De Xenophontis Hierone dialogo quaestiones

11쪽

Xenophontis opiam verborum recedere ab usu illius aetatis cognoverunt, tamen multi de eius sermone falsa iudicaverunt atque sinceram Atticam eam esse putaverunt, velut Plut de pro f. in viri. 8 p. 9 d του u ε γαρ Πλατω, και avo ρωυτι χρωu SU0υς διχτη λ Λ, τερ o da lx δε αλ; η et καθ)αρου τε και 'Aττικο ωσπερ δροσου και IVGυ αποδρεπομ.ευους,. . . Diog. Laert. II 57: ἐκαλεῖτο δε και Αττικη ουσα γλυκύτητι 'ς ερ 1ηυειας Suidas V Xen.) 'Aττικη μελιττα επωυοφααζετο. Horum grammati Corum antiquorum sententiam primus impugnavit C. G. Cobet;), qui seCuius r. Haasium* et C. G. Hellandum β Xenophontem deserta civium suorum Consuetudine formis verbisque Atticis, quae plurima extent, pauca Laconica et multa Ionica ex aequalium usu substituisse atque παραVota. σαι Ξ Ξις τη πατριο διαλῖκτου, Se diu Squam γλωσσηματικο ot Ah ποιητικοῖς θυι αα τι χρησθαι putat. Sed quod ille Xenophontem plurima e Attico sermone usurpasse Censet, a Raus Chio refutatum est multis argumentis allatis tamen ipse quoque perperam iudicavit ratus Xenophontis linguam e poetis solis pendere. Proximis demum annis factum est, ut de Xenophontis voCum copia recte iudicaremus. Accuratioribus inquisitionibus factis nune Xenophontis linguae permulta o Cabula cum Criptoribus recentioribus Communia esse inter omnes Constat. A primus quidem, nisi fallor G. Sauppe δ)multa enophontei sermonis propria in posterioris aetatis Scriptis

inveniri cognovit. Quod diligentius statuerunt . Rutheri ord: Xenophon dictio is an anticipatio of the common dialecthi; et A. Thumb Die Helleni sierung de alti schen Christsprache selgi jedoch schon it Xenophon und Aristoteles in das ionis chewo rimateriai, da die ei de ausi alimen, tam in gewi in ei tem Una tange iis de leberiden prache, d. h. aus er eginnenden) Mnemosyne, N. S. III 182 p. 214 sqq. y Xenophon, de republica Lacedaemoniorum emend. Berlin 1833 p. 338. ' Quaestionum de dial. Xenoph. cap. sel. Progr. Halberstadi 8444 12 sqq. ' Quaestiones Xenophoni. Dis s. Halle 1881 cap. I de ratione, quae Xenophonti cum poetis Graec intercedit, qui ante eum floruerunt, P. 9 sq. β Lexilogus Xenophoni. Lei peti 1869.' The ne Phrynichus London 1881 p. 160. 1

12쪽

J. Schlageter Gaulier fi longe aliter Senserunt. Quoniam igitur de Xenophontis sermone phirima optime sunt explorata de Hieronis libelli lingua satis Certo iudicare possumus, utrum Xenophontis sit necne. Atque copiam verborum singillatim

perCensebimus, primo quidem OCabula quae Vel e poetarum oratione fluxerunt vel e Ioniam dialecto sunt sumpta, tum autem enumerabo quae Sicut apud Xenophontem in Hierone plurimae leguntur, voces Atticas, qua POStrem sequentur Vocabula, quae apud recentiores Criptores inveniuntur, non apud Atticos. Praesto sunt, o Cabulorum, quae praeter Xenophontem a poetis vel scriptoribus ioni Cis videntur usurpata 7 , hae litterarum ordine disposita:

sarchus). Xenophontem amare nova vel substantiva vel adiectiva vel verba ita Composita, ut simplices formas Cum oculis quibusdam Velut εὐ- πολυ- κακο- δυς- παυ- , alii Coniungat, . urbor ')atque L. Gaviter' docuerunt. Eiusmodi Compositorum o Cabulorum exempla ne in hoc quidem libello desiderantur habes haec:

. Der ori schat de avflerhal Atii has gerundenen ait. In schristen Diss Erciburg p. 46 gedruch in onstan 19 Il.' La langue de Xenophon, Gen 19 11. Praeterea operum graviorum nomino haec: . turet, Lexico Xenoph. Leipri 180l-04 F. Ric mann observationum in dial. Xen specimen Progr. Jever 1883 H. urborg, de Xen libro qui ποροι inscribitur, Diss. Berlin 1824 H. Richards, notes of Xenophon and thers London I90i: Alios libros, ubi opus erit, in ipsis quaestionibus afferam. 7 Voces poeticas etiam apud Thucydidem et Platonem inveniri permultas inter

omnes ConStat.

' l. l. p. 20 sq. ' l. I. p. 157.

13쪽

α ρροδι αζε συα ΙΙΙ passivum de femina dictum nisi hoc loco non legitur de viro p. Theopomp. r. 195, 28 Hunt et saep. ap. Aristo t. a Ctivo de Viro utuntur Hippocr. Plat Aristo t. Xenophon Mem. I 3, 14 IU ,9 Symp. I 38 Plut Ho verbum, quamquam in sermone pedestri Sol legitur, quod ab αρροδισιο cvoce poetica. derivatum videtur, ii rettuli.

Plat Epin. 980 B. Ps. Dem. 59, 78. δωρηα VIII 4; di. Trag. r. Aristo t. semel). Substantiva in ta sinientia, quae omnibus temporibus apud omnes fere scriptores invenimus Xenophon maxime adamat iisque libentissime usus est, ut pauca nova in linguam Grae Cam induceret ): in Hierone libello decies septies talia substantiva invenimus h).εδωδYj I 19 Oec VII 36 δέ,δ tu oc); Hom. Hes Plat Aristo t. Eubul. r. T Kock TheoCr. εκπαγλο XI 3 Hom. Hes Pind. Trag. Apoll. Rhod TheoCr.

3 cf. p. 8.y cf. de vocibus in αλεο finientibus aut ier p. 160. 'i f. p. 8. Mi L . Nitsche in ursi an annal. I 18i p. 27 E. Fraenkel Griecti De- nominativa, Gottg. 906 p. 25 sqq. β cf. Gaulier . 59 sq.

14쪽

quarum Xenophon non paucas finxit novas.

Ar Plui. Hactenus de poeticis vocibus et ionicis, quae sicut apud Xenophontem ita apud Hieronis au Ctorem mirum in modum inveniuntur plurima autem opusculi vocabula sermoni Attico esse attribuenda exponere longum est quam ob rem vocibus apud scriptores Atticos usitatissimis neglectis enumerabo ea vocabula, licte quamquam Attica a Siletlero ), cum in aliis Xenophontis scriptis raro vel omnino non legantur, Xenophonti abiudicata sunt. Extant talium hae C:

15쪽

tamen hoc adiectivum atticum esse videtur, Cum p. oll. I 23 legamus praeterea Conferas, quae de a voce scripserunt

13,1 in Eur Thuc Ant. Plat Aristot. Dem. Plut UOCe in σις finientes Xenophontem adamavisse recte dicit Gaulier '). συα φιλαιου X 6 cf. . p. 15; di. Trag. Ando C. IsaeuS; I S. Isocr. Plat Aristo t. Dem. Menand Dion Hal. Pliat. συα παρακολουθ εω V 6 Cf. . p. 5 Iso Cr. lat. Aristot. Aeschin Theophr. Arr. Xenophon omnino mihi libenter usurpare videtur Oces Cum suu praepositione Compositas, quarum Sunt er- multae de Compositae'). L L p. I.

I. l. . . t Novae lectiones p. 48. ' l. l. p. 27. cf. p. 5 de vocibus in si exeuntibus.' l. L p. 154 sq. 7 cf. et stertians-Schwyger, Gram m. d. ait Inschr. 1900 p. 142. ' l. l. p. 159 omnino de eiusmodi vocibus disputavit Fraenke l. c. p. 233 sqq. cf. Sauppe l. l. p. 122 sqq. Stur I 16 sqq.

16쪽

Quibus compositis nun docere volumus auctorem libelli sicut Xenophontem Vori aufer de Κοι τὶμ reCtissime nominari posse. Nam in libello invenimus, sicut in Xenophonti operibus, permultas voces, quae apud Atli COS Oratore non leguntur, saepissime autem apud Criptores recenti Oris aetatis en X empla

Hal. Paus Artemid Aristot Themist. Dio Cass.

τα α ρροδισια re Venereae I 26 II 1 al. Cyr. I 6 34 Lac. II 3 singularis numerus saepe in Mem Oe C. Ages. Pluralem praebent in cl. Plat Polyb Pliat. singularem habent Simon AnaCr. Soph. Com. λ).

i De vocibus in sic finientibus cf. p. i. f. an Herwerden, Lex Graec suppl. et dial. p. 13 T. β cf. Gaulier p. 123. M of Schlageter l. l. p. 6 de voc in so finient. f. p. 5.

17쪽

141, ubi e poetarum sermone sumptum Videtur Diod Plui. αεγαλυυονιαι II 17 Heli. l. in Sapph. Hippo Cr. Aesch. Eur. Thu C. Sept. Diod Plui. μεγαλως IV Cyr. l.); Hom. Hes. Hiit. Trag. r. lat. Theocr. Polyb. Sept. Plui.

in cf. de hac voce akkernaget . . p. 15. 3 cf. Gaulier p. 190. ycf. A. Thumb, d. griecti Sprachesim Zeitalter d. Hellenismus, Strasiburg 1901 p. 215.

18쪽

Sept. Plui. Adhuc de vocabulis ab Hieronis auctore usurpatis e Verborum indice, quam praebuimus, satis colligi posse puto nihil obstare, quominus Xenophontem libelli auctorem statuamus; nam ut in illius operibus ita in hoc opus Culo videmus au Ctorem, quamquam plurimas vo Ce e sermone Atti Co petivit, tamen non pauca e poetarum lingua Surpavi SSe praeterea non deesse Vo Ces, qua au Ctor Κοι ' diale Cto tun temporis incipientii debebat. Se aliae mihi praesto sunt rationes, quibus Xenophontem esse libelli auctorem ut putem addit Cor iam ad particulas transeamus, quarum usu haud Xigui est momenti ad scriptorum scribendi Consuetudines Cognoscendas Libentius quam vi ullus alius scriptor libelli auctor partiCuli μή τοι τοιυυυ utitur quod non abhorret a Xenophontis consuetudine, quem has coniunctiones persaepe usurpavisse nemo nescit, postquam . aiam ann* et A. Roque ite) omnia exempla collegerunt. Septies τοι b in Hierone

habes: IT 28 38 II 6 8 I 2 1l quinquies , υτοι parti Cula extat I 24 25 Ι 8 VIII 1 I l. Persaepe sicut Xenophon

19쪽

Ouibus particulis coniunctis, quas alii scriptores Attici multo rarius praebent, Xenophontem Saepi Ssime esse usum primus animadvertit aase i). Itaque Cum aeque frequenter eae ConiunCtiones in Xenoph. opp. atque hoc in libello inveniantur, non habemus, quod a Xenophonte librum abiudicemus. Praeterea de his particulis agendum Xenophon et particulam adhibet saepissime res novas addi

quam apud Xenophontem ). Multa mihi dicenda sunt de particulis coniunctis conferas quaeso hae exempla: επειτα mi SSO a Saepe a Xenoph. usurpatur II 11 Vl 9;

αε omissum est, ubi δε aut Corrigendi aut supplendi Causa dicitur I 18 στε πρωτου ' ευ ρροσυ si . . . TZιτα 'SκΞLVO . . .

αε positum, δε Particula non sequente apud Xenoph. invenies in Stru Cturae quadam neglegentia III T cf. Mem II 6, 1 Heli. III 4, 9 VI 3 15 4 20 Ages V 6 alibi. zρAeto itas a Criptoribus in asserendis sententiis usurpatur; Sed saepissime Xenophon a CCuratam particularum re Spon Sionem neglexit Iol: II l: VIII 3 XI 23ὶ nec tamen sprevit reSPOD-sionem adhibere inferiores quasdam partes solitis parti Culi πρωτου,ε7.ειτα, τι alii indu Cens β); in o libello κempla praesto sunt haec: Io πρωτου . . . πειτα 19); I 2 πρωτου με . . . TV χύ 29 . . . 30 πρωτου . . . πρις δε τουτοις b . . . πρις ὀτουτοι 6J XI 8 πρωτο μευ TZizα S.

l. l. p. 299. 3 cf. Glei niger, de Xenoph. libello, qui πόροι inscribitur, dis s. Berlin 1874 p. sy cf. Gleiniger l. l. p. 5.' cf. auman l. c. p. 42 qui accuratius hanc rem tractavit. β cf. urbor l. l. p. 24.

20쪽

iam saepe utuntur β). Interdum verbo regenti xu. particula et participium postponuntur: l l απολογειτα α α πραττ6,v Cf. Cyr. I 4, 25 alibi ε).

και γε quin immo VII 8 και δωρ γε διδια τι, cf. An III 3, 5; Mem. I 2 l 1 Oec. VIII 4 Apol. 20 Cyr. II 1, 13 και δῶρα τε

Τ Xenophontis Hiero, recogn et interpretatus est Gotha 1847 p. 4. cf. Sauppe l. l. p. b. δὶ cf. Gleiniger l. l. p. 4.- cf. Stur I 150. cf. Stur l. l. III 113.