장음표시 사용
391쪽
Pansa fugerat, vuIneribus acceptis, quae ferre non potuit. Reliquias hostium Brutus persequitur, et Caesar. ΗοSte autem omne judicati, qui M. Antonii sectam secuti sunt. Itaque id Senatus-consultum plerique interpretantur, etiam ad tuοS, SiVe captiVOS, sive dediticios, pertinere. Equidem nihil disserui durius, cum nominatim de C. Antoni decernerem, quod ita Statueram, a te cognoScere caUSO EJUS SE- natum oportere. X Calend. Maias.
Amtimentum. - Respondet Superiori epistolae; et reprehensionem nimiae in C. Antonium clementiae diluit. Monet, ne nimiis honoribus Octaviano tribu endis, malum exemplum inducatur, qu regnandi cupidi abutantur, atque illis ita regnandi occasio de- tura quod se vehementer timere ostendit. Quanta sim laetitia affectus, cognitis rebus Eruti nostri et consulum, facilius est tibi existimare, quam mihi scribere. Cum alia laudo, et gaude accidisse, tum quod Bruti eruptio non solum ipEi s utaris fuit, sed etiam maximo ad victoriam aviumento. Quod scribis, trium Antoniorum unam atque eamdem causam esse quid ego sentiam, me judicii esseri statu nihil, nisi hoc senatus aut populi Romani judicium esse de iis civibus qui pugnantes non interierint.
At hoc ipsum, inquies, inique facis, qui hostilis
animi in rempublicam homines, cives appelles Immo justissime Quod enim nondum Senatu cenSuit, nec populus Romanus jussit, id arroganter non praejudicο, neque revοc ad arbitrium meum. Illud quidem non muto, quod ei, quem me Occidere res non coogit, neque crudeliter quidquam eripui, neque dissolute quidquam remisi habuique in mea poteState,
392쪽
quoad bellum fuit. Multo quidem hortestius judico,
magisque quod concedere OSsit reSPLblica, miserorum fortunam non Sectari, quam infinite tribuere Potentibus, quae cupiditatem et arrogantiam incendere possint. Qua in re, Cicero, vir optime ac fortissime, mihique merito, et meo nomine et reipublicae, cariS-Sime, nimis credere videris spei tuae Statimque, ut quisque aliquid recte fecerit, omnia dare ac Permittere quasi non liceat traduci ad mala consilia corruptum largitionibus animum. Quae tua est humani-tRS aequo animo te moneri Patieris, praesertim de communi saluten facies tamen, quod tibi visum fuerit etiam ego, cum me docueris. Nunc, Cicero, nunc agendum St, ne fruStra, oppressum SS Antonium, gaVisi Simus neu semper
primi cujusque mali excidendi causa sit, ut aliud renascatur illo prius. Nihil jam neque pinantibus aut
patientibus nobis adversi evenire poteSt, in quo non cum omnium culpa, tum Praecipue tua futura sita cujus tantam auctoritatem Senatu ac Populus Romanus non Solum esse patitur, Sed etiam cupit, quanta maxima in libera civitate unius SSe poteSi quam tu, non solum bene sentiendo, Sed etiam prudenter,
tueri debes. Prudentia porro, quae tibi Superest, nulla abs te desideratur, nisi modus in tribuendis honoribus. Alia omnia Sic abunde adsunt, ut cum quolibet antiquorum comparari POSSint tuae virtutes et unum hoc grato animo liberalique profectum, cautiorem ac moderatiorem liberalitatem desiderat. Nihil enim senatus cuiquam dare debet, quod male cogitantibus exemplo aut praesidio sit. Itaque timeo doconsulatu, ne Caesar tuu altiu Se adscendisse putet decretis tuis, quam inde, Si conSul factu Sit, descen
Quod si Antonius ab ali relictum regni instrumentum occasionem regnandi habuit quonam anim lare putas, si quis auctore, non tyranno interfecto, sed ipso senatu, putet se imperiamiuaelibet conis
393쪽
cupiscere posses Quare, tum et felicitatem et providentiam laudabo tuam, cum exploratum habere coepero, Caesarem honoribuS, quos acceperit, Extraordinariis fore contentiam.
Alienae igitur, inquies, culpae me reum Subjicies pProrSu alienae, Si provideri potuit, ne exsiSteret. Quod Utinam inspectare possis timorem de illo meum His litoris scriptis, te consulem factum audivimUS. Tum Vero incipiam proponere niihi rempublicam justam, et jam suis nitentem viribus, Si istuc videro. Filius valet, et in Macedoniam cum equitatu Praemissus est. Idibus Maiis, ex caStriS.
(Argumentum. - Scribit a senatu PermiSSam esse arbitri diruti rem de Dolabella persequendo, de ea- uiae Suum consilium ostendit filium suum se velle in collegium pontificum minorum absentem cooptari
idque per lege Domitiam et Iuliam fieri posse demonStrat de quo sententiam Eruti Scire cupit. A. d. V Calendas Maias, cum de iis, qui hostes judicati sunt, bello persequendis, sententiae dicerentur, dixit Servilius etiam de Ventidio, et ut Cassius
persequeretur Dolabellam. Cui cum SSem aSSen SUS, decrevi hoc amplius, ut tu, Si arbitrarere Utile equere publica SSe, persequerere bello Dolabellam et si minus id commodo reipublicae facere POSSES, SiV non existimares e re publica esse, ut in iisdem locis exercitum contineres. Nihil honorificentius potuit facere SenatUS, quam ut tuum esset judicium, quid maxime conducere rei publicae tibi videretur. Equidem sic sentio, si manum habet, Si castra, Si
ubi consistat uspiam Dolabella, ad fidem et ad dignitatem tuam pertinere, eum persequi. De Caslii nostri copiis nihil sciebamus neque enim ab ipso
394쪽
ulla literae, neque nuntiabatur quidquam, quod Pro certo habcremus. Quantopere autem intersit, opprimi Dolabellam, profecto intelligis; cum ut sceleri poenas PerSolvat, tum ne sit, quo e latronum duces ex Mutinensi fuga conferant. Atque hoc mihi jam ante PlacuisSe potes ex superioribus meis literis recordari: quamquam tum et fugae portus erat in tuis castris, et subsidium salutis in tuo exercitu. Quo magis nunc liberati ut spero periculis, in Dolabella p-primendo occupati esse debemus. Sed haec cogitabis diligentius, statues Sapienter facies nos, quid
cοnstitueris, et quid agas, si tibi videbitur certio-
Ciceronem nostrum in vestrum collegium cooptari volo. Existimo omnino absentium rationem, Sacerdotum comitiis, posse haberi nam etiam factum est antea Caius enim Marius, cum in Cappadocia esset, lege Domitia factus est augur nec, quominus id PoStea liceret, ulla lex sanxit. Est etiam in lege Iuliari qua lex est de sacerdotiis proxima , his verbis, , qui petit, cujusve ratio habebitur.' Aperte indicat, poSse rationem haberi etiam non praesentis. Hac de re scripsi ad eum, ut tuo judicio uteretur, sicut in rebus omnibus Tibi autem statuendum est de Domitio, et de Catone nostro. Sed, quamvis liceat
absentis rationem haberi, tamen omnia Sunt praeSEntibus faciliora. Quod si statueris in Asiam tibi eundum, nulla erit ad comitia nostros arcessendi facultas. Omnino Pansa vivo, celeriora omnia putabamUS. Si tim enim collegam sibi subrogasset deinde, ante praetoria Sacerdotum comitia fuisSent. Nunc per auspicia longam moram video Dum enim Unus erit Patricius magistratus, auspicia ad patres redire non POSSUnt. Magna sane perturbatio. Tu tota de re
quid sentias, velim, me facias certiorem. III Nonas Maias Vale.
395쪽
AD BRUTUM. Pis T. G. IGIV6. BRUTUS CICERONI S.
Ar mentiιm. - Respondet epistola superiori Glycοna, medicum Pansae, ut e custodia eriPiat, rο-gat Flavium, qui cum Dyrrhachinis litem habebat, cοmmendat et de Dolabella fugato caeSO e certiorem faciti Nesi exspectare, dum tibi gratias agam Iampridem hoc ex nostra neceSSitudine, quae ad Summum beneVolentiam pervenit, Sublatum esse debet Filius tuus a me abest. In Macedonia congrediemur. JUS-Sus est enim Ambracia ducere equites per Thessaliam; et scripsi ad eum, ut mihi Heracleam Occurreret. Cum eum videro, quοniam nobis PermittiS, communiter constituemus de reditu ejus ad petitionem, aut ad commendationem honoris. Tibi Glycona, medicum Pansae, qui Ororem Achilleos nostri in matrimoni habet, diligentissime commendo. Audimus, eum venisse in Suspicionem Torquat de mοrte Pansae, custodirique, ut parricibdam. Nihil minus credendum est. Quis enim majο- rem calamitatem mοrte Pansae acceptis Praeterea eStmodeStu homο, et frugi quem ne utilitas quidem videatur impulsura fuisse ad facinus. Rogo te, et quidem valde rogo, nam Achilleus nοSter non minuS, quam aequum est, laborat eripias eum EX US-todia, conserveSque Hoc ego ad meum ossicium privatarum rerum neque, atque ullam aliam rem, Pertinere arbitror.
Cum has ad te scriberem literas, ab Satriο Iegato C. Trebonii, reddita est mihi epistola, a Tilli et Deiotaro Dolabellum cnegum fugatumque ESSE Graecam epistolam tibi misi Cycherei cujusdam ad Satri
Flavius noster, de controverSia quam habet cum Dyrrhachinis haereditariam, sumsit te judicem. Og te, Cicerο, et Flavius rogat, rem conficias. Quin
396쪽
ab AD RUTUII EPIST. B. ei, qui Flavium fecit haeredem, pecuniam debuerit civitaS, non est dubium et neque Dyrrhachini inficiuntur; sed sibi donatum aes alienum a Caesare dicunt. Noli pati, a necessariis tuis necesSario meo injuriam fieri. XVII Calend. Iun. ex castris, ad imum Candaviam.
(Argumentum L. Bibulum ut in Pansa locum nominet, rogat. Lucius Libulus quam carus mihi esse debeat, nemo melius judicare potest, quam tu, cuju tantae Pro republica contentione sollicitudinesque fuerunt. Itaque vel ipsius virtus, vel nostra necessitudo, debet conciliare te illi quo minus multa mihi scribenda
ESSe arbitror. Voluntas enim te movere debet noStra, Si modo juSta est, aut pro ossicio noceSSario SUScipitur. I: Pan, te locum petere constituit. Eam nominutionen a te petimus. Neque conjunctiori dare beneticium, quani nos tibi Sumus, neque dignioren nominare, O teS,NIIam Libulum De Domitio et Apuleio quid attinet ni scribere, cum ipsi per se tibi commundatissimi sintd Apuleium vero tu tua auctoritate sustinere debes. Sed Apuleius in sua epistola celebrabitur. Eibulum noli dimittere ex Sinu tuo, tantum jani virum, ex quanto crede mihi pote, evadere, qui veStri paucorum respondeat laudibus.
r me uitam Caium NaSennium, municipem SueSSanum commendat. Multos tibi commendavi, et, commendem, neceSSE est. Optimus enim quiSque vir et civis maxime Se -
397쪽
quitur judicium tuum tibique omnes fortes viri navare peram et Studium volunt nec quiSquam St, qui ita existimet, meam apud te et gratiam et auctoritatem valere plurimum. Sed C. NaSennium, municipem Suessanum, tibi ita commendo, ut neminem
diligentius Cretensi bello Metello imperatore, octavum principem duxit postea in re familiari occupatus fuit. Hoc tempore, cum reipublicae partibus, tum tua excellenti dignitate commotus, vellet per te aliquid auctoritatis assumere. Ortem Virum, Brute,
tibi commendo, frugi hominem, et si quid ad rem
pertinet etiam Iocupletem. Pergratum mihi erit, si Cum ita tracturis, ut merito tuo mihi gratias agere POSSit.
(Argumenltim Brutum, de re, nesciunt eruditiqua, XquiSita arte consolatur, et ad fortitudinem cο- hortatur. Fungerer ossicio, quo tu functus es in meo Iuctu, teque per literas consolarer, nisi Scirem, hi remediis, quibus meum dolorem tu levasses, te in tu non mere et ac Velim facilius, quam tunc mihi, nunc tibi tute medeare. Est enim alienum tanto Viro, ut e tu, quod alteri praeceperit, id ipsum facere non POSSE.Me quidem cum rationes, qua collegeraS, tum auctoritas tua, a nimi moerore deterruit Cum enim mollius tibi ferre viderer, quam deceret Virum, Prae- Sertim eum qui alios consolari soleret accusasti me per literas gravioribus verbis quam tua conSuetudo
ferebat. Itaque judicium tuum magni aestimanS, idque Veritus, me ipse collegi et ea, quae didiceram, legeram, acceperam, graviora duxi, tua auctoritate addita. Ac mihi tum, Brute, ossicio solum erat et naturae,
398쪽
35 AD BRUTUM EPIST. o. tibi nunc populo et scenas ut dicitur servienduin
est. Nam, cum in te non Solum exercitus tui, Sed omnium civium, ac paene gentium, conjecti oculi sint, minime decet, propter quem fortiores caeteri SU-muS, eum ipsum animo debilitatum videri. Quam ob rem accepisti tu quidem dolorem id enim amisisti, cui simile in terris nihil fuit), et est dolendum in tam gravi vulnere ne id ipsum, carere omni SenSudoloris, sit miserius quam dolere); Sed, ut modice, caeteris utile St, tibi necesse est. Scriberem plura, nisi ad te haec ipsa nimis multa essent. No te tuumque exercitum EXSpectamuSI Sine quo, ut reliqua ex sententia Succedant, vix satis liberi videmur fore Deiota re publica plura scribam, et fortasse jam certiora his literis, quas Veteri nostro cogitabam dare.
rgumentum , - Quomodo bellum ad Mutinam
geratur, et quid de Octaviano vereatur, totumque reiP. Statum perscribit hortaturque, Ut, ex Senulti RUctoritate, celeriter cum exercitu in Italiam veniat Cassiumque, ut idem faciat, hortetur. Nullas adhuc a te literas habebamus a ne famam quidem, quia declararet, te, cognita senatu RUctoritate, in Italiam adducere exercitum : quod ut facereS, idque maturares, magnopere desiderabat respublica. Ingravescit enim in dies intestinum maluma nec externis hoStibus magis, quam domeSticis laboramu ; qui erant omnino ab initi belli, sed facilius frangebantur. Erectior Senatu erat, non Sententiis Solum nostris, sed etiam cohortationibus, excitatus. Erat in senatu Satis vehemens et acer Pansa, cum in caetero hujus generis, tum maxime in Socerum et cui consuli non animus ab initio, non fides ad extremum, defuit. Eollum ad Mutinam gerebatur, nihil
399쪽
AD BRUTUM. Ei is T. Io. octu in Caesare reprehenderes: nonnulla in Hirtio. IIujus belli fortuna, ut in Secundis, fluxas ut in adversis, bona. Erat victrix respublica, caesis Antonii copiis, ipS expulso a Bruto. Deinde ita multa peccata, ut quodammodo victoria excideret e manibus. Perterritos, inermes, saucios, non Sunt nostri duces
persecuti datumque Lepido tempus est, in qu Ie-Vitatem ejuS, Saepe perspectam, majoribus in malis
Sunt exercitus boni, sed rudes, Bruti et Planci. Sunt fidelissima et maxima auxilia Gallorum. Sed
CaeSarem, meis consiliis adhuc gubernatum, Praeclara ipsum indole admirabilique constantia, imprC-bissimis literis quidam fallacibusque interpretibus ac nuntiis, impulerunt in spem certiSSimam conSulctiuS. Quod simul atque sensi, neque ego illum absentem literis monere destiti, nec accusare praeSente EJUS ne-eeSSarios, qui ejus cupiditati sui tragari videbantur: nec in Senatu Sceleratissimorum consiliorum fontes aperire dubitavi nec vero ulla in re, memini aut Senatum meliorem aut magistratus. Nunquam enim, in honore extraordinario potentis hominis, vel potentiS-
Sinai potius, quandoquidem potentia jam in vi posita
est, et armis accidit, ut nemo tribunus plebis, nemo ali magiStratu, nemo privatus, auctor EXSiSteret. Sed, in hac constantia atque virtute, erat tamen Sollicita civitas. Illudimur enim, Drute, cum militum deliciis, tum imperatoris insolentia. Tantum quisque Se in republica posse postulat, quantum habet virium. Non ratio, non modus, non leX, non OS, non officium valet; non judicium, non existimatio civium, non posteritatis verecundia.Ilaec ego multo ante prospiciens, fugiebam ex Italia, tUm, cum me veStrorum edictorum fama reVOcavit. Incitavisti vero tu me, Drute, Veliae. Quamquam enim dolebam, in eam me urbem ire, quam tu
fugeres, qui eam liberavisses quod mihi quoque quondam acciderat, periculo Simili creu tristiore);
400쪽
perrexi tamen, Romamque perveni, nudoque praesidio quatefeci Antonium et contraqU du arma nefanda, praesidia, quae oblata Sunt, Caesaris consilio et auctoritate firmavi. Qui si steterit idem, mihique paruerit, satis videmur habituri praesidii sin autem impiorum consilia Iu valuerint quam OStra, aut imbecillitas aetatis non potuerit gravitatem rerum SuStinere, Te omnis S in te. Quam ob rem, advola, ObSecro; atqUe eam rempublicam, quam virtute atque animi magnitudine magis quam Venti rerum liberasti, exitu libera. Omnis omnium concursus ad te futurus es Hortare idem per literas Cassium Spe libertatis nuSquam, nisi in vestrorum caStrorum principiis est Firmos omnino et duces habemus ab Occidente, et exercitus. Hoc adolescentis praesidium equidem adhuc firmum esse confido et Sed ita multi labefactant, ut, ne moveatur, interdum XtimeScam.
Habes totum reipublicae statum; qui quidem tum erat, cum has literas dabam Velim, deinceps meliora sint et in aliter fuerit, quod Dii me avertanti reipublica vicem dolebo, quae immortalis esse debe-hat. Mihi quidem quantulum reliqui est p
(Argumentum. - Veteris Antisti animum in remp. laudat; et ipSius petitionem praeturae ut adjuvet, caeterisque in rebus eum complectatur, rogat. Veteris Antisti talis animus est in rempublicam ut non dubitem, quin, et in CaeSare et Antonio, Sepraestaturus fuerit acerrimUm PropUgnatorem communis libertatis, si occasioni potuisset occurrere.
Nam qui in Achaia congreSSuS, P. Dolabella milites atque equites habente, quodvis adire periculum ex insidiis paratissimi ad omnia latronis maluerit,