Io. Georgii Walchii ... Parerga academica ex historiarum atque antiquitatum monimentis collecta

921쪽

Iesa; dicta a PERICLE, quam CICERO respicit, quum de PLATONI s dicendi genere iudicat, quod secutus sit non forum in his sermonibus, qui dialogi dicuntur, ubi etiam de

industria id faciendum fuit, sed in populari

oratione, qua mos est, Athenis laudari in con

cione eos. qui sint in proeliis interfecti: quaeso

probata es, ut eam quotannis, visicis, eo die r citare necesse sic extant adhuc POLEMONIS duo contrarii ἐπαίφιοι λογοι parentum nomine dicti in Cynaegirum & Callimachum Athenienses, qui in pugna Marathonia pro patria aduersus Medos fortiter pugnantes Obierant, ubi Cynaegiri pater suum filium Callimacho, pater Callimachi filium Cynaegiro praefert,

quas declamationes binas graece edidit HEN-RICVS STEPHANUS. talem quoque sermonem debemus Iso CRATI in laudem EvAG o st AE regis Cypriorum 3 interemti a Thrasydaeo eunucho olymp. CI, . item DEMO-sTHENI in eos, qui in Chaeronea clade forti animo pro patria pugnantes obiissent, cuius Orationis habitae olympiad. CX, 3. meminit PLUTARCHVS, quamuis hanc quae exstat,

DIONYSIVS, LIBANIVS, PHOTIVS abiudicent DEMOSTHENI. nec non ARISTI-D E s laudationem dixit funebrem in Eteoneum, nobilem Cyzicenum discipulum in flore aetatis defunctum; & LONGINUs' de HYP E RID E scribit: τον επιτάφιον BDδεικτικως, ως

922쪽

86 DIATRIBE DE ORATIDNI Aughἰκ ο ειτις αλος, λελτο, funebrem orationem cum tanta composuit ostentatione, υt, an quis piam alius talem concinnare potuerit, nesciam. qui HYPERIDEs magnam eloquentiae habebat existimationem , ita ut D I o Chosestomus inter omnes Oratores Prae DEΜOSTHENEM LYsIA legendos commendet viro ciuilis facundiae studioso HYPERIDEM & AESCHINEM. g. VIIII. Num a graecis, an romanis origo sermonum funebrium sit petenda 8 de eo dis, putant historiarum auctores. DIONYSIUS Halicarnasse R Commemorat orationem in funere Bruti habitam a Valerio, & quamuis haud assirmet, tum ne, an a regibus T.manis

talis mos fuerit institutus; haec tamen paullo post addit: sero Athenienses funerum Iegibus laudationem addiderunt; sive id in iis primum fecere qui ad Artemisium, ad Salaminems ad Plataeas pro patria pugnantes occubuerunt siue in iis, qui Marathonico praelio sterrere. svi demus, morem hunc coepisse a Marathoneo pugna, haec quoque sedecim annis funere Bruties posterior; cuius verba de industria latine

tantum attulimus. quae quum ita se habeant, romanis omnino haec inuenIa Consuetudo orationes funebres recitandi, Vindicanda est; at vero alii graecorum gloriam hac in re tueri contendunt. etenim muniunt sese testimonio quodam ANAXIME NIs qui auctore PLv- TARCHO tradat,quod Solon huius ritus apud

Athenienses sit auctor, qui quum floruerit sub Tarquinio Prisco; Valerius Poplicola autem depulsis regibus, colligunt eXinde, quod r

923쪽

νANEGYRICIS UETERVΜ.

mani hanc consuetudinem graecis posteriore acceperint. nec sententiae huic deesset digni a. tas, si partim testimonium ANAXIME NIs probam prae se ferret fidem; partim exploratum esset, quod nemo ante Poplicolam in gente romanorum Orationem dixerit funebrem. id ex veterum monimentis & supra adductis exemplis cognoscimus, quod graeci praecipue viros militia & sortitudine claros his honoribus adfecerint, uti dicit DIONYSIvs Haticarnasseus : Athenienses iis tantum, qui in .Pisperiissent, junebres laudationes insiluisse vi

videtur apud plurimas gentes praeclaram esse, in bebo occumbere. etenim, qui sic e vita mi grat junere ac sepulcro magniscentissimo ho --rator, iue pauper quH ita decedat, laudatione non caret; siue etiam vilis quispiam esignatius a sapientissimis viris laudatur. 3 attamen interdum praeter hanc ordinariam cotis suetudinem & alii hoc supremo honoris gen Te fuerunt Ornati, cuius rei exemplum hab mus in et E N O N E , de quo legimus apud D io-GENEM LAERTIUM: ' τυπιτν --,, m

fortuna visum es plebi, laudare Zenonem Mna- ei filium Cittieum s aurea corona rite ac legI- time ornare propter singularem ei ε virtutems temperantiam. praetereaque construere lili

924쪽

sepulturam in Ceramico publice. ad huiusmodi laudandi munus saepe eligebantur viri eloquentissimi, quibus inerat 1umma dicendi eo- apia, ut merita defunctorum pronuntiarent ore grauissimo. hinc apud PLATO NEM SO-cRATEs & MENEX ENus hoc inter se instituerant colloquium, quod latine tantum huc transferamus: SOcr. e foro venis, Menex ney an unde Θ Men. moro, Socrates, s a senatu. Socr. quid tu adsenatum ' Men. idcirco adconiassium pro inrufum, quoniam audiueram, ae rigendum esse aliquem, qui laudibus aemunctos Omeri nam, viscH, inferra acturisunt. Socr. audivi equidem; sed quem potis um eleg runt y Men. nultam: nam in erasinum di terunt ; arbitror autem Archinum veI Dionem electum iri. atqui tales orationes dicebantur in conuentu nobilissimo, liquidem in huiu modi funerum ac laudationum celebritate i signis auditorum copia confluebat, qui aures

ac mentes sermonibus, quos Oratores recitabant , admouerunt. LVCI AN sy adhuc stus huius testimonium dicit: καὶ οι καὶ άμ- νας ενιοι λοεσαν, Mia λογει in αφω ειπον ἐπὶ

qui Iudos quoque instituerunt ac funebres ora- times adstepulcrum habuerunt, tanquam patrocinantes ac tesimonium mortuo perhibentes apud iudices infernos: Confer. I O. PHILIP

g. X. Tandem sophistie atque oratores in

925쪽

amplissimas ciuitatum nobilium effundebantur laudes, cuiusmodi sermones ARIsTIDE splures dixit. etenim laudauit urbem & imperium romanum oratione disertissima, & quum romanorum imperium contulerit cum persico & graeco, ostendit illo nihil unquain parsuisse, nihil secundum. ad haec praedicauit

urnam & subito quoque recitauit orationem in laudem Cyzisi urbis in dedicatione ma gnifici templi Cyziceni iussus per somnium ab Aesculapio. alii pleniore ore laudarunt Atluxad , Nude artes eloquentiae, litteras, te es, doctrinas, religionem in Omnes terras distributas esse putabant; item Rhodum, ubi multa coleis hantur diligeuter, etiam eloquentiae studia, quae AESCHINES. quum Rhodum exilii locum deligeret , intulit, atque artis oratoriae aperuit ludum; Neapotim, quae praeter bonas litteras certamina quoque, quibus iquene. Bello nati exercebantur, instituit, & Massiliam sedem studiorum aliasque ciuitates. 1ed tamen de nulla re tam cupide disseruerunt sophistae,quam de Marathone, Salamine, Plataeis. vii Cic Ello η dicit: hinc rhetorum campus de Marathone, Salamine, Plataeis, Thermopγlis, Leuctris. etenim haec argumenta, quae Atheniensium laudes ac merita bellica continebanti ipsis erant grata atque accepta, quae sophistas explicanda eo maiori cura eligebant, quo V hementiori gloriae ac plausus studio tenebantur. atqui Marathon victoria Atheniensium, Miltiade duce locus erat illustris: POMPO-

N I v s: Marathou maguarum multarumque

1 De osse, lib. I. cap. t . a M. II. cap. I.

926쪽

DIATRIBE DE ORATIONI Bus

virtutum testisviam inde a Theseo Persica monme clade pernotus, de qua pugna etiam disse

ac victoriae huius memoriam multa Athenien-1es moliti sunt opera, si quidem in illo campo posuerunt insigne monimentum & tropaea, aedificarunt templum strumara magnificum a que elegans; indiXerunt celebritatem Per tuam & 1blemnem, etiam hominum eloquentium declamationes instituerunt. Salamis autem clarior facta Themistoclis victoria &Ρersarum clade : POMPONI vs MELA: in Atthide Helene nota stupro Helena re Salamis exciadio classis Persea notior: CrCERo: 3 citetur Salamis clari malesis victoriae, item: ' ante Salaminem ipsam Neptunus obruet, quam Sal minii tropaei memoriam. sc etiam apud Plataeas fuit nobilissimum proelium, ut aveo haud mirum sit, quod sophistae, qui singulari arte atque incredibili studio in aliorum affectus sesemsinuare elaborabant, eloquentiam suam ad

talia argumenta contulerint: Conser LUDOVICVΜ CRE SOLLIUM. F

g. XI. Sic varia laudationum genera, quibus veteres sophistae sese addiXerunt, commemorauimus,quibus traditis, muneris nostri est, ut ad orationes panegyricaS nos conuertamus. supra iam obseruauimus, quod non quaevis laudatio, quam protulerint sophistae, adora-

927쪽

tiones panegyricas debeat referri,id quod partim ex narum indole ab antiquis artis oratoriae doctoribus tradita; partim ex ipsa laudationum, quas consectati sunt, Conditione aperte

Cognoscimus. namque eX Veterum rhetorum

Praeceptis colligere possumus, duobus praecipue momentis absolui panegyricum 1 ermonem, argumentorum quippe splendore, quae magnificas atque illultres personas respiciant, ac artis oratoriae decenti grauitate elegantia ac pulcritudine. sed vero haud ubique in sophistis, quum laudauerint, deprehendimus Vtrumque. primum praedi carunt personas acres non adeo illustres, id quod in primis in celebritatibus funerum accidit, prout orationes

veterum graecorum LYSIAE, DEMOSTHENIS, GORGIAE, PERICLIS, AsPASIAE in

memoriam fortium virorum dictae a priscis eloquentiae magistris DIONYs Io Halicarnasin yeo λ&TAEONE ab ἐγκωμίοις siue panegyricis distinguunturi quanquam rem hanc ita enarrat MENANDER rhetor, graece apud A L-DVM cum aliis graecis rhetoribus editus, 3 ut existimet, sermones funebres diu post mortem eorum, quorum memoriae sunt Consecrati, ha-hitos non posIe dici ἐγκωμια siue panegyricos: recitatos autem non diu ab illorum obitu ad- Pellandos esse ἐγκώμα, sed tale discrimen suo Carere fundamento videtur. ad haec saepius dixerunt eiusmodi laudes, quamuis sermones ad artis leges minus composuerint, id quod e iam de romanis testatur CI ERO: ' nostr

928쪽

laudationes, quibus in foro utimur aut tesimonii bretiitatem habent nudam atque inornatam, suiscribuntur ad funebrem concionem, quae ad orationis laudem minime adcommodata est. Paullo ante autem dixerat: ipsienimgraeci magis legendi;.delectationis aut hominis alicuius Ornandi, quam utilitatis huius forenyis caussa, Iaudationesscriptitaverunt: quorum knt Iibri, quibus Themistocles, Aristides, Agesilaus, 'aminondra, Philippus, Alexander aliique laudantur ; & alio loco δ de s o R G i A : quod idem se-Wisse Gorgiam quum singularum reravn laudes vituperationesque eonscripsisset: quod iudicaret

hoc oratoris esse maxime proprium, rem augere osse laudando,vituperandoque rursus asstigerer quae iterum nostram sententiam Consirmare Videntur. nam quamuis commemorati sermones Gorgiae, qui non tam in perknis, suam rebus laudandis ac vituperandis versabantur etiam illi fere graecorum libri, qui eX CICERONI s testimonio laudationes clarorum Vir rum continebant, ad posterilaxem haud propagati sint; satis tamen EX CIC EADNIS verbis colligere possumus, quod haud, fuerint orati ines ex illo genere, de quo distexunt rhetore B iκ1ικωγ nec ad artis regulas compositae. quo nomine simile est vero, veteres auctores hisce bibris laudes regum aut ducum apud Graecos vel Macedonas more historicorum Commemorasse, qualis hodie exstat XENOPHONTIs Agesilaus & de Cori non tam institutione,quam perpetua laudatione: conser EZECHIELEM

929쪽

-XII. Quid multa Θ sophistae saepius res t

vi1umas praedicarunt,etiam malas ac perniciosas ad laudem sibi proposuerunt. sic DIO Prusaeus laude ornauit psittacum, POLYCRATES mures ;LUC AN Vs muscam ;sYNEs Ius Calvitiem ; CLIT ARCHus scripsit laudes teredinis,quae exiguum est animal api simile ; pu Α-υ o R i es v s febris, Eliensis adolescens podagrae , Ut de aliis taceamus. nec defuerunt aeuo recentiori, qui eloquentiam suam in huiusmodi argui fientis leuioribus consumserunt, Vt Praeter alios BIRCHAIMERUS, CARDANU PONTANVs laudibus prosequuti sunt poda

igitur sophistae de hisce rebus declamauerint exercendi ingenii caussa,vel potius coetae, qua pollerent , ostentandae; quis sibi persuadeat,

tales orationes locum inter panegyricas iure vindicare sibi posse Θ iam antiqua aetate inge nui eloquentiae germanae aestimatores a tali instituiti abhorruerunt atque hanc oratoriae artis deprauationem aegro tulerunt animo,recteque obseruarunt, princeps sophistis fuisse propositum, ut ostentarent ingenia, plaususque ca- Ptarent populares. LACTANTI vsh dicit:

qus dicam de iis, nescio qui, quum semel abem

930쪽

να- iste, tonstant εr in stitia perseuerant . suavis vana defendunt; nisi quod eos interdum puto nut ioci cau sya philosophari; aut pruiuentes s seios mendacia defendenda fuscipere, quasi

mi ingenia sua in malis rebus exerceant vel ostentent.

g. XIII. Quae sententia nostra, quod haud

quaevis veterum sophistarum laudatio tueri Dpssit nomen orptionum panegyricarum, in 'uplicem quaestionem inquirendi, nobis onfert occasionem. altera eu: quis auctor fere Honum vere panegyricorum, quorum indo. le. 9 VetereS rhetores explanarunt, haberi de-baax λ cuius rei primas laudes attribuimus QRATr. hic enim culturae eloquentiae multam dedit operam, cuius domus cunctae

graciae 3Nasi ludus quidam patuit atque omina dicendi: magnuου orator re perfectus magister, quamquam frens lycς caruit, intraque parietes aluis eam gloriom, quom hemo quidem meo iunctis est postea co sequutus, ut Ct CERO dicit; . Eepotuit aest mygno studio fraudibus sallaciis sophistarum, aduersus quos dixit tigm orationem, qua istos inter alia hoc no-3nine reprehendit, quod promitterent,se tradidituros xationem tractandarum litiym forenitim. quum longe plura sint, y in quibus orator maiori dignitate possit versari. quod autem speciatim attinet ad orationes pauesyri-gos, scribit anon mus HERMOGEN Is ena