장음표시 사용
301쪽
ANALYTICORUM PRIOR LIB. I. di i
λαμ ανειν θνητον μυρ γαe, i starαTον, ἀναγκαίcyneque , tu contingat dividendo colligi, intellexerunt; neque quod ita contingat, Uri nos diximus 3 In demonstrationibus igitur, quando concludendum sit, aliquid inesse oportet aedium, per quod sit syllogismus,
semper esse angustius, nec iniversaltu primo extrQ-niorum maiora termino x a divisio contrari tun requirit; sumit enim medium Universale . ratione utriusque extremi . Sit enim animal, A mortale autoni, B inimmortale, C homo vero, cuius definitionem accipere Oportet, sit . Omne ergo animia sumit aut mortale, aut immortale hoc autem idem est, ac si dicas Aonine esse aut G aut C. Rursus hominem semper dividens ponit esse animal quare et D sumit inesse sigitur syllogismus est, quod D Omne aUt B erit, Ut C , quare hominem necesse est, aut mortalem aut immortulam susnere; mortale enim, aut immortale necesi est
302쪽
est necesse sed id petitur; hoc ver erat, quod syialogismo concludi oportebat. Et rursus ponens aliquis quidem, animal mortale B autem pedestre C denique expe chominem vero, in similiter sumit, A quidem aut in B esse, aut in C; omne enim animal mortale aut pedestre, aut expes est; at de ridicitur A; h minem enim animal mortale esse sumsit; quare raecesse est hominem esse animal pedestre aut expes pedestre autem esse, non est necesse, sed hoc sumit; id vero erat, quod rursus illum oportebat demonstrare. Et hoc modo semper dividentibus accidit, ut iniversale sumant nae liuiam de quo autem oporteret eos demonitiare, differentias, sumant extremorum loco ad postremum vero, ii Od Oano tale Uid sit, aut qualecunque sit id, quod quaeritur, nihil dicunt certum, Ut necessarium sit tale sex; etenim aliam viam persequuntur
303쪽
ANALYTICORUM PRIOR LIB. I. a 3
quidpiam aut proprio syllogistice colligere, nec degenere, nec de iis x, in quibus ignoratur, Utrum hoc, an alio modo sese habeat ut, num diameter sit commensurabilis Ucostae , an incommensurabilis. Nam si sumserit aliquis , omnem longitudinem alit commensurabilem aut incommensurabilem esse, diametrum vero esse longitudinem iam syllogismo conclusum est, quod aut incommensurabilis aut commensurabilis sit diameter. Si autem sumserit, diametrum esse incommensurabilem id quod syllogismo oportebat demonstratum esse, sumet. Non licet ergo demonstrare hoc
ipsum tyllogismo diuisuo . Nam est quidem via quaedam
haec per eam vero demonstrari nequit, seorsim ara rerutrum aut incomi tensurabile esse, aut commensurabile sit A longitudo R. commensurabile, aut incom- Aristot. Vol. II. S
304쪽
λογία χανῶ goops χεν, καCTO SV stre=ιν χοίγι8 δυναμιν, ET A Tου γεγενη κενου ανψυοιμεν ισ3 2T OH ημενα mensurabiten diameter, C. Manifestum igitur est, quod neqtie ad omnem veri inquisitionem congruat(hic investigationis modus, nec ad ea , UibUS maxime convenire videtur, utilis est 6 Ex quibus igitur demons rationes fiunt, quomodo, Cad quae re spiciendum sit circa unumquodque problema, ex dictis manifestum est.
A P. XXXII. De resolutione syllo immorum in guras, propossitio
Quomodo autem reducamus syllogismos ad antedictas figuras, post haec dicendum est restat enim adhuc haec disquisitionis pars Nam si structuram syllogismorum contemplemur, inveniendi habeamus facultatem , praeterea vero fi liogismoso iam factos re-mlvamus in ante dictas figuras, inem sane habeat,
305쪽
ANALYTICORUM PRIOR. IIII. I. i
Και , ei ad siti et eiAημ, λεναι κν αυTον ιθ EνTαT 'Te αν εγιοTE α T καjoAo TUOTείναντεσο ΠρταυTn o Aα χ ανου ν, UT UXOchre , ου -ωTων-TE; η αύτα μυεν ἐοτείνου st' αυται νε α νονται, να αλείπουφιν, AA Og μαT GTατι. Tκεπτεον ούμ , g;T. mpsi Porum uAηπται, και ιτι των να - quod ab initio propositum fuit accidet autem simul, Ut, quae antea dicta sunt, confirmentur magis perspicua fiant, quod ita se habeant, per illa , quae nunc dicentur Oportet enim , quidquid verum est ipsum sibi undequaque consentire et Primum itaque Oportet nos tentare, Ut duas syllogismi propositiones excipiamus tacilius enim est in maiora dividere, quam in minora composita vero maiora sunt illis, e quibus componuntur. 3 Deinde videndum est, utra propostio universalis, .utra particularis sit. Et, si ambae propositiones sumtae non sint, ipsum addentem alteram(videre oportet ). NonnUnquam enim universalem proponente eana, quae sub hac subsumitur , non siimunt, nec dum demonstrant, nec dum interrogant aut has quidem sumuntri per quas autem hae perficiuntur, praetermittunt, alia vero frustra interrogant Considerandunt igitur est, num aliquid superfluum sumtum sit,
306쪽
μίοι; iνα ουτίαν ου, 'TURAEAo αττα λια αν ιβ ηια μενων , AA EARE που ιν α VOTατεισ παλιν ει, ανθ απουάντο; ανάγκη op ναι και ου, υτίαν, ανθοαππάντοσ, αναγκη, Letis eirα αλ ουπω τυ .num quid necessariorum sit omissilin Whoc quidem, quod, cum necessarium sit, omissum es, pone dum illud vero, quod abundat, tollendum est; donec quis perveniat ad duas propositiones sine his enim non icet reducere orationes ita propositAS. In nonnullis quidem facile est defectum videre. Quaedam autem latent, bidentii quidpiam syllogiitice inferre, quia necessarium quid sequatur ex ii , quae posita sunt velut si linatum sit, illo , quod non sit, de substantia rei sublato, non tolli substantiam; illis autem,
e quibus ea est consituta , sublatis , etiam id quod
ex illis constitutum est , tolli; his enim positis, nece sarium quidem est, substantiae partem esie substantiam; at non bllogismo conclusum es per sumta, sed deficiunt propositioneS. Rursus, si, cum homo sit, necesse est, animal esse; si , cum animal sit, necesse e , substantiam esse, quandoquidem homo est, necesse est, substantiam esse; at nondum syllogismo con-
307쪽
ται ο V1Tον Tαι, χη μα. α δ και κατηγο ὴ καιclusum est; non enim se habent propositiones, ut diximus. Decipimur autem in talibus, quod necessarium quid accidat ex iis, quae posita sunt, quoniam etiam syllogismus necessarium quid est. Ad plura autem feextendit necessarium, quam syllogismus. Omnis enim syllogismus necessarium quid es non omne ver ne cessarium est syllogismus. Quare non, si quid sequatur possitis quibusdam, tentandum est, ut statim reducamus, sed primum sumendae sunt duae propositiones. 6 Deinde porro dividendum est in terminos LMeditis vero ponendus ipsorum terminorum is, qui in utrisque propositionibus dicatur necesse est enim, medium in utrisque propositionibus esse in omnibus figuris. 8 Si ergo medium de alios praedicet, ri aliud de ipsos praedicetur aut ipsum quidem de aliae praedicet, aliud vero de ipso negetur, prima erit figura. Si vero ride alio medium praedicet, negetur de
308쪽
aliquo, media erit figura). Si vero alia de ipso praedicentur, aut hoc quidem negetur, illud vero praedicetur de medio , ultima erit figura . Ita enim in quavis figura medium se habebat Similiter vero etiam, si non liniversales fuerint propositiones; nam eadem est dispositio medii ad terminos . s Manifestum igitur est, quod, in quacunque oratione non dicitur idem saepius, non fit eius syllogismus neque enim medium Um- tum est. Io Postquam vero intelligimus, quale in Unaquaque figura concludatur problema in quanam niversaleri, in quanam particulareri manifestum est, quod non ad omnes figuras respiciendum sit, sed ad cuiusque problematis propriam figuram). Quae autem in pluribus liguris concluduntur, in iis medii collocatione figuram deprehendemus.
309쪽
ANALYTICORUM PRIOR LIB. I. 'Ty
De necessario se terminorian collo Ccttione. Saepe ergo sit, ut decipiamur circa syllogismos, tila necessarium sequitur si tio tamen dillorum ice non sequitur ,
ut ante dictum est; nonnunquam vero etiam propter similitudinem collocationis terminorum , quod ipsum non oportet nos latere a Ut si A de B dicitur, bde, videatur enim Iane, ita se habenti hus terminis, esse syllogis naus non sequitur vero ne ille necessaritim quidquam, neque syllogismus 3 Sit enim Ata semper esse B autem, quem mente quis concipiat, Aristomenes C vero, Aristomenes verum ergo est, Arinesse Taim; nam semper est intelligibilis Aristomenes. Verum etiam B ines et C; nam Aristomenes intelligibilis est Aristomenes. At x non inest et C mortalis enim est Aristomenes. Neque enim fiebat syllogismus, sic sese
310쪽
est, Assirmare, omnem mente conceptum Arit omenem
semper esse, cum Aristomenes sit interitui obnoxius. Rursus, si1 loco C, Miccatus loco B autem , Musicus Miccatus a loco A cras interire verum ergo est,
sita de C praedices; iam Miccatus est Musicus Micca-lus; sed etiam verum si s praedices A de B; interire enim possit cras Musicus Miccatus; atra de C(praedicari), falsum est. Hoc nimirum exemplum colhctionis Edillogisticae idem est cum priori non enim verum est universaliter Miccatum Musicum cras interire; quo tamen non sumto, non erat Sllogismus. CHaec
ergo deceptio fit ob exiguum taliquod discrimen hac si enim nil interesset dicere, hoc illi inesse, hoc illi omni inesse, . nimis faciles consentimus.