장음표시 사용
411쪽
Η tu, Cicero, posse fateris Octavium, et illi
amicus es p aut, si me carum habes, vis Romae Videri, cum, ut ibi esse possem, commendandUS PUETO
illi fuerim p Cui quid agis gratias, Si, ut NOS ZIVOS ESSE velit et patiatur, rogandum putas pon hoc pro benefici est habendum, quod se quam Antonium, ESSE maluerit, a quo ista petenda essenis Vindici quidem alienae dominationis, non vicario, ec is Supplicat, ut optime meritis de republica liceat esse Salvis P Ista vero imbecillitas et desperatio cujus culpanοn magis in te residet, quam in omnibus aliis et Caesarem in cupiditatem regni impulit, et Antoniο,pοst interitum illius, persuasit, ut interfecti locum
occupare conaretur et et nunc puerum istum extulit, ut tu judicares, precibus esse impetrandam salutem talibus viris a miSericordiaque unius, vix etiam nunc viri, tutos fore nos, haud ulla alia re. Quod si Rο- munOS DOS ESSe meminiSSemus, non audacius dominari cuperent postremi homines, quam id nos prο hiberemus neque magis irritatus esset Antonius regno Caesaris, quam ob ejusdem mortem deterritus. Tu quidem consularis, et tantorum celerum Vindex, quibus oppreSSis, Vereor, ne in breV temPUS
dilata sit abs te pernicies qui potes intueri quae geS-Seris, Simul et ista vel probare, vel ita demisse ac facile pati, ut probantis speciem habeas suo autem tibi cum Antonio privatum odium P nempe quia pοStulabat haec, salutem ab se peti precariam nο incolumitatem habere, a quibus ipse libertatem
accepiSSet esse arbitrium suum de republica. Quaerenda SSe arma putasti, quibus dominari prohiberetur; scilicet, ut illo prohibito, rogaremUS alterum, qui se in ejus locum reponi pateretur, an ut ESSE SUi juris ac mancipii respublicas nisi forte non de Servitute, sed de conditione Serviendi, recuSatum StrinobiS.
Atqui non solum bono domin potuimus Antonio
412쪽
tolerare nostram fortunam, sed etiam beneficiis atque honoribus, ut participes frui, quantis essemUS. Quid enim neget iis, quorum patientiam viderit maximum Suae dominationis radisidium esses Sed nihil tanti fuit, quo venderemus fidem OStram, Et libertatem. Hic ipse puer, quem Caesaris nomen incitare videtur in Caesaris interfectores, quanti aestimetris sit commercio locus posse, nobi auctoribUS, tantum, quantum profecto poterit, quoniam ViVere, Et Pecunias habere, et dici consulares volumus P coterum nequidquam perierit ille cujus interitu quid gavisi SumVS, Si mortuo, nihilo minus servituri eramus Nulla cura ab aliis adhibeatum sed mihi prius omnia Di Deaeque eripuerint, quam illud judicium, quo non modo haeredi ejus, quem occidi, Non CONCESSE-rim quod in illo non tuli, sed ne patri quidem meo, Si reviviScat, ut Patiente me, plus legibus ac Senatu POSSit. An hoc tibi persuasum est, fore caetero ab Eo Iiberos, quo invito nobis hi ista civitate locus non sit 8 Qui porro, id quod petis, fieri potest, ut impetres ogas enim, velit nos salvos esse. Videmur ergo tibi salutem accepturi, cum vitam acceperimus pquam, Si prius dimittimus dignitatem et libertatem, qui POSSunius acciperes An tu, Romae habitare, id Putas incolumem esses es, non locUS, OPOrtEt, Praestet istuc mihi. Neque incolumis fui Caesare vivo, nisi postquam illud conscivi facinus; neque USquam EXSul esse possum, dum Servire, et pati contumelias, Pegus odero malis omnibus aliis. Nonne hoc est in easdem tenebras recidisSe, cum reo, qui tyranni nomen adscivit sibi, cum in GVP-cis civitatibus liberi tyrannorum, oppreSSi illiS, dem Supplici assiciantur petitur, ut vindice atque oppressore dominationis salvi Sint Hanc ego civitatem videre velim, aut putem ullam, quae ne truditam quidem atque inculcatam libertatem recipere
413쪽
po,sic plusque timeat in puero nomen sublati regis, quam confidat sibi, cum illum ipsum, qui maximas
ope habuerit, paucorum virtute sublatum videat PMe Vero posthac ne commendaveris Caesari tuo; ne te quidem ipsum, si me audies. Valde care 3Stimas tot annos, quot Sta aetas recipit, Si, Propter eam cauSam, puer iSti SupplicaturuS ES.
Deinde, quod pulcherrime fecisti, ac facis in Antonio, vide ne convertatur a laude maximi animi ad opinionem formidinis. Nam si Octavius tibi placet,
a quo de noStra salute petendum Sit non dominum fugisse, sed amiciorem dοminum quaeSiSSe videberis. Quem quod laudas ob ea quae adhuc fecit, plane Probo : Sunt enim laudanda, si modo contra alienam
Potentiam, non pro Sua, SuScepit Ea actionES.
Cum vero judicas, tantum illi non modo licere, sed etiam a te ipso tribuendum SSe, ut rogandUS Sit,
ne nolit esse nos Salvos nimium magnam mercedem statuis. Id enim ipsum illi largiris, quod per illum habere videbatur respublica neque hoc tibi in mentem venit, si Octavius ullis dignus sit honoribus, quia cum Antoni bellum gerat iis, qui illud
malum exciderint, cujus Stae reliquiae sunt, nihil, quo expleri possit eorum meritum, tributurum unquam populum Romanum, Si omnia simul congesserit. At vide, quanto diligentius homines metuant, quam meminerint, quia Antonius vivat, atque in armis sit. De Caesare verο, quod fieri potuit ac debuit, tranSactum est; neque jam revocari in integrum potest. Octavius is St, qui quid de nobi judicaturus Sit, exspectet populus Romanus P nos hi
Sumus, de quorum salute unu homo rogandus videatur Z Ego vero, ut istuc reVertar, is Um, qui non modo non Supplicem, Sed etiam coerceam PoStulanteS,
ut sibi supplicetur aut longe a servientibu abero, mihique esse judicabo Romam, ubicumque liberum esse licebit: ac vestri miSerebor, quibus nec et ,
414쪽
neque honores, neque virtus aliena dulcedinem vivendi minuere potuerit. Mihi quidem ita beatus esse videbor, Si modo constanter ac perpetuo placebit hoc
consilium, ut relatam putem gratiam pietati meae. Quid enim est melius, quam memoria recte factorum et libertate contentum, negligere humana pSed certe non succumbam Succumbentibus; nec vincar ab iis qui se vinci volunt experiarque et tentabo omnia; neque desistam abstrahere a Servitio civitatem nostram. Si secuta fuerit, quae debet, sertuna, gaudebimus omne et in minus, ego tamen
gaudebo. Quibus enim potius haec vita factis aut cogitationibus traducatur, quam iis quae Pertinuerint ad liberandos cives meos pTe, Cicero, rogo atque hortor, ne defatigere, neu dissidas semper, in praesentibus malis prohibendis,
futura quoque, nisi ante Sit Occursum, XploreS, ne se insinuent fortem et liberum animum, V et ConSUI, Et nunc consularis, rempublicam vindicasti, Sine constantia et aequabilitate nullum ESSE PutariS. Fateor enim, duriorem esse conditionem Spectatae
virtutis, quam incognitae Eenefacta pro debitis exigimus quae aliter eveniunt, ut decepti ab his, infesto animo reprehendimus. Itaque reSistere Antonio Ciceronem, etsi magna laude dignum St, tamen, quia ille consul hunc conSularem Crito prae- Stare videtur, nemo admiratur. Idem Cicero si flexerit adversus alios judicium suum, quod tanta firmitate ac magnitudine direxit in exturbando Antonio, non modo reliqui temporis gloriam eripuerit sibi, sed Etiam Praeterita evanescere coget, nihil enim per se
amplum est, nisi in quo judicii ratio exstat quia
neminem magis decet, quam te, rempublicam amrere, libertatisque defensorem esse, vel ingenio, Vel rebuS gestis, vel studio atque effagitatione omnium. Quaro, non Octavius est rogandus, ut velit nos Salvos esse magis tu te exsuscita, ut eam civitatem, in qua maxi-
415쪽
ma gessisti, liberam atque honestam fore putes, Simod Sint populo duces ad resistendum improborum consiliis.
(Argum illum Nimium Ciceronis in Octavio
ornandο, studium Vehementer reprehendit eumdemque graviter incuSat, quod, cum Antonii dominationem oppresSerit, novam in Octavio Stabilia et confirmet. Scribis mihi, mirari Ciceronem, quod nihil significem unquam de uis actis. Quoniam efflagitas, coactu tuo scribam, quae sentio Omnia fecisse Ciceronem optimo animo, scio et quid enim mihi exploratiUS esse potest, quam illius animus in rempublicam P exqvsedam mihi videtur, quid dicam primperite, Vir omnium prudentiSSimus, an ambitioSe,
fecisses qui valentissimum Antonium SuScipere pro re publica non dubitarit inimicum Z Nesciο, quid Scribam tibi, nisi unum; pueri et cupiditatem et licentiam potius esse irritatam quam repressam a Cicerone et tantumque eum tribuere huic indulgentiae, ut se maledictis non abstineat, iis quidem, quae in ipsum dupliciter recidunt, quod et plures occidit uno Sestile PriuS, Oportet, fateatur sicarium, quam objiciat Cascae, quod objicit et imitatur in Casca Lestiam. An quia non omnibus horis jactamus Idus Martias, similiter atque ille Nonas Decembres suas in ore habet, eo meliore conditione Cicero pulcherrimum factum vituperabit, quam Destia et Clodius reprehendere illius consulatum soliti sunt Sustinuisse milii gloriatur bellum Antonii togatus Cicero noster. Quid hoc mihi prodest, si merces Antonii oppresSi poscitur in Antonii locum successi, et si vindex illius mali auctor exstitit alterius, fundamen-
416쪽
tum et radices habituri altiores, si patiamur 2 ut jam ista, quae facit, non dominationem, sed domi
num Antonium, timentis sint. Ego autem gratiam non habeo, si quis, dum ne irato serviat, rem ipSamno deprecatur. Immo triumphus et stipendium decernitur, et omnibus decretis ornatur. Pudeat concupiscere fortunam, cujus nomen SuSceperit. On-
Sularis hoc, aut Ciceronis, Si JQuoniam mihi tacere non licuit, leges quae tibi
necesse est molesta esse. Etenim ipse sentio, quanto cum dolore haec ad te perscripserim et nec ignoro, quid sentias in re publica, et quam deSperatum quoque Sanari putes posse. Nec mehercule te, Attice, reprehendo aetas enim, mores, liberi, segnem eff-ciunt quod quidem etiam ex Flavio nostro perspexi. Sed redeo ad Ciceronem.
Quid inter Salvidienum et eum interest Quid autem amplius ille decerneret Timet, inquies, etiam nunc reliquias belli civilis. Quisquam ergo ita
timet profligatum, ut neque potentiam ejus qui exercitum victorem habeat, neque temeritatem pueri, putet extimescendam esses An hoc ipsum ea re
facit, quod illi, propter amplitudinem, omnia jam, ultroque deferenda putat poemagnam stultitiam timoris, id ipsum, quod vereariS, ita cavere, Ut, cum vitare fortaSS PotueriS, ultro arcessas et attrahas Nimium timemus mortem, et exsilium, et paupertatem. Haec videntur Ciceroni ultima esse in malis et et, dum habeat a quibus impetret quae velit, et a quibus colatur ac laudetur, Servitutem, honorificam modo, non adSpernatur; si quidquam in extrema ac miSerrima contumelia potest honorificum ESSE.Licet ergo patrem appellet Octavius Ciceronem, referat omnia, laudet, gratias agat tamen illud apparebit, verba rebus esse contraria. Quid enim tam alienum ab humanis sensibus est, quam Um Patris
habere loco, qui ne liberi quidem hominis numero
417쪽
sit Atqui eo tendit, id agit, ad eum exitum PrOPO-rat vir optimus, ut sit illi Octavius propitius. Ego vero jam iis artibus nihil tribuo, quibus scio Ciceronem instructissimum esse. Quid enim illi pro- Sunt, quae pro libertate patriae, de dignitate, iis de morte, XSiliο, paupertate ScripSit copiosissime pQuanto autem magis illa callere videtur Philippus, qui privigno minus tribuerit, quam Cicero alieno tribuat Desinat igitur gloriando etiam insectari dolores nostros. Quid enim nostra, Victum SS Antonium, si victus est, ut alii vacaret, quod ille obtinuites tametsi tuae litorae dubia etiam nunc signifi
Vivat hercule Cicero, qui potest, Supplex et obnoxius, Si neque aetatiS, neque honorum, neqUE rerum geStarum, pudet. Ego certe, qui cum ipsa rebellum geram, hoc est, cum regno, et imperiis X-traordinariis, et dominatione, et potentia SUB SUPTu Ieges e SSe velit, nulla erit tam bona conditi ser-Viendi, qua deterrear, quamvis sit vir bonus ut scribis Antonius quod ego nunquam exiStimaVi. Sed dominum, ne parentem quidem, majore noStri
voluerunt ESSE.Te nisi tantum amarem, quantum Ciceroni persuasum est diligi se ab Octavio, haec ad te non Scripsissem. Dolet mihi, quod tu nunc StomachariS, amantissimus tum tuorum omnium, tum Ciceronis. Sed persuade tibi, de voluntate propria mea nihil esse remissum, de judicio largiter. Neque enim impetrari potest, quin, quale quidque videatur ei, talem quisque de illo opinionem habeat. Vellem, mihi scripsisses quae conditiones SSent Atticae nostrae et potuissem aliquid tibi de me sensuperscribere. Valetudinem Porciae meae tibi curae esse non miror Denique, quod petis, faciam libenter rnam etiam Sorores me rogant et hominem noro, et
quid sibi voluerit. Vale.( iit. VOL. III. 2 Κ
418쪽
3 a AD BRUTUM EPIST. II.(ld. CICERO ERUTO S.
rgum,fram De exercitus in Italiam adducendi necessitate de sollicitudine sua in retinendo OetaVio, pro quo Spoponderat pop. Romano de rei
pecuniariae dissicultate, o de Lepidi filiis.)Cum saepe te literis hortatus Ssem, ut quam primum reipublicae subvenires, in Italiamque exercitum adduceres, neque id arbitrarer dubitare tuos DeceSSario ; rogatu Sum a prudentissima et diligentissima femina, matre tua, CUJUS Omnes curae ad te referuntur, et in te conSumuntur, ut Venirem ad se a. d. VIII Cal. Sextiles: quod ego, ut debui, sine mora feci. Cum autem venissem, Casca aderat, et Labeo, et
captius. At illa retulit, quaesivitque, quidnam mihi
videretur arcesSeremusne te, atque id tibi conducere putaremus, an tardare et commorari te melius
esset. Respondi id, quod sentiebam et dignitati et existimationi tuae maxime condia effre, te Primo quoque tempore ferre praesidium labenti et inclinata reipublieae. Quid enim abesse censes mali in eo bello, in quo victores exercitus fugientem hostem persequi nolueruntd et in quo incolumis imperator, honoribus amplissimis fortunisque maximis, conjuge liberis, vobis affinibus ornatus bullum reipublica indixerit 3 Quid dicam, in tanto senatus populique con-SenSU, cum tantum resideat intra muros mali pMaximo nutem, cum haec scribebam, assiciebar dolore, quod, cum me pro adoleScentulo ac paene Puero respublica accepisset vadem, vix Videbar, quod Promi Eram, PraeStare posse. Si autem gravior et
diffficilior animi et sententiae maximis praesertim in rebuS pro altero, quam pecuniae, obligatio. Haecentia solvi potest, et est rei familiaris actura tolerabilis et reipublicae quod poponderiS, quemadmo-
419쪽
dum solvas, nisi is dependi facile patitur, pro quo Spoponderis p Quamquam et hunc ut spero tenebo, multis repugnantibus. Videtur enim in eo esse in-dοles, sed flexibilis aetas, multique ad depravandum Parati, qui splendore falsi honoris objecto, aciem boni ingenii praestringi posse confidunt. Itaque ad reliquo hic quoque labor mihi accessit,
ut omnes adhibeam machinas ad tenendum adolescentem, ne famam subeam temeritati : quamquam
quae temeritas est magis enim illum, pro quo SpOPondi, quam me, obligavi. Nec Vero poenitere pote rempublicam, me pro eo spopondisse, qui fuit in
Maximus autem nisi me sorte fallit in re publica nodus est inopia rei pecuniariae obdurescunt enim magis quotidie boni viri ad vocem tributi:
quod, eccentesima collatum impudenti censu locu .pletum, in duarum legionum praemii omne OnSumitur. Impendent autem infiniti sumtus, cum in hos exercitus quibus nunc defendimur, tum Vero in tuum. Nam Cassius noSter videtur POSSCSati OrLatu Venire. Sed et haec, et multa alia, coram cupiο, idque quam primum.
De sororis tuae filiis non exspectavi, Brute, dum Scriberes. Omnino jam tempora bellum enim ducetur integram tibi causam reservant. Sed ego a Principio, cum divinare de belli diuturnitate non
PοSSem, ita causam egi puerorum in Senatu, ut te arbitror e matris literis potuisse cognoScere. Nec Vero ulla res erit unquam, in qua ego non vel Vitae Periculo ea dicam, eaque faciam, quae te Velle, quaeque ad te pertinere arbitrer. Vule VI Calend. Sextiles.
420쪽
Quae sequvntari viStolae, cui centum circiter nnos, in GCrmetti id caeli li- qti libro depromto stin tectique editae de quibus ita Lumbinus et Quamvis eas in nullo veteri exemplari invenerimus tamen nec Germanis fidem derogare qui se in vetusto codice eas reperisse testati Sunt), nec noStrum alterutram in partem judicium interponere, voluimus. Siquis tamen sententiam nostram XqUirat, videntur nobis germanae Bruti et Ciceronis esse: qtio idem Victorio, Si uis, Nuntitis, Patricio, Olit elo, iStim St.
Cum haec scribebam, res existimabatur in extremum adducta discrimen et tristes enim de Bruto noStro literae nuntiique afferebantur. Me quidem non maxime conturbabant: his enim exercitibus ducibuSque, quos habemus, nullo modo poteram diffidere. Neque assentiebar majori parti hominum: fidem enim consulum non condemnabam, quae Su- Specta Vehementer erat desiderabam, nonnullis in rebus, prudentiam et celeritatem ; qua Si Ssent uSi, jampridem rempublicam recuperaSSemus. Non enim ignoraS, quanta momenta Sint in re publica temporum; et quid intersit, idem illud utrum ante an poS decernatur, SuScipiatur, matur omnia, quae Severe de-