Rhetorum collegii porcensis inclytae academiae lovaniensis orationes in tres partes secundum tria causarum seu orationum genera distributae. Sub Nicolao Vernulaeo collegii porcensis, & publico eloquentiæ professore. Accessit orationum sacrarum volume

발행: 1649년

분량: 857페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

ialiquem Barbarorum Imperatorem, qui ei vitatem h nostris aliquam innumero propemodum exercitu cingat, muros validissimis maehinis eoniscutiat, multos quotidie cives contrucidet, reliquos in urbe propugnatores ad extremam rerum omnium inopiam adiget. Sed aberro, non Saulin UABarbarus aliquis Imperator. sed .Saulus , qui Ec- detEeetissiclesiam novam olim Religionis Christianae Ci Dei. vitatem inflato furore obsidebat, nonnullos ad caedem rapiebat, multorum domos infestabat, plurimos in angustias & Ierum extrema cominpellebat. Neque tamen tot hisae tantis tamque immanibus in Christianos maehinationibus sutor eius latiebatur ; plura nefarie cogitabat, ma lora crudeliter moliebatur.' Et quemadmodum exemplo

olim Sylla tum de hostibus sibi victoriam polli-l cebatur, eum parvum quoddam Apollinis simul laehrum gestabat, ita Saulus tum demum novum hune popuIum de ipsum Christi nomen in terris delaturum sese eonfidebat, cum mandati tabellas a Pontifieibus obtineret, de publica armatus auctoritate liberius in omnium caedem grassaretur. Petiit, obtinuit, data est illi capiendi, vineiendi, abducendi potestas. O eae eam hominum insaniam l O stultam audae iam, de eaecam nimium confidentia mi Dedi Saulum AUDITORES, talis erat eum Paulus nondum esset ἱ ita caeco tio furoris impetu rapiebatur, eum nondum esset a Christo .lia prostratus;ita Christianorum sanguinem dc moristem anhelabat , cum nondum esset Christianus. Obsecro vos, an non vestros animos iam quaedam commiseratio tenet, de tristiori professos ais ictu caecitatis humanae misereri facit 8 Nunquam animum meum dissimulabo; misereor sane misero rum hominum, qui ita vitiorum suorum ea ligi- cinditio purine nonnunquam excaecati, ac nescio qua confiis eatorum Odentia e tis animis quasi caelum expugnaturi sevcrborum,

Deo bellum indicunt. Nulla eos divinae iustitiae

612쪽

s2 6 Gratio. IX.

memoria a sceleribus deterret; nullus originis Primae pudor ad mentis puritatem accendit, nulla tot acceptorum tota vita beneficiorum recordatio a flagitiis revocat, nee caelorum nec astro rum . nec universae huius Naturae aspectus in susceptis nefariorum tonsiliorum executionibus vel minimum remoratur. Quasi torrentes praecipiti impetu in peccata devolvuntur ; quali Gygantes non montes montibus, sed scelera montibus ipsis immaniora sceleribus accumulant

Quod avaritia somniat, quod ambitio proponit. quod luxuria probat, illud obtinendum, etsi leges ac iura reclament; illud perpetrandum , etsi ipse

rerum omnium Praeses ac Μonarcha resistat ; illud gustandum , et si certissima inter gustandum mors occurrat Adeo benignissimi Conditoris patientiam lacessere iracundiam provocare , legum tabulas conculcare, divinum amorem aspernari . Transitio ad in omne nefas ruere mortalium est ludus. Q vj dolie=am par ludum dico Z impudentia est, insania est. Quan- rem eons'. quam dum orationem hic nostram remorari sumatianu. mus abiit Saulus noster,& Damascum versus fui gentibus accinctus armis, dum illum non paucheiusdem furoris equites comitantur, iter est ingressus. Seq uamur nos cogitationibus e Xpeditis, iam. iam illum assequemur. Hic, hic illa excelsia de Li. bano Cedrus levi vento prosternetur: hic altus ille Colossus. sed non sine ingenti tumultu cadet, hie furibundus ille leo minas , ac terribiles suos spiritus deponet; hic Saulus in Paulum coincredibilem Divinae Maiestatis benignitatem l) trans - - DImabitur. Modum ipsum explieabo. ζμ cq petitissimi , expertissimique Μ edici, non prius' morς -rnedicamentis aegro abiectoque corpori appli' candis cogitant quam mQrbi causas . signa , effectus, vim deniq; totam intellexerunt; ut tum pruindenter ae pro morbi am ctaeque valetudinis conditione de remedio oportuno, dc ad sanitatem α

613쪽

De Convers. D. Pauli. svr

moto restituendum 1 aeeommodatissimo prospi Ciant. Non ignorabat magnus ille de coelo me' dicus, humani generis Servator. quam afflicta es set, &ab interitu vix distaret Sauli nostri valetu

do non illa eorporis quidem, sed mentis. Multa Saulia in in eo signa morbum M aegritudinem manifesta-

han t; praeceps ille furor caecitatem ; ardens pro Iu daismo feruor, ignorantiam, utrumque tam inconsultum propositum. tam obstinata pertinaxq; voluntas, tam severus in novum illum populum

animus, tantus ac tam vehemens contra eos ap

paratus, qui animis invicti in vinculis ridebant, in supplicii triumphabant, in morte ipsa renascebantur. Quid egit igitur 3 Inusitatam in eum lucem immisit. En adversus coecitatem remedium.

Hac voce, ego sum Deus, quem tu persequeris, seae sua tu illi divinitatem manifestavit. En ad ver R.m. msus ignorantiam remedium. Potens sane & efficax urrumque : ut sua ex equo Saulum in terram prostraverunt, & eorporis caecitatem induxerunt, moN vero eum illum totam pervasissent, mentis omnes tenebras expulerunt, desideria omnia per-r purgaverunt. voluntatem immutaverunt. NequvUtantum eX manibus arma, sed ex ore minae, ex o- contrapos .eulis flammae, ex vultu toto horror, ex animo Odium 8c ita ceciderunt. Vno divinae lucis radio ex persecutore, factus est propugnator; uno ex equo Iapsu ex hoste factus est amicus; una coelesti voce ex lupo rapacissimo mitissimus factus est agnus. Generosissime Paule, ubi tunc erat , A ham feruens ille spiritus tuus Z quid agebant tam impatientes manus Z quis erat sensus armorum tuorum Z jacebat spiritus ille tuus; manus armis valedicebant, arma tua militiam aliam postulabant. Quanquam cum illa luce ciἷς umfusus Procopo ei nihil videres. quid ramen videbas Illum,in- iquiti quem periequstari. gonditorem ac redem' ptorem meum agnoscens videbam, di me rebelle

614쪽

Alia apo

strophe.

ratione.

con verso

injustumque perseeutore in intelligebam. ιCum prostratus in terram iaceres, ubi jacervi te putabasy In ipso, inquit, miseri eo ratae sinu iacere me putabam, & infinitam erga me peccatorem divinae majestatis benignitatem sentiebam. Cum vox illa c testis tuas aures & animum penetra rei quid audire te tandem existimabas Iesum,4nquit, ita loquentem audiebam. Saule, ego sum qui in charitate perpetua dilexi te, de ideo attraxi te miserans tui. Ego te creavi, dc redemi, tu meus es, & ego sum tuus; non amplius te peccatorum funes ei reum plectentur ego te in funicu Iis eharitatis traham, nee unquam dimittam. At .vero cum Devin agnosceres, cum tantam ejus

misericordiam experireris, eum illam divini .amoris vocem audires, quid dicebas 3 quid agebas Zinnimum, inquit, illi meum esse ebam, dicum ejus divinae voluntati eonseerare totum me Vellem, hoc unum, Domine quid me vis facere , respondebam. En admirabilem illam Sauli no stri transformationem l Quam profecto cum ac- curatius apud me considero, audςo dicere, nemi--Mem unquam tanta miserieordia digniorem Saulo exulisse I, Deum in nullum alium tanto eum ictuctu, quam in Saulem benignitatis tantae gratiam conferre potuisse. O si nos ita, eum divinam

aram provocavimus, transformaremur peccatores I Quotusquisque est, qui ubi lux et divinae voluntatis est eXorta divinae, voluntati non amplius resistat Z Non amplius restitit Saulus. Quis est, qui eum Dei vocem .vel conscientia insusuriarant , vel alio quopiam intonantera intelligit, confestim a vita pravitatis re eedat ὶ Recessit Saulus. Quis est, qui cum adversae fortunae ictuma liquem persentiscit, paratum animum divinae voluntarii subiiciat subiecit Saulus. Manifestabat illi se Deus, agnoscebat, alio, quo non existi 2nabat. Vocabatur ι paratus erat, deponenda erant,

615쪽

De Convers. D. Pauli.

quae prius; induerat, arma deponebat ; non amplius saulus esse debebat; Saulus esse . nolebat. Taulum ergo ac non amplius Saulus illum i , So- .dales, consideremus. Surgat & hic consistat. Per vulgata mortalium. Omnium opinio est, nihil unquam in hoc rerum ambitu tantae excellentiae dignitatisque fuisse, quo non majus aliquid oc excellentius posterior aetas viderit, aut certe, non .minus. Ego vero ita existimo Divorum omni-ium pace dicam) divini hujus Hero is, posteaquam e Saulo in Paulum est transformatus, tantam in iis ρ' Versi omni laude dignitatem exititisse , ut ne esum ' sumam ejus sapientiam quisquam postea sit

ἰtus, nec virtutem sanctjtatemque superarit.'Mens ejus sapientiae delubrum erat, os divinae Iegis O. aculum , Animus excelsum quoddam virtutis Theatrum. Obsecro, cujus hominis sapientia tanta unquam esse potuit, quanta Pauli , qui non eam e terra hausit, sed e coelo; non ab hominibus accepit, sed a Deo; non instructus ad illam fuit, sed ea protinus imbutus Fuit illi coelum Schola, Sehoia quo cum esset aliquando raptus Divinae Maiesta Pauli. .etis factus est discipulus, illaque revelante eos in divina sapientia progressus fecit, ut accepta immortali laurea Gentium, Docto rode Evangelii

Magister renunciaretur. Hic illa, quae nemo unquam audiverat, audivit, quae nemo Viderat, vidit, quae nullius cor cogitando conceperat, concepit 3 quae hominem nefas est loqui, didicit de

intellexit. Ita qui antea no vae potestatis tabulas Gnirapsa principibus Sacerdotum acceperat , ut Christia .fio. norum Gentem profligaret tunc a Deo sapientiae divinae tabulas accepit, ut universi terrarum Orbis nationes ad Christum attraheret. Erraverunt equidem illi, qui Paulum promissilan illum' veritatis a Christo Spiritum erediderunt, sed e - rat tamen spiritus quidam veritatis Paulus, qui cum in animo Gentilium illabebatur falsitatis

616쪽

P. Paulus iustitia a quila.

militatis ast tum effulgebat, cum bancto Iumom

617쪽

De Convers. S. Pauli. Π, z

ritum se minimum, & Apostolatu indignum imo blasphemum , persecutorem ac contumeliosum hominem appellaret : Quam insolita luce temperantiae stella micabat,cuin esuriret, sitim, ac nullum.Baronio teste, vinum gustaret 3 Quam sere: nus candidasque Castitatis Planeta splendicabat, cum virgineam In caelibatu vitam duceret, &ad hunc puritatis amorem caeteros fere mortaliumi ici fiammaret ξ Enimvero quemadmodum . Tum in caelo numerum inire velle stultae est , &vanae curiositatis,ita Pauli virtutes numer , cui riosae nimium & superfluae pietatis. Citius e- . quidem,sed Sr verius etiam hoc dicam, ni bil aliudi in terris Paulum, quam virtutem anime inrti exti- M 3icisse. Immo nescio an dicere auderem, dicam tamen) nihil aliud pene paulum inter hominea, quam Christum fuisse, atque ideirco tanto illum

amotis affectu pervculsum aliquando exclamavis- - .vivo ego iam non ego, vivit vero in me Christus. Illius ut domesticus esset,loto in caelis animo convertabatur; illius ut servus esset, hominibus placere amplius nolebat; il Iu ut perfectissime imitaretur , gloriari nisi in eius cruce nole- 'bat,&eius stigmata suo in corpore portabat.abit -- Io ut nunquam per insipientiam recederet , corpus suum castigabat, & in servitutem redigebat; Taceo labores eius,nemo plures unquam exanth - η , lavit; si leo verbera de cruciatus, nemo saepius vim 'eorum est passus; nihil dico de carceribus , nemo constantius ac tam saepe sustinuit , non convmemoro pericula, nemo tam audaci , tam excelso, tam interrito unquam animo audivit,pertulit, contempsit. Illud dico, tanta fecit confecitque 2 Taulus, quanta non dicam moliri. sed ne cogi- - - . tare quisquam unquam auderet. Ο Sodaleslsanctorum aemulatorest An non animos vestro,0q-ψ

iam illud Augustini votum pertentatὶ Utinam in Ore tantum, sed & in opere 2 videre Pau-

618쪽

extestimoniuque in Christi promptuarium esse Cyrillus ait, ex quo dotes dc opes Christi de pie mere possimus. Videretis eunticuiusta miliaritate etiam cum inter vivos esset, Christus ipse detestabatur. ; cuius sudaria vim Doemonibus inserebrat, umbra mortuos excitabat, di laesae manus viperas e X.atieban t. ae e cervice recisa manus Barbati carnificis antinum ad Christum Sc mari rium adduxit. Quanquam lain mihi id evenire animadverto ,

quod quibusdam hominibus qui cum Solem admirentur N. propemodum adorent, manum tan- . tum admiranies ad os suum dc oculos attollunt.

p tN, Tua est illa salictissime Paule, dignitatis excellen- Utia, quae nostros de te sermones in admirationem Saonvertit, id dum mentem admiratio subit ori si fientium indicit. De re dissicilius est pro dignitate loqui , quam , immotis Solem oculis intueri. anelain. Nihil amplius ergo dicamus ,& ori manum ad moveamus. Laudare paulum nemo hominume via Angelorum quisquam potest, possunt Angeli, debent homines admirari & i- initari. DIXI.

619쪽

ORATIO XII.

IN LAUDEM

Udaeorum ille serme omnium eruditissimus, Evir si tam a idemque eloquentissimus Philo in eo) Com- Philonu D mentario, quem de Noemi plantatione diser-bula dedurissime, ut eae tera, conscripsit fibulam narrat non ctum. minus suavitate iucundam . quam sapientiae fructu praeclaram : Deus, inquit, rerum omnium opifex, cum admirabilem mundi structuram tanta tamque varia partium non modo congerie , sed& compositione consurgentem , divinae mentis solertia machinatus, oeulis subiecisset, fertur ab iis , quibus in hoc opere administris usus fuerat. quaesivisse quidnam de tota universi natura vi deretur; tum unum admodum libere, quod sentiret, respondisse vocem aliqua ni grandem, aeuin tam. elatam, desiderari , quae omnes mundi per- Vaga a regiones sine ulla intermissione Dei laudes ac sapientiam praedicaret. Quae profecto si res esset, non hodie in laude Divae Annae fortissi-- lmae mulieris, cuius pretium procul & de ultimis terrae finibus, laboraremus. Iam enim voX illa, quae in ortum occasumque distuna , quae meridie iae septemtrionis remotissimas oras implens divinae maiestatis aeternum encomtum populis ad , mirantibus intonaret, simul etiam Beati Isimam Annam in qua summa Dei sapientia , admirabi- η' lis munificentia , singularis providentia cernitur, hominibus omnibus , locis omnibus ac omnibus temporibus praedicaret. Est certe sanctissima Anna Dei opus naturae dignitate praestans conditionis excellentia magnificum , virtutis & gratiae perfectione absolutum , ut si Deum excipia-

620쪽

Propositio.

oratio quo nihil augustius, Virginemque Deipasam, qua nihil sanctius, haereant humani sensus nec habent, quod supra Annam eXtollat. Eloquentia. Consiuge igitur altius diserta pietas Annam laudatura, quae naturae dignitate conditionisque maiestate assurrexit supra id omne, quod Deus aut Maria non est. Vincitur equidem a filia mater, a postrophe nepQ re avia, vincit tamen omnes tantae filiae ma-vid D. . Un- ter, tanti nepotis avia. Quapropter salve Heroina augustissima, Diva magi ina, quam vulgariore laudare pene piaculum est , sed in te, quod in Deorum simulaehris facere homines e vulgo solent, imitabor, qui eum eorum capita redimere floribus propter altitudinem non possunt , δε- etuunt ad pedes coronam. Tu vero eum tuarum virtutum maiestate omne fastigium humanum

excesseris . patere tibi corollas istas & flosculos ad pedes fundi , vel potius nos iube impresse otidigito silere di te tan ram admirari, modo tamen tuae huius domus ac Collegii gratum animum brevis unius laudationis monumento, quod ego offero, accipies. Vos Ornatissimi de Humanissimi AUDITORES'. excitare piam tu vobis admi Eme lim rationem, & quod admirabimini animo colit tia esstatio, as ectu desiderate Cum permultas futura: Μatris suae idaeas ac figuras Deus prisci aevi hominibus adumbrare ostendereque voluerit , tum nonnullas etiam aviae suae Annae sanctissimae , in terra, in calo, in rebus aliis ita admirandas ostendit, ut eam non hominem in terris & taminam ,.sed Numen quoddam de veluti Deam cAtitisse propemodum credamus. A terra ipsa incipiamus, de haec eius idaeam sanctitate plenissimam intueamur. Olim Moyses eum letlitonis soceri sui gregem pascens in montem Horeb secessis.set, obstupescendum sane prodigium eius oculis est obiectum o ignis enim rubi fruticem depascere videbatur, maxima ac flagrantissima uri

SEARCH

MENU NAVIGATION