Commentationes Propertianae

81쪽

5l - 56 haud dubie senarium numerum repetant, in altera quoque parte quinquies Senos versus inVenimus. quae cum ita sese habeant, totum earmen ita consorinatum est:

medio carmine lenam post praerepta in universum data quibus artificiis irretiri et diripi possit amator docere supra obser-VRVimus. Octo autem versibus vv. 2l-28. ut pudieii iam abietat divitiarum quaerendarum causa puella admonetur; quibus respondent quodammodo totidem versus qui in fine orationis et ipsi ad divitias captandas adhortantur svv. 49 56.3. interpositi iam sunt viginti quattuor versus quos utrum

ter oetonos an sexies quaternos esseere dicas dubitare potes.sed tamen eum vv. 57 - 60 etvv. 4l - 44 sua sententia conexin ceteris separentur, reliquorum quoque praeceptorum quae singulis distichis continentur paria semper quaternis versibus coniungere praestabit. denique lenae oratio utrimque circumdatur senis deuis versibus. quorum manifesto vv. 1 - 4 et uv. 73 -76 sibi respondent, quoniam utrique in mortuae lenae exsecrationibus versiintur. neque inter reliquos certa quaedam sententiarum noeessitudo deest. nam vv. 5 - 8;l3 - 20 do lunae vi magica praelatus quid in ipsum commiserit poeta exponit; atque uv. 60 - 72 propter ipsa haec peccata mulierem a Venere subita morte punitam et mortuam turpi stinere elatam esse refert. ceterum hos Versus. Prnesertim cum vv. 5-s et uv. 69 - 72 a reliquorum argumento paululum recedant, et in initio et in sine elegiae quaternorum versuum strophis dispositoA esse facile concedes. itaque totius carminis hanc formam invenimus:

4. 4. 4. 4. S. 4. 4. 4. 4. 4. 4. S. 4. 4. 4 4.

82쪽

Eadem fore dispositionis coneinnitas deprehenditur in carni. V, sia, quod e V, i; vv. l - 10 et Uv. 69 -86 constare censemus, ni omissis aliquot post v. 85 versibus. exhibet enimusque nil v. ,2 sex quaternorum versuum strophiis; indeque qui reliqui sint uv. 83 - 86 similium stropharum fragmenta esse veri est simile. Multo autem magis perturbata est carni. V, T distributio versibus deporditis. nam translutis uv. 35 - 38 post v. 76 etvv. 51 - 54 post v. 22 lacunas invenisse videmur post v. 34 et 50. tamen harum rerum ratione habita probabiliter hanc partium seriem quamvis minus congruam statuemus:

Elegantiorem autem et concinniorem partium respon8iOnem prae se seri carni. V, S, cuius Uv. 19 sq. post V. 2 reduximus. atqui bipartita est tota elegia: praemissa vv. 1 8q.

et 19 sq. argumenti pronuntiatione uv. 3 - 18; 21 - 26 Cynthino ad draeonem Lanuvinum iter describitur; vv. 27-88

quid absente amiea poeta commiserit enarratur. Rique D teriorem partem manifesto vv. 27 sq. praeparari, VV. 87 Sq. absolvi nune disertis verbis moneo propter eam emendationem quam illa horum versuum responsione c0nfirmari supra contendi. cetera autem ut facile perspiciant lectores, hae tabula curabo: 4. 14. 4. 4. l f 6. 2.5.l 4- - 2.2φ4. 4-l-4. 4 - 4.l24. 4- - 2. 4l.2. Denique carni. V, 11, eum aliis de causis imperlaetum osse statuerimus, ne compositionem quidem certam ostendit. sed tamen si uv. 65 sq. post v. 60, vV. 97 sq. 908t V. 62 pro- habiliter inseruimus, certos versuum ordines sententiae vinculis aretissime coniunctos esse sentimus ad hunc modum: 2 - 4. 2. 4 μ 4. 2.2 - 4. 5 H 6.8. 8. 4. 2 H 6. 4. at in hac compositionis specie quae Versuum numero paria sunt sententia semper discrepant. itaque hoc qumue nou Diuitiam by Corale

83쪽

perpoliti carminis documentum habemus. ut luo carni. V, 7, cum proximo ad hane inconcinnitatem nec dat, quampiam hoc utrum versibus deperditis deformatum an ab ipso poeta non sati A diligenter consorinatum sit dubium est, tamen non omni lius numeris absolutum esse concedere possum, quia in singulis oti rem sententiis verbisque rudia quaedam et incondita negeto quo modo sentire mihi videor. sed ut incertum hoc e8t, ita ceteras elegias persectas esse pro certo probari censeo exposita partium concinnitate qua etiamnunc, ex pnrte versibus deperditis laeeratae, excellant.

Diuitigod by Corale

84쪽

caput IV.

Quo temporo Imri Quinti carmina Propertius

scripsisse victeatur quaeritur.

lam carminum nostrorum tempora definituris pauca praemittenda sunt et de annis quibus Propertius Cynthiae amore tenebatur, et de tempore quo quattuor

libros p r i 0 r c s i n publicum emisit: quippe quibus de

rebus neque inter se consentiant et quaedam etiam salsa disputaverint viri doeti. atque priorem quaestionem incipere licet a carni. V, 1 vv. 129 sqq. haec autem de qua hic loquitur auctor agrorum adsignatio non nota illa a. 71βli 40 est, sed a. 724 30), quo post vietoriam Aetiaeam Augustus

veteranos donavit; ad hanc enim solam rationem cetera de Propertii vita testimonia neeommodari p08sunt. itaque Propertium, cum non ita multo post togam virilem sumpserit eis. V. 131.), cuius rei legitimum fuisse constat annum aetatis sextum decimum, natum esse consequitur a. sere 708 46. . quae quidem computatio, etiamsi iure negasset Uerigbergius ad h. v. mox particulam ad tempus spectare, tamen ab aliis testibus comprobaretur. congruit enim praeter ceteras ipsius

Propertii de vita sua narrationes etiam Ovidius Trist. IV, 10 vv. 45 sq. et VV. bl sqq. nam Propertium, qui Ovidio a. Tll 43J nato maior, sed Tibullo ut videtur etreiter a. 700 533 nato minor hie dicatur, sere a. 708 46) na1um esse consentaneum est. atque quo tempore togam virilem nactus sit, a. 724 30) Lycinnae amore primo se flagrasse professus est poeta IV, l5, 3 sqq. iam vero eum Lycinna imbuisse tantum amore Diuitiam by Corale

85쪽

rudes animos seratur, post breve tempus abdienta illa sine dubio Cynibiae amor coepit vel ipso n. 724 304: quo solo iam lier tres annos sere i. o. usque nil medium ei rei ter n. 726 2 ardore se dicit uv. 7 sq. nam statim post Lycinnae abdieationem eadere ho A tres annos elucebit eis pertractatis quae praeterea de amore suo poeta refert. atqui quinque annos fideliter Cynthiae se serviisse narrat IV, 25 v. 2. hoc autem spatium quinquennale quem ad annum pertinuerit apparet e carni. III, lii. quod carmen ut veram sedem in libro quarto olim obtinuisse arbitramur' , ita eum Laelim anno sesr. edit.

Nam Helviretellius quaest. Propert. pp. 22 sqq. earm. IV, 9 VV. 47-58, quos cum carm. III, 10 coniungendos esse intellexit, o libro quarto post Parm. III, 10 v. 20 nam Parm. III, 10 6. 2l - 26 ante v. i posuiti simulque reliquos carm. IV, 9 versus huc retraxit, sed probata secundi qui olim serebatur libri divisione Lachinanniana earm. III, luvv. 2l - 26; 1 - 20; IV, 9 vv. 47 - 58 libri secundi epilogum, carm. IV, 9 vv. 1 - 46; 59 sq. libri tertii prologum esse voluit. nimirum Propertium diseidio euili Cynthia saeto promisisse Augusto se res ubi Deso gesta8 Omissa poesi amatoria celebraturum e8se carmine epico, sed eundem, postquam cum amica ingratiam redierit, earmine ad Maecenatem scripto hoc munus detrectasse. at hvie rati ei nationi Eselion burgius in lib. miseell. 9p. 94 sqq. haec duo maxime argumenta iuro suo Opposuit. primum non a Mae enatu veniam petendum suisse νOeta,

sed ab ipso Augusto propter reiectum eius operis consilium quod ipsi principi promiserit. ideIuque merito miratur quod non propter Cynthiam recuperatam iid quod flagitat IIuinire ichii ratio) carmina amatoria se compositurum scribat poeta, sed quia ad elegias tantum laetendas aptus sit est. IV, 9 vv. 43 - 46. . praeterea autem quo pacto factum ηt, ut ne coram Maecenate quidem epidi carminis quod Augusto pollicitus erat ullam mentionem iniciat uiusque omissi veniam petat 3 nam opistula illa ad Maecenatem missa ita comparata est, ut is primus a Propertio opi eum carmen petiisse videatur scis. IV, 9 Vv. l sqq. VV. 21 sqq.). sed ne Augusti quidem res ut laudaret, rogavit illo, si qui domo carm. IV, 9 6. 37 sqq.: non si reo in cineres arcem sedisse paternos Cadmi, nec septem Proelia clade pari, nec referam Scaeas et Peryama Apollinis arces et Danaum decimo vere redisse rat , moenia eum Graio Neptunia Pressit arat orietor Pulludiae liyneus artis cqu- - ἰ

86쪽

Lipsiensis praes. pp. XXV sq.) scriptum esse censemus maXime Propter vV. 7 sqq., postquam Propertius Cynthiam omnino

ex his igitur si eonioeturam saeere licet de illius quod optavit Maecenas carminis epici argumento. nam si Augusti laudes postulavit amicuη, cur veteres istas fabulas potius quam has ipsas suis viribus maiore8 esse poeta consessus est, praesertim eum hane causam argumentiS probabilioribus et in Augusti honorem compositis exornare posset' atqui si antiquas tabulas poetae commendaverat Maecenas, ne Dosse quidem eum id agere carni. IV, s perspicuum est, ut propter abiectum de Augusto opus Veniam impetret. quare eum inter carm. III, 10 et carni. IV, 9 ea non intercedat ratio quam voluit Hei mreichius, nulla est causa curearm. IV, 9 totum in librum tertium transponamus. ergone Omnino Veniam non petit Propertius, sed nullis prolatis causis tertium de amore suo librum condidit 2 at profecto ita neglegere Augustum nullo modo potuit. qua de inu8a carui. III, 10 neque librum secundum claudere neque tertium incipere potest. nam in tertio libro non solum multis elegiis Cynthiam celebrat, sed etiam earm. ΙΙΙ, 34 totius libri epilogo amatoriam poesin unice commendat poeta, quam in carm. III, l0, si primum huius libri locum obtinet, tanquam prooemio Omi Ssurum Se 8Sedixerat. a secundi autem fine vel ea de causa exeluditur haec elegia, quod quas nunc se eantaturum pollicetur laudos Augusti, easdem in

initio suo ingenio maiores esse latetur carui. II, i v v. 41 sq.: nec mea conveniuns duro praecordia versu Caesaris in Phrisios condere nomen avos. quibus versibus se Caesaris nomen laudibu8 pantatis avorum Troianorum qui lactis praeclari sint turbae in aeternam memoriam interponere posse negat. quae cum ita sint, nil reliquom est, nisi ut carm. III, li in librum quartum transseratur. nam hoe cum carm. IV, 9 vv. 47 - 5Sconectendum esse auctore Hei mreichio etiam post Eschenburgium in lib. misceli. p. 95 adn. teneo. qui cum universam illorurn versuum Sententiam eum carm. III, 10 consilio pugnare contenderit, non satis animum attendit ad res partieulam V. 47. atque hac transpositione qua carm.

III, in in librum quartum transmigrat prohata facilius intellegitur quomodo eam. III, al, quod ad se undum librum pertinore vidit Helm- reichius quaest. Propert. p. 26, ab illo separatum sit intruso Q libro quarto carui. III, 10. quam difficultatem Heimreichius sua ratione commendata machinis artifieiosioribus removere conatur. liber igitur secundus sinitur earm. III, H, tertius incipit eam. III, 12. nimirum Propertius, postquam dum Uynthia in gratiam rediit II, 3.), Dost varia8

pugnas II, 5; 6.) pace iterum laeta II, T) postremo tamen perfidiam

amicae tantam esse perspieit II, 8; 9.) ut relictam nunquam carminibus

87쪽

abdicaverit. namque et ipsum carmen illa transpositione saetaeum eis elegiis quae de expulsa Cynthia seriptae sunt sese. IV, 24 et 25.) uno eodemque libro comprehenditur et IIerig- bergio I pp. 2l7 sq. qui illud propter V. 16: et domus intactae te tremit Arabiae discidio orto compositum esse n. 729 25) voluit, satis iam respondit Eselienburgius in lib. miseell. pp. 94 sq. nos unum addimus: neque enim verisimile est Propertium illo carminet D. III, 10 v. l 5.) adloeutum esse absentem Augustum, qui

tamen a. 729 25ὶ pugnabat adversus Cantabros; unde a. 730 24 demum, ut Dio l. LIII, 28 mmmemorat, Romam rediit. itaque Eselienburgius l. l. p. 95 ipse carni. III, 10 fine a. 73l 23) aut initio a. 732 22) seriptum esse suspientur; quod tempus indieari putat uv. 13 sqq. do expeditione Parthi ea seriptis. sed nescio an longius etiam progrediendum situsque ad a. 732 22) finem. nam Dio l. LIV, 6 ἐν ψ δὲ et reiitti inquit ἐγιγνετο i. e. dum Gaius Petronius in Aethiopiam expeditionem tacit, de qua eis. M0mnisenus in reb. gest. divi Augustipp. 73 sqq. et Peteriis hist. Boni. III p. 27), ὁ ' νγονσιος ἐς

Σικελιαν ηλγεν, o πως καὶ ἐκεiνην καὶ ταλλα τὰ μέχρι et ει Συριας κατα θσηχαιοῦ inde autem per Graeciam in Syriam pro laetum illum a Parthis signa Crassiana recepisse a. 734 20ὶ idem Dio l. LIV, 8 seribit. ergo antequam in Siciliam prosectus est Augustus Asiati eam quoque expeditionem parn turus, non potuit seribere Propertius in carni. III, 10 Parthos metu perculsos esse. atqui illuc non potest abiisse Caesar

Re ornaturum esse minetur ΙΙΙ, ll.). sed luimi ita multo post redintegrata amicae memoria eam. III, 12, quo Amorem de Deoti re suo nusquam eVOlare miratur, prooemiatur quodammodo sequentibus de Cynthia elegiis. sed iustum secundi libri epilogum, tertii prologum desideras; quos tamen deesse mirum non est, si hi libri una editi sunt. qua de re mox plura proseremus. ceterum Parm. III, 10, iam ei libro insertum quo Cynthiam abdieavit poeta est. IV, 24 et 25.), non est cur scriptum esseupinemur eum Ηeim reichiis quaest. Propert. p. 39 per diseidium aliquod, euius aliud in elegiis Propertianiη v0stigium non adsesso vide

bimus.

88쪽

nisi a. 732 22) exeunte propter diversas res quas eunt antea Romae eodem anno administrasse Dio l. LIV, 1 sqq. Ruetor est. neque eum hoc tempore pugnat quod Indiam Augusti triumpho colla dare Propertius gloriatur. namque a. 734 203 Indos legatis Samum missis Augusto amicitiam eamque antea nuntiatam obtulisse refert Dio l. LIV, 9. neque vero hanc amicitiam quae illo demum anno rata saeta sit credibile estiam olim pronuntiatam esse ab eis legatis quos a. 728 i26ὶ vela. 729 25) Tarraconem ad Augustum ab Indis missos esse narrat Orosius VI, 21. sed multo magis eonsentaneum est, ubi Caesarem in Siciliam et Graeciam prosectum expeditionem orientalem apparare acceperint a. 732 223, missos esse ab Indis nuntios ad amieitiam prodiittendam. neque tamen tral huius anni fines regredi possumus, quoniam Caesarem etiamtum Romae fuisse censemus, ubi ad eum miserit Propertius earm. III, 10. hoc igitur, quod expulsam ostendit Cynthiam, cum a. 732 223 exeunte scriptum sit, hinc demendi sunt quinque anni, per quos duravit constans et certus Cynthiae amor. quo laeto eum exeunte a. 727 273 incepisse invenimus; cla. Eschenburgius I. l. p. 93 et p. 97. sed per unum annum discidio orto a Cynthia contemptum se esse geribit Propertius IV, 16 v. s. qui annus, quouiam ηdeliter se quinque annos amicae serviisse immerito pronuntiaret poeta IV, 25 v. 2, si

per unum eorum annorum propter peeeatum nescio quod eX-

pulsus suisset, Lachmanno edit. Lipsiensis praes. pp. XXIIIot XXVI iure videtur indidere ante spatium illud quinquennale. an post hoc cum statues interpretes antiquos secutus, ubi poeta ipse potius Cynthiam in perpetuum excussit, quam ab illa in annum expulsus est 3 discidium igitur illud a. 726 28J exeuntem et a. 727 273 ineuntem comprehendit. ad medium autem a. 726 28ὶ, quo laetum est discidium, amoris tres primos

annos illii post contemptam Lycinnam initium ceperint pertinere supra conlegimus. quod nostro iure ita suspicati sumus: neque enim post pecentum illud quo discidium ortum est poeta Rusus esset scribere nil Cynthiam, ut non fugit Laelimannum l. l. praes. D. XXVI, carm. IV. 15 vv. 7 sqq.:

89쪽

tertius haud musto minus est cum stucitur annus viae memini nobis verba coisse decem. cuncta tuus sepelivit amor nec femina post te iam cedit collo dulcia vincla meo.

His pertraetatis iniit lieet transgredi ad alterum locum qui erat de singulorum librorum et eon Heriptorum e t o d i to r u in t e m po r e. atque e primo libro carmen primum per diseidium quod saepius memoravimus compositum esse perspexit Laelimannus l. l. praes. pp. XXIII sq. neque sine probabilitate ad idem tempus rettulit eiusdem libri earmina l2, 13, 16, 17 Esehenburgius l. l. pp. 92 sq. adn. idemque quamvis incerta conicetura earm. I, 6 a. 724 303 adscripsit. editus autem est totus liber uno mense antequam seeundus scribi coeptus est, propter II, 2 vv. l, 2 collatos eum II, 3 vv. 1 - 4; eis. Lachmannus l. l. praes. pp. XXIV sq. et XXVII. secundi autem libri compositio initium cepit propter earm. II, 7, quod amicitiam redintegratam aperte prae se fert, post discidium illud, de quo locuti sumus, itaque n. 727 s29) medio. quacum ratione congruit quod Eselienburgius l. l. pp. 9l sq. alia ratiocinatione quamvis non tam firma carni. II, 7 eodem tempore conseriptum esse invenit. ergo liber primus medio sere a. 727 i 27 in publicum emissus est. Hed secundum librum una cum tertio publici iuris laetum esse accurata interpretatione e carni. III, 24 vv. 1, 2 Lachmannus l. l. prae p. XXVII elicuit. atque haee quidem eo firmatur sententia quod earm. III, 3l sine dubio non ita multo post Apollinis in Palatino templum cum portistibus dedicatum mense Octobri a. 726 28) eonditum est; in idem igitur tempus resurri potest quo libri se eundi carmina prima scripta esse modo significaVimus. sed secundum tertiuinque librum una coniunctos etiam eum quarto publico usui propositos esse a poeta a. 732 22) sere frustra suspicati sunt propterea quod, ut earm. IV, 24 et 25, ita etiam carui. III, 10 Cynthiam prorsus abdicatam ostenderet. haec argumentatio nunc reiecto necessario in librum quartum carni. III, 10 nullo sundamento innititur neque eo

90쪽

recuperata l. e. eodem sere quo Parm. II, 7 tempore eonlaetum esse conieeit, argumentis ille usus, ut intra exponemus, parum

probabilibus. Verum aliud etiam obstat. nam illud ut praetermittam quod liber quartus suum prologum habet: qui carm. ΙΙΙ. 13b vv. 25 sq.:

sat mea sat mona est si tres sint pompa libelli, quos esto Persephonae maxima dona feram,

quos versus ad poetae ipsius libros spectare evicit Lachmannus l. l. praes. pp. XXI 8 1., scribere vel tertio libro inserere potuit poeta, si post primum tres sequentes libros coniunctos edidit itaque iam non tres, sed quattuor libros se consecisseleetoribus monstravit 7 ergo primo libro antea edito coniunetos seeundum tertiumque, postea quartum separatum addidit. atque illos quidem a. 729 253 sere editos esse demonstrat carni. III, 34 quod epilogi eorum munere iungitur. nam Cornelius Gallus poeta, quem nuper mortem sibi conscivisse signifieant uv. 91 sq., e vita decessit a. 728 26), ut Dio l. LIII, 23 auetor est. atque ad idem sere tempus revocari possunt eiusdem elegiae uv. 61 - 79. quos Propertius, eum lectis

scilicet aliquot imperfecti operis libris iudieiuni serat do Vergilii Aeneide, certe ante a. 729 25) scripsisse nequit, quoniam Aeneidis ineoliatae a. 725 29ὶ particula8 aliquot a. 731 233 demum Caesari quamvis instanti Vergilius restitavit; cis. Ribbeckii proli. Verg. p. 60. quartus denique liber exiguo

post librum secundum tertiumque emissum spatio interiecto inponi coeptus videtur. nam a. 731 23) conlaetum est eam.

IV, 18 non multo ut videtur post Marcelli, Octaviae filii, subitam mortem, de qua auctor est Dio l. LIII, 30. editum autem esse hunc librum brevi post a. 732 223 exeuntem tempore

intermisso demonstratur, ut saepius iam memoravimuR, Rrmine quod olim erat III, 10 collato eum earm. IV, 24 et 25. atque intra eosdem fines continentur etiam carm. IV, 4; 5; 12 quae ad Parthiem expeditionem hoc tempore paratam pertinent. sed exstedunt eos earm. IV, 15 et 20b et ni fallor etiam 20. nam earm. 15 ante annuum illud diseidium quod

saepe tractavimus eonfectum e8se iam monuimus. tum ne Diuitiam by Corale