장음표시 사용
361쪽
LIB. IV. CARM. I. 24.lHuic et contextus passim suat igneus aether,
Pendentique super claudantur ut omnia caelo. At quodcumque meae poterunt audere Camoenae,
Seu tibi par poterunt, sed quod spes abnuit ultro , dis
Sive minus, certeque canent minus, Omne vovemus
Boe tibi; nec tanto careat mihi carmine charta;
so per se ipsa emergi t , quam recepimus. Similem construendi rationem ostendit Huschh. apud Valerium Flaeeum, lib. I , vs. 277.aa. mia es conuatas. Quidam ne es; Excerpt. Perr. et Colol. mic u . quam lectionem Heynius in conterlum intulit, coniungens
vers. II cum vers. IO; quod nullo
modo seri potest. Mutavit inter punctionem Hunde elich. ita: a Et
agus ... aer, Huic ut contextus, ele. πQuae eontoria construendi ratio non
erat impulanda huius earminis auctori. Broueis ius edidit uetae es Meatis ... igni f. ut est in uti et altero libro. --ssim eis quid sit, explieat Milacherlichius , Leet. in Catuli. pag. I 5o, ad carm. LXIV, vers. 338 : vi Testis erit magnis viris ivlIbus unda Scamandri, Quae Passim rapido diffunditur Hellespon-lo. . Virgil. Georg. lib. I, vs. i3a:
α Et passim rivis currentia'vina rea pressit. ω HUsen x. α3. Gavi an υν us omnis eaego. Ovi dius , Metam. lib. I, vers. 5 : vi et, quod legit omnia, caelum. N
et Asheis. A . Pro avidere. ed. 347s, et Reg. Lep. audire. Passeratius adserip, t simillimum Propertiἱ ve sum , lib. I, Elog. xv II, vers. 28 :- Et quodcumque meae possunt Nar rare querelae. nas. Sed . quod spes alatiis Huc. Heyn. qui primum ediderat : vi seu quod apes abnuit ultra, M postea sera lentiam mulavit et reposuit sed ...tiPro . ut in Ashew. et Bern. Voxsio e . sevi scripturae mendum videtur,
ut eo Huis. Cod. Heins. Sed Mid; Iίμ. α Sive tibi par poterunt si quos
spes abnuit ultro. v Alii a diis mulant in annuit. Ηeynianae accedo le-etioni , ut sit sensus : α Quodcumque meae Camoenae poterunt audere ; seu ut possint par libi audere a id quod tamen omnino sperare non licet: seu ut pro laudibus tuis minus possint praestare; atque id ne loeum habeat, omni ex parte verendum
est; quidquid sit, omne hoe tibi vovemus. M Prorsus turbata est totius loci seriptura. Baeh. tin a amplexus.
tria momenta distinxit, ut Messala vel ad modum laudetur, vel tiis modum, vel denique infra, perquam ridiculo sensu. dis. Omne vopemus. Gueli. 3, 3,
4, Vossit tres, Vindob. et Monae. m emus . quod suscepit H. Voss. Passeratii auctoritale fretus 1 sed nostrae lectioni adstipulatitur lihel multi, neque despieiendi i etiam
praeeedentibus aptius est υ-emus.
Sidon. Apollinaris, Carm. VI, 35 :. Publicus hie paler est , vovi cui
carmen , Avitus : Materia est maior, si mihi Musa minor. Mur. Nec fanω ete. Horat. lib. IV. Od. II, vs. 3o : α Non ego te meis Chartis inornatum silebo. N NeFnius malit M. Di in aliquot libris :in oditioniblis indo ab Aldo erat nomine; Sealigere Culaeiano reposuit
362쪽
Nam, quanquam antiquae gentis superant tibi laudes, Non tua majorum contenta est gloria fama ,
Nec quaeris, quid quaque index sub imagine dicat; 3.
Sed generis priscos contendis vincere honores , 'Quam tibi majores, majus decus ipse suturis. At tua noti titulus capiet sub stemmate saeta; Εterno sed erunt tibi magna volumina versu,
carmine, quod etiam Ueynio plaeet propter ea tanto ; unus vatic. adere. H. Voss. non potuit . quin id in textum ἱnveheret, ei enim ητικωτvM Visum est, et tale, quale id nullus librarius excogitare potuisset. Bern. pro Maria, habet mera. H ehhici videtur poeta posuisse fan o
carmine . pro fanti nominis. sponderis earmine, et inde manasse ex interpretatione grammatio rum nomine ei pondere. Hane in sententiam et ego eundum esse censeo. dig. Antiquae gentis sti erant. Aldina secunda su erens; Regius superant rentis. Valerius Volesus, sive Volusus , qui Romam e Sabinis venit eum Talio, gentis auctor perhibebatur. 29. Tvia ... Horsa. Properi. lib. II, Eleg. VI, vers. ar : in Hine etenim lantum meruit mea gloria nomen. .
3o. Quidquaque in ea sus imagine in I. In eodicibus minus correctis est, νώω qua itidea stis imis ne d ea . Edit nom. sicut tres Stat. γέ quam. ene . cum Vicent. qui MEDE . Nee desunt tamen libri vulgatam exprimentes, inter quos L.
Angi. dicere. Cyllenius ita sensum exponit: Tu contendis anteire omnes majores tuos re et virluto : ipse sviurus sis ventu Hs maius decus ,
quam tibi tui maiores exsiliere. 3α. - s Geus Isse suris. Sunt qui legant furaras; sed, ut notat Brouehh. id in genis lange nobilissima vix loeum habere potesL Ge hardus ex uno PalatIno proposuIl. M aoo deras L se suos. Moueis. ostendit in aris nihil alIud esse quam
majus, male divisis et male eoneretis crusculis. Tres apud V sium e diees exhibent saguras. 33. Non traulus. Reg. et M. Lips ot aliae, si uias. C revit Aldin. aee.
eum duobus Italicἱs. os summau. quo alludebat Patieratii LIber, in quo Ommate. Heynius et H. V sius hane lectionem amplexi sunt, qua in re Baebium, Husebhium,
et nos ipsos consentientes habent. - Summata proprie serta, seu vittar ex soribus textae , quibus cir-
eumdati lanieuli linei ad imagines,
tanquam rami ex stirpe discurrebant, adeoque familiae suecessionem indieabant. Hine summa a quoque voeabantur, ut hoc loco , ipsae maiorum imagines , quae erant signa nobilitati,. Vide Bup. ad Iuveri. VIII, vers. a. Plinius , His l. Nat. XXXV, cap. s. dicit : α Stemmata lineis dis reinant ad imagines pietas. . Has vero propositas fuisse in atrii, do Suet. Galli. u. BACH. 34. AE er . A multis ita interpungitur, ut inuras iungatur cum
nomiae superioris versus, ubi nunc
363쪽
LIB. IV. CΛBM. I. a 45 Convenientque tuas cupidi componere laudes 33 Undique, quique canent vineto pede, quique soluto. Quis potior, certamen erit; sim victor in illis, Ut nostrum tantis inseribam nomen in actis. Nec tamen hinc, aut hinc, tibi laus maiorve, minorve;
Iusta pari premitur veluti quum pondere libra,
summu legimus. - Εd. min. anniti et . fac a volumina . pro magna
36. I ineu sed . Alii itincto. Viae oeti rio. quam facile confundi potuerint, satis apparet. Statius, lib. II, Silv. vi I, vs. dia r H qui vos geminas tulit per artes , Et vinetae pede vocis et solutae. i. Idem lib. V, Silu. Iti, vers. ioa : vi Pieriis vin-eIre modis, seu voce soluta. . Tot usdisi;chi sensus est 1 vi Convenient undique Di cti an laudes tuas componere , partim poetae , partim historici. . Tres libri habent νυέ -- nan . lectio prorsus salsa, licet patrocinio H. V sit gaudeat. Is concilium convenientium signifieari vult: sed hoc iam verbo eo onere inest. 3 . sitiis potior. certamen eris. Contentionem de victoria indieat Poeta ἰ perinde ac Sallustius, Catil. cap. : α Virtus omnia domuerat :sed glorIae maxumum certamen ii ter ipsos erat . . Vulgo legebatur , is potius; Ald. see. sitieis pontis; sicque Scaliger. Mil. Roman. cum
uno Brouckh. et uno Goth. eerramen eris, non male dummodo simul lectionem queis potivis pariter ree;-pias. Doetus Britannus Iorlinus υ Ius . non inrise legere suadet, perquam ridieule. 38. Tantis inserisam nomen in acin
D. Cicero, Tuscul. lib. I : . Ipsi Philo,ophi, in libris de conlemueuda gloria suum nomen inscrIbunt. υI. Vossit unus, ascrisam. . Nee tamen gine ete. Vulgo hoc loco legitur versus quἱ apud nos quadragesimus quartus occurrit et Per- reiani enim eodieis traieelionem eum H et Eo reeepimus. Interpolator certo versum hune in aliam sedem transtul l. quum persuaderet sibi, formulam Aine et sine visua destitui, nisi duplex laudis genus , castrense et serense, antea inmemoriam reduceretur. Huschhius
contra opinatur, hae sormula praeludi sententiae , quam post romp rationem illatam disertius enuntiat auetor : in Nee tamen hine aut hine libi laus maiorve minorve; Nee quis quam maiora gerit castrisve so me. . Faeta iam menti ne diserta casu rum et fori, alalim. ut par erat, incipita laude forensi, vers. 45 et qua abs lula, post longam digressionem , vs. 5έ-8a , progreditur ad laudem ea trensem , vers. 8a : α Iam te non alius bellI, eici is Postquam sede sua versus expulsus erat, ita ut sensum turbaret, alius aliam eorrectionem adhibuit, ut via verae scripturae vestigium remaneret Edit. princeps: Nee tamen hic aut hie. . Sie plerique. Duo Angi. Me avi sine. Edit. Romana nobis consentit in Aiac. I gine. Versus in Hamb. deesti o. risu pari. Duobus versibus absolvitur eomparatio et sequentes
explieant iam modum quo id seri
solet, ut nune sedeat, nune surgat
364쪽
246 Prona nec hac plus parte sedet, nec surgit ab illa :Qualis, inaequatum si quando onus urget utrinque, Instabilis natat, alterno depressior orbe :Nec quis quani majora gerit castrisve sorove; Nam seu diversi fremat inconstantia vulgi, 45 Non alius sedare queat; seu judicis ira Sit placanda, tuis poterit mitescere verbis. Non 'los aut Ithace tantos genuisse seruntur
lanx t α inaequatum si quando onus urget utrimque. M
edit. minor. anni a 4 a. a. Im qua iam quidam, pro inqua sum sumunt, ut inauratim ei alia. Ego, quae mea sententia est, aliter hune loeum intelligo i nemo Enim est, qui in sequentibus oscillationes librae non primo adspectu agnoscat, quae antequam immola maneat. aDurao sese ins usitas Aa l. Prorsus
salsam iniit sententiam Baebius ;nam si pondus inaequale impositum esset, prima statim depressione Hola, immobilis eonspiceretur libra. Varietas ieetionis quain hue attulit H. VoΑs. nihil aliud est quam mendosae ser pturae lapsus. 3. De ressi, o M. Sie Paris d. min. ann. r4 2; Νenet. εω , i s. Ald. compressiain . Exeerpt. Perreii, ed. pri neeps Veneti 14 5 alii eo
rupte de rensior. Broiath h. ex uno notatum viderat aures, unde malebat , AIIemo instasiris avi I. Fre quem est permutatio inter nos reei nutare. Ueynius, eui hane observationem aeceptam refero, exemplum addueit e Curt. lib. IV, eap. ix. S ao: additque ariare de motu incerto, fluctuante et tremulo, elegantius diei. 4. Nee Mis am maiora geris ete. Ut iam monuimus ad versum M. hic versus apud editores non suo loro legitur. Brouehh. pronuntiat: in priore hemistiehio nihil mutari debet: saletur tamen adesse in libris multam discrepantiam. In nonnullis, Quis tiri tam uel iam ; in uno Angi. et Bern. Quis te nam, quod ab II. Ossio et Baeli. suseeplum est. Heynius putat diversitatem inde natam, quod prima vox nam exciderat. Per- reii P ehi et Lips. Exeerpta habent , quod una expressit ed. Rom. s, et Douxa commendavit, Nec stuisoam majora geri . - Libri sere Omnes exhibent e vir Me mos et satis frigido i Cyllenius emendationis auctor habetur , quae proeul dubio
vera lectio est : eonstanter enim opponuntur sorum et militia. Quin- adeo subsequuntur res a Messala gestae , ita ut nihil dubii supersit, prae sertim quum Corvin. et Guel . I, 4, nobis ronsenti an . 45. Miseni fremae. Unus Statii ae pisi . edit Lips. emis es Moes si;
duo apud Voss. inmissi; unus premat moersum est dissentiens , in diversas partes tractum.
6. Iudiris ira; quae nimirum in
48. Pylos. Homerum vide initio libet tertii Odyss. Fuerunt autem In
365쪽
Nestora, vel parvae magnum deeus urbis, Ulyxen ; ixerit ille senex quamvis, dum terna per orbem so&eula fertilibus Τitan decurrerit horis ;Ille per ignotas audax erraverit urbeS, Qua maris extremis tellus exeluditur undis :Nam Ciconumque manus adversis reppulit armis,
Nec valuit Lotos coeptos avertere cursus. 55
Peloponneso ires Pyli, singulae Nestorem sibi vindieant f , Messeniae una, altera Arcadiae, tertia Elidi, ised Pylum Areadieam sive Triphyliaeam , fuisse Nestoris ditionem praeelare ostendit strabo, lib. VIII.
Baonex s. - -I II ea. Rom. e Venetia, Guel a , aque IIIace; eaeteros scripturae lapsus referre non operae pretium Pst.
q. m xen. Hane scripturam, aqua eodices quidam Ilia. in Ulassem, vel VI em diseedunt , Plutarchus Romanis propriam svisse doeot; ssemantque eam meliores libri. HAcn. M. Dum Ieraa se . vixerit
itaque Nestor annos ter centenos.
Sic et Propert lib. II, Heg. xia , vers. έ8 : α Nestoris est visus post tria saeria cinis. . Ipse rex Pylius apud Nasonem, Metam. lib. XII.
vera. am: vi vixi Annos his renium ;nune tertia vivitur aetas. . Broue h. adserit Ciceronem de Senecta Cap.
ro, eodem sensu locutum esse, quum
dixerit de eodem Nestors e vi Iam enim ieetiam hominum aetatem v veha . . Fatetur tamen non de sui se viros, spectatae auetoritatis , qui sa -- timet in Hem itidem, ut γωοῦν, triginta annorum spatio des iverint. si . AHAMas Aoris. Barthius es istis emendabat, ridi le : ut merito notat Beouehh. horae dies tur emites eadem ratione qua annus ipse. Heynius pro Getierem malehatis 'erri, quod amplexus est II. V s. non sine librorum auctoritate. Hutideritetitus et Huselivius tuentur de steris. M. Axesidiur Vtilgata Olἰm loelio erat ineludes Brouehhus. ex Ex-eeept. Poechi et Colot. editionibusque Venet. et Reg. Lep. tacite recepit exesud dur. qua in re Heynio poenas luit, nee tamen meritas : eo. dem modo de Euphrate locutus est Plinius, lib. V, eap. 24: vi Fluit Demxenen primum , mox Anaitieam . Arminniae rogἱones a Cappado ita excludens. . Huschylus plura adfert. quih ostendat hane lectionem e quisiti imam Em .s . Nam Geonumque manus ete. Beouah. quem valdΘ ossendit particula qtie, inversionem proponit, qua saeta huius et sequentis versus mulantur sedes. HEInsius praeser bal , Non Geonamque manus . quod in uno Angl. legitur. Nos eum Ηeynio , Vossio et Huaehhio manas pro Mevsativo intolligimus. Cleones , postquam urbem Ismarum diripuI,-set Ut es , aeritis auxiliis , manus
conseruerunt: at sub vesperam vietἰreresserum L - Ariosis . . armis.
Non idem est ae si dixi,sol in I Adtis armis : sed intelligitur omnino de pugna, bello, odio , ete. 55. Nee. Vulgo legebatur Non ;Brouehh. e libris revoravit Nec . ut sibi responderent eopulae. Legeba-
366쪽
Cessit et AEtnaeae Neptunius incola rupis, icta Maroneo foedatus lumina Baccho. Vexit et 2Folios placidum per Nerea ventos. Incultos adiit Laestrygonas Antiphatenque , Nobilis Artacie gelida quos irrigat unda. sotur quoque creti s . sed Scaliger e Cuiae. libro deprompsit Loos. Stasi unus eonper Me Oratis ἰ Guel a: in Non valuit Cyelops tempus ronvertere cursus. is Cui Mianus , cas
5s in nisi Noluntas incolis. Ν - ter aequἰtur eos qui Cyclopum sedes,ub AEina fuisse tradiderant , una eum Virgilio. AEneid. lib. II: No. merus eos continentis habitatores iacit, non insulae Siciliae 5 . nera Marenis etc. Barlbius coniiciebat una umina, valde inse- lik ἱn hoe invento. Libri variant, exhibentes nune inaria. nune tine aἰ plerique tamen nostrae aeredunt le-elioni , quam etiam ipse sensus luetur : multum onim vini biberal Cyelops. Illo vino Ulyxem donaverat Maron Euanthei stitis, Apollini, Ismarii sacerdos. Homer. Odyss. lib. IX , vs. I95. Idem vinum Properito die;tur Ismaritim . quia id ,
Ismaro eapto, Ulyxes a Marone aeceperat. Brou kh. cuius haec sunt,
addit: a Pereant illi, qui Maroneum Alei volunt a Marone . Apollinis sa cerdote et quum ita dicatur ab oppido Maronea. Mela, lib. II, cap. 1t : α Tum Nestos fluvius, et ripis eius adiacens Maronea. . Pl nius , I b. IV, eap. xi: . Dicere. Ismaron, loeus Parthenion , Phalesina , Maronea prius Orthagoria: ω lib. XIV, cap. 4 : α V itio antiquissima elaritas Maroneo, in Thraciae maritima parte gentio, ut auctor est Homerus ; ιι ubi plura de eius vini generositate indomita. Oppido nomen dedit Μωro , iussu Osiridis, iam senex , post interseelum Lyeurgum Thraciae regem . AEgyptii herois ecepi;s obsistentem , tradente Diodoro Sieulo , lib. I. Non ludes operam , f; Isaaci ossit notam inspicere volueris , ad laudata modo Pomponii Melae ver
58. Veiis e Ilos ete. Habuit serum ventos ab .Folo viribus in- elusos et Ovid. Metam. lib. XIV.
vers. 223. Burmannus eorrigebat,
γM : inhabitabant Formias Campaniae. Rex eorum erat Antiphates avid. Odyss. X, vers. M . et Ovid. Metam. lib. XIV, vers. x33. ΗΕYN. - Opinatur Ueynius excidisse e pulam ρυe. In Dosque adiis. Sed haee abesse potest nullo iuncturae
mant. Horatio quoque Fons Blandusiae Nositis dieiiue, lib. III, Od.
XIII, vers. i 3. Scrἰplura in Ari cis multum variat: invenitur passim Aurorie. Ania se . Auraeie . sed nobis Ipse Homerus sponsor est.
Genis ex emendatione Maligeri et e tribus libris revoeax i Brouckhus. Edilicines veteres, Ariosi IMos. Vulao erat otidos: apud Muretum gelidae. Variat quoque in libris A Iurie et Arsaciis , utrumque bene ,
367쪽
Solum nec doctae verterunt pocula Circes ;Quamvis illa foret Solis genus, apta vel herbis,
Aptaque vel cantu veteres mutare figuras. Cimmeriorum etiam obseuras accessit ad arces ;Queis nunquam candente dies apparuit ortu , 6s
si metrum sIneret, ut unda sit, vel sextus , vel primus casus.
6α. Quompis tua foret Mias gentis. Brouehh. edidit, vi Quamvis inliceret Solis genus; M adseribens : α In principe Veneta, inque Regiolepidina editione legitur , α Quam- .u ἱlla rere, Solis genus; νι unde non frustra Barthius fecit Hurare . hoe est, Iane e . . Nihil obstat sane
quominus cum suo hoc est. Brouehhusius inlegrum pervagetur Lex, eon : ibi enim vox quaecumque ah antecedente una vel duobus tantum
stetis discrepat, ut facile ope του hoc est. Λ eum n iungere possis. Nos ad alia discedimus , lectionem am pleri , quam tuentur edit. min. annia σα : Vicent. et Venet. I qi Iis:
nam cim Isso proiicimἰne tria, minua aecurate iungerentur genas M a. 64. CZmmerioriam etiam osscuras.
Sie V s. i et Ashew. quidam ediderunt Cimmeritas , ridicula ser; tura , quam eliam H. V s. et Baeti suscepere. Italiel erit ei olim legebant , commeritim. Brou khusius , qua sentent a sum , veram restituit Ieclion m Gmmerio m. subiiciens: vi Error natus ex compendio pἰngendi 1 suli enim CimmerioF r elemento ν deinde in corrupto. Neque nos terrere debet hici ius paulo vastior , non tamen indecorus. n
is honorum 'opulenta eDrnua . ex Virg. Georg.yia. I, vs. I9 . vi s liorum exuberat umbra. . Denique e Iuvenalis sal. III, vs. 3O: a Felices proavorum atavos. v Pro arces
Golhan. habet aures; edit. Cyllenii, Brix. et Aldin. oras. Cimmerios in BrItannia in,ula posuit Carleton , epistola erudita, quae est octogesima inter Camianianas. Pompeius Festus ait: a Cimmerii dieiantur homἰ- Nes , qui frigoribus oreti palas terras incolunt. Quales fuerunt inier Baias et Cumas, in ea regione, in qua convallis satis eminenti iugo circumdata est, quae nequct matutino, neque vespertino tempore sole contegitur. R65. Gesu. Duo Italici, tinus Gebhardi eum ed. Romana, inriti. Perpetuas tenebras, quibus Cimmeriorum terra prematur, his versibus deis clarari obvium est. Sed, quod altero versu adiectum : in Sive supra tereas Phoebus , seu curreret infra . v te nere aliquem potest. Antipodas hie
agnoscere Tibullum videia , obse vat vulpius. Sublilitatem hane in poeta, inprimis in hoc , locum non habere, fatale intelligitur. Aeripiebam olim de annua solis conversi
ne , ut simplieiter hieme ille in is
oras currere diceretur, qualenus versus tropicum Capricorni reeedii: et sic , vice versa , supra terras. Ad
verbum sere redditi sunt Homerici versus , Odyss. XI, t 5, 16; in Homero nutem simplieissimum est de diurnis cursus Solis vicibus accipere. Ascendit eaelum Scit mane evectus, et versus terram descendit Meidens. Adeoque Sol nec oriens, nec
368쪽
Sive supra terras Phoebus, seu curreret infra.
Vidit, ut inferno Plutonis subdita regno Magna Deum proles levibus discurrerit umbris ;Praeteritique cita Sirenum litora puppi.
occidens, nec adeo per totum diem, Cimmeriis in conspectum venit :nee aliter verba Homerica accepere poetae, qui ea ante oculos habuere :Virgilius , Georg. lib. III, vers. 35r et Ovid. Melam. lib. XI, vs. a.
Noster tamen poeta , nisi admodum improprie loculus est, vix eamdem senientiam animo tenere potuit in his r α Sive supra terras Phoebus, seu eurreret insta ; . dicendumque adeo est, eum alio modυ accepisso verbum Homerieum , et ad aeres sum recessumque Solis versus tr piem retulisse. HETN. M. Moe surri. Plures t hri S pro ἰ Reg. Lep. et Vicent. Sise su erieaque erat lectio vulgata ante Sca
MI . . . regna . minor , M. . . PLIonistisaera regna. Vulgatam resiliuit
BrDuckhiasius. Properi. lib. I, Et xl, vers. 3, laudante Utilpio : . Ei modo Thesproti mirantem subdita
. Leoiatis dis se is umbris. Haec Heynium valde angunt et premunt, qui putat omissum M. Di sit in timis Iris . inter umbras, nec aliter sensum probare vult. Unus Statii habet medias timsris: Heyn. posthae lectionem undis reiicit , quia undae apud mortuos pigris non lepes sunt; unus Brouthh. magno undis; sed noti in iis eurrunt umbrae ; denique nil tentatum relinquii doctus Heyn Itis, quo locum interpretetur, et e coniectura proseri: a Magna Deum proles levibus par, curreret umbris. . Fatondum valde impeditum esse loeum. Minus latine dicitur quibusdam , HED ti risore et Charisius
ait, pag. 2oa :. Nonnunquam tamen
uT 3 acuto aceentu elatum reeipit subiunetiva, praeposito sinito verbo, more quo supra formari relativa divimus, ut apud Virg lium , AEn. II. H. 3 : vi Insandum regina iubes renovare dolorem, Troianas ut opes et lamentabile regnum EruerIni Danai; . id est , Δουκερ Sallustius , Itia. 3i r vi Nam illa quidem piget dicere , his annis xv, quam ludibrio fueritis superbiae paucorum ἔ quam scede, quamque inulti perierint ves.lia defensores , ut vobis animus ab ignavia , atque socordia corruptus
apud H. V s. Pr fere que et unus sita; unus etiam Tirrenum. S retio non in mari, sed in prato Insulae sorido sedent ean antes apud Homerum, ingente circum ossium putrescentium acervo, Od. lib. XII vs. 38 el i58. Haec praelatus Brouali itis multa de Sirenum forma congerit , quas in avem des nere gallinae noti absimilem , ostendit e poetis Dummisque. Quinadeo num. mi a Neapolitanis in honorem Augusti proe i imaginem proseri aere
eae lalam, qua Sirenem omnibus ante oculos ponere possit. Caeterum adeas
Hyginum , sab. ια 5; Servium, ad Eneid. lib. V, vers. sic: AElianum.
369쪽
Illum inter geminae nantem confinia mortis, roNec Myllae saevo conterruit impetus Ore, Quum canibus rabidas inter freta serperet undas ;
dianum, de Raptu Proserp. vs. a 34. o. Infer geminae nausem constitia mortis. Hic versus abest ab uno Angi. et Goihati . Vulgo legebatur urgeminae . quod iam Statius mutavit . quem noti fugit syllabam o a praecedente m absorptam suisse. Edit. Colin. 153o sola habet per geminae , quod H. Voss. ut exquisii ius susce.
min. ann. xέ a ; ROm. Brix. et Venetae, i 9 , a se, exhibent: - Illum tergemini nantem constita montis, is id est, inurgemini montis , quae leetio He1nio iam arHdebat, et nune in Ilii set hii textum suscepta legitur, ut eum Homeri loco, lib. XII, vs. a ad Ioa, eonveniat; sed apud Ho.
tes : et Euripides , Med. 43i, quem eiicit Hust h. ius e vαι dixit, Properitus vero, lib. III, Eleg. xx H ,
vers. 33, saxa οῦ ut dubitare possis
utrum de Seylla ei Charybdi poeta
montis appellatione usus sit, neene. Geminae mortis eodem sensu dicitur quo Claudianus, XLlV, 7o,
geminin consula in in. i. me. olim legebatur o se , quod exponebant de rapidis vori; cibus aquarum in orbem et gyrum
circumactarum. Heynius eorrexit insu. vel sinoa ira. Broticthusio neutrum plaeet: Is ex Ody s. lib. XII ivs. 9 . e Virgilii 2EDeid. lib. III, vs.έα , Scyllae os servat, quod Scaliger reposuerat ex Pocchi ei Lipsit EY-rerptis ei libro Cui aeti. Sex Opii mos V lyxis,oeios ex nave ablatos deis voravit Seylla , vivos ac palpitantes. a. Vtium eant vis rasidas inferire a serperis undas. Quot litore arenae sunt, tot sere in hoc versu variae lectiones et emendationes. Vulgala ante Heinsium , inde a Romana editione exhibebat , Otium eaniatis, das. Brouehhvsius rasidas e libris substituit, qua in re aequies-rendum est. At He insius et Guyel sorsere . pro serperes legi voluere ;He insitis tamen hae emendatione parum contentus . at Ias protulit et primo quidem : α Quum canthus ra. hidas intorta resorberet tandas, . vel
infortis ferereri undas ; deinde idem in notis ad Ouid. Am. lib. II, El.
XVI, vers. 26 : vi raptas inter freta sorberet undas: is denique in Ad vers. I, eap. I 3 : α Quum canibus rabida, in thr freta serveret undas. NPas,oratius legerat: α rabida subter freta serperet unda , is vel α rapidas inter sera serperet undas . . Adest
sane feris in quibusdam libris i in
alia prorsus abiere Crustus et Bis mannus , H rabidas fuerincla resor heret undas. . Crus; us aliam insuper immutationem attulit in Probab. Cri L eap. α6 : a Noe sollae saevo conterruit Impete turbo, Quae canthus rabidis inses a reverberat
undas. i. Husel kius vero emendatores vel eorruptores ingenio Omnes
superavit ; nam quia nescio quis editioni neg Lep. adseripsit r. Legi etiam possit, ρυιn eanitas ra Mas. illieo suscepit ille εἰ otio in textum inque invexit; tum auctoritate edit.
μω Iegit, ut esset sicut apud Vidi gilium , AEneid. lib. III, vers. 39I :
370쪽
Nec violenta suo consumpsit more Charybdis: Vel si sublimis fluctu consurgeret imo, et si interrupto nudaret gurgite pontum. Is Non violata vagi sileantur pascua Solis , Non amor, et secunda Atlantidos arva Calypsus,
Finis et errorum misero, Phaeacia tellus. Atque haec seu nostras inter sunt cognita terras,
ω Vela damus vas umque cava trahe currimus aequor ; . quo satio versum integrum non de Seylla, sed de Ulyue ipso sumpsit. Nos nimiam audaciam doctis,imi vir; non imitandam rensemus, et in tanta varietate idem faciemus. quod iam
Ueynius , antiquam uetionem servantes. Quinadeo ita sensus quoque melius proeedit: nihil enim eontor. litis quam Husebhil eonstruetio. 3. Scio eonsti sis more. Μulti libet habent eorasmiis in ore; sed iam in altero ab hinc versu occurrItore. Stio more. quod Heynio otiosum videtur, frequens loeulio est apud veteres. Crustus, in Prob. Crit. I, legebat : in Nee .violenta sua c-- sumsit morte Charybdis. . H. Vos sius nostram lectionem euin irrisione dimittendam censet , et in se legi vult, non adeo feliciter. 7έ. Hue ... mo. qui ex fundo consurgit, ut in illo: o utque imo Nereus ciet aequora Ponto. Cod. Lips. uno . quod hoc loco nimium ridiculum esset. 5. Nudare ... ponsum. Virg. AEn. lib. I, vs. icis: vi his unda dehiscens Terram inter suetus aperit. . Angi.
ciente Virgilio, qui Ata. lib. III ,
ers. 4ar : in ter gurgite vastos Sor. bet in abruptum suctus. n. H. V s. quia in superiore versu stillimis legitur , nune eo altius Charybdim deorsum depe mil. ut ad arenam usque ope emendationis viri si infra rufo descendat. At dum illo Charybdim mergit, nos ad caetera pro gredimur. 6. Non violara magi ete. Fabulam copiose denarrat Homer. Od. II b. XII, vers. α . In quibusdam iam ea , aberratione frequenti.
sus ost aliquis intelligere arvum genitale Calypsus , quocirca Hemio
seri; in Vossit i , 3 , erroris miseri, quod Brouckh. Maliger et Vulpius
9. AI e Aine sevi etc. Brouckh. ait: a Praepositio Lauν Walet hoe i eo infra. Sive haec gesta sunt intra orbem nobis nolum In mari Mediterraneo , sive sabulose gesta narrantur in parte mundi nobis ine
gnita . . Dasse ratius alium sensum eligii : α Sive haec vera sunt, et ae-
euli nostri ae regionis hominibus nota et sive salsa et commentitis. . Mihi Broue h. sententia potior visa est, praesertim quum apud Gellium, lib. XIV, eap. 6, quaestio instituatur, utrum .s xii Ulyxes