장음표시 사용
341쪽
as, ANIMADVERIIo m i Petrus Matthaeus qui Septimum Decretalium volumen collegit atque edidit, ad Lib. a tit. 3 quem de Annatis inscripsit Cap. ita commentatur: Imtrodiati fuit Annata ad subventionem Papa frCardinalium indigentium , sicut oe charitativum subsidium: ut tradit Ferdinanduae Corduba intractatu suo de Annatis, quem refert Gomen in P
fatione Reg. Cance amari valore exprimendo numero sexto. Hoc sane manifeste absurdum est: quia primus Annatarum auctor fuit longe opulentissimus. Utque fuerit Verum,nullo jure poterunt
exigi Annatae desinente omni illa inalgentia e piidem sane illa desiit, & nulla Romae potest esse penuria , quando luxui immodico & luxuriae ac prodigalitati effreni modus fuerit positus.IdemMatthcus longe aliter fuerat commentatus ad cap. I hisce
verbis: Annata Romana Ecclesia ad respie s sam cte gerendas , in publicum Christiani orbis commodum, maximi a dii loco habentur: easque δε
nes Echius in Enchiridio Locor. Communium comtra Lutheranos, ita probat, ut iure divino minias π statutas asseveret, quia loco decima dec- rum solvantur: Joannes de Bachenstein Decreto- ,rum Doctor, in collatione ilia quam habuit in Synodo Florentina a Gummum Ponti cem, dixit: Annatas introductas fuisse,ut itinera oe commemtus ad terra sancta littora tutiores oe bberas res
342쪽
BuLLAM INNOCENTII X xti . linae aeque atque altera illa sunt perinvix lnim ab initio usque Gosem Romana res debus tuti s piessancte errigesstae etiam fuerunt suo l
Mami nodo in pum morbis commodum, necten cuiquam Pontificum olim iit persuastina, propterea Annatas deberi. Echiana inscitiam iuunt de magnam impudentiam. Puduit enim tenus ipis Papas,tali praetextu divini juris Almas exigere. porio in usum reipublicae Diorum instituit Deus Regia sita auctoritate, illan debent divini cognomento appeti, tanqVam nunc etiam, pridem perdita illa re. Ilica, obligent. Sed Sc concessae tunc simi deci rum decimae, quoniam ut Levitas ita δc si1 s sacerdotibus erat tunc Prohibita omnis agro-bosscsso: qua hodie Claus univeisus,cumprimis em Papa est potentissimus. Ubi cesserit Papa ooii illa possessione, sorte possit ipsi subsidium alia dia ex Annatis concedi 3 in tanta autem renaminium abundantia eas exigere iniquissimum sucili Bachensteinium quoque adulatum filisse Pata;nimis liquet. Sed & cum Papa ne obolum qui-m unquam impenderit in salvum illum conta 1m,nec Vclit impendere,utique nec Annatae ideo itai debentur. Magis ingenue Platina in vita Bonita ita scribit: Tum vero Bonifacius te Vips tum potentiam veritus e augenda ditish Oo Nis , s 4
343쪽
is. ANIMADVERSIO IN UsEccles otica cupidus,Annatarum usimni rimposuit. Hac constione,ut qua benescium con queretur dimidium annui proventus fisco Apostoli co perseneret. Sed utrum fas fuerit ea duci cupiditate a nda ditionis, alii judicent, in talem aulino usum indebita tributa indicere non prosecto fassuit. Utque tunc fas sutiset, saltim liodie pergere in exigendo illo tributo fuerit nefas , cum cupiditas illa iam desierit, certe destinere pridem debuerit. Caeterum de Annatarum iniquitate justa diligentia agere non est huius lovi: & nunc quidem ea quae modo allata sunt, queunt sussicere nostro instituto. Respons In ALTERA falsum utrumque cst: 4ssi nempe bona Deo dicata in alienos usis A m- ferre piaculum esse, dc illa Ecclesiis corum boni de quibus Papa conqueritur quae esse oranis. Ut autem PRius illud ante omnia probe expe datur, Tra praemittemus quassi hypothesium oco. I. Primum igitur bona Deo dicata , si priva tam quoqVelatque adeo infimam polydendi rationem attcndamus, reapse non sint nullius: quai
vis ita loqui amavit Justinianus a. si 'tion Tit. I. q. . Perperam fano dicitur, , d quod VHyo stegi, id nullus in bonis ea Enimvero Domini e re terra re omnis plenitudo pus. Nec magis illa quae sacris sunt usibus dicata in Dei sint donisuo, aut a Deo possidentur, vel divini sunt Iuris ,
344쪽
icquid est in mundo reliquum. Et vel O per ationem bona non omnino eripiuntur homi-ia usibus, nec dominio sive privato sive sum- , . Ne quidem illa α fiunt vere publica: ceu aeri sentire videntur Marsilius Patavinus in D fore Pacis cap. V. U.2.Nicolaus Boetius Decis M. . Rossitis in Crim. deforo compenten. IOI. aliique e clari Iuris doctores. Sed in privata sint possesne, non minus atque profana qVae Vis bona. Et dem nunc in uniVersitatis aut civitatis alicujus ius, nunc in fisci 'principis reipublicae, nunc in legiorum, quo pertinent & Coenobia, interduim oque in singulorum etiam hominum: ita ta-
n, ut eminens dominium semper,non minus ate aliorum profanorum bonorum competat
ramae potestati cujuslibet reipublicae. Et sane in ipse Iustinianus, tametsi bona sacra dixisset esse juris, auehoritate tamen sua Imperiali. ii dubitavit mox addere: per nostram constit nem ea alienari re obligari prohibuimus, exce- t causi redem iones captivorum. Non est lm- loci pro .dignitate argumentum hoc persequi.'terunt ea qVae attulimus non huc hypotheseosia nancisci, saltim haberi vice alicujus Posticiati bonorum sacrorum alia 1lint vero,alia Πso Numini consecrata. Quae vero Deo simi dica- illa hidini aut in vere lacrum aut in non Vere s Oo a crum
345쪽
as6 ANIMADUERs Io IN crinia usiim dicata stat, quia nempe verum MF-dem Numen interdum, non tamen prout par erat sed supeis titiose colitur. Adhoc saepenumero bona, quae rite quidem stat sacrata dc vero Deo & in vere sacros ullis, aliis tamen usibus adhiberi prisdem asII cVerunt. Postremo quae vere sacrorum us, bus sunt dicata, aut sint planc necessaria, aut ultilia ad bene esse, aut commoda duntaxat ad clebam tiam aliqvana splendorem, aut etiam plane si1- perflua. Ut proinde illa ingens diversitas sacrorum
Donorum accurate sit attendenda. III. OmniS mutatio prioris usus fieri potest, aut in aeque bonum, aut in aeque malum, aut in meliorem, aut in pejorem. Iis omnibus accurate observatis, non sorte crit difficile, totum illud de bonorum sacrorum mus tione, perquam studiis animorum controUersum
arduumque argumentum, aliquot districtis propositionibus recte clipedire- - - 1 Harum prima naec clio: --acunque etiamfuerint, in ramos usuae vertere.
Quoniam videlicet in universiim harid est fas ho-riis abuti in Vitia, imulto minus fas suerit illa quae sacrata fiunt iistuc vertere. Quantumvis sciIicet ibla falso Numini aut in superstitiosbs usus fuerint
consecratas intentionem tamen Videas consecra tium
346쪽
iri vitiorum usiim sine aliquo sacrilegio ,ectaricia sit. Bona -false Numini, aut super- a. iose cultui etiam meri Numinis sunt dicata, i ira profanos usuae vertere , modo illi mi no eli. Reapse nimirum bona isthaec non simi V sacra ει dicata sint inii malo. Quando igiturusiis Cedunt non malos, quamvis ΠΟΠ sacros, illa fit mutatio in deterius sed revera in melius
Tertia. Bona false Numini aut superstitiose a.
iam veri Numinis cultui dicata, si nequeam terti vel tu profanos haud malos usus , debent, lane tolli e medio. Hoc fundamento nituntur 3mnes idolorum destructiones a Deo imperatae istinclitis gentilium vietoribus. Imo nititur hoc, . Omnium quoque aliorum ejus generis bon rum prohibita iisdem veI attrectatio ue quandoqui- clam videlicet ei at periculum, ne & ipsi vietores imiicerentur idololatrico cultu, atq; adeo ne quidem profanus usiis posset esse in ill o populo innoxius. Quarta. Bona quae pridem fuerunt versa com A. tra consecrantium sententiam iis non sacros usurim licet aut in aeque bonos aut v non deterioressM os commutare. Quand mklam scilicet illa iam amplius non fuerunt sacra, vere pros v lve profamtio nova nulla, si ita ut dixti
347쪽
Σει ANIMADVERSIO IN Quinta. Bona sacra superstra debent verti in 1 sus profanos civiles bonos. Nocet nempe illa abundantia & persisnis pariter & ipsi cultui sacro: itaque subduci debet, & Verii in usus bonos, qvalci lent esse etiam plurimi quamVis profani. Sexta. Bona sacra quae tantum sunt utilia, isti faciunt non ni ad elegantiam , p uni s debent, et erit in usus quamvis profanos meliores; qualissent, quos exigit etve totius reipublica Pe muli rum hominum necessitas. In universum scilicet, boena data a Deo stant primario sublevandis hujus vi tae necessitatibus, hic itaque usiis semper praepon derare debet, prae tertim quia Deus sui cultum ansmis colentium aestimat non opibus aut elegantia
Septima. Bona plane necessaria scro uisii u in entprofanare. Causa est, quandoquidem sacro D icultu nihil hominibus oportet eue prius: ita', lim jus necessitati debent cedere universa omnia. Quantumvis igitur more dc consuetudine gentium receptum sit, sitne discrimine sacra omnia in rict rurum liberum arbitrium permittere, quod praeci asedemonstrat Grotius , LI de Drepacis ac besti cap.C. n. II. neutiqVam tamen naturali juri de pietati trocest consentaneum: ut sunt iere plaeraque, quae lusis gentium esse solent existimari.
t Octava. Ne utilia quidem aut ad eleganti facientia Met profanare , nisi madiore exigeus σια
348쪽
cessitate- Ratio asserti est, quoniam externa qVΟq, elegantia splendor facit ad excitandam pieta-
tena religiosam ac devotionem, cumprimis apud , rudem populum. Hinc sane etiam Deus in stiar publica Ebraeorum, illa quae ad cultum religio sinai pertinebant, instruxit ornavitque non tantum neces h s His sed etiam utilibus, OS qVam multis tantum ad splendorem juvantibus emplo permotuS' sapientis sinuis Regum Salomon, templum Hiero - lymis condidit iniuuxit que ca aediS &sacroru instru-1nentorum praestat via,ut Omnes superaverit. in od si igitur necessitas iliqva profana illi quam diximus sacrae utilitati non tuerit par, non licebit utique hoc bonum sacrwn cum alicro profano commm
Nona. Intra hosce limites contineat se is in 9. cujus dominis , sive eminente iove magis proprio, uetinentur bona sacra, Non peccat: nes hactemu profanatio bo' o in scrorum quidquam habetat misit Ano interdum omnino eri insituenda. Hisce velo positis consectvens est, quandoqVi- dem per pacta Pacis permissa quidem est profan to, non idnacia qVarvis sine discrimine quasi vitio carens laudata, propter indefitillain illam permi sionem non esse fas Pacis illa paetii iniquitatis ac-
cusiare. Et vero reapse non nisi impunitas suit Con-
349쪽
sciiqvus' cuiusvis conscientiae & pietati ita coiiamillula ut si quis fines recti sucrit egrcisus, laaud dubie justum vindi
cem Deum aliquando sit experturus pcipetrati s crilcoii. eui in irae vita ultio nulla crimiai sis , persequuta. ETERUM non protecto in Ucti OSi&DeO ntcs usus sacrata bona Vertunt, quae reipublii Ecesciste necessitatibus lippendinatur. Irtio vemum Ecclesa habeτ, non ut se et sita μt eroget G υeniat in necessitatib ut jam tum auδ imus dicentena S.Ambnosilinii. suum calicibus
aureis contactis captiVos rc lentisset, addidit: O natus a namentorum redemtio captivorum AI,
uere ira sent vasa pretiova, qua redimunt aώ- a morte. Ide merus theseu Veri Domini, puatur quod sanguis ejus operatus HI. Thm zrassimini sa Trinis agnosco, cum in utroque τί redemptionem ut calix ab hoste redimat quos hiuis a peccato redemiri Et quid Potius, quam δε- 1am &EZeciliam, Regum Iudaicorum religiosismos, eX consecrata gaza quae necessitas pollulavii
depronapsisse, hunc etiam confractas Dominici templi valvas, quasque ipse affixerat auri lamina pacis redimendae caussa Assyrior a regi tradidisse Qvid notius, quam ipsummet Davidem sedandae laniis ausa nQn dubitasse. esci panibus, quibus,
350쪽
pULLAM INNOCENTIl X. astrnon uisi Iis sacerdotibus caeteroquin vesci fas i rat, idq; in exemplum aSalvatore nostro esse laud . eum ac propositum Qui sane bona vere sacra nul l Ia necellitate reipublicae alios in usus impendi posse autumant. nee illi reapse Pharictorum verus vetitu ira dogma de Corbano infeliciter impieque in Ecclesiam referunt. Pharis,is in eo plurimum si- , miles, quod ita doceant, cum tamen bonis sacris ad omnis generis Voluptates, luxum, & luxuriam. l. profane indies maxima eorum Pars abutatur, paul Cissimis dolentibus: quod proiecto est colare cubi cem 27' camelum deglutire.
Quid quod familiarissimum sit, & pontificibus
Romanis ipsis & omni Cler omnibusque Mon chis, bona sua,qualiacunq; etiam fuerint, aliis Uender donare, cum aliorum bonis permutare 3 quodque ipse Innocentius plurima monasteria per unuversam Italiam exstinxerit, bonis eorum in fimim,'
minime prosecto 'sacrum , aliosque seculi 'usus' translatis 3 ini proinde qua fronte ausint dicam, scribere Caesari & ordinibus Germaniae ejus ergo bd necessitas respublicae ipsis expressit ; equidem
Non talistim vero sela extrema hecessitate 'gente licet bona oris rata in alios usus inrnde re, sed etiam,ceu an ve jam diximus 1 quam illorum ea est abundantia, ut quamvis summa