Constitutiones clericorum regularium. Et ad eas ab antiquitate firmandas, Antonii Caraccioli clerici regularis notae, hoc est, religiosarum prisci aeui legum rituumque compendium

발행: 1610년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

XII. Non parcentes Vocibus. Id ita intelligenduno

est , ne taedio affecti, aut somno debilitati tenuem , & intermortuam vocem emittamus . Non vult autem hoc loco S. Bernardus, ut inconditis clamoribus , acuto l. stridore nos inuicem offendamus. Noque enim a Christo Bernardus dissentire potest , ut paulo ante retulimus, dicente ; Cantus Mne Iussit, ct auis, ct Unifrmis, er per

omnia oti mitis . alioqui Stentoreae iliae voces quam indecorae sint,& deuotionis affectui adueris, nemo, arbitror, non videt; peccattamen in ea re non nemo: seseque, auditoresque, & parietes ipsos, aut acuto stridore transfigunt, aut immani clamore concutiunt. A

diant isti, quaeso, quid Concilia, Patresque scriptum reliquerint. Trullana Synodus: a Eos in Ecessis eum ad pDPendum Uendunt,

volumus nec inordinatis votiferationibus Cti , nee naturam ad elamo remur re, nec aliquid eorum , quae Eeelesiae non conueniunt , facere et

sed cum magna attentione, ct compunctione, mi Odias Deo, qui es occultorum in pector, esserre. Concilium Aquis granense sim Ludo uico Pio. b Dinni in Eceo non eursim, er excelses , atque inordinatis , ct intemperatis soribus, sed pIane, ct dilucidὰ ,' eum compunctione cordis recitentur poter reeitantium mens, idorum dulcediane pascatur, ct audientium aures ii ortim pronuntiatione demulceantur . aeuoniam quamuis ramion onus in aliis o cys excelsas Oleat edi voce, in recitanis tamen GaImas buin Odi vitanda eri vox. Gersori etiam tract. de mystica Theologia practica, videtur sentire huius. modi altisona raro conferre ad spiritualem prosectum: Sanctum vero Augustinum non canticis altisonis, sed suavesonantibus Ecclesiae v cibus ad essectum deuotionis, fletumque commotum fuisse. B. autem Florentij Clarico um Regularium Conditoris, cuius supra meminimus, clarior est de hac re sententia; Astus eantus , inquit, ψ conturbat eaput, o ensum , ae detiotionem extinguit. Quocirca apposite hue facit dictum Chrysostomi r ' Vna in re dumtaxat Otilis es Uoe feratio , nempe in praedicando, ct docendo , alijs in rebus nequaquam , neqae in preeatronibus etiam. Et ante hos omnes S. Cyprianus luculenter dixerat,i Sit orantibus sermo, di precaris eum disciplina,qui rem continens , di pudoron. Cogitemus nos Db eon peritu Dei Hare . Placendum es diuinis ortilis , Ο habitu eorporis, ct modo votas. N

Ut impudentis es clamoribus σιρο, ita eo ruit verecundo, mode-Liis precibus orare. Et qaando in Unum eum fratribus conuenimus, o Derisicia dirama cum DomIni Sacerdote caelebramus, verecundiae, er disciplinae memores esse debemus . Non passem ventiore preera nos as inconditis Coeitas , nec petitiomem commendandam modesὰ Deo, tumu

tuo siquaritate ia Iare, quia Deus non vocis ,sed eordis auditor erit ;nec admonendus es clamoribus , qui cogitatiori videt, prouocanta D r i mino,

52쪽

mino, er dicenti: Etscient omnes Ereissae, quia ego sum ferulans renes,, tor . Amri Dalmus . conuiuium Abrium fit nobis spiritalis auditio . prolectet aures reci Ua mulcedo. Duo itaq. Nostri strenue, diis ligentem. seruent, velim; ut siue precinant, siue succinant, siue pervices canant, vocem semper aequabilem, nec nimis acutam edant. Meam, si haec fecerint, adstringo fidem, de nostra etiam psalmodia dictum iri id, quod Chrysostomum de suorum Monachorum simplici ' is cantu dixisse commemini. Neque ἹGara, neque u ae, nquo alid musicum infrumentum talem emittit vocem, qualem audire licet ,Dnctis eantantibus idis.

XIII. Simul incipiamus, simul desistamus ; commodam medijs versibus pausam faciamus. Idem

habet Constitutio Ecclesiae Gallicanae his verbis: b Laudes diuinae per ' . δρομN R guras horai non cur ae feminanter, sed tractim, ae eum pausa δε- 'μ' centi, praesertim in medio euiu ibet ver culi, debitam faciendo intoseonne, aefriais remium diFrentiam, reuerenter ab omnibus perso

uatur.

XLm Praepositi quam maxime poterunt singulis horis Canonicis cum alijs. in Choro recitandis

intersint . dcc. Id seruabat Chrysostomus, vir alioqui assiduis

Constantinopolitanae Ecclesiae negotiIs, curisq. occupatissimus. De eo namque haec refert Proclus: φ Ceteris omnibus nego tW se praeferi -ος rititidιs, quibus intereri assidia in oratione ad que ditaetium. Licet alioqui, ut tradit Georgius Alexandrinus , adeo in obeundo munere Episcopali est ritentus , ut per obitu em non quam ad vesperam que permamret incibatus. Domesticum vero huius sanctae obstru tionis exemplum praebuit nobis pijssimus noster Pater, Ioannes M rinonius, domus S. Pauli Praepositus, qui senio licet, laboribum. G- sectus, & praedicationibus verbi Dei, atque audiendis pcenitentium confessionibus saepissime implicitus, raro tamen a diuinis ossicijs a rat . Dum vero canebat, vidisses hominem, ce, vultu, assectu adeo vehementer ad coelestia raptum, ut non humanis, sed Angelicis immixtum choris credidisses. I

V Neve quis remissionem quampiam a diu,

nis Osscijs assumere audeat . Hule Constitutioni assine

est decretum Concilij venetici: Curietis, qui matutinis hymnis Ana probabili excusatione aegritudinis inuentus fuerit risuisse, septem dis---ε D a bus

53쪽

, CONSTITUTIONUM CL. R.

bus 2 eommunione babeatur extraneus: quia ci fini rum sacrarum eo tempore , quo non pose I ab officio suo usta bouessa necessitas oecupare, Di non ut a salubri cessare . Vide hic, mi Lector, veteris Ecclesiae seueram disciplinam, potintinum in Diuino cultu procurando.

XVI. Nisi cui, ut stud ijs, aut Lectioni, aut Pro dicationi operam det, sit aliqua concessa potestas.

. Mart. Id prudenter dispositum,& exemplo priscorum patrum. Lego enim μB. Martinum Monasterium suum ita instituisse, Ut minorem aetatemd putaret titeratio, scriptorioq. opere. maiores interim orationi vaearent. It in vita . Vuolphgangi Epitcopi Ratisponensis ih Iuniores et esuit S. Praesul Fbolae Liudiis interesse; seniores psalmodiae, Iectioni, orationi vacare: Si igitur non tam assidue atque senes , adolescentes psalii modiae vacabant, utique exemptos aliquantisper iuuenes extitisio, necesse est intelligere, ut studijs interim litterarum darent operam 'Vtrumque scilicet commodE praestabant antiqua Religiosorum ho--minum Collegia , sacram psalmodiam literarum studijs, confitentium auditionibus, & id genus actionibus intermiscentes.

Vis si quis Aoras' Canonicas postquam suerint incoeptae venerit . d . Cassianus ς refert Aegyptios

Patres eum, qui tardius ad sacra in synaxim accessisset, punijsse non leuiter. Si quis, inquit, ad cox regationem fositam tardius oecurrerit, cunctis in A=nari statribus congregatis, tandiu prostratus in terram veniam poL Iabit, donee oratronumsotinnitas consummet , impetra turus eam cum iusius fuerit Abbatis inuicio a solo surgere. Spatium Vero, intra quod quisque ad Odaeum venire debebat,pene tantundem 'Li D Inst- apud priscos erat, i atque apud nos. Subdit enim Castianus ; ψ Qui in Tertia, Sexta, via Nona, i quam Ualmus ceptus Iniatur, non ad orationem concurrerit ; in noctu mis vero conuenticutis, qui Crique ad se duo Asimum etdm praeui bio increpationi,ae paenitentiae, quam praediximus, obseundum ,s vora pras titutam ditationis horam, Cel modietim tardet'.

XV II. Donec Superior surgendi secerit signum

Scilicet complosis manibus, aut tabulae pulsu,uti antiquitus fieri co- IMMib. ς 3 2 uerat. C ssianus; DPMnsirprogresso,4ι toris interciditur plausu, quem dans manu sua in sedili, quo sedet, cunctos Deit ad audiendia consurgere. Itaque elusino di. etiam signo iubebantur poenitentes a solo surgere, de quo paulo superius: ex codem Cassiano dictum est. - Ceterum Religiosi hominis partes sunt non solum non tarde, hoc

54쪽

est, cepta iam psalmodia, ad cidaeum accedere, sed maturo etiam accessu praeuenire, ut videlicet praeparemus corda nostra Domino, eaq. cymbala bene sonantia faciamus. Quid vero praemeditari debeamus, Chrysostomus docet: suando, inquit, ad Deum arterimus , id esse a Iorai .exi timemus Theatrum, sed ex uniuerso orbe terrarum, vel potius exsupernis populis rasiectum,ct eaeissem Regem in mediosedere, qui Ouunosram audire orationem, edi faciamus, ut res si comparata ad demonstrationε . Nullus sis istis dus, nuPus I iren,qui ita spraeexerceat sanam ingressurus,timens ne quid insuaue,ct inconcinnum eanat. Ita ct nos ingressuri tbeatrum Angeorum. Nectrum autemst nobis limgua. cte. Bene igitur inter nos usus obtinuit, ut per tertiam horae partem antequam psallere incipiamus,Odaeum ingresti,fixis humi g nibus, ad Deum, quem laudare statuimus, corda levemus. Verissima enim est Hugonis Victorini sententia; b Nuua poterit ese perfecta ora- b τ ια dotio, quam meditatio non praeuenerit. φ

Cap. II. De Ritibus, & Caerimonijs.

I TVs, Se caerimoniae apte, composite, dedecore exerceantur: Noe enim Clericorum est munus, & maximὰ conspicuum. Itaque Praepositi per se , aut si occirpati fuerin i, per idoneum sacerdotem curent dilige t:ssime, ut Nissalis, & Breuiarii Romani rubricae accuratὰ observentur. Quandoque Clericos, & Sacerdotes conuocent, curentq. ne in solennibus priuatis, ve Misis, aut Oiscijs, processionibus, sacrisve functionibus,quae Naiore hebdomada, praecipuisq. selennitatibus per annum solent celebrari, error aliquis, aut vari ras Sacerdotibus, vel Clericis nostris obrepat. Nihil denique in eiusmodi Ecclesi nicis rebus seruandis prietermittatur: sed omnia studiose, exquisite, mature, cum

silentio, modestia, dignitate, & decore fiant. Si quid tamen est, cuius formula ex rubricis peti nona ossit, a peculiari nostro de Caerimoni)s libello petatur: vel si ex eo plane sumi non posit , pristino Congregationis nostrae more stetur.

Ad Cap. II. Nolae.

posite exerceantur . Externus Dei cultus magno pere constri ad diuini Numinis interiorem religionem retinendam , D s atque

55쪽

i' atque exaugendam. Idcirco agi inos i ait Chryse tomus se hoc est Apostoli, Eeeloia tim in tutores et que ad bumiria, ct mni ta praecepta deduxerant LIGεnitam dis Ana. Et vero si veteris logis umbratiles caerimonias Hebraeo populo Deus tam diligenter in-b Devi r.e. i. tum it, ut de ijs scriptum sit: h Audi Urari caerimon as, atque iudiei qua ego loquor in auribus Uubis sedis . disite ea, ct opere complere : . quanto maiori cum ratione de noui testamenti ritibus Paulus dioisse putandus est , omnia bon/Liὶ,φsecundum ordinem flans in v μ ii Nam haec verba de eaerimonus, quae in Ecclesia obeuntur, intelligi debere, obseruant Chrysostomus,alijq. Patres . CertE priscos uideles,diuini cultus caerimonijs sedulo studuisse, vel ex eo patet, quod consae ierint eligere certum quempiam virum, Praesectum sacris Ritibus ; videlicet monitorem veteris disciplinae. Id sancti Dorothei. Ner. ra. Abbatis verba testantur. Num, inquit, ψ Praepositus rarimoniarum, o ut quiuis alius ἐθatribus mihi dixit quidquame ct ego non tuli, sede Epist. adHE. contradixi Et B. Hieronymus ' Nepotianum laudat, quod cernere-h ti r eius in omnes caerimoniai sollicitudo dissosita.

Π A peculiari nostro de caerimonsis libello.

Rectὰ nobiscum agetur, si extabit huiusinodi libellus aliquis,qui nostrorum rituu mrmulas constahti ratisne praescriberet. Decet enim esse M.ν, πιοῦ, habitantes in domo ini. x Neque id planὰ set, citra veterum authoritatem, atque exemplum. Mitto Rituales libros, s De Diuuisti quos,ut Cicero tradit, s Ethnicorum Hetruscoruin Sacrificuli cust diebant de ritibps, & d sciplina Ciuitatis. Hos enim turpe fiterit in exemplum Christianis adducere. Mitto etiam Rituale Hebraeorum tam accurate, atque adeo superstitiose, a miseris Iudaeis hodieq. ser-h Brug. in uatum. Ab eo nam q. licet nonnulli Catholiorum η testimonium G ia .... r. aliquando petant, id tamen contemni facile poterit, veluti Euangstica luce. & lege antiquatum. Dionysium ego propono, & Clementem, quotum alterius Ecclesiastica Hierarchia, alterius Co stitutiones Apostolicae, vix dici potest quam distin-- quam exacte , quam religiose primm uae Ecclesiae sacra , ritus , mysteria prosequan-

CAP.

56쪽

p. III. De munditie, & nitore Ecclesiae, αΩ-crae supellectilis.

C C L E sIAE mundae sint, & omni religionis eultu ornatae . sacerdotum vestes, altarium ornatus, sacra vasa, de cetera,quae ad diuinum cutitum pertinent, Mendida, munda, nitida, & suo quaeque loco,ut par est, collocata, & distributa afferuentur. Fit enim, ut ex diligentia, & cura quae his rebus adhibetur, Religiosorum spectentur animi. Ne quid quod d facram supellectilem pertineat, alienis iacile detur utendum : nam ita sordes, & maculas saepe contrahunt. Ne permittatur ut in sacris indumentis familiarum ponantur insignia . In Fcci sis nostris, in quibus nulla habentur familiarum Infignia, ne sine P. Generalis autoritate fiant: at ubi adsint, rurias alia, ut apponantur, ne facile concedatur. 5 cella secularibus aedificanda , vel exornanda concedi poterunt, etiamsi familiarum I fgnia, 31 Inscriptiones, modestas tamen, Sc a nobis antὰ probatas, velint an nere : ea tamen lege, de conditione, ut nequa lex, aut conditio onerosa,& a nostri instituto aliena nobis una imponatur: ut sunt Missae,& Osficia in perpetuum dicen- , quae nulla unquam ratione in Congregationem admittantur.

Ad Cap. III. Nolae.

Clesiae mundae sint. 6 . Nepotianum presbyte

I a rum, ut supra probauimus, Regularem, domus Dei decorem summopeia procurantem his laudat verbis Hieronymus: Erat RA N Iicitus, si niurat altare ;s parietes absque fuligine; sipauimenta tersas vela semper in Ofidis, crebem. ianitor in porta ; β sacrarium mundia; s vasa Iumsenta; H in o es caerimonias pia sobicitudo disposita : non minus, non maius neXIigebat o seium; obicunque eum quaereres,in EGersa inuenires . Et paulo inferius: me idem po timus O de Nep tiano disero , qui Gelsa basticas, edi Martyrum Conchilia diuersis forum ,-arborum comis, vitiumq. pampinis adumbrauit: Ut quie- quid placebaι in Ereosa, tam HI sitione, quam visu, presbyteri Iabo rim, Hudium t saretur. Huiusmodi diligentiae laudem meruit S. Guido Lahensis Ecclesiae Clericus, quem incertus, sed vetus scriptor iisdem pene verbis celebrat th Dabat igitur,alis Mopcram, τι M- suae, D 4 tara '' . iu

57쪽

tare niteret, testari nihiI haberet sordiam, pauimentum scopis repa garctur, Sacrarium mundum esset, ct Iuculenta ; Gnique ut 8 --rimonys nihil remissum, aut negIectum videretur. Si quis eum quino rit, in tempsi reperiebat . diuers neris soribus, ct arborum comis carebos, ct thecas Sanctorum Osiebat; Ut quicquid in ita ade Uti H esu, vel dispostione praeerat, eius laborem, cla Dudium te laretur. Haec duo Sanctorum exempla , omnia nitentis Ecclcsiae instrumenta, atque ornamenta uniuerse complectuntur. Nunc vero ea ipsa si gillatim inspiciamus. Euerrendi Ecclesiae pauimentum, quod iuxta nostri ordinis mo rem per nos ipsos Clerici, Sacerdotesq. facimus, non aded recens est ritus, quin vestigium eius aliquod vetustas reliquerit. Audiamus. N Dii l. yaulinum Nolae Episcopum sui Felicis Aedem euerrere summis votis exoptantem:

Et foribus seruire tuis, tua limina man/Munditis eurare es; ct nocte vicissim cubysseruare pys, ct munere in i

Claudere premeritam defesso eorpore vitam. N Et quid dico euerrere vel unicam festucam de pauimento tollere , gratum Deo, & praemio dignum existimasse veteres, testatur his, Inst.ith ς verbis Cassi nus :h Tanta Me Palaestini Patres Onitiersa procuratu, atque dispensant, ut etiam ea, quae dei e Ici i habentur, paruaq. 'ρο- tantur ae talia, Ut si tenuem feri eam de Orataris,ee ais mouerint, mercede e conse turos a Domino tota credulitate constant. Id nimirum perspicacibus fidei oculis intelligebat, pijssimus Pater noster Ioannes Marinonius; inter cuius grandia gesta, quae alias Deo volente9 narrabo, hoc, quod modo restram exis*um homines reputabunt, Deo tamen iudice nequaquam eris exiguum. Neapoli Clericus quidam noster Aedem S. Pauli euerricul' emundabat. sorte incidit in scrobiculum humi factum ab artifice lignario ι quo pessulus ob-

ditis foribus reciperetur. Is, ut assolet, puluere adeo plenus erat, ut . pessulum admittere nullo postat modo. Interim Clerico aut fossulam non aduertenti, aut si aduerterat, puluerem inde extrahere negligenti, adstitit repentE Sanctus senex Ioannes , eius sacrae aedis, ac domus tunc Praepositus; atque humi sese abij ciens, non euerriculo, aut alio

quopiam instrumento, sed digito ipse suo puluerem diligenter inde extraxit. Eru scentem vero Clericum adi tam perspicumn demis'. sonis, & exquisitae sedulitatis exemplum, iacto admonuit, ob pau- ixillum pulperis E pauimento domus Dei diligenter. cunum, mercedem ab immensa Dei largitate expectari posse minime pauxillan . Neque vero mirum, si suis haec obsequia manibus sancti homines obveri lini cultum praestiterunt, quandoquidem matris Itatio Idolo

58쪽

veteres scriptores , memorando , sed evectando exempla commemorant. Quibus & Christianae Virgines iure omni, praeferendae sunt, quia illa: Dijs suis, lioc est, Daemonibus, impijssime exhibuerunt, vero, & Magyo, istae Numini detulisse perhibentur. De Serena enim Honorii stia, Stiliconis uxore . Claudianus ita cecinit. is.' 'Numinibus, Votirique vacua, o supplice crine i Verris bumum. Haec de munditie: nunc de sorido ornatu dicendum est. Templum, altaria, sacras imagines, sanctarum Reliquiarum thecas , floribus decorabat & prisca aetas. Mitto Ethnicos, quibus ilia suorum Deorum cultu frequens florum usus, Ac proinde etiam compitales lares floribus conspersos legimus, quod Suetonium in Augusto refert his verbis: Compitatis Lares ornare, bis anno inmitiit, Cernis foribus, ct aestuis . Apud sacros Dei veri cui rores, vetustior est si rida religio , praecipuE in celebri, festoq. die: Constituite scanit Vates regius f diemDIennem in condenss que ad cornu altaris e hoc b Pal. ii est, sue Agellius nostere Symmacho &lxx. eruditEadnotat Diem festum agentes, Gmplum denses rondibus,sorumque fertis ornate ivrique ad Altaris angulos. Itaque Hebraeis mos iste solennis ; & cum flores per hyemem deessent, ramos, fronde'. lassiciebant. Ita ad . ingressum Simonis Machabaei in arcem Hierosolynii tanam , ς festiui-ς 'tatem celebrarunt, cum laude, di ramis palmarum: Christum item Hierosolymam regaliter ineuntem similiter exceperunt. 4 E Iudaeis d Matth. mi. igitur ad nos ornatum istum , ut & pleraq. alia , arbitror transijsse . Porro Sanctorum Martyrum aedes , atque altaria floribu inspςrgi so . h. ei. o ilita, saepe Augustinus, alij que Patres, aut Historici meminerunt. lib. 1i. eap.r. Quocirca Gregorius Naaianaenus ante B.Mariae icuncula ita canit i . Ego fretias his tibι me ardentius sociares, alij. in verba supplex osseram , Osuauissimo

contextam ab horio, qua tuum exornes caput , Coronam, o Domina, proferam.

Gregorio Synchronos Ptudentius , rosis ,'soribusq. alijs, sacrorum Ossum thecas, siue aras vel media hieme purpurandus Pi Gnomeditatur. vite purpureas rosas, Sanguineosque crocos metite et . Uon ea et his genialis hems, Laxat ct arua tepens glacies, Floribus υτ eumulet calathos. Sic venerarisr osa libet,

Ossibus altar di impostum. lDe B. autem Henrico Susone scriptores tradunt e Sanctum virum tape consueuisse Sertum roseum capiti imagunculae B. Mariae Virgi-

59쪽

nis aptare, moxque genua flectere, eique se totum ex animo cum mittere : non secus ac Nariantenum factitasse nuper diximus.

i, Ne permittatur, ut in sacris indumentis si

miliarum ponantur Insignia . si priscam Leelesiae consu

las historiam, prosecto non reperies profanam,sed sacram imaginem sacris rebus assixam, siue adpictam. scribit Tertullianus Latinorum a M Pudie.e.' Patrum vetustissimus, suo aevo in calice sacro suisse sculptum Christum pastorem, qui errabundam ouem in humeros sublatam ad cari, lam reportaret. Et de S. Λthanasio antiquo Episcopo Neapolitano, In via. EM. tradit Ioannes Diaconus,h ex argento scisse eum magnam patenam , sculpens in ea viaium Saluatoris, er Angelorum, quam intrinsecus auro perfudit. Antiqua etiam Sacerdotum, aut Pontificum indumeta, quae Romae adseruantur, nulla habent Gentium symbola, siue ste- malum emblemata, sed Crucem, Agnum, Palmas, Coronas, de id genus mystica, & sacra signa. His vetus Christi Ecclesia delectabatur notis: haec populorum oculis aspectanda proponebat. Recens, qui. adeo frequens inolevit profanorum insignium usus, etsi ut auitae pi tatis recordationem ingerit, in Ecclesijs locum habet , ea tamen a

gumenta haud facilEadmittant Nostri, ne sub pietatis .ireligionis integumento, in res sacras, & in ipsa Christi altaria mundanus fastus

conferendis.

ACER D O T ES, & Clerici nostri tum ubique . tum maxime in E elesiis, ubi omnium in se sciunt oculos coniici, ita mores habeant vultii, gestu, incessu, sermone compositos, ut nihil nisi graue, moderat ,relia gionis plenum praeseserant. Novitios in Clericorum ordinem admissos prima tantum tonsura initiare lic bit, ut Diuinum officium in Choro dicere, Sacerdoti ad Missae sacrificium administrare, ceteris q. Ecclesiasticis fiunctihmbus deseruire possint. Cum prosessionem emiserint, eis quatuor minores Ordines conferri poterunt, si Proposito , maiori'. parti Vocalium loci, ita visum fuerit. Pro sacris ordinibus, P. Generalis licentia erit impetranda . In his conserendis cunctanter agatur. Ad subdiaconatum nemo, nisi tribus minimum amnis; ad Diaconatum, nisi quatuor; ad sacerdotium nisi quinque post emissam professonem, admittatur. Non qu6d tum demum planε d beant admitti, ac non possint in tempus quamuis longinquum a Superioribus reiicio

60쪽

iatiis pria ulti ' ' Mi msi xit Recessitas, aut inagna personae alicuius

. a a

GEneratim mihi hoc Ioco monendi sunt Nostrates Clerici, &Sacerdotes, ut diuinum altaris cultum quod ut B. Hieronymus piissime meditatur υ torcular est, quo Christi sanguis exprimitur, exquisitissime curatum velint, si Deum sibi propitium cupiunt; alio. '' qui male nobiscum agetur in victu, cultuq. temporario, si sacra, &1piritalia negligamus . Etenim sui quidam veterum dixit: h ne b Aucti,νωimstra urium, quod in Ipirituatibus bene rexitur, in t m ratibus opti 'ipv τ' mi gubernatur. Quod vero in seritvahlus, ct in his , quae fiant ad dis ' γ' ,,um n Eligitur, in temporalibus, ct exteriore gubernatione cito δε- bitur,nec ab homini us reputatur. Lege huic rei firmandae Cap. III. libri II. Machabaeorum.

I Nouitios in Clericorum ordinem admissos pxima tantum tonsura initiari licebit. vetaericis pris

ma tonsura concedatur, optime constitutum, alioqui non possent a tonii degere, 'e Clerici solent. Id enim vetuit Concilium Nicaenum . ' his verbis: Et quoniam sidemus ton O- Grei pueritisse quos fuscipera, qui non m ab Episcopo manus inpositionem accepe runt, iubemur, n/DLuae id t.

- Π- Sacerdotes , dc Clerici ita mores habeant Vultu, gestu, incesse, sermone compositos, Ecc.

Cregorius Naaianaenus mores religiosi hominis ultumq describit, Ux cptera solet, elegantissime. Gro fus, inquit, ψ confrans, surus mi- d me usui, subrifus Mandus, vel potius Dbrisonis ι Mus idam, risus perviantiam ea fluant 1, sermo aratione inritatus ἰ ηHentium femmone praefantius et laudati ale eondita, non ad blandiitas comparata , sed ad meliora dirigens, obivirgatio laudatione optabilior , moderatis animorum, relaxationis, O trinitiae, atque utriusque permixtio , ct onnexio; mollities sertitudine, aus ritas pudore temperata, ς is ne 1 ab altera iadatur,sed utraque aureius opera laudem consequatur ἐmodus tum in commune prodeundi, tum riecerindi, idus ad alios inriti tuendos, hoc ut i spiritus Imrijs imbuantur. Haec diuinus The la . . ncque alia opus est adijcere, adeo ille paucis multa. Si quis

tamen

SEARCH

MENU NAVIGATION