장음표시 사용
311쪽
Mittit et accipias, munera parva , rogat; Teque suis jurat caram magis esse medullis , α5 Sive sibi conjux, sive sutura Soror.
Sed potius conjux: hujus spem nominis illi Auferet exstincto pallida Ditis aqua.
curas auribus, mater, meis. is P. vi Matris superbum est nomen , et nimium potens ; ... Me vel sororem , Hippolyte, vel famulam voca. . COD. tarenus quoque suas nugas admovit: quippe qui Tibullo.vicini ad Neaeram praecludat, ne serio epitheton casta amitiat; quo tamen a eodice Nonae. orbatur, ubi cara legitur, non eas a. Caelerum Husehuius solemni voce pronuntiat: α Ergo hoe libro sabula agitur eadem sere atque Oresiis et Hermiones, quam epi-,tola VIII celebravit Ovidius, primo statim disticho versum α3 ita exprimens, ut Mureii partim , partim nostram interpretationem penitus eo semet : vi Adloquor Her mione nuper fratremque virumque; Nune fratrem : nomen coniugis altor habet. Μ - Haec omnia Do tilivit. lilio quidem emerim.
α5. Caram maris. Dresd. magis cin m. Lip . iuras gue caram. as. Sise Iia, eon r. Is . Vossit quarius habet sis, perperam. Ups. con ivina iteratque versu sequente.
α8. Prinida Ditis aqua. Broucth. okpliecit ut sit livida, lurida , ohsco no limo turpis. Caelorum hoe epitheton ad quascunque res inferorum trahi potest . ut ex Omplis suse docet vie doctu . Sic AI Idus mos, irg. Georg. I, 27 . In anthologia -- currit similissere locutio.
QUI primus caram juveni, earumque puellae Eripuit juvenem, serreus ille fuit.
i. Qui, imus. Ita seribendum auctoribus libris; vulgo ab Aldina ad Brouevh. ti que legebatur Qui pri--m. Tibullus, lib. I, Eleg. x , eo dem modo dixit: α Quis fuit horrendos primus qui protulit ensest . Et Eleg. IV, vs. 5s r H At tibi qui Vene
diu , Amor. lib. II, Eleg. 3: α Qui
primus pueris genitaliis membra reis eidit. Μ Pro Oramque . nonnulli habent carampe, quod M. Voss. et Baeh. amplexi sunt, adesse duplex dissidii qenus citarmantes; alii cum edit. Ven pr. Reg. Lep. Vicerat. --r que piamin; quod quἰdem serri potest: sed praestat nostra lectio a. otiis. In Monac., rei HI; Uos.
312쪽
Durus et ille fuit, qui tantum ferre dolorem, Vivere et erepta coniuge qui potuit. Non ego simus in hoc : non haec patientia nostro S Ingenio ; frangit sortia corda dolor. Nee mihi vera loqui pudor est, vitaeque sateri
Τot mala perpessae taedia nata meae. Ergo quum tenuem fuero mutatus in umbram ,
sit ristit . BEnetis hoc distiehon sie ad umbravit:
3. Noras et iud fui . Excerpta Per. rei et Poechi, eum nonnullis libris, repetunt superiora, Meretis tu itiis. Sed paelicula et abesse nequii, nisi eum Hreussito e eoti ieetura legere malis, Durio tuasti scilicet serreo durior; quodHusehkio valde placet,
inibi . eo minus. . Erepta con M. Coniux absque dubio dieitur hie puella amata, Non, ui Servius ad Virg. Εel. um , vs. x8, notat, quia fore sperabatur: sed quia mutua consuetudo talis erat, ut alter altero pro coniuge frueretur: in Regio legitur ere M. quod e compendio scripturae natum et proprium est erisiendi verbum. Sic Pro pert. lib. II, El. xxxiv, vs di: α Sie erepta mihi paene puella mea est: is lib. II, El. vi I , vers. I: H Eripitur nobis iam pridem cara puella. . H. V s. ut aliquid invertat, proponit fanum ρtii ferre Potirem : textu ia-men abstinuit.
5. Non eos vis in hoc. Excerpta Pocchi an liqua, et duo fortis aec patientia. Si Poechi et
Perrei opinionem sequaris. tuae verba a Ioviano Pontano prosecta sunt, et in antiquis libris legebatur. non floc Hrieme et in o In aio.
Quaedam editiones sie habent: in
Vallean. leg; tur non Aoe nos ro πι- D-ν nonia; in Gothan. non haec nos ro patientia Ingenio. Nostram ire. lionem tuentur, eod. Paris. Broti. evhusii titius, et editiones non despiciendae. Pontanus potuit e mendosa librorum scriptura vulgalam formare: qua in re laudandus Hus- et hii verba sunt , non reprehendendus est.
in superiorem versum irrepsit leetiri foriis. Cieero, lib. II, Tuseul. cap. 8 : α Sed videamus Herculem ipsum , qui tum dolore frange a ti . quum immortalitatem ipsa morte quaereret . . Virgil. AEn. lib. II, vs. ia: is Daeti bello satisque repulsi. . . Nee mias. Editiones prineipes,latim discidium secerunt: nam maior Ald. habet, me mias De la D. ipti res Nerba eliam in Is.V sit quinto adest ; minor contra Aldina . me mihi Dera Dot pudor eri se Brouevh. e libris repetiit.
8. Taedia nasis. Seal ger e suo I dia nora posuit: sed Muretus, et post eum Brouckh. e potioribus genuinam scripturam restiluerunt. Taedia enim nascuntur a malis quae perpotimur. In editionibus inde AAld. vulgatum erat Hvosis IH --
q. vim. Romana et indoaliae edit. cum Gueis i , a. ei aliis eodicibus, xo uo, quod Broucis.
313쪽
ELEGIARUM LIB. III. E. LEG. II. 195 Candidaque ossa super nigra favilla teget; io Ante meum veniat, longos incompta capillos ,
Et fleat ante meum incesta Neaera rogum. Sed veniat carae matris comitata dolore; Moereat haec genero; maereat illa viro. Praes alae ante meos , manes animamque precatae, i
delendum putat propter dactylo miti lempestivam celeritatem in re lugubri -'o ab iis insertum est qui putaeerit ultimam In ergo brevem esse. Correpta an corrupta demum est post Ovidium. Veleres semper produxerunt: vide Brouehh. ad Pr pert. IlI, v II, I; Sati lenium agCaiulli Fleg. in Mani. i. 8. HυSCnx. IO. SMeri. . regis; quibusdam inest sura quod videtur Huschkio E eom. pendio sti processisse ; pro nigra. duo Is. Vossit ma a. a. Venis . An s. In Cod. As-hew. longos Neriau in Is. Vossit quin
u. Mars a Neaera. Vindob. codex Neaeram , velu nolit, eas iam declarat loco του moriar idem iacit Beouckhus. unus. Lacrymis et fletu earinrom gaudere e re/ehantur umhrae et
vide Homer Iliad. lib. X VIII, 33q;
33. Cariae mauis comisa a dolore.
Hine O, iditis, A m. lib. III, El. Ix ,
vs. 5a: vi Hine soror in partem misera cum matre doloris venit, itio natas dilaniata eomas. . Quem lo- eum Huset hius praetulit . ut simpli-eiorem Tibulli versu : mihi vero se-
eus visum est: neque temeritato e
rei qui Tibullum insolenter aliquid
dixisse asserit. I 4. Ma reae hine genero Ele. Brouehhiasius ait: vi Genis hie dicitur , et ine. non qui re ipsa, sed qui esse vult spe atque animo. . Ego qua sera tentia sum, opinor Tibullum re imsa quidem, non vero iure maritum siti, e . Lipsius hune locum mullum vexat, orationi harbariem et sordes subesse declarans: itaque legi uult :vi Moereat haee generem, moereat illa virom. . Vialpius, qui diversam iniit opInionem, genero et Niso pro tertioensu sumit, ut maerere M ui signi- seel. alleuius gratia. Cicero pro Se lio, rap. 34 : M Quis unquam tam erudelis Rit, qui prohiberet quem quam aut sibi moerere , aut caeteris,upplieare ' is sed apud veteres. sextus easus in hac re usitatior : Cieer. sib. V, Epist. ad fam. 16 : - Si tua
rum rerum erit latione moeres. . Fl
tuo dolore moerent. M MOLLE AUT ,
poetae nostri in hoe selix interpres sie vertit:
Et ac ratius adhuc germanice, H. V s. qui versum latinum ad verbum expressit : nati e disso denM , trauere lene den Mann.
Huselthius e coniectura in I tie in textum suscepit, et r. anu delevit, quasi esset E syllabis repetitis His verbi missa in natum et nimium audacἱae suae eonsistis doctus ille vires anu. ut his positum , et iam , vs.
ora per se sit anulari vel asorip .
314쪽
Persumque pias ante liquore manus ;Pars quae sola mei superabit corporis, ossa Incinctae nigra candida veste legant; Et primum annoso spargant collecta Lyaeo , Mox etiam niveo sundere lacte parent; Post haec carbaseis humorem tollere velis,mamque eonnectebat cum praefatae; deinde legebat, Horis RPrfusaeque Has anu listiore mantis. Libri se omnes exhibent animamque roga in vel rogisse. Statius hine saeiebat fo- ω. Leelio nostra Heynio plaeuit: non tamen sine dubitatione illam
amplexus est, quἱ antea proposuerat : α Praefatae ante meos Manes ani. mamque vagantem; νι lune temporis
autem dubius erat, quomodo Pris. His in eodicibus permultis in rogaris abiisse potuerit, et Hecia in habe-hal pro interpretatione vel correotione : in posterum idem sensit doro IAE. Sunt qui roga P imperandi modo sumant. Husel hici vidotur animam precari dictum pro animam precaado Nocare. quod alibi dieituj ora praeeari. Vide lib. II, El. I. vs. 83. Meus sim lis apud Virgilium invenitur , IE . V, vs. 98: - Vinaque
sundebat pateria, animamque πο- eabat Anchisae magni , manesque Acheronte remissos: α qua in opini ne aequiescendum eenseo , licet D. Voss. rogaram vel rogando in notis
praetulerit. 7. Ars quae. In ses H. Vos,ii li-hris Pura μυρώe: Lips. Pars quinque. Κirchmaon. de F n. Hom. IlI, 7; et Berger. Eclog. COrsie. II, 38. quaerunt, quomodo ossa a reliquo cinere distingui potuerint
versu Maron inest. Sed perperam ;nam sequitur parent. Brouckh. hic notat Romanas mulieres in luelunigro colore indutas esse , addἱlque sub imperatoribus, luxu iam praeva lido , eolorem album adeo euiluisse . ut eum inducere luctus nota suerit apud matronas; quod quibusdam doeiis viris sucum feeit, ut etiam Plutarchi auctoritate declararint mulieres in luctu semper vestibus
Vossii μὰ visa Dino. - Κirchmann. ei Doueta in Praecidan. male legem Numae huc reserunt. Agitur hie notide rogi, sed de eineris ei ossἰum aspersione; edixerat rex ille , rogam
ID. Codex Paris. multique alii ei edit. habent Dentis p Vicetit. Diaeias ;Coib. Distis . unus ital. et tres V sit istis. quod Mureto , Passeratio, Pulmanno aliisque exim i ingenii viris placuit. H. V s. nulla ratione elus idonea, substituit in D; illi siron sidas, e latinitate ecclesiasticastixit haec υHoram significatio. A
tamen Cicero, certo non monachus, seripsit: - Manicatis et talaribus tunicis, vel f amietes, non togis. M Librorum maxima pars in ventis eo
spirat : sed venti earbasei quid sini non liquet. C3llenius de ventilatio ne earbaseae vestis intelligit; Broue usius ait: in Sitit igitur Drati ea Iasei non veni latio earbasi agitatae. sed vesiis ex carbaso sti tenuissimi. . Quum autem hoc ab Elegia pror-
315쪽
Atque in marmorea ponere sicca domo.
Illuc, quas mittit dives Panchaia merces, Eoique Arabes, pinguis et Assyria,
Et nostri memores lacrymae fundantur eodem : asSic ego componi, versus in Ossa, velim. Sed tristem mortis demonstret litera causam ,
Atque haec in celebri carmina fronte notet:
sus alienum sit . et elis amplexus est, quod et nos iacimus. II. In marmoreia ponere sicca domo. Domos autem vocabant ipsa mo-
3. Diso Panegata. Quarum re rum dives fuerIt vide apud Ovidium Met. lib. x, vers. 3o . Guyetus hoedis Iehon pro spurio habebat et eli-eiebat : quum enim illi Moes his oecurreret , cultrum illico admovit. Brouehh. qui in sex libris pinois Assyriis a3seriptum legerat in mira re versu, utriusque epitheti sedes mulat, ut Panchaia nytiis sit, Assyria vero Hoes et hoe . libris non ropugnantibus et illud. omnibus eon rai ἰentibus : nee Virgiso stilando multum proseit: nam potuit eximio
poetae Pan aia diri nisis: nihil
minus eadem Ouidio dises est loeo laudato. Temere itaque Brouehhu-,itis a libri, discessit. tis. Com oni: in os in ossa. Componi proprie direbantur eineres atque ossa, quum in monumento eon.
Adi Ovid. Epistola Phyllid in sine , Fast. lib. III, vers. s 5 .
rent. . statii, Guelf a , α. Nihilomi
nus causa se usui mullo magis apta videtur. α8. In celebri. .fronte. Haec longo
aliter intelligo quam Brouckh. qui exclamat : in Voluit igitur sepoliri propter viam publieam, iti eelebrita.
le hominum ae frequentia. ix Haee
praefatus , illico Propertium Tibullo opponit: ait enim ille rα Non iuvat in
media nomen habere via. i. At quaeritur quis hane interpretationem vocis se fris Brouehhusio suppedita-veeit. Omnino diversam ineo viam . opinorque poetam h e sensu illam voeem usurpasse , ut signiscare -- grem fore frenum propter vatem ibi sepultum , vel propter infelicem de- uneti easum i nequaquam Vero pro pter frequentiam praetereuntium.
316쪽
αs. Dolor fitiis et Neaerae. In libris noti paueIs legitur, causa Ne --; quod scaliger pro ipsa Neaera dictum putat; quocirca a Gr novio Obs. II, q. merito reprehenditur. Sed eae in . quae nostra lectio est, ecinfirmatur eod. Ash. Voss. 3 , 4: Coihan. Exe. Perrei et Poechi. In
Hamh. ea Ne M. e quo scripturae compendio altera leelio orta est. In iris. I, evira me ra. superscripto cura. Caeterum de eommutatione verborum causa et oris e niar Ουἰd. Amor. li, El. x II, vs. a I Biarm. ad
Heroid. viii, va. is: Fast. lib. III
vs. di s. IIuschv. Stat;tim secutus, notat lis eras, H. S. E. iti vetustis monumentis saepe legi, et lepidum Senecae locum transerit Iit ait enim
ille . Ep. 55, de Vatia, qui in villa
consenuit, nulla alia re quam olio notus: HNunquam aliter hane villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem : Vatia sic sistis est is 3o. Cati perire itiis. Perire e graecismo properatin ἰ qtiae loeutio non poetis solum frequentatur : oecurrἰt etiam in pedes ei sermone et vide Core. Nep. Lys. III. I; alia exempla congessit VulpIus.
Quin prodest caeluin votis implesse, Neaera, Blandaque cum multa tura dedisse preee: Non, ut marmorei prodirem e limine tecti.
. GIam Notis impiasse. Cod. Dresd. Et voisii 3 AEammis exhibent: Notis servandum videtur e dem se
su . quo Livium, lib. V. e. 3s, dixit: a Romani totam prope urbem la-inentis impleverunt. i. Virgilius . AEn. lib. IX, vs. αέ: . Multa Deos
orans oneravitque aethera volis. ω
α. Tvira Pe/sse. Staiiua nullo ad hibilo fideiussore uiasse edidit; exstat tamen Laee lectio in Cod. Paris. sed ipse noster Albius. lib. I, Eleg. VIII, vers. 7o: u Nec prodest sanciis tura dedisse socis ii Et etiam Elea. VII, vs. 53, Iogere potes, risi daemiaris Lonores. Nos aurem lectionem ibi amplexi stimus dum. Non daem. 3. E iamine Meti. Doura legebatiam Iii ex uno libro. Broucth. Senecam admcivel, qui domos mEm rat ia quos νεν templis odi P. Nihilominus Brouc . hie uulgatae sese si- dum custodem praestitit, ipsam ueti vocem salis splendidam esse osiandens. ei poetarum uera omnia in anum apportans, ut facile urbem inde exstruxeris.-Cod. Dresd. a I mine; Corvinus cod. praepositionem misit, comprobantibus Hrynici ei 13. V s. Horatius, lib. I. Ep. Rum.
317쪽
ELEGIARUM LIB. III. ELEG. III. 309
Insignis clara conspicuusque domo; Aut ut multa mei renovarent iugera tauri, SEt magnas messes terra benigna daret: Sed tecum ut longae sociarem gaudia vitae, Inque tuo caderet nostra senecta sinu; Tunc quum, permensae defunctus tempore lucis,
vers. 73:M Intra marmoreum venerandi limen amici. M . maris... Pomo. Cicero, nT lib. I cap. 3s: α Cn. Oeta.io honori fuisse aecepimus. quod praeelaram aedis ea et In Palatio et plenam dignitatis
Epod. I, vers. us: - Non ut iuveneis inligata pluribus Aratra nitantur mea. . Idem Od. IV, xv, ii. de Moena Pompeii liberto: αseetus si astellis hie tritimuiralibiis Praeconiae ad fastidium , Aeal Falerni mille tandi iugera Et Appiam mannis terit MPmper iis , lib. Illi Et g. v. vs. 5: vi Noe mihi millo iugisCampania pinguis matur. is Naso, Am. lib. I, El.
. m longis raesarem gaud vi νέω.sealiger e suo reposuerat satiarem.
perperam; nam poeta praecipue do-- , sibi, Neaera absento, nihil es,eitieundum, nihil quod optet: hae
vero socia, se omnia Deile perpessurum. Prop. lib. II, Fl. xxxlv, vs. is: a Te socium vitae , te eorporis esse licebit. . Cod. Paris. et edit.
minit, quae lanimique in imo lueis exordio vIlae spatium praesti iuni Ille addueii doctus ille vir sila omnia sor rem sive longa, sive rvpla quaecunque apud poetas memorantur: sed res ita percrebuit . ut etiampnerorum ore frequentetur: βω-
mensis in Aldinis editum, et permultis eodieibus editionibusque inest. Hu,e huius tamen edidἰt permensae ἰnee libri huic lectioni desunt: utrius. que opinionis nectatores compendium seripturae eulpant; negat Hus et L; tis recte diei posse Pareas hominibus praemetiri vitam , hoe est, cerium eius evrsum ab initio praesignare et quae Dpinio e nostra aetate in antiquitatem illata sit: orgo edi- ἱonum antἱquiorum scripturam restituit Huaebhitis, nomanae principis videlieel. et Venetae , iterum qiaaerens quἰs veterum dixerit μα- metiri. el auctoritatem impugnans
gitur : α Cullellandi autem ratio quaesit, saepe quaerItur, cuius praemensi soli spatium eonsummamus. v Alia nune lectio examinanda est: vi Tune quum permenso defunctus temporellaeis. . Ad quam Heynius notavit:
vi Primensum esse in in Ie ora. να- sar per se eleganter diei Dcin neges et Nemesian. ecl. I, 2o: in Quem nune . emeritae permensum tempora vitae,
Seereti pars orbis habet mundusque piorum. . Sed et permensiam passive diei, et desunelum adeo addi iuxta durum est. 1. Brouckh. dixit latinos aliter hoe verbo usos esse. In
318쪽
Nudus Lethaea cogerer ire rate. Et
Nam grave quid prodest pondus mihi divitis auri pArvaque si sandant pinguia mille boves pQuidve domus prodest Phrygiis in uixa columnis ,
Denare, siVe tuis, sive, Caryste, tuis 'Et nemora in domibus sacros imitantia lucos ' is
Aurataeque trabes, marmoreumque solum p
raulii, editionibus eodicibusque leges de ne tis sempora, quod exemplis tuetur Brouehh. sed se ore ma sis placet, neque librorum auctoritate caret, quorum quatuor apud H. O . sulcro sunt nobis. Horatius quoque Epist. II, I, vers. II, Sq.: vi nisi quae terris inmota, suisque Temporibus defuncta videt, fastidii ei cidit. O. Leuea cogere MIe. Magna est soni scabrities in his mer re m. Editiones priscae habent sere cogeret; sed quid illo faciamusῖBno DC . - Vulpius putat iterari li loram caninam , propter indigi alionem umbrarum, quae vitae prioris dulcedine amissa , coguntur loca mortuorum adire, Charon lis navicula trans
I a. Assaytie sisfindans. Unus Angi. scindante eod. Ash. i. Voss. 3, et Monae. Itindans. manifesta corruptela. 13. raris innisa eoumnis. Maris mora, Sin radictim purpureis maculi, distinctum, ex Phrygia, ranaritime et Laconica, quod viride erat, Ca-ν Iliam ex Euboea insula. etiam vi ride , valde isto tempore suisse pro-hala ostendit Brouah. et res ex Plinio nota est. HEYN. Unus Coiberi. Inoa ; I. V sit 3, immissa. I . Taenare, sise suis. Plinius, lib. XXX I, e. : Pretiosissimi quidem generis Laeedaemoniorum viride , eunet;sque hilarius. . spe. Grys e . Mis; in haec vella valde saeviunt librarii, quum passim legatur Marisee. Nar Id. maris D. Carystos oppidum suit insulae Euboeae.
marmore suo ac eolumnis nobili latum ; hoe marmor viride maculis di,tiuguebatur. Senera Troad. vers.
835: α An serax varii lapidis Caryalos .is De eolore vid. Stal. lib. I, silv. II, vs. iis et ibidem silv. v, vs. 3έ et lib. u. silv. II , vers. 93, et Martiat.
S. D nemoria in domistis. Heynius et Baeli. viridaria in impluvio intelligunt: Gobhardus haec de pomariis et nemoribus interpretatur. quae in summis domorum ieetis erant, quasi pensiles quidam horii: utrumque satis ridicule: hic enim lueos in toela tollit, illi silvas in eu-bicula eogunt Verum scopuin alligerat Brouckh. his verbis : in Amabant has delietas , intra domorum septa habere Quiritium lautiores, adeo ut rus in urtio possiderenti MHoratius quoque nostrarum paritum
est, qui lib. III, Od. x, dixerit:
α Audis quo strepitu ianua , quo ne mus Inter putet, ea saltim lecta re mugiat Ventis. ω Possem et alia exempla referre: sed pudet in istius. modi nugis refellendis operam et et artam impendere. 16. Aia Minoe friatis. Totae auro solido convestiebantur. Testis est
319쪽
ELEGIARUM LIB. III. ELEG. III. aor Quidve in Er3thraeo legitur quae litore concha, Tinctaque Sidonio murice lana iuvat ῖΕt quae praeterea populiis miratur ' in illis
Invidia est: salso plurima vulgus amat. uo Non opibus mentes hominum curaeque levantur ;Nam Fortuna sua tempora
Lucanus, lib. X , vers. Da meras sumque trabes absconderat aurum..-Marmoreum solum, au i simplicitere marmore. aut pavimentum tessellatum opere musivn.
7. QMdoe in Evianaeo. Η. Vox. odio praepositiotiis in emendat, vel potius depravat, Quid mes Arrianino; nititue ille Ovidio, Art. Am. lib. III,
vers. - α Leet uo diuerso litore concha venit: is et ibidem. II, vers. sis: o Litore quot eonchae, tot sunt in amore dolores. v Idem suum inla verbo Dori desiderari asserit, quum superiora, ope σου Quirie. sensum verbi prodest e ratinuent. Haee omnia eontra libr rum fidem fecit: quin adeo Paris. et Lips. praepositionem iterant post voculam quin, Crebro iisdem verbis nouas inchoat sententias Tibullus : nihil itaque ossendit VHEoo repet Ilum. 8. nne is e s aio. Lib. II. El. Iv, vers. I8: α Et niveam Tyrio murteo tinguit ovem. Na ae. Sealiger ἰn prima editione legendum putabat, Est quae ἰHeynius eorrigi uuli Mi ID ; sed hie et minorem versum deformat. IO. lapidia est. In pluribus legitur LMida quae . Milieet etiam in Reg. Corvin. Guels. 1, 3, 4 et in aliis II. Vos,ii: ad oram edit. virent. notatum : vi Inoi Za es fatio em. Ponia nus. . Sie Excerp. Poeehi, Persei et Soligeri, e d. Vindob. et V s. 3. Sealiger hane loetionem restituit, quae quomodo Ueynio displieuerit,
non Intelligo et altera ab iis proseeta videtur , qui verba in itiis prave auperiori hus addebant. Nihil melius more latino quam locutio inoidiam esse aliqua in te: Plin in Paneg. cap. 88: α An satius suItiel em voearet quod non moribus, sed sortunae datum est: salius magnum p Cui plus invidiae quam pulchritudinis inest..Hu, huius Aristotelem inducit m que, Rhetor. I: n he M e -τωυαγωλοῦ, Detu τυχης , ἰρ ι- ο Absit itaque dἰ,tichon ab Heynio prolatum hune in modum :α Et quae praeterea populus miratur,
oi illis inuidei; heul falso plurima
vulgus amat. α . Non os sus menses Aomisum
omini. quod H. V s. amplexus est, cui hominam pedes re nimium videbatur Voss. I, et Bernens. eius sententiae aecedunt: in Ash. adest ominis. Husel kἰus Ciceronem ei-
bilitas mortis et ploria. . sed ill
mentis Aomini Do αν insolita ron. struetio videtur. 22. Stia te ora Dre rem . Gera
habent permulti libri aeripli, et
Brouehh. in textum recepit. In aliis numero paueis rem . quod Mur tus, Scaliger, Ileynius, Uusci hius, H. VOM. ampleelutitur et recte , ut opinor. Nec ad rem saeti versus Publii Syri a Brouehh. laudatus ζα Male geritur quidquid geritur Fortunae
320쪽
uoa ALBII TIBULLI Sit mihi paupertas tecum jucunda , Neaera
At sine te regum munera nulla vota.
O niveam, quae te poterit mihi reddere lucem l 95O mihi felicem terque quaterque diem lAt si, pro dulci reditu quaecumque voventur,
Audiat aversa non meus aure Deus ;Nec me regna juvent, nec Lydius aurifer amnis, Nec, quas terrarum sustinet orbis, opes. 3o
Haec alii cupiant: liceat mihi
siae. . Ibi enim non ipsa Fortuna gerere dicitur ; aptius illa re re existimatur . quἰppe quae dea sit. Hoc sensu Sallustius in Beli. Iug.
or : . Humanarum rerum Fortuna
28. Apersa non metia atio musa
Perperam libri quidam ad na ;oculos , aures. vultum avfirtere indignantium est atque iratorum. Haec praefatus Brouckb. loea poetarum congerit, ubi Numina oculos vel f elem avertunt. - Non metis deus , inimieus, iratus, adversus; AEn. lib. II, vs. 3μ:- Vadimus immixti Danais haud numine nostro. . C-tra Dia stii sunt propitii, Ovid. Met.
lib. IV, vs. 3 3 : in Vola suos habuε-- De . . Brouehh. putat Tibullum hie auhintellexisse Genium suum. Varro. lib. xVI, ait: vi Genium fis
se uniuseuiusque animum eati Nais lem , et ideo esse singulos singulo rum et talem autem mundi animum Deum esse . . Terent. Phorm. art. I. se n. II . NA. 24 : a Memini relinqui me, Deci irato meo. . Senera , epistola aior vi sepone in praesetitia . quae quibusdam piarent : unietii Enostrum paedagogiam dari Deum , Non quidem ordinarium , sed hune inserioris notae . ex Forum Numero . quos Ovidius ait de plebe Deos . Crediderim lamon haee ad locum nostrum minus pertinere, et poetam Detim dixisse quem utique apud quem vota saceret. m. Nee me una in M. Fere -- nos δεν I; Ald. see. 3535 ,-em, quod editoribus, ut exquisitius, placuit. Ego a d et rem v eorum emen datione e eodere non ausim , quamvis non videam, me in libris aliquid mutandum ait. Vom i quinqua in men issem firmant. Begins , ---noa; duo Vossit priori l eo non. Paetolus qui sit, nullus ignorat; vid. Orid 'let. lib. XI s. m. 31. me alia eum- . Libia non nulli eum Regio e ι- ; unde vir