Hermanni Conringii De pace civili inter imperii ordines religione dissidentes perpetuo conservanda libri duo. Quorum posteriore jura et pax imperii ab Innocentii 10. papae criminationibus vindicantur

발행: 1677년

분량: 488페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

ipsi et fuerunt relieta & quasi data cuivis occupanti. Est nimirum receptistimi passim juris,Nat ratis pariter & omnium gentium, Derelietione , mitti etiam justissimam rerum possessionem, D rellistionem autem factam praenimi, si cum possis& debeas rem ab interitu servare, nihil moveas,sedouasi otiose eam spee es interire. Jam vero etsi instumo versarentur discrimine, imo in Protestam lium potestatem delaberentur Catholicorum per Germaniam res, atque adeo & Pontificia circa roe illas jura, non Urbanus tamen non Innocentius Decimus commodo auxilio ruinam minantibus adfuerunt , sed etsi spe starint eorum interitum nihil tamen moverunt,quamvis a Caesare& aliis Princi

pibus saepius rogati, ex Vaticano suo quasi alto sim percilio omnia lithaec despicientes. Hinc sane comtra Urbanturi non dubitavit Hispaniae Rex Phili' pus jam tum anno tricesimo secundo , die octavo Martii, per Cardinalcm Borgiam,quasi lamni rum protestari, teste Henrico Spondano Apamiarum

Episcopo: qui mid detrimenti Catholisa res is pateretur aut palsura esset,non ipsi Philipposed Pomi es adscribendum fore. At vero ita sco gerere,hoc

reapse est rem derclinquere. Dereliquere proinde jura sua Pontifices quae habuerunt, eorumque mmnium possessionem eo consequenti summo merito amisserunta

312쪽

BULLAM INNOCENTII x dis

praeter illud ptimum autem datur de Alterum fa- a.

Perditionis certissimum argumentum. Quam doquidem nimirum ante conuitutam pacem bona illa Cadiolicorum, quibus jura sua annexa habuit Pontifex, sui alios legitimos possidendi m dos taceam) jamdudum iustis armis de sanguine sibi vindicaverant Protestantes, utique lege gentium Communi quicquid habuerant iurium Papae illud dudum ii amiserant. Haud nescio, consensu gentium etiam illa censeri jure vietoribus cederet quando bellandi causa moraliter justa non praeces-s1t, modo bellum temniter fuerit gestum. At vGro Protestantium arma non lemnia duntaxat suci rant sed saltem contra Pontifices moraliter quoque

justissima r quoniam scilicet secundum decreta Pontificum in haereticos novissima quaevis licet st tuere, & proinde etiam cuivis potentia sua freto data jam fuerat potestas seno & igne non in bona

duntaxat illorum sed etiam vitam ipsam animassi Vertendi. Saltim igitur a parte Romanae Curiae jam clarigatum pridem fuerat. Hinc vero conseqVens, omnino est, etiam Protestantibus fas fuisse hostilem in modum Papalia quaevis bona persequi. Et vero hac ratione non minus Ecclesiastica quae ap- . pellantur bona quam alia dominium pristinum perdere: atque adeo Ecclesias, collegia sacra dc m nasteria bello capta extingui, ut loquunturι usque

313쪽

:34 ANIMADVERSIO IN' eli adeo notum, ut adversus monachos praeclare id defenderint ex ipseJesulti Societate cum alii tum inprimis Congenit Laimannus, retius ci Cresius. Quae in unifer m autem bonorum, dc ouidem tatialia Ecclesiasticoru,est ratio,eadem estratio jurium

Rapalium, quicquid Jesiuitae tricentur.ἘRecte sane 'Ca'muel Pacis Licitae pag. Foreri- ου Gu uae

nimium vo i extodere dominium Apostolica Sedis, videntur nimium detrahere Ca a isara, oe argumentis uti, quibus S ips obnoxii

Junt. Nam rationes qua probant bona. Deterum

monasteriorum deperiisse, ordiniBenedictino verbi gratia ς ipse etiam probant eadem bona o ZELSeau deperiis se : ae qua contra Aga ad suem is

psodicam, etiam eadem ad Benedimnum in nem tua bonasse Zare persuadent. Lesei porro merentur quae idem Caramuel disserit pag. V. ex semientia. Austriacae Hispanicae & Bavaricae aulae, de , bonorum Eccletiasticoruin extinctione. Certe. pol qua ustis armis erepta sunt illa quamvis vetera Pontificum jura, jam antequam Pax constitue-r ur perierunt illa. Ac proinde de iis constituendi Imera fuit Reipublicae Germanicae potestas. Id quod erat demonstrandum UiPENTUR tamen fortassis ne quid dissimulem eo Pontificum causa tria adlauc adverri posse. I rimam enim ne Urbanus qyidem possit videri na'

314쪽

BULLAM INNOCENDRY hil egisse. Ita sane de illo scribit. is quem ante i stetis laudavi Spondanus ad annum tricesimumseCundum . turba erem Urbanus Pomtifex mhilaron is bat , literis, hortationibus, legationibus, quoiatico ponerentur, S Barbari bve- /cos intelligit in pederenture pecuniis etiam subminia strino: deniquefrequentibur Jubitiis iram divinam placa , fropem elluae implorare, tam per

suam per ciristianos populos satagens. Videtur

Papam sed Caesarem teneri defendere II Papalia jura, quoniam est R omanae Ecclesiae AdvocatuS quem appellant. Graio denique, Bona EGclesiastica non poliunt nisi centum annis praescribi di etsi igitur forte Urbanus & Innocentius minus debito curaverint Romanae EccIesiae iura, ipsimet tamen Ecclesiae illorumnegligentia nihil periit,tam exiguo videlicet temporiS fipacio. Verum enimvero pecuniis juvisse Catholicas a. τGermaniae it libanum, quod scribit Spondanus, non in vero consentaneum. Hinc cum Spondanuilla recitaret Caramu I Pacis tacita pag. ara, intagnabundus margini libri adiecit : Pecunia ι

rio Z Ne urgeamur obsecro: si Dis suod taceamuri Verbis ipsis Spondani sublunxit inter alia rsi marnnabae notas, quas calamur German- ML scripserat ad ι a verba , pecuniu

315쪽

omnia adfingula. Et vero ipse Spondanus narrat eodem Annalium loco, per Cardinalem Borgiam, die octavo mensis Martii, nomine Hispaniarum Regis Philippi, publicam Romae laetam contra Urbanum Protestationem squam Caramuel tamen vult mitissime in Hispania appellatam Filii ad Patrem monitionem) qvod nec pecunia nec armis rem Catholicam in Germania labascentem sublevaret:

quicquid detrimenti Cathosica religio pateretur aut passura esset, Pontisci a cribenam fore. De eodem Urbano Caramuel pag. an Pacis Licina diserte: Claudit Pontificum Ieriem Ernestus Umbano LII. siue uisse partialem h. e. Catholicae

Germaniae partis hostibus addi strum' non dicam, quoniam dici non debent, qua tam clara sunt uia, non possint negari. Enimvero itae literat & indicti Iubilaei, quorum Urbanus perquam fuit liberalis imo prodigus fateor, inania sunt rerum auxilix Non absurdo prose sto ille quondam apud Sallusibum: non votis neque suppliciis muliebribus auxilia deorum parantur ζ vigilando, agendo, prostere mnia reuunt. Jubilaeis perierunt quidem multa nihil tamen hactenus rec eratum est quidquam. Usus sane docuit, numqva magis indiscrimen venis.

se res Catholicas, quam cum Iubilaeis populus Pontificum ductu incumberet. QNd indicio est,auctas ad Deum ipsbs illos i ubilaeos. Plus auxilii conia

316쪽

essiit sorte Innocentius. Parum tamen & illud fuit. Et vero quod Caramus scribit in Prodromo ' 48 . . Innocentium fecundum Patrimonii Ecclesiastici mires ad Fidem propagandam concurrere: id piam esse a vero tamen multum diversiam, notum est. Sedebat jam Innocentius . cum idem C ramuel, Ernesto de Eusebiis, qui solum Pontificem

Patremfamiliaν, Principes autem Omne aisi adeo& Caesarem, non erubuerat servos vocare, naec &recte & lepide reposuit: Si Pontifex essetfoliu PMterfamilias quodaseris, ego nego) Folus deberet

siumptus facere. Eam rum enim*Iervorum impensis Paterfamibas non potest providere a mui. Cum ergo certumst, Ponti cem non mittere pecuniam in Imperium, injuria in Pontifici hac mdulatio. Haec Caramuel. Ipsemet Anticaram ip non nisi liis verbis uti ausus est : Non infas dubitare, Sanctitatem suam, nisi vicinioribus mvertendis periculis imo in locuplet'nda familia sua) distineretur, Cati scorum Ger mania blevandas, etiam peculio ου misit succurrere. Nihil itaque verius est, quam & Vibranum & Innocentium, praeter ludicra auxilia, nihil robustae opis rebus Cadu licis attulisse : & tamen abundasse illos.vi multa pecuniae ac virium: at' adeo cum potuissent dc meruo dcbuissent dis sitas tueri,illas tanquam cisci lictas interire esse passos.

317쪽

as. ad Promissit porro Caesar quidem, ceu Advocatum II. decet, jura Romanae Ecclesilae sese de sensiumin, sed

rosuoposse. At vero non potest Caesar contra omnem vim armis sitis jura illa defendere. Ergo nec Caesar ad armatam eorum defensionem Advoca- ltiae causa adstrictus est. Adhoc Advocatus utique non tenetur ultra ea quae in ossicio sint proieci mris aliculus. Non teneturitaQue Caesar, cum discri- smine rerum suarum S 'reipubl. Germanicae, jura Pontificum tueri ue ac proinde nec suis armis adversus vim lipstilem in eorum tutelam contendere. lNon enim Protectores ad clientum defensionem

cum jactura propriorum bonorum obstricti sunt ceu praeclare post alios ostendit Magerus. Imo v ro non tenetur Ecclesiae Advocatus nisi Ecclesiae sumptibus rem agere,nisi aliunde jam ipsi sit de e pentis prospectum: quod ipse Panormitanus jam olim clocuit in C. in quibusdam syb. n. I. V. ita glossa depanis. Sed ne obolum quidem ex Ponticum liberalitate Caesar ordinarie quidem limcratur. Si in desensionem itaque Papatium juri- . um extra ordinem sumptus faciendi sint, illos non Caesar sed Pontifex impendere tenetur: ac proinde' &in bellum a Pontifice debuissent vires Caesari concedi. QDd quia factiam non est, Caesaris quoque,inquantumille sane estAdvocatusEcclesiaeRo

Di m

318쪽

BULLAM INNOCENTII N ais manae, in Officio neutiquam fuit, armis pro jurium illorum defensione contendere. Q 'de centum annis praescriptioni Ecclesiasticorum b0norum indultis adferuntur, nihil iaciunt ad rcm nostram. Praeterquamcnim quod ita de-1Dum a Justiniano sit constitiitum, idque minus , laudabili occasione Emisma: Ecclesiae,aeceu liqvctcx Procopii Arcana usoria dc SVida in ne judi E. m απηνος , fueritque illud revocatum ab eodem Justi Diano per Novesiam CVIdc c. XXXI; utique constat, indultum hoc pertinere ad tempora reipublicae pacata, oc niti tantum Iege positiva humana & qui- - dem non nisii Justiniani. Jam vero quaelibet libera re piiblica legibus Justinianeis non nisi ex mero ar-hitrio est obnoxia , ac proinde Germanica no

straAd quod Ilibro deorigine Juris Germanici cap.

93. & alibi contra Taborem cic Taboricos demonia 1traVi. In universum Porro de omnibus legibus positivis humanis conrat, eas jure & posse , de

Dere mutari pro usti reipublicae: neut 'am Certe

illas obligare, si aliud jubeat necinitas, scd semper habere locum illud apud ipsos Romanos Duode- cim tabulis constituturare Sirius populisuprema sex inso. Potuit itaque,'oc debuit merito, Justiniani

istud de centum annorum priscriptione Germania nostra non Observare, saltim cum accessitas a

319쪽

ro, est corus tam illud flamma injuria traxeris adnodstra belli tempora. Belli sane furente temtris laten

gotia quaevis certum exig nt ac praesens auxilnim

defendendis suis: quodsi desit, bello capta transeuntipi illo momento in jus victorum , perinde atque si dominium illorum esset per contra hum aliquemi

emptionis de venditionis ao uno in asitim, devoliditum Nihil juvat indulgentia isthaec Justiruanea adjus. victoris in armis occupata infiniagendi. Nec quae pace impune permittitur rerum tuarum ne Eligens curatio , illa oc bello invenit veniam. Ad-saec observanduini, est,. cum Pontifidia jura omnia primo ac per sese tota natura sua pertineant ad u-stim nonpontificu sed Ecclesiae ceu ipsa Curia comfitetud certe debeant isthuc referri, consequenter Lmulac exigit Ecclesiae salus, teneri Pontifices eorum dominia aDdicare, & quidem bonorum Germania dominium 4n usim Ecclcsiae Germanicae.. Jam vero superstitis Ecclesiae Romanensis fatus unice pinstulavit, ut pace constituta cederent Protestantibus illa ipsa quae obtinuerunt.Itaque ultro cedere illis nis, incincto fuit Pontificum,es quia noluerunt,po tuit ab aliis, qyorum interest, fieri isthaec translatis. Et vero habentheic quoque locum , quae de tacit honorum reipublicae cujusque cessione ejusm vasic'tate atque inciamentis disputavimus L.de Figata Imperis Germamricap. dc aliquot proxime

320쪽

constituere prout

Cerni o Reipublicae M Musii suo constitu m. non est Pod tabuemus. Fac nihil minus m. men illa fume adlluc integra, eo non obstante lasfuisse, jura illa Papψa Protestantibus concedere, jam itidem patinit, uidemquatuor de causu. iiii Earum PRIMA aest, quod liceat, summa exbrgente necessitate, rem alienam ,praesinim ii illa mi noxissit momenti qi- έ illa cujus extrema - ssitas urget, intum usus vertere. Et ehoc qui. 4m docent. praeciari etiam Theologi ipsi met. istaciae pariis, ne aliis laudandis teram tempus:

Mi in illa. unanimis est , talentia , in um mi te α Pristinum m ima rebus, ramum si illae communesmansissent . ni proprietate singullarum in Huc utique

. Disiti, Mi by

SEARCH

MENU NAVIGATION