장음표시 사용
151쪽
i3 a Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
uersaliter is agere dolo praesiimitur, qui facit, quod de iure facere non permitti.tur. l. Si procuratorem. S. Dolo. A. Mandati . & l. Dolo .1 Ad Iem Falciae & Li .C.
Defluar. de notant Paris Conys. St. nu. 33. de consit. 78. num. 16. voLq. Bart. in Propter veneni. F. Neptis. s. Ad Syllan. Dec. is t. Si irim cum eodem . . I. insine. F. De iurissiae Om. iussi Crauet. Conss. 282. Ad quid teneatur tutor, quando contra num. 8. veri Nono. dolus. MCnochi. Co
Aus ab V se initus cum pupillo ad ipsius 98-ηum. 3O. dclib. 3. Praesumpt. . . I ipse iure irritus. Et ideo esse nullum,
tradunt Sylvester verbo, Vsura. 6. nu. I. Gratus ConsT. I s. num. 3 o. & Conss. 82. num. 2o. lib. I. Cassan. conss. 63. num. II. Tiraquel. De constit. par. 3. limit. 3. num.
16. de habetur ex Cap. r. &Cap. 3. 2 Cap. consuluit. De et furis. inflantiam declaratur eourarius
I Tutor impugnans rant actum a se initum eum pupillo Ut esurarism ,ngsumitti
mair fidei.r meiens,, quod de iure non permittitur 's- sumitur in dolo. x Tutis rescisso eontractu ase inito euripu- δε ad inflantiam ipsius tenetur re mei re pupisio omne damnum. x suanis tutor pVsumatur in dolo. x uando teriasor remittit tutori, quidquid deberent ratione malς administrationis, tenetur ex mala admini batione, adhuc adhuc possent cogi ad reddendam ratio- debet reduere rationem. nem ,&resarcienda damna illata, ut do a Tutor tenetur utiliter tractare reipup Salicet. in L cum nec late. C. DO
a Stante ergo mala fide, & dolo de
clarato nullo contractu , tenetur titor ad resarciendum omne damnunia,
quod ex tali contractu prouenit pupillo, per l. 2. C. Te arbitri tui. dcl. I. C. De haereae instit. & notant Bart. in dies. l. 2.
Nico laus de Neapolim L 1.1. De eisi.
t. Balae in L Gaefortuitis . ver. Sed bitatur de tutore. C. De pignor.aLI. Maceratens alia adducens Variar. Restat. lib. a. Resolui. 8. num 3I. & communiter. Tunc enim damnum impiitatur tutori,
cum malitiose functus sit munere suo, Quae doctrina i m certa est, ut si testator daret tutores, Seremitteret quicquid
4 Tutor temtur de neglectis 4 Tutor unetur messis adminissere respu
Vando tutor contractum 1 se initum cum pupillo impugnat tanquam usura-rtu, &talis 1 iudice declaratur, certu est, quod praesumitur in ipso mala fides, & dolus, quia bona fides excluditur in celebrante contractus contra iura. Cap. aut contra. De regul. iur. in 6. Glos in I. i. C. De de in trum. ubi Bart. de coeteri Doctores. Paris conss. q9. nu.ῖῖ.&CO GL ICC. num. 67. lib. I. Et uni-ini'. F. De adminis tr. tui. quem sequitur Ias in L In actione . circa finem. C. De trans I. 3 Haec autem obligatio ex eo quinque roboratur, quia tutor celebrans c5- tractum usurarium non secit, qaod pro suo officio sacere tenebatur, Cum debuerit utiliter gerere negocium Pupilli. L .F. Omnem. C. De adminiri. aeutori de tradunt Ias. Conss. . in e . lib. 3. Ne-
hoc quoque capite consurgit dolus. l. Dolo. Ad Ieg. Faleiae de notant Bart. I, L Tutor, qui repertorium . num. .ss. De adminis. tui. Socin. Sen. Consi. 46. ηα ε lib. I.
152쪽
An Episc6pi omnes uti possint,ctc. Quaest. iro. I 3 3
lib. I. Crauet. Con stri . num. 2. & pro inde etiam obligatio resarciandi omne Zamnum ,&interesse. Imo tanta est obligatio tutoris c a pupillum, ut icneatur procurare liueresse ipsius, ita ut, si ex negligentia crassa pri. etermittat aliquod hacrum iii fauorem pupilli, teneatur tantumdem rependere, ut tradunt Bart. in I. Tutor, qui repertortam. g. ipos. . De adminis, .cuti Roman. Singui. 37ρ. de Consi. 188.
cap. Con esur. ius e. De tiris. Tenetur enim tutor de neglectis. quid. C. De arbit. ad 2. & l. In quo erit s. . Et debet melius res pupilli administrare quam proprias. l. Tutor, qui re per ortam. S. I. st De adminis, . ttis. 1 ipse enim, quod assumit tutelam, assumit etiam obligationem procurandi uti- Iitatem, & interesse pupilli , unde deest muneri suo, si non procurat, quando debet, di potest,&est causa damatii, Ac deo tenetur resarcire.
ru i 629. circa Regulares quoad con
x matina opinio.. 2 Decretum Vrbani VIII. Alias a nobis Acc. a. circa Regulares non sunt uersale . 1 Tenor Decreti Urbani VIII. circa Regmolar,s Diorces, Gienens 3 Lex non obligat nisi eos, ad quos se A
' Gratia, ct triuiis gium quibui in Higatur
Cessante ea a valle ut in sitio. 7 Ca se aiis coare lata ad locum facit, quodia stio non extendatur ultra Amm. 8 Lex Daboni rationem neralem, e i generatis, luetposita inspZeiaci ' Privilegium quando , lem interpretan-
Io Leae ex identitate rationis non extenditur de persona auper na-, nee de loco ad
it Rescripta Principis etiam in eas bus pari, Diribus babent vim legis iα mi requiratur, ut bubeant Vim legis.
r Idetur affirmatiuὰ respon- dendum. Quia dictum de secretum Vrbani VIII. quod
incipit. Aliaba nobis ore. sum die 3o Ianu rij 16r9. continet rem lani, secundu in quam se gerere debet Epitcopus cum Regularibus circa confessiones , & licentias in ordine ad ipsas, & examet , vel reuocationem licentiae, & circa pr dicationem verbi diuini. Vnde,cum militet eadem ratio in omnibus, habebit etiam vim uniuersaliter idem decretum. Et ita tenet Barbosa in Colle Ian. a Cap. II. ΠΩm. η .sese'. 23. Concit. Tridentini, quem sequitur Bordonus in Consi, Regularib. Re l. 76. num. 83. quatenus docent, quod Episcopus suspendens Regulares a confessionibus audiendis, non tenetur ipsis edicere causam, ob quam suspei adit, sed tantum Sedi Apostolicae, si ab ipsa requisitus fuerit, quia ita statuitur in dicto decreto. 1 Sed tenendum est. Dictum Decretum non habere locum uniuersaliter; sed solum in Dioecesi Gienensi, pro qua sancitum est . atque adeo ea, quae in ipso conceduntur Episcopo Gienensi, non censeri concessa aliis Episcopis, nisi aliunde concedatur. quod, ut manifestum fiat ex inspectione ipsius Decreti, eiusdem tenorem subijciam. 11 Vis
153쪽
334 Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
Vrbanus N. VIII Adfutura rei memt r. Alia, a nobis emanarunt litterae tenorisIριentis: videlicet a tergo. Dilecto filio nostro Balthasari S. R. ta Praesbytero dinali de Sandoues nuncupato, Ecclesiae Gienens. ex concestione, de dispensatione Apostolica Praesuli. Intus vero. Vrbanus Papa VIII. Dilectes uno-ιione Apollica, vel quavissimitare aliis
roboraris, turis, consueti nibus, ne
non praedicti clementis praeuecessoris, , qώ- fuit albi priuile ji is vim cruciatae sum meis quomodulibet competentibus in his, litisinis Apinosi sit A quibusunque t noribus , O formis, ac cum quibuscunque deragatorijse , alijssique efficacioribus in Iersolutem , c, Apostolicam benedictionem. Alitis clausulis , irritantibusque, i, abirCum c nuper nuebis exponis cisti, in tuis c itate, O Diores Gienense multi ditiem serum ordinum Religi sub praetextu quod ad cras confessione, audiendas, ct verbum Dei praedicandum semel approbati fuerint, ab que tua licentia confestiones praedictas audiant, O verbtim praedicent non sine graui Chrs desiti andalo, ereorunt
salutis animarum detrimento licet per censuras, ct paeniti ecclesianicas contra eosdemprocesserit, ij tamen vigore cuiusdam priuilegij a felicii recordat. Clement. Papa VIII.; decesore Hro ad fauorem mendicantium emanati ine ab alio, quam a Romano Pontifice pro tempore exinente e communicari minime posse praetendant. Nos inconuenientibus huiusmodi iuxta creditum nobis desuper Apostolicas ruitutis o ettim, quantum cum Dominopossumus, obviare ,
idque specialibui fauoribus, ct gratijs prosequi volentes Oupplicatiombus scio nomine nobi uper hoc homiliterporrectis, inclinatiis Venerabiliumfratrum nos orum S.R.E.
caraenalium negoci se Regularium prapostr sttim consilio tibi Religi s praedictis, ne alaque expressa tua licentias acra; confeμ-nes de caetero audire, minurique Verbum Dei praedicare audeant, O praesumani ,per censeras, O poenas eccles Incar auctoritate no a inhibere, eosdemque ad exhibendum
tibi licentias, quas uti de per ἁ te inue a Praedecessoribus tuis Eccle ae Gienen i Proselibus , flue administratoribus obtinue.
νint, ad hoc, ut eas vel confirmet , vel re cer,prout ad diuini cultus augmentum, d animarum ciuitatis, O Dis istarem, consermationem in Domino experire iudicaueris, co ni, O- compeliendi facultarem Hi autaritate tenore praesentium csncedimus , O impartimur; non obuantibus quia funque constitutionibus, ct ordinatiani As Apostolicis, etiam iuramento cons m
decretis in genere, O in pecie , ae alias in contrarium 'amissorum quomodolibet co cessit, confirmatis , ct innovaris. uibus omnibus, o singultis o Hurumsu ciere
ii derogatione de illis, eorumque totis teno-
νοοι specialis, sepecifica, O indiuidua, erde verbo ad verbum, non autem per clavi las generales idem importantes mentis oeu quaevis alia expressis halenda, aut alia ex-
qui aforma adhocser Masret, illorumque tenor propon8 , si cienter expressi haberi, illis alias infuo robore permansuris,
hac vice dumtaxat pecialiter , O ex erudderogamus, coeteri ραe contrari se quibuscunque. Datum Romae apud S. Mariam M iore cibannulo Pisatoris He ra. Iobris.1 1 . Pontificatus nos i anno quinto. Nunc aurem litibus, cin controuet i, quae inter ordinarium Gienensem ex una , ac religiosi aedictos ex alte partibus, is, O futer rinfertisprae fictis, ut accepimus, ad praesens vigeas , Est de catero oriripstat, quantum eum Domino postumus, obuiam ire, ac desuper opportuno declarationis no-Brae miniserio prouidere volentes, de Venerabilium Fratrum nos orum S. R. E. Car dinatium negoci is, ac constitiationibtis Episcoporum, ac Regularium Praeposi Orum , consilio partibus auditis, reque mature dis sa Auctoritate A Bolica tenoreprae sen tium decernimus, ct declaramus , praei ertas liuerat huiusmodi ita esse intelligenaeas , O- declarandas, vi Re Gares qui em in
citiitate, O Dioecesi Gienens apraedecesse bus Epis is examinaui, se approbati a confessiones per nar saecularium audis dat a praesente Episcopo successere pro ma tori conscientiae suae quiete possint iterum examinari, O minus Munei reperti ioerint, reprobari adpraescriptum ConLiitiatio nis sanctae re emoriae Pii Papae V. Praedecess-ris nos i hae de re editae. Sed illi, Mem
154쪽
An Epistopi omnes uti possint,ctc. Quaest. Iro. I 3 c
ii et Episcopis opprobauit,siquidem hu- is odi Uprobationem obtinuerint ad cestum tempus, eo elabo non possint confessones audire a que noua Disopi iesus licentia , c, approbationepraeuis etiam , si eidem libuerit, notio examine . Illi autem, quosi emetui pus ad confessiones huis odiatidienda emel admissi simpliciter, ac ne ullo temporis praeuisitione,nullatenus post ni
ak eod reprobari ne noua causa,eaq.confes ones itfas concernente. Caeterum an eadem
causa subsit, necneipiscopum non teneriissis Regularibus Misere sed Sedi Apostolier Δmtaxat , ubi eam sol aperiri postulauerit. Adhac quod in eisdem prae sertis litteris diacitur, Regularer non posse verbum Deipraedicare sine Episcopi licentia, id Aetim sibi mendicare in his Iantum Ecclessi, qua sui orianis non sunt, cum in albi Ecclesiis sui
indisiis sciat Disopi benedictio petita is, licet non obtenta; ita tamen , in AZ piscopur non modo beneae Itonem liciter non concesserit, verum etiam Regularibus prohia erit, quominus praedicent, tunc itu eren-rradicente insat quidem ordinis Geldsi, liceat illis praedicare, quemadmorim S. Tria Mntini Concili1 D cretissata iter e I Ouriam. Qias Regularesve in confessionibus
audienae, ae in praedicando aduersus ea is, quaesuperius declarauimus, quoquomodo δε- liquerint in vim earumdem praeissenariam
irierartim ab Episcopo Gienensicoerceri, ct puniripossint, etiam censuris ecclesias is . Sicque, O non aliter in praemissis omnibus , d vulti per quo unque iustices ordinarios, ct delegatos, est causarum Palatij Ap nolici Auditores iudicari, O de iri debere; ae irristim , ct inane quidquid stas super
his a quoquam quavis auctoritatescienter, mel ignoranter contigerit attentari Z Non obsantibtis omnibus illis, quae in praeisseruis litie=ii huiusmodi volumus non obstare, Murissique contrari se quibuscunqae. Datum Romae apudS. Petrum ob annulo Pisasoris dis zo. Ianuaris 1629. Pontificatus nos Iri
1 Ex his ergo colligitur, pri ictum
cretum non extendi extra Dioecesim Gienensem, nec auctoritatem, quam
tribuit Episcopo; extendi ultra Episco-
pum Gienensem. Quod primo habetur ex eo, quod lex non obligat, nisi eos, ad quos loquitur, iuxta illud Ad Roman. 3.
Scimus autem quoniam quaecunque lex loquitur , i ii, qui in lege sunt, loquitur. Cum enim obligatio legis sit secundum mensuram intentionis legislatoris, ad eos ii5 extenditur, ad quos non se extendit in tentio. Praedictum autem Decretunia ex intentione Summi Pontificis diri - tur solum ad Episcopum, de Dioecesilan Gienens &ipse soliis respicitur ab eiusdem intentione, ut clarὲ desumitur ex verbis ipsius. ibi. Dilecto lis nosro Ba
uafri S. R. E. Prae,stero Cardinali De Sandouat nuncupato, Eccisae Gienensis , ex
concessione , O dispensatione Aponolica Prasuti. I, rursus declarat Ponti sex, se statuere in fauorem dicti Episcopi, quod statuit. ibi. Te tie perialibus fauoribui, ac grati se prosequi olentes supplicationibus
tuo nomine nobis fuster hoc humiliter porrectis inclinati erc. eogendi, ct compellendi facultatem dioia auctoritate tenorὸ praesen
- Rursus . facultas, quae in praedicto Decreto conceditur Epistopo Gienensi , est per modum gratiae, ut constat ex modo allatis verbis. Tequespecialibus f noribus, ac grati se prosequi olentes. Et est gratia priuilegiatiua contra ius commune, & exemptionem Regulari unia, qui sunt immediate subiecti Sedi Apostolicae, atque adeo Ontra interesse Se dis Apbstolicae, cuius interest suos subditos ab alijs non iudicari , υτ tradunt Abbas in Cap. Si de terra: ni Ps. De priuileg. Rota in Vl boum. Monasterii. I9. Nouemb. I 62 . coram Coccino, &alij ci tati supra laesi. 13 s. num. 8. Priuile iii autem , & gratia ijs sellim densetur con cessa, qui in ipsa expresiε numinantur , aut ad niminum personis, qliae habent
connexionem cum expresia nouit natis. ut desumitur ex Cap. Sane. De priaileg de Cap. n. De praebeisae de notant coma muti iter Glos. & alij incap. Priuilegi n. Derentur. in 6. Cardinat in Clement. I. urit. 6. De res lam. Bart. in I. C. Deeon iit. Prine'. Turret. Con l. 38o. ππ.ct 7. vol. 2. Maceratens lib. I. Re l. va-
155쪽
ia , Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
. Quare praesens quoque gratia non debet extendi ultra Episcopum Genensem, cum solus in ea sit nominatus.
creto iurisdictio , quae tribuitur Episcopo, est delegata, ut desumitur ex illis verbis, Tibi Refigi si praedis iis, ne alaque
expressa tua licentia, acras confessianes de catero aet ire, minu que verbum Dei pr dicare audeant, O praesumant, per censeras, O poenas Ecclesii sicas Auctoritate nos inhiberi, Quando enim quis procedit Auctoritate apostolica, proce dit ut delegatus,quia exercet iurisdictionem delegantis tua ta Reg. Cap.Ctim ab quibus . De rescripIisino. de notaei Menocli. lib. 2. Praesemp. I 6.ntim. 3I. Iurisdictio autem delegata c0archatur ad dolegatu . , neque ad alios extenditur. Et quando. ςxprina itur in delegatione nomen personae, non extenditur ultra personam, quia delegati' est personalis, si'
las disp. et O. De legi bom. II. ver. Dico cundo. Aut ad silmmum erit iurisdictio delegata dignitati, atque adeo solua Episcopis Gienensibus.
dispositio ad solam Dioecesim Gienen sena , quia disponit tantum circa Regulares, qui sunt in dicta Dioecesi. ibi. Am
toritate ApoItolica tenore praesentium δε- cernimus , O declaramus, praei vertas litet ras huiusmodi ita esse intelligendas, O δε- e arandus , vi RVtiliares quidem in Citii a-te , ct Diaece, Glexe i u Hadecesseribus Episcopis examinati, e, approbari adconsissionespersoκarumsaecularium aud Z as Oe. Quare cum huiusmodi iurisdictio com mittatur determinate Episcopo Giene si, & solum in ordine ad Regulares, qui sunt in Ciuitate,& Dioecesi Gienensi, restringitur deseratio, seu commissio per speciem loci, ita ut non se extendat ex. tra ipsum iuxta Cap. z. De rescriptis. Oe Cap. Statuto . De iscimis. in ε. 7 Denique cum finis moueat rim cipem ad disponendum, &intelio ipsius sequatur finem , fit, quod Cessante cau- 'sa sinali dispositionis cesset etiam dispoi, 'tio. l. Adigere. s. βuamuis De iurepatron. S l. cum te. C. De p. LI. inter empti ide Cap. Cum cessante. De appellat.& Cap. Et si Chrsus. De iureiar de notant Petrus Ancharan. COUR. 7. nu. q. Angel. Com
quaeit. ψα num. I7 o. o sequent. In casu ' i autem nostro finis Pontificis suit reme I idium praebere inconuenientibus orti
in dicta Dioecesi Gienensi ex dissensio-
nibus inter Episcopum,& Remulares, .ut clarissime constat ex illis verbis, Aloi i conuenientibus hnii odi iuxta credit mo nobis desuper Apostoti serui iis ossinium , quavium cum Domino possumus, obviare , tequesperi Uti auoribus , graiyi Wρ- sequi et olentes. O c. Vnde cum haec c usa 'sit coarctata ad Dioecesim Gienensen se Vt desuuiitur etiam ex eadem dispositione, ibi. Cum cur nuer nobis exponisc,
si in mis ciuitare, ct Diores Gienesmu ti diuersiorum O/dinum religi si sib praetex tu oc Dispositio quoque ergI coarctata addictam bioecesim.
8 Obij cies tamen. Quando lex hv lbet rationem gener lena, licet sit speci, lis, es scitur generalis .f. Regula. s quis F. De iuri e fas i ignorant. Bart- ib. cm. Alexan. in L Si pupillus. A. De t erboret obi at, Quia cum ratio sit anima legi , eam extendit. IlItid .F. Adleg. Aquil. idcl. Si potitilatierit. g. a.A. Ad lem Itil. De JadHί. d inter alios notat Surdus De ali ' Ime I. IV I. qua I. M. num. I s. unde cum etiam in aliis Dioecesibus sit eadem rat O, habebit locum etiam eadem dispositio.
156쪽
An Episcopi omnes Vti possint,&c. Quaest. I . I
Respondetur huiusmodi dispoitionem non esse per modum legis , sed per modum commissionis,& detestationis . unde non habet locum praedicta
doctrina de extensione. Deinde cum sit priuilegium, est stricte interpretandum Cap. I. Ofequent. De se praesbit. de Cap. Ex tuartim. De Uu palli f. & Cap. quam-
mol. r. Quod praesertim locum habet iii, casu nostro, quia est contra ius commune tribuens exemptionem Regularibus. Cap. Pritillegia. Dist. 3. & notant Paris
a o IEt dato etiam , quod se haberet per modum legis, non esset extendenda extra Dicecesim Gienens nam extenditur lex ex identit te, aut: similitudin rationis de casu ad casum. Aper naia
autem ad personam, & de loco ad loca non fit extensio. l. D qui ita. g. Demnis. α notant Aret. in hi sivi. S. Et qui U
denunciandos consessarios sollicitantes editati Pio IV. pro regnis Hjspaniae ex tra ipsa non habebat locum, antequam a Gregorio XV. per specialem constitutionem extenderetur , licet ratio legis esset eadem extra dicta regna . Hinc
etiam si ratio generalis sit,est restringeda V personas expressas. LDe eo. F. Si quis.lsicla Glos K. Ad exhil.&norant Brun.
tract. Excluffam. Q. a. in fine. Crauetaia conss. nu. II. Macerat. Variar. Re fotat. lib. 3. Restat. s9. casu I . Ver. Guia ratio. In casu autem noli runt eX presi
saepersonae non selum quibus concedituriurisdictio, sed etiam circa quas est exercenda, Sesent coarctatae ad existentes in Dioecesi Gienensi. i 1 Rursus obiicies. Rescripta Primcipis , etiam in causis particularibus, habent vim legis, ut habetur exl. I. Dele
veri todeunque ergo. Instit. Desinnatur.& notant communiter Roman. GUL2 6 o. iniri Archidiacon. in Cap. Ignorantia .LIN.38. Domini c. ibid. Felin.in αἷν De rescrip. Io. Andr. ibi L Nauata lib. 3. consil. 3 o. num. q. De praeben. Rebus. Consit. Reg. in Proem. Glg. 2. Scrom. 2. Contiis. Reg. t AZ de rescripsi quaes. II. LIq. nu. I 2. Ias. l. I. num. I. F. De confiit. Princip. Gom eZ in Prorm. Ad Reg. Cance quae t. a. Suare Z lib. a. de se ib. cap. I s.
Assii et . Decis. 368. ntim. 8. Gama Decis Is 33. in ne . Sc Decis 228. Sancheglib. a. de matrim. disp. 3 I. nu. 6. Salas di p. a. de legib. i. 8. Vasque Z I. z. disp. III. ntim. 37. Mastri l. lib. 3. de Magis cap. q.
i a.de desumitur etiam ex Captatacet. I 6. qtiae L 3- &Cap. Musti a. qmen. I.& Cap. 1. Dis. IV. ubi ita decernit Nicolaus I. 12 Resp. Sententiam, Epistolam,&Rescriptum Principis tunc habere rationem legis uniuersalis, quando coniungitur cum volu tate condendi ius uniuersale, atque adeo quando promulga. tur,& proponitur, ut ab omnibus se uanda. Sic responsa Pontificum iaciuntius, vi passim in toto Decretali, licet sint in casibus particularibus, quia insertata
sunt in corpore iuris, quod fissicit pro
pubi catione. Neque enim lex exercet vim suam obligatiuam Hiis. promulge
e in . in Disiquis t. Geniat. Centuri I. ca 9 . Dictum autem decretum Pontificis non
est propositum, ut seruandum pro te
157쪽
iis Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
risdictio, quando quis alligat exem
x AEugata exemptione iudex non potes cognoriere , ans sit iuri esto. x Mancini opinio. x Iudieam , an sua si iurisdictis non .Hiudex in causa propria,fec in cause Reipublica.3 Vocatus in iudicium debet aecedere. 4 Allegato priuitigio exemptionis iudex non Dis amplius procedere. s ratus est declarare, exius es leonire. o Iudicare de exemptione es iudie re δε itire superioris.
6 Imm Hau subiecti 'nisci non possunt abalis, quam ab ipse iudieari. Adgans priuileg exemptionis quomodo teneataros tendere. 8 Issius ι si ea a, cuius ut damnum, et ei
9 Exemptui co casus in iudicium Abet alge-
1 'ommunis sententia docet, quod stante allegatione CXC- I ptionis, non potest iudex cognoscere de sua iurisdictione, atqueis adeo nec iudicare de exemptione. Glos.
an Cay. Cum venissent. verbo, Iudicari. De iudici s. Abbas in Cap.Super litteris. nu. I o. De rescriptis. Cotta in Memorabilib. verbo. Pritillegitim. Innocent. in Cop. V en. rabili. De een b. ubi iterum Abbas. nu. 3. ω q. de etiam in Cap. Expa, te. De verbo rum signiscatione . Gutterea lib. 3. Prae L furi . 23. num. 2. Gargua De nobilis. Glos. I. s. I. num. r. Gail. lib. I. Ob eruat. i. num. 7. Arimissa verbo. Interpretatio. nu. q. Gironda De priuileno exempl. num. 83. Gregorius LopeZ in L I. tit. I. r. a.&ini. 27. Gus. I. num i 2. par. 3. Cocliter. De iuri FLI. Ordina . in Exemptos. lib. 2. quas L I3. Barbosa ad Cap. Cum venissent. num. 2. De iudici . Tamburin. De iure Abbatium. i. diis. I quaes. IO. num. 3.
2 Sed contra communem sententiam insurgit Mancinus in Disiussio
bus Geniat. Centur. 3. Cap. 27 I. asserens,
posse cognoscere de sua iurisdictione, &exemptione altuata. Quia, inquit, in tantum non posiet comae re, in quanta nemo potest esse iudex in causa propria ut habetur ex totoTit.C. Vtremo in lisaeau.At si iudicat,an sibi non obstante lex emptione allegata iurisdictio competat ,'no iudieat in propria causa, quiae, a iudicat in causa magistratus, quae non , uest propria priuata ipsius, sed publicata, nam, ut ait Cui acci in L et . . Si quis in tui lvocat. non ierit, non sibi ius incit, sed tuetur auctoritatem,& maiestatem pii blicam, quam tenetur tueri; unde etiam
iniuriam sibi illatam vindicat, quasi iacta honori, quem gerit. Quod praesertimo Verum est, quia causa priuata distinguitur ab ea, quae est caus. Reipublicae. t.
de iurisdictione, quae non est quid pri uatum, sed quid Heipublicae, causa non est priuata, sed Reipublicae . damniin
enim,& emolumentum non pertinet ad ipsum iudicem , sed ad Rempublicai . lGmnis autem causa est illius, ad quei pertinet damnum, vel emolumen tunia LI. p. In Propria .g. Quando oneo si l3 Affert etiam text. in quibus dicitur , quod in ius vocatus, venire debςt, quia pertinet ad iudicem iudicare , at sua iit iurisdictio . Ita in J. Si quis ex ina .s. De iudic. ibi. Si quis ex alienatu farectione ad praetorem υocetur, debet veni rh
dictio; vocati autem, non contemnere a
158쪽
An iudex possit cognoscere,&c. Quaest. III.
rique , qui reuocandi domum ius habent , in eo sunt causa , ut in tui vocati veniant
priuilegia a allegaturi. dcl. a. 1. Si quis
in ius ioci. non ierit. ibi. Ex quacunque causa ad Praetorem, vel alios, qui iurisdictioni Uunt, is ius vocatus etenire debet,
si hoc ipse clatur, an iurisdiatio eiu t. 'His tamen non obstantibus a c5muni sententia non est recedendum,sed tenendum,quod alle Ato priuilegio exe-ptionis non potest amplius procedero audex inferior, nec iudicare, an sua, vel
non sua sit iurisdictio, sed itante dubio
recurrere debet ad superiorem, a quo concessum est priuilegium exeo tionis. Ita decernitur in Cap. ctim venefent. De iudiciJLibi. Cu πιυ itiit gi Sedis Apo- solicae cadisa verto γ, nolimus de jssiperatios iussicari . .
1 Et desumitur ex generali regula, uod illius est declarare, cuius est conere, ut habetur ex vi C. De legib. .&Cap. Inter alia. De Anien . excommuni .ci Cap. Sicut. Ex his. II. i. inflacum talis declaratio debeat praebere auctoritatem priuilegio, de eius terminos
praestribere, debet hoc fieri ab habente
sequalem auctoritatem cum eo, a quo est concessum. Vnde quando agitur, an stante priuilegio exemptionis competat
iurisdictio iudici inseriori, n5 poteri ipse
de hoc iudicare, quia iudicando praescri- heret terminos exemptioni, quod seri non potest. 6 Ratio autem est, Quia inferior n5 potest iudicare causas sui superioris,csi ad iudicandum requiraturiurisdictio su-pm personam, cuius .causa est iudicanda; iudicare namque est actus iurisdictionis. Quando autem est iudicandum
circa aliquorum exemptionem, est iudicandum, non lum de gratia concessi
1 superiore: sed etiam de iure superioris , quia exempti sunt immediate de iure, & proprietate ipsius. Cap. Cum rari
Virin. De priuileg. Vnde docent cqmmuniter, quod interest Romani Pontificis, subditos suos, nempe exemptos, Simmediate subiecios ab alio non iudicari,&proinde nec etiam eorumden exemptionem. Ita Abbas in cap. I. n. I9 De re iudic. & in Cap. Si de terra. num. s. mpritilleg. Io. Andri in Cap. Scienti. in
Ane. ver. Si vero. Dere' iur. in o. Franc. ibid. n.'. Felim. in Cap. Cum olim.n. 3. lib. I. Rota inVuxbouen. Monaserit. 1 9. Novem. I 623. coram Coccino alios citans. quos
sequitur Rota in Gandaue issonas ieris
Neque obstat. Cap. De priuile an 62ψam ibi statuitur lum, quod ad tollenda subtersuria, quibus ali
qui praetextu exemptionis declinabat torum, & correntiones, atque ordinatio nes Ordinari im, teneantur, qui tale priuile tum exemptionis praetendent, illud ostendere vel Ordinario, vel depu'tatis ab: pso, in loco tamen tuto, Se illud exhibere integraliter legendum,& transicriptum tradere de articulis, de quibus est controuersa. Non autem tribuitur Ordinario facultas aliqua iudicandici ca priuilegium exemptionis, aut, an illo non obstante iurisdictio illi competat. Quod clarum est ex ipso textu. Ita enim habet. Nos volente ver hoc is salubri remedio prouidere, Itutuimus, vi hi, quis essemniperpriuilegia, seu indulgentias A . solicae Sedis exemptos ta Dcorum Orin. rijs requissii huis odipriuilegia,ves indulgentias , quibus se dicunt foremtinisos, ipsior ara se in loco congruo, e scitiro aut aliquibus prucientibus viris omni spicione
ea entibus, ad hoc perdidios Oraenarios δε- putatis,infra terminum competens ro facti qualitate i orum Ordinariorum, vel delegatorumsuorum arbitrio moderandum iusti impedimento cessante o lenae re, ac adlegen -dtim in egraliter exhibere : nee non de articulis , de quibus controuer fuerit,transoris plum tradere teneantur . Ex quibus constat , quod solum ostendenda sunt priuilegia exemptionis ad excludedas exemptiones commentitias, & sine funda
mento; non autem,ut stante vera exemptione iudex instrior iudicet, an iurisdictio sua sit.
8 Ex his autem corruunt,quae iii op positum allata sunt, nam ratio, cur non
possit in hoc casu iudex inferior iudicare , an sua sit iurisdictio, non est, qui L. iudi
159쪽
i4o Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
iudicaret in propria causa; sed quia iudicaret in causa sui superioris; quod nono potest sicere; cu enim causa illius sit, ad
quem spectat damnum,& emolumentum , ut bene ibi dicebatur per tex. ali gatum . l. I. g. Inpropria .1. Quando pellam sit, Se damnum circa exemptionem , vel emolumentum pertineat ad superiorem, ut constat ex dictis, causa exemptionis est causa propria illius . 9 Neque urget tex. I. Si qtiis ex aliena .F. De iurio. nam, ut ex citatis verbis ipsius constat, in prima parte solum hahetur,quod quando quis non exenaptus vocatur in iudicio ex aliena iurisdicti ne , debet accedere , quia pertinet ad Praetorem iurisdictio, quando scilicet sumus in c5cursu iurisdictionis ipsius praetoris,& alterius iudicis inferioris: non autem,quando sumus in concursu iudicis inferioris,&superioris ratione exemptionis ; nam tunc, ut habetur in secunda parte text. vocatus in iudicium debet blim allegare suam exemptionem ,&priuilegium. non aulcm debet iudex i dicare, an sua sit iurisdictio . In l. autem et .ss. Si quis in ius voeatus see. solum decernitur, quod citatus debeat comparare , ut iudex sciat, an causa sit de sua iurisdictione, quia nimirum exemptus debet coram ipso allegare suam exemptionem, ut hoc pacto iudex sciat,quod non
iurisdictione non autem, quia stante dubio debexemptione debeat cognostere, an , . suasit iuri L dictio.
Regulares pastin undare censium ex pecunia ise relicta pro missa perpetua
supra Monasterio, aut horto inse utente pro Monasterio. suae L 17 a.
r Relicta o miss, perpetua conuertendή sentis bona in mobinafructifera. 2 Conuentus Regularium an eo utanssi imter bona immobi fructifera.
dari eraso stipere conuentu , ct bono annexo Regularium. 3 Legem violat, qtiisquens verba scit contra ustis mentem. Verba antecedentia declarant sub quem
ilatro u prop=ψ, non autem annuos prouentus.
et Probibitis alienandi obibet etiam ana
8 Cessante ratione Iegis e sfai eius diis ομύVbi diuersa ratis, ut d bit esse iuersa di postio.
Decretis De celebratione uisarum editis iussu Vrbani VII I. sub edii. Iunii a6et s. statuit, quod Ccunia, & bona mobilia, quae ab Ecclenis
acquiruntur cum onere perpetuarum
missarum, debeant conuerti in bona im'
160쪽
An Regulares possint fundare Sc. Quaest. Irr. I I
mobilia fructifera cum expressi mentio- ba, & sicit contra eius mentem &in- ne oneris. ita enim habet. Praetere , ne tentionem. l. Non dubium. C. De QU.dein Ecclessi, in quibus onera missurum iet' I. Contra . De Iego. ibi. Fratidem facit, prepetiatim is r sunt inacerdotes in eis, qui luis verbis lexis, mentem eius circum. inpareti, ad lenaeis eo tepidiores, ac se Denis . Mens enim talis constitutionis gniores reduantur , q-d onera huiusmodi scit, quod ita applicarentur pecuniae inctim nulla, atit parua sint militate contan bona immobilia fructi sera, ut annuatim Era, Batuit, atque decernis, ut pecuniae , achonia mobilia Ecclesi', Capitulis, Collegiis, Hospitalibus, Societatibus, Congregarioni-bdis, Monasterise, Contientibus, ac locis om notis tamsaecularibus, quam Regularibus, inque illorum personis in futuram simplicia ter acquireda cum onere perpetuo missarum perciperentur fructus, &iii eum finem, vi onus annuum missarum singulis annis congruo emolumento compensar tur , ne seclusse emolumento, cum tepiditate oneri satisfieret, ut constat ex
verbis ipsius Constitutionis, ibi. Ecclesiys, in quibus onera missarum in per celebrandarum ab ijs, ata quos pertinet, δει petraum i stafunt sacerdotes in eis, vi parsorna interae Ii ab ingres Ecclesii ias acto
incurrenda , die realis ac usi senis sim deponi debeant penes aedem facram, velper Ionam e ,ras haristis idoneam ades-estim iit eu iturum pretium quamprimum inuerisendi in bonis immolitibus fructij triscum expressa, o indiuidua mentione oneris, quod illis annexum reperitur. Ac fleadem bona immobilia auctoritate Apsolica deinceps alienari contigerit, eorundem pretium iubeadem poena, ut supra depoui, atquia in alisi bonis stabilibus itide ruri feris ei
ei dem oneris repetitione, atque annexione conuerti ribea . Stante ergo hoc decreto , dubitatur, an coni tersio dictae pecuniae, seu preiij fieri possit in conuentum, aut hortum inseruientem conventui ea subflituendo oneri missarum, &fundando censum sit per ipsis. α Et partem amrniatiuam tenuersit quidam Regulares, quia conuentus c6-
putatur inter bona immobilia fruisti fera, quia cum inseruiat habitationi,est aptus tructificare; unde si Religios non haberent conuentum, tenerentur conducere
domus ad habitandum cum annuo dispendio. Et ideo illud, quod quotannis soluerent pro domibus conduciis ad habitandum, potest computari pro emolumeto oneris assumpti celebrandarum
3 Sed hoc omnino rei j ciendum est tanquam contrarium supradictis decretis, S ut quid excogitatum in fraudein
e i, adimplendis tepidiores, oesigniores rei dantur , quia onera huiusmodi ctim nullia , , aut partia, ut utilitate coniuncta, Ilatuit, atque decernit, Oc. Ex quibus constat, quod intendit,ut essectivum emolumetum corres deat quotaianis oneri missarum, nullum autem corresponderet, si census fundaretur super monasterio: aut horto inseruiete eidem monasterio Uerum neque seruaretur lex quoad ipsa verba, quia lex praecipit, quod pecuniae inuestialitur in bonis immobi
lis fructi seris, di intelligit de fructi seris
actualiter, ex quibus quotannis percipiantur debiti fructus. Cum enim ver ba antecedentia declarent subsequentia. LVnum.1. De petit. iared. & t. v liistis init. & l. Sisertium. s. n. U. De legatis I.
ex praecestibus verbis colli itur, qu intelligat de bonis immobilibus, ex quibus aclualiter percipiantur fructus', nam antecedenter liabet Constitutio. Praete rea, ne in Gesesi s , in quibus onera missa' rum in perpetuum impo ra sens inacerdotes in eis, vi par es, adimplendis eo tepidiores ac segniores reduantur, quod onera huiusmodi eum nulta, aut partia sint utilitate coniuncta, Haruit, atque decernit, ut pecu niacte. ad eorum illistim pretium quamprimum inueBiendi in bonis immobilibus legis. Ille enim vio at per fraudem lege, sti'structe. intelligit ergo de bonis im qui in cocilae seruat legem quo ad ver- mobilibus fruistiseris, quae continuo fla