장음표시 사용
111쪽
1o8 De Romanorum Veterum tamen tanquam generis auctorem ostendit
ob eius praeclara in patriam merita , ideoque Tullius γ): L. Brutus patriam liberavit praeclarus auctor nobilitatis tuae . Alibi etiam: ' suis putet releritatem ingenii L. Bruto illi nobilitatis vestrae principi defuisse . Apud Ro manos propterea illustrior nobilitas , nam de omni nobilitate infra negabo, ortum sumebat ab iis , qui magistratum curulem caepissent , quique propterea maxima virtute viri suisse videbantur . Tandem praeter vetustatem , & splendorem originis ad luculentam nobilitatem debuit accedere si ries illustrium maiorum , continuatique familiae dinores . Nulla non floruit memorata. rum Iaudum apud Romanos Lamiarum familia , cum poetae testimonio F a Lamo esset, qui vetustus , qui rex Formiarum ,
& cuius posteri omnes in publicis fastis, &
IEsi uetusto nobilis ab Lamo, Quando oe priores bino Lamias ferunt
Per memores genus omne fastos; Auctore ab illo ducis originem, Oui Formiar m maenia dicitur
112쪽
Nobilitate distertatis. Io 9 Princeps, ct innantem Maricae Littoribus tenuisse Lirim
ut nemini mirum sit , tanti aestimatam fuisse eorum nobilitatem, ut Lamiae alteri poetae pro quocunque maxima nobilitate viro, & matrona usurpentur. uaedam de numero Lamiarum, oe nominis alti a :-- hoc nocuit Lamiarum caede madenti.
Ex hac continenti illustrium maiorum serie extollit Xenophon Agesilai nobilitatem, cuius maiores reges fuere omnes δ). Athalaricus etiam Gothorum rex hac regum serie se propagatum gloriatur, cum eum commendat , qui prosapiae suae genealogiam conscripserat : d) tetendit se etiam in anti. quam prosapiam nostram lectione discens, quod vix maiorum notitia cana retinebat . Iste re ges Goliarum longa oblivione celatos latibulo umrtinatis eduxit. Iste Amalos cum generis sui claritate restituit, evidenter ostendens in decimam septimam progeniem stirpem nos habere rogalem . Audi etiam , quomodo apud eundem
113쪽
x Io De Romanorum Veterumdem Cassiodorum Deciorum nobilitas comis mendetur : a maxime Serenitatis nostrae M. minibus Deciorum sanguis irradiat, qui ror amnis continuis simul Iplendet claritate virtutis , ct quamvis rara sit gloria,non agnoscitur in tam longo flemmate variata . Saeculis suis producit nobilis vena primarios, nescit inde aliquid nasci mediocre : tot probari, quot geniti , s quod di cile provenit, electa frequentia. Sed felicioribus saeculis notata est etiam Paterculo Ceciliat familiae claritudo , b quippe intra viginti duos annos illius remporis consules fuere Metelli, aut censeres, aut triumptarunt am. plius duodecim , ut appareat , ait Historicus, quemadmouum urbium , imperiorumque , ita gentium nunc florere fortunam, nunc senescere, nunc interire . Quemadmodum autem fio. rere dicuntur gentes, ac familiae, cum magnum virorum proventum serunt , ita senescere videntur, cum claris viris per longum tempus destituuntur . Sallustius: ce Sulla gentis palpiciae nobilis fuit familia prope iam extincta maiorum ignavia . Idem testatur Velleius: id bie Sulla γ natus familia nobili sextus a Cornelio RUno, qui bello P rbi inter celeberrimos erat duces cum familiae ejus
114쪽
Nobilitate disertatis. mclaritudo ἰntermissa esset, diu ita se ges , ut
nullam petendi consulatus cogitationem Babere videretur . Cicero etiam Sulpicii nobilitati minus desert , quod honoribus aliquando caruerit : a tua vero nobilitas, Servi Sti Leii , tamets summa es , tamen hominibus litteratis , ct historicis en notior , populo vero σs rogatoribus obscurior. Pater enim fuit equm Ibi loco , lavus nulla illustri Lode celebratus . Itaque non ex sermone hominum recenti , sed
ex annalium vetustate eruenda est memoria nobilitatis tuae . Non ideo tamen verum puto,
quod Streinnius assirmat, b patricias familias , postquam diu nullis magnis viris floruissent, plebeiis accensitas fuisse . Hoc enim, quod unus ille, ut puto, asseruit , falsum declarat locus Sallustii citatus , qui
Sullarum familiam quamvis prope extinctam maiorum ignavia, tamen adhuc patriciam dicit . Neque nobilitatem, ut ut obscuraretur, amisisse putabantur, cum eandem familiam Sullarum nobilem, & idem Sallustius, & Paterculus vocent locis citatis. Verum est nihilominus, tam dissicile post ris fuisse iacentem hanc nobilitatem excita-
115쪽
x12 De Romanorum Veterum re iterum , ut aeque illis ac ignobilibus videretur interclusus ad honores aditus. Quare Tullius : a Eiusdem animi, atque im
genii est pseris suis , quod Pompeius fecit ,
amplitudinem nominis , quam non acceperit tradere, oe ut Scaurus memoriam prope interimortuam ge8eris sui virtute renovare: Qua ratione adductus non dubitat Servium Sulpicium patricium , & antiquae nobilitatis virum novorum loco habere . b quare ego te semper in nostrorum numerum hominum novorum aggregare soleo, quod virtute, induis striaque perfecisti, ut cum equitis Romani esses filius, summa tamen amplitudine dignus pura-νere. Hoc idem esse in causa, Asconius as firmat c , curo Tullius Scaurum quoque hominem novum appellet, quamvis nobilem , di patricium; nec opus est, ultra se torqueat Sigonius. d) , uti hinc inserat patriciorum aliquos non suisse nobiles , quod insta consutabimus.
116쪽
Nobilitas a patre primum ; splendidior tamen ab utroque parente . Nulla notbis, s spuriis.
AEc , quanta quanta erat nobilitas, B.-η tota a paterno genere proficisce-IL A batur , neque maternum genus aliquid faciebat , ut nobilis posset aliquis , ac deberet appellari. Nempe patrem sequuntur liberi, ait ille α) . Ideo Velleius : b
quamquam dicit, Seianum materno genere Harissimas, veteresque oe se gnes bonoribus complexum familias; attamen, quod patre, qui tantum princeps equestris ordinis fuerat , natus, novum fatetur, eXeusatque , anti. quo Senatus , & populi Romani more Caesarem , qui illum in , tam altum fasti. gium provexerat. Non parum tamen splendoris accessisse, vel a sola matris nobilitate illine patet , quod Ancus Μarcius Livio dicitur se nobilis una imagine Numae , qui
Numam materno tantum genere eX Ρomponia eius filia natus attingebat . Poeta H quo
117쪽
iiι De Romanorum Veterum quoque , quamvis quae poetarum sunt adu.lationem plerumque sapere videantur: sa
ciuequid patris cessatum est μηguine
Redidit, Obscurumque latus clarescere vidit Connubio gavita domus. Quamvis autem matris nobilitate filii nobilitati nunquam sint, pulcrum tamen semper fuit , quando alterum deest , posse
Stemmate materno felix , virtute paterna . At quae nullam attulit nobilitatem c si nobilis , multum , quae a patre habebatur , nobilitatem imminuit , si ignobilis . Hine Horatius eos, qui curiosius in genus aliorum inquirunt, quaerere ait, .cuo patre sit uatus , num ignota matre
Cicero propterea plani e Calpurnia patri. cia gente homini matrem praeconis Placem tini filiam objieere nunquam desinit i d o familiae non dieam Calpurniae , sed Calvemtiae , neque bu)us urbis , sed Placentini munucipii , neque paterni generis , sed braccatae crugnationis dedecus. Mox: υ ο paterni generis
118쪽
Nobilitate disertatio. III oblite , materni vix memor , ac paulo post inferius etiam , quam ut Mediolanensi prae. cone avo tuo dignum esse videatur . Quinetiam Pisonem ipsum Iob rem a contem. ptim vocat ,& nova illa nomina Semiplacen.
tini Calpentii b , ae sales illos de easteibus Placentinis , ac de gallicinio ου in ipsum sel. lis plenus ingerit. Idem Cicero etiam Torquato, par pari relaturus, quod se peregri num appellasset, qualis certe ipse erat ex patre , non dubitat obiicere peregrinam matrem : d Es erim ipse a materno genere municipalis, bonesti mi , ac nobilistimi generis , sed tamen Asculani. Tanaquil quoque vel tum ab urbis exordio Anci Μarcii
genus contemnebat, quia Sabisa matre oditus e, . Converso vero civitatis statu G. ius Agrippae be nepotem neque credi , ne edici si ignobilitatem editis uolebat, idemque Lia viam Augustam proaviam suam ignobilitatis a guere ausus est, quo avo decurione Fundana ortam . Contra vero inclaruit multum nobilitas, si maternae etiam familiae splendor accederet . Utrumque clarum ex Ἀ-H χ cito
119쪽
116 De Romanorum Veterum cito a : Germanico alienatio patrui aiamorem apud caeteros auxerat: er quia claritudine materni generis anteibat, avum M. Antonium , avunculum Augustum ferens . Contra Druso proavus eques Romanus Pomponius Atticus M. decere Cliaudiorum imagines videbatur . Sed
alterum patet etiam ex Iuvenale, qui Rubellium Plautum reprehendit b marerno Drusorum flemmate tumentem o ex Tullio , qui Lateranensis genus extollens c), en nomen tuum , ait , utraque familia consulare :iterum ex Tacito d) : Piso M. Crasse , et Scribonia genitus , nobilis utrinque . Sic Cat. sar in Iuliae laudem te : amitae meae Iuliae maternum genus ab regibus ortum , paternum eam Diis immortalibus conjunctum es . S-tonius pariter de Galba haec resert: f im. perator vero etiam flemma in atrio propobuerit, quo paternam originem ad Jovem , maternam ad Palbaen Minois sexorem referret . Hinc prosecta illa certamina apud Romanos , eum ageretur de promiscuis Patrum , ac plebis connubiis , quibus patres contaminari sanguinem suum , confundique iura gentium re-
120쪽
Nobilitate dissertatio. III bantur a) . Turpe enim videbatur, si quis dimidius patrum est, dimidius plebis, ne secum quidem ipse concors ob . Graviter igitur queritur Canuleius , c quod per.connubia plebis pollui nobilitatem istam suam patres exi.
himarent . Caeterum non apud Romanos solum tanta erat materni generis aestimatio,
verum & apud Graecos, quibus πιξοβαρβαροι dicti ii, qui altero tantummodo Graeco parente nati essent. Huiusmodi autem ho. mines e diversiae gentis, sertisve parentibus Θbridae a Romanis vocabantur , seu quia Umbri antiquis erant spurii , unde ibridae scribunt aliqui, seu appellatione translata, ut Plinio placet, ab animalibus semiseris , hoc est altero sero, altero domestico natis. Ita ille: cd in nullo genere aeque facilis quam in suillo mixtura cum fero , qualiter natos antiqui hybridas vocabant , seu semiferos: ad
homines quoque, ut in Crium Antonium Ciceronis in consulatu collegam appellatione transislata. Hybridam ideo vocat Flaccus Persium illum, qui matre Romana , patre Graeconatus erat. ς 'brida quo pacto fit Persius ultus.