장음표시 사용
661쪽
proponet quaerentibus consecutionem causae, di illius, cuius est causa. Insito omni, B autem Unicuique , latius vero Igitur B quidem universaliter inesset ei cD. Hoc enim dico universale, quod Ceum Litius si,)non reciprocatur. Id autem primum est universale, cum quo singula quidem non reciprocantur it angustora' Omnia autem congregat et reciprocantur, nec lati Ora sunt. Ii autem, quae sunt loco in causa inhaerentiae o Aest et B. Oportet ergo A ad plura se extentare, quam B; sin autem minus, quomodo magis erit hoc illius cai Oct in ergo omnibus' inest si erunt omnia illa unum
662쪽
quid diversum ab ipso P. Quod si enim non sit diuem fum x quomodo dicere licebit, quod, cui E inest, illi Omni insitos cui alitem A , non omni illi insit C
cur enim non futura est causa quaedam, ut A quod insit omnibus , verum etiam et E erunt aliquid unum. Considerare hoc oportet. Et sit et C. Contingit ergo, ut Unius rei plures sint causae, sed non eorundem specie. Ut quod diuturnioris sint vitae Canemalias, quae quatuor pedes habent, causa est, quod ite carent; at volatili hiis, quod sicca sunt, aut aliud quid Si vero ad individuama pectem non recta descendunt, nec ad unUmi tantum medium, sed ad plura; plures quoque erunt Rusae. I Utrum vero ex mediis causa sit ad universale
primUm , an vero quod ad singulari causa fit singulis tis Manifestum sane est, quod causa ni proxima cui-uue, cui causa sunt . Nam cur primum sub universali sit, hoc est causa ut, et D Ocaus es' o C, quod
663쪽
et D insit B. Ipsi ergo D causa est C, quod ei insit A; et C autem causa in B, huic autem eadem causa. in De syllogis in ergo Se demonstratione, inquid utrumque sit Qquomodo fiat, manifes um est; simul vero etiam de scientia demonstrativa; idem enim est cum demonstatione'.
A P. XV.su ratione cognoscantur principiet, chlagris sit lia
bitus, per quem intelligantiar.De principiis autem , inquomodo fiant nota , inquis nam sit habitus, qui illa cognoscat, hinc manifestum erit primo dubitantibus a Quod quidem non contingat sc re aliquid per demonstrationem, nisi quis perspecta habeat prima immediata principia, dictum est prius. Immediatorum vero cognitio num sit, Can eadem sit, vel non eadem dubitaverit forte aliquis. Et num utrius-
664쪽
que sit scientia, necne aut huius quidem scientia, illius vero aliud quoddam genus Vcognitionis . Et num cum antea non adessent hi habitus, accesserint, aut, cum adessent, deinde latuerint. Nimirum si habemus eos, absurdum esse videatur. Accidit enim, ut habentes perfectiorem demonstrationis cognitionem lateant. Si vero accipimus chorum cognitionem , cum antea non habea-mUS, quomodo cognoscere possimus, discere non praecedente cognitione nam impossibile hoc est quemadmodum, de demonstratione dicebamus. Manifestum igitur est, quod neque habere eam possimus, nec o sit illa nobis antea ignorantibus, nullumque eorum habitum habentibus, innasci. CNecesse ergo est, nos habere aliquam facultatem, at non esse eam talem, qUaesit praestantior illis ratione certitudinis videtur autem haec inesse omnibus animalibus. Habent enim illa con- natam vim iudicandi, quam vocant sensum Sensus autem cum insit, in aliis quidem animalibus sensu perce-
665쪽
pti fit permansio; in aliis vero non fit. In quibuscunque ergo non sit, aut omnino, aut circa quae non fit, in his non est cognitio praeter sensum. In quibus autem, dum sentiunt, AEt quaedam manso sensu percepit, illa habent unum quid in anima. Si vero multa talia fiunt, iam exsistit aliqua differentias ut his quidem animalibus ratio nascatur ex talium in atrima reservatorum memoria; aliis rero non Ex sensu ergo fit memoria, ut dicimus. Ex memoria autem eiusdem saepius repet tarim experientia. Memoria enim multiplex numero una experientia est ab experientia autem, sive ex omni universali quiescente in anima, uno illo praeter singula, quod in omnibus illis rebus unum sic idem, oritur principium artis inscientiae cum rerum generationem
quidem spectetri experientia , artis cum vero substantiam rerum , scientiae. 6 Nec ergo separatim insunt hi habitus, nec ab aliis habitibus fiunt notioribus, sed
666쪽
sensu. Ut in pugna, acie in fugam iam conversari uno stante, alius stat, iterum alius, donec ad principium deveniatur. Anima vero talis est natura sua, ut quae hoc ipsum pati possit. Quod autem dictum estiam dudum, non satis perspicue tamen dictum est, iterum dicamus. Consistente enim uno ex individuis, primum quidem fit in anima universale. Nam sentitur quidem singulare sensus vero est o universalis, Ut hominis, sed non Calliae hominis Rhirsus in his consistit(intellectus , donec individua constiterint, muniversalia ut tale animal, donec animal; .in hoc similiter Manifestum ergo est, quod nobis prima per inductionem cognoscere necessarium sit; nam insensus hoc modo universale conficit. 8 Quoniam vero illorum, qui sunt circa rationem, habitulina quihus verum perspicimus, alii quidem semper veri sunt; alii autem falsum
667쪽
ANALYTICORUM POST LIB. II. dii
suscipiunt, ut opinio, ratiocinatio semper autem vera sunt scienti intelligentia, nec ullum aliud genus scientia certius est praeter intelligentiam principia autem demonstrationum notiora tint ipsis demo rationibus); omnis scientia autem est a ratione principiorum quidem scientia non fuerit. Quod si vero nihil est scientia verius, quam intelligentia, intelligentia sanes habitus fuerit principioruma, ex his considerantibus . manifestum est , quod etiam demonstrationis principium non sit demonstratio quare neque scientiae scientia. Si ergo nullum aliud praeter scientiam habemus
genus Chabituum verum intelligentia fuerit principium scientiae. Et principium quidem scientiae fuerit intestigentias principii illud autem omnino similiter se habet ad omnem rem.
668쪽
Ad Analyt prior Lib. I. A P. I.
669쪽
ANIMADV. CRIT AD ANAL R. L. I. G13
fortasse est adhuc sanatus Edd. Ald Camo t. Iuni Paris.
sum Paci lectionem , quam etiam Dii vallius recepit. Coniicio tamen, ab Aristotele scriptum fuisse: ovet Meta*αTι-
670쪽
κου hvscpαTικο R. T. A. Vetus enim Latinus interpres habet non erat sedillogismus nec a matavus vel negativus, Irim destita vel particulari sumta maiore. S. 3. Η, i repet ύναγνι Uncinis circumscripsere haec verba Sylburgius, Casati bonus, di absunt ab edd. ld. amot. Iunt. Is in gr. .Hilden Agnoscunt tamen ea Io. Philopon in comment ad h. l. fol. 22, a. invetus interpres Latinus: Si A quidem omni, inest, B autem allatii CLOI , vel non omni inest. Tου μὲν παντὶ Io Philopon. l. . .edd Ald. Iunt. Camot ante vetνTc AddUn καTα. S. I S. O vii ETαι συλλο ισμύ; Io Philop. l. l. .edd.Ald. Iuni Camot Isingr. Hilden. υκ σται , Ut plerumque supra verum vulgatum tuetur vetus interpres: non fit
Oυ έσται συλλο ι Ed Isin gr. addit ob αμωc, ut paulo post S. sequenti. g. 6. ΗΛ μὲν καTin o Aradi , T JE etspnTικὶμ Sic reposui ex edd. Ald Cainot. Iunt. Isingr. Idem legit in Codice suo vetus interpres vulgo adverbialiter: ti Tn ompικώ - Tnpιτικω . Male Facile Amen apparet, corruptione na ex praecedentibus adverbiis idem sonantibus or-
Aph rares: Edd Ald Cainot. Iunt Isin gr. Hilden necnon Io Philop. fol. 3, a. habent, o . S. T. Και εαμ υT, χωσιν opoι, αγαῖ - , Epiet 2 αδ συλλο ισμὶν verba haec uncinis inclusa interpolationem redolent; abundant enim o omissa quoque sunt a vetere interprete Latino. Aλλω ἀνἐχὴντων Sic habent edd. Paciana priores omnes. Seriores es AAω; sep Pristinam lectionem iam uvallius restituit S. S. Tvi Tgλgioi peteti Recepi doctam Sylburgii mei