Opera

381쪽

AD Q. FRATREM. in III. T. III 6. MARCUS Q. FRATRI S.

(Argumenitim. Tragoedias a Quint Scriptas sibi mitti vult. Quatuor tragoedias XVI diebus absolvisse cum

scribas, tu quidquam ab alio mutuaris p et L locquaeris, cum Electram et Troadem scripseris p es- Sator esse noli et illud, Γνωθι σεαυτob, noli putare ad arrogantiam minuendam solum ESSE dictum, Verum etiam ut hona nostra norimus. Sed et istas, et Erigonam, mihi, velim, mittas. Habes ad duas epistolas prOXimaS.

CTO MARCUS Q. FRATRI S.

(Argumentum. Proluviem ingentem fuisse scribit, et epistolas promittit. Romae, et maxime Appia ad Martis, mira proluvies. Crassipedis ambulatio ablata, horti, tabernae Plurimae magna Vi aquae Sque ad piscinam publicam. Viget illud Homeri,

(cadit enim in absolutionem Gabinii)

Sed haec non curare decrevi Romam Um Venero, quae PerSpeXero Scribam ad te, et maxime de dictaturari et ad Labienum et ad Ligurium literas dabo.Hanc scripsi ante lucem, ad lychnuchum ligneolum, qui mihi erat periucundus, quod cum te aiebant,(EPist. Vo I. III. 2 G

382쪽

33s AD Q. FRATREM LIB. III. B.

cum esses Sami, curasse faciendum Vale, mi sua. vissime et optime frater.

(d. MARCUS Q. FRATRI S.

(Argumentum. - De Caesaris amicitia, et cautione in literis dandis adhibendas de spe candidatorum consulatusa de dictaturae timore, et de Milonis ludis. Superiori epistolae quod respondeam, nihil est:

quae plena stomachi et querelarum St, quo in genere alteram quoque te scribis pridie Labieno dedisse; qui adhuc non venerat et delevit enim mihi

omnem molestiam recentior epistola Tantum te et moneo et rogo, ut in istis molestiis et laboribus et desideriis, recordere, consilium nostrum quod fuerit Profectionis tuae. Non enim commoda quaedam Sequebamur parva ac mediocria. Quid enim erat, quod discessu noStro emendum putaremus p Praesidium firmissimum petebamus ex optimi et potentissimi viri benevolentia ad omnem statum nostrae dignitatis. Plura ponuntur in Spe, quam in pecuniis et reliqua nil jacturam struentur. Quare Si crebro refere animum tuum ad rationem et veteris consilii nostri, et spei, facilius istos militiae labores, caeteraque quae te offendunt, feres: et tamen, cum VoleS, dePones. Sed ejus rei maturitas nequedum Venit, et tamen

jam appropinquat Etiam illud te admoneo, ne quid ullis literis committas, quod si prolatum Sit moleste

feramus. Multa Sunt, quae ego neScire malo, quam cum aliquo periculo fieri certior.Plura ad te vacuo anim scribam, cum ut spero se Cicero meus bello habebit. Tu velim, cures, ut sciam, quibus nos dare oporteat eas, quas ad te

deinde literas mittemusa Caesariine tabellariis, ut is

383쪽

AD Q. FRATREM. in III. B. III

ad te protinus mittat, an Labieni. Ubi enim isti sint

Nervii, et quam Ionge absint, neScio. De virtute et gravitate Caesaris, quam in Summo dolore adhibuisset, magnam ex epiStola tua accePivoluptatem. Quod me institutum ad illum poema jube perficere etsi distentus, cum opera, tUm Animna Sum multo magis, quoniam tamen, cepiStola quam ad te miseram, cognovit Caesar, me aliquid CSS EXOTSum, revertar ad institutum Gidque perficiam his Supplicationum otiosis diebus a quibus MeS-

Salam jam nostrum reliquoSque molestia leVatOS, Vehementer gaude et eumque quod certum conSulem cum Domiti numeratis, nihil a nostra opinione diS-

Sentitis. Ego Messalam Caesari praestabο. Sed Memmius in adventu Caesaris habet spem et in quo illum Puto errare hic quidem friget Scaurum autem jampridem Pompeius abjecit. Res prolatae Ad inmterregnum comitia adducta Rumor dictatoris injucundus bonis mihi etiam magis, quae loquuntur. Sed tota res et timetur, et refrigescit Pompeiu plane Se negat Velle et antea ipse mihi non negabat. Hirrus auctor fore videtur. O ii quam ineptus i quam Se ipse amans sine rivali Crassum Unianum, hominem mihi deditum, per me deterruit. Velit, nοlit, scire dissicile est. IIirro tamen agente, nolle e non probabit. Aliud hoc tempore de re publica nihil Io-quebantur et agebatur quidem certe nihil.Serrani omestici filii funus perluctuosum fuit a. d. VIII Calend. Decembres Laudavit Pater

Scripto meo.

Nunc de Milone Pompeius ei nihil tribuit, et

Omnia Guttae dicitque se perfecturum, ut in illo Caesar incumbat. Hoc horret Milo, nec injuria et, si id dictator factus sit, paene dissidit. InterceSSO- rem dictatura si juverit manu et praeSidio SUO, Ompeium metuit inimicum: si non juverit, timet, ne Per Vim perferatur. Ludos apparat magnificentiSSimos; Sic, inquam, ut nemo SumtuοSiores Stulte

384쪽

ado AD Q. FRATREM LIB. III. s.

bis terque, non postulatusa vel quia munUS magnificum dederat, vel quia facultates non erant, Vel quia magister, vel quia potuerat magistrum Se non aedilem putare. Omnia fere scripsi. Cura, mi cariS- me frater, ut ValeaS.

Cf. MARCUS Q. FRATRI S.

(Argummitum. - Varia de rebus publicis et domesticis perscribit. De Gabinio nihil fuit faciendum istorum, Uae

Amantissime cogitata Sunt. Tors μοι μανoι. Feci Summma cum gravitate ut omnes Sentiunt , et Summa

cum lenitate, quae feci. Illum neque ursi neque levavi Testis vehemens fui; praeterea quievi. Exitum judicii foedum et perniciosum levissime tuli. Quod quidem bonum mihi nunc denique redundat, ut his Inalis reipublica licentiaque audacium, qua ante rumpebar, nunc ne movear quidem Nihil est enim perditius his hominibus, his temporibuS. Itaque, EX re publica quoniam nihil jam voluptatis capi potest, Cur Stomacher, nescio Litera me, et Studia nOStra, et otium, villaeque deiectant, maximeque pueri nOS-tri Angit unus Milo sed velim, sinem afferat consulatus in quo enitar non minuS, quam Umenisus in nostr et tuque istinc quod facis adjuvabis. De quo caetera nisi plane vis eripuerit recte sunt de re familiari timeon

qui ludos II CCC comparet. Cujus in hoc uno in

De motu temporum venientis anni, nihil te inteIligere volueram domestici timoris, sed de communi reipublicae statu in quo etiamsi nihil procuro, ta-

385쪽

AD Q. FRATREM LIB. III. s. Id I

men nihil curare vix poSsum. Quam autem te velim cautum esse in scribendo, ex hoc conjicito, quod ego ad te ne haec quidem Scribo, quae Palam in republica turbantur, ne cujusquam animum meae literae interceptae offendant. Quare, domestica cura te Ievatum Volo. In re publica Scio quam Sollicitus esse soleas. Video Messalam nostrum consulem, Si per

interregem, in judicio si per dictatorem, tamen sine periculo. Ossii nihil habet. Hortensii calor muI- tum valebit. Gabinii absolutio Iex impunitatis putatur. Evπαps p φ. De dictatore tamen actum adhuc nihil est. Pompeius abest Appius miscet Hirrus parat et

multi intercessores numerantur et popUIUS non curat: principe nolunt ego quieScO.

De mancipiis, quae mihi polliceris, valde te amori et sum equidem, uti Scribis, et Romae et in praediis, infrequens. Sed cave amabo), quidquam, quod ad

meum commodum attineat, nisi maximo tuo commodo, et maxima tua facultate, mi frater, cogitaris.

De epistola Vatinii, risi Sed me ab eo ita observari sciο, ut ejus ista odia non sorbeam Solum, Sed etiam concoquam. Quod me hortaris, ut absolvam ;habeo absolutum suave mihi quidem uti videtur επo ad CaeSarem sed quaero Iocupletem tabellarium, ne accidat quod Erigonae tuae cui soli Cae- Sare imperatore, iter ex Galliae tutum non fuit Quid Z si caementum bonum non habeam, deturbem aedificium Z quod quidem quotidie mihi magis

placet in primisque inferior porticus, et riu conclavia fiunt recte. De Arcanο, CaeSaris puS St, vel mehercule etiam elegantioris alicujus. Imagines enim istae, et palaeStra, et piScina, et niluS, multorum Philotimorum est, non Diphilorum. Sed et ipsi ea adibimus, et mittemus, et mandabimuS. De Felicis testamento tum magis querare, Si SciaS. Quas enim tabulas se putavit obsignare, in quibus in unciis firmissimum tenuerat, lapsu ESVPer errO-

386쪽

M, AD Q. FRATREM LIB. III. s.

rem et Suum, et Sicurae Servi non Signavit quas noluit, eas obsignavit. λ is risu Do modo valeamus Ciceronem, et Ut rogaS, Amo, et ut meretur, et ut debeo. Dimitto autem a me, et ut a magistris ne abducam, et quod mater Pomponia discedit, in qua edacitatem pueri pertimesco. Sed Sumus una tamen valde multum. Rescripsi ad omnia, mi Suavissime et optime frater Vale.

387쪽

M. TULLII CICERONIS

EPISTOLAE

AD BRUTUM.(I. CICERO BRVTO S. D.

(Λmtimenltimo De L. Clodii trib. I. Singu- Iari et cognito in Se Brutumque amore et fide accurate Scribit. Lucius Clodius, tribunus plebis designatus, valde me diligit, vel ut iv φατικωτεpo dicam valde me amat Quod cum mihi ita persuasum sit, non dubito bene enim me nosti quin illum quoque judices a me amari. Nihil enim mihi minus hominis videtur,

quam non TeSpondere in amore liS, a quibus provο-cere. Is mihi viSus est SuSpicari, nec Sine magno quidem dolore, aliquid a suis, vel per Uo potius iniquos, ad te eis delatum, quo tuu animUS a se SSet alie

nior

Non soleo, mi Brute, quod tibi notum esse arbitror temere affrmare de alter et Si enim periculο- sum, Propter occultas hominum voluntates, multiplicesque naturas Clodi animum perspectum habeo, cognitum, judicatum. Multa ejus indicia, sed ad Seribendum non necessaria Volo enim hoc testimο-

388쪽

gia AD BRUTUM EPIST. 2.

nium tibi videri potius, quam epistolam Auctus Antonii beneficio est ejus ipsius beneficii magna

Par a te est itaque eum, salvis nobis, vellet Salvum. In eum autem Iocum rem adductam intelligit, est enim, ut scis, minime stultus ut utrique salvi esse non possint itaque nos mavult. De te ver amicissime et loquitur et sentit. Quare, Si quis Secus ad te de eo scripsit, aut si coram Iocutus est, et a te Ctiam atque etiam, mihi ut potius credas, qui et facilius judicare possum quam ille nescio quis, et te plus diligo Clodium tibi amicissimum existima, ci-Vemque talem, qualis et prudentissimus, et fortuna optima, Sse debet.

(2. CICERO BRVTO S.

(Argumenitim Respondet epistolae de cohortibus quinque a Dolabella in CherroneSum missis; du Sque dementiam miratur; et ruti consilium de eo persequendo laudat. In seditionis auctoribus dimittendis clementiam Bruti reprehendit, et suas in Antonium invectivas defendit.

Scripta et obsignata jam epistola litora mihi redditae Sunt a te, plenae rerum novarum, maXimeque

mirabilium Dolabellam quinque cohortes miSisse in Cherronesum podeone copiis abundat, ut is, qui ex Asia fugere dicebatur, Europam appetere conetur pQuinque autem cohortibus quidnam e facturum arbitratu eSt, cum tu e quinque legioneS, Optimum equitatum, maxima auxilia, habere. quas quidem cohorte Spero jam tuas esse, quoniam latro in tam fuit demens. Tuum consilium vehementer Iaudo, quod non prius exercitum Apollonia Dyrrhachioque movisti, quam de Antonii fuga audisti, ruti eruptione, populi Romani victoria. Itaque, quod Scribis, Postea StatuiSSe te ducere exercitum in Cherron uin,

389쪽

AD RUTUM. Pisae. I. adonec pati, sceleratiSSimo hosti ludibrio esse imperium populi Romani, fucis ex tua dignitate, et e re Publica Quod scribis de seditione quae facta est in legione quarta de Antoniis, in bonam partem accipies magis mihi probatur militum severitaS, quam UR. Te benevolentiam exercitus equitumqU EXPertUm, Vehementer gaudeo De Dolabella, ut scribis, Si quid habes novi, facies me certiorem et in quo valde delector, me ante providisse, ut tuum judicium liberum esset cum Dolabellae belli gerendi et id valde pertinuit, ut ego tum intelligebam, ad rem publicam; ut nunc judico, ad dignitatem tuam. Quod scribis, me maximo animo egisse, ut in- Sectare Antonios, idque laudasa credo ita videri tibi: sed illam distinctionem tuam nullo pacto Probo.Scribis enim, lacrius prohibenda bella civilia esse,

quam in Superatos iracundiam exercendam. Vehementer a te, Erute, dissenti et nec clementiae tuae concedo Sed salutaris Severita vincit inanem peciem clementiae. Quod si clementes ESSE VolumUS,

nunquam deerunt bella civilia. Sed de hoc tu videris. De me possum idem, quod Plautinus pater in Trinummo et mihi quidem aptas acta ferme St tuaiStuc refert maxime. V opprimemini, mihi crede Brute, nisi provideritis dieque enim POPVlum Emper eumdem habebitis, neque senatum, neque Senati ducem Haec ex oraculo Apollinis Pythi edita tibi puta. Nihil potest esse verius. XIV Calend. Maias.

(3. M. T. C. M. BRUTO S.

(ArgumCnitim-Octavianum laudat; et laetitiam, Romae e victoria consulum et D. Bruti Ortam, Ommemorat liberalitatem ejus in seditionis auctoribus reprehendi Romae, et omnes Antonianos hostes judicato eSSe Scribit.

390쪽

3. AD BRUTUM EPIST. I.

Nostrae res meliore loco videbantur. Scripta enim ud te certo Scio, quae gesta sunt. Quales tibi Saepe ScripSi consules, tales exstiterunt. Caesaris vero pueri mirifica indoles virtutis. Utinam tam facile eum, florentem et honoribus et gratia, regere ac tenere POSSimmuS, quam facile adhuc tenuimus i Est omnino illud dissicilius et sed tamen non dii fidimus PerSUMumeSi enim adolescenti, et maxini per me, EJUS PerunOS ESSE SalVosa et certe, nisi is Antonium ab Urbe aVertiSSet, periissent omnia. Triduo vero aut quatriduo ante hanc rem pulcherrimam, timore qUodam PerculSa civitas tota ad te se cum conjugibus et liberi effundebat. Eadem recreata a. d. XII Calend. Iaias, te huc venire, quam se ad te ire malebat. Quo quidem die magnorum meorum laborum multarumque vigiliarum fructum cepi maximum, Si modo est aliquis fructus ex solida veraque gloria. Nam tantae multitudinis, quantam capit UrbS OS-tra, concurSus S ad me factus. Ea cum usque in Capitolium deductus, maximo clamore atque PlauSuin Rostris collocatu Sum. Nihil est in me inane neque enim debet Sed tamen omnium ordinum consenSus, gratiarum actio, gratulatioque me commovet propterea Vod Pomputarem me esse in populi Salute, praeclarum St. Sed haec te malo ab aliis et me velim, de tuis rebus conSiliisque, facias diligentissime certiorem illudque consideres, ne tua liberalitas dissolutior videatur. Sic Sentit Senatus, Sic populus RomanuS, nullo unquam hostes digniores omni supplicio fuiSSe, quam cos cives qui hoc bello contra patriam arma CEPerunt: quos quidem ego omnibus Sententiis ulciscoria PerSequor, omnibus bonis approbantibus. Tu quid de hac re sentias, tui judicii St. Ego Sic Sentio,

trium tratrum unam et eamdem ESSE CRUSam.

Consules duos bonos quidem, sed duntaxat bonoS, amistinus. Hirtius quidem in ipsa victoria occidit, cum paucis diebus magno proelio ante vicisset. Nam