Necessaria ad salutem scientia, partim necessitate, medii partim necessitate, praecepti dilatata, variis, discursibus. Opera ac studio P. Christophori Schenck, S.J. Pars prima, continens cmedii item ex credendis necessitate praecepti, signum S. Cruci

발행: 1689년

분량: 785페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Quaestiones Praeliminares.

inum peteret. Hic novis indutus vestibus, priorem enim ludendo . amiserat, loricati galea munitus, equum phaleratuna inscendit,atque, velut novus Achilles in sorum procurrit. Ubi ilultissimus mortalium inter horrendas blasphemias, DEuM ipsum, si quis esset, in Certamen evocavit, eique bellum indixit. cui id agat bonus D Eustloco sui Vespam misit, quae cassidis aperturam oculis vicinam in- gressa, vesanum hominem ita exarmavit, ut ab equo descendens, politis armis professus sit, D Eurus esse ju stillimum blasphemiae suae vindicem. I nunc, I DEuM esse negat quem tamen coeli enarrant, bc ipsa animalia muta depraedicant. Sci go, quod S. Paulus aram ignoti D EI invenerit in Areopago. Sed extirpata jam est ara illa ; nemo enim est, qui DEuM ignoret. Dixerunt quidem obstinati Judaei Ioan. I9.υ. 22. Si tu es Christus, dic nobis palam. Nem petot prodigijs convicti, id amplius negare non potuerunt; quia tamen a maligna sua perfidia, non permittebantur acquiescere veritati agnitae, adhuc dubitabant, & contrarijs iactabantur opinionibus. Ast ubi resurgentem, in coelum ascendentem, & tanta per Apostolos suos patrantem conspexerunt; quis jam illos a malitiosa obstinataque voluntate non credendi excitiabit 3 Quare si etiam post haec omnia, aliquis ex vobis quaerat; Dic nobis palam ; quam grave peccatum erit, agnitae veritati repugnare 3 Dicendum ergo, quod multi agnoscant .ah,ἡ ' DEuM , non velint tamen agnitae veritati, & DEo se subi jcere. Eva intentatione ipsius serpentis, DEI meminit, mandati divini memo-

nolunt vi- riam clare e X primit, & tamen peccat, atque Adamum ad praevarica-deriunο- tionem divini mandati inducit, quia alia ditione quadam divinitatis, scrς- Dgo similis fieri volebat. Sic enim S. Greg. lib. 6, morat. cap. 32.

dicit, quod aliqui putent se humana industria velle quasi cogere coelum, ut fiat quod ipsi volunt: sed statim addit: Inde voluntatem DEI

peragunt, unde immutare contendunt, atque omnipotentis consilio,

Novio Dei dum resistere nituntur, obsequuntur. inita saepὶ & hoc disi ostioni

croitura ejus militat, quod ei per humanum studium frivole resultat. Saeti imo'- pientes ergo Dominus in eorum astutia deprehendit, quando ejus consiliis humana facta etiam tunc congruἴ serviunt, cum resistunt. Probat exemplo Josephi Patriarchae, cui DEus revelavit, quod esset suturus Dominus se. atrum Borum, quibus dum somnium retulit, odi j semen contra se plantavit, ut mortem illi suerint minati Genes. 32. N,I9. Ecce somniator venit, venite occidamus eum. Misericordia

tamen

22쪽

Quaestio L

iamen moti, vendiderunt illum Egyptiis. Venit Ioseph in AEgy- - - .ptum, ubi clim servivisset fideliter, innocenter mittitur in carcerem unde tamen dono Prophetiae eripitur, & Praeses totius bEgypti con- reluctuati stituitur, fames cogit iratres eo venire, ubi inscii adorant Jolaphum. bus adora- Exclamat ergo S. Gregorius. Numquid hoc est mirabile Z ideo, tui . fratribus venditus fuerat Ioseph, ne adoraretur; sed ideo,adoratur, quia venditus. Sic consilium dum devitatur, impletur. Timue- .- runt fratres, ne Ioseph super eos cresceret, sed hoc, quod divinitus dispositum silerat,cavendo factum est, ut eveniret. Nemo DEo resistit. Expertus est hoe Conradus Imperator, cujus iram fugiens Lupoldus Princeps, aulam deseruit, desertum petijt, & ibi in vili tugurio latuit. Venatus est in illo deserto Conradus Imperator, & casu in idem tugurium divertit. Ea nocte Lupoldo natus est

nul in somno Imperatori vox est allapsa, dicens: Accipet Imperea be

cii et Territus quidem hac voce fuit Imperator, quia tamen a Ve--untatinatione sessiis erat, rursus obdormivit. Dormienti iterum allabitur nvoX altera dicens : Reddet reddet Commovit hoc magis jam ante It0' concitatum animum, interim tamen dum haec considerat, rursus in-i dormiscit. Tertio tandem vox audita est: Fuget suget Iratus Imperator somnum excutit, atque ubi intelligit, in eadem casa, illa nocte natum filium, illum imperio suo insidiaturum credidit, adeoq;

per satellites natum infantem interfici mandavit, inque signum cruzntae necis parvuli exenteratum cor habere voluit. Satellites miserti

parvuli, procul a tugurio infantem deserunt, L cavae arbori imponunt, a matre commode alendum, atque loco cordis humani, leporis repente obvii Caesari obtulerunt. Audiit interim vagientem ab arbore parvulum primarius quidam aulicus, qui quia uxorem habe- bat sterilem, pueri venustate captus, eum sibi a sua uxore natum finxit, eumq: liberaliter educavit. Adultum in aulam Conradi misit, ubi Henricus, hoc enim vocabatur nomine iuvenis, omnibus gratus, soli Imperatori fuit odiosus. Occultὶ ergo illum voluit expedire, utque commodius hoc faceret, eundem sub specie ossiciosae legationis ad Imperatricem Conjugem cum literis misit, in quibus uxori mandavit, ut juvenem occultδ interfici curaret. In via Henricus ad Ecclesiam di vertit, ubi audito sacro lassus supra scamnum indormivit, cum ecce Sacerdos in burga curiose observat literas, qui scire VO- 2Dah

lens, quid in illis contineatur, literas illaeso sigillo dextere plane ape- stus.

23쪽

ruit, quas ubi legit, juvenis sortem inisertus, mortis sententiam muta vit, & ut illum generum suum faciat, inscripsit, atque literas cautε ' rursus in bursam reposuit. Evigilat iuvenis rerum omnium ignarus,& viam prosequitur, atque literas Imperatrici consignat. Adorna . turnuptiae sestivε & hilariter, quibus peractis Imperatrix cum gau-elio Imperatori suo marito rescribit, omnia juxta mandatum ipsius & nuptias cum omnium satisfactione fictas. Miratur imperatum eventum Imperator , sed ubi a Satrapi s res gestas intellexit, divinae dispositioni, cui non valebat resistere, humiliter aetquievit. An non Aman in patibulo, quod Mardochaeo paraverat, su-Jonas fru- spensus est 3 Et Ionas ausus suit resistere divinae voluntati, nec I ria revit tuit. Jubetur is , DEO, ut iret in Niniven, quo longius abiret, coni. - mdrς, imo Ob exortam tempestatem abijcitur in mare; Ethem l adeli Cetus, qui Jonam devoretis Exclamat S. Greg. in V.

Illuc gestante bellua pervenit, quo ire spont) eontempsit. Et

authori suo obedire renititur ad locum quo missus fuerat, suo reus . . CarcCre portatur. Donec jubente DEo bellua Prophetiun evomuit,& reddidit littori. O Jonat exclamare libet, est ne DEust Pulchri, S. nom. de Villa nova fer. ψ.Dom. r. Quadr. Jonas fugit, ne iret, Mquia fugit, citius luit. Medium quod Plimpsit, ut Domini beneplacitum impediret, factum est medium. ut impleret. Vademi Jonalputo tejam satis didicisse, quia non est consilium contra Dominum Quia in aptu plane ad meum propolitum S. Chrais homil. in Geraes.' Vide quoi nodo sint variae viae sepientiae DEi ; & quomodo omnia

juxta voluntatem suam ficiat Rin inviis viam inveniat, per ipsa illa, quae maXinae adversa videntur. Benξ concludit S. Gregor. Restat ergo ut in cunctis quae agimus, vim supernae voluntatis inquiramus.

cui videlicet cognitae debet nostra actio devote famulari, D quasi Ducem sui itineris prosequi, ne ei etiam nolens serviat, si hanc seperbiens declinet. enim S. Chrys. homil. ly. in Genes. Si nobis

cune fuerint divina, id est, si nos Deo subi jcimus. &ipse quoque

D Eus pro nobis solicitus erit, ut magna securitate per pelagus huius vitae navigemus. Et tanto erit nobis melius, inquit oleaster, quanto suerimus magis ad O los Domini suspensi. Ioter varia I gyptiorum arcana hoc quoq: notabatur petr modum selem apoplateq-matis. Oculum non dividito, neque pungito. Causam cur Egy-- piij tanti octauiam secerint, dat risiusAlexandi . 9. adversusJulianum.

dicens:

Dipiti sed by Gorale

24쪽

dicens: AEgvptios per oculum significare DEuM, qui omnia intue- n istur, & quod sit quasi oculus orbis. Oculus inquit propte r vestigium beatori suae excellentiae nuntrum Trinitatis & Unitatis, quas continet, est bis. Symbolum DEI. Oculus enim cum in sua circumferentia tria habeat, nimirum albumen, pupillam,&Jridem intermediam. Et haec Orela, ε' tria tam arctὸ sibi devincta, ut nullum sine altei o sine destructione to-'Symbolum lius oculi separari valeat, bene is Symbolum sanctissimae Trinitatis dici potest, maxime cum haec tria non iaciant tres oculos sed unum. V t Itaque in deitate quae una est, albugo dici potest connotare Patre in Qui generat Filium; isque ut inquit Laminea Onc. in Doni. Trinit. scintillat radio divinitatis aeternae; Iride denique ignea ardet Spiritus sanctus, qui a Patre Filioque procedit. Et tamen hi tres, non tres Dij, uti neque tres oculi, sed unus oculus, & unus DEus sunt. Dicente Moyse Exodi αυ. M. Audi Israeli Dominus DEus noster, Dominus unus est. Et S. Paulus contra Gentilium superstitiones, hoc velutisdei nostrae, dogma ponit r. ad Cor. δ. N. M. Nullus est D Eus nisi unus. Haec tamen tInitas non impedit, quo minus snt nitares personae, sicut nec tinitas obstat tribus potentijs realiter distinctis in una anima, aut tribus entitatibus in uno eodenaque oculo. Si dicas cum Novatoribus hoc nomen Trinitatis non inveniri in scriptura, dicam ego,re-

periri tamen radicem, unde Trinitatis sanctissimum nomen etiam Grammaticaliter derivatur. An non enim I.Dan. s. v. g. clare dici

turi Tres sunt,qui testimonium dant in coelo, Pater, Verbum, & Spia ritus saninis. Ut autem tanto audacius, vel potius impudentius hanc vocem Trinitatis, in postilla sua majori rideret Lutherus, nil- Lucterus Iam consuetam sormulam: Sancta Trinitas unus D s, ex suis lytani j sera deret, idem Lutherus citatum S. Ioannis Apostoli textum Tres sunt,qui testimonium perhibent, in suis bibliis plane omisit. Eia vero de hoc, uti & de eo. quod DEus Spiritus sit, in Discursus pluribus acturi sumus, eo benevolui

ctorem remitto.

25쪽

Fides non

est iducia

An fides sit actus Voluntatis, Vel intel-

. . lectust An liber Quae fides sit ad Salutem necessaria Z Et an fides alia quando possit amittit C Alvinus in Ep. ad Rom. fidem dicit esse firmam atque essicacem

fiduciam. Sed de fide est, quod fides vera non sit actus voluntatis, seu fiducia pura, sed assensus intellectsis, quo rebus uDEo revelatis firmiter assentimur. Sic enim S. Paulus ad Hebr. II. v. 3-Fide intelligimus, esse aptata sarcula Verbo DLi. Ubi vides, quod dicatur fides este vero actus intellectus contradistinitiis , fiducia, vel spe. Quod clariua adhuc praestitit idem S. Paulus ad Ε . v. II. In cylio habemus fiduciam D accessum, in confidentia per fidem ejus- Hic manifestὶ habes quod ex fide, fiducia velut ex radice enascatur. Et Christus ipse Ioan. II. v. 3. confirmat, blaec est vita aeterna,ut cognoscant te soluin verum DEhrM,I quem misisti JEStiri Christum. Per quae Verba Christus, salutem in fide constituit, ut- Vides est pote,quae cognoscit,nesta his intellectuso Ex quo patet dicere, fi- actus intel- dem esse fiduciam, esse idem, ac illam cum spe confundere, quod k - clarε repugnat Uerbis Apostoli I. ad Cor. 13. v. ust. Nunc autem manent fides, spes, charitas, Tria haec. Ex quibus inseres, cum haec ex S. Paulo sint tria debent haec esse distincta & differentia, cum numerus ex natura sua arguat in bona Philo phia distinctionem. Quare etiam S. Aug. in Enchir. suo cap. r. S8- dicit: fides est malarum rerum D bonarum; spes non nisi bonarum. Rhiasi diceret hic S. Ecclesiae Doctor, fidem non minus circa res malas quam bonas posse versari. Sperare autem non solemus, nisi bona, qtice talia revera sunt, vel LItem nobis bona apyarent. Et hinc S. Paulus ad Irim. 8. rationem fidei justificantis per solumos sensum, absque ulla fiduciae mentione expressit, quando dixit: Hoc est Verbum fidei quod praedicamus. quia si confitearis in ore tuo Dominum J E Sti M. & in corde tuo credideris, quod DEus illum suscitavit a mortuis, salvus eris. Certi quando Anno Christi 3 as. in Nicaena Sunodo, non tum convenerunt Episcopi Catholici, sed plurimi etiam Ariant,atque

etiam Dipis acti by Coche

26쪽

Quaestis II.

etiam Philosophi fama doctrinae celebres, interque hos quispiam Arianus visus de fide quaeitionibus Catholicos lacesseret, ut coin- iplures Episcopi Catholici metuerent, ne illius sophismatibus confii. Catholicie fidei labem aliquam aspergerent, si eum pro debito non confutarent, unus ex sinplicioribus assurrexit Spiridion, di censa: In nomine IESU Christi Philosophe audi i Unus est Deus E eoeIi & terrae, qui haec omniq virtute verbi fabricatus est, & sacrato Epi ' PBI. Spiritus Sancti amatu stabilivit: Ubi deinde compendiose fidei sor- ω optammulam perteXuit, conclusit: Noli ergo in his ouae fide rectδ intel-fπ ' Lliguntur curioia resutandis laborem Bustra contuinere,aut quaerere,

quomodo ista fieri possint. Quod si credis, mihi quoque sciscitanti responde. Territus his dictis Philosophus, exclamavit, credol& Christianum Catholicum se professiis est. Ubi cernis, fide rectε inteIligi fidei nostrae mysteria nec uIIam fiduciae, in hac de fide di- isputatione, fieri mentionem. od vero hic actus fidei liber sit, apparet ex illo 2 Iarci ubi Christus interpellatus . Iairo a cni synagogo ut filiam suam sanaret,&interiin monitus esset Iairus a domesticis suis, ne ultra molestus esset Christo, cum jam deiuncta taesset filia, his verbis Jatrum Christus hortatur: Noli timere t tantummodo crede. Go dicto ad domum accessit, & filiam resulata Ff tavit Patet hic, quod Iairus liber fuerit, credere & assentiri verbis

Christi, vel non credere 3c dissentire: Et hinc Luc. I. Laudat MMariam Dei Genitricem Elisabeth, quod crediderit; Beata quae ' credidisti vituperatur vero Zacharias 3c punitur, quia Gabrieli praedicenti, quod Elisabeth sterilis paritura esset filium, non crediditi ,

Hinc Luc.I.υao.dixit ei Angelus. Et ecce eris tacens,& nonpoteris loqui usque in diem qua haec fient, pro eo, quod non credidim. Et hac de causa an δ. υ. a . clar)Christus dixit: Dixi ergo vobis, quia moriemini in pecatis vestris. Si enim non credideritis quia ego sum, moriemini in pecato vestro. Si vero fides, actus liber non enset, sed necessarius, quomodo poenam mereri posset.' quod enim quis necessario facit in hoc neque laudem neque vituperium ult

que minuS poenam merebitur.

iae autem haec fides sit, in qua nos oponet salvari. Disputant s. . vi,

Haeretici; Lutherus enim suam Calvinus vero Calvinisticam asserit, ego neutram. Sed illam solam veram & salvificam assero, quam est odia

Christas ore suo sacro Sancto docuit; Apostoli toto orbe praedici. B runt;

27쪽

Quaestiones Praeli nares.

runt; Sancti jatres & Ecclesiae Doctores, suis libris nobis commendarunt; Ecclesia ipsa omnibus saeculis invariatam tenuitae docuit; omnes sancti Martyres sanguine suo subscripseruri; tot saacti Viri Apostolici, tam manifestis miraculis confirmartim tot Imperatores, Reges, & Principes, erectis ubi8ue Ecclesijs Sc monasterijs , verana esse sitnt contestati. Quia vero haec signa ia documenta. non habent haereticorum Synagogae, neque Lutherani, neque Calvinistae, neque ulli haeretici fidem, in qua nos salvari oportet, haberet possunt. Occurrit hic illa puella hebraea, de qua circa annum Christi l ssa. Polonici reserunt annales quod cum alijs puellis venerit ad Puella Ja- scholamChristianam,in quaCrucem efformare docta, eandem lapi-vςr m us cum maxima indignatione Parentum domi repetierit,uelimen- .lkisis proptςr hoc a parentibus percussa, pedibus etiam concul- ostendit. a tamen larmatione non destitit. Cum ergo die quadam Parentes & omnes penὶ domestici ad synagogam abivissent, puella ex domo paterna ad insignes matronas Christianas evolavit, a quibus in fide instructa, sed importune . parentibus suit repetita. Res ρ ergo ad Episcopum delata est, qui puellam intorrogavit, cur veliti Christiana & Catholica fieri' iaeo respondit, quia haec sola, vera doctrina est, quam Christus docuit. Quod tam insigni constantia protulit, ut ei baptismus negari nequiverit. Utique haec vera est, quia haec fides Catholica, ubique, semper, I ab omnibus credita Mpraedicata fuit, ut fusius, Articulo s. ostendemus. An vero fides haec se extendat ad omnia fidei musteria, quae vel μή scis ad Deus revelavit, vel Ecclesia ad credendum Proposuit, ut illis assens tς tiamur; quaestio est inter authores. Quia revera, non tantum /---8cknplices homines, sed multi etiam docti vel non reminiscuntur omnium, vel saltem illud r. ad Cor. II. v. ra. lateri debent: Nunc cognosco e Iarte : Non est tamen omnium fides eodem modo necessaria, sumcit enim quaedam credere implicite. Credit autem implicitε omnia, qui generatim credit, quidquid credit Ecclesa, licet non sciat totum illud distincta quod credit sancta mater Ecclesia. Unde licet Calvinus I.3.institutiovum c.2. a. fidem implicitamprocosenloti ignorantia habeat, est tameh fides haec necessaria, qua quis credit omnia quae creditEcclesia implicitδ. Confirmat hanc nde implicitam, & utilem contra Daemonis tentationes docet celebris illa

28쪽

seresd es nac irtute eximij, qui singulari amicitiac juncti, vi

tym vixerunt omnino exei larem. Ex his cum alter sacramentia omnibns ritὶ munitus decessisset, socio suo spem optimam felicis sui statos reliquit. Uerum cum Ae quodam sederet in musaeo suo, adest in specie nota defunctus, flammis velut ex surno erumpentiabus circ umdatus, qu: ab alto su tria trahens, aeternum se damnatum dixit. eb quod in extremis constitutus, daemonem secum de Trini- Cumdari tate disputantem, rationibus convincere volueri, a quo tamen ita Tris argu ijs8c sophismatibus implicatus suit, ut primo dubitare, deinde sdi credere coeperit, atque sic constitutum mors oppresserit, &- modo inquit, aeternum damnatus sum. Paulo post aegrotavit alter superstes, ad quem moribundum cum venisset daemon, 8c interrogasset quid crederet irespondit se credere, quod creditsancta mater Ecclesia, a qua via argumentandi nunquam recessit, 3c feliciter decessit. Post dies paucos apparuit amicis suis gloriosus; eosque monuit, ut in materia fidei cum daemone sophista pessimo, non dispu- tent, sed fide implicita se tueantur, quam ad salutem valdε salutarem esse, suo exemplo monstravit. Sunt tamen aliqua. 'uae explicite. zzeredi debent, eaqtie sunt vel de necessitate medij vel ae necessit te praecepti credenda. Inter quae haec est differentia, quod illa quae necessitate medii creduntur,ea sic necessario credi debean ut nisi illa credas, non salveris. Quae vero necessitate praecepti creduntur, si propter impotentiam, vel invincibilem tenorantiam nescias, apud Deum excuseris. Porro puncta necessitate medii scitu necessaria, iuxta communiorem Theologiam sunt septem, circa quae solic Emonet, & rogat P. Jodocus Andries e Societate IESU, quemcunque cordatum C stimuiri, ut in re tam periculosa, nempe salutis animae suae, me Sc secuia pergat: neque se involvat, in probabiles tantum variorum authorum opiniones. Adeoque potius sequatur opinionem communem Da obatoriim Authorum, quam sententiam paucorum. Et certΤ videtur omnino consultissimum illa tenere M docere, ultra quae passim probati authores, nihil amplius ad fidem salutarem requirunt; sunt autem haec septem sequentia, quae necessi- . tale medij ab omnibus credi debent. I. Quod Deus unus, M omnium Creator sit.

r. Quod Deus omnia gubernet. septin Quod Anima hominis sit immortalis. B a 4.

29쪽

qua illatus Praeliminares.

Quod Dei gratia, ad salutem sit necessaria s. Quod Deus sit omnium Iudex. 6. Quod Deus sit trinus in personis. 7. Riod Dei Filius sit in tarnatus &passus.

Licet autem aliqui a necessitate medis exeludant mysteriumss. Trinitatisti incarnationis, notandum tamen est juxo S Th mam mysterium S S. Trinitatis & Incarnationis, saltem quo ad rem . pari necessitate credenda esse. Necessitate vero Praecepti creduntur omnia illa Se sciuntur, quae necessitate medij ad credendum necessaria proponuntur. Differunt autem etiam hic authores, quia aliqui Crucis signum ti salutationem Angelicam excludunt, alij vero inter alia necessitate praecepti scitu necessaria, reponunt; cum quibus δc ego sentio, adeoque sequetnti '

Gam r. a, Duodecim articulos symboli Apostolici.

temereati -3. Pater noste,cum septe:in suis petitionibus, .

O sint. 4. Ave Mina, seu salutatio Angeli . . t Ms . Decem Praecepta Decalogi. 6. Quinque Praecepta Ecclesiae. . I. Ex septem Sacramentis, tria saltem ab omnibus sunt scitu necensaria, nelnpe Baptismus, Poenitentia & Eucharistia; reliqua quatuo tunc sciri aebent, quando suscipiuntur. Differunt autem a necessariis necessitate medij, quae hoc nabent, ut nisi illa credas saltem -- plicitE, salvari non possis,quamvis illa inculpabiliter ignores. Haec autem necessitate Praecepti credenda necessario creduntur,& vi prω-cepti divini explicite credi debent, si tamen quis illa inculpabiliter nesciat, salvari tamen poterit, licet illa explicite non credat. Et haec est fides illa, de qua S. Paulus ad Hebr. ii. v. 6. dixit sine fide impossibile est placere Deo. Quod Christus Marci Icl. v. 16. confrinmat ; dicendo : Qui non crediderit, condemnabitur. l. Haee fides, aristo lucerna dicitur Luc. II. N. 33. Nem0 lucer nam accendit, &sub modio ponit, adeoque a P. Canissis dicitur donum DEI ac lumen. Quod sebias Emill m. a. de Sambola assirmat, dicens r Fides lumen est animae, hanc nobis velut magnam lampadem Christus adveniens, errantibus viam moniti aturus, Per

tium Evangelium exhibuit, in baptisino vera accendii, & pςx spς

30쪽

cialem gratiam hujus sacrainenti sic habituat; ut adultiores, ubi ad usum rationis Perveniunt, propositis sibi fidei mysterijs, facilE assem. tiantur.'Bene ergo Cyrillus Hieroso . Catech s. ait: Fides est lux illuminans omnem hominem. Lux utique illa, de qua IDan. r. V. s. Et lux in tenebris lucet. adeoque a S. Luza c. 2. v. 32. persenem Simeonem dicitur Lumen ad revelationem gentium. Quare bena omnino S. Chrysostomus in I. ad 71 62l. c. s. super illa Verba v. I'. 9iritum nolite extinguere. Fuimus inquit alimiando tenebrae.

sed dedit nobis praeclaram lampadem, ut qui spiritus sancti gratiam encit. Deflendum tamen est, quod ab aliquibus in pri- Fidei

in nobis accenc

is a

mo rationis usu statim extin 'atur. Gratiam enim inquit citatus Chrysostomus extinguit vita immunda, dum videmus teneros fantes a parentibus ad libidinem 3e voluptatem assuefieri. Pueri solum sertile sunt, in quo si negligatur semen virtutum, in sylvani Ueprium degenerat, & in segetem vitiorum hoc solum luxuriata Unde non frustra queritur DEus Jerem. r. v. 18. Fiiij colligunt ligna. id est ramos noxiarum cupiditatum, patres succendunt ignem, id est vanam gloriolam subdunt: .mulieres conspergunt adipem, id est ma--eduerestres blandiciis suis fovent, ut faciant placentas reginae coeli, id est Iliad omnitati mundi, 3c libent diis, alienis , nempe Plutoni, Baccho, &Veneri. Non sic Patriarcha Isaac Gen. I . v. 28. Qui benedictio nem daturus filio suo Jacob, b coelo exorsus est Det tibi DRus de . rore coeli, & deindὶ inquit, de pinguedine terrae. Esau qui, pin- Pguedine terrae suam accepiti incepitque benedictionem, cum ino dernis vanitatis fili js, mimine suit benedictus. Quis obsecro candelam accensam furente vento securus tulerit Z quis ubi surit vanitatis Aquilo, ubi cupiditatum procellae insurgunt, ubi adversitatis irruit Boreas, fidei gratiam in anima sua illaesam teneat: Nec tantum validus persecutionis ventus, minimus saepe per rimnam immissus flatus, fidem ex sumat 8c extinguit. Testem appello Salomonem, qui s. - per uxorum Gentilium blandicias seductus, a Deo recessit. p. r. v. o. cumque jam esset senex de pravatum est cor eius pee mulie res, ut sequeretur Deos alienos, nec erat cor eius persectum cum Domino Deo suo. Extinxit hoc lumen fidei inanim, sua infelix - . Lutherus. Extinxit Julianus Apostata, qui plane sanguine victi- marum persundi voluit, ut sic fidei gratiam penitus aboleret, ne di-cἐin extirparet: Unde non video, quomodo Calatimis l.

c. s.

SEARCH

MENU NAVIGATION