장음표시 사용
11쪽
Quarto ad hujusmodi processus arcani executionem adversus Reges, regales personasci quidam homines viles quos Cruc gnatos vocant, instituuntur, qui nutibus Inquisitorum obedientes, ea exequuntur quae ad proinotionem Sacri ossici Inquisitionis in ad fidei propagationem in adhaereticae pravitatis extirpationem spectant. 3. parte Directorii quaestione 29. Commentario I 8. Quinto ad illudendum politicis Magistratibus tanquam non juridice adversus Ecclesiasticos cistos Crucesignatos aut assassinos procodentibus, serma&ratio aequivocandi nuper in artem redacta est. Ut insuper omittam juventutem hodie in magnum status politici contemptum institui, ac si nullus in saeculo salvari possiet, atque Magistratus essent contemptibiles ex Apostoli sententia. Quibus ex principiis, primum, dato quod Ecclesiastici non jure sed de facto tantum subjiciantur politicis potestatibus, jus habeant gladii materialis in Reges Principes sequitur Ecclesiasticos non esse cives' membra politiei status sed alterum statum in Republica constituere ac Regibus via tantum laeti velut praedonibus armatis subjici is quamdam Anarchiae formam in Christianam Rempublicam invehere Ita ut sisuis illorum in caput Principis conspiret, crimen laeis majestatis minime contrahat, ut nominatim docet Bellarminus , Emmanuel Saa cum omnibus qui bullam cenae Domini propugnant. Unde quotquot in aliquo regno vel principatu Religiosorum sodalitia , aut Sacerdotum collegiaci totidem quoque arces& munimenta in Regum perniciem instructa existent. Qua ratione Respublica tanquam intrinsece divisa sibi ipsi plane insessiciens est ri eritque situm in potestate Ecclesiasticorum . impedire quominus Reges atque politici agistratus finem lege divinain naturali sibi praesti tutum consequantur; quoniam plerique cives Pontifici, ani tem Principi politico in rebus temporalibus obedire volent is desacto obedientci seque jugis mcontinua dissentio pugnaque
12쪽
que inter cives exardescet , quae tum demum civitatem s-cut Romanum Imperium sub Gregorio VII. Innocentio IV pessumdabit: quia schisma inter Sacerdotium Regnum subortum a nullo sarciri aut sedari poterit Et si Rex cedat, a majestate politica decedet , quae juris est divini.
Secundo insurgit Christum venisse in mundum, ut omnes
politicas potestates pridem ante Euangelium lege divina
naturali constitutas, saltem indirectein clanculum abroga ret,is consequenter contra commune heologorum statum, Gratiam naturae S Gentium jura defruere, non per
Grtio quotusquisque Ethnicorum Principum ea lege in Ecclesiae castris militare volet, ut si forsan contingat se dicto Pontificis minus esse obsequentem, aut in aliquam neglectae Religionis Catholicae suspicionem apud Curiae Romanae Principes propter aliquod foedus ad sui status conservationem cum haereticis aut infidelibus initum, continuo a Romano Pontifice exauctoretur Deus immortalis , quantas hodie tragoedias Princeps rearunt, qui maxima. Dei providentia Christianos in suo Imperio libere vivere patitur, contra Ecclesiasticos,in potissimum in Iesultas ederet, si illos eam de potestate Papae mcclesiasticorum immunitatibus imbi-him ac disseminasse sententiam resciret, quam pro fidei Catholicae dogmatibus ipse Bellarminus, Becanus, Suares atque alii Jesultae nobis venditani Ecquisnam Princeps Ethnicus dehinc Christianos talia docentes in suis Dynastiis ferre voluerit ΤQuarto , tota Europa schismatibus & pestilentissimis factionibus dissipata certe nullus Princeps Christianus intcrejusmodi partium studia de suo statu, aut etiam de proprio capite inter naturales subditos corporis custodes securus esse potest quoniam si sit Catholicus atque Hugonotas ad orthodoxam Religionem amplectendam adigere velit, sta-
13쪽
tim Hugonotae illum. pro tyranno habebunt, deque illo tot lando consilia inibunt, ut Scripta Hotomani Bucanani. Althusii in aliorum ejusdem farinae declarant. Contra si sit haereticus atque libero Religionis Catholicae exercitio Catholicos interdicat, confestim velut tyrannus mactationi deputabitur idque conjuratio nitrati & sulphurei pulveris adversus magnae Britanniae Regem atque aliae conjurationes in Eli abetham plus satis comprobant. Scitum insuper quidnam ex hujusmodi pestilentis docctrinae principiis Henrico II LRIV. Galliarum Regibus maxime Catholicis acciderit quia
hoe solo colores, quod haereticis favere putarentur, assa Gnorum insidiis occubuerunt. Prosectb haec Bellarmini placita Iudaeis aurcis contra Christianos, Hugonotis adversus Catholicos, quam Catholicis cuntra Hugonotas haereticos fautoresque haereticorum aeque patrocinantur quoniam illa munis sancta, aliis impia sunt ac proinde juxta hanc do-inam Bellarmini , universum mundum sanguine . caedi, incendiis&populationibus trint ac deIormant conenterque adsequenterque ad mansuetissima & saluberrima Apostolorum MPatrum antiquorum dogmata nobis certo igitum intendunt, ut ea his relictis amplectamur. Sane, primis quadringentis annis Euangelii , quibus Ecclesia partim Ethnicorum , partim haereticorum inpostatarum Principum feralibus Edictis excarnificata est cum Romani Imperatores observassent omnes Christianos,in praesertim Ecclesiasticos politicis Magistratibus cujuscumque essent Religionis, semper humillime paruisse, nec se unquam negotiis saecularibus immiscuisse potiusque mortem crudelissimam perpeti m iam seditionibus, bellis, aut cladibus directe vel indirecte palam aut clanculum ullam maluisse praebere causam i scut tum demum Christianam Religionem amplexi sunt, ainue innumeris opibus privilegiis .is immunitatibus, quibus hodie Clerici splendent ac nobilitantur Ecclesiam certatim locupletarunt Ita valde metuendum, ne Principes
14쪽
PRAEFATI Leipes politici , ubi compertum habuerint autoribus atque executoribus indirectae potestatis Papae in rebus temporali-hus hoc esse propositum ut politicas potestates quasi seu datarias Curiae Romanae addicant viamque insuper ad Reges
Pontifici immorigeros serro, veneno, aut aliis insidiis mactandos instruant valde, inquam metuendum estne hinc occasionem captent Christianam Religionem Racclesiam Romanam deserendi, atque Ecclesiasticos velut rerum novarum studiosos , ac politicis potestatibus plane infestos acerbius tractandi , ut jam jam in Anglia propter crebras conspirationes Catholicorum contigit. Quae seditiosissima dogmata nodis certissimam accessionem praebent ad hujus divini oraculi notitiam: antlim qui tenet nunc teneat, donec de medio flat, Se qua claviulaveri simile est Apostolum non de solo Romano imperio. quod pridem excisum est, loqui; sed metonymicos, subjectum pro re subjecta id est cunctas politicas potestates legitime constitutas designare, casque aut in Christianae Re-sgionis excidium omnino armatas , ut Turcicum Imperium , aut etiam sic impotentes ac interne divisas dissipatas ostendere, ut nec sibi, nec suis, nedum aliis ullo mo, do prodesse queant oumque futurum quod Christus praedixit Mathaei 14. Audituri sis praelia S opiniones praeli rum, consurget gens ingentem, S regnum in regnum c. Procul dubio imini apprime conscius Vastitatis provincia 'rum , Excidii urbium forentissimarum , Internecionis hominum atque aliarum calamitatum, quae ex tam pestilenti
doctrina interna divisione politicae majestatis emergunt: Et quia post duorum Regum Christianissimorum nefanda parricidia , harum tragoediarum specimen propriis oculis
nausimus, ut pro me ingenii atque ossici moaulo tantis, tamque horrendis vastitatibus irem obviam unitati, paci,& concordiae Christianae Reipublicae, quantum in me situm esset, consulerem, atque Romanam Curiam ad negotia saecu-
15쪽
Iatia saecularibus Principibus relinquenda, suamque gubernationem ad I egi gratiae normam mitigandam invitarem, varios libros de justa Ecclesiae aut laoritate, atque omnium ultimo hoc opus de utriusque potestatis finibus regendis Rcomponendis, ad gloriam DelaucubraVi Cujus operis praecipua capita, ne te diutius suspensum detineam, Lector benevole, Ic in limine sigillatim exscribenda censui; ut ea decursu oculorum brcviter perlustrare,in quid rerum h1c ag tur cognoscere possis. Vale.
16쪽
De praxi celsa Catholici, qua tisaltis G posses tertis Ordmi conssormiter ad
II. ωὐι parere Gregorio VII. recusant,
I. Emethodo siemurnd. In hoc opere ἰ
quatuor esse necessaria ad veritatem ortiadoxam alicujus doctrinaestriendam, const/tuendam. 6
II. Causa essentiale politica potestatis
anathematisponere. PIII. Historia eorum qua oceasionem pra-buerunt Innocenti III condenda Decre
ctam per Decretalem Clementu V. Meriait. 3 8 VI. Arresta Partimensi contra Joannem Tanquaresium, Bernardinum Cast rium qua basiam Coena Domana vulgavit in Regno Francia anno i 38o. Et de . qua tempore besiorum civilium Lua gesta sun pro Regra auctoritatu desensione ν que admorsem Henrie IV. o VII. Historia rerum qua pro con rais, restiam Curia Partamenti adversiutibrum Card natu Bemrmrni iuuaris elatum acta sunt m prιvato Regu Consistorio. Q
17쪽
rasi deuitani. Ambrosii. Augustini.
Cornelii a Lapideos CapuT III. I. Carbolicas Parram consensas hane verissum fabnicio Tibi soli peccavi, ita
expona , tande liqueat Principem δε- premam nemini Madia rectumem, coarisonem in C3inlibas. Temporalitas fusesse. . . . . . . Io'
III. Nefas esse dis Principis salare al/quid perserutari. IxsII. De duplici clave nimirum jurudis, ni m Hscretionis, quarum haeseriam Laisa eomperio . Eo nihilinesso arriculo tertii Oiamis quodjura divino, naturaisti Catholico consensu Patrum ae
praxi Melesia non rensentiat iis a
I. An ju si populo Reges abdicare, sicutor ereare, ut quadam volunt persuadere. quorum argumenta examinantur. δε- Peliantur. I LIII. Pacem eranquillitarem publieam es juris disini naturali, quam reminde nemini fas est violares eum etiam sitim alia lege terere non liceat, quam iaspax baseatur. I facere. ib. magno cum errentio dismarare suus, accenseri impossiθιlibusci ae uno aravi esset rannumperferre, quam pacem . tranquillitatem publicam violare, ut ire rogatur de medio. b. V. Reipubi ea fusticientiam non me ver sari, pacem publicam eoncutiar, sed accursusemen Ende haressitarii a
18쪽
que electrui principatus discrimine I V l. In publιeu contractitas eum Rege im-ris eurhaeformula Becani cardιnalis Perram : Frangent Mem fidei frangatur eidem locum habere non pessit, μιαι in pactis conventis pravatarum. ib. VII. Principis officium esse primo' directe bellum gerere utpro consequenda aut
pro asserenda pace mpedienda dimisione statui politici. I
VII l. Machabaos tanquam Principes politico arma sumpsisse in Antiochum porrus rationestarus politici Iudaici, quam Reliνionis Et de infima utriusque conjunctione in lege Mosaica. 3 6 IX. Genies, cum sol jure hamano Reges constitui ducerent para quoque ratione suos abrogariposse opinabantur Conrra autem Christiani cam didicerin . Despropitis vel rato bonos aiat malas Princ/pes4ribui sis νει qualescumque sint tolerare , non interimere debent ib. X. Urrum Davria Saulem occ/dere licue. ri r E de S. Augustini atque Ioannis
Mariana sententiarin eam rem. I '
XI. πιι vitatem populi Iuratc3 Ier. 27. fuisse velut figuram eorum qua Christι.r.
ni contingere debebans tib Ethn eis, satis,' haretreis Principibus. r o XII. In Lege Euangelica quoties de obe-dιentia polirici potestatihus debitauitur , clarius oraculum aut responsum,qu.im quod Lege divina m naturali , atque r. x Ecelsa primitiva clarissime demonstraIar, non esse quarenaeum. IMAXl Il Gersonium aliquando sensisse cum Ethnicis Phil apbιι nimirum jus esse
dentiorem mutassesententiam. I XIV. Secans opinionem de Roboam ab-ἀicatione , C decem Tribuum Iecessionefacris ScripIurs adversari. I 6X U. Num modo e re Christiana Relirionis esse, ni Romano Ponti e contra care se enitalespotestatu Ecclesiastica potesta Regum abdicandorum tribuatur. XVI. Diluras,' summa rotiti libri secundi. 147 XVII. Argumenta Antonii dei mrivataiensi Episcopi examinantur, qui bus proba omnes egest ' Princspes ab ipseme Deo amme male constitur. εῖ
confunderet, inprocul ab Ecclesia aree
II. Secunda cauis est, ut Melesia omnem
suam sueficientiam in fetu, Me est is,
sola observasione mandarorum Dei opibus Drrituatibus couocaret, nee foris
edoceret, cura rerum facularium
tanquam a pes Irreisualis vita avocaret ibid. IV. Gerus negatimsaeali deditοι, esse Mart re munia, qui remal 1 reisu latrones promerentur infernum,teste Pere Eusensi. U. Curam e iurisdictionem rerum rem poralium reddidisse Ecclesiam ream brutalem, aurore Gersonis. 67 VI Ethopria primum a Thoma Can/ι- pratam demde a nescio quo alis conficta de Lucifer Prines tenenarum Curiam gratulaas , quod se ueteriis Demlaribus contra Christa pracepram δε-
eiant. ITI PII. Quarta causa, ut parem , charita
19쪽
I. De Oausi Esntialibus Potestaris Eeclesiastica. IgiI . . riplicipotestate quam Cissus habuit auctoritatu . excestentia, in purs ministerii, ultimam dum/axat Ecclesia
reliquit: ι quidnam sit Uusmodi potestas ministerialta ibid.
III. Exce an cationem dogmarice loquenda non posse die coactionem aut
IV. Disputati Bellarmim de Regno Chra. ρι examinatur , suoque genuivo sensui Meeu, tum potestatem ministerralem relictam Ecclesia asseritur. Iss III. Consensus Catholicus Patrum i Doctorum Ecclenae, de Potestate minilleriali spirituali Ecclesiae vacua omnipotestate cogendi extrinsece per poenas tem porale s. Nimirism: Terrumani. Origenu.Lactantii.
Petra Damrani Carindinal . Anselmi. Hildeberiscae manensis. S. Bernardi Gratiani. Icon Carnotensis.
Joannis Parisiensis Guarini. Cardinalis Assiacent. Laudi Gaiaar Gerson13. Ioannis Arborei. Almasni. Clauditus Ua.. Ioannis Majoris Dauns Feri. Carina lucusani Cardinalis Toleri. stai Abul. Episcopi. Maldanati. 33
IV. rgumenta Gregoria de Valentia AE
Francis Suaris in eontrariam examinantiar confutantur. 187U Gregori VII Constitutiones in eam
justam , necessariam,possibilem, utriem loco re orique eonvenientem es , nee parem publicam debere fossieitare. 293VII. Ei Gisga m Augustino : neque, Aritu em neque Principem populi excommunicandum esse. α'
UIlI. Ana'si Epistola Augustiis contra
Parmenranum, qu. de natura ne een rarum disputat. 2 4 IX. atronem fervanda ianiratis petendam expromassis Deisacra Scriptura de elaratis Ecclesia, non attrem ab humanis adinventsonibus autore Augustino. os X. Ivonu Camotensis Episροι. Iacobi Almain de enisuri 1erendis sententra falutaris contra Benumini maecent/orumplacita. os XI. Euando in quatenus uti liceat cenqu-ris in Reges in de resis Partimenti, quibus deelaratur Regem Francιa ex commun3cara non posse e Et quonam sensu id es debeat. 3o' XII. Actum secundum , hoe est ictualem obserationem censurarum pendere a con
20쪽
sensu satias Eeelsa, eamque ob causam Onpostolum cestuosum Corinthiensem
gustino repreMuditur , quod integram samitiam ob unius culpam excommunι-e, set. 3 3 XIV. Inferdictum loci quo tempore inventum , quam sit per culosum , contraiue enarrtatem, pacem , qua est Inii omnium legum Peamque odi causam Par- lamenta Francia semper obstitisse , ne ejusmodi interdicta siserentur in rem judicatam 3I6X U. Erando, quatenus Prmceps aut
Magistratus politicia post Iudiciumferre de censuris Ecclesiasticis. 3 17 TUI E Iesu Ioannes Parisiensis dixerit Papam ultra censuram nihil posse conferre ad Rerum depositionem nasi per accidens: E pro certus a tenendum Lege Ecclesiastica numquam oblι-
rare cum magno ita erremque tem-
arque orthodoxam doctrinam inser hos duos errores mediam tuto cedere. 31 o
ni naturalis, deindejarispare humini. 31sIL Francisci Su.rris argumenta Scholast/- ea pro immunitatibus eclesiasticorum depeltantur. IIII. Eius error intolerandus, quod Pont3fex Romanus habeat a Christo potestatem irrogandi Pinnam vitalem: equis Papa atque Onses Imperas r/s, potueri Cleritas eximere ab Iurasdictιο- nee ιιιca. 333IV. Implicare coxtradictionem Regem aut Rempublicam sese malicujus gratrame favorem suprema majestate dirigenae cuendi quam jure divino. naturati habet exuere. sV De Caractere Sacerdotali quam immiamtatem Jecum includ.it VI octo argumensa Eenrminν pro liberratibus Ecclesiasticorum examinanturm dilapidantur ac primῶm ae hujus
ra a quιbus accΨιunt tributum matthaei 37. HI UII. Piaceptum de parendo politieis mrestatibus esse alternum atque 3nvariabι-le de omni per se, sive Monarchise, siue Aristocratice aut Democratria exesecratur. VIII. Quomodo Ecclesiastic in Principes