Oratio de pace, alma humanitatis nutrice Isaac Valckenaer

발행: 1698년

분량: 73페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

AMPLISSIMIS PRUDENTISSIMIS, SPECTATISSIMIS FLORENTISSIMAE CIVITATIS LEO VARDIENSIS MAGI STRATIBUS

CONSULIBUS

LAMBERTO FENEMA.J ARICHI O B ANGA,

RATIONIBUS REIPUBLICAE FRISIACAE RECOGNOSCENDIS QUATUOR-VIRO.

ZACCHAEO ABBEM A. JOHANNI EM MENES. BEN NON BOURBO N.

12쪽

ppITONI TESSELIO I. U. D. HORATIO VITRINGA.v1GLIO CRANS LU. D.

CORNELIO HARMANNI VIS SCHER.R1NTIO HOOG HS L AG

UT, CONSULTISSIMO AC INTEGERRUMO VIRO,

IISDEM AB ACTIS, DECRETIS.

GYMNASII LITTERARII, EJUSQUE MODERATORUM PATRONIS AC MAECENATIBUS BENIGNISSIMIS

S. P. D.

13쪽

uisui foetus ingem praeclaris Viris de LP care in animum inducunt, id ibi negotii credunt vel inprimis dari hujussu con- si ii causas publice ut ostendant , atque approbent. uodcum operosius nonnismquam faciant tum illud tamensere apparet, magis se

humanitatis eorum , quam vel o ficii, vel muneris.

Ego vero, cum haec in publicum edenda esset scriptio, pulchre et idebam de num isti modi re mihi quicquam esse laborandum. lam qui , quas , si tam im ut ui , qui, si me redat ab omni etiam Hugnanitate , quam in fonte ipsius Orationis pro leo , alienissimum titulo lecto , non extemplo per se judicet, eam nulli alii , quam obis miri Amplis imi consecratam esse, et certe consiecrandam' uod si mei arbitrii , meique consi ii res simpliciter fuisset ', ut modes siemper de me, meisque ensi artibus, intra privatos eam cancellos haud dtibi conclusissem iam vero cum id in injuria. Vrbis , Scho vestrae facere non potuerima est profecto , quod Axihi gratu ter ac gaudeam, tales ei obtigisse Patronos, quibus nihil eri potest humanius , nihil litterarum amantius. Vos enim ii estis, per quos essectum est , ut haec Vrbs majorem indies prae se serat Humanitatem, iisque ex his escat ornamentis , quae ad commoditates cizi-H s m

14쪽

um pertinent eo cultu nitores, ac Tenusta e Viarum, redi ciorum, nemorumque, ut nulli, nepolitis aequidem in Batavis concedat. Vtjam non dicam, quantacura, diligentia, ac benignitate constrzetis, ornetis scimgeatis Scholas, vera illas Humanitatis ossicinas siuare quampriclare mereamim , non tantum de civibus oestris sedis de omni nomine Eripiaco, quis non idet ΘSed ne longior siermone vestra remorer tempora, de sinam, id unice orans, uti hic polennia mei apud Vos muneris au picia lubenter audivistis; ita eadem nunc repraesentata placido vultu, ac benevolo recipere velitis animori atque ita habeatis, tum demum oti me damnatum ore , ubi quotidiana Spartae curatione

Vobis placere, laborisque mei fructus approbare potuero. Valet Viri Amplissimi , remque publicam bene ac feliciter diu terite. Leo variae prid. La Iam CD UC. XCVIII.

15쪽

ISAAC VALCKENA ER

QVIQUE IIS ESTIS AB ACTIS ET CONSILIIS VIRI SPECTATISSIMI, CONSULTISSIMI, INTEGERRIMI REUERENDI ERUDITISSIMI MΥSTERIORUM DIURNORUM INTERPRETES, SCHOLARUM CURATO

PORRO DESTIS, CUM CIVES, TUM TUQUE INΡRIMIS RiSTANTIUM ADOLESCENTIUM GREX , SPES PATRIAE, SEMINARIUM ECCLESIAE AC REIPUBLICAE.

I si natura ipsa ita comparatum ust, Auditores, ut praelentibus

i rebus non adeo contentus quisque futuram sortem sibi persuadeat fore meliorem blandaque, quamVis fablaci spe tantum spectetis enumeret commoda, quae inde percepturus Videtur, non subductis illis incommodit,

A tibus

16쪽

, asA AC VALCKENAE Rtibus , quae quascunque vicissitudines

humanas comitari solent tamen ejus opinionis , quam ante plusculos annos conceperam , perpetuoque OVeram, tantam nunc senti esse fallaciam, tantumque errorem ut i quicquam magis temere unquam mihi videar sperasse. Nam cum ante nOVem fere imnos adolescens admodum ad provincibam hanc scholasticam accederem primum , ineuntis muneris auspicium publica oratione faciundum esset ego quidem partibus iis defungebar, tanta cum trepidatione animique inconstantia, quantam in eam mediocritatem, vel tenuitatem potius,cadere necesse erat. Jam

terea vero ipse mihi blandiebar ea spe,

siquando denuo ad hanc aleam Ocarer, fore, ut di provectior aetas, Cuberior

doctrina, frequentior usus plus , cultatis adferret, quam adgenita haec

Vere

17쪽

O a M. 3 verecundia debilitare me posset ac frangere. Sed quant in errore Vers,tus fuerim , cum alias sic satis tum nunc vel maxime intelligo Jdque me etiam tacente, abunde declarant d hic oris pallor,& attonitus Vultus,ri praepoedita lingua, de haesitantia verba Scilicet non prospiciebam ego, quae mentis humanae caecita est, neque accurata satis ratione iit, lucebam cunctas illas contunbationis causas, quae nunc me certatim

quasi circumvallant, di de robore prae- concepto dejiciunt ut hinc pudor meus tenuitatisque sensus:inde splendor nobilissimae hujus Urbis, prae satia tot gravissimorum eruditissimorum hominum , ipsaque amplissimi hujus loci

majestas. Nam quid animi creditis mihi esse , consideranti graves atque duras provinciae meae partes mihi tantum

18쪽

4 ISAAC VALCKENAE Rjuventutem splendidissimae hujus Ur . bis,florem gentis Frisicae meque hodie no die suffici in locum eorum VirorUm, quos constat tam singulari fuisse doctri

na, tam subacta ac recondita maximarum artium scientia, tanta in docendo subtilitate ingenii, ut eorum aequipar, i re Virtute , magnum quid' superare extremae dementiae videatur. Vos quidem, Auditores, si Oculo in me, meamque uVentam conjiciatis , non dubito, quin ejusmodi esse existimeti. quod

ego sentio , ut neque ingenii , neque doctrinae ornamentis, neque usu sim cum illis , multis partibus comparasmdus. Ac de nostra tenuitate plura hoc loco dicerem, nisi Verendum esset, ne modestiae causa magis, quam quod Vera putem, haec a me dicta esse viderentur. Illud autem jure suo quis miretur, quae

cuncta mihi pleno dissidentiae curam

19쪽

o ue hanc injiciunt ea vel inprimis suis se, quae ad spartam hanc capessendam me impulerint. Etenim cum jam sextum annum praeessem illustri Campensium Gymnasio , meaeque informationis fructus perciperem exoptatos ae statione illa honorifica, commoda, jucUnda, nec minus fructuosa devocari me huc, aveblique patior quamvis Civitatis illius Proceres nihil non agerent , ut me in ea retinerent, proposito lautiore stipendio, aliisque utilitatibus. Qinbus ego repugnare nullo modo valuissem , nisi praecipuus , quidam, incredibilis erganan gentem amor me jam praecepissset , auresque omnibus precibus4 poblicitationibus obstruxisset.

Qua in re pietatis quoque , Officii, que partes implere mihi videbar. Nam siquid est in me eruditionis , quod majore cumulo auctum Velim , aut

20쪽

e usA AC VALCKEN AER siqua exercitatio docendi , in qua jam annos aliquot non prorsus sine laude versatus sum , aut siquid alterius ab iis ab optimarum disciplinarum milio profectum earum rerum Omnium Tu mea Frisii unice fructum a me repetere jure tuo potes di debes. Tu quippe hospitem meo orbum benigne excepisti , sinuque molliter fovisti. Tu me rudem dc indoctum praestantissim,rum artium succo largiter irrigasti. Tu ignobilem me di neglectum hominem in lucem protraxisti ad claVum,

non infimae ditionis tuae Scholae collo casti. Tu altera Vocatione tuam erga me declarasti benevolentiam, honorificumque de conatibus meis judicium. cum lectiss1mae tuae sobolis studia mihi

committeres. Hanc itaque Vocem

hanc solertiam benignitate tua formatam usibus tuis subducere, religio mihi crat:

SEARCH

MENU NAVIGATION