P. Terenti Comoediae Recensvit Alfredvs Fleckeisen

281쪽

248 ECYRA. II 31 - 2 ISo. Νύ mea opera neque o culpa uenit. A. Immo

Sola hie fuisti in te omnis haeret ulpa sola, du-

trata.

Quae hic erant curares, quom ego uos curis solui cclteris. MCum puella antim suscepisse inimicitias nύn pudet M Illius dices culpa factum So. Haud quidem dico, mi Laches. LA. Gaudeo, ita me di ament, gnati causa: nam de te quidem Satis scio peccando fieri detrimentirus potest. So. Qui seis an ea causa, mi uir me disse adsimuIauerit, 235Vt eum matre plus una esset L A. Quid ais non signi hoc sat est, quod heri nemo voluit uisentem ad eam te intro admittere 3 SO. Enim lassam oppido aibant tum esse eotad eam non

admissa Sum.

LA. Tud esse ego illi mores morbum magis quam ullam aliam rem arbitror, Et merito adeo nam vostrarum nulla est, quin gn tum uelit 2 o Dueere uxorem: et quae uobis placitas condicio

datur: Ubi duxere inpulsu vostro, ostro inpulsu easdem exigunt. PHi vippvs LAc HEs. SOSTRATA. II 2 PH. Etsi ei ego Philumena, meum ius esse, ut ecdgam

282쪽

HECYRA. 249

Quae ego snperem iacere: ego tamen patrio finimo uictus faciam, Vctsbi concedam, neque tuae Iubidini aduorsabor. 2 bLΑ. Atque ceum Phidippum optume video: In iam scibo hoc us sit. Phidippe, etsi ego meis me omnibus scio esse ad-bprime obsequentem, Sed non adeo ut mea facilitas eorrumpat illorum

animos:

Quod tu si idem faceres, magis in rem et vostram et

nostram esset.

Nun usde in illarum potestate tas te. Η. Heia uero. 250LA. diu te heri de linia ut ueni, stidem incertum amisti. I audia decet, si perpetuam hane uis csse adfinita il

Celare te iras. squid est peccatum a nobis, profer: Aut ea refellendo aut purgando u6bis corrigemus Te iudie ipso as east retinendi causa apud uos 255 quia aegrast te mi iniuriam facere arbitror, Phl-dippes Si in uuis satis ut meaei domi eureiur diligenter ibat sta me di ament liaud tibi hoc concerio, talassipater SAVt ii illam saluam magis uelis quam ego id adeo gnati auS quem ego sntellexi illam haud minus quam se sp gum magnificare. 260 Neque fideo Iam me est, quam eas eum grauite Iaturum eredam, HOe s res eierit e domum studeo haec prius quam 20 ille ut redeat.

283쪽

HECYRA. II 2 21 3 ΡΗ. Laches, et diligentiam vostram et benignitάtem Noui et quae dicis 6mnia esse ut dicis animum induco, Et te hoc mihi euplo crodere illam ad vos redirest iideo, 265 Si iacere possim ullo modo. A. Quae res te id facere prdhibet 25 Eho, mimquid nam accus1 uirum ΡΗ Μinume nam Postquam attendi Iagis cui coepi cogere ut rediret, sancte adiurat Non p6sse apud uos Ράmphilo se absente perdurare Aliud fortasse alii uitl est ego sum animo leni, tus 270 Non possum aduorsari meis. Α. Hem, Sostrata. o.

ad LA. Certiimnes istuc ΡΗ. Nunc quidem ut uld Mur sed numquIduis Nam est qud me transire 1d forum iam op6rtet. Α. Eo tecum lina. II 3 So. Edepol ne nos sumus inique aeque omnes inuisae uirta Propter paveas, quae innes faciunt dignae ut uideamur malo. 275Nam sta me di ament, ud me accusat nunc uir, sum extra noxiam. Sod non facilest inpurgatu ita animum induxeriint,

Socrus

ninis esse iusquas haud pol, quidem nam num

quam Seeus

Habui illam a s ex mo osse nata nec qui hoc mi euenlfit scio: Nisi a filium multimodis iam clueto ut redec do

284쪽

ΡΑΜ. Nemini ego plura esse acerba crodo ex amore homini III Iumquam obIataqu1m mi heu me infelicem, hancine ego ustam parsipeladero lΗ eine eausa ego eram tanto opere cupidus redeundi domum hul, Rufini fuerat radistabilius ubiuis gentium agere

aetatem quam liue redire atque has lia esse Iserum merarescssceret 285 iam nos omnes quibus est alicunde aliquis obiectus Iabos, omne quod est interea tempus prius quam id rescitumst Iucrost. PAR fit sic illusinus te expedias his aerumnis ropertas. Ss non rediisses, haec irae factae essent multo ampliores: Sta nune aduentum tuom ambas, Pamphile, sel 10

reuerituras. 290Rem ognosces fram expedies: mirsum in gratiam restitues.

285쪽

252 HECYRA. IIII 12 27

Leuia sunt, quae tu pergravia esse in animum induxti tuom. PA Quid c6nsolare me an quisquam usquam gentiumst aeque miser Prius quam hanc uxorem duxi, habebam alibi finimum amori deditum te amen numquam ausus sum recusare eam quam mi obtrudit pater: 295, clam in hac re, ut taceam, quosvis facile scItust quam fuerIm miser. Vix me sitim abstraxi atque inpeditum in ea expedivi

animum meum, Vixque huc contuleram: in nύua res Ortast, drro ab hac quae me abstrahat. Tum matrem ex ea re me aut uxorem in culpa inuenturum arbitror:

a quod quom sta esse inuenerύ, quid restatisssi porro ut fiam miser MoNam matris ferre iniurias me, sarmeno, pietas iubet: Tum uxdri obnoxiiis sum ita Ii su me ingenio pertulit, Το meas iniurias quae numquam in ullo patefeest

Sed magnum nescio us necessest euenisse, a

re Vnde fra inter eas intercessit, quae tam permansit diu. 305ΡΑa Aut heret paruom, si vis uero ueram rationem exequi. Non maxumas, quae maxumae sunt Interdum irae, iniuriae L Dj0 ljaeci Corale

286쪽

IIII 8 44 HECYRA. 253 Faciunt: nam saepe est, quum in rebus alius ne iratus quidemst, quom de fidem ansas Iracundus iactus inimicss-

sumus.

firmit gerunt.

Itidem nIae,nlieres sunt ferme ut pueri Ieui sententiae Fortfisse unum aliquod uerhum inter eas ram hanc conclussse, ere. PAΜ. Abi Ρ1rmeno, intro ac metienisse nuntia. AR. Hem, quid hoc Flat ΡΑΜ. Tace. Trepidcri sentio ct cursari rursum prorsum. AR. 35

Age dum, fid raris 315 Aceedo propius hcm, sensistin Τ ΡΑΜ. Noli fabularier. Pro Iuppiter, Iamdrem andiui. An Titte loqueris,

mee uetas.

teram una mnia.

ΡΑΜ. quid m6rbi est ΡΛ R. escid ΡΑΜ. Quid nemon medicum adduxit AR. 6sclo. ΡΑΜ. Cesso hinc ire intro, ut d quam primum, quidquid est, cert sciam

287쪽

HECYRA

III L . Neseio quid iam dudum audio Ue tumultuari misera: tale metuo ne rasumenae maris morbus adgra- quod te Aesculapi, et te, S Ius nequid sit huius

Nune ad eam uisam: Aa meus, Sostrata So. Hem. PAE Iterum istine ex Iude E. . o. Ehem Parmeno, tu hie eras peris, quid laetammigera 340 Non ussam uxorem Pamphni, quom in pr6xumo hiesit aegra Paa. Non ussas ne mittas quidem uisendi causa quem

quam.

Nam qui amatrino odio Ipsus est, his facere stulte duco:

Labdrem inanem ipsus capit et ili moIestiam Edfert. i Tum IIIlus tuo Intro lit uidere, ut uenit, quid agat 3 5

288쪽

gratiam ha hera.

Hem, istdc uerbo animus mshi redit et citra ex corde

Pan. Iam e1 te causa maxume nunc hile intro ire nolo: Nam s remittent quidpiam Ρhilumenae dol6res, Omnem rem narrabst, scio, eontinuo solacidit. 350 ε quae inter uos interudnerit, unde riumst initium

Atque lacum ulde ipsum egredi quam trIstist So. O mi gnsite. ΡΛM. Mea mater, salve. o. Gaudeo uenisse saluom salvan Phillimenast ΡΑΜ ΜeIhiseulast. So. Vtinam stuc ita di faxint. Quid tu fgitur Iacrumas alit quid es tam trIstis 20ΡΑM. Recte mcter. 355 So. quid sust tumulti 3 se mihi an dold repente inuasit PAM. Ita factumst. o. Quid morbi etsi ΡΑΜ. Febris. o. Coisdiana 3 AH. Ita adunt. I sodes intro ediisequar iam te, mea mater So. Fiat. PAM. Tu pueris curre, firmeno, obuiam fitque eis onera adluta. ΡΑa quid nd sciunt ipsi iam domum qua ueniant 25ΡΑΜ. Cessas 3 360Νdque mearum rcrum initium ullum snuentre id d- IIII

unde exordiar narrare, quael ne opinanti ecl-dunt; P1rtim quae perspexi his oculis, partim quae aecepi auribus: qua me propter exanimatum estius dux foras.

289쪽

ΗECYRA. III 3 5 22 Nam modo intro ut mel corripui timidus, alio suspi-Cans 365Μ6rbo me uisurum adsectam a sexns esse uxorem res mihi Ρόstquam me aspexelae ancillae adurinisse, omnes Iico Lastae exesamant uenit . id quod met repente asp6

xerant.

Sed continuo uditum earum s6nsi inmutari mnium, . usa tam incommode silis fors obtulerat aduentum meum. 370 Una illarum intelaea propere pra cucurrit nuntians II venisse ego esus uidendi cupidus recta conse

quor.

Postquam intro aduent, xtempIo elus mdctum cognous miser: Nam neque ut celari posset tempus spatium ullum dabat, Neque voe alia ae sis monebat Usa poterat e6nqueri. 375Ρdstquam aspexi, o facinus indignum snquam et eorripui leo leunde Iacrumans, Incredibili re atque atroci Ρεrcitus.

Μater consequitur lam ut Ilmen extrem, ad genua cccidit Lacrumans misera: msseritumst profocto hoc sic est, ut puto. omnibus nobis ut res dant sese, sta magni atque humilevi sumus. 380Ηanc habere orationem mccum principio iustitit: o mi amphile, bs te nam obrem haec abierucausέ uides:

290쪽

m3 23 30 HECYRA. 257Nam vitiumst oblatum uirgin olim ab nescio quo snprobo. Nunc huc confugst, te atque allos parium ut elarensuom Set quom orata eius reminiscor, nequeo quin Iacru ramem miser. 385

Quadque sors fortunast inquit ndbis quae te hodie 4btulit,

Per eam te, hae ramus ambae, scius, s fas est, uti Advorsa elus ei te tecta taeitaque apud omnssalent.

Si umquam erga te animo esse amico snsisti eam,m Ράmphile, Ssne Iabore hanc grfitiam te ullam des pro illa nune adrogat. 390 Ceterum de rέdducenda id tacias, quod in rem sit

tuam.

Ράrturire 1m nec grauidam esse et te, solus ednactu's: Nam filunt tecum pdst duobus c6ncubuisse mensibus. Tilm, postquam ad te ugnit, mensis agitur hi tam

qud te scire ipsa Indicat res. nunc si potis est 35 Pamphile, 395Μaxume uolo doque operam, ut Iam ueniat partus patrem Atque adeo omnis sed si id fieri d potest quin seentiant, DIeam abortum esse scio nemini aditer suspeetum fore 'usn, quod uertissmilest, ex te retet eum naisimputent.