장음표시 사용
141쪽
exemptorum non subiacent visitationi
rum, S anniuersariorum non pertinet ad exequutionem ultimae voluntatis,sed ad exequutione obligationis assumptae a Regular bus. Exequutio namque ultimae voluntatis consumaturine quod exequutores testamentarii faciant, quod a Testatore dispositum est; unde cum a testatore institutum est, quod fundentur Capellaniae, aut instituantur anniuersiria, aut detur Regularibus certa summa pecuniae pro missis celebrandis, completur exequutio voluntatis vitimae per id, quod fundatae sint Capellaniae, aut instituta anniuersaria, aut erogata pecunia pro celebratione missarsi
Nam quod spectat ad celebrationem mimrum,&anniuersariorum , haec est exequutio obligationis nascentis quasi ex coli tractu tuito 1 regularibus cunia exequutoribus testametarijs:& est obli- Iatio alterius generis, cum sit obligatio iustitiae, S ibi incipit,vbi desinit exequutio ultimae voluntatis. Et haec domina est iuxta declarationem S. Congestationis, quam ex Armen d tib. 7. Depiscopis. num. 76. ver. Et Abbates. resert Barbosa Depotest. Episcopi.par. 3. Alinat.
rum Abbates , Prepositos, de Abbatissas vitam regularem ducentes non teneri reddere rationem Episcopo.
testam.quia disponit tantum quo ad Regulares, qui sunt exequiatores vltimara voluntatum. Constat autem, quod ne-gulares assumentes Obligationes circa Missas celebrandas, aut anniuersaria in virtute exequutionis vitina arum voluntatum , non sunt e Xequutores vltimae voluntatis alicuius . sed ab ipsis exequutoribus acceptant obligationem. Unde valde cauendum est a citato Maiarique Z, quia cum se insensissimum erga Regulares ostendat, putat in diuersis Constitutationibus, & decretis esse contra ipsos determinata, quae nec in mentem venerunt S um mis Pontificibus.
docent dict. Clement. De tesam. habere locum solum in Regularibus non plene exemptis, quales tunc erant ut plurimum, & qui ratione debiti, & contractus possunt conueniri coram ordinario; non autem in iis, qui sunt plenhexempti, & non possunt conueniri nec ratione contractus, nec ratione delicti coram ordinario. Ita inter alios notant Glos in dies. Clemen. verbo Tales, dum vult, non posse conueniri, nisi in specie sit derogatum privilegijs. Richar. iis q.
namque , quod non possimi conueniri Regulares coram ordinario nec ratione
delicti, est speciali nota dignum, & ideo indiget etiam speciali derogatione. Ubi
namque requiritur expressa mentio , verba generalia non comprehendunt illum casum Cap. a. De praeben . in 6. ¬ant Geminian. in Cap. Quia periciat stim. De Ientent. excommAnicat. - 5. Io. Andr. in Cap. 4 liter, is quando. I. Ver. Ultim)mio. De accus . Bar. in L I. st Siquis. in ins vocatus non ierit. Bald. in I. I.
142쪽
An u Eptaopus reseruet sibi, Sc. Quaest. Ic3. IrrAE E seopus reseruet sibi plures cass
a An Regulaos possint absta re a riseruatis Episcopo qud adi os Regulares tantia . 3 c Mid i x seruatio casuum.
4 Regula es non babent minorem facultatem ad absoluendum, quam habeant Parochi.
1 G stis, quodPontifex non vult dare Regularibus maiorem facultatem in ordine ad abstationem, quam habeant ro-cti, o aequiarm. 6 zuomodo reseruatis casuum, iis pote Hate
frenatisoni, di non Hieri. non possiautem Uerua ι respectu unius, ex non alterius.
dendum . Quia cum sit V in potestate Episcopi sibi
reseruare casus, poterit ad libitum eos
sibi reseruare pro aliquibus, & non pro . alijs. quia potest unusquisque ad libitum de ijs disponere, quae sunt in propria potestate. Vnde cum reseritatio teneat, non poterunt Regularcs ab ijs absoluere. Sic etiam potest Episeopus dare facultatem uni, ct non alteri absoluendia restritatis.1 Sed hoc non obstante tenendum est, posses siluere. quod sequitur ex
doctrina eorum, cui tenent, talem reseruationem no cite ualidam. Hi autem simi Sotus in q. Diii. IS. quae I.2. art. c. Centur. II. Molles in Stim. tr L7. cap. 17. num. RO. RodriqueZ to. et quaeH.Regular.qu L J 9.art. 8. SuareZ disp. 3 o. De panis.serit. 2.num. I 6. Reginat. lib. 8. Praxit Fori enit nu-.7q. Peyriin. I n. I. desub. relig. g. I. ea 2 I. g. a. Floronus cap. 2. De casib. re-Ieruatis. S. I. num.6. Trimarch. Dis. I
De finicit. n m. 3 s. Bordonus in Conss.
3 Ratio est. Quia reseruatio dicit, quod iudicium de peccatis pertineat ad reseruantem ,& ita sit proprium illius,
ut non conueniant alteri, nisi per delegationem, ut desumitur ex Concilio Tridentino Ses. I . ea 7. De Sacram Poenit. ibi./Vnde merito Ponti ces Araximi pro suprema Pote Liate sebi in Getessa uniuersatrarita caussas aliquas criminum grauiore suo potuerunt peculiari iudisio reseruare.
bi notanda sint verba, Suo peculiari iu-Heio. Deinde si bdit, hoc ipsum licere Epistopis, nempe suo peculiari iudicio
aliqua crimina reseruare. ergo quando non sunt reseruata, proprio iudicio Epistopi, non sunt veri3 restruata, & proim de poterunt Regulares ab iis ab luere requia prohibentur tantii ab luere ex de cretis Pontificum 1 reseruatis Epistopo. Et facit etiam Clement. Dudum.
De septit ris. ibi. Per huiusmodi autera , concessionem nequaquam intendimuspersonis, seu fiambus ipsis, ad id taliter deputaris, potestatem impendere ampliorem, qua in eo Curatis, et elParo talibus Sacerdoribus es ta iure concessa. Ex quo colligunt communiter, quod Regulares in ordine ad absoluendum habeant totam illas rosa cultatem, quam habent Parochi. praesertim Lagar. Demonii. fALq. quae LIq.
num. . Belloch. De casib. res par. a. q.8. num. 3. Sc citati. num. 2.
ς Neque dici potest cum Io. Sanche Z in Seiectis Deferam. p. 48. nu. as.
Non sequi, quod detur Regularibus aequalis potestas cum Parochis, sed selum colligi, quod non detur maior . Nam eo ipso, quod Pontifex se declarat, noble dare maiorem potestatem, tacite concedit aequalem, quia exceptio firmat regulam in contrarium . . . cum.S. D ni L a qDe.
143쪽
que.=De fun. si Dr. Vnde cum Pontifex excludat solum maiorem facultatem, censetur concedere totam illania, quam habent Parochi. 5 Et ex his soluta manet ratio in oppositu in . Nam reseruatio est in potestate Episcopi, dum stat intra terminos reseruationis non aute, quado sel, specie reseruationis limitatur iurisdictio Regularium , quae non potest ab Ordinario limitari, cum sit concessa 1 Summo Pontifice, ut alibi dictum est. Ut autem reseruatio sit intra terminos reseruationis, debet reseruare proprio iudicio Episcopi, ut constat ex Trident. ctoton. 3. Neque sequitur, quod non possit dare viii,& non alteri facultatem absoluendia reseruatis, quia facta reseruatione, facultas absoluendi conceditur per delegationem; est autem in potestate delegantis assumere, quem libuerit, ad munus Dat electio Confusinissim lis entia νο-
prysacerdotis. et a faetio ii a olo di a referuuis rent f a ab Episcopo aequiparetur ordinaria. δ Ruinam dieatur deterioris renationis.' Cur periores Regularis os ni ab lui asius referuatis, a quibus possunt i M- soluereio Gando habens facultarem di ιnfanes f tinfui fluorem eam alteri commiti
tem in ordine ad absolutionem sui ipsius comittere alteri, tradit Bordon. in Consii se Regularib. Eest. 39. n. 63.
delegatum, prae zertim quando eligitur fecti. ar. G.nu. r. Sed hi non loquuntiar
industria persenae, ut in casu nostro. uniuersaliter, sed latum de superi 'ribus
, qui habet facultatem ab Episcopo absoluὸndi a reseruatis eidem Episto- Io,possit committere alteri, ut seipsum absoluat ab hyem reseruatis.
3 Habent facultatem ab Episcopo ab oluendi
a riseruatis, non pote I atieri commit
Re ruatio erit re trictio iuris ictionis. sit facultas assoluendi arseruatis. 3 Facuitas ab luendi a refer tia est pro δε- A fro interiori. s Communicatio iuriffictionis in ordine ad forum conscientiae eri actus itiris lGο-
6 Non pote i consuetudine indiuidui, ut
localibus Regularium, quod nimirum, quando habent facultatem absoluendia reseruatis intra religionem, possitiat pro seipsis committere alteri talem facultatem, in quo est diuersa ratio, quia talis facultas est concessa ob distantiam superiorum maiorum, atque adeo pro toto
Conuentu, cuius ipsi sunt partes, & in hoc casu loquitur Miranda. Coriola nus autem loquitur de facultate, qu1m habent ijdem Superiores ex priuilegio, det qua in f a. imo addit, quod quando talis facultas est limitata ad j ubditos,non postulat uti tali facultate pro seipsis . et Prob. quia talis facultas generalis absoluendi ab omnibus reseruatis aequiparatur potestati ordinariae: usquisque autem potest uti potestate O diri ariata, quam habet etiam pro seipse. a. IIabens hanc sacultatem pro alijs. si non posset ut etiam pro seipsis, esset deterioris conditionis, quam coeteri , quod non debet admitti . l. Praelatus regularis potest uti
pro seipso ijs priuilegi s in ordine ad
absit ut onem 1 reseruatis, quae habet pro subditis, quia, cum habeat talem f. cultatem a Principe, potest illam subdelegare saltem, quando est ad uniuersit
144쪽
An qui habet facultatem, &c. Quaest. I Q. I 2
ρο- cum illa, quam habent consessisti. cum rua: ib. ubi Glos cit's alia iura, nisi qua possunt absoluere 1 non reseruatis. talis subdelegatio expresse prohibeatur, Haec autem iurisdictio non est commu- ut notat Ibia. Glos verbo D legatus. 4. Ha- nicabilis alteri, si quidem consessarii non Lens facultate dispentandi coeteros po- possimi alicui tribuere facultatem absol- teli alteri committere in sui fauore iam uendi etiam seipses ab ijs peccatis, siue eandem facultatem, ut docent commu- in generali, siue in speciali, a quibus ipsit niter D'ctores, quos occasione dispen- possunt absia luere. Cuius rei ratio est, sationis in ieiunio citaui in Praxi ieiuni j. quia non habent talem facultatem per Deci . I I .nu. 2. ergo etiam poterit com- modu potestativae iurisdictionis, & tan- mittet e alteri, ut seipsum ab luat 1 re- quani ordinariam annexam muneri pa- seruatis, ii habeat ipse iacultatem ab l- storali, sed tum per modum ministeriuendi ala omnibus . commissi. 3 Sed negativa sententia, quod nimiru non po:lit alteri committere talem ficultatem neque in ordine ad se,tenenda est,neque in ordine ad alios, ut docet G ras Ion . I. De poenit. Et sequitur ex dictis Cen r. I. quaesi. 66. nu. cqtient. ubi ostensum est, quod habens facultatem vn uersalem ab Episcopo
absoluendia reseruatis eidem Episcopo non potest etiam proprijs subditis eam subdelegare, etiam in ordine ad particulares casus, quia per talem facultateria
non conceditur iurisdictio, in qua selum te it sandari subdelegatio, sed solum
nudum ministerium, ut habetur ex Cap. L. s.caterutri. De Uncio delegati.
6 Ratio autem est . quia facultas absoluendi a reseruatis concessa 1 superiore non est communicabilis alteri, &ideo , qui illam habet, non potest ean alteri tradere siue in ordine ad se, siue in ordine ad alios,quod satis ex eo constat. Quod reseruatio casuum non est aliud, quam restrictio iurisdictionis ,&fac nitatis absoluendi quo ad aliqua peccata, Vt docent comuniter, est notant inter alios
de concessio facultatis absoluendi 1 reses ualis non est aliud, quam ablatio huiusmodi restrictionis, seu ampliatio eius. dem iurisdictionis, quam alias habet in ordine ad absoluendum a coeteris casibus non reseruatis; atque adeo est con- esso iurisdictionis eiusdem rationis. Centur. II.
3 Quodam plius confir. mi habet
sicultatem absoluendi a peccatis etia ri reseruatis, habet iurisdictionem in solo foro interiori; & haec iurisdictio nullo pacto extenditur ad forum exterius, ergo no potest talem iurisdictionem alterico municare etiam in ordine ad seipstini, qui ac 'inmunicatio iurisdictionis etiam in 'rdine ad sorum conscientiae est actus iurisiictionalis sori externi, & potest tantum ab illo exerceri, qui habet iurisdietionem pastoralem pro foro externo ut habetur ex Cap. Omnis sirilis utrissique sexui. de Cap. Disopus. De paenit.-rse Tridelit. s. i . cap. 7. Qui nimirum absolutio est actus iudicialis in foro conscientiae, Ie ideo facultas absisluendi est faculta s exercendi iudicium,& quia iudicium exercetur selum i in subditos, potest solum communicari ab eo, qui habet subditos, atque adeo qui habet iurisdictionem in foro externo . 6 Et sicuti nemo potest sibi elige consessarium,1 quo absiluatur sine licentia proprij Praelati, ita ut nulla c*nsuem ludine introduci possit, ut talis electio valeat, ut decernitur in icitato Cap. spiscopus. De parnit. ct remission. ita nec habens facultatem absoluedi 1 reseruatis potest sibi eligere consessarium,a quo ab iisdem reseruatis absoluatur, quia sunt valde diuersa posse sibi eligere consessa 'riu,&posse absbluere; si quidem omnes sacerdotes approbati ab Ordinario posisunt absoluere in sero conscient ae, non tamen ex vi huius ficultatis possunt iii ieligere consessarium : unde nec etiarn facultas absoluendi a reseruatis erit fa-L 3 cultas
145쪽
ir ue Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
cultas eligendi sibi consessarium pro ij si
Neque obstant, quae pro opposita sententia allata i sunt; negandum est enim ad i. quod facultas absoluendi ab omnibus reseruatis concessa ab Episcopo aequiparetur potestati ordinariae . Tum quia iurisdictio ordinaria est pro soro externo ; talis autem secultas est tantum pro soro interno. Τum quia talis facultas est tantum facultas ministerialis, ut dictum est, quae alteri commit ii non potest, praesertim cum sit tantum pro soro conscientiae ,&ideo non possit
extendi adactum seri externi , qualis est concessio facultatis abseluendi pro soro
8 Ad x. non sequi,quod sit deterioris conditionis, quia is dicitur esse deterioris conditionis, qui non habet, quod alias habere debet, & quod habent coeteri, qui sunt in eodem statu. c autem habet iacultatem absoluendi 1 reseruatis non caret aliquo, quod debeat habere, quia hoc est generale omnibus, qui non habent iurisdictionem in foro extemo, quod non possint sibi eligere iudicem pro sero interno. Imo est supra coeteros priuilegiatus , nam habet ministerium commisitim, quod coeteri non habent. V Ad 3. Superiores rellulares habere speciale Privilegium, quo possunt sibi eligere consessarium pro abselutione a reseruatis concessum ab Eugenio IV. ut
habetur in Compenae priuileg. mendicat . verbo. Absolutio ordin. quo ad Fratr. .37.
Deinde possunt etiam sibi eligere consessarium pro absolutione 1 reseruatis, quia facultas, quam habent ex priuilegio absoluendi proprios subditos a reseruatis eis concessa est tanquam ordinarijs propriorum subditorum , unde est ampliatio quaedam ordinariae iurisdictionis ipsorum; de ideo potest committi alteri in fauorem illius, quaeipsim habet, quia est iurisdictio pro soro externo . Vnde solum delegatus a Principe prostro externo potest subdelegare;& in hoc sensu procedunt iura allegata.
esse facultatem iurisdictionalem, quando est pro sero externo unde qui illam habet vel tanquam ordinariam, vel tanquam delegatam potest uti in sui fauo rem, quia talis potestas potest alteri c5- mitti. Si vero sit facultas dispensindi pro soro interiori, non potest uti in sui beneficium, quia non potest alteri committi,cum talis commissio sit actus iurisdici onis in sero externo ia
is, si Episcopus reseruet sibi atiquos ea.
sus, censeatur cessare reseruinis ab
rum fatita per legem. Evasi. I 6s.
a Negasius opinio. et Ludia facis o isti oris bomo, non demimus Iubisita a Me. x Episcopus referuans Abi aliquos esses DLutacitὸ reseruator a ope. 3 Reseruatio aliquorum ιaseum Lut laxa sitie
4 Omisium, seu non expresum habetur pro
Vod son cesset aliorum reseruatio, si stabilita sit
perlegem, tenet Bordo.' nus in Cors Regular. Resi. 6 I. num. 3 I. Quia reseruatio illa,&quaelibet ordinatio , qua iacit legistator, ut homo, non habet vim destruendi, quae sunt stabilita a iure, vel per ipsum, vel per suos p decesseres, vel Per Sy
2 Hoc tamen non obstante oppositum tradunt Comitol. I. Respons.morial. quae La . Homobonus De eo uir serua . CV. 3. S. Vtiorum Casium. Floro nus De casib. Reseri cap. . f.8. Leetana in
146쪽
An si Episcopus reseruet sibi, &c. Quaest. Ios. Iaz
nmma. Verbo. Casus reseruati . num. .
Quia nimirum reseruans sibi aliquos casus censetu ceteros negligere, & quia inclusio unius est exclusio aliorum . Cap. Nonne. De praesus.
3 Quam sententiam probabiliorem puro in casu, quod Episcopus non iaciat mentionem de reseruatis i lege,& in reseruatione non sit aliqua dictio implicativa at iis reseruatoru a lege. Tunc enim in reseruatione exprestio casuum stat taxatiue ad nominatos, atque adeo eos tantum censetur sibi reseruare, & coeteros relinquere sub facultate Cosessariorum. Explicat namque in tali reseruatione suam metitem, de illam ordinat ad notificandos casus sibi reseruatos. Vnde cum volunIas non operetur, nisi quatenus exterius manifellatur. LSι repetendi. U. De condict. obca . & notat Rota D
si non explicat aliquo pacto, se addere
casus expressos casibus iam aIias reseruatis,censetur coarctare reseruationem adsistos expressos, cum faciat talem reseruetionem non tanquam additamen-
tu alterius, sed vi declarativam simpliciter casuum reseruatorum.
4 Et facit pro hoc, quod ommissum,&u non expressum habetur pro omisib. De liberis, opoph. Et
Cap. Inter corporalia. De translat. Disco α Cap. Diledicis. Deos. Ordinar. dc Cap. Is,qui. De sentent. excommunicat. d.
hal et locum in omnibus dispositionu
etiam in dispositione Episcopi quo ad
Casus reseruatos censentur omissi rese uati a lege, quando in reseruatione ,
quam pro se specialiter instituit, eorum
An reseruatio casum comprιhendat missa pectiva ante reseruatisnem. s v M M A.
1 A mativa opinio. a Raseruatio non comprobendit petraita commisia ante reseruationem. α rata sit caseus rseruatus. a Finis referuationis casuum. 3 Lex non plus extenditur, quam extenda r
is, ex ratio aer bise anti icti aeesset. 3 Intentio legi oris non plus se mundit, quam δε exrandat is . alis ui dux mentisi.s Lex γραδε extendit ad praterita. 3 inae babcnt caisi se praeterito, non iudi
6 Ω--δε referuatis ensia res ingas iuri Limmm Consessariorum.1 Artem assirmativam tenent Floronus Decasb. reservat. st cap. r. num. I7. Ugolin. De in . O potes. uisopi. cap.39. nu. a. Ver. . auare. Naidus verbo, Casus, nu. 7. Bordon. in Consi. RegulaF. Refit 38 num. q7. Quia nimirum in reseruatione no attenditur tempus comm sit delicti, sed tempus absolutionis: via de cum temporo absolutionis sit consessarijs restricta iurisdictio per reseruationem iam iactam, non poterunt absoluere 1 peccatis, licet commissis ante reseruationem . Hoc tamen limitant, nisi reseruans se explicet, quod velit reseruare solum peccata in futurum committenda ;&nisii imponat censuram; quia, cum censura notia
possit referri, nisi ad peccata comittenda, reseruatio quoque ad illa solum re-
147쪽
1 18 Quaest. Mores. Cison. Centur. II.
seretur. Et nisi fuissent talia peccat in culpabiliter oblita in consessione facta
2 Sed non comprehendete peccata comissa ante reseruationem mihi omni .no dicendum videtur iuxta communem doctrinam eorum, qui volunt, finem reseruationis esse obviare peccatis, quam inter alios tradunt Homobon. De e.sibus
Eos e. Et constat ex definitione Casus
reseruati, quam tradunt communiter, dum dicitur, quod castis res uarias ea peceatu mortale, cultis assolutionem Episcopus, velquiniurisdictionem Disopalem habens , si referuat, quo Chris deles a
grauioribus eti*is ab tinentes in chrisiano osseu contineanean & desumitur ex Cap. Cum in cunctis. De electione. ibi. Vt quos Dei timor a malo non reisoci, Ecclesia ticae fallem coerceat seueritas disciplinae. & ex Concit. Trident. F. M. Cap.7. de pomis. dum docet, Praelatos debere uti pol state reseruandi pecςata in aedificatione, non in destructionem, hoc est tali pacto, vi sit ordinata ad extirpanda peccata.
reseruatio de nouo non se exisndat ad peccata iam commissa, licet non consesia. Lex enim non plus extenditur, quam se extendat finis,& ratio ipsius, ob quam proxime legissator mouetur. Et proinde cessante ratione legis, & causa finali, cessat etiam lex. l. In omni. F De adopti nil .det. uod diritam. . De pactis. Sel. Adiagere. f.'amuis . De iurepatron. & Cap. Ei s Chri tui. De iureiur. Quod habere locum etiam in legibus, & statutis no
oel. Conss. 86. Ludou. Rudolphin. lib. r. Variar. quaesi. 33. nu. Io. Et ratio est,quia cum finis moueat te satorem ad condendam legem, intentio 4psius, ut pote directa ad finem, non plus se extendit, quam se extendat finis, &. ideo non se extendit ad illam materiam, in qua non reperitur finis . cum autem lex non obli get, nisi secundum mensuram intentio-tionis legissatoris, non obligat circa eam materiam, in qua non reperitur finis . Cum ergo finis reseruationis ab luti nis non habeat locum in peccatis comniissis ante reseruationem, non oblio
bit quoad ipsa. ' i Quod etiam confir. Causi finali, l
est dux mentis, ut notant Ancharan. COGI. 2 4. num. q. Roman. Cons. FQ3.ntim. 7. quia cum mens,& intentio moueatur a fine, sequitur motum eiusdem finis & ideo habet illum progressumo, iquem habet finis. ergo intent o non fer- tur in ea, ad quae non trahitur eri fine. 4Non trahitur autem, nisi ad ea , ad quae lipsese extendit. Is Rursus. Cum reseruatio quo ad udispositionem imitetur Ieneni. &Iex de lnouo aliquid disponens non trahatur
ad praeterita, sed Qtum ad sutura.f. Le es. C. De legib.de Op.Cognsent. & Cay n. De consit. sequitur, quod ea, quae habent causam de praeterito, non clebeant iudicari secundum legem nouam , sed solum secundum ius antiquum. Et Pr
dixit, leoem subsequentem non extendi ad praesentia, quae sunt conneXa cura L praeteritis , ergo nec etiam reseruatio extenditur ad absolutionem depraesenti quo ad peccata de praeterito, quae co- misi i sunt ante rest ruationem. 6 Ex quibus solutum manet , quod in oppositum num. I. allatum est. licet enim reseruatio restringat de praesenti iurisdictionem Consessariorum, restringit tamen solum quo ad peccata committenda, non autem quo ad Peccata antea commissa , ct ideo remanet Iibera pro absolutione illorum quia sicuti censura non potest respicere, nisi peccata committenda ex eo, quod respicit prae-
struationem ab ipsis ; sic & reseruatio, cum sit propter praseruandum 1 peccet, ltis reseruatis, non poterit ordinari ad
148쪽
An alloquentes Moniales, ct c. Quaest. L6 . I et
peccata iam commissi. Sic licet lex quo que siget iudicem de praesenti ad iudi candum sociis dum ipsem, non tamen, ipsim obligat, ut de pi ceteritis iudicet iuxta ipi ius praescriptionem, nisi sit lex
declarativa. anquentes Moniales exemptas incidant in excommunicationem latam
contra alloquentes bise licentia.
1 opinio asemos. a Pacultas Episcoporum quὼ ad clara rarat a Moniatium exemptarum non te ex tendit ad ADquutiomm.3 A quens ne he ntia Moniales exemptas an incidat in cens aso c. 3 Letaei Episcoporum non obviant subditos in Monasteriis exemptis. Auoquutio cum Moniatibus exempns non -' . subes iuris letioni Episcoporum . tra pro ritim territori u non exercri quis tu diectionem. s. Censurae non figant extra territorium. s Monas ieria ex. mpta sunt tanquam extra
a nitur . excommunicatio, fatmentio etiam de accedentibus ad Monasteriaeexempta, docent Rolaiad. ii Valle Consi ς; .et .3. Genuens. n Praxi Curiae A chieps opalis A espoLCap. a , . quos citat, &sequitur Bellochius De cos b. refer-Icr. 2. Fr aft. 9. I 57. di sumunt argum . ex Tridentino Concit. 11s. cap. s. De regular. ubi Moniales exem.'ptae quo ad clausuram sui sunt Episcopis tanquam Apost licae Sedis delegatis, Scideo eo: sunt per censuras impedire alloquutionem cum ipsis.1 Sed non video, quomodo e3 hoc loco Concilij haec opinio deducatur. Aliud est enim clausura,& aliud alloquutio cum Monialibus . neque quod quis alloquatur Moniales inseri detrimentum aliquod clausurae, ut per se patet. Vnde, cum non possit delegatus excedere terminos suae delegationis, ali quin nulli ter procedit, non potest Episcopus ex vi dele g. ationis in ordine ad clausuram Montalium exemptarum s immiscere circa alloquutionem cuia
3 Itaque tenendum est, quod alib-quentes Moniales exemptas sine licentia non incidant in exco in unicationςia . latam ab Episcopo contra alloquentes sine licentia, etiamsi in suo edi ita mentionem faciat de Monasterijs exempus iuxta eorti doctrinarii, qui docent quod i
subditi Episcoporum , dum sunt iii Monasterijs exemptis, noti tenentur seru . re ipsorum leges, quae obligant persona'. liter. II istulit HeiariqueZ lib. I 3. 5 et
Et colligitur ex Concit Trident. S et .
cap. L2.De reformat. ubi decernitur, quod
in Ecclesiijs Regularium seruentur festa indicia ab Episcopo, α Interdicta ab ipso imposita via de iit, thiod secluso tali prae
cepto non teneantur seruare , atq; adeo .
quod praecepta, dc statuta E pscopalia... non habeant locum in Ecclesijs ,& Mo- . nasteriis Regularium exemptorum. Cum ergo accessus ad Monasteria Monialium exemptarum, de alloquiitio cum ipsis consumetur in loco exempto, ita ut non veri ficetur, quod quis accessiserit ad Monasteritini, nisi saltem limina ipsius sit ingressus, sequitur, quod delictum non subsit censuris F. piscopalibus, uiano ligant in loco exempto: & quia elictum commissum in loco exempto est
149쪽
13 o Quaest. Moral. Canon. Centur. II
est extra iurisdictionem ordinarij O 38. &alij . Quia nimirum tale statu
LNtim uidereo. De priuile . in s. tum praeiud cat exemptioni, qua persis Rursus cum nemo possit in alieno nae,&loca ecclesiastica sit btrahititur tu territorio, & extra propriuexercere iu- risdictioni laicali. Cum ergo etiam ino risit ictionem Clement. i. De foro com- nasteria exempta sint subtracta iurisdi pet. & Clement. Pastoralis. g. Numquid Goni Episcopali, statuta Episcoporum, etiam. De re iudicat. de L .F. De itiris A. in quibus fiat mentio de ipsis, erunt aul. om. iuri & L .f. De OGGO Praefecti tis. sequitur, quod censure non ligent extra
proprium territorium eas imponentis, ut decern itur in Cap. Vt animar m. De conHit. in 6. Locus autem exemptus,
quamuis sit in territorio, non est tamen de territorio , sed quo ad hoc comparatur loco existenti extra territorium,quia neque in ipso, sicuti de in alieno territorio potest ordinarius ex ercere iurisdictionem , nisi in casibus a iure concessis. Cap. Cum Discopus. De sic. ordianar. in 6. Non ergo censurae positae ab Episcopo contra alloquentes Moniales absque licentia habent vim quo ad Monasteria exempta. 6 Praeterea, quando statutum diri-zitur quocunque modo ad persenas, &Ioca exempta, est ni illa desectu iurisdictionis, quia iurisdictio non se extendit
ad ipsa, cum obstet.exemptio. Unde salutum laicale, in quo fit mentio ecclesiasticorum,aut Ecclesiarum, est nul Ium, etiam si aliti fauorabile sit per Cap. Ecclesia Sinariae. De conHit. de Cap. I . De rebus Fret f. n n alienan. & tradunt communiter Abbas in cap. Clericis. De foro cc ei. I mola ibid. Cardinat. in cap.
Idetur statim negative respondendum . quia cum ipse repraesentans duas persenas nempe pupilli tanquam tutor, ει Propriam interiit contractum, non Potest amplius contra ipsum ire, quia nemo
potest impugnare proprium iactura . l. III Nων repraesentis propriam personam, er pupim. t Nemo potes impugnare proprium factum a Tutor potes impugnare contractum Me innium cum pupilla. α su an sex re it potes quilibet impugnMe
propriumfacium. 3 suasunt irrita babentur Ononfactis. 3 Privata votantas, non aeualet Iegi. Genum contra legem pressumitu mav Ie-
4 Lex es regula disi ni operariones. 1 rea erit probibita iure naturari, O Ono
6 Mutuumi nonstgratis, non imutuum. 6 Emptio non ei I empti relis pretio . 6 Vitian ub antiam eontraritas reddit etiam
150쪽
An Tutor improbare possit, Sc. Quaest. I 68. 1 3 i
' Cap. Veniens. De sits praesuterorum . & Cap. cumsiper. De concession epraebend
&per alia plura iura. & explicant late
, Tiraquel. De retram confing. F. 2. Glosin num. 27. & Ludovic. Molin. ub. 4. De primogen. cap. I . ntim. I 6. in 1 Tenendum tamen est, quod posi sit impugnare. quia licet regulariter noni possit improbare proprium factum, pol test ramen, quando ipsi resistit lex , &l ipso iure est nullus. per te X. l. Pos mor
in L Cum ci matre. ver. Item non obstat. C. De rei vindicas. Alexand. Consit. I 23. nu. f. lib. I. Grammat. Deci f. I 2. num. I
' 3 Quae enim irrita sunt, quia sunt co-tra ius gesta, habetur pro n6 iactis. Non ' Abitim. C. De legib. dc L Iubemur. F. Prael dia. C. De Sacrosanc. Eccles dc Cap. contra ius. De reguntur. in 6. & tradunt Doctores in i I. l. Non diatum Bart. & Iasilid Bald. in L 1. C. Si quid in famae m. Cardosus in Praxi. vel bo. Factum. i num. a. Quia, cum lex resistat, voluntas actum gerentis non praeualet ; & ideon potest ab ipsa desumere validitatem. Stante autem inualiditate , non tenetur
stare quis proprio facto, quia cum lex non possit esse sibi contraria, non potest obligare, quod quis stet illi facto , quod ab ipsaimprobatur. Quod etiam habet locum in sero
constientiae . nam omne,'quod gestum est contra legem, praesumitiir male gestum , & inordinatum , si quidem lexi est regula ordinans actiones humanas. . a.b. De legib. de notant Aris. io. Eth. cap. p. dc D. Th. I. a. quaes. 92. Q. a. Vbi autem commista est quaecunque culpata
qualis est omnis transgresso lenis, habet locum poenitentia, nec lex potest illam prohibere, quia non potest uere iniquitatem 1, imo lex naturalis, S diuin obligat ad poenitentiam de ijs omnibus , quae mala gesta sunt. Vnde semper licebit ire per poenitentiam cotra proprium
s Ex his ergo fit, quod possit tutor
ire contra contra Quin usurarium a se initum cum pupillo, quia . cum usura sit prohibita nedum in iure Canonico praesertim in Concilio Lateranensiijub Leone X. V io. sed etiam iure ciuili,ut notant
Decius Cos'. 39. ver. Quarto etiam. Se Io. Baptista Lupus in L Cur. bis . . 3.nti. 36. C. De act. em . plures citans; omnis contractus contrarius est ipse iure nullus, praesertim quia usura est intrinsece mala. & ideo, qui reus est usurae, potestire contra proprium .factum. 6 Quod si dicas cum Gai L . r. οἷ- fruat. 'V . & aliis. Reijci tum usuras, & subsistere contractum in ration Omutui. l. Pecunia. Se l. Vbras. δέ LPlacuit. st . De Osiris. ω. Cum aErgas. l. Cum eos. C. De uris. Resp. hoc susscere , ut possit contrahens qlio ad hanc partem impugnare contractum. Dein d . quando mutuum non fit gratis, non est amplius mutuum, sed fit usura, quae est intrinsece mala, quia non minus est doratione mutui, quod sat aratis, quania de ratione temptionis, ut nat mediant pretio. Sicuti ergo emptio no est emptio secluso pretio. s. Pretium. Instit De empl. ita nec mutuum, si non fiat gratis. quia generaliter , quod vitiat substanti an contractus, reddit ipsum nullum . Cap. An. De coniti apposit. Confici Quae fiunt prohibente lege, n ulla sunt. Non dubium. C. De legib. ibi. auae lege eri prohibentur, sistieris acta, non olum inutilia sed etiam infecta habeantur. de Cap. Imperiali. 2 . quaeH. a. ibi. auia, qua contra legessiunt,
habenda sunt pro infectis . dc Cap. a
contra. Dereg. iur. in o. Cum ergo omnis contractus usurarius 1 lege prohibe