Rhetorum collegii porcensis inclytae academiae lovaniensis orationes in tres partes secundum tria causarum seu orationum genera distributae. Sub Nicolao Vernulaeo collegii porcensis, & publico eloquentiæ professore. Accessit orationum sacrarum volume

발행: 1649년

분량: 857페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Rhet. Porceus

Studiosi Homicide.

Eaeota um ΟΙ quid est quod usquam stupeant & admi

ριν in ua. 'rentur non immerito sapientes , Magnifice .lion m . eoia Domine RECTOR , una est neque em'

ditione imbi- quod Obscurati non potest, celabo) una est,inquat corum. Invidia, quae cum aliorum quidem nec pauco Tum non Iaro animos occupet atque infestet, tum inter eos potissimum exsurgit , qui optimarum studiis artium dediti ad res egregias & excellentes enituntur, suosque ita labores omnes animam atque instituunt, ut ipsa non invita fortuna auspice Deo, placido quodam virtutum occursu gloriam mereantur, posteritatis amorem concilient.... immortalitatem tandem adipiscantur. Atque inutή ση eum insana pestis malevolorum.& obtrecta torum adiuta statu explicare atque extendere sese potest,tum illum attingit, quem omnium benevolentia florere eruditionis virtutisque fama assurgere , votis suis gaudere animadvertit, illum dico, quem cum facilis ad honorem via, tum ea iam aetas est complexa , unde excurrere generosa virtus potest 3 Et vero qui tune impetus ac tur- lbines sunt invidorum e quid non agunt ac mo- Iiuntur , ut aut e culmine sperato honoris ac famae deturbent illum . aut illius suam sanguine si- tim odiumque restinguant 3 Non pati secum respirare possunt ; non aliquod per labores Nin- dustriam nomen mereri, non caeterorum amores ambire: ringunt. indignantur, omnes odii ai qu irae flammas oculis, Ore, animo concipiunt. dc ς-

412쪽

Orationes. ructandi At cum maxime suis illis furiis agitan c d actae.

tur ac perturbantur , cum deplorandus aliquis eas ta invidia. miserae fortunae casus ea in ipsis attulisse videtur e omenda. Dccasionem, qua cum aliorum sanguine suum odium evomant,& cum innocentis clade suam invidiam eruestent. Cuius rei si cuiusquam aetas nodum experientiam hactenus agnovit . hauriat

hodierna luce fidem & ab hoe Universitatis tribu prachia ini nati, insolitoque iudicii apparatu experimentum. 1 Ecce ego S udiosus , in oculis illustris Acade- ... 'miae,. in tuo M. D. conspectu reus , sordidatus, accusatus assisto, quem non actae turpitudo sitae, Removunon depravata aetatis malitia, sed invidia, sed fu- causa .ror malevolorum deiicere atque opprimere cO

natur. PScilicet egregius ille studiosi nominis oppugnator ec Academiae defensor ab Academia infamiam removere contendit, dum illa suae E 'si' ri floquentiae vi ac potestate petit, ut sanguine tri in o mo bunalis stubsellia redundent: quid est vero aliud ducit hoc ipsum,quam impiam severitatem omnia infamiae parentem, quam odiosam crudelitatem omnis turpitudinis originem introducere Z quid est inquam aliud, quam praeclara illa privilegia, quibus a tot iam seculis hae e Universitas gau' det, ut scit . a Studiosiorum vita de capite gladius

Antiquitatis ercurrere cogitatione uid .cia placet, si Roma iam Curiam dc Rostra , si Atheniensium tribu al, si spartanorum sedes consideremus, nihil in nisi oppressa severitate misericordiam luce-

illis

re cernemus; neque illam huius nostri tempotis famam & omnium posteriorum suorum re- .roidationem haberent, nisi ab, iis non lacrymas in i m desperationem sed animi sui hilaritatem , lcru,q λ vitae spem reportassent accusati . Quanquam non ι μιμ

me huiuς inimici mei terret. Eloquentia ,2 si quin,

413쪽

prasidia. Omnibus caream . quae prompta reis universa lesse solent. Debilitat vocem dolor , animum op primit indignatio Jachrymae verba intercludunt ,

INMim ω &quod caput est, nudus sum ab Advocato, di di cendi se eultate destitutus quin etiam accusor ab eo qui cum ipse studiosus existat, nec minima. , pa Is huius nostrae Universitatis, studiosorum lum Access t s tari eausis deberet, eorum privilegia destndere ,r μ μ φqης ab eorum capite ferrum atque omnem iniuriam ωςς Diμ' propulsare. Veruntamen ut intelligas M. Re 'μ' ctor,non ex zelo almuo, iustitiaque amore , sed EUutatio. odio quodam Sc invidia omnem hane adversarii accusationem processisse , tua venia respondere a conabor ad illam . & quidem quantum ingeni, ei perturbatio patietur , sperans utique Magnificen- tiam tuam fortunae huic nostrae perfugium ad fu turam , quam horribilem dc formidolosam adver- I., d r ὰρ M. GLiu. futuram arbitrabatur. Atque ut ad severis. l o simam inimici nostri eriminationem accedam ,

' nullum odium. quoad facinus instigaret, nullam etiam Inimicitiarum occasionem praecessisse dixit. Quaeso ut hoc tibi tanquam verissimum con- 'eedam, imo etiam a te accipiam , quid absurdius ad ea usam tuam dici, quid melius ad nostram potuit excogitari 3 Si amicus sita enim ais illi e - .ram , si nulla inimicitiarum data est unquam.

Interruistist ea via , cur illi mortem depravata voluntate ma chinaret cur ad illius sanguinem hauriendum, arma . socios, vim ipsa na ae crudelitatem conquirerem ξProfecto ita constitutos improbos omne Epiphonorea a natura videmus , ut ad malum nunquam nisi aut odio impulsi, aut spe aliqua bonorum allecti , . adducantur. Quid vero tandem ex hac morte sperare boni potui aem , quae mihi amicum mea vita chariorem, adimebat, de cum ut tu ipse fate- ais , cum quo mihi summa semper ec vitaecon

iunctio fuit de ossiciorum Z Quin etiam ita sem

414쪽

Oratrones. 3 3 per iustitiam verebar, di illam tuam in judicio G post pha

aut horitatem, Magnifice Rector, extimescebam, ad iudicem. ut vel sola cogitatione ab omni eo abhorrerem , cuius enormitate tribunalia concitarentur. Quare cum ea omnia, quae de apparatu nostro indi'. cioque voluntatis Tunt prolati, desensionem a vo- hanc nostram i tueantur, non ejus corroborent senio m. . criminationem , quod manifestum est, nec igno'sare jam amplius tribunal hoc potest, delibera-- ὰγ

raro meo quicquam animo fecisse nego, & siquid

accidit humansius, id omne contra voluntatem . Opinionemque nostram dico perturbato animo contigisse . Sequatur nune illud, quod ut me prolatum i falso protulit, ita nulla ipsius ac-

cusationem veritate eomprobavit. Quid ergoi tandem dixi ξ Tranquillam mihi vitam esse non posse, nisi vitam illi prius ademissem. Ita in- msponsio quis, dc quis obsecro tecum i ubi ego tunc etiam Z p r nega, ubi illi qui audisse se testantur ξ Sociosne pro- Aem. ducis 3 Tacebo nunc de illis, & ratione te tua Tetor eπ

gladioque convincam. Neque enim inficiabe- pra eam . ris opinor eam maxime quietam esse vitam, quae mento

inconsuetudine est amicorums: unde cum ille oe8sarii mihi amicorum semper optimus maximusque iam raria extiterit, quamobrem cum illo quietam ac tran- Exclamati l quillam habere vitam nequaquam potuissent. ξVides ut te tuo ferro perimam. O vere mise .ram Studiosorum conditionem , t o calamito- q 'fum statum illum , in quo hodie sub A cade- admiae patrocinio ac tutela labores & animos stu- ' - . . ditionis felicitas , aut quae vitae tranquillitas studiosis esse poterit, si propter dictum aliquod de fictum & falsum in judicia suppliciaque protrahantur' ὶ Quis in posterum loqui, imo quia in posterum prodire audebit, si non tantum, quae non dicta, sed quae nec cogitata sunt unquam , cusant M'ὶ Eandem profecto veritatem illud,

415쪽

Rhet. Porcens.

iumentum.

Responsio. Exagitatio habet quoque, quod speratam a me impunitatem de hac impulsuur me ad se eius provolasse dixisti . Agedi seu te rationes tuas, erede oeulis tuis, si judicii errore non cares. En adsum in iudicio, tu-Mυersarii. am audivi aecus a tionem Magnifici justitiam , 5erequitatem e specto. Cur haec facio si impuni talem speravi 3 Non ista fuit opus tibi verborum

farragine : non erat quod fulmina nobis 8c toni trua tuis verbis ad terrendum potius, quam ad iProbandum excitares. non inquam, it Iud a te Iu . id ex postulabar, non Academia, non muneris tui par res requirebant, ut quod ego non inficior manifestare labores. Uidet me Iudex elementissimus fatentem, quicquid est intelligit, sed insuper causa ime fretum iusta misericordia nil exspectare judicii Fatetur a non ignorat. Dicam enim, 8c quicquid tandem radita causa. agas, proclamare non erubescam Nunquam, nun-

'an vocasso Dei in te

stem. T statur soci νε

ouam in illam animi calamitatem processissem, nisi vino correptus, nisi heu pudori de pro dolori intemperantia perturbatus fuissem. Mirarisne, de aliter probasse te putas 2Teuor te omnisi cogitationum inspectorem Deum,testor lucem illam,quam hodie traho respirans, de quam mihi supremam e D. 'se desiderares4 testor vos etiam Sodales mei, vidistis me vino e Drreptum, sustinuistis perturbatum, . . imo addam etiam,dosuistis. Adeste,ubi nune estis γ' Cur non mihi vox hie vestra testimonium aliquod . apportat 3 Cur patimini, ut qui cogitationes vi--ης umqti tam quem meam fideles amici eo novistis, nunc

illam perfidi dc infideles lacerare videamini λ Cur ego sana mente testimonio fuisse vestro dicor, jquem ebrietate correptum; doluistis detestan .

clam ebrietatem l o abominandam intemperan- Invectiva in tiam l Itane oculos meos excaecasti, ut amicum noe ebrietarem uderem: Itane mihi rationem omnem ademi

permixta sti, ut familiarissimurn mihi hostem esse judiea-

Qvquestioni. rem ὶ ita ne in hanc me miseriam adduxisti, de amici cruentatus sanguine nunc dicav, accuset, di prae

416쪽

praeter Iachrymas ad causam vitamq; tuendam nihil habeam Veruntamen age, Magnifice Pomi c ,.ὸanne RECTOR, ut amplius de accusationis falsi- rate non dicam , de hoe tibi considerandum relinquam , quam iniquum saepe odium comminisi antur, de quam sceleris nihil relinquἀnt, qui c., maris animi pesversitate ducti secusn alios respirare quad*ν. dolent&ingemiscunt. Age, inquam, sim reu. , toria nihil nostrae valeant rationes, nihil me perturba- Exelamatio. tum fuisse prosit. Egone per supplicium mortis extremum Academiae valedicam O iniustitiam lo iniquitatem S ubi, ubi ergo sunt illa tot insignia studiosorum privilegi: ubi ius illud praeela rise issimum quod tot pridem Pontifices, Caesares, Reges, principes huic urbi & Academiae concesserunt 3 Egone ab eorum hodie tutela praesidioque

firmissimo depellar , qui studiosi mihi nomen ' post Oholi gloriosissimum affumo Circumspice IudeX, di ad iudie -

illam Magnificentiae tuae authoritatem attentius perpende. Cur ita solus hic sedes, ut tibi sit in , vitam caputque meum authoritatem prima concessa potestas ρ Cur non in praetorium tribunal ab- Ratis eurripior 3 Cur in me eivitatis iura nihil possunt i adpratore, Nimirum, ut dum alia tribunalia severitatem eX- non abripia.

Ereent,ru aequitatem quandam leniorem, dum a ' rur. ii rigorem attendunt, tu clementiam praeponas

lacias. Illam subditis Principes , illam civibus agistratus concedunt, cum excusat aliqua causa P oluntatem ; & ego non illam experiar . in quo ulla fuit sceleris ullius voluntas. Quanqua quid o apud tuam illam Magnificentiam , Clemen-ssime Iudex, rationum pondero momentat haeca ipse iam omnia cogitasti. iustissima iudicasti. inge ergo quod facere aut velle non potes , sed 'p'nge tamen Μ R. tua sententia me iam esse eon uel co emnatum, perductum ad supplicii locum . morti t o ob μ GH rx cytem & denudatum ferrum iam iam in me mi Oistringendum, omnium ora atq; oculos , profu-2 s 'sis.

417쪽

eireumstan- sis tamen lacrym si, in me conversos. Quici tam cili

dem quid deinde Z'quis hoc a quo animo spe .ctaeulum videat 3 quis mortem hane meam siecis oeulis feras Illine cives adstabunt & miseram studios sum conditionem irridebunt, qua in ea causa moriantur ; in qua ipsi gratiam asse, queremur: hinc vero studiosi fientes omnes &suspirantes, immanem Academiae huius crudeli talem detestabuntur; imo abire eo gitabunt , dc

iam illi Vrbi valedicere, in qua facile calamitas aliqua contingat. nulla vero gratia aut misericordia reperiatur, ut abire satius sit, quam casum il- comparatis tum eli spectare. Ο te fel ieem Publi Horati 3 o

fortunatam atatem tuam o desideratam dexterae tuae conditionem: tu laetitia elatus olim , ego perturbatione correptus ; tu sciens de volens

sororis sanguinem hausisti ue ego ne seius di non volensin malum incidit: tu populi Romani iudicio liberatus fuisti ego in Academia miseri. μανafisad cordiam Studiosus requiro & mori debeo. Vbi eommi uisa ergo misericordia Z ubi toties hoc in iudicio spe-stion/m hori ctata benignitas p ubi es ementia, quae hoc in tri actis. bunali sedere solebat: Noli, noli obseero iudex

aequissime,inimici odium ponderare: noli ultrici- -bus illis iratum in me flammis aceendi. Te. moveat haec ora fletu eonfusa , hi oculi Iaerymis demersi, Ex tamam. hae meae languidae diabIuptae singultu voces Com- . moveat animum tuum miserae aetatis meae conditio; evincant te dolores di Iachrymae parentum meorum. O frustra suscepti parentum labores λο spes inanest o fallaces de me unquam cogitationes moriar p&in hac aetate prima Z hoc ado-Jescentiae meae flore λ cum mei laboris honorem

ν consequi, cum vigiliarum mearum fructum7percipere deberem 3 Quid dicetis is miseri parentes mei, cum eversum crudelissima tempestate fi lium audietis ; quis erit lachrymarum vestrarum modus aut Pudor .cum me mortuum intelli

getis

418쪽

gens, cuius vitam vobis olim fore vitam proba Prospσα , Orotiones.

'tis ξ Audio. audio ei iam in auribus meis vestrae parcntMm, lachrymae dolores ingeminant. Quid dicetisy quo abriperis vita nostra o fili di quod in te tantum esse Potuit crimen, ut qui vivere nobis debebas, aliis tam crudeliter moriaris ξ hanccine spem nobis reexpectationem pollicebaris: Tunc ille, quem ali' quando patriae columen, reip. ornamentum, pa rentum solatium atque unicum gaudium futurum existimabamus 3 O miseri nos parentes tui lO nos infelices, qui te genuimus, & educavimuS.. qui pro te tot molestias& labores sustinuimus, ut lachrymas hodie, infamiam, mortem ipsam te- postropharcum, meque enim sine te vivere amplius licebit ad iudicem perferre debeamus. A ge, age ergo Iudex, tolle se- cum depra . Veritatem, ostende misericordiam , noli filium in- cation terimendo, parentes interimere. Cogita nimiae esse crudelitatis ob levem aliquam perturbati O- nem adoleseentem ad mortem deprimere. Cogita quod a te veniam in posterum tenebo si concesse- ris, di quod omnibus prodeste serventius studebo,s; ignoveris. Te igitur oro & obtestor, Magnifice Rector. Iudex optime, ut illas, quae mihi tam tum hae in defensione supersunt, lachrymas a vendas, oro inquam, ita inserenda sententia se non accepta morte saevitiam, sed vita concessa misericordiam possem φΣperiri. DIXI. - - ol

419쪽

ANDREAE a IUBE MA

Mixta ex vituperio Accusatio I re.

CV m primum eloquentiae limen sum ingre sus, Eruditi Domini. Humanissimi Ado

propoliis , testentes, confirmato animi judicio constituerami apud me T. Ciceronis egregiam 1 Propositum vitae laudem, eloquentiam & nomitiis immorta-Ludare Ci- Illa temo non affectu tacito tantum, sed aliqua lvi nem. publicae laudationis oratione, prosequi lubenter;:ῖ, quod & tempus ita faverer, & hic Iocus Eloquen- . tiae consecratus postulare videretur, ut in anni . I principio Eloquentiae Alumni Eloquendiae parentum, salutarent: sed nescio quonam tandem fato accidit, ut ea hoe tempore honestissimi ossicii lcogitatione deposita suggestum hunc iratus ac perturbatus conscenderin quasi impotens animi; lcommotionem quandam maiorem 'exulcerato corde recondam . Est, est iracundia, neu caus mu . que enim insilias ire possumquae ab illa cogitata lirati is iusta audatione, in has me quaerelas, sed justissimas i eundia. pertraXit et est iracundia, quae dum i impulit con- .ceptae voluntaris vela, scopulis quibusdam, do-' loris Ec angoris animum hunc nostrum affixit. Eteninicum in ea cogitatione Ciceronianae lau- ... '' dationis occuparer, & illius tanti viri vitam uni vertam, mortem denique considerarem , occur

420쪽

Orationes. ri animo Marcus Antonius', qui Cieeronem in- datis. M. dignissime proleripsit, M. caput illud ingenii, Antoni consilii, ac Eloquentiae plenissimum ignominio- proscriptoris, sissime ad ludibrium exposuit in Rostris : praesentavit se cogitationi; nostrae popilius, i, qu Ci' pollisipὸλ ceronis impudenter caput est abscissum :Visa quo e seris. lque Fulvia fuit quasi praesens eruentis manibus Fui, a la- inflammato vultu, quae Antistitis sapie uiae ca' eerantis.. pui crudeliter laceravit : ita factum est, ut subito' i' impetu justi doloris iracundiaeque sim abreptus ad hos, nescio an homines dicam, sed tamen nefandissimos homines aliqua qua possem, oratione C. Causa. perstringendos. Ea enim est irae justae natura con murationuditioque, ut injuriam sine mora persequatur, dc ratibnucon. animum statim abripiat in ultionem . ita etiam Armatur.

facere solent, qui ad aras cur ita dicam in visum itiὸm Amisi

amici, qui dum aliorum injuria oppressiam an P- madvertunt amicum , non ad hunc primam, ut . . solatium serant, accurrunt, sed insequuntur per βης cussis res, ut ulciscantur. Agite ergo B. A UDITO- - RES , concipite mecum iram justumq; dolorem, & vindictam tandem aliquam sumendam esse '' statuitote ; ego tria illa in onstrae, quorum Viram .m dignissimam factumque detestandam orbis u ' niveisus adhuc hodie execratur ac condemnat, hac oratione perstringam ; ut si non armis pos- Partitia. sim, voce saltem Ciceroni succurram. Sed ita mihi agendum hie esse animadverto, ut ires qui ima paridem invadam, sed non omnes simul oppugnem ς euhsematiuis in singulis insistendum est orationi nostrae, Atque isti eontra Acutinam, in primis Marcum Antonium reprasen- ubiis . taxe vobis, possem velut in tabula depictum 7 Vi' mi se, tum ceretis malitiam' ipsam adumbratam . Omne VP apueritia..tium suis coloribus expressum , omne scelus in aliis di persum; in hoc uno, pene dicam Io nomine n isse collectum. Quanquam hominem 1 puero totum consideremus. & hinc tandem ordiam r. roene puer adhuc praetextam decoxit; en

SEARCH

MENU NAVIGATION