장음표시 사용
281쪽
par aeterum non ita initimur S. Datij Chronico, ut ipso non subsi-st stente excludantur Ambrosius, & Augustinus ab eius hymni
compositione; ut enim cum Puri cello adnotauimus num. 66 I.
vana esset talis illatio, Quare dato, & non concesso, quod S. Datij Chr nicon chimeri cum sit; & quod illud, quod Datij dicitur, non illius Sancti Episcospi, sed alterius Datij fuerit: quin etiam, quod nullum aliud Datij Chronicon extiterit, quam quod modo Datij Chronici titulum portat, seu Historia Landulphi senioris eo supposito Chronica Arebiepiscopi
nuncupata titulo a cum tamen tam in Chronico, quod alterius Datij dicitur, quam in hae Landulphi historia eodem teste Puri cello d. cap. 39. num. LI. legantur, qum de hymni Te Deum laudamus auctoribus Ambrosio, oc Augustino ex S. Datio dedimus nam. s. hoc satis est , ut quam rationab liter possint illi pro auctoribus haberi, cum supponendum sit, id ex antiquis monumentis ab eo altero Datio, & Landulpho acceptum, prout idem Nabillonius ibid. cap. 3. per haec verba : Interim noto Chronicum istud, etsi recentioris sit Auctoras tau i ost S. Datium non tamen continubreiciendae se, quacumque in eo leguntur, maximὸ singularia facta ut hoc de hymni Te Deum Liind. origine) qua nonnisi ex antiquiorιbus monumentis accipere potuit illequircumque est aucior . Quod repetit & cap. 6.
M Est insuper adeo communis, Sinueterata haec opinio, ut ipsa QMficiat etiam praeciso Datij Chronico, Et quoad antiquitatem liquet ex iam dictis nurn. ψyo. 9 I. quibus addi potest auctoritas tum Landulphi senioris, qui de iC8o. scribisat, quandoquidem & ipse lib. I. Historiar. idem reseri, ut modo diximus; tum Iacobi de voragine, qui in Iezend. Sanctor. cap. II p. ubi de S. Augustino lcribit: In aliquibus autem libris antiquis ti-rulus talis praeponitur hymno scilicet T. D. L. Canticum ab Ambrosio, e
Augustino compilatum ; Cum namque do I 29o. obierit, longe antiquiorem eam sententiam fuiste quisque comprehendet; tum etiam aliorum antiquorum Scrjptorum, de quibus mox. Quo vero ad communem sensum patet, cum non solum supra laudati numq37. Scriptores ex S. Datij Chronico eum hymnum illis attribuant: sed absoluth etiam eo Chronico non attento SS. Ambrosium,&Augustinum auctores cognoscant,& fateantur
282쪽
dem habet, quae num. 1 f. posita sunt. Beroldus scriptor Mediolanensis
qui per Puri cellum d. 'Di krt. Urran. p.9T. num. I. floruit circiter ann.1 1Σῖ. in cuius Codicis in B. bliotheca Capituli Metropolit. Mediol.asseruati principio legitur , εἰ extenditur Hymnus Sanctorum Confessoram Ambrosis ,σ Augussini de yide Christiana Te Deum laudamus . Auctor libri antiqui i scripti Liber T lorosus. I. super Arcuiepiscopum, ac Clerum Laicos M diolanensium, de quo supr. num. 8 l. apud quein leguntur eadem,quae n. sy Gua Iuaneus Elamina in Manipul. Florum cap. 4o. in Bibliotheca Ambrasi na. Auctor Chronici Flos Florum fol. 8 I. pag. 2. in ead. Bibliotheca . Auctor Catalogi Episcopor. Mediol. de quo iam supra num. 48o. verb. Sbrosius , ibit Augustinum Manichaeum conuertit, o baptitauit. Tunc Am Mosius Te Drum laudamus inquit, O Augustinus Te Dominum confitemur resepondit , ct site alternatim concinentes composuerunt. Auctor etiam Catalogi alterius Archiepiscoporum Mediol. in eadem Bibliotheca Ambrosiana , quem de I 38. ex vetustiissimo Chronico transcribi fecit Michael Pietaol- passus, seli Auctor eius vetustissimi Chronici verb. Ambrosius sic: Ambrosius Te Deum latidamus incapit , Augustinus Te Sominum consitemur respondit; ociuxta Puricellum d. cap.39. num. 18. Auctores omnes similium Catalogorum M A. antiquor. quos ipse videre potuit in eadem Bibliotheca , idem .sentientes. Franciscus item Pi ZZol passus, qui de I 33. ad I l. suit Mediolanensis Archiepiscopus, in Secret. de Rrformat. Ambrosiani Micii M.f. in Archiuio Monasteri j S. Ambrosij Mediolant, haec habet: In primis namque videmus in principio Psalteri: Ambrosiani describi per singulas Ecclesias, o contineri illud gloriosum laudabile , σ deuotissimrem Canticum, seu Symbo lum, quod incipit Te Deum laudamus. Opus quidem illius Sanctissimi Patris ηο-
stri Imbrosii prsexcellentismi ,σ eloquentigimi noctoris Ecclesia, ac gloriosi,
ac excellentissimi etiam Ecclesiae Dorioris Augustini in illo facrarissimi sui Bap. rimatis actu compositum , σ alternis vicibus per illos Sanctos Patres decantatum. De his quidem omnibus dici potest, quod cum Ioau. Mabillon paulo ante dictum est, seu certam fidem iacere de praefati hymni auctoribus Ambrosio, id Augustino, cum non ip ex vetustioribus monumentis id acci
- Quibus addendus Cardinalis Bona iii memoria MS. correctionum,
quas Psalterio Romano antiquo, quo nunc sola Basilica Vaticana utitur, adhibendas adnotarat, cum adhuc esset Monachus, oc quam per praelati D. Clampini manus ab egregio, de ob tuam eruditionem celebri viro Abb Pallaggio obtinui, ubi sic. corrigendι. Pag. LI. Quamuis bymnus Te Dein Iaudamus in Psalterio M. S. Basilica Vaticana nomen praeferat S. Sisebuti, nones tamen recedendum ab antiqua traditione, qua SS. Ambrosio, er Augustino ipsum tribuit , cum sit communiter recepta; neque satis constat, quis fuerit ille β. Sisebutus. Wri strιbuitur S. Necetio, a quib Idam S. Abundio, ut ober
283쪽
in meo tractatu de Diuina Psalmodia cap. 16. g. I a. num .3. Delandum igitur ηο-men S. Sisebuti, O substituendum Sanctorum Ambrosii , O Augustini. Ex impressis vero Honorius Piesbyret Augustodunensis in Specia. Eccles. siue Sermon. de S. Augustino . Radu phus Tungrens. de canon. obseruant. propos. I 3. Iacobus de Voragi n. loc. cit. Iodocus Clicthouaeus in Elucidator Ecc. 6. pari. z. in Gulielimis Durandus lib. s. Diuia. Ossic.
f. i. Donatus Boisius in Chronte. Mediol. Philippus Bergomens. in Supplem. supplem. ad ann. Christ. 363. Bernardinus Corius Hist. Mediol. ad ann. 387. M. Antonius S aia ilicus Ennead. . lib.9. Bernardus Zane Episcopus Spala
ten. Orat. babit. in Concit. Lateranen. V. siti. se I. I. Panaetius in not. ad S.Cyprian lib. de Mortalit. n. Paulus Morigia de 'bilit. Mediol. lib. I. cap. it. o Histor. Mediol. lib. 2. cap. s. Philippus Ferrarius catalog. Sanctor. 28. Augusti. Antonius Demochares aduers. Misso liturgi c. lib. q. cap. I 2. pag. 39 liti. Κ. Gregorius Ualentianus in Apparat ad Hymnod. SS.PP. nuod Canti cum . Auctor Prolog. ad Regul. S. P. August. post Turrecremat. Smaragd. in Regul. S. Benedic. impress Colon. Agrip. I 23. Cornelius a Lapid. in po-cab . cap. 7. vers. ΙΣ. pag. m. III. col. I. liti. A. Corolus a Basilica Petri Epii copus Novariensis in scriptis ab eo editis 2 uariae de I 6 II. pag. 178. Candidus Brognotus in Alexiacontom.2.disp. . num. Iom. Vincentius Tan. credus de Religion. tract. 3. lib.q. disp. i. num. p. Augustinus Cermellus de PVLS.Augustini cap. 3. Hieronymus Carellus Doctrιn. Sacr.Rit. Dialog. 3 I. Ioannes Baptista V illa in Tract. sept. Eccles Mediol. in S. Ambro . pag. sq. Carolus a Turre in lib. Ritrati. dι Milan. verb. Eccles. S. Augustinι pag. I 83. An cletus Siccus IIymnod. Eccles. lib.2. cap.s Antonius Maria Campi Histor. Eccles Placentia tom. I. lib. . . ann. 388. Theophilus Raynaud tom. 6. in Sacr. Achatis .cap.9.pag. I6 l. I.Perdinandus V ghellus Ital. Sacr. rom. q. col.32. D. Ios. Hieronym. Semenatus in eleganti Paraphras. Mutic. d.Hγmni, Petrus Paulus Bosta in d. Martyrolog. Mediol. Eccles ad diem s. Maij. Et ne plures adducam ferE omnes ita sentient non solum ex inueterata traditione Mediolanenses , ut testatur Puricellus in Monument. Basilic. Ambrosian. nu. 3 . sed exteri quoque,testibus Clicthouaeo in Elucidator. Eccles. lib.2. Canti c. I.
Ca rello loc. cit. ibi ἐμ Vndὸ fer ab omnibus inscribitur canticum Sanctorum Au sustini , Ambrosiri, & signanter ipsa S. Mater Ecclesia Te Seum laudamus sic Bellariuinus de Scriptor. Eccles. vel b. Ambrosius innot. ad tom. .) in Diuinis viciis Ambrosi' , Augustini canticum vocat , Ieia Romana, Ambrosiana,&Benedictina, cum in earum Breuiarijs utrique Sancto adscribatur. Te Deum laudamus sic Benedictus Haestenus iisquis Mona'. lib. 7. tract.6. Difq. 8. num. λ Ambrosio, o Augustino hic bymnus adscribitur in Breuiario Romano , Ambroseiano , O Monactuo abis, ut pote Pι indica torum, Hu
284쪽
in eorum Processionali Romano impres'. Venetiis deis I 3. instante F.Liberi6Padet bornense eluia. Ordin. Minor. Quocirca ut cum Puricello d. nu. I 8. loquar non immerit) haec sententia credi potest Ecclesiasticae item traditionis testimonio comprobata ; adeoque nullatenus reiicienda, ut bene Lorinus in Psalm.27. num.9. sic: Adeo recepta traditioni propterea contradici non dobet ;quem sequuntur Haestenus loc. cit. Cardin. Bonacit. cap. l6. .l2.6c Domi innicus Magrius in P qt. Vocabul. Eccles verb. Te meum σc. Quod celte si perpendissent aliqui , non tam faciliter ex solo licet obtenuissimas rationes
suspecto S. Dati; Chronico , Ss. Ambrosium , dc Augustiuum praefati hymni auctores denegassent.
os X dictis tandem apparet, quam gratis loc. supr. num. I 3. hae escripserit Tenta elius: Caeterum eamdem consuetudinem hosternam de cantu alternato loquitur ) Ieruat hymnus noster Te Deum laudamus, quando multis in locis per duos choros decantari solet.' Vndὸ forsan occasionem arripuerunt nonnulli Ambrosio, Augustitio eum asscribendi, cum Mabillonius pag. probatum dederit, Augustinum alternatim canendi morem in Africanam etiam Ecclesiam introduxisse . Et iterum num. I . ubi nimis libere tabulam appellat hanc opinionem. Sed quoniam interest fabul rum etiam originem nosse , operam dabimus , ut eam coniecturis asequamur . constabat inter omnes, iambrosium Graecos imitatum in cantu ant bonario, cr mnis Ecclesia Ricis: quarὸ nonnulli deprehendentes hymni nostri Te D um laudamus cum Gratis conformitatem , nec auctorem certe scientes, Ambrosio conuenientissimὸ adscribi posse censuerunta, accedente tu primis modo canendι, ad quem in Ecclesia malatis vicibus, O versibus,hoc ymbolum alternatim decantare consueaerunt, ut TratorIus commonuit. Fortassὸ etiam confirmati Iunifabula artifices, quando apud Augustinum bonorificam bymnorum Ambrosianorum meniatioηem repererunt, nostrumque te Deum &e. neutro indignum ellassatuerunt.
499 Apparet, inquam, ex huculque dictis non ex his leuiusculis, quae meditatur I en inelius M. Ambrosio , & Augustino inscriptu in Te Deum ι damus. Sed quem Auctorem ipse adducit Quale huius inuentioliis inia ditium i Quinam praetati artifices e A quo ea, quae scribit, illi reuelata Nunquid solus hymnus Te Deum c. distinistis choris canitur, vel num omnia , quae sic cantantur, S. Ambrosio dantur , ut ideo ipsi alternaticantus in Occidentali Ecclesia auctori, debuisset ille hymnus attribui
285쪽
re seq. Disquisit. s. Ambrosus induxerit, illi dicit adscriptum Te Drum Iam
damas, qui alternate canitur, cur non potius adscriptus alicui ex Orienta lis Ecclesiae Patribus, apud quos primo cantus reciprocatio inualuerat, attenta praesertim eiusdem cum d. Ecclesiae hymnis, quam ipse iactat, conformitate 8 Cur Mediolani Ambrosio,& non Constantinopoli Chrys nomo, qui vi n. 2 .s 2 .modo, quo& Ambrosius,hymnos cani instituit Populo Insipienter nimis ex hoc antecedenti : Ambrosius cantum alternatum in Mediolanensem Ecclesiam induxit indὸ Augustinus in Africam tram. deducta fuisset haec consequentia . Ergo hymnus Te Deum laudamus, tui alternatim canitur filii ab illis compositus . Sicut ex hoc consimili: o m- rosius Graecos imitatus hymnos cani instituit, O Augustinus eos laudauit , haec alia. Ergo ab illis compositus Te Teum oee. qui cum Graecorum hymnis habet conformitatem, quam tamen non habet, ut vidimus . Unde tot sapientibus, qui Anibrosium,&Augustinum eius hymni Auctores scripserunt, ut nimis inossiciosa attendenda non est haec Tentaeli; ex remotissimis , disparatis, & inuerisimilibus coniecitaris, ne dicam fabulosa, arbitraria excogutatis . oo Unum tamen eius, quod ibid. num. I 2. proponit, superest sub hac forma argumentum . Quis sibi persuadeat, Augustinum in libris confessionum , er Ambrosis hymnos, o eorum vim ad animos commouendos, ct omnia praecipuEnotatu digila in baptismosvogesta commemorantem, id praetermissurum fuisse, quod a feciὴiorum temporum Scriptoribus pro miraculo babetur , ct baρι ismati suo 'landorem, oe Ambrosianoram canticorum sicacia plurimum pondreis addidiὸctZ suis hanc, siuὸ incuriam, siue negligentiam Augustino tribueret, quod peculiare Diuina asstcntia, ac bonitatis erga se argumentum tam facile mim
ria labi passus fuit, nec cateris in confisone tua addidit ; cuiusmodi plurima inroto Uio opere praecesset, debitisque laudibus prosequitur Z Qui factum est, mTossidius in vita Augustini miraculosam hymni originem pariter conticuerit e 3oi Sed faciIis eli responsio. Ex negativo argumento nihil euinci . Vim aliquam haberet trans eat si omnia vel sui baptisini,vel tuae vitae aut Augustinus ipse in suis Confessionibus descripsisset, aut in eius vita Polli dius, qui tamen nec omnia scire potuit,cum eius baptismo non interfuerit. Sed oli quot omissat Negari nequit, in aliqua Ecclesia, aut in Ponte baptismi publico baptizatum Augustinum ex quorum ignorantia non leuis apud Mediolanenses controuersa γ& quidem a S. Ambrosio, & aliquo statuto tempore, & aliquo assis lente Patrino, & veste etiam saltem candiada, ut multis placet, indutum, coram matre Monica, copioso aditante populo, di tota Vrbe exultante; ae etiam in Fide confirmatum; & alia multa, vῖ de Fidei professione, de paenitentia illi iniuncta, de pedum ablutione iuxta morem Ecclesiae Mediolanens. de quo Vicecomes de Litib. Bapti'. lib.3 cap. 12. Andreas baussay in Panopi. clericae. lib.L. cap. I. S. F. Iacobus
286쪽
lib. r. cap. II. & de alijs in baptismo usitatis, & de quibus str/ctim Ioannes Cabassutius in 'tit. concit. facia. II. dissert. q. de quibus omnibus, nec verbum in Augustino, qui paucis syllabis confes lib. 9. cap. 7. totam baptismi seriem complectitur dicens: Et baptietati sumus, oe fugit a nobis sollicitudo vitae praeteritae. Si per haec verba intelligit Tent Eelius omnia praecipuὸ nota. tudun.i in baptismo sua gesta ab Augu stino commemorata; iam de de hymno Te mentionem in eisdem verbis factam praetendere potero. Recordetur Tentae lius Augustinum ibid. cap. 8. dixisse: Multa praetereo, quia multum festinos de agnoscet, non omnia ab Augustino deseripta cve ipse non bene supponit quae de suo adnotari poterant baptismo; adeoque nec inde ars uendum, non tunc temporis compositum Te Deum lau
scet Transeat tandem huiusmodi hymnum i sequiorum temporum Scriptoribus plurimi lactum; numquid propterea tunc commemorandus Negatur; cum tunc tantummodo eo fine recitatus fuerit , ut Deo grates persoluerentur, nullo habito ad futura respectu; licet ex post sequentibus illum amplexa fuerit Ecclesia,& illi veneratio conciliata . Et huius hymni commemoratio parum aut splendoris Ambrosii canticis addidissset, aut ad extollendam in Augustinum Dei gratiam iuuasset eum iam ex alijs hymnis aequE in Ecclesa receptis , satis aestimata fuerint, in dies aestimen me Ambros j cantica, & sufficienter ab Augustino ipso,prout num. 9, videra est, laudata ; & ex ipsa Augustini εἰ miris modis operata conuersione, ab eodem in suis Confessionibu descripta, pro Dei misericordiae admiratione concilianda materia suppetat non parua, absque eo quod ad huiusmodi effectum hymni in baptismo decantati fuexit commemoratio neccssaria ,
seu per Augustinum ipsum facienda, Ab alijs abstineo, quia haec satis videntur pro hoc argumento; sicut de praedicta omnia pro veritate, dc in sanctum Patrem deuotione de his
xymno sussicere. Et ideo TE DEUM LAUDAMUS. DIL
287쪽
De cantu a D. Ambrosio in Mediolanensem Ecclesiam inducto.
' quisitioni huic etiam aperit eruditissimus Ludoviscus Thoma sinus in suo nunc Mam satis laudato , De Vet. & Nou. Ecclesiice Discipima opere.
Cum namque, vi I ego antiquam Mediolanensis Ecclesiae Psalmodiam ad instar Alexandrinae dia putauseram , ipsum ibid. past. 'I. lib. 2. cap. 73. id incredibile agerentem comperissem, discendi ardor , amor veritatis , si forte tanti virι sententiam amplecti daretur , rem mihi exa mine dignam suaserunt.
so3 itaque ibid. m. s. Tliomastinus. Dubitari hic potest, anta
illud instituerit tum Ambrosius, ut qui Psalmos auth tantum recitabant, canere iam ιncipereiit e an ut alternis caneretur ab ipso caneretur populo, cum ante unus cecinisset Cantor , auscultantibus caeteras,& orantibus, vel plures cecinissent cantores, non simul, sed per visces Augulliui vel ba id magis suadere videntur , institutum tune primbfutile cantum ipsum: In litutum , Ut canerentis mui, O psalmi. Vix tamen adduci possum, ut credam ui Ecclesia Latina annis pene quadringe tis psalmorum morem fuisse recitationem, cantum nullum,cum psalmi ipsi cantica sint, cum psallere sit canere, cum cantus,& psallendi toties meminerit xaulus. Q od aulcm ait Augustinua, Ambrosium id tallituisse secum dum
288쪽
dum morem Ecclesiarum Orientalium, de alterno ipsius populi cantu dicere videtur, quem paulo antE Diodorus, & Flauianus Antiochiae instituerant. Neque enim tam multi anni interfluxere , ut eo temporis interis uallo in ea re non potuerit Ecelesia Mediolanensis ab Antiochena discrepare. Credibile autem nullo modo fuerit totis quadringentis annis, quos psalmos Orientalis Ecclesia caneret; ab occidentali esse dumtaxat recitatos . Paulinus Ambrosiij vitae scriptor diserte id institutum docet ab Α-brosio, ut alternis caneretur. Hoc enim solum vox Ant bonae de Graeci, tune,& Latinis sonabat, ad quos e Graecis defluxit. Imo indicat Paulinus, eum morem ab Oriente profectum. Ita enimi ille : Hoc tempore nimbAntiphome, omni , ac Vigilia in Ecclesia Mediolanens celebrari caeperunt. Haee Thoma minus. so Et quidem certum est, aliquid circa cantum in Mediolanensi E elesia a S. Ambrosio in nouatum, ut exh.s S. P. Augustini lib. p. cap. 6. σ 7. verbis: Quantum fleui in bymnis, ct canticis tuis suo mantis
Ecclesiae tuae vocibus commotus acriter. Voces illae influebant aurabus meis, ereliquabatur veritas tua in cor meum , oe ex ea astuabant indὶ affectus piet tis , ct currebant lachrymae , o benὸ misi erat cum eis. Vsn longὸ caeperat Mediolanensis Ecclesia genus hoc consolationis , o exbortationis celebrare magno sudio fratrum concinentium vocibus , o cordibus . Vimirum a xus erat , aut non multo amplius , cum Iustina Valentiniani Negis pueri mater hominem tuum Ambrosium persequeretur haress suae causa , qua fuerat Ieducta ab Arianis. Excubabat pia plebs in Ecclesita mori parata cum Episcopo suo seruo tuo. Tunc omni, O nalmi ut canerentur secundum morem Orientalium partium , ne populus maeroris taedio contabeseret, instia tutum ess ; σ ex illo in hodiernum retentum multis iam, ac peia omnibus gregibus tuis , ct per catera Orbis imitantibus . Sicut ex his Paulini iα. S. Ambros. Uit. Hoc in tempore primum antipbona, bymui, ac vigiliae in Ecclesia Mediolanensi celebrari experunt, cuius celeuitatis deuotio usque in hodiernum diem non μtum in eadem Ecclesia, verum pcr omnes penὸ Occidentis Prouincias manet. Quid autem illud sit: hoc opus, hic labor, cum varij varia scripserint.
289쪽
Prima sententia de cantu alternato.
R Ltertiationem in eantu opinantur nonnulli a S. Ambrosio in
ductam; inter quos Polydor.Virgil. la Rerum irruent.bbd.cap.2. a Azor. Distit. mores. tom. I. lib. Io. cap. . q. . Lessius de
Nidius a Mundet heim Antiquar. Monast. Nili. 6s. in . Gauantus ad Rubr.
Breuiar. se I. XV.8. nu. Is . Anactetus Siccus de Eccles. Hymnos. lib. I. capcl. Carolus Macignus de Hor. canon. cap. 9. tarum. 6. Barbos. ad cap. Dolentes. de celebrat. Millar. num. I . Frances de cathedrai. c . . num. I 88. Stephanus
a S. Gregorio, de cvi. I imn. pietat. cap. 73. m. s. Nicolaus Baldellus Theod. mores. t m. 2. liba , disp.33. num. I . qui absoluth cantus alternati in incidentali Ecclesia auctorem faciunt S. Ambrosium. 3o6 Idem volunt, qui S. Ambrosium ritum canendi antiphonas a Graecis mutuatum fuisse scribunt, ut S. Isidorus lib. I. de Eces. osc. eap. 7. ibi: Antipbonas Graeci primi composuerunt alternatim concinentibus, duo Sera-pbim , duoque testamenta inuicem sibi conclamantia. Apud latinos autem primus beatisimus Ambrosius ut bonas constituit, Graecorum exemplum imit tus. Siges erius in liron. Mann. 387. qui pariter sic: Ambrosius Episcopus ritum antiphonas in Ecclesia canendi primus ad Latinos transtulit a Graecis: apud quos bieritus iamdudum inoluerat ex instituto Ignati, Antiocheni Episcopi, Apostolorum discipuli, qui per visionem in caelum raptus vidit, audiuit quando Angeli per antiphonarum reciprocationem bymnos Sancta Trinitati canebant ;Quos sequuntur Turrecremata in Regul. S. Benedict. tract. 66. Radulphus Tungrpnsis lib. de anon. obseruant. propos I 2. IO: Stephanus Durant. de Ri-tib. Ecclesiib.3. cap. IT. m. q. Antonius Damochares aduersus Misso liturg. lib. . cap. Iz. pag.39. Thomas valdonsistom. . tit. 2. cap. 2o. num . . Bel- Iarminus tom.1. de Bon. Oper. in partis. lib. I. cap. I . F. porrὸ usum. Iacobus Bayus in Theatr. Scient. lib-. cap. I 2. g. Antiphona. Antonius Perea in Re- l. S. Benedix. ad cap.9. num.9. Benedictus Haestenus Disquisit. MonaII. lib. . iract..diμ. 3. Gisbertus Scheuichauius de EcclesiaHic. Vii. morib. lib. i. cap. s. Antiphonis. Petrus Halloix Pist. in cap. . I t. S. Ignatij . Dominicus Magrius in Nytitia Vocabul. Eccles verb. Antiphona ; Bernardus Bissus in Hierurg. liti. P. num. χI I. I. 2o. tenentque Iacobus Clicthougus de
Antiphon. 6e Michael Timoteus in deviuin. Osc. tract. 2. q. 23. sicut qui eumdem S. Ambrosium canendi modum per antiphonas instituisse declarant, ut Marcellus ErancoliaP de Im . canonic. cap. 3. num. 8. & Cardinia
290쪽
Bona de Disin. Psalmod. cap. I 6. 6.9.so Id autem deducunt aliqui ex eo,quod Paulinus in Vit. S. Ambrosii scripserit, it vidimus: IDe tempere pri*.Amani bonae in Eccinias manes celebrari caeperunt ex quo postea id eos omnes desumpsisse puto, qui antiphonas a Ambrosio institutas tradidarunt, ut praeter mox adductos, Ualafridus Strabo lib. de Reb. Eccles cap. 2 . Gulielmus Durandus in Nationes.
Divin. Ose. tib s. cap.2. ium.26. Smaragdus in Regul. S. Benedict. cap.9. G2uantus ead. sea. s. cap.7. num. 2. IO: Baptista Rubeus in P 'u. Rational. Diuin. Ossis lib. 3. Salij. Antiphona namque, si Graeca attendatur interpretatio, Vocem reciprocam significat, ut Amalarius de Eccles. Ose lib. . eap.7. Bellarminus eod. cap. I . Gauantus ibid. m. I. scilicet duobus eboris alternatim psallentibus, ut Rabanus Maurus de Inuit. Claris. lib. I. cap. 33. quibus addunt, ordine commutato smaragdus loc cιt. . siue de uno ad unum Albinus Flaccus lib. de Dium. osc. tit. de celebrat. Missile ex laudato S.Isidoro lib.6. Et mol. cap. I9..Tungrensis cit. propos I 2. Ior Stephanus Durant. d. cap. I T. m. I. Francolinus eos. cap.3. num. 2Ο. Lorinus in Val.67. ad verni 8. 6. Millia laetantium. Perea locδον. Rubeus eιt. 7. a quibus non dissentiunt AZorius eod.liba in cap. II. q. s. go mares quid. SuareZ eod. lib. . eap. I 2. Hugo Menardus in concord. Regul. cap. 23. appendic. s. in Plato& Card Bona loc.su . quod scilicet sit vox contrasonans , quod per cantum reciprocum, & alternatum parum dissimilibus verbis explieant. Ex his inquam, quod scilicet s. Ambrosius antiphonas induxerit, & quod antiphonae alternationem significent, alternatum cantum ab eo in Ecclesiam Mediolanensem inductum opinantur multi, & sigillatim ipse Thomata. nus, ut ex eius supra adductis verbis I Ubi & addit, indicare Paulinum, hunc morem ab iniente proiectum ἱ quod tamen ego perpensis Paulini verbis nunquam deducere potui. so8 Alij vero, & non pauci , id ex s. P. Augustino deducere conantur, qui Sanctum Ambrosium orientalium morem in hoc imitatum scripsit:
Tunc Umni, almi ut cauerentur secundum morem Orientalium partium, nσpopulus maeroris taedio contabesceret, Distitutum est. Quod tamen in idem rocidit, cum eatenus cantus alternatus ex Orientalium more inferri oossit quatenus, cum antiphonae, quas alternationem importare, & a Grainis ad Mediolanensem Ecclesiam translatas vidimus , a Graecis ipsis fuerint pri inlim inuentae, ut S. I sidorus d. lib. I - de osc. Eccles. cap. 7. Aiculnus loc. Ibpr. Rabanus Maurus ibid. liba. cap. So. his eisdem verbis referunt: Antiapbonas Graeci primum composuerunt; sed, ut mox ijdem explicant, cantum alteruum initi tuerint, duobus eboris alternatim concinentibus,1c praeter Sm Dragdum ad cit. cap. v. ibi, quod genus psallendi Graecos inuense traditur , ad
pra laudati Scriptores. Cum,inquam, hic reciprocur cantus fuerit ab ipsis Min x inuem