장음표시 사용
301쪽
ELEGIARUM LIB. II. ΕLEG. VI. 183
Semina, quae magno scenore reddat ager. Haec laqueo volucres, haec captat arundine pisces, Quum tenues hamos abdidit ante cibus. Spes etiam valida solatur eompede vinctum: asCrura sonant serro; sed eanit inter opus.
Spes facilem Nemesin spondet mihi; sed negat illa. Hei mihil ne , ineas, dura puella, Deam.
22. Qvia magno faenore reaeda an . Pompeius Festus: α Foenus appellatur naturalis tome latus, ob quam causam et nummorum fetus scenus est vocatum. et de ea re leges scenebres. . Cod. Lips. sonore reddua Pr etiam Is V s. 5; reddis. Paris. re de . 24. Tenues flamos a/ZEP anu e sus. Heinsius proponit, Quam lenties flamis stigridis an P et s. cui
vs aio: in Abdere supremis aera re
stibus ham . M Burmaran. Et H. Voss.atu pro arare suscipiunt, quod oti
sum 1 l. Voss. declarat. Sed Hus h
et Bath. contra factural : nam aule
spes abdit edo hamos , quam captat
arundine pisces.ci5. Comperi Nineum. Gollianus habet iurium. as. Sed ni . Reg. ri; pro Maria in Venet. ridicula aberratione cornaa;
idem in Guels. x ; in aliis , arma.
28. Avira metu. Gueis. α , et unus Sicilii, delu. Laudi liber tiara ea us. 36. Eodem modo mox pro Rama
unus sariria ex vers. 3I. HETN. H.
V a. suscepit Ieara; et vulgatam pro glossa in margine adscriptam putavit; aed non respexit vocem, ellem doctus vir, cum qua amoenam
oppositionem parit τό du a. quod perfrequena est. Livius, lib. XXVI. eap. 35 rae Facilis impetrandae veniae Claudius. Fulvii durior sententia era L. Antonius apud Ciceronem ad Ati . lib. XIV. D. x3. sἰmilem oppositionem facit Ne rincas Deam. Dicunt Latini vem alia as inace re pro δεπιι α Cicero in Vere. ae .
I, cap. 6; Livius XXVII, cap. Q.
Ergo Deam Oem Discere, est Promissa Dein fostrari, vem fallere Antequam ad caelora progrediamur. Ilusebhii annotatio reserenda est ad voculam Rei; ait enἰm: α Hevi midi: nescio an primum Heyniua intulerit i ego ἱn nulla ante eum curata
editione invenio; et, quod plus est. in nullo libro seriplo. Paris. . Hermiat, id es . Hei, ut supra, Eleg. I, vers. 7o : Lim. Hei mi is Lailia perpetuo seribunt mi midio μω mel Libri meliorea raon uariant;
quin omnes consentiunt apud Pr
pert. lib. I, Eleg. Π, vs. 38:α La guidus exacti, hei mihi sideribus t . Ei lib. IV, Eleg. I. vers. 58 : a uel inihil quod Boatro est parvus in or socius. . Lib. IV, El. viai, vs. 48:vi Lanuvii ad portas heἰ mihi solus
eram l . vi Iidem constanter alibi exhibent L . exhibituri etiam, nisi salior, Aea me . si hae sormula usus esset Proportius. In Tibullo eadem constantia librarii, et editores, libIII, Eleg. vi, vers. 33, dederunt:
302쪽
Paree , per immatura tuae precor ossa sororis et
Sic bene sub tenera parva quiescat humo. 3 Illa mihi sancia est: illius dona sepulero, Et madefacta meis serta seram lacrumis. Illius ad tumulum fugiam, supplexque sedebo,
Et mea cum muto sata querar einere.
AH miail ni,i quod unus et alter ex pressit vitiosam lectIonem si mraiecit lib. II, El. r, vers. 7o, quaedam non magnἱ momenti diversitas oecurrit : nam recte seribit Santenius
ad Balbi Elog. III, Aea migil pro
propter mutilatum Cledonium , p. 38 s. adi : sed audIendus Betille iii, ad Horat. Epod. XI, vs. 7, et reddendum sei Balbo. va Ris immatara ossa. Cicero pro Quintio, ea p. 3 Q osseerapi in f fris sui morius eis rem. 3o. Stis fenera parva μέ aera /ώ-mo. Commode haee Oxposuit Κireh- mann , lib. HI, erudiit operIs de su-neribus Romanorum , cap. 9ἰ nec .emel segitne in lapidibus priscis :ossa tibi Mne qui sean . BRODCxΗ Xυδ genera sumo: in Bibl. erit ea. p. III. p. 8 coniicitur stis entis: sed immula Ione non opus est. Ovid. Amor. lib. II. Eleg. IvI, vers. seri in tonoro sertilis herba solo. h. Ael. Am. lib. I, vers. Im: Ha a fenere mis : Am. lib. III, Eleg. v, vers. Is: vi Cumque sua teneram coniuge pressit humum. . Ipse Tibulliis, lib. I. El. I , vs. 3O: α Et teneram serro sollIcitavit humum. Nat. IIIa migi sancea est Saneli voeantur piorum manes, eorumque qui de patria bene meriti, vita sun-eli sunt. Cicero Philἱp. ri , cap. Iarin Aettim igitur praeclare vobiseum , sortissimi, dum vietislli, nunc vero elIcim sanetissimi milites ole.. Cod. Lipa. I In modo sane a est 34. Mad faria meis seria Iemm. Cod. Paris. δε ne Ovidius, Trist. lib. III, El. Iri, vers. 8a : in Tu tamen exstineto feralia munera serto; Deque tuis laerymis humida serta
33. SU I De sede . Ex es tu solemni: sedebant enim supplicantes ei lugentes. Prop. lib. I, El. xv, vs. r , de Cabpsone : α Multos illa die, in mi is moesta eap llis Sederat, iniusto multa loeula solo. . Hic tu Pas. feralium constite: et Lud. de In o G Ad AE a. lib. IX, vs. 4. BROUcxΗ. 34. D mea eum ma o Iria quem einere. Queri eum aliquo latini vulpo dicunt expostulare eum aliquo.
o Quererer tecum atque expostula rem ni. . . purgare me tibi hoe quo tempore , quam aecusare mallem. ΛSod Tibullus plane eodem modo hic locutus es , quo Sophocles in
El. Dr. H. 45 : in Inlordum gravἰlermeriam doseria querebar Externo longos saepe in amore moras. . Tibullus nune eodem , quo Sophocles, modo ae sensu queri usurpavit.
303쪽
Non seret usque suum te propter sere clientem ; 35 Illius ut verbis sis mihi lenta, velo : Ne tibi neglecti mittant mala somnia Manes,
Moes laque sopitae Stet soror ante torum ;Qualis, ab excelsa praeceps delapsa senestra,
Venit ad infernos sanguinolenta lacus. 4o Desino, ne dominae luctus renoventur acerbi: Non ego sum tanti, ploret ut illa semel.
35. Here Hiensem. Iiaps.sere: unus Iiber apud H. V s. aere; item unus pro es ea em habet γ eum. 36. R ZM H Dersis. Voss. intelligit : tanquam HI us mersis ; alterum enim sensum ut sis len a Delo vix lati. ne diei posse affirmat: eiusdem senistentiae particeps est HusAhius : ergo supplendum est, De o ne sis mi- , I M. Horat. lib. III. Od. ra , vs. tis r α I Iaso qui Cereris saerum volgarii artanae, sub isdem Sis tr hi M. . In vetere Lips. editione glossa quaedam explieat lora, quasi es et nam daria, Morasitas. et Deu mutat in o; quod ei Guyeio perperam plaeuit. 37. Ne Ini. . mala somnia. Beouehh. nora praesert: novum enim dieitue quod eum aliquo terrore animum percellit: sed pluribus codd. inest maga; duobus tantum novia apud Broue . et lethus apud Il. V M. qui id amplexus est, ut elegantius. - nata somnia dicuntur, ut alibi
diis sa Virgil. AEn. lib. V, vers. 84o. Homerus. Odys. lib. XX , vs. 87:
μεμωυ. . Ipse Tibul. lib. I, Eleg. v. s. 3 , saera somnia; et lib. III, El.
IV. H. 95, crudelia somnia. 38. Sue soror anu Iorum. Homero somnia dieuntue stare super caput
Fast. lib. IV, vers. G : α Nox erat, ante torum visa est adstare sororis Squallonii Dido sanguἰnolenta co
nus et Statii unus sanun pro Mense sua. - Vulgaris superstilἱo erat, la les apparere Manes, quales vita excesserini : eons AEneid. lib. II, τα,68 i ovid. Metam. lib. XI. verrusso. Talis et umbra Remi, confossa et sanguinolenta, stat ante lectum Faustuli atque Aecae . lib. V. Fast. H. 45ia ei Laius apud Papinium. Theh. lib. II. H. 1 Io: et sἰe Medea, in tragoedia cognomine , de Absyrto fratre, vers. 'sa: . cuius umbrad spersIs venἰt Incerta membrἱst frater est, poenas petit. Dabimus. i.
Sie Athalia de matris umbra , apud BACINE, Ael. II, M. 5:
i. Desino. QuIdam libri aeripi; ,
desiae, male; unus, desinam.-. Τέ-
hullus, ait Lennepius ad OVidii
Ep. XV, vs. 3a, uno lanium in loco a ratione veterum deflexit, postremam in desino eorripiens. i. Sed iam supra , lib. I, El. VI, vs. 55, Po fuit ne is ultima correpta. II Usc Ix.ήa. Non ego sum Maia. Baeh. explicat : non is ego, non lanio superior sum Nemesi, ut ipsam dolori
304쪽
Nec laeryniis oeulos digna est foedare loquaces. Lena nocet nobis; ipsa puella hona est. Lena vellat miserum Phryne, furtimque tabellas 4s Occulto portans, iique reditque, sinu. saepe , ego quum dominae dulces a limine duro
Agnosco voces, haec negat esse domi.
Saepe, ubi nox promissa mihi est, languere puellam
Nuntiat, aut aliquas extimuisse minas. so
bus afficiam. Salis ridicula interpre- illa vetat. . Ubi quidam legunt Mutat ratio: Heynius exquisitum huius lorisensum accurate perspexit; miror tamen eum induxisse exempla, quae quantum absint ab iucundissimo animi asseetu nemo non sentit. O.Id. Trist. Ili amen Non ego sum tan i , ut renovem tua vulnera, Caesar.. Multum enim dissert adulatio erga imperatorem, ab amore in caram puellam ἔ eadem de eausa languet etiam hoc ex Ponto, lib. IV, M. Vt, a. a: ae causamque ego , Maxime , mortis, Nec fueram tans, me reor
irasos vocavit, lib. I, de I.eg. cap. i. Sic et mannm amoriam dixit, quae verba exprimeret, scenicorum inmotomi sie apod nostrum, lib. I, El. II, s. a I , natus Ioquaces: et lib. III, El. re, vs. 4 , in si cum νων Iocuiti.
esei: quod Heynio valde displicet;
. non enim de exclus One hic agitu P. .
At ego quaeram de quo, si non de inlusione Z Aecedit, quod Propertius, lib. II, Heg. XVIII, vers. τη Quum recipi, quem non noverit, Denique nonnihil Munsionis habet
nomen, praesertim quum mira invar atione versetur : nam Muretus est qui Hryne formavit: antea legebatur myrne. Furne. 'me. R tr. e. Nos quamvis aliter sentient vulgatam servavimus ; fulcro enimearet qifideonque ei substitueris. 46. Oe Ira ρ-fans. Vindob. -- suans r unus Vossit ponat: Astam . mri as. ut ad fas rus pertineat.
r. A tim ne dum. Ne Bro Ahusius e melioribus : olim in quibus dam Hro, utraque vox in libris saepe eonfundituri lib. I, El. I, M. 56 rα Et sedeo duras ianitor ante fores . Idorat. Epod. XI, H. xo: ae Ferebar incerto pede Ad non amicos heu mihil postes, et heu Limina dura, quibus Lumbos et infregi latus..έ e, MI uox promissa miMess. Quidam scripti, et cum iis Corivin. hoc ordine nox mMi με mora est; in Regio Wrmosa, male; ovid. Art. Am. lib. II, vs. Sa3 : a Clausa libi fuerit promissa ianua nocte. NH. V a. e. eri eiecit, quod tamen ubique servatur, nisi in uno Broue uali.
So. Extimuisse minas.Tres habent pertimaisse. H. Vosa. praes gia sub
intelligit. Nos vero periculum aliquod , quod minatus est, sive vir, sive dives amator. Ovidius Heroid.
305쪽
ELEGIARUM LIB. II. ELEG. VI. i 87 Tunc morior curis; tunc mens mihi perdila sngit,
Quisve meam teneat, quot teneatue modis. Τunc tibi, lena, precor diras : satis anxia vives, Moverit e votis pars quotacumque Deos.
XVII, vs. 83:α Et saepe extimui ne vir meus illa videret. v 5 . Tunc mens migi. Siciliani omnes , tam mens mi I; quod amplexi sunt H. Voss. et Bacti. Sed nihil superesse dubii potest quin Gne hoc loco praeserendum sit. Multi cum Edit. vel . Vicent. Reg. Lep. et similibus sis mens: lepitur etiam unc mens mi L Edit. Venet. 3 9a , 93.5a. Quos unea Pe moris. Nimia simplieitate ait hie Noynius: vi unere quo sensu accipiendum sit, fasile
assequare : Nescio an modis necesse sit ad siguras ae σψμπια referre. γ
Ovid. Art. Am. lib. II, vers. 679: Utque velis, Venerem iungunt per millo siguras: Inveniat plures nulla tabella modos. v Idem. Ani. lib. II, El. VIII , vs. 27 : α Quoque loco te cum suerim, quotiesque Cypassi Narrabo dominae, quotque quibus que modis. , Iuvenalis, VI, vers. 466 : α quibus verbis concumbat quaeque, modis quot. ω Beri in hunc versum optime reddidit:
53. Satis an is vises. Nie. Hein - , ius titilla librorum auctoritate malebat, toti anxia MDas; sed, ut bene notavit Broucth. adverbium satis hie augendἱ atque intendendἱ vim habet. Terent. Andr. Art. I,
M. I, vers. ioa : re interea haec soror
Quam dixi, ad flammam accessit imprudentius Satis eum periclo. MEi Phorm. Aet. IV, M. III, vs. 23:α II eia, sudatiis satis, Si eum illo in eo plas homine. . Possis et alia exempla legere apud Brotiati. si lubet: v. g. illud Apuleii: oppido puere satis Reregrinus es etc. - Ed L mai. anni 14 α, Vicent. et ne g. Lep.:MTunc tibi, lena, preeor, dure solis anxia vivas. 3. Hue aecedit tinti, lihee
apud V Dasium qui His habet: Ed.
min. an. x 4 a: Inne fias. Ie . pre eo Eriat sed mature ad saniorem rationem redierunt editores: H th Iliis Emendationem suscipit Nices. ita ut minor versus maiore coniungatur . et subintelligatur si moreris: placuerat iam illa emendatio Hoeti DiIo Perie. Crit. p. Iaa: in arden. act. me. Trai. p. 303; et Valvenario ad Callimachulia, p. a 3. Quin
ipsa temporum consecutio hoc postulat , si moperis Nises; vel pars γω iacunque more id in se Sie lib. I, El. ut, vers. 53 : iugeris . Iasenoro es. Saepo enim ea si omittitur.5 . moeris. Si vel minima dirarum pars deos moverit, tit ad essee, tum eas perducant. HETN.
306쪽
ELEGIA PRIMA.M. ARTIS Romani sestae venere kalendae :Exoriens nostris hinc suit annus avis. Et vaga nunc certa discurrunt undique pompa
De Noaera et Lygdamo, qui et qua Ies fuerint in Tibulli vita suse disse
ruimus: ne i aquo semper eadem re
contemtis , doctorum in praesentἰa opiniones missas saetamus: lieel maximo nisu edi lores sere omnes poditam nostrum a Neaera abstinere iubeant, laniaque observationum m l. huius libri aditum obsteti an , Ut Ieelor vix amoenissimis eaeminibus frui possit. Sunt elIam qui novum itinium adpingere conentur, epistolasque voeent, quas raras elegias radesse enim tabellarias quae eas peruserant. sane de lana caprina dispoiani illi, integramque disceptati
nem ne naues faciendam censeo.
Beslat ut de Voxsii temeritale reseram , qui carmen in Messalam libroseeundo submittens, reliqua ita miseel, ut nihil sit quod noti loco moveat : quartum enim librum hue retrahil , tertium vero nomine Lygdam; ἱnMHptum ἱti ultimam sedem
relegat ex ingenio. . Rariis. . . fessis... β agendis nilum omnem moremque diligenter exposuerunt Lambinus et Torrentius ad Horat. lib. III. Od. 8: adiquoque Cyllen;um. Kalendae Mar
tiae, sub Matronalium nomIne , cele-hrabantur praesertim a maritis et amantibus.
I. Exoriens nos ris Hae vulgo legebatur He. Sealiger ε suo Aiac revocavit , quod nune duobus I. V ait IIbris . Monae. , Bern. ei Ashew.firmatur. Nihilominus Baehitis Mescripsit, exemplo scelus quod minime hue pertinet, Propert. libro IV, Eleg. Iv , vs. 73: α Urbi festus erat, divere Palilia patres, Uie primus coepit moenibus esse dies. . 3. G ω a. . . H a. Voss. Πι pron e duobus Gueis et edit. Romana recepit, exclamatiotiis signo in di-
307쪽
ALBII TIBULLI MEGIARUM LIB. III. EL. I. 189
Perque vias urbis munera, Perque domos. Dicite, Pierides, quonam donetur honore S Seu mea, seu sallor, cara Neaera tamen pCarmine formosae, pretio capiuntur aVarae. Gaudeat, ut digna est, versibus illa meis. Lutea sed niveum involvat membrana libellum,
Puni ex cui canas tondeat ante comas I io
schi sine addito; sed hoc contra simplIcitatemTibulli feeit. Lael man.
et Mitscherlich. oestra pro cerra legi volunt, perperam : cenia enim dicuntur quia destinata; opponitur esceria epitheto Naga. perinde ac apud Apuleium asinus in mola νομα
errore ceris. 4. Pervue vos. . . Gue domos. ΕΦ
dem modo haec distinxit Virgilius . Fia. lib. II, vers. 364. 6. Ne ra. Hac, vel saltem huius DomIne usus est pro pellice Aurelius Prudentius . pariterque Georgius Fabrieius: sed Brouckhus. illis puellam et puit, eique nomen itaeon la- mitiatum fuisse ostendit, teste Ioviano Pontano. Quin adeo Neaera Martis uxor appellata est. Praeterea alerio Naeco memoratur Neaera quaedam inter primarias Lemni mulieres. Ilis et aliis argumentis confutat Brouckh. eos, qui casiam Puellam meretricio nomine dehonestant. - Heynius ait: u Si accurate agas, est forior pro si uor. Est enim , seu
mea, seu famen caris. M Propius ad rem accessit H. Voss., seu mea sis, seu non sis Ivimen carra. quod germanice ita expressit: Mine, se nicti,d n A Hese A aera. . carmine formosis etc. Mureliis dialogum hie somniaverat adesse . ita ut titiue interroganti Poetae re sponsum daret Musa. H. Voss. pariter Pierides loquentes inducit; um de sequente versu fuit et duodecimo sitim legi vult, hoc librorum auctoritate, illud ex ingenio; quocirca ab Hii,chvio reprehendi iue hoe modo: - Tu qui toties apud Homerum le
dere vidi,ti Musast Immo semper respondet Homerus ipse, sdus Mu.aartim interpres. . Heynici videtur Mureii ratio in elegiae genium non
8. GaudeaI. M Pigna eis e te. Digna est, quia sormosa: nihil est quod sensum impediat; Deque intelligo cur Idusci Ilus novum interpungendi modum protulerit.
lumine eonvoluto intelligenda sunt. De ornamentis librorum docte egerunt is. Vossius ad Catuli. p. 5a, et Schwaria. tribus dissertationibus; alii quidam rem illustravere, quos recenset doctissimus Barillius ad
Sicilii Silv. IV, ix, vs. 7; adi quoque Turnebuiti, Adv. lib. XXII, eap. io, denique Manuti uiti in Cicer. lib. III, ad Famil. Epist. 7.
o. Pumex. . . anu. Librorum ma
gna pars exhibet, Ptimi ι, H crinas Iondeas an e eomas ἰ in quibusdam Anice legitur, nulla ratione habi. ta τού Iti ea. quod superiori versui inest. At Guels. a, V s. 3 et 5, excerpt. Perreii praehent Pumei es; ita Muretus edidit. Heinsius primum
308쪽
Summaque praetexat tenuis fastigia chartae, Indicet ut nomen, litera facta, meum; Atque inter geminas pingantur cornua frontes;
emendaverat Pamiae es is anas ἰdeinde Amiae quis eanas; qua in re H. Vossium eonsentἱentem habet.
Nos HuschLIo accedimus dicenti: α Gue s. a. Amiceque est. Nare nos scriptura ad veram, nisi scillimur,leelionem dueel. Fuerunt qui pro Fumeae scriberent Amia, quam sor. mam praetust Maliger. Fae igituo invetere quodam libro exaratum suis. se Obseuro , Ptimis eἰ in alio, Pu--α μ. Hine librarius terit μαίας- . quod quum metro adversari videret, addidit eommune illud sumplementum es. Abi e hoe M. quod peperit alteram tertionem Ptimi rior, mutansque e in se . vel νυ in m. ut infra ad El. α.) lege Pu
mea exi canas Mad I anu comas.
Sie habes ieetionem consuetudini Albianae maxime eo venientem. Sae pa de hae orationis struetura dἱxi iunum locum adscribam quia est simillimus : lib. II, Eleg. D , vers. 5 :ἀIpse auos genius adsit visurus honores . Cui detorent sanctas mollia orta comas. ου Quidam libri, sed pauci, habent arte pro anu.
Unus Stalii habet pravo . Paris. Holeris; sed vera leelio est aeferri. Plin. H. N. praes p. 3 r in Argumentum huius stomachi mei habebis, quod in his voluminibus auctorum nomina praetexui. . Cirem, Div. Il,
Ss r u Atque in sibyllinis ex primis
ersuum cuiusque sententiae lite eis, illius sententiae carmen omne Praetexitur. . Haec dieitur avo στιχsi ut apud Tibialum designatur καρο συχ c. Suetonius Grammat. 6, de
Aurelio Opilio : vi Huius cognomen in plerisque indieibus et titulis pertinam lἰteram seriptum animadverto a verum ipse id per duas assere inpaea,tichide libelli qui inseribitor
Pinax v Hinc pereleganter auctor Ciris ad Ilusas, vs. 98 : in nunc age, divae, Praeeipue nostro nune adspia te labori, Atque novum aeterno praelexile honore volumen. . HUs-CH Ius. - Te δες in fantictare ae sinu ira a praestantia rhar ae eernpha -
II. L. fariis. II. V s. legi Luria paria existimatque Q. faria languide dietum ab iatiaris librariis profectum gras ; sed Plautus, Asiti. Ct. IV, M. I, vers. adi: in Νε illi ait cera , ubi sacere possit literas. v Oτ ditis, Epist Her. V. H. I : ae non est I,ia Mycenaea litera sar a manu. asCerlo plua in hae re sapiunt Plautus et Ovidius, quam oditio Basiliensis et II. V sius : in versus fine meum lege non tuam; sic enim se monis ratio postulat, sie quoque libri quidam intor quos duo vel tres anglici, tres item V s. - Lectiomum Mureliam decepit, ut etiam , vs. 8 , meis mutaret in uis. a. - - δευν geminas est. Ηe3nitia legi velit geminis ἰ esae Enim spontes inter haeilli cornua , non cornua inter frontes : sed frontes libet quae sint di,pulatur inter doctatos. Vossius et Schwaretius hases indei intelliguut : Burmann. ad O id . Trist. lib. I, El. I, vs. II , summam ipsius voluminis , partem interiorem et exteriorem inseripli ne et titulo insignitam.
309쪽
ELEGIARUM LIB. III. ΕLΕG. I. I9I, Sic etenim comptum mittere oportet opus. Per vos, auctores huius mihi carminis, oro, is Castaliamque umbram Pieriosque lacus,
Ite domum, cultumque illi donate libellum
Sicut erit: nullus defluat inde color. Illa mihi reseret, si nostri mutua cura PSt,
xl. se e enim. H. V s. vult uafrin, adfirmatqueTibullum complum opus misisse , quia tenera puella esset , ut illi necessario eausa adscri-henda fuerit ope vocabuli gener .
quod paulatim culpa librariorum ineunim transierit. Nimis acula eOniectura. 15. vos, auctores etc. Iunge
Lam nemus cirra sontem Castalium in monte Parnasso , e per linetis Herios s sonio, Pioriis his puellis in Parnasso et Helicone sacros . UET N. - Quum in eod. N. Heinsii
occurrat estis , Huset hius locum cor. xuptelae suspectum habet, et musas legi desidercit pro fritis, ut in exemplari Lips. edit. regiae adscriptum reperit: praestat tamen vulgata. x6. Cris anamque uolrram. Is. -- ώἱ έ, classistitim semen; Paris. G-s istiam tim viam : Gueis a. pro timi m ab alia manu adscriptum habet undiam; sed erant apud sontem lauri ingentes. 8. Metis eris. Rach. praeeunt busH. V s. et Bauero , scripsit Sistifera , id est, eodem ornamento con spicuum date , quo a me accepἰstis :sed nostra lectio est veterum librorum testimonio innixa. Non endem ratiotio loquitur poeta ac si episto Iam seriberet: sermo est de opere nondum absoluto, quod tibi perse tum erit, tale puellae tradendum , quale e manitius auctoris exierἰl; servanda igitur vulgala. Statius et Aldus etiam e. eris amplexi sunt.1 misi referri. Ita Maliger est,eis re finxit. Heynius refeωI praetulli, et editiones veteres in partes diversas discesserunt. VOssius , quumorositate est, duplex vitium in huius versus sine adesse clamat. Neque enim si bene poni ante an n. ne que es ante an deciderim. Sed Pr peritus Tibullo adest; et ecce ambo serulae manum subducunt; ait enim
ris si iura Deum et tormenta gigan lum, Tisiphones atro si stirit angue caput : An sieta in miseras descendii sabula gentes. n Allanaeia quum PassIm Occurrat nos ri si pro si no- sui. sateamur Vossit emendationem ingeniosam esse : nu miai referri M. sui sis mcitia curis, praesertim quum Virgilius, Georg. lib. II, vers. I 27, dixerit: α Rara sit, an supra morem si densa , requiras. . Et Martialis ,
lib. XI. sol a Sit Phlogi, an Chi
ne Veneri magis apta, requiris. PQuod ad aliam culpalionem attinet. Husci I. ait: ulti his facile tio, scilli possumus rationibus grammaticis. Quidni priorem propositionis partem desinite , posteriorem , quam vel maxime abhorrebat. Indesn;iecie dubitanter efferre potuerit auctor 8 Quum praesertim in eiusmodi oratione modos variare soleant, et alii seriptores , et Properitus , loco quem paulo ante laudavimus. Caele. itim cum Tibullo plane conspirat
310쪽
ALBII TIBULLI192 An minor, an toto pectore deciderim. a.
Sed primum Nympham longa donate salute,
Atque haec submisso dicite verba sono : Haec tibi vir quondam, nunc frater, casta Neaera,
Noralius, i b. I, Epἱst. I ii, vs. 3o: vi Debes hoc aliam reserisere , si ii hi curae est, Quantae conveniat,
Munatius; an male est. Ndio. An minori Pontanus legebat
An maneam; Ηeἰnsius Anne amo ;Statius Aa minor, et Iris; Ayrmanti. in vita Tibulli, p. 86, Aut miser. an. Ηeynius sese ipsum non intellexisse videtur. Laudi liber , et As- hem. pro ec ore habent cor ore. satis rἱdieule. Vides, amice lector, quantum in loco luce clariori sudaver in .H doeli. xx. Ny gam. Se aliger meri am eo τού M Iam reposuit, qua in re Br iaculi. assentientem habuit. Nymphas enim a puellis ae mulieri- his, hominum filiabus diversas esse ostendit. Edit; Romana, et quae hine suxere, tum etiam magna pars librorum, eum illis faciunt: adsunt et aliae te eliones, sed ne relatu quidem dignae , ut marinatim. myrum , myrram. Heynio et Uuschvio consentio , nullam vim ieetioni meri aminesse deelarantibus . itaque 'm-ρ am amplector . more graec: . pro Nupta sponsa. Pro Iono complures
mose vale, vale, inquit, Iola. Maa. Sulmis ... sono. Id est, sono precatilis vocis, perinde ac apud Ovid. Mel. lib. VII, vs. D:αat Ii lium submissa voce rogavit. . Cave igitur ne expliees quasi sonus exilis esset, qui vix aure percipi posset. 23. Vir ondam. nvinci a re. Magnam hie insulsitatis ae stultitiae impensam secere eruditi, quum Tibul. Ium et Neaeram in eamdem scim Iliam
cogere voluerint, propter hune versum. Praecipue sudat Mure ius, ut propinquitatis nexum explicet, demonstretque illos fratre et sorore editos esse, et merito fratres vocari, quamvis legitimas nuptias inire pos sent. Lipsius adverbium quondam hoe loco non praeteritum tempus, sed futurum designare ad si mal. sed obstat τό atine . quominus ita intelligi possit. Lueo elarius est quod hie cinit poeta; signiseat enim sese
Neaerae maritum, amatorem suisse Olim, eaque usum esse ut propria uxore et nunc vero quum illa ipsum negligeret, nihilominus in amore permansurum, quamvis frater potius, quam maritus sit. Nescio curuisset Eus putat fratris appellatio nem in domibus meretrietis tantum usitatam esse. Licet Athenaeum ei-iei , lib. XIII, dicentem : Medii βια- ζειταε γαρ, εἰσί κουσἐ τι eaυc μλ γέρου-
eonstat illam et pudieis adfectibus designandis adsumpiam suisse. Quintilianus, Deel. 3at : vi Certe quoties blandiri volumus his, qui esse amici videntur, nulla adulatio proce de re ultra hoc nomen potest, quam ut Dalrea voeemus. ω Horatius, Ep. lib. I, 6, vs. 5έ r in frater, Pater, adde , Ut eis; que est aetas, ita qnem. que sacelus adopta. . Propius ad rem accedit locus Plauti, curri ae . I, M. I, vs. 5a : α Tam a me pudica est, quasi soror mea sit, nisi Si est osculando quippiam impudicior. ΛBreuchb. denique Senecam laudat