illius notio ex doctrina eiusdem S. Thomae traditur , dc explicatur. pag.
274. dc seq. n. q. & sqq. Ius naturaiale dividitur in praecepta prima per se nota, & in alia, quae sunt conclusi Tom. n.
nes ex iisdem deducta . pa 283. num. q. Item in Praeceptivum , approbati avum, concessivum, seu per millivum. bid. Ius naturae quantum ad principia pria maria absolute immutabile est, semperque Obligat. p. 284. n. 7. Quantum vero ad secundaria , quandoque mutabile est solum materialiter, non Veis ro formaliter . p. 286. n. IO. Explica istur. ibid. Ius gentium medium quodammodo est inter ius naturale dc positivum . p. 29 . n. 3. Reipsa distinguitur a naiaturail. pag. 296. n. dc Dq. Ius geniatium proprie acceptum plura compreia hendit, quae recensentur . p. 296. n. 7. Iuris gentium minus proprie talis exia empla asseruntur. ibid. Ius istud ob ligat in conscientia. pag. 297. u. 8. Eo iure comprehensa mutationi obnoxia sunt. ibid. n. s. V. Lex.
cet non teneri ieiunio discedentem eloco ubi speciale ieiunium est , etsi tale ieiunium sit etiam in loco ad quem accedit. p. 33, dc seq. n. a . &seqq. Laxas opiniones plurimas congerit in variis dubiis circa Ieges, ea iaque arbitrio lectorum permittit. par 28. dc seqq. n. c. dc Ieqq. Eius methodus in exponenda Theologia improbatur. p. qIO. n. I 8. Lactantius minime vetat cuipiam arma deserre , neque mercatoriam artem agere . p. 23. n. aT. Respondetur Barisbeyraci impost urar. ibid. Iure usuram omnem absolute damnat . p. 24. n. 28.
Respondetur Barbeyraco. ibid. Lecchius falso in sensu &Augustini teκ-
tum obtrudit, ut probet ignorantiam invincibilem . ρ. I 3. n. 6.
Leibnitius sGuillelmus 3 laudatur. p. 4 I. dc seq. n. 6. dc seq. Eius religio in disia
crimen adducitur. ibid. Lex varias habet acceptiones. pag. 23s. n. I. Reseruntur . ibid. Proprie sumpta, est ordinatio rationis ob bona L l com
557쪽
commune, ab eo qui curam commuis nitatis habet, promulgata. ibid. n. 2. . Explicatur. ibid. Eam D. Thomas constituit in ratione , seu intellectu. pM.' 2 6. n. r. Solvitur obiectio ex S. Scriptura . ibid. num. Dividitur in aeternam , di temporalem; dc haec in naturalem, re positivam ἱ quae aut divina est, aut humana. pag. 237. U. . Quatuor ex D. Thoma rationes assignantur, cur Deus praeter Iegem naturalem, di humanam, condiderit positivam, quae divina appellatur. 'ibid.
Lex proprie communitatem spectat. p. 239. n. I. Et a praecepto distinguitur. ibid. dc seq. Nec solum communitatem spectat, sed etiam eius bonum. p. 24O. n. . Lex necessaria fuit, Iosita Bominis creatione. ibis. num. 6.usta esse debet tum ex parte materiae illi subiectae , tum ex forma qua rogatur. ibid. num. I. Ac seq. Laborare iniustitia potest triplici ex capite . ibid. num. s. dc seq. Debet esse perpetua. p. 242. n. II. Explicatur , & 1olvitur Obiectio. ibid. dc n. ta, Lex, ut obliget , promulgari debet . pug I. 1.αr. ιχ δερ. Idque aliquo signo exteriori . ibid. a. 1. Eius promulgatio est conditio necessaria , ut illa obliget in actu secundo. ibid. n. iLex civilis imperialis non obligat , nisi post illius promulgationem factam in singulis provinciis . pae. 2st . N Praxis habet , quod et i an leges Conciliorum , dc Pontificum promulgentur in singulis dioecesibus. ibid.
Lex ecclesia sica solemni promulgatione Romae facta , etsi ob aliquod impedimentum nequeat in singulis provinciis promulgari, obligat iideles statim ac sciunt latam esse, dc Romae. promulgatam, ibid. dc ρ. 2q6. dc Dq. . D, dc seqq. Lex ecclesiastica , sive civilis statim ae promulgata est obli
Lege sua iusta , & legitime promulgata valet Princeps invitos subditos
cogere ad eam servandam . pa . 2ID.
nam. 2. & seq. Solvitur obiectio ca-
ramuelis. ibid. num. a. Leges nec ulla ri ratione summus Pontifex, dc Episcopi serre possunt , non expectato subditorum consensu. p.ro. n. 1. Solvuntur obiecta . ibid. n. 6. Ac seqq. Legem iustam non acceptando subditi peccant. pag. 2 2. OO. Lex rete cta a populo, non fit invalida . ibid. n. I i. Ad legislatorem supremum subditi appellare non possunt , ut legem ab ipso iuste latam abroget . ibid. v In Legem tenentur servare subditi tempore interpolitae supplicationis. p. 211, α
Lex aeterna admittenda est in Deo . p. 2 4. n. 3. Legis aeternae notio traditur ex S. Thoma . ibid. mi Lex naturalis promiscua admitti debet. Hi et s. adia dc seq. Illa homini, animantibus, ceterisque omnibus naturis communis est. Hi i num. . Ostenditur ex doctrina S. Thomae. pag. 2 6. n. . Simulque aberrationes Grotu, Pusendor fit , dc aliorum indicantur . ibid.
Legis naturalis rationis, homini propriar, fundamenta perperam statuu tur a Thomasio , dc Pusendorfio . p. et D. dc seqq. na. dc Dqq. Impugnantur . ibid. Homo ex leκ natura sua
repugnat. p. 26 I. u. I. Ante omnem
legem bonitas , dc turpitudo insunt actionibus. ibid. Contrarii errores Hob-besii, Osiandri , Sel deni , Pusena Orfit,
aliorumque Protestantium reseruntur,oc auctoritate Ciceronis refelluntur . ibid. n. 2. oc pae. 262. dc seqq. n. I. dc sqq. Legis naturalis pictura exhibetur doctrina S. Thomae. Pae. 2 ἔ. n. I. Vera illius notio ex doctrina eiusde iri S. Thomae traditur , dc explicatur. P. et . di seq. n. 4. dc seqq. Lex naturalis plura praecepta includit , quae ab uno tamquam prima radice proficiscuntur. p. 278. dc sqq. n. i. dc fcqq. Declaratur. ibid.Eκ lege ipsius naturae promanare ostenditur decem Decalogi praecepta . pag. 28O. n. q. dc seqq. Itemque omnia humana ossicia , quatenus exercenda sunt iuxta rationis regulas . pag. 23 I. n.' dc seq. Respondetur obiecto. 222.
558쪽
282. n. s. dc seqq. Legis naturae praecepta aliqua ita sunt immutabilia , ut semper, & in quocumque eventu obligent. pag. 28a. n. 7. Secundaria illius praecepta solum mutabilia dici possunt , quatenus sub hae . vel illa circumstantia non obligant. ibid. n. 8.Lex naturalis quantum ad principia naturalia est in se ipsa immutabilis tam in communi, quam in particuis lari. pag. 28 s. n. s. Quantum Vero ad principia secundaria , quandoque mutabilis est solum materialiter , secus formaliter . ibid. u. Io. Solvuntur dis. ficultates de invecta divisione bono rum , hominum servitute , & praescriptione. p. 236. n. II. & seq. Legis naturae quae sunt, nulla potestate humana proprie dispensari possunt. pag. 287. n. I . Solvitur obiectio de nonnullis Pontis eum dispensationibus. ibid. n. I s. Nulla legis naturae praecepta dispensari possunt a Deo . pag. 288. Ac seq. n. II. & seq. Solvvn.tur obiecta ex ratione. oc saera Scriptura petita . p. 289. dc seqq. s. r. ac seqqs Lex Mosaica bona , utilisque fuit .
p. 299. n. I. Et a Deo lata. ibid. n. 4. Et quidem universa. p. 3-. n. s. Resertur modus quo laxa fuit. ibid. n. 6. Soli Iudaeorum populo suit intima,ta. ibid. n. . Solvitur obiectio. p. 3or. n. 9. Legis Mosaicae praecepta alia in ratia, alia caeremonialia, alia iudicialia suerunt . ibid. n. xx. Explicantur singillatina . stet. 3O2. dc seqq. n. ra. &seqq. Lex Mosaica abrogata fuit . p.
3 . n. 24. Non tamen cessavit ante
Christi mortem . ibid. n. 23. Nec illico post Christi mortem noxia fuit illius observatio. p. 3o8. & sqq. n. 26. dc seqq. Legalia praecepta morti sera facta iunt , templo destructo . p. 3II. dc seq. n. 3r. dc seq. Iudicialia tamen licet vim amiserint obligandi , non
evaserunt morti sera , nisii quis ea semvasset ex affectu ad legem Mosaicam. p. 322. η. 38. Leκ nova a Christo instituta est. p. 3II. dc seq. m. t. Impudenter id negant Lutherus, Calvinus, & Hobbes.
ibid. Reselluntur. p. 3I dc seqq. n. 2.& seqq. Lex nova a veteri disseri pluribus rationibus , quae recensentur. p. 3i7. dc seq. n. 8. Adversus illius durationem haereses indicantur. p. 3I8.
Leguna humanarum landamentum est hominum societas , quae in coniugalem, paternam , herilem , domesticam, dc civicam dividitur. p. 3 2o. dc seq. n. I. & seqq. Legum necessitatem institutio civitatum infert. p. 32 I. &seq. n. 7. & seq. Male docent Pusen- dorsus. dc Thomasius eas naturali libertati repugnare. p. 322. dc seq. n.9.
Legum condendarum facultate pollent supremae potestates. p. 37I. r. 2. Solvuntur obiecta . ibid. illas etiam Regina potest condere. ibid. n. 6. Et summus Ponti seκ pro universali Eeclesia . p. 373. n. 7. dc sq. Et Episcopi pro sita dioecesi. p. 37 . n. IO. Sicut etiam pro tota Ecclesia Concilia generalia. p. 37s. n. ra. Et nationalia pro tota natione ; sicut & provincialia pro universa provincia. bid. uum. t 3. Legis vim habent Declarationes sacrae Congregationis Cardinalium, si sint a Pontifice approbatae. p. 376. n. I . Leges mortuo Episcopo condere potest Capitulum Ecclesiae Cathedra lis. ibid. num i 6. Et ordines Regula res . ibid. n. i7. Eae tamen a Pontifice approbari debent , ut legum vim habeant. ibid. Principes supremi vi directiva , non coactiva tenentur servare leges a se Ialas . p. 377. n. 2. IIuiusmodi obligatio a recta ratione dimanat. p. 3 78. n. l. Pueri septennes legibus obligantur ; & etiam ante septennium, si habeant usum rationis. p. 379. n. 7. Infideles legibus ecesesiasticis non suta iiciuntur: secus amentes, ebrii, & infirmi, licet ab illis excusentur. ibid.
n. 8.Clerici , salvo privilegio exempti nix , subiecti sunt legibus civilibus .
pag. 3 so. n. II. Peregrini A advenae, ecforenses tenentur servare lepes loci per quem transeunt sine animo ibi-
559쪽
dem commorandi, si maneant unum
aut alterum diem . '. 38I . n. m. &seq. Solvitur Salmanticensium obiectio. ibid. n. V. Non tamen tenentur
serWare leges proprii territorii, a quo absque fraude absunt. p. 332. num. In Peccant , si deliberato animo ab eo discedant, ne legibus pareant. p. 383. n. I 0. Resellitur laxa opinio opposita P. Viva ibid. n. 'o. Qui discedit dia festo a proprio loco , tenetur ante discessum audire sacrum. p. 38q. ma I. Laxa Salmanticensium doctrina refellitur. ibid. de α M. dc seq. Qui discedit a proprio loco, ubi ieiunium est, iturus ad locum , ubi non est, non potest ientaculum sumere . ibid. n. 24. Effugium Salmanticensium ad circumveniendas, eludendasque leges detegitur , dc improbatur . ibid. Si sit speciale ieiunium ; de in loco unde discedis, dc in alio ad quem accedis, teneris ieiunio . p. 38 . dc seq. n. V. dc seqq. Omnino laκe oppositum dOcet P. La Croi κ. ibid. Qui animo declinandi reservationem incursam in sua dioecesi , in aliam peregrinatur, ubi non est reservatio , absolvi non potest. p. t 86. α 28. Laxe oppositum docet P. Viva . ibid. dc n. 20. Superior non potes h punire subditum extra territorium, nisi ratione delicti in
territorio patrati. p. 337. α δ Legis humanae materia sunt actus humani. p. 393. n 1. Explicatur. ibid. dc num. . Lege humana vetari , aut praecipi nequeunt actus indifferentes. p. 394. N. T. Neque directe de per se actus mere interni lege coactiva, COActione externa . p. 394. dc seq. π. I. .
dc seqq. Lege ecclesiastica directiva
praecipi possunt actus mere interni quando id opportunum iudicetur ad salutem aeternam . p. 396. dc seq. mxm di se . Solvuntur obiecta. ρ. 398. n. m. Potest Ecclesia actus internos
praecipere connexos cum exterioribus. p. 39'. n. a I. Itemque actus externos
Lex humana , dummodo iusta sit, obligat , re quidem in conscientia . ibid. a. r. Immo dari nequit vera lex quae non obliget in conscientia. par.
4CI. ma, Constitutiones plurium Regularium non obligant natura sua ad culpam . ibid. α 3. Leges iniustae nullan pariunt obligationem. p. a. n.4- dc seqq. Quandoque tamen sunt ou- servandae ad vitandum scandalum iaibid. n. F. Leges illius , qui regimine
tyrannus est , servandae sunt i non vero qui usurpatione, antequam pacifice regnum possideat. p. 3. n. 6. Traduntur regulae, eκ quibus colliugenda est gravis legis obligatio. ibid.
n. 7. dc p. 4. GL Legislator materiam levem sub gravi culpa praecipere nequit per se loquendo. ibid. n. s. Explicatur . ibid. Legis obligationem pro arbitrio legislator augere nequit,
aut minuere . p. 4o . n. I. Assignantur regulae , unde materiae gravitas
colligi debeat . ibid. n. I 2. Et unde materia levis per continuationem fiat gravis . p. 4 Z. n. I Et quando interruptae reputari debeant materiae parvitates . ibid. u. I . Salmanti censium doctrina refellitur. p. 4 8. u. I . Violatio legis in materia parva, quandoque eκ contemptu mortalis evadit .. p. 4O9. n. I 6. dc seq.Lex alia est pure poenalis, alia pα-nalis mixta . p. 4I . n. I. Assignatur
regula , unde argui possit legena poenalem mixtam obli8are sub gravi ..ibid. dc p. 'rr. n. 3. de seqq. Legis
poenalis obligatio sumenda est ex verbis Iegislatoris , ex materiae gra Uitate , & poenarum atrocitate. p. 4I2iaec seq. α' dc seq. Viκ Principes condunt leges , quae sint pure pinnat iap. 41 3. n. 9. Declaratur , quandonam violatores legum poenalium teneantur taxatas poenas luere ante iudicis
sententiam . p. 4r4. AC seq. n. Io. dc seqq. Pars, quae culpa sua a contra diu inito recedit, probabilius constitutam poenam luere debet ante iudicis sententiam . p. 4I6. u. Im Legun poenalium violatores quandoque seipsis poenam exequi tenentur prolata iudicis sententia, non expectata iustitiae executione . p. 417. I. U.
Princeps supremus ob rationabile mo
560쪽
rivum poenam a lege taxatam minuere, aut augere potest ἱ non vero iudex inserior . ibid. n. I9. Si iudex poenam a lege taxatam cum praeiudicio partis laesae, aut Pauperum, remittat, tenetur ad restitutionem . ibid. n. ao. Leκ in praesumptione landata, contra legem divinam. veritate deficiente non obligat. p. I 8. oc seq.ma I. dc seq.Lex , quae tributum imponit, obligat in conscientia. p. Φ2O. dc seq. n. I. ec seq. Satissi sundamentis oppositis.
p. 22. n.' dc seq.Lex irritans , non solum actus Prohibet, sed etiam nullos essicit. p.424. n. I. Leges plures definiunt nullos actus, sed non ante sententiam iudi .cis. p. 21. n. q. Lex irritans obligat in conscientia. ibid. n. S. Assignantur regulae , ex quibus colligendum est conditiones a lege praescriptas pertinere ad ipsam eontractus substantiam , vel ad accidentia. ibid. n. 6. Lex dubia quae sit, eκplicatur. p. 426. u. I. Qui dubitat existat ne leκ, an secus, non est liber a lege . ibid. n. a. Principium illud : Melior est eou.
ditia possidentis in Probabilistas de
Salmantieensium doctrinam intorquetur. p. 627. n. 3. Qui certus de lege, dubitat an in hoc casu particulari subiectus sit legis observantiae , pr babilius non est exemptus a lege. p. 628. n. s. varia de hoc dubia ex P. La Croix decerpta , di perperam lectorum arbitrio ab eo de more Permissa, recensentur. ibid. dc as. &Dq. n. 6. dc seqq. Lex humana , seu eeclesiastica, seu
civilis, absolute non obligat cum Uitae, aut infamiae, aut bonorum amissionis periculo. p. 3 r. n. 3. Excipiuntur circumstantiae nonnullae . ibid. Solvuntur duo obiecta . p. 433. n. 6. dc
seq. Non requiritur intentio expressa adimplendae legis. p. 34. n. 4. Immo probab liter impletur etiamsi adsit intentio opposita . ibid. n. s. Dilucide id explicatui pro praxi. p. 433. n. 6. Legi ut quis satisfaciat intendat opor rei finem intrinsecum praecepti. ibid. n. 7. Legem audiendae Missae non im-
plet qui eam audit animo videndi
mulierem . p. 436. n. 8. & seq. D ctrina notabilis traditur adversus Sa I manticenses . ibid. n. 9. Satisfieri potest eodem tempore pluribus praeceptis, quando illa eodem recidunt. μ437. n. 3. Si Consessarius pro poenia tentia tres Missas praescriberet, non
satisfacit audiens eas simul. ibid. Nec satisfacit praecepto qui plures Missae partes simul audit a diversis Sacerdotibus. p. 438. n. q. Opposita opinio Bauny, Elcobarii. Bonacinae , dc Leandri damnata est. ibid. Qui impedimentum apponit , ut a lege implenda sit liber, peccat. ibid. n. 3. et seq. Oeposita nonnullorum Calaistarum opinio laedit sensum communem . ibid. Peccat item contra praeceptum qui impedimenta non rem
vel, si possit sine gravi damno. ρα. 439. n. T. Qui non potest totum opus praeceptum implere , adstringitur ad
partem . ibid. n. 8. Si duo occurrant praecepta , quae simul servari nequeant, quod gravius est, & praestantius, impleri debet . ibid. N. 9. Cessante negative fine adaequato legis in particulari , non cessat legis obligatio. pq 3. dc seqq. n. 7. dc sqq. Absurda , quae oppositam opinionem
consequuntur, eam improbabilem reddunt. p. 4 s. n. II. Eamdem tamen
saltem per cuniculos insinuat P. Via V a. p. 4 s. dc Dq. n. II. dc seqq. Legis abrogatio alia est negativa ,
alia positiva. p. 7. n. I. Leges etiam iustae absolute revocari queunt . ibId. n. a. Explicatur . ibid. de p. 4 8. n. s. Lex antiqua abrogata censetur nova superveniente, quae simul cum ea ob servari nequeat. p. 44'. n. q. Superior
suam , & inserioris legem abrogare potest, non contra. ibid. n. s. Inserior legem a se latam , etsi a saperiore confirmatam, abrogare potest, modo id superior eam confirmando non prohibuerit . ibid. n. 6. Quando legislator prohibet legis interpretationem, non est licitum Doctoribus eam interpretari. ρ. n. 3. Distinctiuncula