장음표시 사용
651쪽
certe sequenter ieiunasse: talpe leonii. nibus Christianis id nullo modo asserendum est; quandoquidem ex diuinis; iteris expresIe contrarium colligitur. Acce .Cer. 7. dat et am,quod nulli bi inutim ut scripta Θ 8. ter illa de nouo quadragesimae rei unio Act. r 3 ab omnibus saceruolibus lata
i deles quanti hau: saluberrima essu indoe
fieti debeat, clam sit aliquo pacto diuina. de omnino apostoli ea. Et lan quis sibi pei suadere queat, ut tot dierum cotinua tu ieiunium fuerit uniuerse ab Oibus si is
delibus post illa prima Apostolorum tepora, exceptu,& temete admissum, cum
Tertium dictum, falsismurn est,qua coepit remitti ιlle pr ior caritatis de perse
dragesimae ieiunium paulatim irrepulle post tempora Apostolorum, sed dicenduom uino est,esse consuetudineui apostolicam,viii ita ecclesiae traditam: Primuhoe patet ex canone sexagesimo ctauo apostolico , ubi sub portia depositionis praecipitii r quadragesimae ieiuniii: erat agittat quadragesima an usu temporibus Apostolorum. Deinde testimoitio antiquorum Patrum: Nos unam qiradragesivis. ad mam, it Hieronymus, secundum tradi.
Asa e. tionem Apostolorum, toto anno, tepore nobis congruo ieiunamus. Diutus Leo dignitate,doctrina, de sanctitate Magnus, clionis feruo it ut facilius colpe, iam in 'stitutum negligi,quam de nouo introdu
Quinctum dictum,quamuis in obseruatione quadragesimet quantum ad dies tu quibus ieiunabatur, & quantu adin metu dierum, si scriptores quosdam spectemus, nonnabit uarietatis apud dii te sos populos fuisse legatur: tame pro certo Oino habendum eli telum uiri ante Pascha, tum apud Gl cos, tum apud Latianos suisse quadragili .ilierum, ut cim ter,i. triginta sex. Primum, quia ia ei tali scriptoles.& sacra Ocilia cum iaci ut i aesis. s. d. cum fidelibus loquendo ait, Vt Apostoli tionem de paschali ieiunio, note quadraeuad . institutio, quadraginta dierum ieiu- Eesimae appellat; at quadragesima qua-nijs impleatur. De eadem consuetudine draginta designat dies: igitur. Deinde illa non ulli patres dicunt. hoc ips decretii esse ad exeplum Chialli, Moy sis,& Elia , illot dierum spatio ieiunarunt. Quorum aliqui ut Ambr Greg. 3c Cassianus, sp in variis concilijs uniuersalibus proiij Halibusque tum in orientali,tum in occi Nie. ea. s dentali ecclesia celebratis facta fuit menza d.ea. HO: Vt Omittam multos patres, Origene Cyrillum Hierosolymitanum, Athana- ciatim dicunt , qtradi agesimamcotinere Au A. t. sum, Ambrosium,& alios. Praeterea,ide duos & quatit ignita dies, sed no ieiunariCan. ii. probatur ex Optima D. Aligusti m regu- nisi triginta sex .detractis domi meis:alij Ajaf e. s , qua docetur,omnia ex apostolica tra dicunt , esse quadraginta daerum . Si- Toti . s. ditione prDiioso,quae in uniuersae l. qui ergo scriptores paucos omnino dies. sa seruantur. & in nullo ecclesiae coneia in si uuare uidentur. loquuntur de di lio ordinata habentur: atqui huiusmodi, bus quibus cia inuabatur ieiunium, de deI . est hςc de quadragesimali iesuuro cosue ieiunio lingularum hebdomadarum: αtudo, eum nullo tu concilio legatur de quia apud Graecos duobus diebus no i Lib. . d. notio instituta: igitur. aunabant, die scilicet sabbathi,& dieit tarium dictum,dici potest quadra- mini cor & de diebus additis ante prima pes male ieiunium fuisse a Uno indict5. domini eam,ut copleretur numerus qua-Nam nonnulla patres lita plane domni, dragenarius dierum ieiuni j. ut Ambr. seIm as. Hierony. ita capi 38. ', Sextum dictu, quadragenarii ieiunii Isaiae,& initertiit Ionae. Augustis piab institiaendi, baea sanctis patribus assigna a Io. Leo sermone ix.de quadragelima. tur rationes. Prima ut omnes fideles qui Dicitiit aut Diri institui sie quadragesi, toto anni tempore uaria peccata Gnu ma,tsi suo eaepto,quia quadraginta dies tere solentiuno eodemque tepore comuleium uiritu quia pSpum sanctu ad eam ctis precibus atque studiis pcilitentia a- institu edam uos Apostolos docvir, per gant, a pioinde magis Deum que Dileia quem mulin se eos docturum antequa e derut ad mlam prouocet, hoc quadreg mundo abirer,monuit. Videant uiciu si natio ad rutam accommodato numero
652쪽
Secunda, ut Gelas ad sacramentum com ei pio nascentis ecclesit in ussu fuiste exi- unionis , quod in Paschate sumet e d te per selenne& publicum rei uiuuciau pamit,tri Chrysostomus. Hiemi mu & alii adnotarunt. Tertia,ut imple. si mandum est. Quoniam in ea nonibus Apostolom de eo nilia e metio ab Igna- Can. ς tatio in epistola ad Philippenses, a Tertul- Lib. de ν bano,a Clemente Alexandesno, ab Oti- isiu.li. retur, illud quod Dominus praedixit sere gene, ab alijs consequetibus scriptori- Stro. t cum ipse qui sponsus erat, auferretur, bus, ex quibus constat, perpetua traditim PD. Io. is sui ieiunarent: quod sane ieiunium con; ne perseuera te. Leuit.
gruentius fit ante Pascha in quo fiteo- Secundu d ct si ideo hoe ieiunita introni I noratio,discessus Christi per morte a ductu fuit,ut fideles pert itu anuum metnobis quam post A scen fione, ut Monta- moria liabetent passicula Dona mi; si his, Cle. 6.6niit , raciebant. Quarta, utcideles pra, diebus potisti inu pei pellus fuerit. Na in cV.c. rc patentur ad mystiria passionis & resuti qualia feria venditus & traditiis sim: in Aue epi.
Vel etia ut Epiphamus ait, ut impleretur
illud de ieiunio celebrando post si uti discessumς υ auctor etia seripi reliquit, In eopen his diebus tio esse ieiunas tu, neq; a car- doctriunnibus absilii Edu. li in hos . Natalis Domini inciderat: n si q iis ex uoto ieiunare aut a casuibus abstinere sit Obligatus. De Cap. e quo ieiunio quaeri sol ci. an fuerit aliqua plicari rlcge introduci una, an uero ex pietatv & offer. ι au ab omnibus fuerit Obseruatum. ιις. Tettium dictum, hoc ieiunium,quatit ad abstinetiam a ea nibus, uidetur sui siesub pi cepto de comnium inge tu ea quibuseam scriptoribus colligitur, at uera quantum ad cibum semel iumendi uide. rectionis Christi celebranda quam rationem, praeter alios sermone nono de dum decimo de quadragesima assignauit Leo Quin a. ut fideles, hoe tempDre ieiunet de Orent pro ijs qui regenerandi sunt in baptismo: olim .u.& nue etiam in paschate Catechumeni baptizantur. Sexta, ut quasi decimam uita: nostrae per abstinentiam Domino cosectemus. Siquidem die Ium totius anni deeima pars uuit dies tri
uita sex:& tot sunt dies quadragesimas proprie dicti sincipit. n. hoc ieiunium proprie a dominica priina. Septima, ut Christu hae ui parte eo modo quo possumus ieiunando imitaremur: qui nostra
rausa hoc ille pati, de pro nobis quadra-
ginta diebus ieiunare uoluit: qua rationE tur suisse ex consilio, ut ex Augustino,&nonnulli patres assignant, ac proinde co Isidoro cognoscere licet temnenda nora est,ut ab impuris hominibus contemni solet. Atque haee pavea de quadragesimali ieiunio: ad alia pergam . Deieiuniis aliorum temporum. Cap. I 2. Quartum ductu, usus abstinendi a earnabus & ieiunandi in quatia seria apud Latinos ideo nune non est in usu, quia talis ab limentia fere translata est in diem
sabbathi. Verum quibusdam in locis, ut in mea pauia adhuc ista antiqua de pia QVoniim praeter tempus quadragesi consuetudo uiget, praestitim quantum
tiutus ieiunia celebrata suere; propterea de illis quoq; aliquid dicemus. Postquadragesima Ie ieiuniu apud antiquos scris Ptores crebra fit mentio de ieiunro quar. K S seras seriae: apud quos et a suit contiouersia de ieiunio sabbathi. Rursus deielimio quattuor temporit,aduentus, Iogationu atqueuigiliarur de quibus omnibus nos quae sunt cognitu digna breui ut perstringemus. - primum dictum,ieiunium quartae Sc
ad abstinentiam a carnibus. Quinctum dictum quamuis olim eLLt in controuersia, an liceret die sabbathi ieiunare,tamen usus obcinuit, ut telanare liceat, in tota. cidcurali ecclena , Psimum, hoe eoni lenienter factum est , ut omnino a Iudaismo dissidetemus, esi Iudaei hoe die epulemur. Deinde, in memoriam humilitatis Domini,qui hoc die mansit mortuus Se sepultus. Postea, ut imitemur Beatam Virgines le Apost Ios,qui non modo sexta, sed etiam septi- uria invictine & squalla re fuerunt. Posti
653쪽
rostremo vi nos ad diem dominicu marore eu religione celebradum paremus.. Sextum dictum , ieiunium quattuor temporum, habuit originem ab Aposto. Iis , saltem ex parte, hoe est ratione alia cuius teporis, in quo ieiunabatur, Quod hoe ieiuniu habeatur ex traditione apostolica testatu reliquit diuus Leo:& Callistus Papa Apostolorum temporibus vicitius, de tribus tepotibus meminit quq iam in ecelesia obletuabatur,quibus ipse addidit quartum: & de ieiunio Pentecostes, quod erat unum ex quattuor, memi. , nit Athanalius ..Iu actis etiam apostol. fit mentio de iei uino deeimi mensis, hoc est decembris,in quo fieri soleban t ordi Op. χ' nationes: quo tepore fideles ieiunare s libant. Erat hie mensis decimus a Ma tio,a quo olim numerabant. Id e autem ieiunia paullo aliter olim distributa erant, quoad tempora , quam nunc sunt
Septimum diciti, hoe ieiunium his de
- caussis videtur susse institutum. Primo, ne hae in parte Christiani viderentur minus fuisse diligetes, atque Iudeti fuerunt qui, ut ex diuinis literis constat, qua iter in anno solenne ieiunium celebrabant, Nee propterea in hoe ecclesia damnanda est,quod Iudaeorum epemonia imitari voluerit, quia haec eonsuetudo potius ad exercitium virtutis, quam ad eas c remonias quae alicuius rei signifieadet eaus Hice . ia ordinatae erat, ptinet. In ijs ergo quq ad actus virtutis pertinent, ut est ieiunij eultus, Christianis quorum iustitia ma. ior esse debet, quam Iudaeorum,eos imitari licet . Secunda mussa propter ordinationes elericorum: Quoniam etsi summi tantifices olim non coferrent ordines nisi docimo meis; attamen,ordinandors numero crescente,institutum est ut tribus alijs temporibus ordines steri conferantur. Tertia, quia congruum sane fuit, ut scuti quattuor sunt anni partes, in quibus aut fiuges seruntur, aut nascuntur, - aut maturescunt, aut colliguntur, Deo gratias pro iam perceptis bonis agere. mus, aut eui dem pro eorum copia preca
Ru rta, ut quemadmodum habemus stilenne ieiunium singulis rus, nimiiii
quadragesimale, & iciuntur ordinatium in singulis hebdomadibus , t quaita MDetra seria ta haberemus te. tum ali uod in singulis mens s. Etenim,uesngulorum mensium dies in vi a me semcommoditatis caussa coniecti sutr& ita tertio quoque mense, tribus diebus eiu natur, quotum singuli suo respon
Octauum dictum,ieiunium aduetus quod in Romana ecclesia Glebrati soli
tum est, non tam ea praecepto, quam exeonsilio, aut ex uoto a multis seruatur; vel ex alicuius regulae prosessione. De quo fit mentio ab Innocentio Teriti O,Cap.Concilium,de Obseruatione ieiuniorum: ac etiam in Bieuiatio Romanorde quo nihil aliud obseruandum o
i Octauum dictum. ieiunium Rogatim
num tridui ante Ascensionem una cum
litani js institutum suille fertur a Mamerto Viennet episcopo, propter terraem tus & Luporum incursiones , quibus tunc temporis assciebatur Gallia equod postea receptum fuit a Concilio Aurelianense primo;& olim Romς: ita tamen, ut solum a cibis non quadragea simalibus populus abstineret. Cuius ieiunij obseruatio potius a Consilio, quam a praecepto pendet; cum inter Pascha Se Pentecostem , ex antiqua consuetudine
non si ieiunium. Quod si quo in loco
praeceptum, aut consuetudo vigeret, ut supra diximus, improbanda non esset teum in hoe rerum genere dominetur eonsuetudo.
Nonum dictum, ieiuninm vigiliatu. est illud quod pridie magnorum sestoiu
celebrati solebat. inter diu enim ieiun batur,& de nocte vigiliae agebantur. De
quo ieiunii genere meminit Innocentius Tertiust, Burchardus in suis decretis, αBernardus in sermone de vigilia sancti Anti . Et qui csi ieiunio& vigilia olim solebat esse coniuncta statio, quae interdum pro ieiunio, interdum pro vigilia sumitur, aliquid de ea adscribemus ..tai De statione non uno in loco menti nem secit Tertulianus scriptor ami
654쪽
m. da te post ipsum Isidorus, & Cassianus e ieiunat, ut fidem eantra haereticos pro coron. latione vigesima prima capite vigesi- fiteatur, actum facit fidei: Qui, ut pec-rra , mooctavo. Statio,quet non a stando di- catis satisfaciat,actum poenitentiae, siue oraν. Θ eta est, sed per transsationem a militia, iustitiae punientis: Qui ut Christum imi Reu. K. erat diuina vigilia tempore solennis i tetur. actum dilectioim. Ex quibus intelo elim. iuni j quo tempote fideles conueniebant ligeres, ieiunium pertinere posse ad Dei
C. Ge. ad orandum; quom oratio a summo ma- cultum, non ut cultus designat actum lane perseuerabat usque ad nonam Sc um triar, sed ut significat quemcunque asperas,& non dimittebatur ante tempus ctum honestum, qui Deo placeat, eum soluendi ieiunium . Quae non fiebat nisi tu eius honorem alium itur. His ita no . tem pore ieiunii ante dies maiorum se- tatis . haec pono de re proposita dicta storum, ac etiam in quarta Ae sexta se- Primum dictum, ieiunium non habet. Tia . Quare, ut Vigilia erat Oratio de no- Vim tamquam opus operatum, sicuti hacte habita, ita statio de diriante vigiliam bent sacramenta, festanquam opus ope semper ieiunium & statio praecedebat, rantis ex deuotione Sc virtute ieiunatis. sed lixe non semper subsequebatur vigi Quare mendaciter loquuntur, qui dictitlia. Diuus Gregori', primus in urbe cer nos hanc vim ieiunio tribuere, ut per sera loea stationibus attribuit,ae etiam sor satisfaciat,vel impetret, quod nemo vim lasse a ieiunio separauit, cum etiam dita quam ex nostris somniauit.bus domini eis habitae suerint . Secundum dictum, ieiunium valet D a. ., Stationes qxiae nunc Romae Vigent,dis ad carnis petulantiam eoercendam, ea λι. . ,. serimi b antiqui , tum quia suur etiam nemque Odomandam. Hane maximam a. cri, extra tempus ieiunii, & non solum ante utilitatε nemo nisi imprudes ieiunio ne -' ieiunis solutionem, sed etiam postea: tu garet: quam ei eeelesia tribuit, eum ci etiam quod ob frequentiam populi non nit, Corporali ieiunio vitia comprimis r tantum a singulis oratur, ut olim fiebat ; quam etiam ubique sancti seriptores pret Zivi ocs possint esse stationis participes. dicant, dum de ieiunio agunt. . Tertiit dictu teli in tu est valde utile ad D. utituatibus ieiunij. Cap. . I s. reddenda mente idonea ad oratione, de
rerii diuinaru eoteplatione. Hae ratione .
U ieiuni j bono acturus, non integis Moses verba saetivus cu Deo se praepa. ' o librum .vt D ssem, sed breue eaput rauit: idem fecit Elias, ae etiam Daniel
conficiam: nonnullis ieiuni j utilitatibus ad reuelationes diuinas melius percipie. 3 8 sindicando ut illis cognitis facilius Chri das. Ob eande caussa Ecclesia in Τfestis
si fideles ad hoe praeceptum ecclesiasti. magna tu celebritatu ieiunia instituit. Heum obseruandii in commoueantur. & in stationibus. Se in vigilijs quae de noAntequam autem aliquid de utilitati- cte agebantur, fideles essent magis id bus ieiuni j scribo, animaduerte sum est, net ad res coelestes meditandas . Ieiuniu' ieiunium ex se esse de genere earum a- ei: in animae nostrae alimentum est, Ad ei . retionum, quas medias 5e indifferetes vo leues pennas producit, ut in sublime se Uz. cant hoc est, non esse in triniece bonum, ratur, Se summa contemplari queat, ut nee malum. Quod si abstinentia a cibo Chrysostomus scribit. Qui igitur multo a Re potu, ob alio item holiestum finem ac facilius mente ad coelestia elevate volui sumatur, iam net actus vir tirtis, qui ad per ciborum abstinentiam earnem leuio β Ora. irtutem temperantiae pertinet, ab eaq; rem reddant,quae per erapulam ad terre o' Melicitur, producitur ve . Verum cum ab na deprimitur, quod cum veritatis inue- δε alijs virtutibus imperari possit, ad alias stigatores optime intellexerint, abstine suoque poterit pertinere virtutes, si ab eo qui ieiunat, in earum fines referatur,
Quare, si quis ieiunet, ut Oret, actum aciet religionis, cuiua est οι Me et quastiam sibi colendam esse existimarunt. Quartum dictum, ieiun m est valde utile ad colendum Deum, quatenus scia;icet in actus quidam virtutis, qui De.
655쪽
placet. Primum, quIa ut antiqui Patres docet. nos p ieiunisi hostias, sacrificium& quasi decima Deo osserimus: 'in b. sane vel bis plane indicatit ieiuniit ad Dei
cultum pcri inere. Deinde, quia diuus Paulus loque so de carnalita concupiscetiarum compressione, quae maxime fit per iei uiliti, nos hortatur, ut ex bibcamus corpora nostra hostiam viuetem ancta, Deo placere,& i sitiabile obsequium. D nique, Anna, de qua diuus Lucas meminit, in ieiuni js,& Orationibus Deum cOlcbata eius igitur ieiunium ad Dei cultu pertinebat: Et sane, si ieiunio Deus non colitur,s Deo non placet, cur eius Filius& magister noster, ieiunandi i sinem nos docuit' eum dixit, Tu autem cum ieiu
Quinctum dictum, ieiunium est muri me utile ad satisfaciendum Deo. & ad eundem placandum. Ad hoc ifficiendii, Samuel eum filiis Israel ieiunium assii-psire in hune finem Iosaphat suis ieiuniuindixit. Ieiunio Achab lex , non manus scelete,quam regno insignis, impietatis suae poenam in posteros distulit:vt venia obtineret,s: Deo satisfaceret, post perpetratum sceliis David ieiunio si a genua infirma reddidit. Nini uitae itidem. Denique ipsemet Dominus pei IoeIemlicriatiir peccatores, ut m ieisinio, iletu,& pli eiu conuel latur. Omitto hic innumeras antiquorum patrum auctoritates , qui hane vim a peltist me ieiunio tribitur; ut mirum,omnino sit, inueniri licies ita cet. cos, qui hoc non vidctant, aut pomis ita
improbos, ut se non vidisse dicant, cum tamen plane viderint. Sextum dictum ieiunium valet ac mi et randas pratias & beneficia temporata, ac ipsi alia. Etenim Anna, ut ex libror. Reg ca. i. discimus, per ieiunium filiua Deo impetrauit:& ita, ut Hieronymus de ea loquendo scripsit,inanem cibo v trem filio metuit replere. Sara, ut est a
Iud Tobiam,per ieiunium a d monio lierata sui QS: ut Recuperator noster plane docuit, eg quoddam daemonio: u genus, quod non nisi oratione & ieiunio pellitur. Vnde merito de ieiunio Diuus
Aidanasius loquendo dixit, Morbos sa-
nare,distillati Oiles exiceare laemones furale prauas co3itationes ea pellere, de
Septimum dictum,ieiunium valet ad vitae aeternae pi qmium prometendum . Lib i d, Hoc plane affirmauit Dominus, qui, cu Virg. iei uitandi corruptam Iudaeorum rGnem emenda stet, finemque ieiuni j docuisse Ghςe adiecit verba , & Pater tuus, qui u det te in abscondito reddet tibi ; praeni iii nimirum qiera ς uit : quia qui iei uitanti ut appareant hominibus . in nac vita , ab hominibus mercedem habent: qui vero Mat. c. ut ς terno Patri placeant, ab eodem me cedem quam bene agentibus promisit accipient: dc ita ad mensam coelestis beatitudinis sedebunt, ibiq; perpetuo epulabuntur, qui in Dei gloriam, a corporalibus cibis in hac vita abstinuerunt.Tuile Mar.
autem nostra ieiunia tale ac tantum merebitntur accipere piri miti, litando et ut .
examinata obria, pura, simplicia, humi ha,non immoderata,non elata, no lauta, noli animi vitio polluta , non ficta , non
sit et laudis cupida, Si alienet inuidia .aque sImoris magis,quam abstinentiς pallore insecta. Et hse iiiiii quae de ieiunio dixisse volui: de quo qui plura volet,sanctoisi patrum de eodem sermones legat. Quari et partis finis.
N quincta. huiusce opusculi parie de quincto Ecclesiet p-cepto acturus, ideo paucis cotentus ero, quod quae de decimis scributur sint populo minus utilia scitii,& animarum euratori non omni ex parte laecessaria . De hoc itaque procepto h c pauca capita nulli explicanda propono . Primo agam de decimarum
cauilis atque natura,rat tibusque sue speciebus.
656쪽
xiebus: Deinde ipsum praeceptum explicabo. demonstrando quale & quantum sit: Postea quibus de rebio sint soluendae decuriae docebo: Praeterea quibus sint soluendae indicabo, Postremo a quihus soluende sint demonst rabo. Qui veto plura cognoscere de hac materia uoluerit, le-iat iuris: Pontifici j interpretes in rubricae decimis, summi stas in uerbo, Decim , Sotum lib. nono de iustitia , & iure, Abii. lensem serta parte in Matthquina quaestione I 36. usque ad ini. Thomam in secunda secun Jae,quaestione octogesima sexta.& septima: Nauarrum capite uigesimo primo . Andrea Hispanum ordinis
sancti Benedicti, Petrum Rebrisum , &Tynderum. Vt autem id. quod hoc pri-
nro capite .e1plicandum propositi plane explicetur,unum vel alterum adnotabo.
. Primum notandit, cym Deus populuHebraeum; quem sibi priuatim instituendum resendumque susceperat, terraqueam. 3
Secundum notari lum, eum decima sitquςdam species oblationis, ut quid ipsi sit melius intelli eatur aliquid de oblatici ne uniuerse dicendum est oblato ut etiavox ipsa designare uidetur, significat sporaneam rei exhibitionem religionis ergo
factam , ad designandam subiectionem . . qua Deo ut domitio subiecti sumus. Qim oblatio aliquando fit neccilitatis causa ad alendos aluini cultus ministros, ut potest contingere,eo in loco, ubi decina ς nosoluuntur: aliquando ex quadam libera consuetudine, cum certis ibiennitatibus aliquid offertur; quae consuetudo potest in ius transire: de quo oblationis genere non uno in loco, tum in veteri lege, tum in sacri canonibus iit mentio. Et licet Exo. 1 nobi a iones fiant Deo: attamen earum di. m. Prastribqtio & administratio ad sacerdote ter. d. BPertinet: ita tamen, ut no omnia in sacerdotum usum cedant; sed partim in suum comodsi distribuunt, ni satis habeant,vn-prossi suom donauerat, in duodecim tri de uiuant: partim in temploru conseruabus disti ibuendum iust stet, ex his unam tione & ornatu: partim in pauperum sustentatione; quos & bonis ecclesii asticis &elegit, nimirum Levitica, ex qua ad suueultum sibi ministros sumeret. Et 'tionia .sacerdotes & alii ministri ad diuinii cul- . tuin destinati agricii iturae uacate no po- terant., praecepit Deus alijs tribusus, in quas promissa terra distributa suit, ut ex terrae fiuctibus, singulς ceria pariE in ministroru sustentationem dat Et,decima Dimitu. Haec igitur suit origo, caussa ve in antiqua lege decimarii soluenda tu, ut scilicet ministri in druino ministerio oec pati, haberent unde uiuerent. Erant autea pud populit illii tria decimatu genera rna aliae speciatim tribuebatur Levitis in eoru uictu, sicuti sacerdotibus primitiae: aliae,quas sngulis annis populus com dere debebat in teplo in eo spectu Dei: aliae deniq; quς tertio quoq; anno dabantur quae in pei egi morum & pauperii cedebant usum, alii decimam decimarum , quam leuit et summo Pont: fici soluebant. Patet igitur ex his quid nomine decimae intelligendum sit, una nimirum pars ex decem bonorum, quae Deo tribuitur, quae interdum sumitiir pro 'uacunque
dota, quae minimis diuinis datur, siuet decima pars, liue uou. Deo dicatis uiuete par est: cu Deus pau perii curam priuatam habeat. Vnde cum
Christus prius t audasset Magdalenam factuque eius defendisset,quod precioso
unguento eius corpus ungere uoluisset rpoliea pauperum curam habendam esse docuit: quae cura in diuinis literis ita interdum commendatur, ut etia sacrificio praeferatur. Quare ut prudenter adnot uit Sotus,non minus bene facerent, im- Mat. Hino fortasse multo melius illi, qui in fine in . s.
vitae, non tam in templorum ornatum , II. b. ult.& in sacrificiorum multitudinem, eas e
cis fias dotarent, quae bonis temporalibus non indigent, quam si in egenorum commoditatem sua bona distribuerent evnde 'pius monemur ut bona in pauperes distribuamus , quam in ecclesiarum commoditatem. Ideo Christus Phari. stis qui sacrificiorum multitudine des ctabantur, plane dixit, Discite, quid est Misericordiam uolo, & non sacrificium Inter exteras autem oblationes , quae olim in ueteri lege fiebat. D docente na- . tura seri debere uidentur, erat primiti rum hoc est primorum fructi ium,ex teγO a Ias
657쪽
ra, vel ex animalibus sumptorum, obla. tic, quia alic oblationes no fisit ex omnitiones. Par. n. esse videtur,ut Deo, qui nomodo terram , sed etiam uniuersum Orbem in hominis potestatem dedit, δe perpetuo per se Sc per caussas secundas quasi per suas operas de ministros ad fructus re,at uelo decimi ex omnibus rebus, qus vel domi. uel in agro trocreatur: posti mo ratione formς, quia no uolutat te, sed ex debito quoad quotam , idest certant partem tribuuntur. His ita adnotatis, rignendos, & maturandos agit, aliquid 'ut hoc capite dicenda restant, quibus- tribuatur, & quidem primitiae tanquam Gam dictis complectar. auctori de cultori primo: quamnis his bonis ipse non egeat: & ideo ea in ministrorum usum cedete vult. unde Olim primitiae ad saccedotes , ut decimae ad leuitas
alendos reserebantur. Caeterum,nunc potius primi Nae m ministrorum de aeditum rum usum,vel etiam in templorum conseruationem cedunt, ut decimae in sacerdotum& beneficiatorum utilitatem. Nomine alitem primitiarum, non soli im pretcise primi fructus, sed etiam alij consequentes intelligunturi de quorum quat tale de quantitate , tisuque non est eerta Icx tradita: quae,ubi decimae, uel alij tedditus pro ministris non essent. rum i
Tertium notandum, in quo breuiter explicabo diffitentiam inter oblationes, plectar.
Piimu dictu,decimi disserunt ab oblationibus,a primit ijs,& a sacrificio. Hoc bl. uod dictum patet ex ijsquet adnotata sunt,ac c. proinde nihil est necesse, ut ulla ratione
Secudsi dictu decima hune in m si asbusda describi se e omni u bono tui mobilita licite qsitoiu pars decima Deo data diuina constitutione debi ta: ab alijs hoe pacto: est omniu iuste quς si tolli, pars Deo debita: Vel hoe pacto, Decima est certa. pensio ex omni bonotu genere iuste a qui suom,ex iustitia data ministris factis cultus diuini caussa. Cuius deseriptionis hane bieue subi Rio declarationem. Dicitur pensio,ρος tum pro ipsa solutione,tir pro te soluta sumi soletnaeque. n.est in ra oblatio. Dicitur eerta, quia solet esse
aerificia, primitias,& deeimas. Oblatio determinata: quamuis,sua natura, n5 sit quae latius patet, quam alia,designat ex- necesse,ut sit decima bonotu pars;ut poliabitionem rei citiusque, quae per uiri rem religionis Deo ad eius 'cultum, sine ulla eius mutatione fit. Sacrificium vero, ad oblationem addit,ut in re quae ossertur fiat aliqua mutatio, ut supra de sacrifieio agentes docuimus. In eo etiam disserunt, quod oblatio sit Deo, in hune finem
ut agnoscamus eum tanquam primum largitorem,& omnium fructuum aucto. Iem: at vero sacrificium, flertur Deo, ut stea docebo. Dicitur,omn: u bonoru,quiae
ex omni bono tu siue fructusi genere sumi potest. Dicitur iuste acquisitoisi, quia de his quς nostra no siit decima solui noqua etiam particula designare uolumus Deo no placere decimas, siue oblationes' tiarundam rerum, quae & si iuste acquirantur ; tamen quia eum peccato acqui-fitae fuere, Deo non placent. ut postea planius docebo. Dicitur ea iustitia .uid signe tur forma , quia non soluuntur ea Deus Dominus est, in signum iubi ctionis,ae proinde maiore quadam rati, mera liberalitate,sed ex naturali,dunno, m. i. ne est debitum quam oblatio, siue pri- humanoque praecepto. Denique, dicitura .g Iar miti . Primitic vero, ut ijsa uox designat sunt oblationes exprimis fiuctibus, 'inae diuini cultus Gusta,ut indicetur finis. Tettium dictum, decimarum tres sile etiam cum certa ccremonia olim offere- species. Hoc dictum intelligi uolo debariir, non tamen certa quantitate,& re. decimis secundum se consideratis, non
unde patet primitias disperie ab oblatione quς cuius e ue rei designat exhibitio p . ras. nε, facta pr cipue in Dei honore. At ne-ro decimςab a lux oblationibus, disset ut primo ratione finis, P prori me cedat m usticiu stiridiu. st do ratione mata ut olim erant determinat et in antiqua rege . Sunt ergo aliquς decim prediates Di quae proueniunt ex terrae fructibus ; ut via. i. ex oleo, frumEto,vino,& alijs huiusmodi rebus; ex sibus olim iudaei suas deriis
658쪽
e t friti' bus quos homo sua industria &m το arte aequirit, ut ex venatione, negociatio βς uem ex alijs artibus. Aliet mistet, quq p xtim ex terra, partim ex industria capiuntur; ut deeimet ex animalium sciura; qui fructus,n6 ex sola tui terr , vel animaliusta etiam ex humana cura pedcr. De quibus autem rebus soluendae sint, insta tuo doco docebo, si prius natura atq; vim mmpti soluendarii decimaru declaraucro.
male sit proeptum istimarum soluendarum re quantum
CV M in sacris eanonibus non se.
lum de Meimatum solutione, sed etia de oblationbus, primiti j sve soluta is interdum metio fiat de aliquado pro eo dem sumantur; ideo dum de praecepto Hecimarum agimus,aliod uniuersede bligatione e terarum oblationum dicemus. Quae autem dicenda occurrunt, sequentibus dictis perstringam. Primum dictum, quasis oblatio desi-D. τερ- gnet liberam exhibitionem, tamen psit - Τ, o cadere sub praecepisi. Primo,ex pacto, cuassignatur fundus, ut certo ti e offeratur alio. Secundo,ob prccedentem, attributionem, ut ex donatione, testamEloque. Tertio,ob eeclesiae neees starem,ad ministros alendos. Postremo ex consuetudia ne,quae transuit inius, & vim legis o tinuit. Quo loeo dubitares, an coluetudona ς ε . offerendi aliquid eertis dict. vim legis ἀι obtinuerit: praesertim ob ea nonem Gr gorij septimi,dicetis, Ois Christianus t euret ad missatum solenta aliquid Deo offerre,& deducere ad memoria, qd De V per Mosen dixit, No apparebis in co*ectu meo vacuus. Quia a hui' canonis auctoritate moti, dicut oes fideles esse obligatos in Missa aliud offerre, & hoe sub
rii ae euasi sint logis sns tepotis; ut no taei piut pcepti tonem: si obtineret con ludo osteredi alicid illis in taeis, ubi nouessent decimae vel alij redditus, qtii, sacer ministet sustetari posset. Ad U Obseruada sacra metolia sibi iactione. ropuli cogi possent. Alteria, ubi sacroru admini ster P decimas aut bis ficiorum redditus, hel unde sume et et vivat, osset edi cosuetudo no bEt vim legiς. sed est sub cosilio: mPontifex eo in loco dare ur. Nec d pterea censeritur debit . q, qui beneficia pocsidet sibi redditus attribuat, & mercenarijs quotidianas oblationes relinquavises ad ipsos pertineat alere eos quorum opera in ministerio utitur: qua in parte a Coeil Trid. prouis .m fuit. Licet ergo, uniuerse loquedo,oblationes Deo, viai ximus debeatur, Dieedsit in bnficium ministrorum: in, si ministra habeat via vivat ex populorum largitione, vel don
rione, Pp ῆ ecclesit, red)itus abundantes
hent,non necessario debentur. Secudum
dictum, oblationu distributio Ptinet ad D. No. Eeelesit ministros. Qisi si distribuunt sa- 1.1. eramenta, multo magis, tau a dispelat sε. res domus Dei, debet distribuere bona Deo ad eius euit si sunt destinata. De modo quo ista distributio facie da est,su p. dixim'. An aut magis ex iustitia, si expi tale facerdotes ecclesiae bona in pauperes distribuere debeat,& an sint suorum redituum dili,eum hae de re grauissimast disputatio, nolo hoe loco quicu statuere. Solus plane docet, oblationes non esse in hune finem praxipue datas, ut in pauperes distribuantur: & quod attinet ad eas res quae iam sunt eosecratae Deo, Lib. 3. δε editum est eas no posse ad se lares ita 'U uerti. Tertium dictum, primitiae iure naturae debetur Deo eiu i ministris. Quoniam ius naturae docet, ut grati simus be
nefactoribus: at nos quiquid habemus, a
graui eulpa. Alii, sed inepte Oino, dicunt Deo accepimus; ergo obligati sumus ad D. citat si ea non E obligare soluad oblationε aliquid ei, vel eius administris in eius ho lac cas. p deuotione: nos aut duo dicim'. Primu, norem & gloriam reddendum.&, si pareia adeo c5suetudo inolevit osse redi ali- tibus ratum debemus a qui b. multo pauquid in beneficium e esit, vel in se sto ei ora & minora beneficia accepimus; ου- ratione ministrorum; utiq; seruada erit. to nugis debitores eri muri ei, in quo vi Dixi, si vim legi vobtinuit,sa sunt dam uimus,movemur,& sumus ut vere stria
659쪽
ntisfacere posse .Eandem Melitatem pro te omnem decimationem in . horreumbates exivi e Lennum,cim apii Omnes meum,Vt sit cibus in domo mea. Idem Dationes apud quas μ ii qua Ug ut rcligio repetiuit Christus in lege noua, cum dia o semper culto numi Wi ut buta sint pIimi- xit, Dignus est operatius mei cede sita. tie:quarum tamen ob talio quo is qua ii Quod sit de iure humano, siue ecclesiastitatem,qualitatemque x alias cir ustan eo, constat ex toto titulo de decimis, detias a iure pendet humano. ex alin locis.Est aut e cesesiasticii ratione Quactum dictum, tute naturae magis modi 8c determinationis circus aliarum. lagantur ad sacrificium,quam ad obta sςptimum dictum, hoc praeceptum in. tiones di pii mitias offerenda ..Qnuuiam antiqua lege ruit praeceptum . iudiciale diacrificium debetiis Deo. , t Deus, & dm morale, non autem caeremonialeoicet ali minus e bat uero oblationes,ut est bono quam mystream significationem habito.
rum temporalium la. guor, ut supra ad- rit lac proinde in noxia lege repeti potuit notauimus. de ita fideles obligat,non ut fuit in vete-Quin tum dictum, potuit ecclesia da- ri lege, sed ut in noua est innovatum. re, pia pium de oblationibus de primi- Quod fuerit iudiciale, siue moralei pateret ijs Deo offcrcudis in opin sirci in iuste quia peltinent ad institiam, ac prophetiatationem. Quia praeceptum hoc pertinet appellatum sui pietata seruitutis, Quod ad legeni naturae: & ut olim erat in lege habuerit si quant myst: cam significatio diuina, erat potius praeceptum iudicial nem, probatui: quia illa decimationero quam caeremoniale,ct potius respiciebat pulus ille,cui omnia in figura continge-
Plaete litum, nimirum acceptum benefi- bant, profitebatur se esse in statu impercium,quam aliquid futurum,quod ad eae fecto; cum aliquid a denari' numero p tenaonialia praecepta pertinet. sectisIimo detraberet. Quod repeti potueSextuin dictum , praeceptum de deci- rit, est manifestum ex dictis; quia praec mis soluendis est de iure naturae, diuino pia legis naturae de morum in omni lege positivo de humano.Quod sit de iure na- seruanda sunt. Ynde solum eas caerem turae primum patet, quia sacerdotes sunt mas ecclesia repetere non potest, quae Heministri rei p. in rebus quae ad religione braeorum statum designant, aut aliquid cultumque diuinum pertinent: ergo sicu suturum,quod ad legem noua pertineatiti omnes resp. nstituunt suis ministris Octauum dictum, lihil fuit necesse ut profanis stipendia, quibus se sustentate ecclesia tres decimarum species quς erat pollini, sdignus est enim operatius mer- in antiqua lege, sub praecepto pr ciperet;
de sua j pari, aut etiam maiore latione sed satis fuit dari prςceptu de prima, q administris sacris: cum non minus siti mer alendos minimos resetc. Na ς, aliam ad ticede digni, qui administiant spiritualia , secuda, qua alalua decim ς pcipit bac, i ve hquam qui carnalia. Huc faciunt quq Pau teri lege fuit necessaria Pp multa & cr lus non minus eloquenter, quam efficaci bra sacrificia, i ex atalibus fiebat: at i no ter i suam caussim agendo j ad Corm- ua no est opus aiatibusad sacris cadiim . ithios scribendo disputat quod nemo suis Tertia vero quet cedebat i usum paupe istipendi js militet; quod nemo plantet ui fuit pcepta de aucta a Diamdiccte, ς, sudineam, qui vinum non b: bat: quod nemo est,eate eleemosynam: prsceptaonquam gregem pascat, ut lacte non nutriatur; praecepto miseri res troia iustitiae. α denique quod nemo altari serui aliqui i. Nonum di mini, quota sue pars deeruex altate vivere non dcbeat. Quod si preto a,quq iure deciniarum soluenda est, i ceptum diuinum patet,quia scriptum est est de iure diuino. Doctrina est coni in Filijs leui dedi omnes decimas istaei in siissima omulum Theologorum, de non possessionem pro ministerio, quo serui sit nullorum sumnust tu contra multos Camilii in taberaaculo foederis. Item , Pre- non vias, qui hac in parte grauiter errat, itum est mihi pro nunt sterio quo serui- existimantes, de iure diuino soluta ana estri in tabernaculo testimoni j. Item,laser se decimam partem contra quo pollem muru
660쪽
multis disputare, sed nolo, cum res sit a. deo certa, ut aliqui dicant eontra Dii esse. o h te sim. Itaq; solum est de iured mitio, vi ministri alantur; quod autem,l, , vel
illa quota ex bonis fidelium illis detur,
pendet omnino ex iure humano : quam determinationem Christus reliquit ee-elesiet: quae in quota determinanda, loco nim, temporta, personaliaque rationem
habere debet: Vnde in se tres, Pontificem ρosse dispensare in decimarum solutim ne, ratione quantitatis & modi: quod si
jeias Innocetium dicentem, Deu sibi in signum uuiuet salis domiti ii decimas reddi praecepisse; ac proinde per se ad diuinuiti cultum pertinere, Respondeo.deeimas non referri proxime ad diuinum Ilium, sed ad ministros alendos, ut patet ex illa auctoritate supra citata, squadicitur, ut sit cibus in domo mea. Et canones nonnulli qui videntur significare esse de iure diuino, intelligedi sui, quod sitit de iure diuino ex eplar iter, ut Sotus ait, ad exemplsi nimiiu anti liit legis, vel qua tu ad substatia, non qua tu ad quot a. Decimum dictit, ius decimatii soluendat si nullo modo in totum per desuetudine abolet i potest, ita ut si ecclesia iure uti voIuerit semper possit petere id quod
ad sustentationem ministrorum est necessirium. Viide in hoe ecclesia dispensare non potest; cum sit de iure naturae. Quo fit, ut ubique locorum ministris, vel annui prouentus sint assignati, vel stipendia, ne suis eos militare sit necesse. Qua . uirergo ecclesia diis mulare, & ut Paulus faciebat,quod sibi debetur prpermitis tere possit: tamen quotiescunque suerit necesse, suo iure uti poterit. Quod si obi j
vias Augustinum dicetem, Decimarumpensio ii ein tributum esse animatu egentium , & qui eas date nolunt, res alienas
inuadere, ac proinde Ecclesia ea tu solutionem n6 posse dissimulare, Respondo tur. hoc nolpertinere ad ius iustitiae, sed misericordiae: quare, si ex aliqua caussa dissimulat, facit iniuriam nemini.
. Undecimum dichim, praeceptii dedo, dimis solii edis obligat sub peccato momtali. Docti inaest mani festa, & patet ex grauitate materiae, Messet sacrilegium,
aeetia ex poenis sibus sub ijeiuntur. aut subi j ei possunt qui decimas no sbluunt: modo desuetudo.& dissimulatio ex caussa non excuset. Unde allata doctrina sie intelligenda est, tune esse soluendas: quando est eonsuetudo soluendi, & eo modo, qui est in usu. Cant. IEx quibus νι bus decima δει solum a.
OVod attinet ad res ex qbus soluos
sunt decimae, nihil eit ut multa dica: ac proinde paucis dictis ad proposita difficultatem respondebo. Primu dictu, oblationes fieri possunt de unaquaque re iuste pos Iessa. Quonia, oblatio designat libera rei exhibitione facta Deo in recognitione eis beneficentiarerga nos: at hoc fieri potest quacunquere , cu omnia ab ipso habeamus: igitur. Dixi de re iuste possessa, quia, ut supra docui,alienet rei oblatio displicet Deo, cust restitutioni obnoxia . Vnde, ut diuina ait scriptura, Qui offert victima de rapi na pauperis, quasi qui mactet filium ante patie. Huic facit pulcherrimu diui Au i . . gustini ex lu. Si depraeda ueris, inquit. . alique inualidii, de de spolijs eius dares a . . . licui iudiei, qui pro te iudicaret, tanta vis est iustitiae,ut & tibi displieetet. Non est talis Deus tuus, qualis non deberes
Secundum dictu, ex aceidenti fieri potest ut quis non possit offerre ex omnibus rebus quae pollidet. Quonia circun- stantia efficere soletit, ut id quod alias sua natura est bonisi & lieitu fiat non usi & illicitu. Vnde no posset quis osse re id, quod ex virtute misericordiς ait ri debet exhibere, in quo peccabant Pharisaei, qui quς comministranda erant patentibus, templo offerre suadebant: Et eeclesia non acceptat oblationem lucri ex meretricio acquisiti, propter standalum, ne videatur fauerepeccato. ubi notandum est,male acquisitorum duo esse genera : unum eorum,quae sunt
restitutioni obnoxia: ut quq furto,& usura aequiruntur:& baee decimari non possulit: secus dicendum esset de fructibus at