장음표시 사용
231쪽
Episcopis suis, & Cardinalibus hinc inde circumstantibus, In Guatorem quidem in sua dextera supra Episcopos & Presbyteros Cardinales, Romualdum vero Salernitanum Episcopum insinustra supra Diaconos Cardinales residere praxepit. Facto itaque' silentio sic est Papa Alexander exorsus. 6 Haec est, inquit, dies,statres charissimi,quam fecit Dominus. c. Exultemus & laetemur in ea, quia hic filius noster Romanorum
c. Imperator illustris mortuus fuerat, de reuixit: perierat &inuen-- tus est. Nam postquam cordi eius supernae radius claritatis illuxit, re totius falsitatis depulsa caligine, de errore ad veritatem redi jt: de G tenebris ad lumen transjt: de schismate ad unitatem accessit, αμ ad caulas matris Ecclesiae tanquam ouis erratica repedavit. Exu se tetigitur fidelium votiva religio, quia hodie Pater iuniorem re cepit filium catholicum Pi incipem: Romanum recuperauit In c perium : Mater Ecclesia suum evaginatum in vaginam conue o tit gladium : nauis Piscatoris egregij, quae culpis exigentibus. ς aduersitatem turbine Poenc demersa iam fuerat, nunc procellis
G cessantibus ad littus solidum,& verae quietis portum ilhcsa pero uenit; Ecclesiae suae preces pro bono pacis nequenter effusas Deio lilius clementer audiuit, & eam cum suo Principe in pace, M- concordia collocauit. Inde est quod destructis aduersitatibus, oc erroribus uniuersis, secura iam face frui ir, S iucund2 securita- te letatur. Cesset isitur antiqua discordia: finem accipiat inuete-- rata malitia: una fides, unus Dominus, una sit&Ecclesia: schis. o ma in unitatem transeat,&diuisio ad charitatem accedat. Om-
nis iam ad pacem Ecclesia redeat, &ad matris suae gremium s-- liorum numerositas gratiosa recurrat. Sit Deo gloria in altissimis,M & in terra pax hominibus bonae voluntatis; de quia nos Impera-- toris nostri pium animum & benignam agnoscimus voluntatem, c eum intra mansuetudinis brachia tanquam charissimum filium benignius amplectimur,& tam ipsum, quam uxorem, de eius s-- lium in catholicos Principes paterno affectia recipimus, & ipsis e bonorem debitum impendere procuramus; Deum &Apostore los nostros affectuose rogasntes ut ipsos Ecclesiae suae seruent lim. ς columes, & per longa tempora custodiant defensores. JPostquam Papa loqui desjt, Imperator deposito pallio, de fal-
distorio surgens coepit in lingua Theutonica concionari Christiano Cancellario verba sua vulgariter exponente. Ait ergo. Maiestati nostrae satis gratum relidet & acceptum, quod Deus
- omnipotens cuius manu Principum corda tractantur, cuius arbia trio
232쪽
inter Alex. III. & Frid. I. ars
trio eorumvoluntates & consilia diriguntur, nostrae conscientiae puritatem attendens ex diuersis mundi partibus viros provido;&discretos huic curiae voluit interesse, ut ipsi errorem nostrum diconuersonem nobis referentibus manifeste cognoscerent , dehinc ad propria redeuntes deuotionem nostram, quam erga Dei Eccletiam gerimus, publice preticarent: totus igitur mundus euidenter agnoscat, quod licet nos Romani Imperi j dignitate & gloria fulgeamus, tamen a nobis humanae conditionis proprium dignitas Romana non abstulit; nec ignorantit vitium Maiestas Imperialis exclusit. Nam suggestione prauorum hominum ignorantiae fuimus tenebris inuoluti, & per viam veritatis credentes incedere, extra Iustitiae semitas nos inuenimus. Ecce enim Dei Ecclesiam quam credebamus defendere, impugnauimus, & quam sperabamus extollere pene destruximus.Occasione
nostra D omini nostri Iesu Christi tunica inconsutilis est diuisa, & quantum in nobis fuit, per haereses & schismata violata. Decepit nos causae meritum, & color negoti j perturbavit; quia dum
in facto Ecclesit potius virtutem potentiae, quam rationem institiς volumus exercere, constat nos in errorem merito deuenisse, iustitia enim fortitudinem respuit: aequitas violentiam non admittit , sicque factum est quod ille qui humilia respicit & alta a
longe cognoscit ,potentiam nostram & aduersae partis humiliatatem coiisderans, more suo potentes de sede deposuit & hum,les exaltavita, sed quia diuina clementia nos ad correctionem nostram ad tempus errare voluit, sed deuiare in perpetuum non permisit;uniuersia haec fidelium turba cognoscat quod nos de cς- tero, errore totius falsitatis abiecto, ad veritatem conuertimur: de schismate ad unitatem redimus, & ad gremium matris nostrae Sacrosanctae Romanae Ecclesiae gratanteraccedimus: Dominum Alexandrum qui est in prcsentiarum, & successores eius in c. tholicum Papam recipimus, &ipsi tanquam Patri debitam re- uerentiam exhibere proponimus c pacem nostram Ecclesiet, Illu-
mi Regi Siciliae & Lombardis, sicut inter nos ordinatum est& dispositum, reddimus. J Imperator verba finierat, cumque in laudem eius qui aderant acclamassent, iterum facto silentio sancta Dei Euangelia cum sanctis Reliquijs & Cruce de ligno Domini sunt producta in medium. Mandante itaque Imperatore Comes Henricus de Diessa in anima Imperatoris iurauit quod ipse pacem Ecclesiae& Imperii, pacem Regis Siciliae usque ad annos quindecim, & treguas
233쪽
Lombardoruusque ad annos sex, sicut per mediatores hine inde tractatum & scriptu fuerat,bona fide sine fiaude & malo ingenio firmiter obseruaret, & Henricum Regem filium suum id ipsum iurare faceret & seruare.Dehinc duodecim Principes Imperij tam Ecclesiastici quam seculares tactis sacrosanciis Euangelijs modo
simili iurauerunt. Protinus Romualdus Salernitanus Archiepiscopus surgens per eadem Euangelia iurauit quod postquam linperator Nuntios suos propter hoc ad Regem in Siciliam miserit, Rex infia duorum mesium spatium per aliquem Principum se rum de obseruanda Imperatori pace usque ad annos quindecim in anima sua iurare faciet, & per decem Principes suos iuramentum ei simile faciet exhibere. Comes etiam Rogerius sicut Archiepiscopus fecerat, id ipsum manu sua iurauit. Dehinc Rectores Lombardiae qui ibi aderant, iurauerunt quod usque ad sex annos bona fide & sine fiaude treguas Imperatori obseruarent, sicut inter eos tractatum & dispositum erat,& quod per singulas ciuitates Consules & Nobiles ciuitatum id ipsum iurare facerent. Quo facto Llius diei Curia est soluta,& tam Imperator quam reliqui cum P dio & laetitia ad sua hospitia sunt reuersi. Interea Christianus Cancellarius qui pro consummatione pacis plurimum laborauerat, nacta opportunitate temporis coepit
per Imperatorem & Principes suos dare studium & operam dilis gentem ut Papa Alexander Moguntinum illi Archiepiscopatum authoritate Apostolic1 confirmaret. Quod praesentiens Conr dus qui in Moguntina Ecclesia prius esectus & consecratus se ee rat, ad Papam accedens, ait. Nouit vestra sanctitas venerandera Paterὶ nouit uniuersa haec Romana Ecclesia quod ego vestraeis personae intuim Moguntinam Ecclesiam in qua canonice electus inscio I mperatore reliqui,& honorem meum, parotes & patriam ex pro Dei amore deserui,&ad vos in Franciam festinus accessi: exi .e lium patriae praeposui,& in labores & angustias quietem meam dire otium commutaui. Bene potestis recolere quantum Catholicae o Ecclesic meus aduentus contulerit & qualiter partem vestram. adhuc nutantem & debilem plurimum roborauerit. Vos autem
e. vestri gratia mihi vicem congruam pro tempore rependistis; ι nam primo me in Presbyterum Cardinalem, dehinc in Sabine
.. sem Episcopum, postremo in Moguntinum Archiepiscopum
re consecrastis. Nunc autem, ut audio, vultis Christiano Cancella- .. rio qui Moguntinam Ecesinam per violentiam inuaserat, eam-
. . dein conuexso Religionis ordine confirmare, quod multum ab qquitate
234쪽
inter Alex. III. & Frid. I. ar
aequitate discrepat & a ratione discordat, ut schismaticus Catho lico &intrusus canonice electo debeat anteponi. Rogo igitur & humiliter postulo ut postquam Deus pacem Ecclesiae sui reddi- dit, mihi quoque de iure mea reddatur Ecclesia, ut sicut fui so- cius tribulationis, ita sim particeps consolationis & gaudij. J Cui Papa satis benigne resipondit. Devotionem tuam filicha rissime j quam erga Romanam Ecclesiam &personam nostram habuisse dignosceris, manifeste recolimus, & ardorem fidei tuae μpublice protestamur. Multum nostrae parti vester aduetus cotulit: 'multum nostra Ecclesia de vestra societate profectri & nos quide, Deo teste, pro utilitate vestra sumus valde solliciti, & facere quae μvobis expediant tenemur obnoxij: nolumus honorem vestru mi- nuere, sed augere: nolumus vobis inferre iniuria, sed gloriam mi- nistrare. Non debet autem a vestra memoria excidisse, quae sepe
nobis &Nuntijs& litteris significastis ; quὀd si inter Ecclesiam μ& Imperatorem pax non posse aliter fieri, nisi Moguntino Archiepiscopatu a vobis dimisso licet hoc vobis graue resideret plu- rimum &molestum tamen pro bono pacis hanc iacturam aequa- nimiter pateremini, volentes honorem Ecclesiae honori vestro & illius commodum vestris utilitatibus anteponere. Et ecce Impe- rator cum magna instantia asseuerat quod nullatenus in pace Ec- clesiae remanebit, si Chrissimus Cancellarius a Moguntinae Sedis fuerit Praelatione deiectus. Nos autem absque vestra notitia nul- tum suae petitioni adhuc voluimus dare consensum, nec vobis ig- norantibus aliquod praebere responsum. J Tunc Conradus beni- gnam Apostosici responsionem considerans, & voluntatem eius rationi consentaneam esse cognoscens, consultadi super hoc cum
amicis suis a Papa inducias peti ji& accepit. Habito itaque consilio ad Papam redi jt,& humili voce respondit. f Licet i Reuerende Paterὶ mihi iniuriosum sit pariter & mota clestum ut Ecclesiam meam debeam sine culpa dimittere & locum mei rigina inis nulla offensa interueniente mutare, tamen μquia ad meum spectat ossicium, non quae mea, sed quς IE sv CHRIsTI, quaerere, nolo ut occasione mei pax inter vos & Imperatorem tacta, insecta remaneat, de discordia sepulta resum Ggat. Pro pace Ecclesiae conseruanda pro qua C H R I s Tvs vitam luam perdidit, libenter volo meum honorem perdere, & cum meo damno utilitati Ecclesi prouidere; & idcirco ut omnis ma- teria discordiae & scandali auferatur a medio, Moguntinum A chiepiscoparum in potestate vestra sporne relinquo, & me libera-
235쪽
o litati vestrae& patrocinio recommendo. J Quo audito Papa i tus
effectus, habito cum Imperatore consilio, praenominatum Comradum Cardinatatus illi & Sabinensis Episcopatus dignitate se uata, in Saltetburgensi Ecclesia honorifice fecit eligi; nam filius
Regis Bohemiae qui eidem Ecclesiae praeerat, pro eo quod de s
monia & quibusdam alijs criminibus coram Papa fumet ac Litus , de merito suae causae dissidens, commissam sibi Ecclesiam in manu Papae spontanea voluntate remisit sicque factum est quod Alexander Papa, sicut vir prouidus & discretus, pro conseruanda pace Ecclesiae utens dispolatione canonica, Conradum quondam Moguntinum Archiepiscopum in Salizburgensem Ecclesiam sublimauit: Christiano autem Cancellario Moguntinam Eccle-sam authoritate Apostolica confirmauit. & tam ei quam Philippo Coloniensi Archiepiscopo qui a suis suffraganeis & Catholicis
fuerant consecrati, recepto ab utroque iuramento obedientiet,
pallia de more concessit. Alexander autem Papa prudentiam & litteraturam Romuabdi Salernitani Archiepiscopi diligenter attendens, & deuotionem quam erga Romanam Ecclesiam semper habuerat recolens, adpetitionem ipsius Archiepiscopi, communicato fiatrum suorum consilio, ipsi & successoribus eius usum & dignitatem portandae Crucis per ciuitatem & totam suam Parochiam Apostolica auctoritate concessit, & donum quod exinde Salernitanae Ecclesiae in perpetuum fecerat, sui priuilegi j munimine roborauit. Hoc etiam silentio praetereun)um non est, quod schismatici
qui in diuersis Ecclesjs Tusciae & Lombardiae authoritate Imporiali intrati fuerat, & quidam dicti Cardinales qui Ioanni de Struma adhaeserant, audito quod Imperator cum Ecclesa & Papa A lexandro pacem fecisset,poenitentia ducti Venetias festino gre su venientes, primo schisma quod defenderant, abiurabant; dehinc per sancta Dei Euangelia promittebant, quod de excessii
quem fecerant,Domini PapaeAlexandri mandato sta.nt,& eum& successores eius in catholicum Papam reciperent; & sic ab excommunicationis vinculis absoluti ad eius pedes accedebant. Pace igitur ut praediximus inter Imperatorem & Regem Sicialiae tacta pariter & iurata , Nuntij Regis ad Imperatoris palatium, ipsum ex parte Regia salutare iuerunt. Quo cognito imperator de camera sua egressus, eos multis astantibus, satis honorifice &benigne suscepit. Cumque Romualdus Salernitanus Archiepis
copiis dent distorio suo lingens stans loqui voluisset; Imperator
236쪽
eum sedentem loqui praecepit. Facto itaque silentio, Archiepis.copus sic est exorsus. f Dominus noster gloriosus Rex Siciliae D. Imperatorem qui est in praesentiarum, sicut charissimum ami cum & fiatrem suum deuote pariter & asiniose salutat, & per nos magnificentiae Imperiali significat quod cum hoc annoNun-
iij sui ad Dominum Papam pro bono pacis Anagniam aduenin sent, scripsit D. Papa Domino nostro glorioso Regi, ut aliquos
de latere suo ad eum mitteret, qui cum eo tractandae pacis col- loquio interessent. Dominus autem Rex deuotissimus filius eius, ad petitionem illius, Comitem Rogerium virum utique prouu dum &discretum & de sanguine Regio ortum, & me cum eo ad eius praesentiam destinauit, ut in perficienda pace adiutores essemus, pariter & praesentes, non quod Dominus noster Rex pacificus cum Domino Imperatore aliquam credat habere dis
cordiam; ipse enim sicut Catholicus Princeps & pacis filius om- nes Christianos Principes diligit, & quantum in eo est, cum illis'
pacem & concordiam habere credit solos inimicos Crucis Chri sti crudeli odio mari & terra persequitur. Inde est quod non parcit pecuniae: non indulget expensis sed singulis annis triremes suas praeparat, & cum eis armatam militiam destinat, ut hostes ς Christianae fidei deuincat pariter & confundat i & euntibus ad csepulchrum Domini securum iter praeparet & expediat. Alij mundi Principes subditos suos vehementerimpugnant,& cum inimicis fidei pacem facere non formidant. De sepulchro Domini H quod a Saracenis impugnatur, non multum cogitant, & eum qui
solus ipsum defendere nititur , impedire festinant. Alij quae sua re sunt quςrunt: solus Rex noster quae Iesu Christi sunt deuotus uinquirit. Cum ergo ipse in Dei seruitio tam sanctam & puram μdeuotionem habeat; vos Domine Imperator qui Ecclesae Dei respecialis estis filius & defensor, singulari amoris priuilegio praecaeteris mundi Principibus Dominum Regem & venerari de- rebetis pariter & amplecti; qui Dei Ecclesiam semper intendit ex- tollere, & inimicos eius non desinit impugnare. Nulla est inter revos & Dominum Regem dissidij cause, vel odij seminarium in- ceteruenit: Dominus noster Rex a magnificentia vestra se nunquam re offensum meminit, vel vos in aliquo offendisse cognouitis ea cer- cetum apud eum & firmum existit , quod si Imperialis Maiestas iacum Regia magnificentia persectae pacis vinculo fuerit counita, ceEcclesiae Dei & toti Orbi magnu poterit commodii prouenire; J re Archie scopus verba finierat. Protinus Imperator per Gottefii-
237쪽
dum Cancellarium suum ad eius verba respondit, dicens. Salutes ex parte illustris Regis Siciliae per vos magnificentiae ς nostrae transmissas, ea qua decet reuerentia & honore ius cipimus, e &eius loco & tempore opportuno rependere multiplices procu- rabimus. Quod autem tam idoneas & elegantes per nas ad pacis nostrae colloquium destinauit, nostret Excellentic satis gratum re- sidet & acceptum, quia ex Legatorum suorum scientia, probitate simul & sapientia,delegatis Domini authoritatem perpendimus, & a nobis merito in numerum summorum Principum reputatur
qui talibus & tantis personis prcesse dignoscitur. Quod vero signi-
hcallis eum erga Serenitatem nostram amicam gerere Volunta- tatem, hoc verum esse rerum experientia comprobauimus; nam licet popularis opinio nos ad inuicem esse crederet inimicos, ta- ς men inter nos habere pacem & concordiam speris exhibitio de- monstrauit quia eum & terram eius nunquam offendimus &- nos ab eo in nullo offensos veraciter profitemur, & quia ipse prae uniuerse mundi Principibus inimicos Crucis CHRIsTI mari & terra persequitur & cum hostibus Christianae fidei guerramo semper & discordiam habere dignoscitur. Nos illi tanquam Ca- tholico Principi & pacis filio pacem nostram gratanter offeri- mus, & eum sincere charitatis brachijs amplexamur; nam in veri - tate cognoscimus quod ex hoc mutuae dilectionis affectit Eccle si js Dei prouenit non parua utilitas: Christianis omnibus & praeci- pue ad Domini sepulchrum euntibus magna securitas; infidelibus M autem terror, confusio pariter & egestas. J Quo audito Regis Nunti j Imperatori de bona voluntate quam erga Regem se hab
re dicebat, gratias referentes, accepta ab eo licentia, ad sua hospitia alacres sunt reuers. Ipsi autem sicut viri sapientes & prouidi,metuentes ne pacis se memoriam longamitas temporis aboleret, dederunt studium& operam diligentem, ut serina pacis quae inter Imperatorem &Regem facta tuerat, Imperiali iussione redigeretur in scripturis, ut eam de caetero non posset temporis vetustas destruere, quam
Imperialis priuilegi j scriptura seruaret. Ad petitionem igitur eorum, pacis inter I inperatorem & Regem initae scriptum est priuia legium &sigilli aurei impressione munitum.Vt autem praenomisenati priuilegii notitiam semper habere possit sequutura posteritas, eiusdem priuilegi j exemplar huic nostro operi dignum duximus
238쪽
o nomine Patris, s Fili , e 'Spiritus sancti. Amen.
NO , Fridericus Dei gratia Romanorum Imperator & sena- ,, per Augustus, & Henricus Rex filius noster, interuentu ri Venerabilis Patris nostri Alexandri Dei gratia summi Pontificis, ,,& fiatrum suorum Cardinalium, pro parte nostra & haeredum is nostrorum paciscimur vobiscum s Domine Uviletae, eadem rigratia illustris Rex Sicilia: ὶ quomodo usque ad xv . annos obser- ,,uabimus vobis & haeredibus vestris,&uniuerso regno vestro α ritoti terrae dominationis vestrae veram & firmam pacem, de quod is per nos vel per quostibet alios mari vel terra vos pridi etiam illu- ,, strem Regem & haeredes vestros, aut regnum vestrum & terram is dominationis vestrς, sicut praescriptum & determinatum est, vς,, que ad quindecim annos non inuademus, nec inuadere faciemus, nee vobis & regno vestro se iam dici e terrae'dominationis vestrae riguerram aliquo modo faciemus; & Vt hςc omnia supra scripta B- ,, miter & illibata a nobis supradicto Friderico Dei gratia Roma- , , norum Imperatore de semper Augusto, & Henrico filio nostro ,, Rege & haeredibus nostris tam vobis supradicto illustri Regi is V villelmo quam haeredibus vestris & regno vestro de toti terrae ,, dominationis vestrae attendantur & observentur , Nos praedictus ,, Imperator bona fide sine seaude de malo ingenio in prcsentia Be, istissimi Patris nostri Papae Alexandri de Cardinalium dc Legato- ,, rum vestrorum, Romualdi venerabilis Salernitani Archiepisco- ,,
pi de Rogeri j egregij Comitis Andriae de Principum ac fidelium is
nostrorum a Comite Henrico de Diessa in anima nostra super osancta Dei Euangelia & sanctorum Reliquias iurare fecimus, & o Henricum filium nostrum per interpositam dignam personam in rianima sua id ipsum iurare faciemus usque ad medium futurum Septembrem indictionis XI. & Principes nostros idem iurare se- ocimus, videlicet loguntinum Archiepiscopum, Arnoldu Tre- is uirensem Archiepiscopum, Conradum Vvormaciensem Ele- ,, chium, Goteiadum Imperialis Aulae Cancellarium, Guorminum is Protonotarium, Marchionem Theodoricum de SuiE, Floren- istium Comitem Hosandiae, Comitem Diedonem de Groia, Co- mitem Henricum de Diessa, Comitem Robertum de Diuna. Ad is huius autem pacti,promissionis de iurameti nostri de Henrici Re- ogis fili j nostri de Principum nostrorum memoriam de inuiolabiis . o mamentum praesens priuilegium nostrum per manus VVortui- δε
239쪽
oni Protonotatij nostri scribi fecimus & Imperiali sigillo nostro
Maureo sigillatum & pr dictorum Principum iuramento commu-
renitum, vobis suprascripto illustri Regi Vuillelmo fecimus assi
Ggnari, Anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo se--ptuagesimo septimo,mense Augusti, decima indictione. JPostquam vero Imperator prςscriptum priuilegium Nunti, Regis tradidit, & quod missurus esset Christianum Cancellarium in Siciliam pro recipiendis iuramentis & similibus repromist,
ρος nominati Nunti j non contenti imperiali priuilegio, ad malo rem certitudinem pacis initae, robur & firmamentum, aliud priuilegium a Papa & Cardinalibus, Romano fecerunt more comscribi, in quo Imperiale declaratum est priuilegium ,& auctoritate Sedis Apostolicae roboratum. Quo facto Huito Cardiu lis ex mandato Papae & Imperatoris cum Imperialibus litteris,& cum Notario Salernitani Archiepiscopi, & Capellano Comutis Rogeri j ad castellum Gayuς ubi Imperatrix cum Henrico Rege filio suo morabatur aduenit. Praesentibus itaque Imperatruce, Rege Henrico filio eius, C. Marchione de Monteferrato, de quibusdam de Rectoribus Lombardiae, & Notario Archiepiscopi, & Capellano Comitis, di multis alijs probis ac idoneis viris, Verdensis Episcopus, stola collo imposita, ex mandato Imperatoris & Regis Henrici in anima eius super sancta Dei Euangelia, & Reliquias iurauit quod ipse Rex Henricus pacem Ecclesiae, di Imperi j scuta patre suo iurata fuerat, & pacem Regis Siciliae
usque ad annos quindecim, derregum Lombardorum usque ad sex annos bona fide, sine fiaude & malo ingenio firmiter obse uaret. Aduenientibus autem Vigilijs Assumptionis Beatae Virginis, quς eo tempore in die Dominico aduenerunt, Alexander Papa cum Episcopis sitis, & Cardinalibus, cum Patriarchis, Archiepiscopis, Episcopis & Abbatibus Alemaniae, Lombardiae de Tusciae , cum Imperatore & Duce Venetiae, cum Nuntijs Regis Siciliae & magna populi multitudine in Ecclesia Beati Marci conueniens solemne ibidem Concilium celebrauit. Dictis itaque Orationibus & Litani js, & alijs quae de more in Concilio sunt dicenda, & longo sermone de pace habito: Al xander Papa candelas accensas Imperatori, Sc Clericis, & Laicis, qui ibi aderant dari praecepit; & ipse excommunicationis formam hoc modo proposuit. Nos ex parte Dei omnipotentis, Δ: BB.
inpostolorum Petri & Pauli, & omnium Sanctorum, excomo municamus, & a gremio matris Ecclesiae separamus omnes Προ
240쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 233
sonas tam Ecclesiasticas, quam seculares suaecumque pacem quae inter Ecclesiam & Imperium modo facta est, & pacem Regis Siciliae usque ad annos quindecim, &tregum Lombardota rerum usque ad annos sex, aliquo modo disturbare vel impedire repraesumpserint; &sicut hae candelae extinguuntur sic eorum ita remae aeternae visionis lumine & claritate priuentur. J Cumque can- α delae proiectae essent de manibus & extinctae, Imperator alta voce cum alijst fiat, sati J pariter acclamauit, sicque Concilium celebratum est& solutum. Ea autem die Nunti j Resis Siciliae accepta a Papa & Impera tore licentia, cum galeis suis ad monasterium sancti Nicolai, quod ad littus dicitur, peruenerunt, celebrato ibidem festo Vi ginis. A ltero die Adriaticum mare intrantes aura sante Lecunda, nono die stante mensis Augusti, sani & incolumes cum omnibus suis Barolum descenderunt. Archiepiscopus igitur & Comes Rogerius communicato consilio Nuntium suum cum litteris in Siciliam direxerunt, modum sic ordinem gestae pacis Regi plenarie significantes; & hoc facto Comes Andriam redijt: AGchiepiscopus autem Salernum venit. Rex vero eo tenore litterarum pacem factam & iuratam esse agnoscens, laetatus est vald & per litteras suas Archiepiscopo & Comiti dedit in mandatis, ut ad eum festino gressu in Siciliam properarent; sicque factum est quod Archiepiscopus & Comes sexto die intrante mensis Nouembris Panormum ingressi a Dominis, & familiaribus Curiae, dc reliquis Magnatibus honorifice sunt suscepti. Altera vero die coram magnificentia regia venient , ei a principio usque ad finem totius negoti j modum & seriem plenissinu retulerunt, de priuilegium Papae Alexandri & Imperatoris de pace factum de roboratum eidem l suis familiaribus praesentibus ) assignarunt. Rex igitur ex tenore priuilegiorum praeter pena & opinionem suam, pacem ad honorem suum, & commodum factam esse considerans, Archiepiscopi & Comitis si er hoc fidem & pru- dentiam plurimum commendauit, dans illis in mandatis, ut Imperatoris Nuntios qui in Siciliam erant venturi pro recipiendis
iuramentis aequanimiter expectarent. Hςc autem omnia quae
praediximus ita gesta sitisse, nulli dubitationis vel incredulitatis scrupulum moueant, quia Romualdus II. Salernitanus Archie piscopus , qui vidit de interfuit, scripsit haec, ut sciatis quia verum est testimonium eius. interea dum imperator per totum mensem Augusti, & aliquam partem Septembris esset Venetijs demor