장음표시 사용
121쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENΤIUM. si
nentes; quo AEgyptii glutinis loco plerumque utuntur. Fasciae hae, quibus involvebantur, variis hieroglyphicis ornatae erant, quibus peculiaria vel singularia significabant: vid. cit.
Mrcher. Oedip. fol. m. 42I. 422. seq. Ita involucra cadaverum
hieroglyphicis notata erant: Vid. fol. 4i8. I9. imo & ipsa capsula vel lotulus, cui imponebatur, Vel quo recondebantur, hieroglyphicis praedita erat, uti Burattinus in epistola quadam Italica testatur, quam Michar. fol. OO. CitaVit, sequentia verba retulit: Tutte is casse di questi cadaveri hanno dat capo untiolo e da pie di tin uocello, che pure adoravano nel muro pol so-pra cassa , in alaune di queste cave sono desti gier sistici, ctc. confirmat hoc Petr. a Valle in Itinerar. suo fol. 372. cujus Verba Italica recitavit Lischer. fol. m. 4O6. in quibus testatrir cadaver
vestibus seu pannis lini vestitum, auro dc gemmis ornatum caputque opertum fuisse: vid. fol. εο 6. 4O7. Constat hoc quoque ex Mumia Principis AEgyptiaci ante mille octingentos annos, quam D. David de mi ordinibus Hollandia&m a dono dedit inscriptione elegantissima, quae legitur in
Collectionibus Monumentorum Belii Foederati edit. A H. I 68 . pag. m. I 6s. sequentibus, super thecam sive capsam, in qua
haec reponitur: V1R EMINENΤISSIMUS
UIRΤUΤIs ΝΙΤELA ΕΤ DOCTRINAE EXCELLENTIA CULΤISSIMUsPER ORIENΥΕΜ ΕΤ AEGYPTUM INFERIOREM AC SUPERIOREM LONGA PEREGRINATIONE FULGENTISSIMUS , AD ERUDITIONIS ET ABDITAE ANTIQUITATIS DECUS EXORNANDUM STUDIOSISSIMUS DEDICAVIT MONUMENTUM HOC VENERANDAE AEGYPTIACAE ANTIQUITATIS, CORPUS HUMANUM INTEGRUM MIRANDA AEGYPTIORUM ARTIFICIOSA ENCHEIRESI ANTE ANNOS CID CCC.
CONTRA OMNEM PUTREDIΝΙS INJURIAM AROMAΤΙBUS EΤ MULTIPLICI LINΤEAMINUM INUOLUCRO MUNIΤUM ET IN MUMIAM SOLIDATUM IN PECTORE HIEROGLYPHICIS NOΤΙS INSIGNITUM AC THECAE LIGNEAE INCLUSUM.
122쪽
Extrinsecus collocatus est cippus Isidis erigie instignitus, sive operculum loculi AEgyptiaci Mumiam hanc continentis.
IV. Imprimis autem HS cadaVeribus, quae in Mum iam condienda erant, apponebant aut inserebant emgiem ligneam vel aeneam Osiridis vel Isidis linteis multiplicibus involutam, ut indicarent terrae materiali causae principioque rerum altero
quod per Isiidem denotabant) dc Soli; rerumque altero principio & causae essicienti quam per Osiridem designabant corpora deberi, utpote a quibus nutrita vegetata & producta sunt. Plures autem magis speciosae inveniuntur in Mu-miarum Sepulcris, Isidis quam Osiridis icunculae; quia potius terrae quam Soli cadaVera debentur: ideoque teste Plutarcho libr. de Iside dc Osiride, consecrata simulacra Osiridis amiculis induta erant splendidis nulla Variegatione CXornatis, dcc . Vel solebant Mum iis icunculam aeneam Osiridis apponere AEgyptii sacerdotes, quia existimabant, mortuis imperari Osiridem, dc quod idem sit, quem Graeci dc Romani Plutonem dc Ditem nuncupant: Vid. Colle EI. monumentor. Belii Foeder.edit. Amstet. 168 U. Graeci quoque linteo tenui involvebant corpus defuncti a muliere vel alio amico comparato. Quod linteum fuerit, testis est Homerus Iliad. I 8. fol. 38. de Patrocli funere, In lectis vero componentes linteo subtiis texerunt Ad pedes a capite, desuper autem veste alba. Plutarchus in Arato ad fin. Continuo, inquit ex AEgaeo cadaver veste alba in urbem intulerunt Sic onii. Solebant autem in hunc usum peculiariter teXere, ut ait Penelope sua illa tantopere laudata tela, Od s. 2. Homer. cujus verba ex versione Sebastiani Castalionis ita sonant: fuvenes mei proci, postquam mortuus est divinus Ut ses,
Sustinete urgentes meas nuptias, donec textum Perfecero, ne mihi vana pila pereant, Laerti Heres Sepulchrale, quando tandem ipsum Fatum malam tollet aspera mortisi, e aliqua me in populo mulierum Achivarum culpet , Siquidem absque tegumento jacuerit multa possidens.
Pausanias in Mesen. l. Iv. asserit, quod Messenii optimates suos coronatos dc candida veste obvelatos efferant. Id etiam an
123쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 93
firmat Artemidorus lib. 2. c. 3. Plutarchus Ouaest. Roman. rationem reddit, cur vestibus albis involverint sepeliendos, inquiens: Solum album sncerum est, dc tinctura non imitabile, ac proinde convenit iis, qui sepeliuntur. Mortuus cnim simplex quippiam factus est impermixtum ac purum. Interim tamen non negandum apud Graecos , mortuos splendide sepultos fuisse l. c. vestibus pretiosissimis. Patet hoc e X Euripide, qui de Alceste ita canit, cujus verba eX versione Psii pi Melanchthon. edit. Francos. IF 62. pag. 338. recensebimus: Psquam sensit fatalem diem Ad se, fluviali aqua candidum corpus
Lavit, ct accipiens ex cedrinis arcis Vestem 2 ornamenta, decore induebatur.
VI. Similem ritum observarunt Romani, qui togis involverunt mortuos, uti hoc docet 'Penal. Sa r. III. Pars magna Italia, si verum admittimus, in qua Nemo togam sumit nisi mortuus. Et Martiat. lib. IX. Epigram. LVI II. Et pallens toga mortui tribulis.
Apulejus lib. I. Florid. Nam illic quoque viderat hominem praesidere, hominem depugnare, togam quoque parari dc voto de funeri: item pallio cadavera operiri dc philosophos. Ad
quem locum Colvius: Toga Voto paratur cum virilis sumitur: saneri, cum ea caedaver involvitur. Hinc lucem capit Paulus iuris- consultus in L. XIX. D. de in rem verso: Pilius familias togam emit, mortuo deinde eo pater ignorans ct putans suam ese, dedicavit eam in funus ejus. Nam togam in funus alicujus dedicare, nihil aliud cst, quam in id eam dare, ut ea
mortuus involvatur: Vid. D. Uuen ed. de rit. antiq. sepeliendi, pag. 88. ubi simul monet, quod non omnes eadem toga amiὲti fuerint mortui, sed ditiores pretiosissimis vestibus induti fuerint: vid. xirchman. de funeribus Roman. pag. m. 79. 8O.Κippi . de funer. in antiquit. Roman. Go in. Antholog. Roman. VII. Apud Germanos varius mortuorum vestitus fuit. Ablutum conditumque aromatibus corpus candida veste induebatur: vide pluribus disserentem Paul. Hachenbergium Professquond. Heidesse . in dissert. XX. de re funebri German. ubi quoque adfert testimonia, quod vestis haec in vestimeutum Mona-
124쪽
TlBI PROPINO : vid. H N. XI O. Pag. I 8O. de Duer ve-i r. Prussor. Christo b Hara vocb. erit. Fr cos. i 679. Dani veteres mortuos vestibus pretiosissimis indutos quas habuerunt m tumulos Inferebant, quemadmodum de A Rege Ha-
qumo memorat Stur senius: Sepeliverunt Rege: cu ni rina tura plena & optimis vestibus: & de Egilis Egia, eum e rc iis veitibus indutum ministerio Grimi, tumulo illatum Hvestimentis conspiciendoS se in altera vita credidisse ex Saxone colligimus, apud quemmdinos in ea loca vivus adductius, quae morienti petenda essent, praetextatos amictosque olero proceres cons catur. Ita etiam alii populi vestibus in duli dicuntur a Scriptoribus. V
UI Cadaver quoque coronis & floribus exornata fuisse
edit. Oxon. his VerblS: Haring thus cisthed iam in b c ning Ibeet and his πεπλα, vexi they tram d him muhgariani. Consistinat hoc Suidas Dabantur autem mortuiS Coronae , Ut Vltae certamine perfunctis. Hunc ritum respiciens Eustathius patrem Oo mortem filii his Verbis introducit: Quomodo te lacrymis coronabo EXemplum praxeos huju in Euripide videte licet, ubi Talthbius Hecubam alloquitur, ut Amanaci hoc Vestet , absente matre. Ita etiam eodem Auctore in Hecuba Talthrbius loquitur, cujus verba ex versionesti itin. N i*- b c tui b d alii eoruna mortuam ex manibus frondibus conspergebant. Et in Troad. Dag. m. 686. Habetcnim coronas quemadmodum inseris convenit. Et in funere filiae mirginu, Nasicam G. X I. Quare aedibus exsiliebant f mulielesta uligines, Casum illum lugentes, atque aliae flores S. coronas in lectum Jaclebant. Valde itaque antiquus
mos coronandi mortuos, & videtur haec consuetudo originem ti axisse a GraeclS, de quo ritu & coronis Graecorum mortuis datis fuste egimus In Tr. nostra. deLreditu Graecor . pag. m. 72 74
P. CV. VII. M t. Marpurg. Unde ritus hic adhuc inter Chri- 'DOS Vlget, quo defuncti coronis & floribus, inprimis vi Sin S dc Javeaes, exornantur. Plura de floribus Jc coronis defur
125쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 9S
defunctis datis recensere nolumus, sed Lectores ad cit. Tr. Hirchma . Uuenfled. Sc alios remittimus. IX. Multis etiam Gentibus usitatum, Ut armilla, anxuit Rclinodia simul sepelirentur cum cadaveribus. Apud Danos antiquos exornabantur variis cadavera Clenodiis. Armidis nempe; quomodo Egillus fratri Thoroso exequias faciens, illati in tumulum manus aureis CXornavit armillis, testante Egiis Saga, apud Thomam Bartholin. in Antiquitat. Danio. edit. Honiens. I 689. lib. 2. cap. X. pag. m. SOO. his Verbis: Egillus ad campum proelii contendit, & fratrem suum Thoros um ibidem rc perit caelum. Cadaver Hus sublatum sepulturae solito more adornavit. Tunc Sepulchrum csiderunt, di in illo Thopo sum cum universa sua armatura atque Vestibus posuerunt. Egillus prius quam discederet, utramque manum fratris ARMILLIS AUREIS circumdedit. Soti cadaVer aurea armaiala spoliaste Hordum, camque rapinam acerbe tulisse defunctum, ita memorat mim veria Saga, testante Bartholino in Antiquit. Danio. his verbis: Hordus e manu Soti auream armillam abstraxit, quod tantum Clenodium erat, ut tam insignem armillam in Issandiam nunquam delatam este, traditum sit. Cumque Solus armilla spoliaretur, carmen cecinit :Hordus me spoliavit armilla illa egregia
multo minus volui eam amittere quam universum
Grani onus aurum haec fiet neci tibi & omnibus qui eam possident. Certe scias, ait Sotus, hanc armilla tibi neci fore, omnibusque postesioribus, nisi possideant tam inae.
X. Cum autem apud antiquos Danos exequiae alicujus magni viri insignes ducerentur, armillae feretro praeferebantur,
uti colligi potest ex praecepto Hastidii Dani, qui simulatis CXC- qui is Hordus cecinit: Quamvis scirem
bonorum actum destructoris, Soti
contemptus senex diutius frueretur
126쪽
quiis suis Lunam urbem, eventu voto respondente , Capere disponens, post acceptum baptismum, mortem subitam tingit, dc ab Comite dc Episcopo civitatis, in urbe cum sepeliri permisium est, militibus itaque congregatis ordinem celebrandi funeris sui eX ponens, dc hoc recensente Dudone S. inlini Decano mandavit: Mihi modo facite feretrum, er superponite me quasi mortuum. Armiatas ct baltheos seri ante J- retrum facite. Neque ille ritus Christianos animos offendebat, cum de ARMILLAM capulo simul cum defuncto inclusam , ad pios deinde usus translatam, celebre suppeditet exemplum historia Halfrodi, uti iterum Bartholin. in Antiq. Dantc. pag. m. FO2. SO3. recenset, qui ita loquitur: Haec Henodia tibi a me donata accipies, trabeam e pAnno pretioso, armillam de galeam. His te unquam priVari non patere, tecum enim in Ecclesiam inferentur, cum te mortuo includentur capulo, sit in itinere navali obieris. Halfrodus cum ex Succia in istandiam trajiceret, defunctus in capulo inclusus, una cum ci meliis ipsius trabea armilla dc galea in mare projicitur. Cadaver Halfrodi ab Hebridensibus repertum ad
templum deportatum , honorificae traditum est sepulturae. Calix facta est ex armilla: palla altaris e X trabea: candelabrum ex galea. XI. Romanos nonnunquam ARMILLAS in Sepulchro se- cum inferri voluisse , Auctor Scaevola in lege Medico XL. f. de auro dc argento legato , citara a celeb. Thoma Bartholis. in lib. de armillis veter. edit. Amstet. I 676. pag. m. 84. Funerati me arbitrio viri mei volo , dc inferri mihi quaecunque sepulturae meae causa feram eX ornamentis, lineas duas eX margaritis dc viriolas ex smaragdis. Quod ad annulos attinet, sunt, qui dicunt, signatorios detractos fuisse , nec tumulo injectos fuisse, quibus se opponit Mrchmann. lib. a. c. 2O. qui assi mat, signatorium annulum eam ob causam detractum, ne in pollinctorum manus perveniret ; sed deinde redditum dc cum cadavere combustum fuiste. Quam opinionem merito rejicit celeb. Phom. Barthol. in Antiquit. Dantc. pag. m. FO4. dc probat , annulos, eXcepto hoc, tumulo injectos dc in illo sepul-
ros fuisse. Antiquitus autem consuevisse cadavera cum annulis in digito sepulcris condi , multae nos admonent histo-
127쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. s
rite. Celebris ea inprimi; est , quam Plato lib. 2. de RepubI. proposuit, inquiens: Gygen fuisse ferunt mercenarium pastorem ejus, qui tunc Lydio imperabat: magna autem imbrium
tempestate eXorta, motaque terra, ferunt, terram hiatum fecisse in ea regione , ubi ille armenta pascebat. Quae cum vidisset mirabundus, in hiatum descendit, conspexisse que dc alia quae fabulantur miranda, & equum aeneum Concavum, dc per fenestram cadaver in alvo equi animadverterit, majus quidem humana forma, hoc nihil aliud habebat, praeter aureum in digito annulum: quo sublato abiit. Novimus etiam ex Uno l. I. c. ult. Ptolemaeum ex AleXandri mortui digito detraxisse annulum , quem in concionem protulisse scribit cl.
Hieronymus Bardius ante paucos menses in literis ad Fortunat. Licetum datis, quarum meminit in libr. de annulis Antiquoiarum cap. LXI II. pag. m. 2q3. edit. Bonov. 1644. quae haec sunt:
Oedipus etiam antiquitatum studiosissimus mihi sis quaeso in
tenebricoso annulo aureo , invento in nostrae sepulturae fundamentis, dum de novo construi, dc in ampliorem formam educi curarem. Is habet intus has sic literas descriptas. Φ. D. I. A. D. I. T. Hri. S. A. B. Q. T. H. G. F. Φ. B. F. R. S. γ . L. XII. Non ignoramus consuetudinem antiquitus viguisse Scadhuc vigere, quod nummi aurei, argentei certis characteribus
insigniti positi fuerint cum primo lapide inter fundamenta molium, potissiuium Sacrarum , cujusmodi sunt templa dc Sepulchra. Cum ergo constet, quod prisca Sens Bardiorum crucis fuerit studiosissima; hinc notis illis, estormatis in aureo annulo, in sepulcri fundamentis condito, Sanctae crucis praesidium imploravit, in hanc sententiam solutis & explicatis :Crux Domini Ianversium Adiutrix: Crux destrue insidias co
Zabuli e Crux fama animas Bardiorum e Crux Zelotis: Crux hanc gentem fore: Crux benedicta fuga rebelles Spiritus e Crux Zelare. Praeterea Bernardino Scardeonio tib. 2. c. VI. de Patavinis Antiquitatibus agenti, Ludovicus Patavinus Cardinalis creatus ab Eugenio IV. Romae obiit, quo die sepultus est, noctu esset acto sepulcro, cadaver ejus annulo dc veste spoliatum est; quod scit. cognovissent fures annulum pretiosiore gemma, vestemque pariter constare pretiosa materia. Fatetur quoque Fortu-N na-
128쪽
t atus Licetus pag. m. 24 . sibi fas modi annulum a Comito Iacobo Zιbareta argenteum ostensum fui sie in Sepulcro repertum , quando in haec erumpit verba: Dum haec exararem, ostendit mihi Comes Iacobus Zabarella Patavinus annulum argenteum , inventum anno M. DC. XL in antiquissima starna marmorea cineribus plena, tunc effossa Ateste, municipio Patavino in vico Casalis appellato: cujus annuli superficies interior orbicularis est: in pala fuit imaguncula, propter vetustatem nunc ignorabilis: non ita procul a funda superficies eXterior extuberat in duas eminentias triangulares ; a quibus ad palam us - . que characteres Vetuitate pariter nobis ignobiles visuntur adhuc obscuro vestigio , nempe characterum apparent adhuc tenuia quaedam rudimenta. Ex his allatis elucet, quod antiquissimus mos annulos recondendi cum cadaveribus in sepulcris vel urnis. XIII. Confirmant hoc quoque Scriptores Romanenses. Romae enim in vinea Santarelli S. Mariam M orem inventum est Cor alabastrite, diu servatum apud Hiero mum Brunum de
Gualdo Nobilem miceriinum , Antiquarum rerum cultorem eXimium s apud quem est inventa Lucerna VetuS Una cum annulo,
in quo descriptum crat MESSALINA. Sebastianus Mansterus etiam in sua descriptione Italiae pag. I 8. literis tradit in Sepulcro Mariae Honorii Imperatoris conjuge reperta fuisse
monilia aliaque muliebria ornamenta. Testimoniis probant . hoc multi Scriptorum asserentium quod annuli in Sepulcris Sepulcralibus urnis reperti, quae adducta leguntur apud
Tortunatum Licetum libr. de annubs Antiq. edit. Bonon. pag. m.
et s. 2 6. Confirmat hoc quoque de Danis antiquis Barthosinus in Antiquitat. Dantc. pag. m. Sos. edit. H niens. His dc aliis pretiosis cle nodiis cadavera in sepulchris ornata fuisse evidentissimum g quare his mi1lis ad alia nos conferimus, dc nostra perlustramus tempora , in quibus fere simile ostendimus , ubi saepissimc pretiosa clenodia cum cadaveribus Principum Sepularis adduntur, de qua re eXperientia loquitur.
129쪽
Dil SEPULCHRIS VARIARUM GENT IUM. 99 CAPUT XIV.
De secunia , armis aliisque rebus consepultis.
I. Ion solum armilla & annuli consepeli bantur, sed etiam L aba res plurima, quae Sepulcris injiciebantur, hoc loco considerandae veniunt. Adeo tenax & pertinax haeret humanis cordibus habendi cupiditas, atque flagrans & vehemens urget mortalium animos rerum suarum amor, ut eas vel post obitum possidere nitantur, secum pretiosissima qutuque tepelientes. Hinc Principum consuctuclinem eam 1 sic legimUS, ut vim auri maximam, gemmasque dc cimelia, thesaulumque omnem in Sepulchris suis collocarent. Vidcantur Balthasar. Bonifac. Rhodigm. Histor. ludicr. lib. XX. cap. III. pag. m. y69. F7o. seq. edit. Eruxesi. dc celeb. D. Dienstea. in Tratit. de sepultura meter. pag. m. 333. seq. edit . Mitteberg. I 66O. Romanis quoque hunc ritum usitatum fuisse patet cX Ulpiani responso, quod prohibet, quod pecunia cum defunctis non sit condenda. Et vix gentem reperire datur Gentilis mi tenebris obcaecatam, quae non defunctis pecuniarum vim apposuerit, neque de Turcis minus attestatur Petrus Tudebodus hb. 3. de Hierosobmit. itin.
BYS ANTIOS AUREOS cum mortuis sepelivisse. Id moris apud Majores inolevisse indicat etiam arguta & perquam
faceta Pseudoli impostura apud Plautum in h. Iv. Is enim servus senem divitem ac tenacem Sepulchi um vetus Metaphori- ωs appellanS, Corrasurus ex eo per sycophantiam quampiam argentum, quo scortillum herili filio conciliaret. Ex hoc, inquit , Sepulchro vetere viginti minas est odiam ego hodie. II. Testatur hoc quoque Nicolam Orefmius Episcop. Tr. demutation. monet. cap. II. inquiens : Theodoricus Rex Italiae aurum s argentum quod more gentium in Sepulchris mortuorum erat
reconditum, Iussit deponi s ct usui moneta ad utilitatem publicam fecit asserri; dicens, culpa genus esse inutiliter in abditis relinquere mortuorum, unde sic vita potest 'stentari viventium. Inde ob cupiditatem opum passim fracta Sepulchra, indicat Isidor. Pelusiot. epist. 146. lib. 2. Estosia etiam e Sepulcris mortuorum orna-N a men.
130쪽
menta docet D. Hieronym. inquiens: Solebant juxta antiquum morem aurum & quaedam ornamenta vel mulierum vel virorum in Sepulchris condere: hsec quoque frangebat dc ef diebat avaritia, ut coelo dc luci proderentur. Verum hanc Consuetudinem prohibuerunt variani, quorum lex fuit: NIHIL
CUM MORTUO IN HUMETUR. Et aptis Athenienses
etiam aurum addi mortuis lege vetitum fuit . ut scribit Cicero Σ. de Legib. cons Bara hoc Recherman. de Repubc Spartan. fol. m. I 6JO. cap. XII. Canon. 3.
ΙΙΙ. Ut autem haec quarundam Gentium exemplis de testimoniis probemus, Prusios veteres producimus , qui hunc ritum tenacissime CXercuerunt , referente Hari nochio in dissert. XVII. pag. m. I93. qui in haec erumpit verba : Cum denique defunctus erat tumulo inserendus, primo pyrae impositus comburebatur, deinde optimae quoque Vestes rogo injiciebantur , ut dc canes venatici, evr,&C. Post haec omnes , qui funus
illud efferebant, NUMMOS injiciebant SEPULCHRO .
tanquam viatico mortuum donantes: videatur mi ebus sol. 26. Haec quae de Prussis diximus , Gothis etiam aliisque Germanis fuerunt in usu. Quod enim primo de pretiosis rebus combustis aut Sepulchro illatis diximus, illud Suecos itidem factitasi e comprobat Iohannes Schesterus, qui in V alia cap. XV III. pag. 3O6. scribit, tempore Gustavi Adolphi Regis maxime prope V aliam cum pretiosis rebus multis , aurea quoque vasa eum NUMMIS dientes accolae invenerint. Plura etiam sertassis erui potuisse , nisi Rex religiosissimus spe lucelli cujus cunque quietem defunctorum interpellare vetaster. IV. Apud Danos hic mos usitatus dc frequens fuit, usque chim Christiana religione invecta ille abolitus , docente Saga
Eua , referente cl. Bartholino in Anti t. Dantc. pag. m. 432. euit. II n. qui ita: Quoniam Eoo baptidanos fuerat, neque idolis unquam
sacrificaveras , Mel a eum ad australe templi latus sepeliri fecit, nulla ipsi apposita pecunia. Antea prodiga erat praepostera hae in defunctos liberalitas. In rogum , quo Haracius Midetandvania ReX crematus , procereS aurum lc quodcunque opimuin esset, liberaliter in nutrimentum conjecerunt, Saxone scribente. Pecuniae vim in Soti tumulo deprehendit dc abstulit Hordus. H in historia ab ipso conscripta tigitur. Huc refero, disseriu