장음표시 사용
121쪽
Quaest. Mors. Canon. Centur. .II
1iit per se primo de personis , sed de aliqua materia, comprehendit omnes per nas, in quibus locum habet illa materia, nam ratione materiae trahuntur ad
subiectionem respectu legis,quia in ipsis est casus legis, & proinde cessat dubium, & disputatio, an comprehendantur sub
dispositio Pnntificis habet pro materi Ρusum iacultatis ingrediendi Monasteria Monialium, quo ad eos, qui ex officio
possunt ingredi absque aliorum licentia, quam facultatem ita moderatur , ut reducat ad casus necessarios; ergo facultas ista est moderata in quocunque sit, etiasi non habeat Pontificalem dignitatem , nec sit Praelatus regularis. 8 Quod eo amplius constat namiammonialium quieti tonsulere volente
hic autem finis habet locum in omniabus , qui curam gerunt Monialia, etiamsi no habeant Pontificalem dignitatem , quia & per ipsos turbaretur quies Monialium, si pro libito ingrederentur eaarundem monasteria . Vbi autem finis habet locum, habet locum etiam dispositio legis, quia attendenda est mens,&intentio legis l. Scire leges.st. De legib. dcl. Non aliter. 1 De legat. 3. Imo cum lex sit condita in fauorem Montalium, de bet extendi ad omnes, qui quocunque modo comprehenduntur sub verbis legis fauorabilis, quam inter alios tradunt Bald. in Lam se patris. C. Vnde liberi
legib. q. I. p.8.nu. 9. Ij autem, qui habent curam Montalium, etiam si non sint Regulares, , nec habeant Pontificaleii dignitatem, comprehenduntur sub illis
ouando adest eadem ratio, adest etiam verbis C st6itutionis, P aelatos omnes , tam eadem lex non extensiue, sed dispositi- seculares, quam regulares, quibus cura, Oue. l. His solis. ver. Satis etiam caute . c. regimen Mona Ieriorum Montabu quouis De reuocan. Anai. & l. Illud. C. De Sacro- modo inctimbit. Imo Pontifex non praeon I. Eccles& l. Item veniunt. Ait Sena- stitisset,quod,ait, se praestare velle, inquit
et erἷors nisicat. Eadem autem ratio est in omnibus, quibus cura Monialium incumbit , siue habeant Potificalem dignitatem, siue no quo ad iacultatem ingrediendi monasteria, cum de eodem quoad omnes agatur, & de restricti ne facultatis ingrediendi septa Monialium ad casus necessarios, ut non sit liberum habentibus facultatem ex ossicio, pro libito ingredi. 0 c d etiam confir.ex fine legis,qui est fauor Monialiu : habet eium Poti se .
No omnes hae talidinis materiam tollere vo- tollere υolentes. Non sustulisset autetri
omnem materiam dubitandi, nisi disposuisset quoque de ijs, qui habent curam Montalium,& non sunt Regulares, nec habent Pontificalem dignitatem. Io Nec obstat, quod pro Opposita parte allatum est, quia verba illa. uocirca unit emos,insinguli s scopa.r,cte. non simi verba dispositiva, sed hortativa adseruandam dispositionem priemissam, ut constat ex verbis subsequentibus, Serio monemus , Extensio aut ei legis attendenda est ex verbis dispositiis uis; non autem e X hortaticis. Et certe monstruosum est et, quod Episcopus no
possit vii ad libitum facultate, quam ha bet, ingrediendi septa Monialium ; de quod posset Abbas exemptus, & vicarius eiusdemEpiscopi in absentia ipsius.
122쪽
An praelatis eculares,&c. Qua ars'.
- Ο Imo stando in his verbis comprehenduntur alij quoque', qui non habent pontificalem dignitatem . nam nomine Episcopi veniunt etiam Praelati inferiores habentes iurisdictionem quasi Epistopalem. Vnde dispositio Tridentium es a I. cap. De refirmat. quo ad unionem beneficiorum, licet Iobatur, de Episcopis, extenditur etiam ad alios
Praelatos, ut quamplures citans notat Sanchez lib.7. in Decal. cap. 29.num. Ibo.& Barbosa De potest. Discopi allegat. 66. qui similiter alios citat. Sic etiam eadem bes. cap. 8. de reformatione dispositio quoad visitationem, licet procedat quo ad Episcopos, extenditur etiam ad hos Praelatos, ut cum pluribus notat Bartiosa ad citati Cap. 8. Concili, identini. Imo etiam appellatione Episcopi venit vicarius Generalis, nisi excludatur, ut notant Glos in cap. unicum. Ver . bo. Per Episcopos . De capel. monach. in 6. Franc. nu. q. Felin. in Cap. Si quis cγntra .
. num.q. ver. Sed caue. Deforo compet. COn- . rad. Lancel. in tem . om. iud. lib. 6. cap. 6.
Narbona De appellae. ἀ Vicario ad uis
Resol. lib. I. Res . Ii 2. Casu 3 I. ver. Et pro die D. Paris. De resignatilib.7.quoi. q.
An in admirundis de nouo congregatio
nibus clericorum Saecularium conuo- .
bet in eruenire consensus ahorum RG agularium. 3 Iim Acretum innovatum ab VH. VIII. 4 Lex odiosa non mundenda ex similitudinerationis. Cia iisi non veniunt nomine religiosertim. 3 Profundatione Congregationis Corieorsiferularium requiritur eoAfra I regu
6 Vbi aderit identitas rationis ades earim tiae comproben uri non extens 8. Extensio eo rebe sua babet locum in leo se paenau.
8 Et in paenali, is eorrectoria Amia, quat do ui expressa in lega ratio i a. ρ Constitutis, quod non possut fundari noua monaseria ne eo sensu Regularia prsm lentium, es fatio bias. 9 mando lex censenda sit fauorabiais. Io Constitutis, tuod non possint fundari noua monasteria die. e fauorabilis otiam de nouo iutroducendis.1r An consessari ossicitantes ueros debuerim denunciariante Confli tutionem Gret Ην XV. eontra ossicitatores. Ir Cafui, in quo militas eadem ratio, iacitu
123쪽
eiunt pane eiusdem qualitatis,& curant, quod etiam clanculum introducatur sa-rin1 in urbem. Accidit casus, quod quidam illam introduxit, tanquam si esset personae ecclesiasticae, sub cuius nomine in ingressii um s notata fuit. Id ap-pestator restiuit, & instauit coram iudice, ut farina confiscaretur, de sibi iuxta leges adscriberetur, quod a iudice statim praestitum est non praemissa in sormatione, cuius reuera esset illa sarin: is, nec audita parte. Persona ecclesiastica, cuius nomine farina est importata in urbem comparuit coram iudice, & ut
eratificaretur domino farinae, dixit, esse suam propriam, & iudex statim iussit, farinam confiscatam restitui. Dubitatur modo, an dictus ecclesiasticus teneatur ad aliquam restitutionem. In hac difficultate hoc certu est; quod sententia, qua farina fuit confisca ta, oc adiudicata appaltatori, nulla fuit, ut pote lata parte inaudita, nec etiar
citata, ut communiter docent Bar. ια I. Prolattim. C. De seni. O in 'erloquut. om. . Alexan.in I. a. c.eodem. Iasi M. Dec. consiL6o I. nu. II. Vantius Denusiit.sensi ex defect. num. 2. Omissa namque
citatione tolluntur de sensiones, quae sunt de iure naturali, ut ex Clem nt. Pa forest, . De re iud. Quare huiusmodi desectus est talis, ut neque 1 Principe suppleri possit per ea, qu. e tradunt Bart.
in Extrauam Ad repriae; in i m. verbo. Sine Aura iudicii. num. 7. Alax. Con l. I I. num . . lib. 7. Felin. in Cap. in ricles.
De nulli . Tit. An qualibet sen tent. pof inui. n. 13. Cum enim defensio sit de iure naturali, non potest quis ea priuari a Principe,cum non sit supra aus naturale, atque adeo nec etiam priuari potest citatione, quae est intimatio defensionis.. 3 Rursus etiam certum est. Quod, cum sententia fuerit nulla, nullum babuit ellectuna, ct consequenter nullam
secit mutationem circa. iura partium. .
Sententia nanque nulla non est sententia. l. . C. De sent in brevi q. Heis. & lClement. Patio . . Vistisiar. De re itidis. ldi notat inter alios Tiraquel. in I. Roues . F. me sermone. limis. I. 7ώ-9.1. De ver- lbor. Agni cat. dc proinde habetur pro non prolata, quia nulli ter fieri, & non fieri paria sunt. l. Quoties.s. Qui fiat dare
cogan. Sc consequenter non potest habere aliquem effectum, quo immutet iura partium, de quod non est debitum ,
iaciat esse debitum . lq Cum autem poena imposita 1 le- re, etiam si ipso facto per transgressio -
nem incurratur, non sit debita ante sententiam declaratoriam criminis, ut cum sententia communissima,&vera docent
tere noua edit. Alexander in cSi quis ma- l
124쪽
An si eccles assicus asserat, ct c. Quaest. 3
Hor. cap. t L. m. 3. Solisi in sitillam De
largitione muner. num. ΙΟΣ. Vasque Z
na infligitur ipso iure, &ipse facto, communis usus ita interpretatur clausulam,
VP f. Ei , & ipso iure, et solum inducat
poenam accedente sententia declaratoria criminis, & de se tantum op rretur, ut poena censeatiar insidia, sed siti, conditione declarationis. Et liaec cominumnis interpretatio habetur ex Capyircu s. m. De haereticii. ix 6. ubi ad penam
confiscationis bono: si propter haeresim, quae ipsi, facto incurritur, requiritur sententia declaratoria haeretis. Ibi. Con
bonorum ies rum occupitis fleri non debet
per Principes, adit alios D minos temporales
iuxta Gregorii Papae Praedecessiris no Irideclaration m an e tiam per D s pum loci, et elotiam tersonam Rclesia fruam , quae ser hoc h.: beat pore 1.ιtem, sententias t/r et iam erimine Derit Orom&lgaria. . Cu m, in quam, poena iron sit debita ante sententiam iudicis declarativam criminis, sequitur in casu nostro, quod cum sentent a fuerit nulla, atque adeo res se habeat, tanquam si non esset sententia
sequuta, non sit debita Arina appallatori atque adeo ex hoc capite non adsitol ligatio restituendi. Vnde reducitur disti cultas, an teneatur dictus ecclesiasticus, quia per suum testimonium, licet extra iudiciale, impediuit , ne farinata, adiudicaretur appaltatori.
respondendum esset, quod teneatur ad restitui onem . Quia peccauit contra: iustitiam , nam impedivit, ne per sei tent .am iudicis redderetur alteri, quod debitum erat. Deinde qui fraude, aut dolo impedit, ne quis consequatur beneficium, legatum,aut in stituatur haeres, tenetur ad relli tutionem, ergo i fortiori tenebitur,quando impedit, ne reddatur, quod debitum est. 6 At tenendum est, non oblieari ad restitutionem, iuxta ea, quae tradigni Le-
desina pari. a. sum. triarii. 8. De tu I. comimul. cap. 2 . dADtil. II. sto λ 7. conelus ci tans orellanam Bannes,& asserens, esse communem opinionem Thomiliarum. Lessius tib. r. De itis . iure cap. Ir. Δε.
Obsantibus. Quaten iis docent, quod testis deponens falsiim , quando agitur de poena applicandas sco, aut alteri, non tenetur ad restitui onem. Et hoc est
7 Ratio autem est, quia testis in tu . dicio non tenetur fateri verum , nisi ex obedientia, ct iustitia legali; unde fi di cat salsum, solum peccat contra obedientiam , & iustitiam legalem, non autem contra commutatiuam, nec laeditius alicuius, quod sit ad mulctam , seu poenam, sed solum ius legalis iust tiae.
Et in casu nostro ille ecclesiasticus non peccauit contra obedientiam, quia non testatus est iudicialiter, nec poterat obligari, nec contra iustitiam degalem, sed solum
125쪽
io4 Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
solum contra fidelitatem , ergo non adest obligatio ad restitutionem, na haec solum consurgit ex laesione iustitiae scommutatiuae, aut ad summum iustitiae distributivae . 8 Sed dices. Laedi ius pallatoris,hamlicet non habeat ius ad ea,quae consistantur ante cofiscationem, habet tamen ius ad sententiam consistationis; unde impediens sententiam per attestationem falsam, laedit tale ius. Resp. Neque habere ius ad bona confiscanda, quia solum illi fiunt debita ratione confisca.tionis ; neque etiam habere ius ad sententiam, perquam confiscantur bona ,
quia habet solum ius ad id, quod ipsi per
legem, statutum, aut pactum adiudicatur; unde, cum adiudicentur ea, quae
confiscantur, ius ipsius solum incipit posita confiscatione , & ideo non habet ius ad sententiam, sed solum potest insurgere pro fisco, quod ipsi non impedia
y Instari adhuc potest, salsa attest ito impedit administrationem iustitiae,
ex qua impeditur appaltator, ne consequatur, quod consequeretur, si iustitia administraretur; ergo damnificat, atque adeo consurgit obligatio restitutionis ιResp; impedire administrationem iustitiae non commutatiuae, sed legalis; unde ex hoc non consurgit obligatio restitutionis. Nec etiam ex eo, quod, dum non fit confiscatio, alter non consequatur bona confiscata , quia hoc non est damnum contraius alterius, quia ut dictum est, ante confiscationem non adestius ad confiscanda, sed solum est damnum negativum, hoc est impedimentsi, ne quis assequatur , quod alias assequi
posset; & in directε infertur. obligatio
autem ad restituendum non oritur ex
damno etiam positivo. quod in directe
insertur. Sic occidens Petrum, quamuis si causa, quod Petrus occisus no soluat, quod debebat suis creditoribus, aut non restituat famam, &c. non tenetur Oc cisor ad soluenda debita Petri, aut restituendam famam , &c. non alia ratione,
nisi quia non laesit in his aliquem, sed laesit solum Petrum. Io Nec obstant, quae pro opposita
sententia allata sunt, nam primum I tam manet ex dictis. Ad 2. vero respon. esse disparem rationem de eo , qui Vi, aut fraude impedit, nequis consequatur beneficium, aut aliud commodum, ac de eo, qui impedit confiscationei L, Occultando verum, aut attestando falsum, nam hic non laedit ius alicuius, ille vero laedit,quia facit actionem iniustam, in qua continetur laesio iuris illius, qui vi, aut fraude impeditur, ne assequatur aliquod commodum; stante enim assequibilitate commodi, &quod ipse paratus sit ad assequendum, hiuet ius ad prosequendam assequutionem ; dc ideo si ab aliquo interponatur vis, aut fraus, quλimpediatur prosequutio astequutionis , Iaeditur directὰ, & per se primo tale ius, ct ideo peccatur contra iustitiam commutatiuam.
An Episcopus punire ρψsit Retulares,si
sibi msurpent iura Epistopalia .
pantes iura piscopam. a Eetio a ReguLiriu furpantium ius a li-foatia sibi ieiuntur interdicto . 3 Ordinarii non habent iuri tritionem in Reguiaras, nisi νι expressὸ concedatur.3 Ordina ij non possunt ferro censeras in Re
isdictione Episcopi . uid pro Regularibus Liatuatur in C . cuci plantare. De priuile g. s Episeopui poteH punire Re ulares pertur bantes eitissem linisdictionem. s Conressa iuris Milone cone etantiar omnἰa νsne quibus non potest exerrari.
1 An usurpatio iurium Episcopali,m si peditor tis iurisdictionis.
126쪽
An Episcopus punire, cico Quaest. I sq.
&alij. Atque id colligunt i , Cis Cum plantare. De priuileg. et Verum ex dicto να hoc minime colligi potest, nam ibi tantum per ipsum Pontificem Regularium talia attentatium Ecclesiae subiiciuntur interdicto, α decernitur irritum, quicqvid secerint . ita enim. s.st autem. tqxtus h bet. autem de ' dictis si irribtis diarium est, ab H ι quoque religiosis, qui pr
Itim ioneis ElisoportimpercipIunt rura, contra mnicas eorum Iementiam, Cyrenorem priuilegiorum no reum venire praesumunt, pracipimas obseruari. Si enomcontra innisusum hoc venerint, ct Eccle,sgae, in quibus istapraesti ferant Aiaceans interiurio quod egeret ne irritum halea . tiar. Ex quibus manifestum est, quod Pontifex Alexander H l. innululam tribuit ordinarijs facultatem puniendi Regulares, qui sibi iura Episcopalia usurpant. Imo cum ipse poenas imponat, excludit talem potestatem ab Episcopis.
te habemus certam , & indubitatam exemptionem Regularium ; e X alia autem p. arten 6 habemus ius, quod tribuat
pro hoc casu potestatem ordinarijs puniendi Regulares, sed ad silmmum opinionem Doctorum, quae non facit aliquid certum, sed ad summum probabile.
quando autem certum concurrit cum
opinabili, praeserendum est, quod ce tum est, ct secundum ipsum iudicandit. Hinc videmus, quod quando ius vult, quod Ordinari j possint exercere aliqui iurisdictionem in Regulares, hoc expreL se declarat, ut passim in Tridentino Concilio,& quoad Censuras notat San
chez lib. 8. de matrimonio. disp. Σῖ. nu. 23.
plures alios gllegans, LeZana Io. i. auor.
ptione requiritur speetalis disposuio, ut possint Episcopi exercere iurisdictionε in exemptos , si quidem exempti subii
.huntur eorundem iurisdictioni. Obijciunt omen noni tulit quod in dicto tex. Cap cum Oplantare. I. Od autem. De priuilem quod ui 1- seruentur ab aliis religiosis, quod ebi si tutum est quo ad praefatos Fratres. De his autem statutum est in praecedenti. s. moadon stat es. Quod in ipsos Epi- copi suam potestatem exercere possint.
poterunt ergo exercere etiam in Omnes
Regulares. Sed haec obiectio procedi e X praua intellirentia tex. nam in dicto De confa ibris, est sermo de . oblaetis , qui non sunt vere religiosi, ut clare constat ex verbis ipsius tex. ibi. De con- fairibus hoe oonLtituimus, vis non se prae--δί is si tribui omnino ediderinis in proprietatibus iuremino duxerint σ-JMentam. E le his statuitur, quod si honse tradiderint plene suis se tribus, non
eximantur a sententia Episcopi , Moc est, non gaudeant priuilegio exemptionis . In sequenti autem g. o. auran quod supra 3 feriems igituri, si uentib. statutum fuerat de fratribus a templi , &Hospitalis, extenditur ad omne , Regulares . Statuitur aute pro dictis statribus Templi,& I Iospitalis, quod non possint recipere Ecclesias, & Decimas de manu laicorium sine consensu Episcopi; quod euitent excommunicatos numinatim , & interdictos per sententuino
Episcoporum: Quod in Ecclesijs suis,
quae ad ipsos pleno iure noli pertinent, instituendos presbiteros praesentent Episcopo, quo inconsulto non possint institutos remouere ;& pro rebus temporalibus Instituti exhibeant rationem competentem ipsi I pisc'p'. Quod iii Ecclesia posita in loco interdicto celebrare possint tantum semel in anno . Haec inquam e tenduntur etiam ad omnes Relietiosos. non autem aliquid decernitur quo ad Episcopos circa punistionem Regularium. s Rurrus obiicitur. Episcopus p test punire Regulares exemptos, qui suam
127쪽
i Quaest. Morsi Canon. Centur. ni i
stam iurisdictionem perturbant , Vt notant Innocent. in Cap. Dilectus. in e . De poenis . Salredo in aduit. ad Pract. Diaz Ca 3. liueoa A. S.PMetire. Austr. De
nuel Themudus 1 Fonseca part r. Deci εχ. & alij in Cap. I. De poenis. in 6'Quia nimirum concessa iurisdictione , conceduntur omnia, sine quibus non
potest exerceri iurisdictio. De imνisdict. om. iud. Qui autem sibi 'surpat iura Episcopalia perturbat iurisiictione Episcopi. Resp. usurpationem iurium Episcopalium non esse perturbationem iurisdictionis Episcopi, quia tunc solum perturbatur iurisdictio alicuius, quando impeditur, ne exerceatur. QuandUmtem quis exercet iura Episcopalia, & easbi usurpat, non impedit, quin EP scopus quoque exerceati, sic si alius Episcopus in aliena dioecesi henediceret solemniter, Pontificalia exerceret, non perturbaret iurisdictionem Dioecesini. Vnde usurpatio iurium Episcopalium Dium tunc perturbat iurisdictionem , quando ex hoc sequitur, quod non poD sit ipse Episcopus ea exercere, quod est
An quando Detularis aluiuis declaratur incorrigibilis, psit Ordinarius loci inquirere , an sit iusse, an iniustie eiectus.
quirere, an regularis sit iuriὸ eiectus. a Episeopus non habet ius inquirendi, an stiusa ei mo R gularium. a Sententia Hemonis Regularium notimanda Ordinario.
3 Rerunsree alterius finientiam enam tu i ictionis. η Regulares Omnia ex mpti ab Ordinari'. ' Subi jciuntis Regularet ordinami Mum in eastam pressa. t Artem assirmativam tenet Lauretus de Franchis parit. controueri inter Episco
Regular. ad Decreta Sacra Confregat De
pag. et I9. & citat Cardines. in Clement. I. s. uia vero. ver. Addo quarto. Quia multi sunt eiecti culpa sua, & vivunt laxiori vita; unde dolus ipsis patrocinaretur. Et hoc, ait, esse notandum pro quotidiana practica.1 Sed hoc est prorsus reiiciendum,& tenendum , quod non possit ordin rius inquirere, an Regularis sit iuste, an . iniuste eiectus. In decreto nanque cra Congregationis de Electis, disponitur, quidquid seruandu est ante eiectionem incorrigibilium, in eiectione ipsa, & post eiectionem , & solum statuitur , quod sententia eiectionis notificetur Ord; na-rijs; non autem tribuitur ipsis facultas, quod inquirant, an sententia sit iustata, vel iniusta. ergo non habent talem sa- cultatem , cum a nullo iure sit ipsis tri
3 Ratio autem est; quia recognoscere alicuius sententiam est actus supetioritatis, & iurisdictionis . nam facultas recoenoscendi est etiam facultas corrigendi sententiam,& est subi jcere propriae potestati, quod ab alio gestum est, quod non fit sine exercitio superioritatis; argum .eX Cap. Sementia. ῖς.&Cap. Nemini. I . quae s. q. dcl. I. ista
sine .ss. De quo. del. I. s. De qua. q. De pontium Glos in dict. Cap. Nemini. Besa. in La. C. De fen. experi recit. ubi, Quod sententia Pontificis, aut Principis no potest per alium retractari, quia nimi riun non habent superiorem.
128쪽
Quas persenas positat, M. Quaest i s Io
' .6 Cum em Regulares sint omniano exempti 1 1urisdictione ordinariorum, Cap. Nimis aua. De exces . Prmiator.ae cap. I. S n. de Captaveque aliquis.l Depriui ijLis 6. &ex Trident. Sess. 2I.
CV.2. O cap. a I. De reformat. &Sess. I cap. . De reformat. ibi. Praesenti canone minime comprehens sed exemtii omnis ut,
ct esse intelligretur; Et silum subi j ciani tur in casibus expressis: & hic casus noni sit de expressis, non poterit ordinarius f se ingerere, nec recognoscere, an relii glosiis iuste , an iniuste suerit eiectus.
introducere,quando in casibus permisii sis ingrediuntur Assonasterim Monu y lium. suae ZII 6.
s a Praedati ingredientes monasteria Monia mi qμμ persena possint secum introdm
2 Possunt asseriari Resularibus, ct Novitiis
it A eoetera conditiones eoncurrant.
l α Nομiiij in fauorabilibus veniunt nomine i Regularium. J a Possunt sociari ab Egialtibus Hierosolimit. l lanis, Militarium orianum. nu. 4. Cois risis saecula b. num s. 3 Equites Hieroso imitan univeri religiosi. Equites ordinum miAtarium in fauorabilibus veniunt a peritione Religiosi. Clerici seulares in fauorabilibus veniunti appectatione re igiosorum. t o Laiei honeri. Ovenies dicuntur persona re
6 Verba I sis arripienda fecundum totam titudinem Agniscationis naturalis.' propria Agniscet nomen Ech Uus.7 Eeogibus unde casur .
1 N Constitutione Grestorii XIII. circa clausuram Moniali ii, quae incipit, Dubiis , quae . sub die a I.
Decemb-Iγ8I. decernitur, quod quai do Praelati siue Restulares, siue Saeculares ingrediuntur Monasteria monialium iuxta facultatem ex ossicio attributam, habeant comitatu paucarum seniorum, di religiosarum persenarum. Ibi. Harum tenore au Ibritate Aposiolica declaramus , Pralatos omnes tam ferulares, quam regulares , quibus iura, , regimen monasteriorum Montalium quot ii modo incumbis , s. eultate subi ex ineio attributa ingrediendi mona Ieria praedicta, ita demum avii posse,si Vocianς in in bus necessarijs, a paucis, si ue senioribus religi spem finis comitati. Dubitatur modo, quinam veniant nomine religiosarum persena
2 In qua dissicultate certu est, quod Regulares comprehendantur,& proinde possint associare Praelatos monasteria ingredientes, cum sint cum omni pro prietate religiosi. Unde Nouiti; quom poterunt assumi ad hoc munus, si contingat, aliquem esse seniorem, quia ipsi quoque in fauorabilibus veniunt nomine Religiosi per ea, quae notant Glos in
3 Ex quibus etiam resiluitur, quod possit Prietatus ingrediens Monasteria Monialium assumere equites Hieroseli mitanos , quia & ipsi quoque sunt verE
129쪽
An censiiraelatae ab Ordinariis, Sc. Quaest. IS 7. Io '
4 Si coluisset Concilium expressisset.
Non expressim habetur pro omisso. 3 Rσι Iarti non possimi assiqui Moniales ex Cen HL Fν V. innovantis Consitutionem Boniseely VIII. 6 Ordi νθ quomodo possint procedere eon:
Regulares algoquentes Moniales, Censurae ordinariorum eontra algoquentes Moniatis non tangunt Regulares.
8 Au Ordinam vie delegati possint ferre eensu
ras eontra ReguDines alloquentes Mo. niales.
Sac. Congregationem die 9. April. Is 87. ita declarasse, quando tamen non habent priuilegium, ne possint excommunicari. Rodriqueatrari. Isus=MPy.qIl ver. Ei tetiam. Diana par.3. 1 AZ
bus. Cap. .sea . num. 2oq. nisi gaudeant
priuilegio , quod non possint censuris assici ab ordinariis locorum. Quia licet sint exempti , in casu tarnen praesenti subsunt Ordinariis, cum in hoc pro- cedant tanquam Apostolicae Sedis dele-
pati. Quod si habeant dictum priuiles nium, eximuntur etiam 1 potestate dolegata generaliter quo ad hoc. a Altera opinio asserit, Regularest exemptos non assici huiusinodi censuris, si loquantur cum Monialibus notia exemptis, sed subiectis Ordinario. Ita
l Qui addit, quod assiciuntur censuris, si ' alloquantur Noniales exemptas,& Re- pularib iis subiectas, quia tunc Ordin rius procedit, ut Apostolicae Sedis dei gatus , ex Trident. sessas. Cap. s. Der gula, M. & ideo ipsius censurae assiciunt
Centur. II. 3 Tertia vero sententia absolute docet , Regularesexemptos non assici huiusmodi censuris. Ita Quaranta in Summa Lusiarij. verbo. Monas feria Monialium. vers Dubitari. Barbosa De poteH. Discopi. pari allegat. 2. 2. num. O. alios citans Bonacina Iom. I. quas. 3. Declaus punc. q.
In hac dissicultate hoc mihi certuvidetur,quod Episcopi in ordine ad hoc nullam habeant facultatem supra I mgulares ex vi Concilj Trident. 2 s.
p. s. De Regula ibus . nam licet Bonifacilius UUL Cap.Periculos. De tu Monach. in 6. non solum decernat circa ,
clausuram Montalium, sed etiam prohibeat accessum ad ipsarum monasteria absque speciali licentia eorum, ad quos pertin et , & Concit. Trident. citato loco. innovet dictam Constit. Bonifaci3, non innovat tamen quo ad accessum admonasteria, sed quo ad clausuram ; nam declarat, in quo innovet; ita enim habet mulsely VIII. con titutionem, quae incipit, Periculpse, renouans Sancta Synodus uniuersi Episcopis P obteitatione diuiniimscij , , interminatione maledictionis aeternae praecipit, ut in omniburMona ieri's sibi subiectis ordinaria; in aliis vero Seris
p tolicae auctor Iase elat furam sanctimois uiatium, Ubi υiolata tuerit, HEgenteγ resistit,stυbi inuiolasa e L conservarι maxim) procurenis inobedientes , atque contradictores per censeras GH Mistas, aliasque poenas quacunque appellatione pos tacompescenset; inuocato etiam ad hoc, simur
fuerit, auxilio bracbijs laris. Ex quibus constat, quod nulla sit mentio de acces.su ad monasteria Monialium , sed tanta de clausura. Et quod auctoritas Sedis Am, stolicae delegata non est in ordine . ad Regulares; sed tantum in ordine ad Monasteria Monialium exempta, atque. adeo ad ipsis Moniales. Unde neque ut
deleoti Sedis Apostolicae possunt Epi
stopi ex vi huius decreti procedere tria, Regulares, etiam si contra clausuram Montalium delinquerent. Si enim Concili si voluisset etiam quo ad accessum ad monasteria in nouare, estpressisset, sicut expressit de clausura. iuxta l. Vnica. . in
130쪽
tio Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
autem. c. De eiatici tollen. Sc l. Si fertini. s. praetor ait. ver. Non dixit. F. De acquirenda haereae & Cap. Ad audientiam 2. Dedecimis. & Cap. 2. De tranat. Praelat. Aut
saltem expressisset, quod in omnibus, &er omnia in nouaret. Et facit, quod ha-etur pro omita, quod non exprimitur. Cap. Dilectus. De o c. Ordinari de Cap.
Is,qui. Desentent. excommunicat. de Cap. Inter corporalia. De translat. Episcop. Vnde non subsistit doctrina, quam tradit
s Dicta tamen Constitutio Bonifa- cij VIII. confirmata fuit a Pio Ria, quae incipit, circa Pa toralis. sub I. Kalend. Iunij Iue 66. & cum confirmatiose extendat ad omnia, quae in ipsa con
dictae conuit. felicis recordat. Bonifac. Pa-
VIII. praedecessorii nonri, qua incipit,
Periculos. in sacro Concilio identino approbata , ct innovarae, quam nos auctoritate praefata etiam approbamus, ct innovamus in omnibus, ctper omnia, ae illam di- Lirinὸ obseruari mandamus . Remanet
etiam innovata prohibitio, quod Regulares absque licentia non possint alloqui Moniales. Nulla tamen in hac quoque constitutione tribuitur Ordinarijs facultas supra Regulares contrauenientes; &ideo non pomini contra ipsos procedere , si contraueniant .
6 Solum ergo procedere possunt Episcopi contra Regulares alloquentes Moniales sine debita licentia in virtute Constitutionis Gregorij XV. De exem-Z orum priuilegise. quae incipit. Inscrutabialis. sub die 9. Februars Ioza. ubi habet. Ad haec tam faeculares, quam Regulares huiusmodi nullis priuilegifs, ct exemptionibus tueri se possint, quominus , A deliquerint
circa personas intra septa degentes, aut circa clausuram, vel bonorum admini irationem Monasteriorum Montalium, etiam Regulari tissubiectarum, ab Episcopo loci ialiter, tanquam ad hoc Sedis Aposοlieae δευ-gato , quoties, quando opus fuerit, puniri, is corrigi valeani. Et quia dubitabatur, an sub illis verbis, Si deliquerint cir- ea personas intra septa degentes , comprehenderetur alloquutio cum Monialibus. Sacra Congregatio Concilii repondit, comprehendi. Ita autem declaratio se habet. 2 aeritur, ψn psa dicta con Hitutione, Regularis ab ue legitima licentia accedens ad Monasterium Monialium Regularibus subiectarum, ibique in loco colloqtilis desinato cum Moniali cotiloquens a Diorce no Episcopo tanquam Sedis Apostolicae delegato coercere, O puniri possit. Sacra Congregatio cardinat. Coneiiij Tridentini interpretu censuit, posse . Suam
Congregationis sententiam Vrbanus Vi II. a se relatam approbauit. Cosmus Cardinalis de Torres . Prosper Fagn . nus S. Congregat. Secret. scit tem impressa Roma apud Camera ApoILTypograph. anno 162 Verum neque in his conceditur facultas procedendi per censuras contraea ltransgressores. l
Resoluendum itaq; est, quod censurae latae ab Episcopis contra alloquentes Moniales, non assiciant Regulares lexemptos, siue habeant priuilegium , t quod non possint censuris assici, sitio
non . Et ratio est, quia vel istae censurae sunt latae auctoritate, & facultate ordianaria, dc tunc certum est, quod non assiciunt Regulares exemptos, quia censu- tralata faculta eordinaria non asscit niti l subditos per tex. expressum Cap. A no-
bis. I. De sententi excommunicat.
8 Si vero serat censuras facultato delegata, tunc neque assicient Regul, ires exemptos. Quia facultas delegata in lordine ad ipsos no extenditur ad seren- ldas censuras per modum legis,aut statu- lti; sed solum ad puniendos Regulares transgressores: unde solum posita transgressione subintrat delegatio, ut conlia: ex citatis verbis Bullae Gregorij XV. Aiuiscopo loci Amiliter tanquam ad Boc Sediu
o Iolicae delegato, quoties, O quando ut ferit, puniri,M corriyi valeant. ubi pon-
derandum est, quod fas ultas delegat est tantum ad puniendum , ct corrigen dum. unde cum punitio , de correctio supponat transgressionem, non poῖς exerceri facultas delegata, nisi circa de licta,&transgressiones. Rursus et:am dicitur, quod procedere valeat aucto