Opera

발행: 1820년

분량: 447페이지

출처: archive.org

분류: 로마

101쪽

AD ATTICUM. in XI. I 2. I

exsequi possima hoc minus, quod res nulla St, quae Scribenda Sit cum praesertim ne spes quidem ulla OStendatur, lare melius. Ita jam ne tuas quidem litera EXSpectae quamquam semper aliquid afferunt, quod velim. Quare, tu quidem Scribito, cum erit, cui de : ego tuis proximis, quas tamen jam pridem necepi, nihil habeο, quod rescribam Longo enim intervallo video immutata esse omnia et illa esse firma, quae debeant, nos Stultitiae nostrae graviSSimas

P. Sallusti curanda sunt IIS XXX, quae accepia Cn. Sallustio Velim videas, ut sine mora curentur. De ea re scripsi ad Terentiam a atque hoc ipsum jam Prope conSumtum est. Quare, id quoque, Velim, cum illa videas, ut sit, qui utamur Ili fortasSe potero Sumere, Si sciam istic paratum fore et Sed prius, quam id scirem, nihil sum auSu Sumere. Qui sit omnium rerum status noster, vides. Nihil

est mali, quod non et sustineam et exspectem et qua-TUm rerum e gravior est dolor, quo culpa major.

Ille in Achaia non cessat de nobis detrahere. Nihil videlicet tua litera profecerunt. Viae. VIII Id. Mart.

I 2. CICERO ATTICO S.

Cephalio mihi a tectiteras reddidit a. d. VIII Id.

Mart. VeSpere. Eo autem die mane tabellarios miseram, quibus ad te dederam literas Tuis tamen lectis literis, putavi aliquid rescribendum ESSE, RXime, quodistendis, te pendere animi, quamnam rationem sim Caesari allaturus profectionis meae Um, cum ex Italia discesserim Nihil opus est mihi nova ratione et Saepe enim ad eum scripsi, multisque mandaVi, non PotuiSSe, cum cupissem, sermones hominum SuStinere multaque in eam sententiam. Nihil enim erat, quod minus eum vellem existimare, quam me tanta de re non meo conSilio uSum ESSE.

102쪽

ga AD ATTICUM LIB. XI. I 2.

Postea, cum mihi literas amatho Corneli minore miSSae Ssent, illum existimare, Quintum fratrem

lituum meae profectionis fuisse ita enim scripsit ;qui nondum cognossem, quae de me Quintus Scripsisset ad multos ; etsi multa praesens in PraeSentem acerbe dixerat et fecerat tamen Nilo meo hi verbis ad Caesarem ScripSi: te Quinto fratre meo non minus Iaboro, Uam de me ipso sed eum tibi commendare hoc me tem-POre non audeo. Illud duntaxat tamen audebo petere ab te, quod te oro, ne quid existimes ab illo factum

ESSe, quominu mea in te ossicia constarent, minusve te diligerema potiusque semper illum aUctorem noStrae conjunctionis fuisse meique itineris comitem, non ducem. Quare, caeteris in rebus tantum ei tribues, quantum humanitas tua, amicitiaque veStra POStulat.

Ego ei ne quid apud te obsim, id te vehementer

etiam atque etiam rogo.

Quare, si quis congressus fuerit mihi cum Caesare,(etsi non dubito, quin is lenis in illum futurus sit, idque jam declaraverit ego tamen is ero, qui Semper fui. Sed, ut video, multo magis est nobis laborandum de Africari quam quidem tu scribis confirmari quotidie magis ad conditionis spem, quam Victoriae. Quod utinam ita esset Sed longe aliter esse intelligo et teque ipsum ita existimare arbitror, aliter RUtem Scribere, non fallendi, sed confirmandi, mei cauSa, PraeSertim cum adjungatur ad Africam etiam Hispania. Quod me admones, ut scribam ad Antonium, et ad caeterosa si quid videbitur tibi opus esSe velim

facias id, quod saepe fecisti. Nihil enim mihi venit in

mentem, quod Scribendum putem. Quod me audis fractiorem esse an quid putaS, cum videas accessisse ad superiore aegritudines

Praeclaras generi actiones P Tu tamen, velim, ne in-

103쪽

AD ATTICUM LIB. XI. II. si

termittas quoad ejus facere poteris scribere ad me, etiam Si rem, de qua scribas, non habebiS: Semper enim afferunt aliquid mihi tuae literae. Galeonis haereditatem crevi puto enim cretionem simplicem fuisse, quoniam ad me nulla miSSa St.

VIII Id. Mart.

(II x CICERO ATTICO S.

Murena liberto nihil adhuc acceperam iterarum. P. Siser reddiderat eas, quibus rescribo De Servii patris literis quod scribis item, Quintum in Syriam VeniSSe, quod aiS SSe qui nuntient ne id qui

Quod certiorem te vis fieri, quo quisque in me animo sit, aut fuerit, eorum qui huc venerunt; neminem alien intellexi. Sed, quantum id mea inter- Sit, exiStimare te posse certo scio. Mihi cum omnia sunt intolerabilia ad dolorem, tum maxime, quod in enm CRUSam Veni SSe me video, ut ea sola utilia mihi esse Videantur, quae Semper nolui. P. LentulUm patrem Rhodi esse aiunt, Alexandriae filium a Rhodο-que Alexandriam C. Cassium prosectum ESSE On

stat.

Quintus mihi per literas satisfacit, multo asperiο-ribu verbiS, quam cum gravissime accusabat. Ait enim se ex literis tuis intelligere, tibi non placere, quod ad multos de me asperius scripSerit: itaque se Poenitere, quod animum tuum offenderit: sed se jure fecisse. Deinde perscribit spurciSSime, qUa ob

causas fecerit. Sed neque hoc tempore, nec Antea, patefecisset odium suum in me, nisi omnibus rebus me SS OppreSSUm videret. Atque Utinam Vel nocturnis quemadmodum tu scripseras itineribus prOpius te necessissem l Nunc, nec ubi nec quando tosim ViSuruS, POSSum USpicari.

De cohaeredibus Fufidianis nihil fuit, quod ad me

104쪽

26 AD ATTICUM LIB. XI. Id.

Scriberesa et aequum postulant; et, quidquid egisses, recte SSe actum putarem. De fundo Frusinati redimendo jam pridem intellexisti voluntatem meam etsi tum meliore loco res erant nostrae, neque tam mihi desperatum iri videbatur: tamen in eadem Sum voluntate. Id quemadmodum fiat, tu videbis et et velim, quoad poteris consideres, ut it, unde nobis Suppeditentur sumtus necessarii. Si quas habuimus facultates, ea Pompeio tum, cum id Videbamur sapienter facere, detulimus. Itaque tum et a tuo viIlico sumsimus, et aliunde mutuati Sumus, cum Quin- tu quereretur per literas, sibi nos nihil dedisses qui neque ab illo rogati sumus, neque ipSi eam pecuniam adspeximus. Sed velim videas, quid sit, quod confici possit, quidque milii de omnibus de consilii:

Plura ne scribam, dolore impedior. Si quid erit,

quod ad quos scribendum meo nomine PuteS, Velim, ut soles, facias et quotiesque habebis, cui des ad me literas, nolim praetermittas. Vale.

(Id. CICERO ATTICO S.

Non meret Tendit veritas literarum tuarum, quod me cum communibus, tum praecipuis malis p- pressum ne incipis quidem, ut Solebas, consolaria faterisque id fieri jam non poSSe. Nec enim ea Sunt, quae erant antea, cum, ut nihil aliud, comites me et socios habere putabam. Omnes enim Achaici deprecatores, item qui in Asia, quibus non erat ignο- tum, etiam quibus erat, in Africam dicuntur navigaturi. Ita, praeter Laelium, neminem habeo culpae sο-cium qui tamen hoc meliore in causa est, quod jam est receptus. De me autem, non dubito, quin ad Balbum et ad Oppium scripserit a quibus, si quid esset luetius, certior factus esSem et tecum etiam essenit locuti quibuscum tu de hoc ipso colloquare

105쪽

AD ATTICUM. in XI. I S. T

velim, et ad me, quid tibi responderint, scribas tanοn quod ab isto salus data quidquam habitura sit firmitudinis; sed tamen aliquid consuli et proSpici poterit. Etsi omnium conspectum horreo, praeSertim hoc genero tamen, in tantis malis quid aliud velim, non reperio.

Quintus pergit, ut ad me et Pansa ScripSit, et Hirtius et isque item Africam petere cum caeteris dicitur Ad Minucium Tarentum scribam, et tua litera mittam. Ad te scribam, numquid egerit. IIS XXX potuisse mirarer, nisi multa de Fufidianis praediiset et id video tamen Te exspecto quem Videre, Si ullo modo potest, poscit enim res perVeIIem. Iam extremum concluditur. Tibi facile est, Iquid, quale sit gravius, existimare. Vale.

I 5. CICERO ATTICO S.

Quoniam justas causas affers, quod te hoc tempore Videre nοn OSSim quaeso, quid sit mihi faciendum. Ille enim ita videtur Alexandriam tenere, ut eum Scribere etiam pudeat de illis rebus. Hi autem ex Africa jam affuturi videntum Achaei, item ex Asia reditur ad eos, aut libero aliquo loco commoraturi. Quid mihi igitur putas agendum y Video dissicile esse consilium Sum enim Solus, aut Cum iam terο, cui neque ad illos reditus sit, neque ab his ipsis quidquam ad spem ostendatur. Sed tamen Scire E- sim, quid censeas et idque erat cum aliis, cur te, Si fieri posset, cuperem Videre. Minucium XII sola curasse, scripsi ad te antea: quod SupereSt, velim videas, ut curetur. Quintus non modo non cum magna prece ad me, Sed acerbiSSime, Scripsit filius vero mirifico odio. Nihil fingi potest muli, quo non urgear. Omnia tamen sunt faciliora, quam peccati dolor, qui et maximus St, et aeternUS cujus peccati si socios essem habiturus ego, quo Pu-

106쪽

εB AD ATTICUM LIB. XI. I 6.

tari, tamen esset consolatio tenuis. Sed habet aliorum Omnium ratio exitum, mea nullum. Alii capti, alii interclusi, non veniunt in dubium de voluntate, eo minu Scilicet, cum se expedierint, et una ESSE Gem Perint Ii autem ipsi, qui sua voluntate ad Fufium venerunt, nihil possunt, nisi timidi, existimari. Multi autem Sunt, qui, quicumque sunt, modo ad illos Serecipere Volent, recipientur. Quo minus debes mirari, non poSSe me tanto dolori resistere Solius enim meum Peccatum cori igi non potest, et fortasse Laelii; sed quid me id levat 3 C. quidem Cassium aiunt consilium Alexandriam eundi mutaViSSE.Ηaec ad te scribo, non ut queas tu demere Sollicitudinem, sed ut cognoscam, ecquid tu ad ea afferaS, quae me conficiunt ad quae gener accedit, et caetera, qtiae, fletu reprimor, ne scribam. Quin etiam ESopifilius me excruciat. Prorsus nihil abest, quin sim mi-Serrimus. Sed ad primum revertor, quid putes faciendum occultene aliquo propius veniendum, an mare tranSeundum et nam hic maneri diutius non po

De Fufidianis quare nihil potuit confici Genus

enim conditionis ejusmodi fuit, in quo non solet esse Controversia cum a ParS, quae Videtur ESSe minor, licitatione expleri posSet. Haec ego non Sine CAUSA quaero. Suspicor enim cohaeredes dubiam nostram cauSuVn putare, et eo rem in integro esSe. Vale Pridie Idus MaiaS.

(l6. CICERO ATTICO S.

Non meo vitio sit, hoc quidem tempore, ante enim est peccatum ut me ista epistola nihil consο- Ietur. Nam et exigue scripta est, et SuSpiciones magna habet, non esse ab illo quas animadvertiSSet existimo. De obviam itione ita faciam, ut suades. Neque

107쪽

AD ATTICUM. in XI. I 6. s

enim valde de adventu dii opini est; neque, si qui ex Asia veniunt, quidquam auditum esse dicunt de pace cujus ego spe in hanc fraudem incidi. Nihil video, quod Sperandum Putem, Unc PraeSertim cum ea plaga in Asia Sit accepta, in Illyrico, in Cassiano negotio, in ipsa Alexandria, in Urbe in Italia. Ego vero, etiam si rediturus ille est, qui adhuc bellum gerere dicitur, tamen, ante reditum ejus, negotium confectum iri puto.Quod autem scribis, quamdam laetitiam bonorum esse commotam, ut Sit auditum de literis tu quidem nihil praetermittis, in quo putes aliquid solatii

esse sed ego non adducor, quemquam bonum ul- Iam salutem putare mihi tanti fuisse, ut eam peterem ab illo, et eo minus, quod hujus consilii jam ne socium quidem habe quemquam. Qui in Asia Sunt, rerum exitum exspectant Achaici etiam Fufio spem deprecationis afferunt. Horum et timor idem fuit primo, qui meus, et constitutum Mora Alexandrina causam illorum correxit, meam evertit. Quamobrem idem a te nunc

petο, quod Superioribus literis, ut, si quid in perditis rebus dispiceres, quod mihi putares faciendum, me moneres. Si recipior ab his, quod vides non fieri tamen, quoad bellum erit, quid agam, aut ubi

sim, non reperio Sin actor, eo minus. Itaque tuas literas exspecto easque ut ad me sine dubitatione scribaS, rogo.Quod suades, ut ad Quintum scribam de his lite-risa facerem, Si me quidquam ista literae delectarent. Etsi quidam scripsit ad me his verbis Ego, ut in his malis, Patris sum non invitus essem libentius, si frater tuus ea de te loqueretur quae ego RUdire VCI- Iem. ' Quod ais illum ad te scribere, me sibi nullas literas remitterea semel ab ipso accepi ad ea Cephalioni dedi, qui multos menses tempeStatibUS TE-tentus est. Quintum filium ad me acerbissime Scrip disse, jam ante ad te ScripSi.

108쪽

so AD ATTICUM LIB. XI. T.

Extremum est, quod te orem, (Si puta rectum esse, et a te suscipi posse cum Camillo communices, ut Terentiam moneatis de testamento Tempora monent, ut videat, ut satisfaciat, quibus debeat. Auditum ex Philotimo est, eam celerate qUaedam facere.

Credibile vix est: sed certe, si quid est, quod fieri Possit, proVidendum est. De omnibus rebus velim ad me scribas: et maxime quid scribas de eo, in quo tuo consilio egeo, etiam si nihil excogitas et id enim mihi erit pro desperato. III Nonas un.

CITO CICERO ATTICO S.

Properantibus tabellariis alienis hanc epistolam dedi eo brevior est, et, quod eram miSSUTUS EOS. Tullia mea venit ad me pridie Idus Iunias et equutu i erga Se observantia benevolentiaque mihi plurima exposuit literasque reddidit trinas. Ego autem, ex ipbius virtute, humanitate, pietate, non modo eam Voluptatem non cepi, quam capere ex singulari filia debui sed etiam incredibili sum dolore ni Tectus, tale ingenium in tam misera fortuna versari idque accidere nullo ipsius delicto, Summa culpa mea. Itaque a te neque con Solationem jam qua cupere te uti video, nec consilium, quod capi nullum poteSt, EXSpecto teque omnia, cum Superioribus Saepe lite-riS, tum proximis tentaSse intelligo. Ego cum Sallustio Ciceronem ad Caesarem mittere

cogitabam Tulliam autem, non videbam ESSE causam, cur diutius mecum tanto in communi moerore retinerem. Itaque matri eam, cum primum per ipsam liceret, eram remiSSUruS. Pro ea, Uam, admodum consolantis, ScripSiSt πραοτατα, Ea Utato

me ScripsisSe, quae tu ipse intelligis responderi po

Quod Oppium tecum scribis locutum, non ubhorret a mea Suspicione ejus ratio: Sed non dubiis,

109쪽

AD ATTICUM. Lin XI. IB. I

quin istis persuaderi nullo modo poSsit, ea, quae faciant, mihi probari posse, quoquo modo loqUar. Ego tamen utar moderatione, Uu Oter : Uamquam, quid mea intersit, ut eorum odium Subeam, non intelligo. Te justa causa impediri, quominu ad nos venias, video idque mihi valde molestum St. Illum ab Alexandria discessisse, nemo Vntiat; ConStatque, ne profectum quidem illinc quemquam

post Idus Martias, nec post Idus Decembres ab illo datas ullas literas et ex quo intelligis, illud, de literis a. d. V Id. Febr datis, quod inane SSet, etiam Si

L. Terentium discessisse ex Africa scimus, BZ-stumque Venisse. Quid is afferat, aut quo modo exierit, aut quid in Africa fiat, scire velim. Dicitur enim per Nasidium emissus esse. Id quale sit, Velim, Si inveneris, ad me scribas. De HS X, ut scribis, faciam. Vale. XVIII Calend. Quintiles.

(Id. CICERO ATTICO S.

De illius Alexandria discessu, nihil adhuc rumο-ris, contraque Opinio, valde esse impeditum. Itaque nec mitto, ut constitueram, Ciceronem; et te rogo, ut me hinc expedias et quodvis enim supplicium levius est hac permansione. Hac de re et ad Antonium scripsi, et ad album, et ad Oppium. Sive enim hellum in Italia futurum est, Sive clasSibus utetur hic esse me minime convenit quorum fortasse utrumque erit alterum certe Intellexi omnino ex Oppii sermone, quem tu mihi ScripSisti, quae istorum via SSet Sed, ut eam flectas, te rogo. Nihil omnino jam exspecto, nisi miserum et sed hoc perditius, in quo nunc Sum, fieri nihil potest. Quare, et cum Antoni loquare, velim, et cum istisa et rem, Ut poteris, expedias et mihi quamprimum de omnibus rubus rescribas. Vale. XII Cal. Quint.

110쪽

sa AD ATTICUM LIB. XI. o.(Is. CICERO ATTICO S.

Cum tuis dare possem literas, non praetermisi: etsi, quod scriberem, non habebam. Tu ad nos et rarius Scribis quam solebas, et brevius credo, quia nihil habes, quod me putes libenter legere aut audire POSSe Verumtamen velim, Si quid erit, qualecumque erit Scribas. Est autem unum, quod mihi sit optandum, si quid agi de pace poSsit; quod nulla equidem habeo in spe. Sed, quia tu leviter interdum significas, cοψ me Sperare, quod Optandum vix St.

Philotimus dicitur Idib. Sext. Nihil habeo de illo

amplius Tu velim, ad ea mihi rescribas, quae ad te antea scripsi. Mihi tantum temporis satis est, dum, ut in pessimis rebus, aliquid caveam, qui nihil unquam cavi. Vale. XI Cal. Sext.

(2o. CICERO ATTICO S.

Septimo decimo Cal. Sept. venerat die XXVIII

Seleucia Pieri C. Trebonius, is qui se Antiochiae diceret apud Caesarem vidisse Quintum filium cum Hirtio eos de Quinto, quae voluissent, impetraSSenullo quidem negotio quod ego magi gauderem, si ista nobis impetrata quidquam ad spem explorati haberent. Sed et alia timenda sunt, ab aliiSque, et ab hoc ipso. Quae dantur, ut a domino, rurSu in ejusdem sunt potestate. Etiam Sallusti ignovit. Omnino dicitur nemini negare et quod ipsum eSt Su-SPectum, Otionem ejus disterri. M. Gallius, Q. F. mancipia Sallustio reddidit. Is venit, ut legiones in Siciliam traduceret et protinus iturum Caesarem Patris. Quod si faciet, ego quod ante mallem aliquo propius accedam. Tuas literas, ad eas quibuS a te proxime consilium petivi, vehementer exspecto. Vale. XVI Q. Septemb.

SEARCH

MENU NAVIGATION