장음표시 사용
111쪽
Dς SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 8 i
tag. I Chorograph. M 'pt. Sed iterum ad Herodotum nos conia ferimus dicentem: Si quis enim ex Graecorum narratione muros de operis speciem ratiocinetur, minus concipiet, quam
pro labore dc sumptu hujus Labyrinthi: tametsi enim Ephesi
templum memoratu dignum est, dc in Samo; tamen pyramides erant narratione majoreS, quarum singulae multis magnis operibus Graecipe aequiparandae sunt. Sed eas quoque Labyrinthus antecellit. Etenim duodecim ejus aulae sunt tecto opertae, portis oppositis altrinsecus: sex ad Aquilonem contiguae, totidem ad Austrum Vergentes, eodem CXtrinsecus muro conclusae. Bifaria in eo sunt domicilia, una subterr
nea, altera superiora illis imposita; utraque tria millia quingenta : quorum ea, quae superiora sunt, ipsi vidimus, de quae
aspeximus, enarramus; subterranea Vero auditu percepimus enam qui Labyrintho praepositi AEgyptiorum , nolebant illa ullo pacto monstrari, quod dicerent illic SE PULCHRAesie tum eorum Regum, qui aedificandi Labyrinthi fuerunt
Auctores, tum sacrorum Crocodilorum: ita de inferioribus docti comperimus: superiora ipsi aspeXimus humanis operibus majora, nam anfractus seu egressus per tecta dc regressus per aulas, uti erant diversissimi, ita infinita me admiratione afficiebant. Ex aula in conclavia transitur, ex conclavibus in cubicula, e cubiculis in solaria alia, e conclavibus in aulas alias. Horum omnium lacunar, quemadmodum dc parietes.
lapideum est, sculptilibus passim figuris ornatum : singulta aulae maXima ex parte digestae albo lapide, columnarum ambitu redimitae; angulo, quo finitur Labyrinthus, adhaeret Pyramis quadraginta passitum, in qua grandia animalia sunt insculpta, ad quam iter sub terra fit.
V. Haec est descriptio ab Herodoto clarioso rerum omnium
inspectore & admiratore observata, cujus descriptionem secuti, libenter h1c totius fabricae rudem saltem quandam dc superficialem Ichnographiam exhibuissemus, si per tempus licuisset, ut de praestantia ingenii talium operum Architecti conjicere posset Lector. Audiamus etiam Athanasium xirch r m, qui fol. 3o7.clag. VI II. g. g. Oedip. MDvt. ita disserit: Situs est Labyrinthus ad lacum Moeridis versus Crocodilopolim, teste Herodoto & Plinio, quod Sepulchrum Moeridii esse volunt.
112쪽
Dividitur id primum in duodecim juxta Herodotum,' sedecim juxta Plinium, domicilia; tot videlicet aulas, seu potius ampla receptacula vastissimaque aedificia, quot olina AEgyptus universa in praefecturas, quas Nomos vocant, dividebatur: continebat praeterea omnium AEgyptiorum Numinum templa; quibus complures quadragenum ulnarum pyramides includebantur. Erant autem, teste Strabone, singulae aulae Nomorum columnis ambitae, invicem continuae; viae vero quae ad eas tendunt ex adverso sunt muri, qui aulas ordine positas cingunt. Ante ingresiam vero portam Cryptae sunt multaem longae, quae inter se tanta dc tam mirifica tortuositate vias
implicatas tenent, ut nemo ingredi aulam ullam possit, nec egredi sine duce, inexplicabili illo viarum errore deceptus. Sunt hic & coenacula altissima , porticusque nonagenis gradibus singuli exstrum, columnis ex porphyrito lapide fulciti, quos inter Deorum simulacra Regum statuae, id summa monstrosarum imaginum congeries. Quarundam Vero domorum talis est, ab ingeniosa Architecti inventione, situs & dispositio, ut moX atque fores earum aperiuntur, formidabile tonitru audiri videatur. Haec dc alia recenset Lircher. l. c. VI. An autem Labyrinthus ab uno Regum eXstructus suerit, haut probabile videtur, uti bene observavit Anglus nobil. Iohann. Marsamius in Canon. Chron. pag. m. 426. edit. L s.
quando ita disterit: Neque est vero dissimile, opus illud non unius Regis fuisse, non unius seculi. sed hisce inchoatum temporibus, vix ultimis perfectum fuiste. Et pag. 4is. inquit: Sesostri successit Lachares , qui Labyrinthum sibi Sepulcrum paravit, S c. pag. y9. Eusebio Labaris, Diodoro Mendes sive Marrus vocatur, qui saliquanto post Sesostris tempora) Labyrinthum condidit in Nomo Arsinoite, postea dicto. Portentosissimum humani ingenii opus durat etiam nurae, ait Pi ius lib. XXXV I. c. XI II. in AEgypto in Heracleopolite Nomo, qui factus est ante annos ut tradunt 36oo a Pete suco, sive Tithoe. Quanquam Herodotus totum opus Regum esse dicit, novissimaque Psam melichi. Plinio consentit Strabo lib. XVII. de La rintho agens: qui recensitis aulis, tandem ita concludit: In fine hujus tedificii, quod plus stadio occupat, est Sepultura quaedam pyramis quadrangula, cudus quodlibet la
113쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 8
tus quatuor fere jugerum altitudo Par. Sepulti nomen est Simandes. Dicunt, tot aulas ibi factas esse, quot praefecturae. Eadem fere narrat Abenephius de Ainschemes. i. C. Heliopoli. VII. In Minerva templo, quod est in urbe Sit indicantur non tantum Regum, sed &alia Sepulcra. Sals autem erat seXta prae
Minervam cultam docet Strabo: Καὶ ἡ Σε ννητιοὶ δεθ ή ΣΑΙΣ Mητρωολις κάτω χγύes ς, ω ν τιμιωσι τὸν AΘηνῶν' ὀνδε τω ιερω αυτῆς ἡ κεῖται μητίπου. i. e. Inde Seben-mtica urbs, ct Mis inferioris in uti Metropolis, in hac Minervam colunt, utpote in cujus templo PS AMMETICHI SEPULΥURA
est. Meminit etiam hujus templi Palladis Clemens Alexandrinus lib. I v. Strom. cons Angli Iohann. Marshamii Canon. Chron. Secul. XV D. pag. m. y68. In eodem templo Minervae Sepulcrum Regis qui Apries dictus est , uti prodit Herodotus libr. II. fol. m. ISy. seq. cap. CLXIX. cujus verba CX Versione Malia haec simi: Eum isti ubi strangulavere, paterniS in monumentis sepeliverunt, quae sunt in templo Minerva , proxime coenaculum ad laevam manum intranti. Nam Saltant cunctos qui tribules eorum fuere Reges intra templum sepelierunt. Sunt enim, pergit Herodot. cap. LXX. SEPULCRA apud Min intemplo A finervae post totum delubrum prope parietem , atque in fano stant ingentes obeli. In hoc ipso itidem templo conspicitur SEPULCHRUM Amasiis, uti Herodot. lib. D I. Thal. cap. X. XUI. XXXV II. tradit: Defunctusque, inquit, oesiale conditus est , de in SEPULCHRis quae ipse aedificaverat situs intra Templum Minervaeo cons. Mrchman. lib. 3. de funer. Rom. I 6. p. 4 7.
VIII. In Alexandria locum, ubi Regum Sepulturae sint , ostendit pluribusque describit Alexandri Sepulcrum Strabo lib. xv D. pag. 636. De hujus Alexandri sepultura dc sepularo
Vid. Stal. 3. Symar. 2. V. II 7. seq. Iustin. X m. ψ. 6. Cura. X. IO. ΣΟ. Freinsheim. in Curi. l. c. in Curi. X. I. 32. Ulah. lib. XII. cap. LXIV. pag. m. 6 2. 643. edit. Argentor . ct annot.
Iob. Schesser. in h. l. dc lib. X m. c. 3o. Diodor. Sicul. Bibliothec. 18. f. F92. Sueton. August. 18. Casaubon. in h. L X hisin. in
114쪽
Sever. f. II. 46. Herodian. Iv. 98. f. ' 9. Suid. excerpt. in Severo ct Caracalla f. 87O. ,Breviter omnia comprehendit Anglus Eduard Simon in Chronic. Catholic. stari. V. fol. m. s. edit. Oxoniens. cujus verba, quia Auctor in paucorum manibus, hic adscribemus : Aridaeus , inquit, qui Alexandri Regis funus accurabat , postquam biennium propemodum consumsisset in magnifico funeris apparatu, tandem ad iter institutum se accingit, corpus Alexandri, prout ipse jusserat, in templum Jovis Am monis deportaturus , Ptolomaeus Leti Filius in honorem Ale-Σandri , cum eXercitu ad Syriam usque obviam processit, dc
acceptum corpus maYima cura prosecutus est. Illud autem
in praesenti non ad Hammonem transvehere, sed in condita nuper ab ipso Alexandro urbe Alexandria scit. deponere secum constituerat. Quapropter ibi fecit delubrum augustissimum, in quo regium cadaver exsequiarum justis δc sacrificiis
Heroicis, ludisque magnificentissimis Veneratus est. IX. Cleopatra monumentum, cujus janua ita praeparata erat, ut semel clausa aperiri denuo nunquam potuerit, Strabo lib. Xv.fol. FI 3. 9 SIS. confer. Sueton. in August. I7. Hor. 4. II. II. Sepulcra Regum in speluncis circa Thebas advertit Strabo lib. XvI I. Geogr. pag. 677. De Memnonis tumulo apud Thebas consignavit nonnulla Plinius Histor. naturat. lib. X. 26. pag. 483. lib. XXXVI. 7. p. 389. & mira de sepulchro Memnonis comminiscuntur Auctores. Plin. l. cit. refert, Memnonidas
aves quotannis advolare Ilium ex AEthiopia, dc confligere ad Memnonis tumulum; dc quidem in Troade supra vi ostia tumulus est, inquit Strabo lib. X m. pag. S87. in quo ostenditur sepulchrum Memnonis, Tithoni filii. Simonides vel
potius o vel ο Δ testib. Strabone lib. XV. p. 728. dc Casaubon. in sic. ait Memnonem sepultum esse circa
Faltum Syriae, juxta flumen Badam. Iosephus lib. 2. c. 9. bell. Iudaic. id magis ad austrum collocat: Duobus, inquit, stadiis ab urbe Ptolemaide est fluvius perexiguus, qui Belius vocatur, juxta quem est Memnonis Sepulchram.
X. Facetus in ea re nobis videtur Strabo lib. XV II. Geograph. qui inquit: creditur semel in die sonitam quendam ictu haut magno e i a parte , qua in sede ac basi est Atque cum ego ibi cum Ebo Gallo adessem ct cum reliqua mulsatudine amicorum ac mil
115쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 83
militum , qui cum eo erant, circiter horam primam sonitum audivi, seu a basi, seu a colosso , seu a circumstantibus de industria. Id enim haud quaquam a marim , cum propter incertam causam , Omnia magis siubeant ut credam, quam ex lapidibus compositis Herepitum edi. Hujus statuae meminerunt Plinius, Tacitus , -- fanias, Lurianus, Philostratus , Teteta es , Scalger in Eustb. n. 4 o. quorum testimonia dc verba citavit nobil. Angi. Johannes Marsham. Canon. Chronic. pag. 42s. 426. cons E ardes on Chronic. Cathoc pari. I. fol. m. 29. von. IgnoraVitita Strabo, beneficio Solis, aeris ic aquae eXcitari crepitum facile posse. Hujus Statuae imaginem magica arte elaboratam pluribus descripsit Athanas. Κircher. in Oedip. e gypt. Tom. 2.fol. m. 3IS. Gut. Rom. Interim tamen fol. seq. ostendit, quomodo naturali modo ejusmodi statua confici posset. XI. De sis Sepulchro Videatur Camerar. Hor. subci a cent. I. c. LXXII. pag. 3 I. Porro memorabile est inmanius Sepulcrum, quod inter magnifica Regum Thebanorum SEPULCRA refertur. De hoc audiamus Diodorum, qui ex Hecataeo Abderita prodit: Sepulcra quoque, inquit, Regum priscorum mirabili opere, dc quae minime aequari a posteris possint, Misie
unt. Referunt Sacerdotes XLVII. Sepulchra regia, quorum usque ad Ptolomaeum Lagum X v O. tantum supererant, in eorum libris scripta contineri , eorumque etiam plurima , quo tempore ad ea loca accessimus, absumpta erant, Olympiade I 8 o. Non solum vero ab AEgyptiis Sacerdotibus haec traduntur , sed Graeci complures, in his Hecataeus, qui Ptolomaei Lagi tempore Thebas profecti, historias AEgyptias scripserunt, nobiscum sentiunt : de prioribus enim Regum SEPULcHRIs, in quibus traditur Jovis pellices conditas fuste, recensens singula, Regis monumentum , qui Simendius est, tradit fulsie stadiorum decem, &c.& quae alia sunt, quae apud
Marshamium l. c. pag. m. 627. 428. 429. dc Hircher. in Oedip. in Ut. fol. m. 3 9. 3IO. Videnda sunt. Ex quibus omnibus
patet, magnificentissima fuisse in Africa Sepulcra.
116쪽
M Io. NICO LAI TRACTAΤUS CAPUT XII. Te Septilebris in Europa.
I. T Tactenus satis diu in describendis Sepulcris in Africa
L occupati fuimus; nunc ad Europam nos convertimus Sc Sepulcra illius perlustramus. Antiquissimis temporibus domi defunctos sepelivisse Graeciam testis est Plato in Minoe parum a fine fol. 43 . Postea vero, cum certis in locis homines mortuos sepelirent, plerumque eos locos eligebant, qui ad sepulchra apti erant. Qui nunc hos scire desiderat, ille evolvat Platonem lib. XII. de Legibus sic statuentem, cujus verba Latina e Graeco translata ita sonant: Nullum in loco tacundo id agro ad culturam apto Sepulchrum fiat. Sed is locus Corpora defunctorum recipiat, qui ad taetera inutilis, ta ad id
tantum commodus viventes minime laedit. Nec enim a vivis, neque a mortuis , terrae matris tacunditas impedienda est. Habuisse autem dc totas familias sua certa Sepulcra constat ex Demosthenis Orat. advers Eubulid. ubi ait: Eet 1 ε του- ει, τοι
πατρωα μνηματοι : Sepeliit eos in patriis monumentis, quae quotquot e familia sunt participant. Hinc Sepulcra familiaria C odicuntur, quae quis sibi familiaeque suae constituit. Ubi itaque apud Graecos corpora integra condere coeperunt, HYΡΟ-GAEA fuerunt. Omnes itaque mortui in illis HYPOGAEIS in sua quisque arca positi jacebant: vid. Tr. nost. de Luctu Gra-
r. pag. m. Id F. edit. Marpurg.
V. In Graecia de Megarensibus de Atheniensibus scribit
Plutarchus in Solane his verbis: Terra autem mortuos Megarenses condunt ad Orientem obversos; ad occasum Athenienses, Cui reclamans Hereas Megarensis ait, Megarenses quoque cadavera in occasum versa collocare. Sic apud inlianum libr. U. var. histor. cap. XIV. pag. m. 3 legimus, ut ad occasium spectet, sepeliat. Et lib. VII. cap. X IX. pag. m. 389. Osten dit, quomodo Solon Megarenses verbis 8c stratagemate vicerit, nempe, reseratis antiquis monumentis ostendit, omnes Athenienses versus occasum patrio more jacere: Megarenses vero
117쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 8
temere dc sine discrimine sepultos esse: Vid. plur. Tr. noser. de Luctu Graecor. pag. m. I 6O. edit. Marpurgens De Lacedaemoniis Plutarch. Lycurg. ct Agesila. e ban. VI. 6. Heraclid. de Reia Lacedam. De Thracibus Herod. lib. v. 8. Hi de alii populi Graecorum magnam Sepulcrorum curam habuerunt, imis pium esse putantes non insepultum relinquere. Imo adeo receptus apud Graecos mos dc Veluti necessarius fuit, ut cadavera quamvis ignota in Viis reperta mandarentur Sepulturae, uti pluribus ostendit Petrus Moll. in not. ct animadversi ad Longi Pastorat. De Daphnide ct Chloe, edit. Franequer. I 66O. pag. m. 32. ΙΙΙ. Hinc tot dc tanta celeberrima monumenta vel Sepulchra apud ipsos eXtant. In via quae Corinthum ducit, Laidis ostenditur SEPULCRUM, cui leaena insculpta est, prioribus pedibus arietem tenens: Vid. Gerhard. van Stoeten Amoenitat. histor. c. rerum selectar. Centur. 2. pag. m. 669. edit. No-rimberg. 163 8. In suburbano agro urbis Tritaeae Achaeorum,
SEPULCRUM visitur candido lapide exstructum. In sella sedet eximia specie puella, adsistit puellae ancilla cum galerico, dc adolescentulus plane impubes, tunica amictus dc supra tunicam punicea chlamyde: sequitur eum servulus cum jaculo venaticos canes ducens: Vid. cit. Gerhard ran Stocfen moenitat. pag. 676. Homero Sepulcrum splendidum exstructu in fuisse testantur Scriptorum testimonia. Est praeterea insignis locus I. Corinth. Xv. 29. qui de Corinthiorum Sepulcris loqui videtur non paucis, nec iis ignobilibus Interpretibus. De hujus loci interpretatione videantur cl. M. Daniel. Grade dissert. de baptimo super mortuis. Henric. Mulier. dis. de baptismo super mortuis. Tarnov. Exerc. Bibl. pag. 6 S. Gerhard. T. 4. de Bapt.
Frider. Mulier. dis C. de Sepulcris edit. Gus ad quos Scriptores
Lectores remittimuS.IU. De Sepulcris Romanorum, videantur Munster. I V. C mograph. f. 394. seqq. Annot. Philandr. in Vitruv. 2. arch. 8. p. 73. seq. Stat. V. 'l r. I. V. 22F. seq. Virgil. VI. e neid. v. a 7s. ct ΣΙΣ. seq. Mrchman. de funer. Rom. Σ. 22. pag. 273. lib. III. 1 F. p. 43 . seqq. ct cap. XXVII. pag. y O. Henric. Lippi .
antiq. Rom. Gyraldum de vario ritu sepeliendi variis in locis. Quare his missis ad alios Europae populos progredimur dc Sepulchra illorum consideramus. De Siculis conser. Cicer. s.
118쪽
TuscuI. 6 . seq. De Scythis Herodot. 4. 7 i. De Movia Iege crumerar. Hor. subcis . 2. 7O. p. 283. De his itaque populis, ut eo melius de ipsorum moribus constet, fusius paulo agemus. Europae enim regiones i Hispania, cujus partes sunt Baetica, Lusitania, Provincia Tarraconensis. set Gallia, cujus
partes sunt Gallia Transalpina dc Cisalpina. Transalpinae partes sunt si) Gallia Comata, cujus partes sunt Aquitanica, Celtica, Belgica . sa) Braccata. 3ὶ Britannia major dc mi
nes iterum in certas dividebantur partes, quarum quaelibet certum Sepulcrorum ritum habebat. Quorundam ergo populorum Sepulcra adducemUS. V. Germani cadaveribus combustis Sepulcra non pretiosa erigebant, sed, teste Tacito, Sepulcrum cespes erat s imo Regibus etiam ac Principibus non splendida mausolea ex cavato marmore, aut sculpto aflabre ligno, sed tumulum tantum nudo stratum cespite ereXerunt. Quales tumulos Regum ac Magnatum cadaveribus excitatos , prope veterem Upsaliam conspici hodie adhuc, Sueci Scriptores memorant. Interdum etiam tumuli corona lapidum, silicumque ingentium rudi incultaque arte sibi invicem incumbentium praecingebantur: qualia Monumenta in mes halia dc Drentia Picardus reperit ac descripsit. De horum dc aliorum moribus videatur Paul. Hachenberg. dissert. XLI. de re funebr. veter. German. pag. m. I 6.
17. Cum autem Christianismum reciperent, mortui vestiti in arcis sive capsulis ligneis, quas postea Principes in stan-neas sive aeneas mutarunt, reponebantur, & terrae mandabantur, qui ritus adhuc viget. De Moviorum Sepulcris evolvendus est Herbinius, qui elegantem librum de cryptis novie Idus edidis Regio ont. I De aliorum populorum Sepulcris plura possemus adducere, ni opus nimium cresceret. Remitis timus tamen curiosos Lectores ad illos Scriptores, qui de his populis libros ediderunt. VI. Priusquam autem huic capiti de Sepulcris Europa colo
119쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 89
GNATUM per Europam adjicere. Quemadmodum enim Orientales Reges certa sua Loca vel civitates Sepulturae desti natas habebant ; Ita dc Reges id Principes Europae horum vestigia presserunt, dc quilibet horum certum sibi elegit locum Sepulcris ipsorum aptum. Castellae Veteris Reges Legione in Hispaniis: Gallia Reges in Coenobio Diony11ano: Angliae, ad Londinum totius Angliae epitomen, in templo West monasteriensi, quod Henrici VII. sacrario maxime celebre est: Scotiae, Bursiae: Suecorum Reges, Stoc holmia: Danorum, Barsholmiae dc Roschildia. Apud Danos antiquos locus Sepulcrorum erat Lethra in meditullio Selandiae , non longe ab oppido Roschildia sitae, ubi hodie ab incolis monstrantur vestigia dc Sepulcra Haraldi Mideran. dc Regis otii ostenduntur diversa forma exstrueta. Polonia Reges, Cra- coviae: Electores Saxoniae, Helberga ; Palatini , midesserga ;Brandenburgici, Coloniae ad Suevum: Duces Austriaci, Vienna: Principes dc Duces Wurteiabergici, Tubinga, ubi splendidissima monumenta conspectui dantur : Megapolitani , Suerint: Pomerant, molasti : Holiati, Sofvici, dcc. vid. Melchiorem
funium quaest. polit. CIX. Locum Sepulturae Imperatoriae certum destinatum non reperio, scribit Limnae. Pom. I. lib. 2. de jur. pubL cap. XI I. in sine. Quod res ipsa docet. Carolus enim cognomento Magnus dc Otto III. Aquigraui tumulati sunt. Arno hus Imperat. Oeti a. Cunradus L Fuldae. Henricus Auceps, Uuedlinburgi, Lotharius II. in Ducat. Brunsvic. tolliM-iuttio.
Nunc sepulcra 1ia AMERICA sequi deberent ; verum de
his inspiciendus Camerar. Hor. subcis cevt. I. c. XcVO. pag. 6y8. 2 c. XIV. pag. 87.
De Ornamentis Sepulchrorum ivternis.
I. agnatum dc Regum Sepulchra non solum erant ma-LVIgnifica dc admirandae artis ic operis , uti ostendunt 'pogaa. Tale Regum Iuda a Salomone exstructum describit
Drexel. in Salom. c. I F. F. I. σ Eram. Francisc. Acerra Exotic.
120쪽
quam plurimis Scriptoribus collatis recenset. Henrici VIII. Regis Anglia su in ptuosissimum monumentum idem refert pari. O i. O aub. fol. 926. Conditorium Imperatoris Friederisu Viennae ad D. Stephan. laudat B iter un Dolichuch P. ii . 96. Duces Saxonia Conditorium quondam suum A sena ad templum cathedrale habuerunt, unde hodie locus quoque ille Capella Ducum audit visu maxime digna. Ab Henrico tamen Alberti filio , qui Anno M. D. XLI. obiit, Freiberga fuit substituta, ubi splendissimum conditorium ; ita etiam de aliis ; sed etiam variis Epitaphiis exornata erant, uti ottendunt hoc Epitaphia et ubingensia, quae satis splendorem dc magnificentiam declarant , quae in Trach. nostr. de Donariis antiquis dedi
II. Inter haec ornamenta non minimam laudem merentur
statuae dc columnae, quibus defunctorum nomina, facta de beneficia inscribebantur, ut diu post fata illorum memoria remaneret. Nec illud veterum institutum improbamus, quo
Sepulcris symbola quaedam addebant, quibus defuncti virtus
aut studium vitae indicaretur. Sic Leonida tumulo Leonem, Diogenis canem , Laidis Leaenam, Aristomenis Messenia dc Platonis aquilam imposuerunt. Archimedis cippo Sphaera figuram 8c Iindri impressam fuisse, testis est Cicer. Tom. I V. Oper. Uuaest. Tusc. L. V. p. 2F9. De pio monumentorum inter Christianos usu vid. Cas conscient. Dunt. c. XXII. quaest. ΣΙ. Confer. AriTh. Rom. subterran. Similiter Statuas erectas fuisse prohant Obelisci ramides se Iptiorum, de quibus Erasmus Francisc. Acerr. Exot. cap. ῆ2. fuse egit: confer. Athanas Rirchera obelis Pamphic edit. Roman. de his in sequentibus agemus, hoc capite tantum de ornamentis in Sepulcro & loculo contentis dicemus. III. Quod igitur ad ornamenta Sepulcroi Um attinet, varia consideranda veniunt. Nam in loculis vel ligamentis conaspicimus cadavera , quae apud Varios populos Varie fuerunt ornata. AEgyptiorum ritum circa cadavera si consideremus. tunc illi non tantum unXerunt cadavera, sed etiam linteo pu risiimo involuta fasciis certa arte circumligarunt, uti hoc o stendit Athanastis Lircher. in Oedip. 'pt. Θηtum. XI II .fol. m. 396. cap. m. EXactis septuaginta diebUs cadaver, . ubi
vibluerunt, sindone byssina incisis loris involvunt gummi illi