장음표시 사용
71쪽
- GT Ad hanc repressionem carnis, victoriamque Spiritus Super eam, in nobis operandam, iota ordinatur oeconomia religionis christianae . Ad hoc ordinantur
Novae Legis Sucrumentia, uuaeiliu SUPer Dialiarctilia strulictesctnclis cuntis et struliue uoluulis, priaeceptu et consilicte vangelica; ad hoc ubstinenlicte et jejunict, quae Sancta Mater Ecclesia ni delibus observanda praescribit. Huc demum spectant poenitentiue positivae et directae disci- Pliracte, Ciliciia, etc. 3, omnesque austeritates, quibus Sancti carnem suam nullo non tempore VEXIVerunt, ut
eam subjeciam et obedientem spiritui tenerent. Ipsi fuerunt omnes perfecti constantesque imitatores magni Apostoli, qui de se ipso testabatur: e CusliqO COI Us meiam ei in seruellulem re isto si, ei: Christo Cora laeus sum cruci. , (2, Haec fuit spiritus supra carnem victoria, quae illos ad eminentissimos sancitiaiis et puritatis gradu S evexit, atque, licet carne circumdatos, similes
Angelis reddidit. (33 Il monito e so ZZo, ita perbelle
Abb. E. Bolo, perche fungoso, e tango So perche materiale. I a Chiesa e bella, perche offre ne i si gli suo i los peltacolo di numerose e candide rivincite dello spirito su la carne. γ dissam si haec omnia vera sunt, Simulque alia eXParte certum est, Christianam religionem nullum alium sinem habere, quam e INSTAURARE OMNIA IN CHRISTO γ si, Seu PristiNum Ordinem, a Deo institutum et per originale Peccatum SubverSum, restituere; jure meritoque, etiam ex hoc capite, concludi posse nobis videtur, Uiclo, Tictm Cctrrais Supro spiritum constituisse primiqenium illum deor inuliοnem, de qua loquitur liber Gene Si S; Sela,
72쪽
- 68 quod idem est, Proto parentum peccatum, Praeter SU-perbiam, fuisse peccatum luxuriae sive inconlinentium mctrilialem, ut in propositione generali continetur. V Ar UmΘratiam. - Ηis omnibus argumentis addi potest argumentum theolosticum rulioniale, quod sic breviter evolvi pote St. Sicut dogma fidei est, Proto parenteS, Peccando,
prolem peperiSSe peccatricem, eorumque Peccutum, unacum a mi Ssione donorum supernaturalium, quibuSin statu innocentiae a Deo aucti fuerant, in omneS
homines posteros transfundi; ita doctrina catholicaeSt, ab Ecclesiae Patribus ei Doctoribus, ut alibi
innuimus tradita communiter, prolem innocentem, donisque supernaturalibus ornatum ipsos genituros fuisse, si divinum legem minime fuissent tranSgre SSi, seu Si innocentes mansissent. Ratio est, quia ipsi constituti fuerant a Deo principium unicum propagati Vum ei repraesentativum totius generis humani; et ideo,
sicut modo in omnes generatione transfunditur natura peccato infecta, donisque Super naturalibus expoliata, ita, manentibus ipsis innocentibus, natura innocen Sunacum dictis praerogativis in omneS po Steros transfundi debebat. Ad rem Angelicus: e Justitia originalis, in qua primus homo conditus fuit, fuit accidens Diaturiae speciei, non quasi ex principio Speciei causatum, Sed tantum sicut quoddam donum divinitus datum toti naturae; et hoc apparet, quia opposita Sunt ejusdem generis: peccatum autem originale, quod opponitur illi justitiae, dicitur esse peccatum naturue; unde traducitur a parentibus in posteros: et propter
hoc etiam filii sin statu innocentiae, furentibus iassimi- Iuli fuissent quantum clii oristinialem justitium. i, Nec
73쪽
- 6s aliter, licet brevius, se exprimit Seraphicus scribens: e Adam innocentiam et immortalitatem acceperat Prose et Pro lοlu suct posteriliale unde ipse innocens et immortalis generasset (prolem, transcentem et immor-
ssam age: pone legem illam a Deo Proto parentibus
prohibitionem comedendi de fructu iarboris; profecto evenire tunc potuisset, ut prolem ipsi susciperent innOceralem, poSito quod, quin talem legem Violassent, Sese maritaliter cognovissent, et subinde prolem Pecciatricem, si dein de liqno Delilo commedissent. Sufficit hypothesim esse possibilem, ut eam ct priori respuere nemini fas sit. Ergo, in hypothesi, non in omnes Adae et Hevae posteros transfusum fuisset eorum peccatum, sicut Nec in omnes transiisset ipsorum innocentia. Atqui consequens admitti nequii: contradicit enim doctrinae catholicae. Ergo nec antecedens. - Clarius: Si ex ohedientia aut ex violatione legis probationis priscis parantibus datae, sors pendebat tam ipsorum quam totius humani generis, adeo ut homines ex eis orituri vel innocentes Vel Peccatores Ictsci Omnes necessurio debuissent . lex illa possibilitialem morialem eisdem adimere debebat habendi prolem extra divinam prohibitionem. Manifestum est autem possibilitatem hanc solummodo adimi, ponendo legem illam e Ne comedias u EXPresSiSSe,
non jam prohibitionem ponti, Sed prohibitionem tem-praneam iactus conjustulis Proto parentum. Adde: si divinum praeceptum e DE COINE OS EX-
pressisset reipsa prohibitionem Domi, evenire quidem poterat, ut id ipsum praeceptum vel tantum laeva transgrederetur, vel Adam tantum ; quod sane minime evenire poterat in hypothesi no Stra. Posito autem, ut
74쪽
- To superius diximus, quod Adam et Heva constituti fuerunt a Deo principitim unicum procreativum et re Praesentativum totius humani generis, quialis, lUNC, futuro Posterilus'
Ergo, dum ea quae eae coraleslu et eae cti tinclis narrationis mosaicae, necnon Olict quae supra Protulimu Sargumenta, oStendunt hypothesim nostram circa naturam peccati Proto parentum non omni desii tui fundamento, argumentum theolocticiam gravem quidem confirmationem eidem asserre nobis videtur. ut Argiam Oratiam. - In confirmationem nostrae
propositionis nobis videtur udduci etiam poSSe, coronidis loco, consensus Commurais Uel fere communis sidelium. - Nam si inductio, sicut nos fecimus, instituatur, ac non jam pueri, Sed fideles sui conscii hae superre interrogentur, nullum aut fere nullum reperiemus qui narrationem mosaicam de lapsu Protoparentum ad
litteram accipiat; omnesque sibi persuasum habent sub velamine pomi vetiti et comesti aliud grave peccatum, et quidem in genere luxuriae, contineri, quod aperte describere minime congruum Spiritui Sancto ViSum eSt. - Ηoc PraeSertim reperies penes juvenes in sortem Domini vocatos, qui, officium divinum recitare incipientes, et prima vice lectiones feriales de lapsu
primorum parentum Perlegentes, in eamdem conclusionem nobis iam in corde suo devenisse nobis candide fassi Sunt. Quae communis PerSuasio, temetsi implicita, nostro quidem judicio in cauSa esset, cur SS. PatreS narrationem mos nicam de lapsu Protoparentum sensu proprio interpretati sint. Interpretatio enim metaphorica, sensu a nobis de
CeSSctrict, quia Sufficiebat delicata simul et facillima imago mali veliti ad speciem peccati indicendam; -
75쪽
- Ti NEC CONyTUO, quia cum Creatio protoparentum, dona paradisiaca quibus a Deo ornati fuerant, eor Umque inobedientia Supremo omnium Factori ab omnibus no Sci, et quidem a primo usu rationis, oporteret, interpretatio litterulis metaphorica profecto aures adolescentium certo certius, vel saltem facillime, offendisset. DICES: SS. Patres et Doctores unanimiter docent Proto parentum peccatum fuisse grave, imo striaUissimum tale autem amplius non foret, posita metaphorica interpretatione ligni seu fructus vetiti pro temporianectabstinentia ab actu conjugali; tempus enim, cum Sit iaccideras seu circumstantia accidentalis, non constituit materiam gravem peccati. RES P. I, indirecte, retorquendo argumentum. Resane vera, Si grave non fui SSet Proto parentum peccatum in laypothesi nostra, seu in transgressione temporalis legis continentiae, eo quod tempus est iaccidens
rei, multo minus ipsum grave dici posset, admissa interpretatione litterati propria divini praecepti Gene-seos; tot enim inter poma, quibus Paradisi arbores
ornabantur, comedere Unum, eSio quidem contra divinam Voluntatem, non videtur constituere materiam
gravem peccati vel gravis peccati materiam. - Imo in interpretatione litterati propria, non aliqua circumstantia, sed ipsum Objectum est per se materia levis
pomum enim nemo dixerit esse materiam Per Se gravem. Contra, admissa interpretatione nostra metaphorica, ex parte ipsius objecti certo non adest levitas materiae, cum copula Sit per se materia gravis. Melior igitur est conditio interpretationi S mel horiciae, prae illa interpretationis Pr Ticte. I EsP. II, directe. Etsi circumstantia per Se non Constituat materiam gravem peccati, poteSt tamen per iaccidens evadere materia gravis, puta eae sine seu intentione legislatoris; sicut cum Superior, ex gravi ratione et
76쪽
2 fine, prohibet ne subditus deambulet per lutem Dei lutem Uliam. Sic in proposito: etsi abstinentia illa fuerit per se circum Stantia praecepti divini, ideoque Per seminime praeselarat materiam gravem, optime tamen materiam gravem induit eae sine seu intentione lectistiatoris Dei, qui tali lege, ut alibi innuimus, Proto parentes, etiam quoad actum nobilissimum seipsoS re Producendi, sibi subjectos et a se dependentes voluit, insolemnem agnitionem propriae totalisque subjectionis, et absoluti dominii Dei.
77쪽
Prop. I. - PERPENSIS OMNIBUS ADIUNCTIS NARRATIONIS MOSAICAE, PROBABILIUS NOBIS VIDETUR SERPENTEM GENESEOS METAPHORICE ESSE ACCIPIENDUM - ITA UT, NOMINE SERPENTIS INTELLIGENDUS SIT IPSE DIABOLUS, SEU DAEMON, SEU SATAN, QUI FUIT PRAEVARICATOR A PRINCIPIO.
rAE notami rare. - Ut valor propositionis necnon scopus ejusdem plene intelligantur, tria in antecessum probe notanda ducimuS.I.' Propositio haec prior, non secus ae altera moX secutura, non afficit substantiam nostrae quaestionis - QUALE FUERIT PROTOPARENTUM PECCATUM. - Quod enim e Suasore serpente , divinam legem ipsi sunt transgressi, non est nisi accidens seu circumstantia, ut diximus, narrationis mosaicae circa lapsum primorum Parentiam. ii Quare, etiamsi omni valore haec et altera propositiones destituerentur, propoSitio PTirace S, quam hucusque tripartitam pertractavimus, intacta remanet.
78쪽
ii . phobo, fio uorumira non tendit, ut Ppiei, dii Vii
minandam ct solute sententiam communem S S. Patrum circa acceptionem serpentis Genesiaci sensu lilleruli Prurio, ita ut diabolus serpente vero et reali ad He-Vum alloque dum seducendamque usus sit: id enim(etsi non leves difficultates praeseserat, absolute non repugnat; - Sed mens ianium haec est, e IunctNili I ct-liONHS quae pro sensu litteruli, solius meluphorico (etsi hic quoque suas patiatur difficultates), quam pro litteruli proprio militare nobis videntur. Unde consulto diximus probabilius , et quidem e nobis videtur,
id enim categorice asserere nec audem VS nec Vol Umu S.
tur, quaeque iam quam hujus evolutio et complementum considerari potest, intime sit connexa, laujus Prioris propositionis valor demonstrativus, non Seorsim ab altera, sed Urauciam ctrctumeralis ialleritis, seu IIA' propositioni S, Spectandus est. - Quod pariter dictum intelligimus de II ' in ordine ad propositionem PriDCipem. Hisce positiS, en Argiam ctrata. - ij Eae conteaelia arguimus multipliciter: O Verba Genesis Serpens ercti Ciallidior et c., qNi dixit clii mulierem ete non possunt accipi sensu litterali pruriο; siquidem serpenti materiali nec summa calliditas, nec locutio competunt: hoc adeo Verum e St, ut ipsi S S. Patres praedictas qualitates diabolo adscribant. Ergo, stante charactere historico narrationis mosaicae, Verba illa sunt accipienda sensu mel horiCO.
b Per serpentem Genesis diabolum designari
Patres communiter docent, ita tamen, ut i PS e serpente materiali lumqtium instrumento ad laevam tentandam usus sit. e Non figuriam oci, ita Clar. EOS SUET, la maligia dei serpente come tu mali Zia di un animale ir-ragio nevole, ma come la maliZia dei di avolo, che per
79쪽
- T5 divina permissione era enirato nel corpo di queli' animale . di (ij - Sed, praeterquam quod haec est suppositio quae probatione indigeret, Serpens, tum propter defectum organorum vocis, (2, tum, ut alibi diximus, stante horrore quem naturaliter gignit, (33 se offert ut medium parum aptum, Sicut ad loquendum, ita ad
c Denique, admissa interpretatione metaphorica serpentis Genes eos, optime intelliguntur poenae ipsi a Deo inflictae, nec non motivum earumdem Ouiu fecisti
hoc, mialedictus es inter omnict ianimiantiu et hestius terrue super pectus tuum striadieris, et leΓΓαm Comedes, etc.; γ tunc enim ipsae inlestre et simpliciter referuntur ad diabo
rationem docet Q arte daemonis ita Hevae SenSus esse assectos, ut vocem a serpentis ore Profectam indubie arbitraretur, . . . tamen non ipSe (serpen S) lo
quebatur. s Sed tunc quomodo, quaeso, intelligi potest diabolum usum esse serpente ed Hevam alloquendam, et e per illum serpentem esse locutum v, ut Paulo superius velar. Auctor asserit (33 Dices: horror, quem serpentiS aSpectus in hominem, et praesertim in mulierem gignit, est effectus maledictionis divinae contra diabolum ejusque tentationis instrumentum pronuntiatae; ante autem non erat Sic. Ress. - Nonnulli id admittunt; alii vero, et forsan probabilius, negant, eo quod, inquiunt, per peccatum et maledictionem inde secutam, natura humana, sicut illa serpentis, non est substantialiter mutata, Sed naturales suaS proprietates retinet. Cf. S. BONAVENT ., Sent. II di St, XXI a. I q. a. ad 2 ; clar. ViGoUROUX, Manuale Biblico (IsOT , vol. I, De Pentαἰ., CAP. 3, Pag. SIT. Clar. POSSURI , ad removendum in Heva, Si non praeciSe horrorem, terrorem et Stuporem serpentis sermocinctniis, haec habet: a Come Dio appariva ali' uomosotto forma sensibile, to stesso avveniva degli angeli, i quali conversavano coni' uomo in quelle forme da Dio permesse e sotro rem Ui ctnranctu. Eva, dunque, non ' sunto Soraresct in udir Partare un Serpente v (Loco cit.), Verum, ut dicamus quod modeste Sentimus, hoc nimium nobis videtur i atque in mentem nobis revocat Aesosi fabulas, quasi pareS huic interpretationi l ...
80쪽
- T6 lum, et metaphorice nil aliud exprimunt, quam SVmmum Dililialem et u Uecliοnem ipsius. iiDum e contrario, posita interpretatione stricte litterati serpentis, ita ut diabolus in ipso latuerit, eoque instrumentaliter usus sit ad Hevam alloquendam et tentandam, tales cogimur dare et tales hac super reproferuntur explicationes, quibus ratio non acquieScit. Praediciae enim poenae litteraliter et sensu proprio sumptae nec Serpenti materiali, nec diabolo, neque diabolo-serpenti simpliciter et uduequule conveniunt: hic praesertim cogita poenas: e Inimicilius PONum etc.; issct
CoraleTel etc. , - Ηoc adeo verum est, ut nonnulli Pa
tres atque interpretes, quos inter fui diximus, S. CYRILLuS ALEX. (23, EUGUBINUS (3, et alii, ad difficultates
serpentis materialis evitandas, docuerint diabolum quidem sub forma serpentis, minime vero in serpente reali Ilevae apparuisse, eique locutum esse. Sed de poenis diabolo inflictis fusius infra. DICES: verba Genesis: e Serpens erui cullidior cunctis ianimiantibus terrue , sensu proprio, ideSt, de Vero mu-teriali serpente accipienda esse, patet eae compiarctiiorae quam Moyses instituit inter ejus calliditatem illamque ceterorum animantium terrae; unde his aequivalent: e Se ens ercti ianimul terrue, cujus culli lilias supercthul culli ilum ceterorum unim ianitiam terriae; v necnon EX
IJ JEREMIAS, prout refert HEI ZENAUER Comm. in Genesim, pag. S citat in suo opere e Das Alte Testament o phrasim assyram : e Vi ont inimici nostri et terrom lingens e lingant is, quae exprimit summam dejectionem et miseriam in quam ipsi adigentur. - Etiam italico Sermone e Dr mor ere iactolauno la soliere o significat illum prosternere, impotentem ad nocedum reddere, summe humiliare. Cf. etiam VINC. ZAPLETAL ORD. PRAED. , Alitestamentliches, Friburgi IsO3 , ubi pag. I 8 notat in Mich. VII, II, et in Act XLIX, 23, similem loquendi modum occurrere.