장음표시 사용
911쪽
PANEGYRICIs VETERUM. mhritatem, conuentum, concionem hominum
solemnem siue per ludos publicos, siue per
nundinas, siue per alios dies festos institutam. primum magna celebritate frequentabant ludos publicos, quales apud graecos praestantissimi habebantur Obmpici, quibus vires Cor oris confirmabantur, quorumve primus inaurator credebatur Hercules, in cuius honorem etiam talia certamina sunt repetita; 'thii, celebrati primum elapso nouem annΟ-rum spatio, deinde & quinquenniis singulis redeuntibus, quibus iuuenes pugna cursuque certabant; Nemei, qui ex communi 1ententia inter Phliuntem & Cleonas Achaiae ciuitates sunt celebrati & tandem humii, quorum magna apud graecos erat dignitas, de quibus pluribus egerunt HIERONYMUS MERCURI Α-LIs , PETRUS FABER, 3 VOS SIVS, 3IO. POTTERUS, ' GEORGIUS NICOLAvs
KRIEGR & interpretes eruditi PINDARI. conuentus ad talia certamina dicebatur πανηγυρις, Vt DEMOSTHENES si scribit: οι roςειλα δε καὶ δωρεας ἐς τάς ἐν τῆ Eγλαδι πανσγυφας Id μια,-Nεμεα και ολυμπια, κω Π υ biso, mittenda etiam esse munera in celebres graecia com
zero etiam solemnibus conuentibus conspicuisothicam orationem ex ara pronuntiauit. sic
912쪽
quoque vox haec usurpata est de celebritate nundinarum, cuius significationis exemplum .nobis suppeditat CICERO: res agebatur in circo Flaminio: erat in eo ipso loco ibo die nundinarum παμηγυρος. quae & deprehenditur spud DIONYs IvM Halicarnasseum & GRE
betur de aliis celebrioribus conuentibus, ad sacra quippe celebranda Eleusinia, Panathenaea, item spectacula & conuiuia, quae publice a regibus principibusue eXhibentur, πανηγυρεκvocantur ah ATHENAEO, HERODIANO, XENOPHONTE, Vide HENRICvΜ sTEPHANvM SCAELIVM RHODIGINUM, 3 quae omnia comprehendit IVLIVS POLLUX. ' vox enim
tu Oritur ab αγυμ, quod nomen significans multitudinem Collectam & Congregatam factium est ab aeolice o in o mutam. erat quippe apud graecos consuetudo, multis verbis, quibus uniuersitatem rei cuiusdam
volebant indicare, nomen πα, addere, uti nota sunt nomina παμβασιMυς, πανδερος, Ir Wτο ἐπανε Μηνες. & apud Athenienses celebrata,unt παν- ωα. ab hoc nomine alia verba sunt derivata, παν, γυσαος, hinc apud PLUTARCHVM παννουρικη Θεα, παννουρικος κοσμcς, α ρογυρικἀ πραγματα & apud ISOCRATE Μ πα-
ριν αγω, nec non πανηγυρισμος, πα- γυρις ς, de quibus auctores texicorum graecorum Consuli possunt. ΗΕ sv CHIVss dicit: πανήγυρος, ἔπαινος, ἐορτὴ , Θεατρον, & de Prouerbio: κακώσ
913쪽
πανήγυρις, malorum paneraris disierit ERAs-
I. III. Occasione igitur huiusmodi conuen- tuum lemnium & publicorum adpellatio,
qua orationes dicuntur paneraricae, orta est, . ita ut die mus orationem paneraricam, etiam substantiue, suppresso λογου vel sermonis VO- Cabulo, paneraricum: CICERO : Isocrates fecis paueraricum; &QUINCTILIANVs: τpanegricum Isocratis decem annis dicunt esse Haboratum. etenim Veteres Oratores, quum in graecia instituerent panegyres seu conuentus solemniores, ac multitudo esset congregata, diligenter dicebant, vimque suam ac cOpiam eloquentiae ostentare, summo annite-Dantur studio. quamobrem iso CRATEs ΦAthenas laudibus ad caelum usque tollit, easgae non solum propter congressus salutis pu-icae causa institutos commendat, sed ob ce tamina quoque oratoria, quando scribit: λν αγωνας ἰδεῖν, καἰ μὴ μονον τάπους κώ ρωμης,
non tantum celeritatis s roboris, sed re Ho-quentiae s mentis ac operum ceterorum omnium certamina, re horum praemia maxima hic cemnuntur : adde DIONYSIVM Halicarnasseum. sex recentioribus autem IvLIVS CAESAR sc ALIGER si hac de re testatur: veteres o cos tenuit consuetudo, certis ut celebritatibus unum in locum uniuers conuenirent, ut eorum
animi vel praeceptionibus sapientum, vel for-
914쪽
B1AYRIBE DE ORATIONI RO tium aemulatione compamexentur atque colere eur,vel Iudorumnuiuitatibus laxarentur. m-q- tum poeta, tum orat0res, tum arrectussi, tum historici suas recitabant Iucubrationes. siet apostolus P AvLLVs, ut memplum ex stria
pluris diuinis petamus, dicebat ἐν τῆ άγορῶ
in foro quippe, quod erat in Ceramico &
απλ- adpellabatur APOPA, Vt PAUSANIAS Commemorat DEMOsΤHENIs statuam in Ceramico positam eamque ἐν τῆ A POP AI esse Confirmat. ac quamuis forum in Eretria etiam tantum diceretur A r o P Α, Prout PAVSAN I A s 3 misericordiae aram, eo loco conspicuam ἐν τῆ A F o P AI tradit; constat tamen. Φquod aetate imperatoris Augusti ex Ceramico translata fuerit A POPA in Eretriam, ubi illo tempore magnus fuit concursus ementium, Vendentium, atque aliorum hominum, qui negotia huius generis tractabant: confer
g. IIII. Orationes panegyricae vi primae oriaginis , qua haec adpellatio nata est, illae erant,
quae in celebriori conuentu ac concione hominum recitabantur, siue argumentum laudis, sue suasionis, siue adcusationis&defensionis complecterentur, vide HERMOGENEM. . sies o R G I A s Leontinus recitauit orationem Olympicam de concordia, adeoque de argumento ad suasionem spectante, auctore PHIL o sT R AT O: 7 ο δε ολυ Ωκος λογος υάερ του
915쪽
prudentia ipselaborata fuit. di dentes quippe graecos conspicatin concordiam ipses suasite se AN Tip ΗΟΝ Sophili rhetoris filius, Atheniensis, pago Rhamnusius sermonem quoque
υπερ τῆς ομονοues, de concordia elaborauit, quem PHILOSTRATVS σοφουικωτυον fuit e Pronuntiat, cuiusue etiam auctor etymologici magni mentionem facit. pari ratione ARI-sTiDEs edisseruit ομονοίας ad ciuitates Asae Pergamum, Smyrnam Ephesumque, ut colerent concordiam, nec de primatu inter se contendendo mutuum sibi assierrent exitium exemplo Athenarum & Lacedaemonis, conserllo. ALBERTUM FABRICIUM. 3 ex quibus ANTIPHONTIS atque ARISTIDIS EX-emplis patet, quod sermo GORGIAE de concordia neutiquam ad genera orationum, quae argumenta laudis continent, pertineat; attamen PHILos TRATVS illum refert ad sermones panegyricos. quin etiam I. Y s I A s Athe
niensis scripsit panegyricum in Dionysium Si
ciliae tyrannum, quem suadet interfici, & rs o CRATEs panegyrico suo graecorum animos aduersus barbaros summa eXCitauit opera: 'hinc Hasionem vocat CICERO ' & SYRIA Nus in HERMOGENEM = obseruat, illum constare duplici genere cum ad laudem, tum ad suasionem pertinente. equidem DIONY-s 1 v s Halicarnasseus si iudicat, princeps I s O-
916쪽
cst A Ti fuisse propositum, Athenienses magnificis ornare laudibus, quas & illum per 1p ciem suasionis, Ut graeci contra barbaras gentes susciperent expeditionem , dixisse. &G:ERH. IO. vos S us dicit: δ nam I cratiae panegyrico, qua exstat, hortatur graecos ad suscipiendam expeditionem aduersius barharos. verum nulgo negotio eximus hunc ictum , si Halicarna siensem audimus, qui suasionem negat esse primarium Isocratis snem. nam ait, eum
per speciem Joseonis laudes persequi Athe
g. U. Disputatur quoque, num sermo P N 1 i Neruae Traiano Augusto dictus panegγ-rici nomen tueri possit, nec ne ξ sunt, qui e istimant, quod haec oratio potius dicenda via deatur gratiarum actio, cum quod PONIus ipse dicat: sed parendum essenatus consitius, quo ex utilitate publica placuit, ut consulis voce sub titulo gratiarum agendarum, boni principes , quae facerent, recognoscerent; mali, quae facere deberent; tum etiam, quod AUSONII ad Gratianum principem pro accepto Consulis munere oratio inscripta hi non panegyricus, sed gratiarum actio. quo nomine dicit GER in Io. vos sIVs: 3 at Plinius plane abusius pane-nrici nomine: quippe quo orationem 1isam titulo redderet augu florem, eam παννουρικὴν inscripsit, quo solum, conuocatispatribus Traiano pro consulatu gratiad agit. sed vero BERNEG-G E R V s nomen hoc Plinii sermoni vindicat ex materia, loco, dicendi genere, quanquam non negat, aliquid satyricum esse admixtum , dum
917쪽
ita optimum laudat principem, Ut alios peris stringat acriter, qui antecesserunt. saltem an liquae nouaeque editiones hanc vocem prae se serunt, quae siue ipsi orationi vindicetuet, siue 3 minus, unum idemque esse censemus. etenim orationes, ut eX superioribus constat, dici po sunt paneoricae, quamuis princeps argumentum non laude absoluatur, si modo in conuentu quodam celebriori siue per multitudiuem, sue per auctoritatem ac splendorem audito rum recitentur. sic dixit p L i N i v s in senatu amplissimo virorum ordine, breuius quidem, quem sermonem postea plenius elaborauit, antequam ederet, ut ex quadam ipsius epistola cognoscimus. nec solum Orationes a Voce
πανηγυρος dictae sunt paneoricae; sed & pane-
rares, Uti CLAVDIANVs panegyrin Serenae reginae coniugi Stiliconis consecratam scripsit. eadem ratione apud romanos auctores vox concio sgnificat & coetum conuocatum, item quamlibet temere confluentem turbam; &Orationem, quae habetur ad coetum, immo locum ipsum,de quo dicitur sermo,Vt eX A. G E L-
9. VI. Atqui haec est origo orationum panegyricarum , quarum argumenta in primis ad
rationem conventuum solemnium erant com-Posita, ac plerumque continebant varia laudum genera. etenim talis Orator auspicium sermonis faciebat a laude Dei, siue praesidis in panegyri, qua exposta, effuse praedicabat v tiem illam,ubi celebrabatur conuentus, ac post hae disserebat de certamine ac praemiis, quae victoribus erant proposita, ita Vt Vbique fere
918쪽
86o DIATRIBE DE ORATIONI Bussectaretur laudationes, qua de re Videas DIONYsIVM Halicararasseum. y attamen & alia argumenta orationis lumine illustranda sibi elegerunt, non per rationem conventuum sue ludorum aliarumque rerum solemnium occasonem; sed celebritatem & splendidam populorum concionem eXcitati, ita ut de quacumque re, quae se ipsis offerebat, dicerent. 4ed post hac quum eiusmodi orationum consuetudo exoleverit, factum est, Vt quaecumque in laudem splendidissimarum persisnarum praecipuofierent, dictae sint Panegyricae, quae est caussa quoque, cur tales Iermones a magistris artis oratoriae, qui tria Caussarum genera constituunt, reserantur ad demonstrativum, quibus oratores laudationem sibi habeant propositam. haec est veluti altera classis orationum panegyricarum, de quibus ea,qua fieri potest, breuitate dicamus, rationem habentes
oratorum cum graecorum, tUm romanorum.
g. VII. In graecia praecipue fuerunt sophistae, qui sermonibus ad laudem compositis multam dederimi operam, quorum rationem si cognoscere velimus penitus, obseruare decet, quod orationes panegyricae, de quibus iam disseramus, ad laudem quidem spectent; sed ideo non quilibet sermo, qui continet la dationem , in numero panegyricorum debeat haberi. quapropter non ab re erit, diuersia Iaudationum genera, in quibus sophistae ver sati sunt,commemorare, iisque expositis, iplarum orationum panegyricarum rationem habere. tres inprimis species fuisse laudationum, ex antiquis monimentis cognoscimus, qu
919쪽
niam praedicabant put deos & heroas; aut claros viros; aut illustres ciuitates. primum laudabant Deos & heroas, Iouem,Herculem, Mineruam, Bacchum, Aesculapium & alios, cuius rei exemplum exhibemus ARISTI DE M. hic enim scripsit orationem in Iouem, quum ex magna tempestate euet seruatas; in ver-vam,quae eX precibus & hymno composita est;
in Neptunum dictam in Isthmiis Neptuno sacris, qua Corinthum laudat & adpellat graeciae
αγοράν και κοινήν πανηγυρον, in Bacchum, quem
praedicare a Baccho in somnis iussus fuerat, in Herculem, Aesculapium, cuius beneficia sibi
exhibita effert: vide IO. ALBERTUM FABRI CI v M. in hisce exercitationibus studebant tantum ostentationi, nec multum habe-hant dignitatis apud boni rectique cultores: hinc Qv IN CTIL I AN vs dicit: neque in cim eo, esse qu-dam ex hoc genere materias ad solam compositas ostentationem, ut laudes deorum virorumque, quas prima tempora tulerunt. PLUTARCHVs 3 autem tradit, quod sophista cuidam quum laudare voluerit Herculem, re 1ponsionem acceperit: τοῦς γαρ αυτον ψέγεις quis enim eum vituperat δ Confer LUDOVI- CUM CRE SOLLIUM. ' porro extollebant magnos homines, reges, Principes, duces eo-Tumque pronuntiabant laudes, quas modo in conspectu ipsorum dixerunt, modo orationes litteris conlignatas ad eos transmiserunt, quod a se factum esse, THEMIsTIVs testatur. Plerique ita laudarunt principes, ut vitio adula-
920쪽
tionis se contaminauerint ac tantum gratiam plaususque sint sectati: LACTANTI Vs: accesserunt etiam poeta, s compositis ad voluptatem carminibus in haelum inque systulerunt. scut faciunt, qui apud reges etiam malos stan nricis mendacibuae adulantur. quod malum a graecis ortuises, quorum leuitas instructa dicendi facultate , incredibile es, quanta mendaciorum nebulas excitauerit. hinc PESCEN-N i v s Niger, qui de summa rerum Cum S E v E R o Pertinace dimicauit, apud A E LIvΜs PARTI AN vM illi dixit, qui panegyricum sibi dedicare constituerat: scribe, inquit, laudes Marii vel Hannibalis vel alicuius ducis optis
mi sita functi, s dic quid ilis fecerit, ut eam
nos imitemur. quae VOX ALEXANDRO Mammaeae filio ita placuit, ut teste LAM PRIDIO Oratorum poetarum paneraricos Hi dictos audire exemρlo Nigri Pescennii sultum dixerit : confer CHRISTOPHORUM CELL RIVM. 'g. VIII. Neque vero solum vivos, sed etiam mortuos orationibus funebribus ad laudem
compositis ornarunt. sic GORGIAs recita vit orationem ἐπὶ το* - των πολέμωνοι Asηνωρι δημοσια ξυι ἐπαινοις de his,
qui hesio ceciderant, quos Athenienses publice cum laudibus sepultura honorauerant, auctore PHILOSTRATO. apud PLATO N E M est MENEZENO Σ, ς ἐπιταφιος, ubi exhibetur oratio in defunctos pro patria in variis proeliis Athenienses veluti scripta ab AsPAsIA