장음표시 사용
221쪽
quod ipse cum eo &Ecclesia pacem libenter saceret , sed Regis
Siciliae&Lombardorum tresuas denegaret; qui venientes totum Papae per ordinem retuleriit liciat illis fuerat ab I mperatore mam
datum. Post quorum discessum Imperator Gotefridum minorem Cancellarium cum Episcopo Clari montis & Abbate de Bon ualle Venetias delegauit, iniungens eis quod Christiano Cancellario & Acijs sit signorantibus, caute & priuatim Papς ex sua parte significarent, quod ipse amoris eius intuitu pacem Regis Sicis liae usque ad annos quindecim, & usque ad sex annos Lombardo rum treguas concederet, si Papa cuidam suae petitioni praeberetassensum, quam tamen petitionem ei volebat penitus esse inco- nitam, sed duobus Cardinalibus quos ipse legisset, volebat illam iligenter exponi, ea tamen conditione quod si Cardinales electi petitione cognita de ea complenda consilium Papς tribuerent, ipse eam sine dilatione perficeret. Ex mandato itaque Papae Humbaldus Ostietas Episcopus &Theodinus Cardinalis ad noc negotium sunt electi, quibus Im peratoris petitio ab eius Nuntijs priuatim est & midiose exposita cumque Cardinales petitione cognita Paliae suggererent quod petitioni Imperatoriae praeberet assensum, Alexan)er Papa,vt po te homo prouidus & discretus, coepit qu nam esset occulta illa
petitio animo aestuanti reuoluere,& Theutonicorii dolos & versutias suspectas habere. Quare mutauit cum volutate consilium, asserens non decere auctoritatem Apostolicam petitioni incognitae praebere consensum, nec de re dubia & incerta aliquid res siondere, sed si petitionem illam vellent ei fideliter aperire, & t is esset illa petitio quae contra honorem Dei & damnum Ecclesqnon spectaret, libenter eam essectili manciparet. Quo audito Gotefridus minor Cancellarius indignatus ad Imperatorem re dijt: Episcopus autem Clari montis cum Abbate de Bonaualle qui remanserant, videntes quod nullum a Papa possent habere responsum s licet inuiti) petitionem Imperatoris Papae exposue
Erat autem haec petitio. Imperator papae perNuntios suos promiserat quod si pacem cum eo faceret, Terram Comitissae R. Mathildis, quant ipse tenebat in manu eius & Ecclesiae potestate remitteret. Petebat ergo ut liceret eiusque ad quindecim annos, videlicet quousque pax Regis Siciliae perduraret, eius lem Terrae redditus sine contradictione recipere: completis vero quindecim annis volebat,possessione penes eum remanente, statim de eadem
222쪽
gebat, usque ad condictiam terminum Imperatori praenominatae Terrae fructus habere concessit hac tamen coditione, quod completis quindecim annis ad potestatem, α possessionem Romanet Eccleuae Terra illa rediret, & tunc Ecclesia in possessone posita, s Imperator vellet de proprietate terrae illius agere, libenter ei Ecclesia iustitiam faciat. Postquam autem hic modus petitionis implendae per Episcopum Clarimoniis, & Abbatem de Bonaualle fuit Imperatori propositus, plurimum illi displicuit, & hic concordia per illos
tractata remansit. Christianus autem Cancellarius & reliqui quicum eo mediatores pacis fuerant constituti, cognito quod In perator per alios pacem Ecclesiae tractare voluisset, nimium doluerunt, & venientes ad Papam Alexandrum dixerunt.
I sanctitati vestrae Domine in esse volumus non ii ognitum, quod nostri odio & inuidia pax Ecclesiae praepeditur ; quidam ' enim nostri muli falsa de nobis Imperatori suggerunt,& volunt
in hac parte nos et odiosos reddere pariter et e suspectos, & ideo v remur plurisu, nedum nos absentes sumus qui pacem diligimus, & Nuntih in eundo, & redeundo sine fructu tempora longa con- sumunt, imperator prolixitate temporis,affectus taedio desidera tam pacem abhorreat, & suggestione prauorum hominum, in- secta pace recedat. Consissimus ergo ciscretioni vestri visi vo- bis placuerit, proprius Imperator accedat, ut velliis de suis Nun- tijs cito ire, & redire valentibus, inchoata pax, volente Domi- no, cito valeat consumari.J Papa autem hadito cum Nuntijs Re-
gis Siciliae & Lo 'ardis consilio, respondit. Nobis qui placet admodum ut Imperator Clotam, quae a Venetijs quindecim distat millibus, cum paucis veniata, ea μtamen conditione, quod vos in anima vestra iurare faciatis, ut postquam illico venerit,absque nostro mandato, & licentia ulte- rius non procedat. J Iuramento itaque in hunc modum praestito, VColoniensis Archiepiscopus cum quibusdam alijs Cesenam ad
Imperatorem venit, & eum cum suis Cloetam usque deduxit. Quidam autem populares Veneti, cognito imperatoris aduentu ad eum accedentes, coeperunt illi studiose suggerere ut absque mandato Papae, & licentia Venetias securus intraret, firmiter promittentes, quod eorum consilio & auxilio pacem posset cum Ecclesia & Lombardis pro su3 voluntate componere.
Terra cum Ecclesia placitare,asserens illam ad ius sui Impeti j pertinere , Papa autem intuitu Regis Siciliae quem plurimum dili
223쪽
Quorum verbis Imperator aliquantulum acquiescens, praecopit eis ut dicta operibus consumarent, dantes operam Vt totum
populum ad perfectionem huius negotij caute & sapienter inducerent. Alexander autem Papa audiens quod Cloetam Imperator venisset, Vuillelmum de Papia Portuensem Episcopum,& Ioannem Neapolitanum, & Tneo linum,& Petrum de Bona Presbyteros Cardinales, & Hyacinthum Diaconum Cardinalem cum Christiano Cancellario & alijs Theutonicis, quis
cis mediatores erant, ad eum direxit, mandans, ut si beneplacito
illius esset, ipse Nuntios Regis Siciliae & quosdam de Lombardis Cloetam transmitteret, ut illis praesentibus, imperator in anima sua per Principes suos iurare faceret, quod pacem Ecclesiae,& pacem Regis Siciliae usque ad annos quindecim, & treguas Lombardorum usque ad annos sex firmiter obseruaret , quo facto Venetias posset securus accedere, eius procul dubio benedictionem, & gratiam habiturus. Imperator vero quia aures suas
verbis Venetorum quodammodo inclinauerat, & eorum renponsa diebus singulis expectabat, coepit Cardinalibus de verbo pacis, quas nouum esset&sibi incognitum respondere, & longis consultationibus de die in diem sua responsa differre. Quo cognito Cardinales turbati sunt plurimum, & mirati, & quidnam
deberent facere nesciebant. Interea populares Veneti a Cloeta Venetias redeuntes in sancti Marci Ecclesa congregati totius pene populi seditionem & tu et multum contra Ducem suum excitauerunt, dicentes s Dominere Dux non bene honori de commodo commissi vobis populi pro 'o uidetis. Ecce enim Imperator Romanus apud Cloaam iam diebus Maliquantis est demoratus, ubi caloris disten serantias & music Grum & culicum plures molestias sustinet, ne et Venetia sin- trare; quod ipse multum grauiter recepit, & vindicandum inso-
is sterum alta mente reponiti de ideo veremur, ne tam grauis Offen--sa quandoque uniuerso populo periculosa possit esse pariter & damnosa. Quare de nostra voluntate est, vi s vestrae re det celsi--tudini imperator Venetias a vobis & a populo inuitatus accedat. J.. Quibus Dux benisne respondit. fBene potestis firmiter recolere, re Domini, quod adpetitionem Papae per duodecim prudentes vi-Gros in anima omnium nolirorum iurare fecimus, quod absque remandato eius & licentia Imperatorem intra fines Venetiae nulla tenus recipere deberemus. Provideat ergo discretio, si contra te-onorem iuramenti nostris Papa inconsulto Imperatorem debea
224쪽
mus huc aduocare. J Cui illi protinus responderunt. DPostquam
ex mandato Papae Cloetam quae intra fines est Venetiae Imperator intrauit, plane a nostri iuramenti sumus vinculis absoluti. J Cum-rue super hoc a Duce &populo esset diutius disceptatum tandem e communi consensu quidam Veneti sunt ad Papam directi. Qui venientes, sicut viri improbi & superbi,dormientem Papam excitare non timuerunt, proponentes ei ex parte Ducis & populi quod de eorum erat voluntate & beneplacito, quod Venetias Imperator intraret, quod verbum Papae admodum displicuit, &multum graue resedit, dicens eis. Vos nobis ex iuramento tenemini ut Imperator Venetias non debeat sine nostra licentia & mandato venire: Volumus ergo,ut Cardinales nostros qui ad Imperatorem tuerunt cum eius Nuntiis
usque in diem crastinum expectetis; & eis venientibus quid nobis Giendumst vobis respondere curabimus. J Quod verbum licet Venetis displicuisset, plurimum tamen precibus Papae deuictile titioni eius quamuis inuiti) praebentesassensum ad propria redierunt. Interea per totam regionem rumor insonuit, quod Veneti contra voluntatem Papae vellent Imperatorem Venetias intromittere. Quo audito Lombardio ui cum Papa pro facienda pace
venerant Venetias, metuentes subitum Imperatoris aduentum& fidem Venetorum & constantiam suspectam habentes; intrantes naues ad nanes Taruisiς se transtulerunt. Papa autem cum paucis Cardinalibus qui secum remanserant coepit contristari &moestus esse. Metuebat enim si Imperator cotra voluntatem suam iuramento non praestito Venetias introiret, magnum ex hoc damnum & periculum posset Dei Ecclesiae prouenire. Audientes autem hoc Nunti j Regis Siciliae venientes ad P, pam, coeperunt eum Viriliter animare, dicentes. Domine non oportet vos dubitare in aliquo vel metuere : ecce enim quatuor galeas D. Regis Siciliae ad vestrum obsequium praeparatas habemus, quas cum vobis intrare placuerit , secure vos de hoc loco&absque periculo inuitis etiam Venetis & contradicentibus educes mus. J Qvjbus verbis Papa plurimum animatus respondit, quod de suo erat proposito, ut Cardinales qui ad Imperatorem lucrantusque in diem crastinum expectaret; ne, si eis inconsultis reced ret: post et merito leuitatis argui,& de violata fraternitate culpari, quo audito Regis Nunti j ad Palatium Ducis, ubi cum multis V
netis Dux de more conuenerat, accedentes, eos taliter sunt alloquuti. f A vestra memoria excidisse non credimus quanta ben Ec
225쪽
scia Dominus Rex huic ciuitati contulerit, & quod hodie Prin- ceps aliquis sub coelo non vivit cuius amicitia tantum sit vobis idonea, cuius gratia adeo sit vestris utilitatibus opportuna; &vos Q ei ex iuramento tenemini sui regni gloriam & honorem diligere, & pro eius commodo plurimum laborare. Inde est quod nos hacu consideratione inducti, & de vobis tamquam de amicis Domini Q Regis & fidelibus multam spem& fiduciam obtinentes, papam M & Lombardos inuitos pariter &renitentes Venetias venire coe-- gimus, iuramento tamen prius a vobis praestito, quod sine Papat licentia non deberetis Imperatorem intra Venetiae fines recipere, se sed ecce, ut audiuimus, vestri iuramenti & promissionis obliti la-- ce nondum disposita & firmata, Imperatorem non iuratum ad N ciuitatem istam, Papa contradicente, vocatis , & sic pax Ecclesit & Domini nostri Regis, vobis facientibus, impeditur; sed in veri, tate sciatis quod nos in ciuitate ista non prauiolabimur Imper toris aduentum, sed die crastina ad propria redeuntes, Domino x Regi significare curabimus qualiter pro tot & tantis beneschs- vobis a Regia liberalitate collatis, mala & damna plurima repet o dere studeatis. JQuibus auditis, Dux satis placide & benigne responditi
Quod vos indignatos aspicimus & contra nos commotos esse Q cognoscimus,aegre multum patimur α molestissime sustinemus Nos enim qui D. Regem toto corde diligimus, & pro honore 6 eius & commodo nos & nostra exponere non dubitamus, nolu- mus non solum vos qui magni estis de regno eius & summi Prin- cipes, sed nec suorum minimum ad iracundiam prouocare. Et quia inter eum & Imperatorem pacem esse dispostam credeba-- mus, voluimus ut in ciuitate nostra pacis D. Regis, tamquamo amicissimi nostri fieret consummatio; & ideo recedentibus vobis licentiam non tribuimus, sed prudentiam vestram affectuosero- ς gamus,ut tanquam in domibus vestris securi & sine timore aliquo Imperatoris expectetis aduentum. J Non autem idcirco taliter Dux respondit, quia ei &alijs sapientibus taliter Imperatoris distapliceret aduentus; sed quia timebat plebem & popularem tumultum plurimum soria dabat. Nunti j autem Regis hoc audientes, surgentes cum indigna- tione dixerunt. Nos huc cum licentia vestra non venimus, nec cum vel fra licentia recedemus ; sed crastina die iter arripientes, Domini Regis iniuriam non verbis sed operibus vindicare cur bimus. J qui ad domos suas redeutes statim iusserunt galeas parari, tubas
226쪽
tubas canere, arma & totam supellectilem in galeas inducere. Quod factu postquam fuit per Venetias diuulgatiam , timor in ximus Venetos occupauit; timebant enim ne ii Regis Nunti j indignati recederent nac occasione Rex Venetos qui in terra sua erant capi faceret & in custodia detineri Qua de causa magna multiiugo viro in ac mulierum quorum parentes in Apuliam luerant, ad Ducem properans proclamauit. s Vestram & totius μVenetiae prudentiam, illustris Dux, latere non credimus quanta re benescia magnificus Rex Siciliae nostrae regioni sua liberalitate repraestiterit, & qualiter nostrae famis inediam tuae terrae victualibus oreparauerit,ad quae transportada multi nostroru ciuiu in A puliam retranserui, & secvno moedica pecunia & multas mercimonias de- μtuleriit. Si ergo Siciliς rex audierit Nutios suos a nobis indignatos orecedere, in ciues nostros & res eorum merito poterit vindicare. Provideat igitur vestra discretio, si occasione I mperatoris a quo nihil unquam boni habuimus, amicitiam tanti Principis, quo re omne bonum recipimus amittere debeamus, & ideo magnifi- cecentiam vestram humiliter imploramus, ut nostroru ciuium tam cc graui damno & futuro periculo prouidentes Nuncios Regis Si- ciliae ab inc pio itinere reuocetii: nec contra voluntatem Papae ce& illorum I mperatorem Venetias intrare sinatis: si qui enim sunt tiqui contra hoc aliquid dicere vel attentare praesumpserint, pa- rati sumus cum nostris parentibus & amicis eos morti tradere cc.& proximos nostros qui in Regno Regis sunt a futuro periculo reliberare. J Dux autem eorum quaerimonia diligenter, & gratan-' ter audita respondit. Quod Nunti j Regis Siciliae volunt indi- gnati recedere, non meae imprudentiae, sed quorumdam popula- .erium seditioni est & malitiς adscribendum qui mea & pruden- retium virorum etelo & inuidia prouocati, non ciuitatis honori ..& gloriae, sed suis utilitatibus prouidentes die ac nocte dant stilia redium & operam diligentem, ut Imperatorem nobis contradicentibus, Venetias introducant, & ob hoc periurij crimen & re infamiam, & Papae & Regis Siciliae graue & perpetuum odium is
debeamus incurrere. J Cumque illi iterum proclamassent, ut eo- . rum qui auctores erant seditionis . nomina Dux euidenter expri- meret, metuens si noti fierent ob hoc pugna in ciuitate maxima&seditio inualesceret, saniori usus concito nobiliores & prudentiores quos habere potuit ad Papam direxit pro parte totius populi veniam humiliter postulans, & affectuose deposcens ut quodilli in eum stulte de superbe peccauerant, ipse eis ex in-
227쪽
nata humanitate & gratia relaxaret, & Nuntios Regis Siciliae
a proposito sui itineris reuocaret.
Quibus Alexander Papa more solito satis benigne respondit Ego quidem cui Sanctitas & Ossicium ignoscendi gloriam ro
ljquit, iniuriam meam ad mentem non revoco:offensam meam
pro Dei amore dimitto ; sed Nuncios Regis Siciliae tanquam viros nobiles & potentes rogare quidem valeo ; sed inuitos deti- nere non potero. J Tandem Venetis multum rogantibus & p tentibus ut ad hoc faciendum partes suas interponere dignar tur , motus Papa eorum petitionibus per Rogerium de Pisa Suta diaconum & Senescalium suum simul cum Venetis, Nuntijs Regis Siciliae preces affectuose porrexit, ut diuini & siti amoris
intuitu indignationem compescerent, & incoeptam iracundiam temperarent, atque propositum suum ab incoepto itinere reuoc
ec renti quibus illi responderunt. f Dominus quidem sicut vir per ri sectus & sanctiis, & de sui meriti auctoritate confisus mori non se metuit, & Venetorum dolos &insidias non pauescit; nos quia 6 dem qui adhuc impersectiores sumus, mori nolumus, & nostro Regi inferre iniuriam moriendo vitamus. Veneti ingratitudinis . filii, & Regis liberalitatis obliti volunt Domino nostro mala.. pro bonis rependere, & ad perturbationem pacis eius contra vo- , luntatem Domini Papae & nostram inimicum ipsius Venetias . .. introducere; Dominus autem noster tantae est potentiae & viriu- .. iis, quod pro his excesssibus quos contra amicitiam suam faciunt .. illis, sicut decet, respondere curabit ; sed quia nos preces Domini Papae pro mandato accipimus, iter nosti una usque in diem cra- ρ stinam disseremus; & dehinc communicato cum eo consilio,
es quid nobis faciendum sit disponemus.J Quibus auditis Veneti ad
Ducem susim redeuntes, ea quae a Papa & Nuntijs Regis audi rant, illi per ordinem retulerunt. Altera autem die Dux sano usus consilio apud Riuum altum sub voce praeconis fecit publice declamare , ut nullus de aduentu Imperatoris auderet verbum facere, nisi cum Alexander Papa praecepisset. Cum autem ea quae apud Venetias dicta & factatuerant ad Imperatoris ad Cloetam demorantis audientiam per-
. uenissent, sua spe 5 intentione frustratus coepit iis suo rigore mollescere,& Cardinalibus qui ibi erant, de verbo pacis benignius respondere. Cancellarius vero & alij Ecclesiastici Princi, pes qui pacis consumationem affectabant, spiritu libertatis ac sumpto, Imperatori viva voce dixerunt. D Bene Imperialis Maiestas
228쪽
isitas potest recolere, quod quidam e nostris ex mandato veta cestro Anagniam accedentes cum Alexandro Papa de pace Eccle- retiae&Imperih: de pace Regis Siciliae & Lombardorum tracta- rerum habuimus, & ipse utpote vir sanctus, pacis cupidus & amator, Gnostro consilio & hortatu Campaniam deserens, Venetias iam Gintrauit, paratus ea quae de bono pacis promiserat, firmiter con- cc sumare. Vos autem, ut credimus, suggestione prauorum homi- num a consilio nostro vultis recedere, & a pacis proposito deest nare. Nos vero ex iure debiti quo Imperio tenemur, astricti, pa- μrati sumus vobis, ut Domino in temporalibus obedire,& pro πις regalibus quae tenemus, consuetum vobis seruitium facere; sed .c
quia nostrorum estis corporum, non animarum Dominus, no- μlumus pro vobis animas nostras perdere, & terrena caelestibus an- μteferre; quare noscat imperialis discretio , quod nos de caetero re Alexandrum in catholicum Papam recipimus, & ei ut Patri in respiritualibus obedimus Idolum vero quod erexistis in Tuscia nul- relatenus adoramus. J Quibus auditis Imperator, operante eo qui ocorda Principum sicut vult & quando vult humiliat & incli- nati Leonina ferocitate deposita, ouinam mansietudinem induit, & eis humiliter de benigne respondit, dicens. Noscat ve- . stra fidelitas dilectissimi) quod non est meae voluntatis cons- eclium vestrum deserere, & pacis per vos tractatae propositum euitare ; quin potius volumus ea quae nostro sunt ordinata consilio, ἐς firmiter obseruare. Vt autem a vestris cordibus omnibus omnis ἐς
super hoc dubitationis scrupulus excludatur, Comiti Henrico de ἐς Diessa qui est in praesentiarum, praecipimus ut vobiscum & cum . Cardinalibus Venetias veniens coram Papa in anima iuret, quod ex quo Venetias intrauero, in anima mea iurare faciam, qi d Apacem Ecclesiae&Imperij: Regis Siciliae & Lombardorum, si- .ccut disposita est & tractata, firmiter obseruabo,& de ea obser- .euanda , praecepto nostro duodecim Principes nostri simile iura- ..
Cancellarius autem & reliqui mediatores pacis cum Cardinalibus haec audientes multum laeti effetui . sestino gressu Venetias redeuntes ea quς ab Imperatore dicta & ordinata fuerant, Papae per ordinem retulerunt; qui protinus per Nuntios suos Rectores Lombaritis,qui in partes Taruisς secesserat, Venetias reuocauit. Altera autem die coram Papa & Cardinalibus, Nuntijs qu que Regis, & Lombardis, & magna populi multitudine Comes Henricus de Diessa, sicut ei ab Imperatore mandatum sta erat, in
229쪽
anima eius de praestando iuramento pacis obseruandae iurauit. Capellanus autem Coloniensis Archiepiscopi in anima Princ pum, qui inibi aderant, simile iuramentum pristitit: hoc autem tacto ex mandato Papae Veneti cum sex galeis Cloetam luerunt, es Imperatorem cum suis galeis recipientes, eum usque ad sanctum Nicolaum qui dicitur ad litus Sabbato insero honorificὸ
Sequenti vero die D ominica, octava die residua stante mensis Iuth in vigilijs B. Iacobi, Papa, cognito Imperatoris aduentu, galeas ingressus cum Nuntijs Regis & magna Lombardorum ac populi multitudine ad Ecclesiam sancti Marci deuotus accessit, &Humbaldi Hostiensem & V villielmum Portu ensem,& M-fredum Praenestinum Episcopos, & quosdam de Cardinalibus ad
Imperatorem transiuisit, qui venientes ipsum & suos ab excoli municationis vinculo abso erunt. Christianus autem Cancellarius procedens in publicum, tactis sacrosanctis Euangelijs, ait: V t omnes euidenter agnoscant me esse nomine & opere Chri-- stianum, Octavianum Cremensem & Ioannem de Struma cum ς suis complicibus prorsus abiuro, & Alexandrum & successores
eius in Catholicum Papam recipio. J alij Praelati Ecclesiarum
simile iurauerunt. Dux autem Venetiae cognito quod Imperator ab excommunicationis esset nexibus absolutus, cum Patriarcha & magna Cleri ac populi & nauium multitudine usque ad Ecclesiam sancti Ni colat illi obviam venit, quem in naui sua recipiens usque ad litus sancti Marci satis honorifice & pompose deduxit. Imperator autem de naui descendens simul cum Duce, Patriarcha,&Episcopis sui: & Clero & populo Venetiae, ipsum cum vexillis&crucibus processionabiliter praecedente usque ad Ecclesiam sancti Marci, ante cuius atrium Alexander Papa cum Episcopis suis &Cardinalibus , cum Patriarcha Aquileiae, Archiepiscopis & Episcopis Lombardiae Ecesesiastico more ornatis honorisce residebat, pedes accessit.
Cumque ad Papam appropiasset, tactus diuino spiritu, Deum in Alexandro venerans, Imperiali dignitate postposita, reiecto pallio, ad pedes Papae totum se extenso corpore inclinauit; quem Alexander Papa cum lacrymis benigne eleuans, recepit in osculoci benedixit, nioxque a Theutonicis Te Deum laudiamus est excelsa Voce cantatum. Imperator autem apprehensa Papae dextera
ipsum in Ecclesiam introduxit, & accepta ab illo benedictione,ad Palatium
230쪽
Palatium Ducis cum suis redij t. Papa vero cum Cardinalibus &Nuntijs Regis iterum galeas ingressus ad suum hospitium redi j t. In vesperis autem Imperator per Nuntios suos Papam satis asse ctuose rogauit, ut si ei placeret sequenti die n festo scilicet Beati Iacobi, in Ecclesia sancti Marci Missarum solemnia celebraret; desiderabat enim ab ore eius diuina officia supplex & deuotus au dire. Cuius petitioni Papa assensu na benignus accomodans , summo mane cum Cardinalibus ad sancti Marci Ecclesiam venit, cu ius vestiarium ingressus cum Patriarchis, Archiepiscopis, Episse copis & Cardinalibus honorifice satis & Ecclesiastice se induit, &ad celebranda diuina Missarum solemnia praeparauit.
Imperator autem ut humilitatem quam corde conceperat op
re demonstraret, sumpto stratoris ossicio, pallium deposuit, manu virgam accepit, laicos de Choro expulit, & Papae ad altare solemniter &processionalitervenienti, viam tanquam Ostiarius praeparauit; dehinc in Choro cum Archiepiscopis, Episcopis &Clericis Alemaniae remanens, quibus eo die cantandi inius ictum erat ossicium, Missam Domini Papae deuote satis & humiliter audiebat.
Cumque dicto Euangelio Papa ascendisset pulpitum ut alloqueretur populum, Imperator accedens propius,coepit verba eius attentius auscultare,cuius deuotionem Papa diligenter attendens,
verba quae ipse litterate proferebat fecit per Patri archam Aquileiae in lingua Theutonica evidenter exponi. Finito autem sermone & Credo in et num Deum decantato Glemniter, Imperator cuni suis Principibus ad pedes Papς deuotus accessit & obtulit. Finita autem Missa cum Papa ad suum Palatium vellet redire, Imperator dexteram eius accipiens eum usque ad portas Ecclesς satis honeste deduxit; cumque equum suum albii de more vellet ascendere, Imperator ex alia parte accedens streuam eius tenuit,& postquam equum ascendit ipsum aliquantulum stratoris more pers nil ora deduxit ; quem Papa benedicens ad hospitium redire permisit. Ipse vero Clero & populo illum praecedente usque ad mare descendit. Dehinc galeas ingressas palatium suum cum gloria est & honore reuersus. Venientibus autem proximis Kal. Augusti Imperator cum Archiepiscopis, Episcopis, & reliquis Principibus suis, & magna populi multitudine ad Patriarchae Palatium,in quo Papa erat nospitatus accessit. In cuius palati j aula longa satis, de spatiosa, Papa in eminenti loco pontus in faldistorio suo resedit , &