장음표시 사용
31쪽
humili loco privcepus adhortantur. Hii humanum genus non modo legibus ac praeceptis in stituunt, uerum eriam tanquam ex altissima uitae specula. propriis ad bene beatet uiuendum exemplis incendunt . Nam ut uitia ita uirtutes, in Principibus maxime elucent, adeo ut propter altissimum in quo sunt constituti d1gnitatis gradum,minima quaeque ac tenuissima uir tus , maxima in illis , S clarissima uideatur. Huc accedit quod pauci admodum hoc rem- pol e Principes reperiuntur, qui uirtutes & bonas artes, aut ipsi habeant,aut in alijs probent,
Quod si qui sunt, illi profecto summis laudiabus efferendi, dc prope numinum loco in te ris colendi sunt. Si cuius autem Principis hoc tempore uirtus honore aut laude aliqua dignae est: tua profecto incredibilis ac diuina uirtus
MATHIA praestantissimeaua, inquam uirtus re sapientia omni non modo laude, uerumenam ueneratione atque admiratione dignissi ma iudicanda est.Nam ut genus et maioreS tuost Romanam illam nobilitatem atque antiquita rem referenteS omittam, quorum splendorem tu non modo conseruasti: sed amplissime.quo que auxisti, ut tacea quanto labore, quanta ui tute regnum tibi amplissimum comparaueris: quibus uirtutibus, quo ingenio, qua modestia, qua mansuetudine partum non retinueris modo , sed longe etiam lateq ue propagauetis. Ta
32쪽
hiis innumeris diuinis p uirtutibus, toto terra rum orbe nomen tibi amplissimum & immo talem gloriam comparasti. Til enim unus Rogum ac Principum omnium, militaris disciplinae scientiam tantam habes, ut non modo nostris, sed ueteribus quoque Ducibus atque -- peratoribus possis, non dico conferri, sed magna etiam ex parte praeferri. Tu tantam in ea re auctoritatem tuis maximis rebus gestis es consecutus , ut non modo praesentiam tuam, sed tuum quoque & tuae gentis nomen , etiam apud remotissimas ac bellicosissimas nationes, terribile ac sormidolosum reddideris . Eas res
gessisti, quarum fama totum terrarum orbem compleuerit. Ea uero mansuetudine a que humanitate praeditus es, ut tibi non minus beniuolentiae , apud Omnes nationes mansue- . tudo , quam terroris tui nominis auctoritais comparauerit, ita ur quantum te omnes motuunt ob virtutem , tantum ob humanitatem amare compellantur. Quid de liberalitate aut magnificentia dicam tua,cuius tam multa, tam
que insignia exempla passim uideo, ut mihi tu non unus Rex beneficus ac liberalis esse, sed omnium Regum, ac Principum liberalitate, dchenificentia uti uideare Ita ut quum tui regni
opes mecum reputo, uix te satis copiarum ad id tuendum habere arbitrer. Quum tuam conistra. in omneβ homines munificentiam uideo,
33쪽
te unum omnium Regum, ac nationum opegre copias sortitum esse existimem. Optimarum
ueris artium studia ,liberalest disciplinas tanto
studio atque amore complecteris, ut ad te unum omnes ex uniuerso rerrarum Orbe tanquam ad
assum quoddam conuolasse, Sc commigrasse uideantur, Quum enim tu in illis excellere pulchrum 8c amplitudine Regia dignum existi
maueris, praestantes etiam in illis uiros maximis ornamentis afficere,& ingentibus ad te praemiis allicere atque aduocare non dubitasti. Quibus rebus effectum est ut, re quae uigebant in aliqua orbis parte disciplinae, tua munificentia maiorem inmodum extollerentur,& si quae adhuc neglectae atque incognitae latitabant, tua opera in lucem redirent. Accessit ad has Iaudes tuas a E A T R i x uxor optima & doctis ma , tuisque moribus omni ex parte simillima. Quae quidem cum Rege Optimo, uirtutum
omnium amantissimo exorta sit, tum paterna educatione,tum imitatione tui,eo uirtutis, laritatis* processit,ut sui pen e sexus oblita, tuas uirtutes,acrra gestas emulari studeat. Quaquidem in re tu quoi maximam es laudem assecutus. qui eam dc tam sapienter elegeris, & tam apte tuis studiis accommendaueris, Quae quum ita
sint,conuertistis uos quidem ambo, omnium in uos Regum ac nationum oculos, Omnes me tales ad uestraruin uirtutum admirationem dc uenerationem
34쪽
venerationem concitauistis ita ut tum gloriar uni gestarii, tum hominii beniuolentia quod optimum imperandi genus est totum pene te rarum orbem compIexi sitis. Ego quidem quo antea semper ita uos dilexi, ita uestri nominis studiosus fui, ut cuperem de uobis aliquid scribere,& incredibilis uirtutes uestras,quibuscun ip pos
sem literarum monumentis commendare, tum
uero postqstam tanturum laudum fama compulsus in uestrum regnum , uestri salutandi gratia
ueni,cum multo plura de uobis et maiora quam audieram re ipsa compenssem, continere me no. Potui, quin trunc meum erga uos animum aliquo testimonio declararem. Quum autem aliquid hoc tempore ad uos scribere decreuissem, ab eo potissimum incipere uolui, quod esset de uestrum utrique acceptissimum,& a mea grauiuitate minime alienum.Ita P quum tu proximis Ius diebus praestantissime Rex, grauius so lito expedibus laborares,atque ad id etiam Tertianae iaeta esset accesso, cum N ea res aliquamdiu mea ad te aditum,& salutationem retarda iser, digna mihi uisa res est,quam & ego quantum posse oratione,&con Elatione lenirem , dc uteri u strum Mninuitus audiret. Videbam enim Roginam uxorem tuam non minus, ari haud scio an etiam magis, quam teipsum, de tua ualetudine anxiam & sollicitam esse.Scripsi itaq; his di bus librum,in quo sum utrumque uestrum non
35쪽
solum de corporis aegritudine: sed de uniueri quoque humanae uitae conditione consolatus. Quoniam autem,er disputatio iucundior et consolatio eificatuor esse solet, cum allatis umnque Academico more rationibus uersi ipsum pexu stigatur,& quasi e tenebris ipsis eruitur,ut se ino coram S tanquam ad praesentes haberi ui---deretur: Petrum Ransanum Episcuum Luc vin una,Ferdinandi Regis apud uos Oratorem, grauissimum atque eloquentissimu uirum,uobiscum introduxi hac de re disputantem: Quia nulla uidebatur aptior persona ,quae de Humanae uitae conditione, & de corporis aegritudine disputaret quamuis, qui, S in omni disciplinarii genere peritissimus haberetur re diu in omni uitae uarietate uersatus,plurima etiam experimento didicisset. Hunc autem librum utrius* uestria nomini dedicaui,nam & causa mihi utril communis uidebatur,N uos qui in uirtutibus , in a more,ua uita in animo coniuncti essetis, non Oxistimaui debere in meis scriptis esse disiunctos. Accipietis itaq; hunc librum ut primum animi testem atque indicem erga uos mei:Ita uero legetis, ut Petrum in eo non me loqui arbitremini. . Fiet enim hac opinione ur& librum fortasse ii bentius legatis & quae in eo dicuntur, utpote ab
homine doctissimo dicta,ueriora grauiora* existimetis. Ego quidem si uobis aliqua exparte sans factum esse intellexero, & me satis magnum
36쪽
mearum lucubrationum fiuctum percepisse existimabo,& alacrior ad alia conscribenda efficiar Sed uos iam Petrum ipsum Ioquentem audiatis.
37쪽
colloquimini ut Flacci uerbis utar in publica commoda peccem, si longo sermone morer tua tepora Caesar A T TH. Immo vero tuo aduentu Petre, et sermones nostros confirmas,er nos ambos ut tibi etiam pro uxorer pondeam maiorem immotu recreas. Nam qμuod ipsem diei obseruationem, quae nobis digino instituto,septimo quoque die ad quietem est tradita, tum ob hanc meam petam aegritudinem, qκα me solitog oui uexat, Otiosis*mus, ais hac si de M MPPi. BRANDO
38쪽
n E HvM 'VIT. coND. LIB. 2re nκne maxime colloquentes,in eum forte sim nem incideramlis sit humanas miseerias deplorar mus, se nobis tam msiliae ac tam magnae videbantur,ut non tabitaremus id prope affirma re , quod nonnulli etiam celebres Philosophi putauerri oditimum esse homini civi non nasci, t quam celerria me aboleri. P ET. Adeo ne tibi Rex ualitudo gravis est tua, ut ex te omnes homines iudices, πquod de te ipso entis, de uniuerso humano genere sentire non dubites Memento te et Christianum, π Regem, . Habiam es . qui ρο scpientia caeteris antecellas, oe Christianam religionem armis defendere cosiueueris.M ATTH. Absit ut ego qκὰ tuam non modo dicam, verametiam cogitem, qκod a Christiana veritate abhorrea pro qua vitam j sam profundere pulcherrimum ducerem. sed tanta est interdum uis morbi quod mihi proxime accidit ut opprimar oe uix resillam dolori . quo mihi iucundior atque nrabilior est aduentus tuus, qisi me oe labantem confirmare, oemaerentem cor solari tua oratione oes apientis psis . Nam q mpropter ea quae ipsie de tuo ingenio ac doctrina sis tenmero Aidi,tum ob ea Due ex uxore audiui, cu
39쪽
.. LIPpI BRANDOL. pio equitem,oe iampridem cupio te aliqua de re cudire dis utantem, atque his maxime de rebus, qMepsint nos non solum in praesentia delectare, sed alacres quoque in posterum adferendam aegritudinem reddere. Credo hoc etiam uxori quae meo dolore moeret non iniucundum fore. BEAT. Mihi vero coniunx hoc tam gratum erit, qram quod grangimum.Nam oe de te ut debeo anxia resollicitissem, qgem non M Mirum amo, sed ut parentem ait ram obseruo ac ueneror ,-Petrum ipsum audire summopere ageo, quem imita per tuam istam κἀ-tudinem audire non licvit,quamquam tu'eius co
piosi im ais eleganti fima scripta, quibus omni
saeculorum Regum ac nationum res gestas, memoriae mandavit,ut exillimo legisti. ρο eum in ipso legationis munere, quo episὸ te aliquot iam annis pristris mei nomine fungitur, fatis experim es, tamen eum nobis bole oblatum esse, quem audire posimus de rebus grai fimis disputantem, maiorem immodum gaudeo,ut oe nos ambos sima oratione consoletur,et opinioni qssam tu de eo ex meis potis muuerbis concepisti, cumulate restoisitat intuebit, inibi crede, sua praesentis,et meam praedicationem
40쪽
DE HVM. VIT. coNα LIB. rio expectationem tuam.Gritifimum igitur ambabus feceris Petre ut tibi etiam pro Rege promit tum Si de hoc toto Humanae conditionis genere, copiobe ut soles , ornateque disjutaueris, noes Homnem corporis ferendam aegritudinem, tra ora tione cosmaueris, sit et ego sim posthu cd meas, si quae acciderint aegritκdines tolerandas par tiorioe elim quem ex Regis valetlliine cupio dot rem, alit migna ex parte deponam, i aequiore crete animo feram . Nam tametsi pro mea in Regem
singulari beniuolentia, incredibilis obstruentia, tute id existimare fatis potes, tomen mihi offirmanti
credas viam,me non minus de eius villudine laborare, qWam ipsium desita. Regem vero fi bac molesti liberaueris, magno tibi beneficio in perpetuum de uinxeris. MATH. Est ita sane ut dicis uxor, proinde iis quid forte aliud negocii grauioris te hue adduxit Petre, quando re res sitit ima est, iras, Etrina digni finia, o nos ociosi simus, confides placet, O utris nostrum in re bonestistimo mo rem gere. PET. Mihi quidem nihil gratius aut optabilius postset accidere, quam ut uestris commodisi eruirem, vobiss aliqua in re gratificarar, qκibus