Hermanni Conringii De pace civili inter imperii ordines religione dissidentes perpetuo conservanda libri duo. Quorum posteriore jura et pax imperii ab Innocentii 10. papae criminationibus vindicantur

261쪽

αoa ANIMADVEs Io IN esse ansam prρ bitana, cuivis prudentiori manita

DeclarWionem Innocensianam ipsemet 'Romonai , - , W re Catholicis in Germani Pariis' Α ,

- Ton utilem esse, sive Catholicarum in Genii nia partium sive ipsiusnaci Romanae Cuta rebus, illam ab Ilinocent XPapa promulgatari Deciarationem , ex iis quae modo diximus liquem dum est. Mox vero fiet apertum , eandem illis ii am quoque esse ac summe pemiciosam. Et vis, Ostendemus, Romanae idem Curiae nocere pistimum Declarationem istam, pa tim simpliciter aeper sti partim ex cons venti, ob mala ροὰ insertiebusCatholicis Germaniae, - Prinmmngitur, id utique cenum est, sententis Papali hactenus vehementer adversatos esse.& ctis Pax ipsa conderetur, & cum testationes uis tuerentur a Nuncio Pontificio: & deniqueciaratio isthaec sive conficeretur sive publicae in omnes etiam Catholic-m partium

Pacem istam consenserimi. Id autem tec sic Rex Galliae, Archiepis pi, Episcopi, & in sum quicquid est Electorem, Principum, dinum Imperii Germathci. Prociisclinio Diu moque pacem illam Serenissimus Vehemi

262쪽

BULLAM INNOCENTII X. aos rus 3 utpote cujus consilio de interventu Pax illa coierit, Ipse Hispaniarum potentissimus Rex eorum quae Papa damnavit, nillil improbavit: haud dubie pactum pacis manu etiam Iimul cum aliis approbaturus, si per controversias Gallicanas licuisset. Hos omnes,atque adeo ipsa Ecclesiae Catholicae praecipua capita, non contentus Papa Innocentius per Nuncium suum publice perstrinxisse, quod contraxerint de rebus non habentes pote in Declaratione sua ipsemet coram universis Orbe accusare non est verecundatus, quod Pacis pacto utroque gravieima RELIGIONI CA-

lica , s Romana ac inferioribus Ecclesiis, ordinis Ecclesiastico, ac Iurisdiationibuου , auctoritatibus, immunitatibus , libertatibin , privilegiis , pactis, turnis , ac Iurdus talorum , intulerint pr udicia. Qua accusatione haud facile quae alia gravior possit esse atque atrocior ue praesertim qVoniam, insolito exemplo, Upographiae suae Cameralis auxilio, ex ipsa urbe Roma, ad universi orbis infimae ctiam plebis notitiam, devenire illain Papa voluerit. Nec vero non accusatione isthac tacite laboratum est, omneS pene, certe praecipuos, Catholicae Ecclesiae Magnates in opinionem impietatis apud populum Vocare ue quod reapse est populum ad versiis Principes suos incitare, & tantum non armare in picta-

263쪽

Jo . ANIMADVERSIO IN pietatis ac religionis Catholicae defensionem. Imoe

vero promulgatione isthac Declarationis, ad mmnem posteritatem nota haud levis cunetorum

illorum Magnatum famae quasi inusta est. Non possunt isti Magnates haec quidem omnia, Vel silrdis auribus excipere atqVe ad animum non RVΟ-

care , vel sine indignatione admittere , longe alia' penitus persuasi ac recte sibi conscii. Non possunt

proinde iidem non, ob tam atrocem injuriam, Vehementer siccenserc Romanae Curiae. Tantorum

vero de tam multorum Principum indignatio qui non sit Curiae noxia3 Certe omnis illius potentia ac vis favore Principum, si non unice, saltim maxime nititur. Atque adeo,provocata isthac indignatione. Dcclaratio ipsimet suae Curiae plurimum nocet. multa utisve millia ex populo ambabus, quod ajunt, manibus Pacem qualis a Caesare& Principibus consecta est, amplexi sitiat. Plurimi porro prudentionim populi consilio & ope cavi 1am suorum Principum juVerunt, nunc quoque eandem haud dubie tuentur. Etiam hi igitur non possunt non indignari , Imperatores, Reges, Principes, eosque inter Archiepiscopos Episcopos &Pret latos, tam indigne a Romana Curia per Declarationem istam esse habitos, & Pacem usque adeo expetitam Romanae Curiae conatibus yelle irritam reddi.

264쪽

H Nam quis iniqua Tam patiensUrbis, tam ferrem, ut teneatse PNon possimi non ita sentire , quibus quidem D f claratio illa innotuit , potest autem facile illa o .mnibus innotescere. Etiam populi vero indignatio Romanae Curiae nocet: quamvisminus sit noxia atque est ira Magnatum. Id Tertio est certissimum, nihil perinde B m. manae Curiae esse perniciosum, 'uam Ii is, quem sibi Papae vindicant Divinus Vicariatus, sitspeetias fiat & dubius. Ruinam sane hoc minatur omni auctoritati papali: quippe quae in sola pene opinione

illius Vicariatus haereat. Etsi enim nonnulli cum Gallicana Ecclesia & Italorum quamplurimis ve nerentur Curiam, quamvis Vicariatum istum neutiquam admittant : illa veneratio tamen reapse non nisi comis quaedam est observantia, ab expectatione privati ex Curia commodi m ime profluens, adeoque cum spe illa incipiens manens desinens. Summe impium certe Papa facinus Committit , si faisso sese Dei unicum interris Vicarium venditet: adeoque omnis qui Vicariatum spernit, non minus, imo multo magis quam Pse

coprophetam aliquem detestari Papam, ipsa pieta- tis lege arteria pariter ac divina jubetur. Saltim non minusodisse illum cum sua Curia decet quam cuncti tenemur odio prosequi illum qui Proregem

ia sese

265쪽

BULLAM INNOCENTII X. 21 Ex consequenti per profecto Curiae isti noxia est Declaiatio, imo perniciosa. Observavit hoc ipsum ex parte etiam persbnatus

ille Iudicii Theologici

cum enim Paci Pontifices adversari docuisset,addit denique haec verba: Adversuae tot Ponti es P cem talem,qualem desiderant Potestantes summdere ,seu probare, en viam sibi aliisque adsurrimam in Ecclesia auctoritate' enervandam aperiare. Prosecto ambigua foret Di erga Eccosiam proetidentia, si Christi Vicarium, in tantis Religi nis Catholica necessitatibuae decipi pateretur in ea Pace repudianda quam Theologi oe Politici hujuι secuti rea conscientia nonsolum iniri posse a

tiam illicite recusari, pronunciant. Haec Ernestus,

quidem recte juxta hypothesin Curiae Romanaedi Jesiuiticam, de divino Pontificis Vicariatu. Et vecto, si Declaratio est improba id quod credunt

mnes Pacis serii amatores) liquet, divina providentia non esse constitutum illum Papae Vicatiatum sed impie esse eonfictum. N et arto etiam ideo DecIaratio,quoniam IV. in vulgus prodit grande arcanum ue contemni vide- Iicci a magnis Principibus omnibusque aliis qui rempublicam adminiurant Papales sententias, ubi rerum suarum a ter interesse existimant. Quanquam enim cum alibi tum compti in Gallia,

266쪽

BULLAM INNOCENTII X ης Catholici principes illas leges Pacis, non attenta isthac duplici Protestatione publica nomine Pontificis initituta, manu sua subscripta corrobor

runt ac confirmaUerunt.

Plus satis ita jam in vulgus coram universb Ombe prostituta erat Pontificia auetoritas; adeoque intererat sane cavere,ne amplius illa evilesceret, iis propositis quae a Catholicis Magnatibus observatum iri nulla spes supererat. Certe hoc vilipendium omnimodo dissimulare, in rem erat Romana:

Curiae. Ut ilet a prudentibus dissimulari quod ex qui nequeunt. M ulto magis autem in ip1ius vulgi scientiam omnia petraxit publicata Declaratio. Non enim quisquam Magnatum etiam illam h ctenus vel unius secit flocci . Imo spreta illa Deci ratione, & perinde ac si esset inanis aliquis streputus aut brutum fulmen, utrumque Pacis pactum haud multo post in Comitiis RatisbonensiouS, unanimi Caesaris & Ordinum consensis & auctoritate, in leges publicas imo sundamentales, ut IO- quuntur, Imperii recutum est. Hac ratione autem utique adhuc magis folito. Pontificum existimatio - in vulgi contemptum protraeta est. Et vero stant

qui serant, ab ipsomet optimo & prudentissimo

Caesare Ferdinando, conquerente apud Melcium Papalem Nuncium de publicata Declaratione, judicii imbecillitatein notatam in Innocentio ι quasi

267쪽

ias ius, sanesio pragmatica,

Telchi; Ubs hied bou Gorten λu alueorten nachiolginden. Du*9tabitu in i inserirniuid eiiuuacii latim l . Haetenus paragraphus Quartus&Qsntus. Quoi rum prior etiam nos docet, consessionem publiui cam Caesaris Omniumque ordinum, quanto labO- re & molestia tandem Pax composita ruerit , quod-l que Pace iit hac pri sca& sincera Imperii tranquillu l tas constet, quod denique in constantem securit i tem debeat utrumqVe instrumentum ceu aeternal lex, undamentalibus Imperii Constitutionibus ad-

l. jungi l Iam insertis vero huic Recessui istis qVae pa

268쪽

' grichininplus istibistoneinuerilibet. Haec omnia Una nimi consensu ita sint constituta, isthoc tempore cum neminem fugeret, plane damnatum cile utrumque Pacis Instria mentum ab innocentio Papa,&quidem publicata ante biennium in vulgus Bulla uecumque adhu a viveret ipse InnoCentius; imo

269쪽

- . BULLAM INNOCENTII 11scum in Curia tantum non omnia moderaretur

magnus Pacis adversarius Fabius Chisius , qui. mox anno seqvente Pontificatum cum nomine M, Iexandri septiini sit conseqVu tuS. Non in illas vero duntaxat Ieges Imperii publicas jam tunc temporis haec ita fiant recepta, sed etiam in Capitulationes,quae appellantur,Imperato rias transierunt, Etenim iam anno 1633 Ferdinandi IV. anno quinquagesimo octavo Leopoldi Capitulationibus, articulo secundo disertis illa verbis sunt constituta. Ut hac etiam re liquido pateat oculis omnium Veritas, non gravabimur illa etiam Uerba producere hic in medium. Et Ferdinandinaquidem Capitulatio ita sese habet. 2 gir fossen unti moblen duch die Sulline Eust init derentii dein jungit ster uiid Osinabrua viii tricliten aligeniemen Neici sofrieden=Ecblusti aufden achien Electoraria menthali ner Extensiion, nach beriit rim trieden Ze iussisIden dxieden in Teligion unt, Protan-Sachen i den 2and trietent sanit der apaudhabung de stibent sonust deme λu- Uuilupum Unno ins sychalienem aut ericly ttilangenominent vexabin ledet und verbesseri l audin in de- .nen durauis er*lgien sttichό 'ibisthieden iviederhohlet undconfirmiret imordent siondexsich aber obgenitidien Ulunister. und ognabrile ischen δriet en Schlusi l und Humbergischen ecution-Recessi,n te duch alseό-imigelivas ber Aeglim mertigem nach . ReichJ, Biadi riegens*urg in Axam

270쪽

ANIMADVERSIO IN fur diit berunt in merden molle l gsetch ivdre eό dieser

gestii die Sutore6 io ivos asε complices, idie emi genicidii mit*nissi3umsahrmo Hactenus Ferdinandia . Iisdem autem Verbis constat Articulus secundus Lespoldirue Capitulationis : nisi quod hic habeat additum unum alterumque Verbulum, & ita finiatun aulasse der den medens*Iusseimemendete Protestationes & contradictiories, ste haben Tamen ivle se mollen ivndrithren mohors remossent nach besas existgedachim δrit, dens hiulieεve evisen. - quae ultima verba Protest tionibus cum aliis tum Clauianis,uti Innocenti

nae Declarationi, sunt discite satis opposita. Ut proinde nihil sit certius, quam Capitulationum quoque Impcratoriarum sacris Iegibus jam tum bis