Eos

31쪽

ἐπιτρέψωσιν αὐτό. Αἰσώπειον μυθον εἰπεῖν, 86 συνέθεντο, πως εἰς μήτρο ἀλλήλοις καταστωσι καὶ τψ νικῶντι η τε Aaδατος Meὶ

Stana extricatum reiectaneum esse sequitur, nostram oro coniecturam sua βωσιν commendari et confirmari adparet. Ηις τινα συκάμινον αυτον ἐσταύρωσαν ἀπωτινος συγ-μένου νε-

σταύρωσαν M. Simplex, cuius testis antiquissimus Polybius est 86, 4), inprimis scriptores ecclesiastici frequentant, ἀνασταυροῖ inde ab Herodoto II 30, VII 194 238 IX 8 optimi quique scriptores Thucydides, Ctesias, Xenophon, lato, Ρolybius, Plutarchus, Herodianus eis.)usurpant, quemadmodum in eadem re etiam Verba ἀνακρεμα- αι, ἀναπηγνύναι, γαρταν, ἀνασκολωτίζειν usitatissima sun - raepositionem re auctoris nostri usus comprobat s. n. 23 ως ἐθεήσατο ἀπ τινος μαδενδρήως ἐπί τινος μαδενδράδος 5, ἐπί τινα ναμ δρύδα βώτως κρεμαμενους, 48 βοταλὶς ἀπ τινος θυριδος κρεμαμένη cli. 214 Προμηθευς πιάσας ἀνθρώπους δύο πήρας ἐξ αὐτῶν σπεκμ ασε, - 6δι-ερ ἀναβὰς ἐπί τινα αδσσαλον καὶ αυτὰ ἐνθένδε ἐν δε- o ἀποκρεμάσας, - 93 διμι του ἀνθρώπου τὰς φρένας κ ξωθεν ἀπεκρέμασεν. metvit Homerus Il. 8, 9 σειρῆ χροσεικὶμ ἐξ mea ν ὁθεν κρεμάσαντες Od8 K κὰδ ν ἐκ πασσαλδφι κρεμασεν ωμιγγα λίγειαν - 12 5 ἐκ δ' αὐτου πείρατ' ἀνήφθω. Similiter in lingua Latina ad eandem notionem praepositiones a de e X pertinent s. R. uehner, aussuhrlicho Grammati de lateinischen

32쪽

' evi ποτυχών ἐφη, ubi A 29 πως αὐτὴν subiungit. suae uectio duobus locis gemellis n. 34 st 60 muniri potest; quamquam longs

μεν δειπνα ἐξειργήσατο. 'Maι ιουτωσας ἀπηιήττο Μ optimo. Traditam scripturam gravi eorruptela depravatam esse bene vidit Halmius qui conimento ξεριῶν- τευσας non contentus Verhum cui notio transferendi vel derivandi inesset, requirebat. Omnes numeros explet ἀπεμάττοι etenim exprimendo fit tersus. Eadem vox in mendosa sylloges Florentinae lectione n. 00αm 40M φαερεατοῖσι delitescit, ubi editor scriptoris mentem non adsecutus κδικοισι vel Φιένονται temptabat Codicis Augustani memoria varietatem ἐξηεήττου significat, qua de cis 62 ὁ ἄρα δεοι αὐτὰ δροφ τὰ Ista ἐκ 1εήξαντα τψ δακωτι - βαλεῖν. Locutionis usum inlustrant Sophocles Electr. 446 κἀπὶ λουτρῶσιν ἡρα κη-

33쪽

lum apud Eusebium Ρraep. Evang. V 20 Anthologiae Graecae Append. . Coum VI 8 p. 467 ἄγγελον μεμερον πῶνας νε ιιουραο ποι-- . Aliam translationem sustus tractat re ager ad lotin de pulehri-ind. p. 25 sqq. et mel comment in latonis Alcibiadem riorem voL I p. 300

Respicit ustathius Thessalonicensis ad Homeri Od. 20, 2 p. 867, 5

καὶ στιν ευρειν τοιαυτν' εννοιαν ce παρα τε Σοφοκλει, ενθα φαίνεTαι ταῖς πεφονευμένων κεφαλαῖς ἐναποματτεσθαι τὰ ἐν τοῖς ξίφεσιν αἱ ais.

34쪽

θασσευτος suppeditat, quemadmodum 26 τιθασψ, 193 τιθασσὼν occurrit. Ego ubique implexis edidi.

36쪽

ubi Schneideri lectio ποδωσιν potius auctorem quam libri memoriam corrigit s. Μ Id ἐὰν ποτον σοὶ ἔπιδωσον ἔχω cI. Lobechio ad Phrynich p. 720 sqq. Etiam in C 188b ἐπὰν δὲ αὐτι ἀποδώσωσιν sine necessitate ἀπαιτηθωσιν scripsit Halmius 2 h eandem formam sylloges Florentinae Verbum ποδωκωσιν n. 78 Significat. Conlectionis Parisinae lectio οπυωρπάσης δὲ πο ου δωρον ἐπ--μανετ αννο recto talo stare non potest, unde inter δε et reo excidisse statui:

νορος καταβὰς ἀπο ου ωοο cs. α 249' et F 56 Codicis A supplementum n. 66 adde C 24s d πὼ - δωρου κατι fur ex mea quidem sententia non suseficit

37쪽

φὶ Ἐπιενυς ει ιαπόλωλας ειπεν reposui pro ἐκεῖνος πόλωλας s. ' et 237 ο ν ἐπιν Particula δὲ carere possumus, si κἀκεινος recipiatur ex Am -- κεινος id μὴ vρων νη 'αλλ' ἀπώλευλιις εἰκεν, ubi verba a nobis seclusa cin- inmolatione fluxerunt Falsam emendandi viam tu gressus Schneide edidit: κα

σννέβη P evr τῆς et τῆν φιλίαν ἀπεμίας -κ i μακρὰν δίκην 'ποσχειν particula formam non elisam progenuina habeo s. n. 55 84. 28. 7s. 202. Praetera neseio an codicis Μ scriptura ἐφικόμενον lectionem ἐφικοριένην in nua es. n. 17 συνέβη δὲ ἄοτε τω σπόγγων ἀνα παε--ων δ διυ μη δυνάμεν ον δυνάμενος - ἐξα-στῆμα ἔντα δέ ἀποπνιγῆναι - δ οδωρ, 202 νουνέβη δὲ

38쪽

ratur . 173 λω καὶ των ἀνθρcόπων τινες, ubi recte F 129 ουτωκαι τῶν ἀνθρώπων νιοι offert citra necessitatem vero υτε - τῶν δνθρώπων νιοι pro totis καὶ των ἀνθρώπων o F 285 sius o D)exhibet in corpusculo arisino n. 1l orico καὶ των νθ ρεύπουν ni τὰς πατρίδας ἀπολιπdντες και τὰς ἀλλοδαπὰς προκρίνοντες με εν κείναις εὐδοκιμουσι διὰ τὼ ξενους lναι καὶ urro των πολιτέων δυπεραί νονται διὰ τὼ υπερπεφρονηκέναι αὐτοῖς c n. 68 ουτω καὶ το ν ἀνθρωπευν τοις

θρώποις salso M , ταῖς κχυλοις ἐπιτηδεί/ιασιν ἐνδιατρίβοντες

3 Locum saperatum hoc modo constitui: εἷς δέ τις των in βάζειν εἰθι-ομένων θεεψάμενος διαπω-ντα προ λθων καὶ ραμενος δμπέρασεν αυτόν ὀ δὲ ἔπω- νων αυτο τηρο φιλ ροσυνον ειστη ει τὴν evro πενίαν μεμφόμενος, δι' ῆν μείονασει τῶν νεργέτην - δυνατω - orbum αμριενος pro ἐραμενος suppeditavit F 56, ubi falsissime legitur: καὶ ἀράμενος αυτου τη φιλοφροσυνην δαπέρ-εν αυτον δὲ ει-οταμαι. Prorsus a Ver abhorret Schneideri commentum και ραμενος αυτο l τν φιλοφροσυνι nec meliorem contextum excogitarit Corais p. 39M, quem Halmius n. Iis aequitur: και ἀράμενος αυτον ουν φιλοφροσυν es. 4. 103 - ἔκαστον τῶν δειον μετα πολλῆς φιλοφροσυνης κηπαζετο. Portitoria benevolentiam, que nussa fuerit, fabulae auctor laudare non potest, iuro laudato pro ἐπαινῶν legi potest etiam αποδε μενος s. n. 5 ἀποδεξάμενος αυτο τ ὰς ευδὸς et Iz ἀποδεξὰ με- νος αυτο τὴν διαπι συνην causa nondum cognita Diogenes. De re ipsa L quae

3 ουτως ante καὶ conlocatur praeteret n. 2 6 6. 4. 17. 140 eademque ratione υτως recurrit ante διετα χθη ex coni pro ὁντιος, Αἰ ἡτιος ἐξεταρά

39쪽

praebet. 33 πὀλλυσιν απολλυουσιν cI77, προςαπὀλλο im Fram, quam lectionem p. 328, 2 coniectura προςαπολλυουσιν oblitteravit.

40쪽

θωσιν, εὐρίσκονται οὐδενος ἄξιοι.

' Sententia reposcente emendandum v πίπτου, quamquam in mendosa scriptura A 172, C 110 F 258 consentiunt. Idem error deprehenditur . 190 o λύγος δηλοῖ, τ οι κακουργοι των ἀνθρωπων καὶ α ἀπ λούπτ ου etiam V18 et F 143 δῆλοι εἰσιν et 214 ἐξ- δη συνέβη τους ἀνθρώπους τὰ ριὸν αλλοτρια κακὰ ἔξ