Necessaria ad salutem scientia, partim necessitate, medii partim necessitate, praecepti dilatata, variis, discursibus. Opera ac studio P. Christophori Schenck, S.J. Pars prima, continens cmedii item ex credendis necessitate praecepti, signum S. Cruci

발행: 1689년

분량: 785페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Quaestiones prae Mares.

Fides este. 3. f. y. neget, quod fides semel habita possit amitti. Audite S. Paulum I. a ot. M. v. a. spiritus autem manifeste dicit, quia in novissimis temporibus discedent quidam a fide. Quod ibidem c.

o. Vio. repetit. Radix malorum omnium est cupiditas, quam quidam appetentes, errarunt a fide. Non dicam Lutheranos aeque ac Calvinistas suo in verborum immemores, aperte nobis obiicere,

quod Ecclesia moderna Catholica, non habeat fidem primitivam Ecclesiae, sed eam post mille primum annos Lutheriis re Calvinus sub scamno latentem suscitaverint. Sed quomodo obsecro haec cohaerenti EcclesiaCatholicam a fide primaeva defecisse fidem semel habitam amitti non posseὶ ot eheu l peccata peccatis accumulant, ut sic fidei ardentem sacem in anima sua extinguant, quo libe-

-zistra 'peccare Valeant. Fidem omnium gratiarum originem & soniariaram ori-tem dixit stri in exposs)mba Etenim inquit, in illo verbo Credo agnoscens fidem quam nos profitemur, sons & origo Omnium bo- norum ponitur, cum dicitur credo in Deum. Nulla enim bona sunt, quae non trahat fides. Nobilis ille Reginae Candacis Eunu

M hus, quanta gratiarum dona per fidem susceptam accepit 3 Audit Christi bapti sinum ad salutein necessariuin, & statim promptissima illi aqua subsilit, ad conserendum baptismum necessaria. Vix Catechumenus jam baptismi puritate persusus suit, & statim a fonte ascendentem ingens illum excepit laetitia, ibat enim per viam suam gaudens. Unde obsecio tanta gratiarum copia Z accipite scaruriginem, Credo filium D Ei esse JEsu MChristum. Concludit S. Ir di ei ostro Ll0gus Sem. 6.Hunc Fides ante raeuit ad gratiam, quam currus ado peccata- Indiam. Sicin autem fides sons in & origo omnium gratiarum, ita

-- desectus fidei, principium est omnium peccatorum. Sic enim S. Aug. super illa verba .r3. Di xit inspiens in corde suo, non est Drus: Prodeant in medium, qui male vivunt, inspiciamus secta flagitios

rum sceleratorumque hominum, quorum magna turba est, qui sa-' . ctis inconsuetudinem veriis etiam verecundiam perdiderunt. Et iritales sunt, ut dicant in corde suo, quia Ore dicere non audent,

Non est DEus, qui nos videat, qui nos puniat. LIndδ haec quaerit chrshlogus citatus iniquitas Causam nosse vultis' coepit coruptio a mala fide, inde itur in turpes mores, inde in acerrimas iniquitates. Ab hac mala fide sequitur illud quod&Apostolus dixit a. ad cur. II. v. v. Manduccmus & bibamus cras enim moriemur; more' pec

32쪽

Pecorum, more bestiarum utique interituri. Unde enim avaris tanta auri. cupiditas tanta pecuniae samest audite rarallaim I. 3. Heg. II.

Auro pulsa fides, auro venalia jura lConfirmat hoc S. Aug. Cone. a. in ps. 36. Multis fulget auriam; fides non fulget.

QUAESTIO III.

An homini ad credendum gratia DEI

sit necessaria 'Vidit quon m in somno Rex Pharao septem boves pulchris

Sc crassas nimis. ascendere de fluvio, quae pascebantur ad am- .nis ripas. Vidit quoque I alias septem, quae erant macilen- tae, quae pascebantur in eadem amnis parte. Olias ier cum Pagniηs oeservat, quod omnes illae boves in eodem prato , Pharaone visae fuerint, & eandem herbam comederint. od vero aliae macilentae, aliae crassae fuerint, licet eodem pabulo nutrirentur, non cam- iupo sed alterius rei vitio, adscribunt. Ita planδ quod aliqui fidei lumine illustrentur, alij vero in tenebris errorum perseverent, non

gratiae divinae, sed nostrae cooperationi potissinum adscribi debet. Certὸ Dgus I a. s. v. dum dicit, Quid eli quod debui ultra facere vineae meae, & non fecit clarε ostendit, quod ex parte DEi gratia G MMDAE sufficiens nulli desit; sed quod aliqui non illuminentur, id fit ex eo i clamauia vel non faciunt quoa est in se, vel quia gratiae divinae peccatis suis obicem ponunt, quem si non ponerent certe illuminarentur. Et hinc dicitur, quod fides sit donum Dei ac lumen, quo illustratus homo firmiter assentitur omnibus, quae Deus revelavit. quo apparet, quod ad credendum sicut oportet, necessaria sthomini gratia excitans, qua de muste ijs fidei anima interius . Deo illustratur,&ad fidem in se excitandam, quasi trahitur, juxta illud Pauli ad Eph. a. v. s. Gratia salvati estis per fidem , & hoc non ex vobis, Dei enim donum est. Quod Christus ipse Ioan. 6. v. δ . asserit: Nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit tum, si diceret,nomo potest venire ad me scilicet per fidem .

33쪽

rs Quae libras Prael tisares.

nisi Pater qui misit me, traxerit euin scilicet per gratiam suam, &hanc non solum excitantem, sed etiam adjuvantem, qua homo prae- ventus non lum velit credere, sed etiam actu ecat. DEus est enim qui juxta S Paulum ad Phila'. a. v. as. Operatur in nobis, & vG .le perlicere. Licet autem Pelagiani gratiam divinam ad crede dum nomini necessariam negent: Trident. tamen, ses . o. can. I. an thema in contrarium sentientes decernit, dicens: si quis dixerit sine

praeveniente spiritus sancti inspiratione , atque ejus adiutorio hominem credere, sperare, diligere, aut poenitere posse, sicut oporteti, anathema sit. Est epim de fide, quod ad credenduna scutoportet, gratia divina homini sit necessaria. dicente S. Paulo a. ad Cor. 3. v. s. Non sumus sussicientes aliquid cogitare a nobis, quasi ex nobis. Rogandus est itaque Dgus, ut gratiam suam largiatur non credentibus. Pulchre enim S. tra2. 3. in Dan. Si non est intus qui doceat, inanis fit strepitus iste, nempe Concionat Ona. Cathedram inquit in coelo hadet, qui corda docet. Hanc cathedram per Angelum DEus exhibuit Centurioni Io. per i tana, quando vidit angelum Dgi introeuntem ad se, &dicentem sibi, Cornelii Orationes tuae,&eleemo nae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu DEI. Et nunc mitte viros in Ioppen, oc accersi Simonem, hic dicet tibi, quid te oporteat sacere, En cathedram eri cit D Doctorem ordinatDEus, ut Cornelius fidei lumine illustratus. 'ndem veram asseauatur. Alexandriae suit puella nobilis, sed gen illis, maximarum naeres divitiarum, haec casu pomarium suum in gressa uti reseri P exfelder l. r. GR. S. vidit hominem ab arbore

laqueum aptantem, a qua se suspendere voluit. Ubi puella intellexit, meditati suspendi j causam esse aes alienum, quo obaeratus suit homo, illius miserta, omnem illi substantiam suam donavit, ut sic debita sua dis lueret. Ubi vero puella repente ex dirite pauper samere coepit, & vestibus nudari: ut undS viveret haberet corpori sui questum fecit. Verum dum sic propudiosὶ nundinatur, in gravem morbum incidit, in quo a divina gratia ut ata, ad Epistoruni

esta puella ad coelum se convertit, &videbatur, apud Dζum auxilium invenit, susito enim adest Angelus, in specie illius, quem a suspendio liberavit; hic interrogati an lerib

34쪽

quastis III.

baptismum velit Z respondit illa divina jam gratia illustrata. abundE sibi sati,sactum iri pro omnibus, quae illi donavit, si sibi ab Episcopo

baptismum impetraverit. Abit Angelum & statim alios duos adduincit , qui Purpuratorum Procerum personas induti puellam ad templum decliucunta Hic noti a vultu proceres,sacri baptismi Mianistros evocant, & ut puellam baptizent, postulant. Annuunt Ministri, modo&ipsi susceptores & sponsores pro puella esse velint. Spondent liberrime, & lacerdotes puellam baptiZant. Patrini peracto baptismo puellam albis indutam domum deducunt,& disparent. Populus puellam in albis miratus, rem ad Episcopum desere,qui quia Puellae prius baptismum negavit, negotium impensius examinaret cori decrevit. Vocantur itaque sacerdotes , qui Patri nos & Sponsore. ex aula nominant, ad quorum postulationem ipsi puellae baptismum contulis ent. Interrogantur nomine Episcopi ipsi aulici, qui nihil de puella aut illius bretismo se scire dixerunt. Undὶ Episcopus personatos Angelos futue credens, puellam vocat, eamque interroga quibus meritis v coelo hanc gratiam obtinuisset Puella se peccatricem esse dixit, nec aliud se scire professa est, quam hoc unicum, quod desperatum hominem omni tua substantia donatum, . laqueo, quo sese caturus erat, liberaverit. Dixit, L simul in innocentia baptismali moreua est. An non haec gratia donum illud D Et afuit, quo de credendis fidei nostrae musterijs haec puella interius a . DEO illustrabatur, Ac ad baptismum suscipiendum, quasi pertracta fuit Z dicente ipso Christo ; Nemo potest venire ad me , nisi Pater qui misit me , traxerit eum. inare S. Aug. de Dirit. Ulit. c. 3 oicit. Neque enim anima potest credere, si nulla ut vocatio. U rissimum namque est eiusdem Aug. dictum tra2.8r. inDan. sive parum, sive multum, sine illo fieri non potest. Si proinda quaeras, unde fiat, quod aliqui ex Ethnicis vel haereticis illuminentur,aliqui vero in sua coecitate persistant 3 Respondeo id fieri ex eo quia Deo lancere te non credunt, ut instar liquidae cerae, DEus cordi eorum, suam voluntatem imprimat. Quando Saulus Damascum abiens fulminatus voce divina concidit Ast. q. v. s. Dixit: Domine quid me vis sacere 3 Statim audivit, surge; ti ingredere civitatem , &ibi dicetur tibi quid te oporteat sacere ecce cor Sauli Cerae instar liqui- , dum, quod ubi Saulus artifici dexterae DEI obtulit, statim gratia divina Saulum immutavit, & ex Saulo Paulum effecit. Obdurati

35쪽

vero& in suis erroribus obfirmati homines, audaci plan contu-. macia divinae gratiae illuminanti resistunt, & sic obicem ponunt,qub

minus ad eXcitantem gratiam, per conciones vel explanationes my-

steriorum fidei, gratia D El adjuvans concurrat. Unde fit, ut milleni etiam in tua coecitate pereant; non perituri, si coelesti gratiae parvissent. Exprobrat his merito Chrillus illud Mat. 23. υ.27. Quoties volui congregare filios tuos , & noluisti Z Expertus hoc est ingenti damno uio Radbodus Frisiae : Dux , de quo Surilis in Vita S. I 'ami Episcopi ao. Martii , ubi reseri , quod S. Wolfra mus Frisiae Episcopus, plurimos ad Christum converterit,inter quos filii filius ipsius Principis, neque ipse Radbodus parens , procul , regno DEI abfuit. Nocte tamen media insernalis impostor daemon, regio indutus paludamento , hortatur infirmum Radbodum Du- cem, nE Sacra Christiana sulcipiat. Quod ut Duci facilius persuaderet, promittit illi palatium aureum in sylva proxima , si gentilis

permaneret. Ut vero hoc firmius crederet Radbodus, jubet ut Commissarios expediat; qui experimentum capiant promissi a se palatii, qui dum ad sylvam accedunt, D palatium aureum vident, limul vocem audiunt, haec Domus, est sedes, quam Radbodo D Eus suus , post hanc mortalitatem se daturum spopondit. Tunc enimvero Diaconus DEO plenus dixit: si a vero DEO surrexit ista sa-brica , aeternum precor duret; si autem mali daemonis opus est, di- spereat continuo. Haec simul ac dixit, crucem secit, ti omnia simul disparuerunt. Redeunt ergo missi legati, ut Radbodo visa r serrent, sed illum sine baptismo mortuum repererunt. Quis hic ' audebit culpare Deum Z Tota culpa est in Duce, qui vel ob respectum humanum, vel vanissimas promissiones daemonis , dum suavi' Christi jugo collum non submisit, divinam gratiam a se recedere coe-

sit. Qiid clarius hic dici potest , quam illud Cari. s. v. a. Aperi

mihi soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea i Ecce iagratia excitans , quae ut sortias etiam reluctantem sponsam excite, imotiva longae patientiae suae addit, quia caput meu in plenum in xore. & cincinni mei guttis noctium. Audiamus modo sponsam vel animam a DEO vocatam. Expoliavi me tunica mea, quomodo induar illa Z Lavi pedes meos quomodo inquinabo illos Z Quid tunica 3 nisi exteriora sortunarii nos, circumstantium impedimenta

quibus implicati, verum fidei lumen non amplectimur , maluntque Lusterani

36쪽

Quaestio st

yntherani aut Calvinistae potius divites ire ad insernum , quam cum Christo paupere, in veritate fidei Chatholicae DEO servire , & aeterna beatitudine perfrui. Verum timendum est,ne nobis accidat, quod sponsa v. 6. deflet : Sessulum ostii mei aperui dilecto meo ; at die declinaverat, alve transierat. .id deinde Z audi sponsain

v. . Invenerunt me Custodes, qui circumeunt civitatam percus' serunt ine, vulneraverunt me. .i hi Circitores sunt alij , quam illi I. Pet. s. v. R. Advcrsarius vester diabolus tanquam Leo rugiens circuit, quaerens , quem devoret. Heu quot aeternum in inferno ardebunt, qui gratiam DEI excitantem audire neglexerunt, &sic insernali Leoni. truculentissimo , nempe daemoni, aeternum heu lin praedam cesserunt.

QUAESTIO IV.

An dentur Traditiones ὶ Et an aliqua

fide Divina credenda sint, quae seripta non sunt Zd Raditiones esse triplices, nimirum divinas , Apostolicas , &Ecclesiasticas, communis est Doctorum opinio. Et quidem divinae sunt dogmata certa fidei. quae divinitus tradita haben--ἀλαώtur a DEO, & pro validus semper ab Ecclesia sunt habita. Sic quod parvuli sint bapti Eandi, nullini habetur inscriptura ; ita etiam nul- tibi habet scriptura, quod fiat septem sacramenta, & tamen utrumque, tanquam certum fidei dogma habemus ti credimus. Fundatur hoc in illoDan. I6. v. ra. Adhuc multa habeo vobis dicere. sed non potestis portare modo. Cum autem venerit ille spiritus veritatis, docebitvos omnem veritatem. Hinc etiam post resurrectionem suam, I. v. 3. Per dies quadraginta apparens eis 'sus, locutus est de regno DEI. Quae uti S. Ioan. c. vli. v. as. fatetur, non sunt scripta, quae si scribantur , nec ipse mundus caperet illos libros. Ex quo ostenditur, quod Christus post resurrectionem suam multa egerit cum suis Apostolis, quibus eosdein in in struxit circa varia, quae sacri Historiographi suo Evangelio, non sunt complexi. Traditiones vero Apostolicae sunt, quae ab Dostolis Trai-

nobis sunt relictae. Quales sunt frontem cruce signare : chiadra- ι gesimam

37쪽

. M.

Tria tio nes iaci s

gesimain servare, Eucharistiain a jejunis suinendam esse, haec enim ab Apostolis accepimus, & absque speciali praecepto revelantis Dei servamus, licet nec ipsi Apostoli in suis Epistolis Canonicis ex pretia

serint. Et ideo S. Paulus a. ad a. v. Io. monuit: Tenete tra-

ditiones, quas accepistis, sive per sermonein, sive per epistolam. Ut propterea S. l. de SpirJan2. dicat: dogmata, quae in Ecclesia praedicantur , quaedam habemus . doctrina scripto tradita , ' quaedam rursus ex Apostolorum Traditione. Traditiones denique Ecclesiasticae sunt illae quas vel Apostolorum successores Pontifices. vel Concilia ordinarunt statuerunt. Sic quod altaria & vasa sacra debeant benedici, quod Eucharistia pro infirmis in Ecclesia sit asservanda, quod sacrum Chrysma singulis annis debeat renovari; haec

Oinnia tanquam traditiones sacrae, &consuetudines ab universa Ecclesia receptae observari debent. Sic enim Tertul. L de corona militis ubi quasdam caeremonias enumeravit, subjungit: Harii in & si milium disciplinarum si legem expostules, scripturam nullam invenies , traditio tibi praetenditur auctrix, consuetudo confirmatrix. Ut propterea S. Aug. Ep. Ir8. dicat: Illa autem quae non scripta, sed tradita custodimus, quae quidem toto orbe servantur, dantur intelligi, ut ab ipsis Apostolis, vel plenarijs Conciliis, qtiorum in E elesia Saluberrima est authoritas commendata atque Itatuta retineri. Quod idem s. Aug. l. de baptis contra Donat. c. I. etiam ad alias traditiones authoritate Conciliorum non firmatas, extendit, dum inquit : Quam consuetudinem credo ex Apostolica traditione venientem; sicut multa non inveniuntur in literis eorum , neque in concilijs posterorum, & tamen quia custoduintur per universam Ecclesiam, non nisi ab ipsis tradita, & commendata creduntur. Unde Concilium Nicornum secundum, ait. . tom. M. in fine anathema in contumaces & refractarios statuit inquiens : siquis traditi nem Ecclesiae, sive scripto, sive consuetudine valentem non curaverit , anathema sit. Quod Erident. RF. M. his verbis renovavit. Verbum DEl sive puram Evangelii dominam ac disciplinam contineri tum in sacris literis, tum in non scriptis traditionidus. Ide que tam has, quam illas pari pietatis affectu ac reverentia suscipi e das esse. Si quis autem eas iciens & prudens contemnat, et anathema denunciat. Unde ludicrum est anathema, quod impius Lutheris in commentar. c. I. ad Gal. Poma , d cem Neque alia doctiina . - Diqilired by Coo

38쪽

in Ecclesia tradi ti audiri debet, quam purum verbum DEI, hoc est sancta Scriptura ; Doctores vel austores alij cum sua domina an thema sunto. O bellum Doctorem l & verbi divini sacraeque legis interpretem Z Quomodo ergo fidem habuit Adam, & illius aevi P triarchae, qui totis bis mille Iexcentis sexaginta septem annis ante Moysem vixerunt Z quomodo inquam salvi lacti sunt Z quia tunc nulla extitit scriptura. Non dicam , quod vel ab ipso Moyse usque ad Iosiae Regia tempora, tam pauca suerint scripturae exei laria, ut quod habetur c. 22. v. I 3. aegre suerit invenire scripturae aliquod exemplar & volumen. Itel bc consulite Dominum se per me, M superpopulo, &super omni Iuda, de verbis voluminis inius, quod inventum est. Taceo quod ab iscensione Christi uiaque ad tempus, quo S. Matthaeus Evangelium scripfit , nulla novi testamenti scriptura fuerit, adeoque in te iis septem annis fides in prima Ecclesia non fuisset. Apaget proinde cum ludicris hisNovat rum crepundijs Audite S. Paulum Itard Cor.ar.υ.2. Laudo vos fratres, quod per omnia mei memores estis, &sicut tradidi vobis , praecepta mea tenetis. Unde etiam 2 ad Thes .a.D. 1ν. praecipit: Itaq; fratres itate , & tenete traditiones, quas didicistis sive per sermonem, sive per epistolam nostram. Sancti Pauli exemplum secuti Pontifices, S. Fabianus Papa & Martyr in v. a. ad Ephcop. Orientat ubi praecipit hiaverbis : ista, sanctis Aponolis,&eorum successoribus accepimus, vobisque tenenda mandamus. S, Leo primus serm. de quadrag. in quit , Apostolica institutio quadraginta dierum ieiuniis impigitur. Cuius causalia claris verbis assignat, Serra. de Jejun. Pentec. dum inquit : dubitandum non est dilectistat, omnem observantiam Chri stianam eruditionis esse divinae, & quidquid devotionis ab Ecclesia in consuetudinem est recipium, oe traditione Apostolica, D de Sancti Spiritus prodire doctrina. Quare S. Basil. I de Spirit. Sanct. c. et . ait: Dogmata quae in Ecclesia servantur ac praedicantur, partim ex conscripta doctrina habemus, partim ex Nostoloriim traditione in mysterio ad nos delato, recepimus. chae utraque eandem ad pietatem vim habent, Zc nemo his contradicit , qui vel mediocrem saliem Ecclesiasticorum jurium experientiam habet. V de manifestum est Lutherum Sc Calvinum aliosque Novatores iuris

Ecclesiastici parum peritos fuisse quia Traditiones propudiosό pla- tnc rejecerunt, quas tamen ipse Iustinianus crin rc .s jure publi

ca cu

vuta

39쪽

22 quaestiones Praeliminares.

co acceptavit. Verba legis sunt: Nos sequentes sanctorum Ap stolorum, & eorum, qui post eos in sanctis DEI Ecclesiis conversati sunt dogmata, justuin fore existimavimus , cunctis manifestum sacere, qualiter de fide, suae in nobis est sentiamus. Insistentes Madhaerentes traditioni L consessioni Sanctae DEI Ecclesiae Catholicae. Quod in vorret. 6. repetit: Bena autem universa geruntur &competenter, si rei principiuin fiat decens & amabile DEO. Hoeautem futurum esse credimus, si sacrarum regularum observatio custodiatur, quam justi 1c laudandi 8c adorandi inspectores admini . seri verbi DEI tradiderunt, Apostoli, Scsancti Patres custodierunt,fc explanaverunt. Ecce Iustinianus sanctorum Patrum authortia tem tuetur Sc commendat; Lutheriis de sodo arbitrio tom. I. an- nihilat 1c conculcat dicens: Patrum auctoritas susque deque facien- da est. Non ita loquitur Job. c. S. v. S. Interroga senerationem

V pristin. iin, 3c diligenter investiga memoriam Patriim. subdit v. q. Et ipsi docebunt te. Certe si Novatores isti Jobum secuti fuissent, aut Ieremiam, in tam absurdos crrores se ipsos non intricassent. Au- dite Prophetam Ieremiam c. c. v. i5. Haec dicit Dominus state su - ' per vias , 8c videte 8c interrogate de semitis antiquis, quae sit via bona, te ambulate in , 8dinvenietis restigerium animabus vestris Quia vero illi non vias antiquas Sanctorum Patrum, sed novas Scerroneas opiniones suas secuti sunt, in confusionem seipsos, D pe turbationem universam DEI induxerunt Ecclesiam. Aliter plane se . diversum a vobis, agnovit Rex magnae Britanniae Iacobus, qui ad ψω in Cardinalem Peronium sic scripsit: Nemini inquit hodiSsas essedamnare ea , quae constiterit prii norum saeculonim Patres unanimi consensu probasse, tanquam utilia, aut licita. Quia teste S. Paulo ad h. . v. ry. Pastores Sc Doctores idcirco a DEO sunt constitu- ti, ut non circumseramur omni vento doctrinae, sed ut permanea mus in unitate fidei, donec omnes occurrainus. Et ideo Devt. 32. v. 7. dicitur : Memenis dierum antiquorum, cogita generationea singulas , interroga Patrem tuum&annuntiabit tibi, majores tuos,

Ac dicent tibi. Hi enim cum Viri sancti suerint, & DEO placuerint, necessario in fide vera florere debuerunt.Non potuissent autem placere DEO, nisi in fide vera excelluissent; dicente s. Palaeo ad Isebr. D. v. 6. Sine fide, impossibile ea placere DEO.

40쪽

QUAESTIO V.

An aliquando teneamur fidem confi

teri 8 An non liceat illam ne are Z An aliam fiaAn non liceat illam negare An, aliam iudem simulare, vel nostiam dissimulare lCommuni est Doctorum opinio , quod quando id honor DEI

exigit, & religionis Catholicae existiniatio, quod omnino teneamur fidem veram confiteri. Sic enim Christus ipse adjuratus. Princi de Sacerdotum per Deum vivum,se Dei filium confes- ης Ιε sus est, licet sciret consessionem illam, suturam mortis siue causam. . Unde latc. V. N. 26. tam graviter comminatur Christus : Qui me erubuerit, & seri nones meos, hunc erubescet filius hominis , cum X venerit in majestate sua. Sed ingerere ultra nos non debemus, nisi id ex speciali DEI impulsu fiat. Fuit ex familia S. Francisci vir re- .ligiosus, & Zelo amoris DEI plenus, qui Martyrii desiderio accensus Constantinopolim venit &ad ipsam regiam Sullani penetravit, ibique magnis clamoribus Christum praedicavit, ejusque fidem

salutem necessariam contestatus est. Pervenit, clamor iste ad

res Sullani, qui inquiri curavit, quid insueto hoc clamore velletifim Respondit vir isti mus , se aliud non desiderare ac petere , quam martyrium, &H: pro fidei veritate mori paratum esse. Reposuit Sullanus , ut si pro veritare mori vellet, ad Principes rediret Chri- stianos, ijsque veritatem praedicaret, non delaturam occasionem, ut pro veritate martyr occumberet. Majori cum gloria fidei veritatem tuitus est Diaconus ille, de quo refert historia Ecclesiastica. Cum enim Ariano cum presbytero disputasset Diaconus alius C Furiina tholicus, & ubi defecerunt argumenta , ventum fuisset ad probam num illar miraculosam; eonvenit inter eos, ut succendatur sociis, cui impo-s natur lebes aqua plenus, in aquam deindὶ bullientem immittatur manu detramis annulus. Quique ex aqua bulliente illaeso brachio 'extracturus esset annulum, illius fides pro vera habeatur. Catholicus non satis firmus, unguento brachium inunxit, quod videns

rianus, arte non fide certari clamavit, & peia contra Catholicos

trium Disi ligati by COOste

SEARCH

MENU NAVIGATION