장음표시 사용
91쪽
P. V. Mariam ut virgineo pede conferentem cytis Ser erilis antiqui; quis inde eoneludet Ipsam in sua immmaeulata OODeeptione serpentis Beri et recilis eaput eontrivisse P Sie et in propOSilo. Nihil autem die imus ρ rufionibus, quas et Ar . Auetor in medium addueit ad probandam II Petriem suae thesis, videlicet e che ii serpente dolia Genesi era invasato dat demonio , ; tum quia, poSito ipsum fuisse Verum, Serpentem, ipSR DOD PSt nisi legitima et neeessaria consequentia I sctriis eiusdem: tum quia ipsae non opponuntur propositioni nostrae. Non solum enim nos haud negamus diabolum in tentatione Uevae partem ha- uisse, sed Serpentem tentatorem fuiSse issummes dictholum diei muSUnteum, nostro Judieio, graVi S momenti argumentum, quodnsfert elar. A., est illud eaetrinsecum, Seu, ut ipsemet ait, e d ' ordine patristi eo . , - Equidem hie (si eut in ipso limine nostraedisquisitionis notu vimus) fultis Achillis nostrae Disserfctfionis, qui valde trepidos quoad illam nos reddit, nee nos amrmare sinit (etsi interpretatio metapliori en serpentis Veritatem historieam I Capitis Geneseos minime destruat, nee ab Eoelesia sit
damnata nut manumissu seu SEPOSitnj Sententiam nostram luce veritatig absolute gaudere: Quctereri O cicimus, non SU'fenfictmPΓαECmittamuS , . . . ASt rntioneS, R Elar. A. EX eontextu Genesis depromptae, nobis non videntur cibSol tale insolubiles, nee, ut ejusdem verbis uin mur, e tanto forti da distruggere la sentenga du noi Seguitu. v
92쪽
PRAENOTIONES AI) II PROPOSITIONEM
Restat ut breviter dicamus quomodo serpens, ideStiliabolus, Proto parentes ad divinum continentiae praeceptum transgrediendum induxerit. Et quoniam ex Genesi constat diabolum primo mulierem et dein peream induxisse virum ad praeceptum divinum conculcandum, tota haec altera quuestionis pars ad hoc reducitur, ut nempe determinetur quianiam sub formia feo ipso quod illa serpentis, ob allatas rationes, excludenda videtur, diabolus sese conspiciendum Hevae obtulerit, illamque sua calliditate et nequitia ad peccatum
Verum, hic labor, hic difficultas controversi uel Genesis hac super re omnino Silei, nullumque directum argumentum pro ejus solutione nobis suppeditat. Solummodo argumentis in directis seu induciiDis seu unctio-sticis uti possumus ad aliquam, non thesina, sed tantum hypothesim statuendam circa hunc rem, quae mySterio
obvolvitur et fortasse semper mysterium manebit. Antequam vero opinionem no Strum qu IQ, qu Intumvis nova videri possit (ij, hypothesis limites haud
si Videsis infra pag. si, in Notia.
93쪽
excedit, hac super re humiliter Pandam IIS, Sequentia circa dictholi Dulurum et indolem praemittenda ducimus. I. Certum est inDidiu dictholi peccatum et mortem intrasse in mundum (ii: ille homici tu erut ob initio. (23 De quanam vero re ipse invidus fuit 2 Patres et Doeto-TES, Una cum AMBROSIO, GREGORIO et AUGUSTINO (33, communiter docent objectum ejus invidiae fuisse futuram in coelum iassumptionem et olori lculionem humuni qeneris a Deo decretum, si Proto parentes stetissent mandato divino. - Alii autem, inter quos S. BERNARDUS di, cui adstipulantur multi ex recentioribus theologis, docent Angelorum probationem fuisse recurnulionis mysterium(Verbum scilicet Dei fore incarnandum, ut Deus-Homo hominum simul et angelorum caput esset, , ipsis divinitus revelatum ululae ct i ct Orctra iam propositum, juxta illud: e El udorent eum omnes utiqeli Dei. (S, Id multi e coeli libus spiritibus, duce LUCisCTO, Pruest Ire Ten Uerunt, et ob id mali essecti sunt, atque illico e coelo praecipituit: e Neque locus in Uenius est eorum iamplitis ira coelo. (6, Ast superbia, simulque invidia, diaboli iascendii sem-PET. - De mea sub Slantiu - sic ille - Aeternum Verbum assumere noluit' ego efficiam ut nec humanam naturam Ipse assumere queat; ego eam Contaminabo,
foedabo in suo fonte, ut sic diueinu Incurnulio, Christus, Deias-Immo, una cum glorificatione humani generis, evadat impossibilis. Sciens igitur Proto parentes esse creatos, scien S continentiae probationem a Deo ipsis
94쪽
impositam, Satan in terrestrem paradisum ad Volavit, impiissimum suum consilium impleturis s. - Neque hoc est figmentum nostrae phantasiae; Si quidem, II. Certum est, idque plures Doctores aperte docent, in terrestri paradiso tum honos cum malos a gelos extitisse. Audiatur Angelicus: e Hoc pertinet ad conditionem humanae naturae, ut ab aliis creaturis juvari vel impediri possit; unde conveniens fuit ut Deus hominem in statu innocentiae et tentari permitteret per nactios ctractetos, et juvari eum faceret perhONOS. lj III. Angelos autem honos varias formas Seu figuras (corpora umbratilia), quibus hominibus sese visibiles praebeant, a SSumere posse, et de facto pluries assumpsisse formam humanam, utpote aptiorem ad communicandum cum hominibus, paginae utriusque Foederis abunde festantur. Ad rem Seraphicus: e Quia sinis imponit necessitatem iis quae sunt ad finem, et corpus effigiatum humanae effigiet mctaeime competit operationibus spiritus rationalis, et e ressius sistrat lciat, ideo angelus ibonus, aSSumit corPUS, non qualecumque,
sed humunu es istie insignitum M (23. Eadem autem Po-lesiale licet diminute (33, et Deo permittente - pollere angelos malos seu diabolum, nemo Doctorum ac theologorum negat, atque sufficii vel percurrere Suraclorum OClia, ad cognoscenda S innumeras propemodum transformationes, quibus Spiritus tenebrarum - invidus de Incarnatione, veraque Christi sim tu (d, - eorum vir-
si mm. theol. , 2-2, q. IS S, a. I.(aj Seni. II, dist. VIII, a. I. q. 2. 3 Diximus: Vimtante. Nam e quantumvis ille diabolus velit pulcherrimam hominis similitudinem repraesentare, quae Dei bonitas est is, id tamen nunquam Perfecte, Sicut angeluS bonus, aSSequitur. Cf. ERASSEN, tom. IV,
95쪽
- situlem lubricare et dejicere nullo non tempore Iggre S
Hisce praestitutis sit sequens propositio:
Pro P. II. - ETSI, STANTE SILENTIO GENESIS, ID CERTO ASSERI NEQUEAT - NEDUM POSSIBILE, SAT VERISIMiLE NOBIS VIDETUR, DIABOLUM SUB SPECIE HUMANO VIRILI HEVAE APPARUISSE - ij, EAMQUE ET VERBIS ET GESTIBUS AD INCONTINENTIAM PROVOCASSE.DΘClctraetio. - Propositio, ut patet, duas piartes Simulque duos modos, ut aiunt Logici, complectitur. Jam I purs demonstratione non eget: possibilitus enim nostrae hypothesis putei sufficienter ex dictis, eumque nullus negat. Patet insuper ejus Derisimilitus, tum eae ctractioqict bonorum angelorum, qui Sub humana Specie, humana tamen splendidiore, Proto parentibus
in terrestri paradiso sese visibiles praebebant (23; tum eae sine immedictio diaboli, qui erat non exterrendi suo
Primo a Spectu milierem, sed potius ei considentiam in Spirandi; necnon ex sine rem Olo, qui erat mulieris deceptio et abjectio: species autem humana, utpote e ressior, erat aptissima ad haec munia praestanda . In Super, medium quo angeli communicent cum hominibus, oportet ut de proprietatibus utriusque naturae ueliquo modo participet, et praesertim ut respondeat et aptetur naturae et capacitati humanae . Hoc adeo verum est, ut S. BONAvENTURA in Libro II Sententiarum, etsi per serpentem Genesis intelligat verum serpentem, quo diabolus instrumentuliter usus fuit ad Hevam tentandum, admittat tImen, cum Dedia, ipsum Pctrie ctra le
(IJ Opinio clar. A. SI OPPANI, sicut et nostra, non omniNO NOVA ESt. CORNELiUS A LAPIDE refert idipsum sensisse, praeter DIONYSIUM CARTHUS.
cf. pag. 3a , nc. in Speculo histor. (cf. ejus Commentctrio in Genesim, c. III . -- Nil sub sole absolute) novum l
96쪽
riore hubuisse non secus ac aegyptiaca SPHYNX, ct eclum hum unum (ij. Hanc Seraphici Doctoris opinionem hie
minime discutimus. Solummodo nolumus enm HOS frustualde appropinquare; quin imo aperte fatemur ipsam fuisse quae nostrae hypothesi occasionem Praebuit, nosque impulit ad alteram hanc quaestionem exurandum.
est ut igitur ut probemus II piariem, quae quam Vi Spurifer duos modos contineat, unica tamen probatione absolvetur; nam, ut ex dicendis patebit, argumenta quae ostendunt Verisimilitia inem nostrae hypothesis, ostendunt simul possibililulem ejusdem (ceterum, POSSibilitas necessario prae continetur in quavis verisimilitudinei, et insuper I puriem propositionis confirmani.
AC UmΘratis. - Ηationes autem si Ve argumentu
suae nostram hypothesim fulcire nobis videntur, sunt Sequentia :s RATIO petitur eae chuructere pruecipuo diaboli in ordine ad hominem. Re sane vera, diabolus, ut omnibus notum est, in SS. Scripturis ei apud SS. Putres diversa nomina sortitur Secundum diversas proprietates quibus pollet, diversasque actiones quas exercet in homines, ut eos suae habeni consocios ruinae. Hi ne vocatur spiritus Superbicte, virilias iera ebriarum, spiritus iniqicliue, nequilicte, meracliacii, lictem ora, Sctlctra, terat OlOT, Et C.
ij En Seraphici Doctoris verba: Ad illud quod objicitur de majore
affabilitate (si diabolus Hevae comparuisset in effigie humana , et quod brutum animal sua locutione fuisset sotius ctes terrorem quam ad persuasionem, jam Patet responsio. Verum est enim quod, si fuisset in effigie humana, assabilior fuisset: sed divina providentia (yj. . . non debuit hoc permittere, sed cautelam diaboli
debuit temperare; et ideo concessum est Sibi corpus Serpentis, quod tamen habebat sociem Dire inis, sicut dicit Beda, et relique m corsris erctf Sersentis, ut sic ex una parte PosSet latere, ex altera deprehendi. A Dist. XXI, n. I, q. a. - Sic Salvatur littera, et salvantur exigentiae rationis l
97쪽
- Θ3 ASt ejus praecipuum nomen, quod, in ordine ad hominem, vita Silem proprium charaeterem exprimit, eSt spiritus immundus I. . . Sic in Matthaeo legitur Jesus convocatis duodecim discipulis dedisse e solestulem virilitum immundorum fit. Sic Paulus Stim Iliam COTHis, quae concupiscit adversus spiritum, atque ad actus III Xuriae Provocat, Vocat urastelum Sulctncte, eique illud adscribit illi. Ex Patribus S. AUGUSTINUs scribit: e Diabolus spiritus immundus est, et utique quo ni Am SPiri ius est nuturn, immundus est de Nilio. I, Evidens autem est, vilium immunditiae competere diabolo, non ira Se, quia i PSe non habet carnem unde in se tali vitio contaminari possit, sed in ordine ud homines, quos in
ssam si res ita se habet, quid in hoc repugnantiae est, quod spiritus immundus apparuerit primae mulieri sub specie pulchri juvenis (num tentatio illa Genes eos, non per internam Suggestionem, sed extrinseca fulti, e Imque, Cal tu OCCISione quod ipsa ab Adam aliquantisper Se elongaverat, furtinu, et quidem verbis et ge
stibus (quicumque ipsi fuerint, si, ad incontinentium
provocaverit' sit, nedum Possibile, sat verisimile nobis videtur; siquidem diabolus idem est, ejusque naturuseu indoles minime in Uluta.
3 De Nusti is et Conci ., C. 23. Daemones sunt immundi et scelesti, ideoque turpisSinai, utpote pleni superbia et odio Dei, sic ira et invidia in homines, ut eos in luxtiritam et immunjisios ad quas sciunt homines esSe promptissimos , Omniaque Scelera, indeque in gehennam, pertrahant. 5 CORNHLIUS A LAPIDE, In Matth. X, I.(S Dicimus: quicumque issi mrierint: nam circa hoc nulla prorsus nobis quaestio est nec esSe potest, quia, quicumque ipsi fuerint, Substantia nostrae hypothesis minime mutatur.
98쪽
Praestat hac super re audire clar. MARTINI. EXPlicans ipse poenas diabolo inflictas, super illa verba: e leΓΓαm comedes , , haec habet: e Egli (il di avolo, cercodi corro inpere l' opera di Dio, e di reniter l' uomo imitatore delia sua dissubbidienZa per averto com Pagnonella sua dantia Zione; ma Dio dice ut serpente, che untate ardimento sara punito col iqnominio e coli' Ohhro-hTO, a cui sara ridotio lo stesso spirito. Egli, ben chedi natura si nobile ed elevata, sembrera diventito ictSleSSO corruetione e tu flessu impuritu: on de ultro nomequa Si piu non avra che quello di spirito immon O, perchei suo i consigit, te sue suggestioni non avranno per Og-getto, Se non i sita sordidi e Diti plueeri, ed egii non si
Compi Beera e non avra per amici, Se non coloro, iquali, Seguendo i suoi deitami, s' immergono ad instar immundorum animalium 3 nella terra e net fatigo. (i, Jam quaerimus: si per tentationem Hevae diabolus factus est maxime impurus et immundus, adeo ut e senati rern diventito la Stessa corrugione e impurita P; quomodo supponi potest in illa leniatione et in lapsu primae mulieris impuritatum ac immunditiam ex parte ipsius locum non habuisse 2 Si ad peccata carnis, juxta communem Patrum atque theologorum doctrinam, ipSejugiter vehementerque provocat nati OS, ECQUr non Provocaverit matrem . . . Et eccur ipse delectatur iis, qui desideria carnis sequuntur, nisi quia ipsum, in eo quod egit cum prima muliere, imitantur' nam simile simili delectatur. Ut sincere dicamus quod sentimus, admiSSa no Stra hypothesi, praedictum commentarium Martini optime intelligitur, minime vero in tentatione et Peccctio qUlcte. 2 RATIO petitur eae modo seu urie, quam diabolus communiter tenet in hominibus ientandis. - Nam ubi
ij MARTINI, Comm. in Gen. III.
99쪽
- s5 interna ejus suggestio non sufficit ad desideria et peccata carnis Suscitanda, ipse saepe saepius, Deo Permit tente, en Provocare nititur extriΠsece, speciem, in hunc finem, Vel formosiae mulieris, Si de viro, vel Vera usii juUenis, si de muliere tentanda agitur, assumens. Quot hac super re in uolthus Sunctorum exempla habemus i Sic, Ut Unum prae ceteris usseram, in lectionibus D. Nicolui uoloris haec leguntur: e Pudicitia emicuit, quam non
modo Sariam tectam servavit, Sed daemonem etiam,
specie mulieris formosue indignis modis ad eam labefaciundum turpiter insidiuntem, raimque fucieΠlem, vicit
ac profligavit. Idipsum operatur cum OhSCSSiS, Pruesertim mulieribus. Nam, sicut ex ipsa I Um, ERI Umque parentum testimoniis nobis constat, inter alia tormenta,
quibus daemon, Deo permittente, has infelices mulieres affligit, eas vexare praediligit amplexibus, actibus et conatibus quuqias Versus impudicis. Hoc adeo verum est, ut Ecclesia in exorci Zandis obsessis hisce ulatur formulis: e Praecipio tibi, quicumque es, virilias im-m Urasse , - Exorci Zo te, immundissime spiritus. si Nec aliter, tandem, immundus spiritus se gerit cum
iis qui, ejus potestati, implicite vel explieite, sese donantes, e me iura icis seu virilislicis constressibus , adsistunt. Scimus enim hosce congressus, sicut innumeri
viri omni fide dignissimi testantur, in actibu S, ex parte daemonis, cujuscumque steraeris ObSCerais Saepe saepius terminaret . . . Unde S. AUGUSTINUS, De Cirailute Dei, haec scribit: e Quosdam daemones, quos Dusios Galli nuncupant, assidue hanc immunditiam sconcubitum cum mulieribusi et tentare et efficere, plures talesqUE ISSE- Verant, Ut hoc negare impudentiae sit. sti
minime amplecti; subjungit enim: e Non hinc fidest, stantibus illis testimoniis
100쪽
- OG Jam vero, si diabolus ad seducendos filios Hevae hisce obscenitatis et carnalium voluptatum artibus con Sisinter utitur, quaenam ratio, quaeSO, e S Se Poterit
quae impediat quominus judicemus, ct fortiori eodem
artis genere ipsum usum esse nil se ducendam mctirem omnium viventium ' Nulla sane. Tentator idem est; eaedem suae nocendi artes, potentia, a Stulta; eadem substantialiter humana natura, quae, utpote anima et
carne composita, et licet Dei gratia sussulta, in Prolo- parentibus, Sicut in nobis, erat naturaliter passibilis, sicut ad superbiam in mente, ita ad gloriam prolis, et
ad carnis voluptates experiendas in corpore. Omnia haec astutissimus inimicus optime noSCE IIS, HEVam,
utpote debiliorem, capiaque absentia viri, ad proprium
consilium explendum aggressus e St, Sui Sque mendacibus promissionibus utque incitamentis in propriam sententiam adduxit: in mente elutio, in carne QT Ore relictius concupiscentiu et Dicit sacer textus, pergens in metaphora: e Vidit istitur mulier quod honum esset li-yNUID, P Ulchriam oculis, iaspectuque deleolubile, et tulit el
corporati possint etiam hanc pati libidinem, ut, quomodo possunt, SentientibUS seminis misceantur. Dei angelos sanctos nullo modo illo tempore Sic labi potuisse crediderim: nec de his dixisse Apostolum Petrum: E Si enim Densetneeli S seccctntibus non sesercis, Sed corceribus cctZie ita inmeri retruesens,iro ii ii in D scio set Nienesos reseruectri ,; sed potius de illiS, qui, Primum apostatantes a Deo, cum diabolo principe suo ceciderunt, qui primum hominem per invidiam serpentina fraude dejecit. , - mus verba tantum ut es cumentumh fori /m retulimUS. Scimus insuper facta, de quibus sermo est, a plerisque recentiorihuS Philosophis explicari per Phaenomenon orito-Sueeessionis, et per divisionem Seu repetitionem seu et duplicationem v proprii Toυ o lo sdoppiamento . - Hoc evenire posse et aliquando evenire nos inficias non inius; ast opinioni, quod omnia facta, quae hujus generis historia et auctores narrant, et de quibus sermo est, sint traducenda veluti effectuS praedicti Phaenominis, nos minime subscribimuS.