Hermanni Conringii De pace civili inter imperii ordines religione dissidentes perpetuo conservanda libri duo. Quorum posteriore jura et pax imperii ab Innocentii 10. papae criminationibus vindicantur

발행: 1677년

분량: 488페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

α a ANIMADVERSIO iNCaesari&ordinibus omnia illa bona,quommm minit Declaratio, usiurpare, quemadmodum salus Germaniae jussit. Ac proinde, cum illa jusserit traii serre isthaec inEvangelicos,jure faetam a Caesare atqueordinibus translationem istam, nec compet re Papae conquerendi vel protestandi aliquam justam faCultatem. Et vero non demum soli Ferdinando tertio Au gusto nostro Imperatori cum aliis Imperii Catholicis ordinibus, sied etiam antehac ipsimet rdinan do secundo, καυλικιtar, utique Principi, ne de Carolo V aliisque Caesaribus nostris maximis dicam non Histe creditum, quod de Ecclesiasticis Germaniae boliis aliquid definiendi potestas haud com

petat Imperatori ueliquido utique ostendit, dum anano vicesimo nono sola sua auctoritate , nulla amtem Papali fretus, restitutionem bonorum istorum Edicto publico mandavit. Imo quantumvis postea Jesiuitae, qui plurimum valebant in Caesaris conscientiam , proprii commodi causa, hoc ipso laesa esse Romanae curiae jura haud dubitaverint assiimare dc voluerint hoc pio etiam illi Imperatori persuadere, non tamen mutari Edictum aut senten. tiam passus est. Res omnis quemadmodum gesta sit liquidum faciunt docilmenta. quae referuntur lain extincto, Actione Perduellionis alitisqi publicatis libris. Jam vero, quod antehac qu0-

332쪽

BULLAM INNOCENTII X inque non repugnare Catholicae. Ecclesiae dogmatibus est vivim, illud ne nunc quidem displicere

cuiquam merito oportet,saltim non ob Innocentii hanc inanem Bullam. Et vero etiam hoc cumprimis meretur notari,quod cum Ferdinandus illeAm

gustus Imperator Edicti istius promulgandi consilium Papae Urbano significasset, hic Apostolica be

nedietione animum illum approbaverit, idemque repetierit edicto jam publicato : ceu testantur P pales literae quas exhibuit fine Uri inextincti RomanusHajus.Quamquam postCuriam in alias sententias recidisse, haud negaverim. Igitumon Primum Asterum quo- que eorum quae jam protulimus, plusquam satis evincit quod demonstrandum susicepimus.Addem' nihilominus in malorem ejus confirmationem e tiam TERTsUM argumentum: non nisi paucis tamen, quia justam prolixitatem non patitur hic locus. Elt autem illud : Sestim potissma illorunta bonorum, quae adhu supersynt Pontifici in Germa' nia , licet issi eripere nudn. quamvis urgente neces tate , Ergo multo magis fas fuit ius eripere ea ob summam reipublicae necessorem atque E Uan felicis concedere. Conscquentia non indiget pro-atione. Sed Antecedens liquet ex eo, quia isthaec omnia Papalis Curia per summam iniuriam sibi mitio comparavit, de hactenus retinet vi duntaxat

333쪽

74 . . ANIMADVERSIO IN

transactionis cum Natione Germanica initae illam vero Papalis Curia nunquam hactenus desiit vi lare , atqVe adeo pridem illam quantum in dese est reddidit irritam. Unde consequens est, non minus etiam pridem licuisse Nationi Germanicae illam transactionem tollere. Hoc facto autem corruunt utique ultro omnia, quae Papae vigore illius transactionis hactenus adhuc possident. Non est necessum hoc loco probationem illius Antecedentis instituere quoniam plusquam satis

est illa peti potest ex illa Exercitatione, quanadconstitutione Episcoporum Germania pridem imstituimus ;& quidem si attendatur duntaxata lilia, quae ibi disputavimus a paragrapho septuagesimo

usque ad octogesimum sextum, ut & seorsim paragrapho nonagesimo secundo.Liquido sime hincauppareΠCon mationes,Jura Pallii redimendi servationes, Menses Papales, Annatas. si qyηsiint his similia, partim per meram vim & tyranni dem Curiae Romanae post seculum quartum dcci mum in Germania coepisse , partim in fraudem ConciliiBasileensis,quo t)WanrusPontificum propc

modum erat eversa per Concordata quae vocansui

Nationis Germanicae fuisse quidem constituta illi autemConcordata pemetuis violationibus a par ς Curiae usque adeo suisse irrita reddita , ut pridem Γ'cuerit Germanicae quoque Nationi jugum illii

334쪽

' iniquissimum omne excutere,utque illa tantum qVasi precario , illius transactionis vi Romanae Curiae Concessa, asserta pristina libertate, sibi atque adeo Reipublicae vindicare. Non pertinet quidem ad hanc classem ipsa Archiepiscopalis Pallii nullo pre- , tio empta a Pontificibus collatio: quoniam i l men seculo Christiano octavo demum illa coepit,& quidem opinione illa, quod Pontifici Romano,. ut S. Petri successori, jus summum aliquod competat in universam Ecclesiam: id quoa ostendina ejusdem Exercitationis paretrapho vicesimo sexto: eaqve opinio sit inanis: merito utique potest Gliam hoc omne tolli. Quemadmodum omnia quae

divino juri falsis tribuuntur, deprehensa illa falsi-

' monia, suapte mole corruunt. Verum etsi heic re-

die sint instructi Evangelici, quia aliis tamen illaveritas nondum lucet, itaque hactenus quidem ins hujus quoque rei sublationem non omnes sorte Imperii ordines consenserint: etsi reliquum illud jugum vellent excussum. Sed parum resertiqvid mam hic aut ille sentiat, satis est jam quidem no- his , quod isthaec omnia summo jure liceat Papis' rursum eripere, quamvis illa adhuc sint in eorum - possessione. Accedit huc etiam illud: quod Curia Romana, duna eminens, imo plenum dominium, perin ' tum pariter & bonorum EcclesiasticQrum quae ain Nn pella

335쪽

x 6 ANIMADVERSIO IN pellantur sibi arrogat, reapse committat criment fae Majestatis Imperii. Tale autem crimen citra

controversiam meretur amissionem etiam alias lumre possessorum. Id quod utique ad Antecedentis probationem vel ilum sufficit. Caeterum tribus illis postremo licet jure adjungere etiam QUARTUM argumentumae eo, quod Papa Innocentius haud dubitaverit conqueri in sua Bulla hisce verbis: Plures ArchiepiscopatM, Episcopatus , monasteria praepositura sallivi cora mendae, canonicatus , oe alia beneficia bona EGclesiastica, Principibus haereticis eorumque haered, bus, etiamsubcata denominatione Eccle astica, infudum perpetuum sub dignitatis secularis titis

conceduntur. In haec omnia scilicet nihil potuit vel praetendere Innocentius, praeter arrogatam Cirtae, in omne quod Ecclesiastici boni nomen accepit , Papalem jurisdictionem. Alt vero etsi Curia talem Papis suis arrogavit jurisdietionem, numqvam tamen a Republica Germanica ibit agnita illa & concessa , sed in bona isthaec omnia non munus atque in secularia alia exercuit semper suum imperium, Papalibus praetensiionibus spretis,& lnunc quoque exercet. Cui rei probandae satis est exemplum bonorum Hiliteshea mensis Episcopatus , quae propter delictum Episcopi & Capituli banno Imperiali a Carolo V suerunt proscriptn ad

336쪽

BULLAM INNOCENDI x. anilaritam bonorum instar, & concessa in studuinta paritibus. Etsi igitur Romana Curia non de-it in ejiasmodi bona praetendere suam aliquam ram jurisdictionem, utique licet Germanicae reublicae, tandem aliquando omne illud alienae Cu-: practensum jus solemni ritu penitus abolere.

oniam hoc licet autem, consequens omnino est, uisse Pacis publicae caussa etiam antehac filso aetensum illud Papale jus non attendere,aut uniusicere flocci.

ibin excitatis dubiis , de summo dominis omnis ιui bonorum sacrorum gulari jure Papa compotente , de injusta sacrorum bonorum in usus pros

nos translatione, oeeorumdem bonorum pem

petua alienatione , distincte sati L. NIsi vehementer fallimur, perspicuum omnibus jam iaci um est, id quod probandum susceperam9, etsi quae jura tempore pactae Pacis papae supersuissent, licuisse tamen Imperatori & Omdinibus Imperii, prout paci um est omnia constituere. Non nego tamen, quae saltim in speciem dubium aliqvocs moveant, tria in medium adduci posse.Νe quid igitur quenquam bonum dc aequum

iudicem scinoretur,etiam illa tollemus. Nn a . Horum

337쪽

Horum autem PRIMUM est, diversam e se rationem bonorum & jurium ipsitus Pontifi- Cis , ac reliquorum honorum Ecclesiasticorum: etsi nimirum haec subjecta sint summo dominio reipublicae, non tamen & illa. ALTERUM et quae semel Deo dicata stat bona in alienos usus tran serti haud fas esse , atque adeo nec a Summa potestate bona spiritualia posse secularia reddi, vel haereticis Dei perduellibus donari.TERTIUM:omnem tranStationem a Summa potestate institui debere in utilitatem, non in perpetuum ergo ue hoc enim EC cicitae pariter & Reipublicae esse noxium. Injusta itaque esse Pacis pacta , utpote quibus non minus Pontificum jura quam alia Ecclesiastica bona aliis conceduntur, bona spiritualia profanantur,& aeternum aliquod maluntreipublicae ἰχ Catholicae E clesiae indigitur. Respons. Caeterum ut Veritas justitiaque conditae Pacis Rad L bi constent, ad singula ordine respondebimus. Et PRIMUM quidem quod attinet eam est e Iuris Pontificii Doctorum communem sere sententiam, haud dissitemur, quod in ea quae Papa possidet habeat ille summam omnem imo illimitatam po

testatem: nec negamus, sententiam illam cons -

, taneam esse luris illius Pontificii constitutionibus, atque isthuc respicere quoque Pisnitudinem potγstatis quam Bulla Innocentiana jactitat. Posito

338쪽

BULLAM INNOCENTu Rem phoc ita sest habere, nillilominus vim suam nerent saltim illa quae Capite sexto disputavi-

Reapse utem eminens dominium omne inaa quamvis Papalia, quae quidem silia sunt inperio, competere Reipiiblicae Germanicae, liquia demonstravimus Capite septimo. Cum non set autem ejusdem rei idem dominium duobusersis competere, manifestum est, illud eminens minium Papalis juris non esse. Nec vero consis Juris Canonici Doctorum aut etiam Con-utionum, ullius est in adversam lancem pomis que facile sane possit adduci in alterami tein consensus Juris Roma 'i, imo omnium ronpublicarum. Nec poterit papam juvare antuitas suarum Constitutionum: quia hoc ip neus vam indicatur antiquitas ipsis usus.Sane in repu-ca Germanica praescriptionem sui juris bona fideerciti non hoc ipsb probaverit.Si vero Punitudi-mpotestatu sibi jam pridem arrogatam Papa v praetendere, merito illi regeri poterit, quod adigenium scripsit S. Bernhaesus: Hoc factitando obatis vos habere plenitudinem potestatis ined

tia forte non aeque. -

Et vero, Pontificum illa jura quid reapse intsud , quam bonorum Ecclesiasticorum perceiones Romanae Curiae competentes nna, certe, iuribus Pallii, Confirmationibus Re- Nn a serva-

339쪽

ANIMADVERsIO IN servationibus, aliisque ejusmodi hoc potissmuni

agitur, ut proventuum qVOS sunduntFEcclesi stica Germaniae bona, pars quaedam pinguior Romam deseratur, utque summa omnium dispositio Papae tanquam Christi Vicario permittatur. Igitur quae est conditio in universum ipsorummet 'bonorum, eadem est & proventuum omnium qui inde fluunt, sive Pontifex sive alius aliquis illos proventus hactenus perceperit. Nec vero Pontiis cibus Romanis QIis, seorsim singulari quadam ratione , proventus illi a Caesare aut Republica Germaniae concessi antehac suerunt: ut nimirum,nubia necessitas reipublicae, quamvis maxima, mutationem aliquam debeat i erare. Talis sane concessio nulla unquam data est: & si esset data mapte sponte dudum concidisset tanquam evertens rempubi cam.

Imo vero de ANNATIS quidem non dubitavit

Francisto Cheregato Adriani VI Nuncio respondere Ferdinandus, Caroli Augusti in Comitiis Impe rit tum vices stinetias: Cum ordines S. R. Imperii nihil dubitent Beatitudinem Ponti cu pro comperto habere, Principes Germania in solutionem An natarum ad aliquot annos Apostolica Sedi fomendarum ea lege ac conditione consensisse, ut uia ista

oppugnationem persissimi Turca w defeni omista

Fidei Catholica converterentur: ex quo autem prin

340쪽

BULLAM INNOCENTII X annorum, intra quos Annata ilia se i δε-rnt. nunc longo intervasio transactuae sit oec. Lmet verba ora minu Lxxvi in libello Centum in minum ita sese habent:uuantum ad-

ut vocant) attinet, quas Eccles sici Pralati

mano Pontisci pendunt, quadque ante aliquotis nosGermaniPrincipes Sedi Rom.utsubcertu uaesnorum metis , eos tamen modo perfluerentur , senserunt, quo pecunia haec ad nihil aliud, quamrt Turcasparandam defensonem Roma, tamam deposita, Meliter adservaretur. Verum , uom anni, in quos praefato modo consensum erata' Germanos, iam oum essuxerint, ac Annatawyrn S, non contra Turcas , sed also experientia -rmani Principes didicerint ura μου , eaproptere omnes Imperii ordines stad ipsum pro onere

n mediocri huc alligatu upplicaturque. Id quod resonsione reneris Oratorι Ponti is data, ac dirimis ex Casarea mys. literis ad Sanctita- ω Pontificiam eam ob rem scriptis, liquido magis

eritur. Um ob causam Laici Status Rom. p. a compla inrita censuerunt. In hunc modum cle Annatis non dubitaverunt aperii Prinei pes quasi uno ore tunc loqui: haudibie celeti de eo quidnam conventum sit.Non megit, tamen ab aliis alias caussas exactionum illa-ai solare praetendi, sed plane absurdas. Enimvero

SEARCH

MENU NAVIGATION