장음표시 사용
331쪽
Dicere non norunt quid serat hora sequens :
At mihi satorum leges, aevique suturi
I ventura pater posse videre dedit. Quare ego, quae dico non fallax, accipe vales Quodque Deus vero Cynthius ore seram. Ic, tantum cara tibi, quantum nec silia matri. Quantum nec cupido bella puella viro :Pro qua sollicitas coelestia numina votis: uae tibi securos non sinit ire dies: Et quum te susco somnus velavit amictu fisanum nocturnis sallit ima
46. Quid fera ora sequens. Ver Mis in participium exeuntes reprehendii SeruIus, ad AED. lib. Ill, vs. 3 . Sod ipsius Virili lii, tum etiam Propertii, et Ovidii carmina assert Brouehh. ad servἰum consulandum, qui iam a Nie. Erythraeo, de licentia et diligentia carminis Virgiliani , a Iac. Pontano, Insi. poet. lib. II.
cap. at, et a Vossis, Inst. pDel. cap.
7 , S. s , castigatus , temerariae Observationis poenas dederat. Nihil mi inus adfarmcit Baeti. eiusmodi versus in operibus persectioris generis
raro occurrere. Exemplis a Brou
ehhu,to laudatis addam illud Horatii in lib. I, Od. xv, quod certo carmen perseelioris generis est: in Umgent Impavἱdi te SalaminiusTeucer,
te Sthenelus sciens Pugnae. . Possemel alia innumera congerere.
sum , ut vera nec;pe. Vates enim sum
mulci legis erit. D5o. Quodque...feram. Ed. mai. an.
x , vers. ut, si niles comparationes a cognatorum caritate desum lae inveniuntur.
54. Non sinis ire ines. Tres Angi. . Wiit. et Lips. esse dies; sic etiam it. min. an. a 47 a. II Usc x. 55. T foseo somnus Des Damia u. Amia tis vocabulo Cyllenius et Vulpitis Somni alas Intelligebant: sed Ueynio v detur secus ; alae en ἰm amicius Somni vἱκ d ei possunt: nn- liquissima imagine Somnus diei iuramictu suo obnuber Mulos ; Somnus ipse apud Hom. Il. lib. XIV,
56. FH P imo diatis. Nonnulli scripti, et pro var. leci. Guels. 3 .
332쪽
Carminibus celebrata tuis . scirmosa Neaera Alterius mavult esse puella viri :Diversasque tuis agitat mens impia curas , Nec gaudet casta nupta Neaera domo. 6 , Alii crudele genus, nec fidum semina nomen l
Ah l pereat, didicit sallere si qua virum lSed flecti poterit; mens est mutabilis illis.
Τu modo cum multa brachia tende prece.
Iuri . U. Voss. suam opellam hie ἱmpondit i reponens manis noe timum ita ut Tibullus noriti tis dientur, vel politis Lyedamus ille eia; hutielthron, eondoncit in tostrum. Eg -- To op .cir Ipsum sitim , etsi Interdiu haee somniaverit, tune fuisse
curnum. aut saltsm tenebrosum r
vantis est non modo is qui sallit :sed etiam is sis; sallitura nihil itaque
M. Carministisce Hrofa Gis. He3. Pius ait: α videntur ad o plura a Ti-hiiliri in Notram scriptia intercidisse. . At ille si nihil aliud has ei ex quo dem distrationem hauriat. timeo ut seritentiam tueri possit: nam adsunt sane carmina de quἰbus hunc versum interligas. . moersasque suis. Sic ex emen. datione Lip,i; reposuit Brciuehh. vulgo legebatur suas. e. stias vero oti sum. Mure lus et D ura legebant PAMosasque suis. Hi esset Horesas a
propinquἰs ae gentilibus. GobhardusTIbullo diserioVM suis obtrudit; at nostram lectionem firmat libor indob. Simili eloquendi genere ull- tue Velleius Palore. lib. II , M, et:
- In id furoris processerat ut... semper diversa gis quae aliis plaeebant die Eo totam victoriam , ut suam , interpretarotur. v - Edit. Rom. et alἰae mos anxia. Ayrmann. vita Tibulli, S 8s, legebat: Doenasque sviis
vitae dicitur eas ta , ut apti d Silium Ital. lib. I, vs. sim: in castaque hea tos Paupertate patres.si. Ah. erade e gentis. Is V sit 3, 1 e desis gens. 63. Misi os muraldis suis. I egebatur olimi Id sed pronomen melius ad seminarum universum genus trahitur : quocirea lection; faveo, quam in tribus libri, invenera i Georg. Fabricius , quamque reduxit Broue us. post Sentigerum, susIragan tibus uti ne aliis quoque libris. se com monis irae/ia unde prece. Praee legitur in exeorplIs Poechi, Perreii et L;psit: ita quoque In hi nis Vallecinis reperit Ileimius, quibus consentiunt Gulus. α- Monac. et iacimti' ulgo legebaturus , quod exposuit Achilles Statius : α Supplex ora, crediturus si quid pollicebitur is ei: is in fide permanens puellae, nee ab eius amore discedens. M AtDoueta interpre iubatur : vi Multum obtestandra et implorando ipsius fidem . . Sed liare omnia frigeni, ut preetis dubio anteponenda sit lectio prete. De victis brachia porrigenti hias BroueIhusium dissurentem non impedio 1 verum ad exempla trans. eo quibus veram seripluram defendii. In hae ipsa Elegia, vers. 76:
333쪽
ELEGIARUM LIB. III. ΕΙ ΕG. IV. 2I5Saevus Amor docuit validos tentare labores, sis Saevus Amor docuit verbera posse pati. Me quondam Admeti niveos pavisse juvencos Non est in vanum sabula ficta iocum.
Tunc ego nec cithara poteram gaudere sonora , Nec similes chordis reddere voce sonos o
α Vineunti molli pee lora dura pre-ee. . Senec. Med. vs. 8 5 : α Ilo, ilei nati, matris infaustae genus, Placate vobis Hunere et multa prere Do
sinaeit e Cuiueti libro Scaliger, cui aere debant Poeehi ει Perreii vetusta excerpta, et nune Corvin et Is. Vossit prἱmus. Ante Soligerum legebatur : dominae fera Nersa minantis; duo afiglicani habent se Iuminan ιs: Hi dum itaque honeversum valde corruptela laborare. Eius loeci duo Brouehh. praebent :α Te vietum plaeidumqtie luae monstrato puellae : . et duo He osti eum GDeis di : α Flere nec ante pedes pia deal , dom; namque vocare. Μ Per-reius vero, monet hoc esso a Ponlano prosectum. Ηeynius putat destiis- e ei exemplari, unde manuscriptilibH stivere , hemistichium hexametri et varie esse suppletum. H. V s. fabellam de libris ex uniecie iee suentibus eum irinione di millendam censet, ut iam alibἱ no.
avimus. Huschhius ait: vi mali os ungare IMores qui se Ipserit, neminem novi. Fetrem si seripsisset nucior, Sinous Amor do is Dalidos rensare Dones. Propert. lib. II, El.
IIx, Vers. at : Non tamen ut vastos ausim tentare leones. is 1 ra sane
consecutio. Num quia Propertius Irones e lebrat, ideirco Tibullus a laboribus prohibendus p Caeterumasteriseis intercludit Huschla hexa
M. Boetii Mersrea posse pati. Brou-r,hns. edidit B - , sinoa e Culaeti libro, ol tribus vos,ianis: sed proratis Tibulliana est nostra lectio , quam exprimunt edItiones veteres sine exceptione et s. lib. III, El. vrt, era. ra: disces posse serere ; lib. I, El. II, vers. IO , doce ponere Rosse. G1. A me inisens paxisse iureneos. I.ἰb. II, El. III, vers. ix: vi Pauli et Admeti tauros formosus Apollo is Nostrain seripluram euentur Brou
, a, et corr. έ, et edit. Rom. eum Ven. Caeterae editiones et libri qui dam ni Meas. .inoencas. Adde quod eorum hie po Ius mos est, do grege iam Iriinum genus usurpandἱ
vs. et γ, quam latinorum : quare Propertius etiam Solis Doeneas. quas dieii Homerus, mutavIl in itio eos. lib. III, Eleg. XII, vers. i q. IIusca x. Virgilius tamen Eclog. 4 , vs. q. dixit meas flores. M. Fiastitasse a. Duo apud Brou- Ahus. faria. . Gua ... sonora. Velint , nolint libri , sonora migrare iubet H. ora. quasi non nisi de son vexe metite usurpari posset; et canoris substituit, piod in margin dit. Gryph. adscriptum est: tum idem. loea eitat, tibi canora dicitur lyra :denique asserit eorruptum esse sonora e voco sonos mino in versus,
334쪽
Sed perlueenti canins meditabar avena Ille ego Latonae si lius atque Iovis. Nescis quid sit amor, iuvenis, si serre recusas Immitem dominam conjugiumque serum. Ergo ne dubita blandas adhibere querelas : incuntur molli pectora dura prece. Quod si vera canant sacris oracula templis, Ilaee illi nostro nomine dicta refer:
idque eo Deilius sier; potuisse, quod in recentioribus lina uis opitheton sonoram de iucundo duleique sono sumatur: laline vero idem epilhelon non al ter intelligi, quam de voee torribili ae tonitrua fragore suo im Iicinle : dolendum tamen quod non ante Lucretium vixerit H. V s.; sane sἰ Ille .meliora odoctus suisset ab illustri Germano, nunquam scripsisset, I h. V, vs. 333 : vi organi-e; mel eos peperere sonores. . Quinip,um Claudiani exemplum, quo utitur Vos ., eum refellit XL, s):..caules ubi saepe sonorae Praebuerant dulei mira theatra lyrae: is nam
seu es sonorae manifesto sunt dulei lyrae sono resonantes; clibara so
auscultamus, non hic ρ tacenti,
sed priueenti scribemus. Ille enim per praepositionem ait omnibus integram praeponi, nisi quum ineidii in I literam. BRODCxΗ. Prisciamus, lib. II, cap. t , de syllaba . p.
5 i : H R, quacunque eonsonante sequente, excepta R, potest terminare priorem syllabam , ut morsias. Paretis . Gias. Fe scis . cosa m. margo Hrsigeo. perlego. ρersice ele.
quia Ovidiu, de Apolline, Melam. lib. II , vs. 683 , dixerit: o Dumque
amor est curae, dum te tua fistula muleel. is salis temerariel. . . multi
libet oi Guel L a , habent canum. 3. Nescis ριώ sis Amori Conser, nee pigebit, quae Virgilius Εel. v I ii, vers. 43, et Theocrit. Idril. m, vs.
nae invenerat. sed, ut notat Heynius : M qui dominiam dixerat, de hebat se uiam subiungere. Non
quolIes voluit hiandis aeeodere dietis. Et molles adhibere preres.
s. V ontari Broticuli. in scri piis eoii ieeit: Vist Iur; spd senten. tiae eommunes praesenti tempore verbi melius exprimuntur.Caeterum moI is et Aras opponuntur, ut apud Ouid. Fast. Via adio : in Ad duram verbis moniatis usus erat. . BACH. 8. Nos,o' nomine. Noe reduxit Si alius ex edit. prine;pe. Edit. min. an. 347a, venet. I si, i 403, et Ald. nomias. Regius em ore. vitiose.
335쪽
ΕLEGIARUM LIB. ΙΙΙ. ΕLEG. IV. 237Ηoe lihi coniugium promittit Delius ipse :
Felix hoc, alium desine velle virum. 8o Dixit, et ignavus defluxit corpore somnus.
Ah l ego ne possim tanta videre mala lNee tibi crediderim votis contraria vota,
q. Promis D. Langerman. maluἰt permitiis. Mure ius salsam omnino interpunctionem protulit de qua se
iere libro hausit Muretus, et eam
habeni Cui acii liber et , sit quintus; in aliis legebatur ae; in V stico Me in 3ο es; in noti titillis ergo e distinxit Mureius: α Felix. Hoe alium desine etesse virum .i, sed ita perit
omnis huius loci gratia. Quis est
enim qui non sentiat quanta oppositionis vis iterato floe subsit 8 Sal masius iam hane repetitionem notavit, prohatile Brouckhusio, quiei iam subiicit: - sane vocula iri
saepenumero iungitur eum ablativo rei. M Licet adsertit exempla, malim e nominandi casu ad constitium referre. Eadem repetitione usus est Properi. lib. II, Eleg. Ili, vers. 25:- Ilaee tibi contulerunt eae lestia munera divi, IIaee tibi: ne matrem sorte dedisse putas. ii De Scaligeri sensu se. Felix fine : altam ete. ut ad formulam veterem in conditione conventa nuptiarum alludatur, fel ei eri Iesiae Ioe si . tacendum re feci : habeat sibi et omen et verba 8 i. Defluxu corpore somnus. Haeresi plur morum librorum serIplura, quae sponsores habet Mure tum , Statium . Passeratium , eontradi
repellium , ut recte monet H. Voss. Somnus nune pectora occupat, nunc
corpora: vid. Virgil. AEn. lib. IV, vs. 5, α : Cul. vs. 9 a. 8α. Agl ego ne possim. Codd. Lips.el Voss. tres me ego; ille etiam non Possum , Pro Rosiam . quod cum aliis libri, e2h bent etiam edit. mai. an.
sem. Vicent. non possim. Sed iam edit. min. an. I 4ra, et Bom. 4 5,- ego ne possim. Lib. II, Eleg. Iv, vs. : H D ego ne possim tales sentire dolores . . U Iscrix. - Placuit quoque Ileynio nostra ieetIo. 83. Votis contraria et via. Heynius coniicit, noriris eonuaria Mosa. H. V s. lavente IIeynici et sequente Baehio edidit, Non ego eredita rim . o Siatianis duobus eum uno Angi. et Thuaneo : sed cur in vulgata hae.
serint viri doel ἱ non liquet: similiter loquitur poeta , lib. V , El. ii,
vs. 33 : Nee tisi maueris. Coth. mee . 1d est Nee ego; nam eodem modo in libris exaratum reperias Nee et me. At vir; docti construe-tionem impugnant, Nee sui. . ec fore Ius r impugnent si placet; nihilominus latina manebit. Prop. lib. III, El. xII, vs. io: re Haer tua neu Irtus sat amara tibi. . Lib. IV, El. I, vs. i 39: Nam tibi vieir es quascunque labore parasti, Eludet palmas una puella tuas , Huschk o non
displicet illa Hemii emendatio ,
quia in simili Propert. versu voces suis et votis etiam permulantur ,
lib. I, Eleg. v, vs. st . Quod si sorte
luis non est contraria votis. π
336쪽
Nec tantum erili en pectore inesse tuo. Nam te nec vasti genuerunt aequora ponti, 85Nec flammam volvens ore Chimaera sero: Nec canis anguinea redimitus terga caterva, . Cui tres sunt linguae tergeminumque caput; Myllaque virgineam canibus succincta figuram :Nec te conceptam saeva leaena tulit, v
iur duo Angi. Berol. 4 , Ham 3 Guels. a , et alii quidam. Maliger, Breue ., Voss., Bauer. , et Bach. ita reposuerunt; sea Vulpitis. Heynius , Huschylus , diversam inierunt sententiam. Huschh. leelionemrontra grammaticae doeiores defendi i , Qvἰ nilliani loeo laetus , lib. VIII 3. M : α At εἰ aperias haec ,
quae vertiri unci inclusa erant, apparebunt. . Ree ore inesse itaque Hus-ehvio idem est quod is periore es . Eodem modo Terent. Phormia act. I. M. I vs. I : . Ita nune imparatum subἰlo tanta me impendent mala; μ quum nusquam alibi is endere reperias, nisi aut dativo iunetum, aut cum praepositione et ae salivo. Vide Bilhn n. ad hunc oeum et C r
quo negotio intonius: rudentque Bur. mannum ad Suetonii Caes. M : ωVolustissima nave impositos, quorun que vento, in quascunque terras, iubetio avehi. M85. Nam eae nee vasti est. Conser.
87. Nec canis ad iraea. Cyllen ἰus, Passeratius, Brouehit. Ite ius etBach. ediderunt: vi Nec consangui mea redimitus . . ex Typhone enim ei Eehidna natum es e Cerberum aiunt; eius in collo, et iuba, et te go tentum haerebant f rpentes . e dem satu ediit. . . Nec tamen destitit libri qui nostram lectionem expresserunt canis anguinea ; duo Hiti. Ash. Monae. V s. έ, editiones principes Rom. rt Venet. 14 s, Virent. Reg. L p. Is.Vossio ad Calui. p. diis , M Brotirunsio ad Properi lib. IV, viri, ro, forma anguineus suspecta visa est; sed ut notat Hu
chuius , hoe nihil ad Onem a Quidni ut a sanguis si sanosnetis , ita δε anguis sat an taedis p Nee damnavit hane formam Neinsiti, ad Ovid. lib. IV, Trist. El. v I. vers. II: nee delevit Ruhnken. in Lexieo Sehelleriano. Paris. eum paucis erigena
. cani vis succine a Murram. Ninium illud Vira lit, Ecd.VI, 75:δCandida sueeineiam latrantibus inguina
ligeri eodices, Statii duo, unus Brouehhusii Vindob. Berti. GOihan. Heynius Soliare sostlluit, quod habentires ad summum libri.
337쪽
LLEGIARUM LIB. III. ELEG. IV. x I9Barbara nec Scythiae tellus, horrendave Syrtis; Sed culta. et duris non habitanda domus,
Et longe ante alias omnes mitissima mater, Isque pater, quo non alter amabilior. Hare Deus in melius crudelia somnia vertat, mΕt iubeat tepidos irrita ferre Notos.
ei nil poetarum nostrorum princeps, BAci E, F pine. Att. II, Men. Σ :
0 . Horrendaoe S tis. Regius S us. Duae sunt Srrus apud Leptim , oppidum Africae extremae, impares magnitudine , pari natura. Vide Sal
sa. Cuna, ef duris. Vossi I 3, OLM er diris; sed ex antiquior bus aliger reduxit dum M. Ante altas omnes misissima ma- rari Goth. Nam b. et Vossit 5, omnes alias. quod friget. Libri omnes Hias; editiones partim a Fos . partim auas habent. Nempe qui ahas legerunt, ad unam respexerunt mitissimam matrem , qui alias. ad pallem simul amabilis,lmum. Haec ratio an verior
illa sit nescio. Cons. ad III, ur, 3 a ;Livius, lib. I, cap. 9: . Unam longe an e altas specie ne pulchritud ne insignem a globo Talas; i cuiusdam raptam serunt. i. Tibul. lib. II, El. iv, vers. 24 : Sed Venus ante alios est violanda mihi is Paene oblitus eram monere pro es Lips. et Gothan. habere sed sic Latinus Latinius sed subsiliuit Catullo, El. ad Mant. vs. - , ubi reel; iis legitur: α Et longo
ante omnes mihi quae me carior ipso est v I Uscrix. - Bath. ea sed recepit. 93. Crurina somnia. Lips. cruderis. V sit 3, Me pro me, de qua
variatione iam supra monuimus. . Irri a ferre nous Hane scripturam agnoscunt Monae. et Vossi;
tres: in reliquis tire est impia. Tibullus, El. v II, vs. 18, huius libri, et Venus irris ferae isset Catullus , Carm. XXX , vers. 9 el io: α Idem nune retrahis te , ne tua dieia omnia saetaque Ventos irrἰla ferre et ne-hulas ae Has sinis. . Et eam. LXIV, Nup . Pol . et Thel vers. Ila : α Qnae cuneia aerii discerpunt irrita venti. is Brouehhusius Roberi. Titium casiἰ-gal, qui non potuit hie serre Iepidos no os . sed diem os reposuit: exclamat lepide doctus ille vir : α Igitur misero D to tepere non lieebit per
Lucanus praesto sunt, quorum prior Am. lib. I, Eleg. IV, vers. II, et EI. III , vs. IO , Nous D idos dixit: alter vero Notum etiam flagrans miae it Phars. lib. X , vers. M. Aeee
dii et Plinii locus, lib. II, cap. c, ἰα Grandines Septemtrio importat e
338쪽
Vos tenet, Etruscis manat quae sontibus unda, Unda sub aestivum non adeunda Canena,
i. 's. Passim log;liar Nos . quo niam male suppletum erat spatium vacuum, ut solet in libris in fronteret e tum . Unus Statii et unus Broue . . pro varia lectione montiatis.
Fuere viri doeii. qui Tibullum do ipsi, Campaniae Baiis loqui conten
derent. Hi adeo onus e raseos inde dictos poetae arbitrati sunt, quod Etrusci olim omtiem istam oram Campaniae tenuisse seruntur, ut ex Diotiys. Halle. aliisque satis constat.
de defendi potest: nam nimis longe petita ea esset Baiarum in Campania designatio, eaque obseura et Inceria, quum multo magis animum ad Etruriam revocaret, et redit infra Ttis, IUNO : lati dom ot illud qui, serat, Baias dici maximam Baia. rum ρ Quum Campaniae illae Baiae
uno et proprἱo nomine Baiae sint, non eommuni et appellativo. Lauda. runt pro sua sententia loeum Luerelli, lib. VI, vers. ubi de
Avernis agit: in Is laeus est Cumas apud e truscos et montes. . Sed quihonam Lueeolii editionem inspexerit, non lectionem sed interpolationem esse videbit. HEYN. Strabo,
rtisv μήtio . Sunt qui praepositionem hoe loco de iderent et inest Lips. manis e fonti s ; in Voss. terti mana*- e fontistis una; in quinto
mananque e fontidus undis. Sie apud Virgilium, Cul. vs. .: vi His suberat pelidis manans e sontibus unda. . Non igitur vorendum ne in loculi ne tinis fontius manas sontes suis perfluant, ut propterea legendum sit monustis. Edii. Vieent. sol a. quod sciam, habet in Os tenet aetruscis manat quae suetibus unda. is Qui praepositionem perire nolunt, possunt, per me licet, legere e vi V tenet Q Tuscia manat quae sontibus unda. . Hus cnx. . α. Sus aestioum non adeunda canem. Heynius de Martiale meminit, eadem sere loeuto, et exclamat: α In Martiale hoc rommode memorari poterat; non aeque in hoe Tibullil O : in quo aestuans ex febri pi ex metu instantis mortis, poeta vix hu Ie servat Ioni vaeare poterat . . Nimis arguta observatio l3. Mne atium sacris Baiarum maxima st Iis. Tot sere sunt l, loeo doeiorum dissensiones , quot arenae in maris i Ilore ; ita ut lee-lorem multum premat interprelatio, quin adeo ipsa verborum feelio. Nullum est enim quod eerta ratione sibi constare possit, nullum quod non inter somnia hic vel ille exsulare iussorii Libri tamen duobus tantum in v ibus variatil: Voss. 4 pro Nune habet Tiane, vix relatu dignum:
sed in maiore varietate versatur ramaxima: Excerpla Petreii et Pocchi
339쪽
ELEGIARUM LIB. III. ΕLEG. V. 22 Nunc autem sacris Baiarum maxima lymphis,
hi Colotii osserunt mun/ia , m nia . mina: unus t ber munera. Coti
sentiunt In maximo libri Brouehu, ii Siasi . Noynii, Vossiani omnes ,
Lim. Paris. et editiones veteres. In tanto consensu vocem loco movere non ausim : sed Ileyuius , acerbis a mus omnium eorrectorum, cultro et hune et superIorem versum exscindere concitur, itaque leg;t: MVos tenet Etruscis manat sitne sontibus unda , Dum se purpureo vere re militi hienis. is Illi, M Unda sub aes tivum non adeunda canem , M prorsus absurde dictum videtur, et quod ad tertium hune versum ait ne t. si eidem Heynio considas, interpola loris manu ira redolet, eamque in dociam. At emendatorem ipsa consulat audacia. Sciops' tis et Ile insitis emotidaverunt : Baiarum proa vio lis . ut esset : salubritate sacris Baiarum aquis hoc vertio tempore proxime accedens unda. Vulp. proah mis textui inseruit et ad idem amplectendum proclives erant Brou-evhu,tus , hutideri. Datier. et alii. Doeei Moynius, in Obseruationibus, saepenumero permutari maximus et mor tis, quod exemplis firmat, Lia.
citi. lib. X , vers. 4o8 Ovid. Mel. lib. II, vers. 343: Vell. Patere. lib. II, cap. 1α ; Iustin. lib. XIV, cap. έ. Quin demonstrat insuper locu
tionem poetis freque titulam esse.
Adi Ovid. Me t. liti xit, vers. 398; Properi . t Ib. I, Eleg. xx , vers. 6 ἰ irgil. Ecl. Vii, vers. dia : Cic. ad Alite. lib. II , Ep. vi. - His perlectis parum abfuit , quin et ego proa vi amplecterer ; sed ei desunt omnino libri, et si semel ab illorum
auctoritate recesseris , haud video cur non aeque aditi; itantur somniali Vos, i Bathiique . quo ruiti priortia munia unius libri conssus, pronti eis dedit πρυans, particulamque ut parum usitatam poetis ablegat.
Baehius vero meliori ratione coniecturam profert; sed coniecturam tamen , H Nunc autem ante.sacras Baiarum maxima lymphas, is et subiicit tu Praepositio anu propter similitudinem titile cedeni Is oram post quam exciderat, corrigebant pecu sativum in ablativum, ut qualiscunque sensus loco redderetiar. De usu
loquendi conser Vir il Eneid. lib. Vii , vers. 55, ei Tibull. lib. III
Ele g. i , vers. 93. Husclivius , qui texitii peperest, nihilominus suam
oti tecturam caeteris addidit: odii, ne augens sacris Baiarum munera l3mphis . M ut utigere dona Menaugusti pud V rgilium, lib. IX, vers. 4o7.
Allamen agnoscit reiiciendas esse Lirines emenda Iones. Superest itaque ut vertim loci sensum expona mus. Inter tot diversos, quos omnes
referre non lubet, duo praecipue placetit. Prior ita eoti,iruit: is unda maxima saeris lymphis ncitarum, is id est, quae propter lymphas salubres
maxime celebratur. Huic construclioni ae loetioni simillima est, quamvis ne stet Meyn; us, Vir il ; AEneid. lib. Ili vers. 85 : α Albuti ea De
morum quae max ma sacro Fotile sonat, saevamque exhalat Optica mephii in . ,, Sic dicitur quoque vir Deus morimus. Alier sensus est , quem proposuit magnus vir Bois -s NA DR ad Gregor. Corinis. p. οή . ilicet iii miaxima pro comparativo sit maior, praestantior. Huicheri ad Polii p. Melam idem statuit: it mei nacti. ut exemplis latinis locu
ito si mala possit, ei Huschkius eam
prorsus salsam esse declarat. Broucvhti, ius ostendit, Scal geriam se .
340쪽
Quum se Purpureo vere remittit humus. At mihi Persephone nigram denuntiat horam : .5 Immerito iuveni parce nocere, Dea. Non ego tentavi, nulli temeranda virorum,
Baias, a Baii, illis Campaniae. Si tibi
haec omnia in tius satisfaciunt, Heynium adi in nolis, qui et am maioribus lenebris rem obscurat. 4. Vere remis is fltim s. Brouati. edidit Aiems ex uno Siciliano et Excerpt. I. ips. citatque Horatium. Od. I, iv, i : H Solvitur acris hiems. MVerum Atimvis librorum auctoritate
gaudet ; et quod ad exempla attinet, Ovidium habomus. Fast. lib.
IV, vers. aci6: in Vere Ditent terrae,
eneri a I meri au. Ovidius, de ineratu Vestalium , Fast. VI, vs. 45: :- Nullaque dicetur villas temerasse sacerdos : is et de Ponto. lib. IV, El.
Σ , vers. 8a : α Quis labor est puram non temera,se fidem p ti Te merat igitur etiam sacra arcani pro illos , qui sacra occulta vulgati et Dimis in angustum ursit huius verbἱ sensum Brouckhus. quum seribat :ω Temerare saeta illi dieiantur, qui irrumpunt quo iis ire non licet, et vident quae videre nefas est. . Constituto Dune temerandi sensu , quod verbum nulla variatiotio in libris adest. reliqua huic accommodanda erunt. Ante Soligerum legebatur vulgo Deorum . lectio porquam ridicula e vicinia Deo. Dein manifesto orta. Ille codi m laudat eui sibi avius adscripserat Hrorum, deleta vace Deorum. Nune illam ser pluram expressam vid; II v s. in ipso eon.
reseris, tanto consensu non per
molus sit et praetulit ille piorum ex Eetcerpiis C lolii, ut de inii;alis sedimo sit. qui pii eximie dicuntur. Fortasse id eadem ratione serit, qua H. Voss. qui minor; versui cernere Obtrusit, tanquam inepte poeta diceretur docere ea, quae ipse non viderii. Discrepani hic Brouckh. et Ide1 itis. Prior aἰt: α IIaec Albiana ad evulgata in illorum soleninia nihil pertinent i potius ad alia quae dam Coreris sacra, vir a penitus In terdieta , Omni illis aditu eluso ; is ei paulo post : u Haec sunt Tliesmo phoria , quibus solae mulieres ad-
miliebantur. Tu vero cave istain Cererem consum das cum Bona Dea. .
Heynius contra : α Ai debent hie sacra, quae apud Rcimanos in usu fuere , et Omnino aliquid notae re ligἰotiis notari: itaque de sacris sive Vestae noti adeundis viro, ut ait Ov. Fast. lib. VI, vera. 5o ; sive Bonae
Deae, quae marisus non aisianda .sup. lib. I, Eleg. VI, vers. Iu, vo cabat . cier; pienda haec sunt; quae qui violasset, non modo Mulis Or-habalur, sed etiam ut omnino sa-
erilegi aliis eorpor s animique poenis assiciebatur. v. Sed integram dis sensionem ne iiii villiiii sacio: potest enim aeque de utrisque sacris in t l-lisit hie loeus.