장음표시 사용
51쪽
sa DE PACE PERPETu Atoris omnes Bohemiae Reges pacem perpetuam Hustitis concesserunt. Similiter pacem perpetuam dedit Ferdinandus I Caesar Protestantibus, cum in trans actione Passaviensi,tum praecipue in Comitiis Augustanis anno I3 3. Invitum eo ada stum este 'ptimum Caesarem, quis negaverit 3 N ri Ah serie
erra reliqua historicia ficle is mctra conster,
Nam Cardinalem Hosium de Ferdinando Caesare id scripsisse ad Paulum IV, ex epistola Possevini ad Stephanum Ρoloniae Regem non perinde certum .esh Id certissimum, laudatissimum illum Caesarem sita subscriptione omnia confirmasse. Poenituisse illum facti, nemo est qui memoret, imo notum, jam finito Concilio Tridentino. quid cum Georgio Cassandro dc Wicelio sit agitatum. Sequentes Gesares omnes eadem pacta hactenus confirmacse, itidem longe est certissimum dc in vulgus noti
simum. Tolerantiam imo rutesam haeredos in P, Ioniae flegum sacramentum, quo sese reipii lio, obstringunt x cptam esse itissem est moraim 'tinet ide Hungariae regno. Ipse Rex Callioli cus Hispaniae pacem perpetuasn Hollandis eorumque sociis dedit, libera ipse facta potestate suae relisonis & bonorum Ecclesiasticorum in sitos usiis commutandorum. Gallicorum Regum alium esse animum, nullo licet coli ere in cio. . Constat
52쪽
pROTEsTANTi Bus'DA DA .. 3, omnes Principes Germaniae Ecuta cosoLaicos, except6 uno Cardinale Tmclitato cbissisisse in leges pacis cum Protestantibus inuae am: neque ex eo tempore quenquam publice contradixisse; quόd indicium'consensus omnivi Confirmatur II aut oritate Di porum pluri
rum. Non Eum dixeris, Imper Ores.scopbs& Principes pacem perpetuam inlita cum tenus, sine ciHaereticis aut eandem sent
adebque optiHorum. igitur habemus cousentientesndeoque non Geminos tantum,sed
dc Hispanos& Gallos dc loἡqs & Bohemos &Ηungaro atque ita florem totius Europae. In tam to p terea numero Theologorum & luriscon ire vitii. ab in Augustanae, paucita inpasMe iniquitatis ethccuruunt ejusmodi pacem, cum tamenreque animus desuerit veritarem profutendi, neque judicium ilIam digno*endi. Omnes certe illos vel inscitiae accus Me vel impietatis, nseriis injudentia in R. Ρ. Canisium, religiosin mum sane virum c--e S est Pacis August hae coiissimi item probasse , dc Legato Apost D
53쪽
M DE PACE PERPETU S .lico ne resisteret obstitisse,cum in ipsius vita a bonis autoribus referatur, mirum qua stonte id in dubi,
um vocet Auctor ludicii Tneologici 'I. η-:
f. a. ntium. Auetores Compositionis Pacis lingenses c. f.q. .n. . discne Gocuerunt, etiam
d perpetuurn cum sectariis per aliquas circiam Mntias cohonestari posse. Illorum unum atque terum post sententiam muta1ie, vel librum illuni hoc nomine Romae gravem censiiram stibiisl quod scribit, Ernestus Je I. v. ad x. credat qui viniet, milii non fit verisimile. Tannerum in messisl . reliquisse lianc disputationem, notum est exHO. I.q.s. AI AE.a. Saltem itaque cit ille vidit ab utraque parie argumenta probabilia, & quidem
jusinodi ut absq, impietatis crimine assirmativiri possis sequi . Licet postremo etiam S.Apostolicae Sedis Pon ficum adsensu hanc doctrinam obsignare. Assen
sus autem ille inde patet. L quod nullus Papa hi, ehentis contrarium definierit. a. quod nemo in rum ejusinodi pacta. cu haereticis tamquam impia damnaverit.Non dat masse vero hinc lique partim quoniam talis BulIa Papalis produci non pom, partim quoniam Imperatores, Reges, Principes, e jusinodi paeta ineuntes ac servantes cum haereti
inquam irreliginis & impios Ecclesiae filiό aam propter illa pacta amare desium ultominus
54쪽
in tibiis lat qui Din intellet extem
minus illis injunxerint rescindere illa pacta inimquam impia. Quae tamen omnia fieri oportuit, si quidem omnia ejusmodi pacta S. Sediis Apostolicae judicio essent illicita & damnata. Proteliationem semel iterumque esse sectam coram Notario dcte stibus de quibusdam paetis, non diffitebor.Sed quis nescit, non id esse detestationem damnationem pactorum Fa, simi illae protestationes plaerumque aliis de causiis. Qua de re infra, in reseonsione ad objectinem VII, iterum dicendum eiu
SECTIO ILHIs hypothesibus praemissis haud difficile MN
lassis fuerit definire,num bona conscientia IL iceat hodie Catholicis Statibus pacem inire cum Protestantibus, qualem illi desiderant. Est a tem difficultas hujus negotii collocata partim in iis quae pers amattinent, Sc reticorum& qui iIIorum imperio subiciuntur Catholicorum, partim in bonis Ecclesiasticis. Distincte itaque de sin nilis
gemus, in universum tamen scntentiam assumatu .vam defensuri. Esto igitur I CONCLUSIO. Licet concedere Protestantibus perpetuam pacem, cum quoad perfnas suo, tum quoad bono- rum promorum plenam possessionem. Patet noc, quoniamnussa lege obligamur,ad vini .,ac D Haere- H
55쪽
Haereticorum ves per nis ves bonis inserendam , ovamdiu quidem moraliter certi sumus de majore damn0Ecclesiae & Reipublicae hinc cinersuro. upositum jam est hypotnesi I, & ivδε xiv. Atqui moraliter certi simus, Protestantes non tantum vi pocsta nobis nunquam cogi,sed etiam ne quidem sine ingenti damno Ecclesiae & Reipublicae oppugnari
unquam ita possc quo tentemus, num vi eos possu
. Menentur Catiatici Sta tuae Protestanti ae adpresonos bona perpetuam pacem concedere. Probatur hoc , quia id exigit necessitas Ecclesiae&Reiputa.& praesens tk sutura. Quando autem illud exigitur, tum haeresim tolerari hactenus debere, habetur in hypothesi II. Exigit autem praesens ne cS- sitas , quia alioquin bellum hoc manebit, utpote quum Haeretici non desinent bellum gerere nisi perpetua pace impetrata, ut dictum hypothesi XΙ i& XII: nostrae contra res bello amplitas serendo inon fiant pares. Infrutae animae Catholicorum per smiseriam hujus temporis tantum non ad desper tionem adiguntur. Omne genus vitionun cum
hoc bello irrepit in animos hominum. Loca sacra prophanantur, imo destruuntur. Gerus omnis in1 Ima paupertate gemit. S. R. Imperium torum dii
56쪽
resipii licra stipersit. Omnita is pcnc in potPstnror, i r unctis peregrinorum S hostium: Cum non liceat igitur haec tanta mala avertere aliter quam concessione pacis perpetuae, consequens est
teneri Status Catholicos ad pacis illius concessi
Licet permittere Protestantibuου , ut Catholicos sedditos s impune in exilium mittant citra bestam ab ipsis aliud obtineri nequeat. Vbi notandum est primo , exilium esse mariamum malum, quod ab Haereticis dominis sitis ne eessario est exspectandum vi illius pacis, quam hi desiderant: vis enim oc injuria omnis alia pacis iulius legibus diserte excluditur ac prohibetur. Notandum Secundo, prout nunc sent res, paucissi s reperiri Catholicos qui sint silbditi Principum Harareticorum, ut Ote cum omnem illorum terram so
It pene occupaverint haeretici siriditi, si qui post Caesareum Edictum advenerunt, illi jam vicissim
discessere. Notandum Tertio , morὰiter certum videri, quod imposterum nullus Princeps cui maiagna multitudo Catholicorum subditorum hodie paret, ad haereticas partes sit abiturus. Fuerit enim ille vel Clericus vel Laicus. Non Clericus: quoniam ille legibus pacis cogitur deserere regionem cui D a prae-
57쪽
DE PACE PERPETUA praeest: adeoque ab illo nihil periculi imminet C tholicis subditis. Non de Laico etiam hoc temere praestimendum est, cum a prima juVentute amor E clesiae Catholicae omninus stactissime laudabili more inculcetur, S praecipuae familiae Laicorum Principum Catholicorum, Serenissima inquam do mus Austriam&Bavarica, ita ardeant Catholicae fidei amore, ut de illis serius quidnefas sit exspectare. Notandum suarto id quod additum est Conclusioni scit oesium ab ipsae aliud nequeat obtineta Spes scilicet adhuc stiperest, aliter comventum iri, dc paucos illos Bbditos non iri expuuium a Principibus Protestantibus, utpote qui hactenus illos multis in Iocis toleraverint, & eorum ministerio, haud secus atque sitae religionis hominum, ad mesta sint usi Esto tamen id impetrari non posse: Iiquet nihilominus, quaestionem non esse de magna Catholic rum multitudine,sed de exiguo numero. Bluma tem Iicere periculo exilii permittere, cum nisi id per- . mittatur multo major numenis aeque grauibus μmo gravioribus modis exponatur cum Ecclesiae des
B ei puta certissimo dissipendio, manifestum est ex
communi axiomate de vitiorum tolerantia licita in cassi necessitatis
IV CONCLUSIO nequeat , obtinerari pacis u
58쪽
debet permitti Protestantibus potestin Catholicos subditos suos in exilium mittendZRatio est: quoniam etsi non permittas, caveri tamen non potest per vim, & ex adversb longi pluribus malis mitato major numerus Catholicorum necessario involvitur. Neque enim eae stat vires nostrae, ut EpiscopatusSaxonicos aut alia loca omnia, ubi adhuc nonnulli superant Catholici, possimus eripere protestantibus. Exilio autem lom ge graviora esse mesa quae hoc durante bello patiuntur miseri Catholici, nemo remm peritior nega- Verit ue utpote quibus ne vita quidem in tuto est. &quorum in animis icietate mesorum magna seges improbitatis succrescit, ne quid dicam de j,
ctura omnium bonorum adeoque intoleranda paupertate.
Si numerus itaque exiguus maximo, si malam minus majori debet cedere, necessum est magnae multitudinis Catholicorum potius habendam esse rationem quam paucorum, quorum fortunam sese Vare non possis. Vide hypoth ILAccedit, quod Acatholici consentiant ut omnia maneant quemadmodum fuerunt anno vicesimo quarto. Saltim itaque Catholicorum rebus ac personis omnibus qui tiinc temporis in terris istis degerunt, exilium nullum vi huius Pacis fuerit m
59쪽
V CONCLUSIO. Bona Ecclesiastica mobilia ου immobilia, quae Hi
derant hactenus, licet in perpetuum Protestam
Nititur haec conelusio primo limothesibus VIIS IXό in civibus sinapliciter de ejusmodi bonis d linitum est, quod liceat illa in prorsus alienos usius convertere exigente necessitate:secundo hypothesi V, XI, XII, XIlI. XIV ; ubi ostensum est, licere perpetuo illis aliquid mali indulgere si cogat nectilia
, neccistatem vero omnino nunc esse.
- Bona Ecclesiastica mobilia atque smmobiliata, suorum per LegatosCaesareos hactenuνProtestantia
Ratio omnium breviter loquendo est: quodenoema mala aliter evitari nequeant, minus aut secommo im debeat quisque Christianusinin ir bonus tolerare, ut maximo liberetur. Ubi notam duint Bona illa de quibus agitur jam tum in manibus esse Protestantium, imo dudum fuisse, usque adeo, ut eorum nonnulla centum prope annos, quaedam longe ultra centum quasi perierinti Idouod facit, ut eo magis teneamur illa pridem pescita concedere pro salute seperstitis Ecclesiae &Reipublicae.
60쪽
- VII CONCLUSIO. .Licet Imperatori re S. Imperis Romani ordiniabus sodalia aut alia quavis bona omnia, qua Epia patibus olim oe Monasteria sol data, concedere in alios usus, qua que illorum concedi postulat necessitas. Conciusiolaaec per se patet, observatis hypos testibus VI, IIX, dc IX. De bonis enim Imperii quidni, pro flagitante necessitate aut usti exigente, aliter atque aliter liceat statuere toti reipublicae 3 Atqui penes Caesarem & Status Imperii est. aespublica, eoque summum,dominium bonorum Imperii. Feuda autem ut & alia bona, eui ab Ecclesiasticis possideantur, non eo ipse tamcn exuere naturam, sed teneri seudorum & communibusreipublicae legibus, est passiva sententia dc apud omnes in com
Imperator re Status Imperii Romani tenentur hodie Protestantibus dare Ecclesiastica quadam fmda Imperii, quum illis negatis non liceat pacem
Nor opus est hanc Conclusionem speciatim probare, qVum virtutς contineatur in Conclusione VI, & constet ex supradici is summa Ecclesiae &Re talicae necessitas. IXCO