장음표시 사용
621쪽
Secundum dictum , de Euc balistia su- diuino communieare debent,qui factita
cium celebrant, ut supra do imus. Quartum dictum. non est damnandus titus Ecclesiae. quod Laicos sub una tam tum specie panis ad communione admittat; penes quam est potestas mutandi ritu
uoad modum sumendi sub hae, vel illa mei: Quod ecclesia dictam potestatem
habeat, patet quia modus sumendi DO cst de iure diuino: qirare,cum possit nouas leges condere, pro temporum opportunitate, potet it huc ritum mutare, ut et in alijs
sacramentis fecit. Quod non sit reprehendenda, probatur. Primo, quia si ministraret sub speeie vini, saepemimero contingeret sanguinis effusio, eum senibus pueris& infirmis ministratur. Secundo. quia Δωcrament una deserendum est ad infit mon& saepe ad loea remota,ut patet in villis: sanguis ame non comode sertur. Tertio. propter adseruatione: quia vitisi, in n:odica qliantitate , & diu conseruari non potest.Quarto ob inopia,quia multa loca uino carent:& ita cum illis Iopulis. aut esset dispensandu, ut una talum specie coicarent,aut a colone abstinere deberent. Quincto, quia inueni situr multi, si uina ab hortent. Sexto,ad extirpandos errores qui hae in re extiterunt, eum aliqui una tantia specie,esse necessaria, nimiru pane,
alii utranque,alij denique sub una specie esse solu corpus,& sub alia solum sanguine putauerint. Denique,eouem ei suit. vehae in parte aliquid amplius sacerdotib c ederetur. Ex quibus colligeres,qua coueinetet ecclesia sub una tatu si ecie coicine pceperit: tu ob rationes allatas: tu ob
vi ex Cypriano,& alijs discimus. Item in ppetusi usu apud ora priuitis Venique . Foenam clericorum, statutum erat, usino ta fidelium cocordiam in ie grauissima. re laico sub una tantum specie communi Quinctu dictu, ex qua l. bet specie tam mi et . Denique in die Parasce' eolini c5- fruet' sumitur, qua tu est necessarium ad salute: explico, sue quis una latum speciε hac, vel illa, siue utraque sumat, semp cosequetur eum fluctum que fideles in hoe sacra meto 'runt, gratia nimirum, P quaaia conseruatur & augetur in spirituali vita . Ita determinatum est in Concilio
Tridentino.& patet ex ijs qui supra diximus; quia quaelibet pars habet quidquid
ad uerum persectumque sacramenturn requiti tui: at in Omni sacramento datur
menda datur praeceptum humanum ratione limitationis, quoad particulares circumstantiast quod pro nostro tempore, habetur in cap. omnis utriusque sexus,derinit.& remis. quod qua ratione intelligendum sit, postea explanabo. Dixi, pro nostro tempore quia olim diuinum praeceptum alia ratione suit determinatum a praecepto humano, ut infra docebo. n. O Tettium dictum, nunquam suit de iustatim- re diuino, neque de necessitate silutis cinEasi . munieare sub utraque specit; & ita adimTrid. r. plent praeceptum,qui sub una tantum comunieant; Doctrina est cella fide tenenda, quam latissime prcbarem, si hoc esset mei instituti, breuiter i*itur confirmabo. Primo ex ipsius Domini doctrina& Ω-roan. 6. elo. Nam eum hoe praeceptum dedit, semel, iterum, Sc tertium dixit, eos habituros vitani, qui eius panem manducabunt Luc. 2 . & discipulos euntes in Emaus solo pane communicauit, ut aliqui patres in quibus Augiastinus, Theophylactus, Hierony-Ians mus,& abj adnotarunt: vel certe, exemplo id fieri posse demonstrauit. Deinde, quia licet aliquando pro fidelium uoluntate, & cosuetudine laici sub utraque specie communicauerint; tamen semper sub unica tantum specie communieare licuisse,ae etiam hdeles semper hoc seruasse certissimum est, Nam antiquitus,eum nolieeret libere sequentare ecclesiam, fide. les domum Eucliaristiam serebant, qua Teo A. suo tempore sumerent, panem nimirum. Rursus solebant communicare itis rites, x0. quibus solum vinum in os insundcbatur; municabant,& tamen sub una tantu specie, eum eo die non fiat saetificiti, ob honorem saerifieij a Christo tali die oblati. Postremo uuaque species,ut est probatu, contine ii tegrum sacramentum et igitur satis est sub una tantum specie communicare. Ex quibus colligeres,tres suisse rivus eoinmulticandi: unum sub specie panis tant-m, alterum sub specie vim tantu
mitam sub utraque, quo modo de iure
622쪽
rram s. tratia, ἰg mr. Et, si Christus eomedentiranem promisit vitam, prosecto paniscam praestabit. Sextum dictum, no capitur minor seu, ctus ex una tantum specie,quam ex duabus:& ita quidquid ex duabus percipitur ex una etiam capitur. Haec doctrina non . est ita certa sicuti ea quam quincto dicto statuimus: sed tamen videtur omnino rem is , tinenda. Primo,quia ita communis habet
Theologorum opinio, diui Bonauetur , . a Ricardi, Gabrielis, Caietant, Rosensis , ' Clictouei, Decant L aniensis, Alphon si a Castro, Soti,& aliorum.Deinde hoc in
tur, qui cum conscientis pereati mortalis ad sacram mensam accedit. Vndenis sunt audiendi illi qui ditat peccatotes n. manducare,ob eam caussam, quod Christus recedat a sacramento cum a peccat. resimitur,quod est falsum. Quo loco Mnotauerim,esi qui sacramentaliter ει spiritualiter communicat, tum ex opere operato,tum ex Opere operantis gratiam a qui tere; eum vero qui tantum spiritualiatet communicat, tum ex deuotione.
k sinuare idetur Coeilium Tridentinum,
2ui ct quanda Θ Iub quo peccato oblia
rentur ad Eu aariatam sume m. Cap. 4. refer.
dum ait sub utraq; specie sumi Christum
sonte omnium gratiarum: ergo sub qua- Iibet specie omnis tribuitur gratia: virtus enim huius saeramenti est ipse Christus, vel caro & sanguis eius.
Septimum dictum, et si sub utraque specie plus fructus perciperetur,qua sub
una tantum, adhuc non expedirer, ut omnes sub utraque communicarent. Qu ia ligibilius est, ut aliqui aliquo.bono non necessario cattat, quam ut cum maximo periculo irreuerenti et huius sacramenti, omnes sub utraque communicent. cum
praesertim sint in statu salutis,& nulla necessitas cogat sicuti quamuis Eucharistia infantibus prodesse possit tamen ob dicta
caussam, melius est ut eis non detur. Adde , quod ea gratia quae potest recipi. sub
utraque specie, potest haberi per unam, si quis saepius communicet. Octauum dictum, qui eum fossit boesaei amentum re ipsa sumere. solum v to susciperet,& spiritualiter communica. ret, is non satisfaceret pricero diuino, ves ecclesiastico: secus dicendum esset, si aliquo pacto impediretur.Quonia utrunque praeceptum tam diuinum, quam h manum datur de sumptione reali: eigo si quis no sit impeditus, re ipsa coicare det. Nonum dictum, per solam colone saeramentale satis fit prccepto Ecesesiastico ut patet in eo qui solum sacramentaliter sumit, sine fructu scilicet. De lioe sumet
di modo intelligitiit illud Apostoli, Qui manducat & bibit indigne, iudicium tibi manducat: quo modo is manducare dici-
OVod attinet ad eos si Eucharistia ex
prςcepto diuino,vel humano sumeret enecae ct quoad ipsi quo sum eda Gild senti edu sit, sequetib' dictis docebo. Primu dictu, pueri ante usu ronis ex feepto diuino no sui obligati ad sumenda Eucharistia,& ita sine ea talute consequi possiit. Est haec doctrina eerta fide tenedazua primo eois cosensus Sc usus toti' cormat Ecclesit. Deinde, ga Diu Paul calo sede hui' facti suptione, restriti sulci picte , ptatione: qua paruuli adhibere n5ponui: erit igie hie ei b' adultor sit, no paruulom. Nec obstat,uerba Christi dicetis. Nisi maducaueris carne filii l is,&e. qa hie loes itelligi d suptim i voto rone e In si re sumere no possiit: sicuti et itelligiturJoc a pcepto baptismi.Nis sis tena &c. Alias. n. nec adulti salualce sine Eucharistia re suscepta, cs sumi DO pct, . e falsae ut patet de baptismo, cua' susceptioi uoto sussicit,ni re sumi pollit et quc il re si scipit Eucharistia voto suscipere dr. Ne
queέodu moe necessaria paruulis colo. si
cuti & baptism'; ae Sinde pueri baptizaesia cu Christ' i si uult pceptu d baptismo, uniuei se I tertia Psona dixit, nisi sis: at cudedit pceptii de suo pane sumendo, cu a- dultis ua secunda pei lona loquutus est, dicendo, Nisi manducauetatis.
Sed ira dictum, licet olim fuerit aliquis usus da di Eucharistia paruulis, in aliqui male negat; i5 pcepto ecclesiastico exesuduc, idq; couenieter factu e q, ii us eis ministiaret, fructum peiciperent. Quod fuerit aliquis usus, patet ex dictis, α
623쪽
ia antiqui seriptores testatur .Quod, nue nino imparati ad tanta mura accederent sint ex elusi est mani sestseruet bis pra- Privatim uero illud dixerim, prius pue-cepti ecclesiastici, quod sol uni obligat ros assuefaciendos & admittedos esse ad eos ad rationis usu per uenerui. Quod consessione,qua ad colone.ad qua ad an . conuenienter praetermittatur. patet. luia nudecinvi de duodecimii. uniuerse lo- AD. . prest euidens perieulum irreuerelitis sacra quendo, ut nonnulli docent, admitti pc. q. s. menti; eum pueri non sacile degluti te terunt, prout deuotio in eis elucescet. Patu. 44 nee apte sumere possint : adde et a quod Sextu dictu anni te pus ex determiti P d. s. q. .
non possit nidi lcernere inter e te item de tione ecclest,est pascha resurrectionis, communem panem. Quod autem paruu Hoc at lcpus P declaratu fuit ab Ellac- Iiis sit idoneus ad fructum percipiendu, nio Quarto, ut Sylvester resert incipit a Ver. -- si hoc sacramentu sumeret, patet; quia ve die totiis , uel etia palmarsi, & ex tendic cha. s. f. re manducaret,& sacramc si habet enica ad octauu dic post Pascha , In quibusda i s.ciam de iure diuino, etiam in paruula, tame locis .ut rescit Nauarrus, consuetuis cum aetas solum requiratur de iure hu- do ia praescripta habet, ut huic pigceptomano. Et licet non manducaret spiti tu, satisfiat, comunicando in quocunque die Cap. xialiter actu; maducatet tam e habitualiter Quadragesimq. Ccterii, ut lex ipsa eccle nu. 41. per fidem de caritatem quam habet. sianica docet, proprius sacerdos ob allia Temia dictu adulti via ronis carentes quam rationabilem caussam comam non sunt obligati ad hoc sacramentu se nionem protrabere potest. med si ex prccepto ecclesiastico. Na eccie Septimii dictu, qui tempore paschatissastica ordinatio, usum tonis recitat. An cu debuerit de potuerit colone sumere,deaute aliquado ametibus liceat comuni no secerit, is temper remanet obligatus
ne ministrare, postea priuatim docebo. ad satis sac: edum ecclesiastico praecepto. Quartum, dictum praeceptum eccle- Non me fugit quosda uiros doctos cotrasiasticum obligat omnes fideles uti iusq; riu sustinete: uetu nobis cu alijs P docui se Ius post usum rationis. Ita expressedo mus probabilius videtur, dc satis bene a. finitur in capite Omnis , de poenitent ijs Nauario cofirmacque costulere poteris . CAT & remission. Obligat autem semel in an Huic opinioni fauet determinatio coci Ses is . ses no,tempore paschatis: contra quam lege lij TridEtini, dicentis omnes de si gulos est.2. non faciunt illi, qui ob aliquod impedi- fideles,teneri singulis annis, saltem pa-men tu in communicate non possunt, ut schate; unde par esse uidetur ratio cu piger communicati suspensi, interdicti de cepto eo sessionis, q)semel in anno obibqui nequeunt absolui: vel ob aliquod a- gat: igic gno est coleatus in Paschate sc- S l. Eueliud occultum do iustum impedimen- por remanet cum obligatione Gicandi. 3. tum, non eommunicant. In quo casu li- Octauu dictu, extra hoe tep' pascha- Palmi. 1, benter ecclesiae censuram serendo allia iis, illibet fidelis obligat est ad Euchari- ῶν. r. r. ' quid meretentur, modo per eos non stet stia sumeda itfirmitate,cu e iubabile rhquin absolutionem obtineant. Quod si riculu mortis, m tep dici mortis articu- quis iniuste ellet excoicatus ii siue Icido lus de cide sub tana peccati mortalis, si tito ν locomunione suscipere posset, ei liceret. vacat,de nullucipedi metu legitimu ut si . ' Sed ia de tepore cid tenedu sit uideamus. esset periculta vomit',a quo peccato excudi Od, tempus ratione aetatis, si recu et san' paullo ante colone supsic est post usum rationis: quando aute post set ut an quattuor,uel octo dies. Hoc di- rationis usum respectu huius , uel illius ctu primu cofirmari pi rpetua Ecclesiae Can da . personet obliget,relinquitur albitrio CG cosuetudine; i mult i canones dem sistrat θι 26. q. fessata j, de eo: si qui pueri curam habent, & confirmat. Et Innocetius libro quarto 6. ut parentum,& dominorum: qui cum id de ossicio Missae, capite quadragesim Ca. Viripus accesserat instruere deberent pueros, secundo, ait necessario esse sumendum L . q. r. qua tu aetas p titur,& necessitas requirit, agno ut a devastate Angelo liberemur, Sc Can. pr. circa huius sacra meti sumptiouc, ne Om nos uo poste de AesIPto caue nisi Phare d. 1o.
624쪽
strando agno paschali. unde aetamem tum hoe in extremo vitae sumptu appel- , lati solet viaticum.. . . Nonum dictum,communicare in artieulo mortis videtur esse de iure humano. Primii, quia si esset de iure diuino, si eri eanones non statuerent, ut quibusdapersionis non ministraretur hoc sacranae v. u. 3 e. tu II in extrema uita, ut re vera statuunt:
fruis . ob quam legem ei qui salso accusatieta 7. q. I. episcopum, ut Damasus decreuit, de illisca. Uiri qui se sacris virginibus sociat. viaticu delaeculo transituris negatur, ni digne eos enituerit. Secundo idem cofirmares ex eo erudine, quae multis in locis viget, lhabet, ut damnatis ad mortem non ministretur Eucharistia: ut consuetudo ominnino ellet leprobanda , si esset obligatio. de iure diuino. Sed longe melius esset si' iuxta sacros rationes eis ministraretur,ut
. t. in Concilio Maguntino est decretum. ' - Decimum dictum, praeceptum eccle-- siasticum de eommunione lemel in ams no sumenda obligat sub graui culpa, Ita
omnes communiter docent scriptores, Scfideles sentiunt; de ea ipsa poena quae in M. lege apponitur plane colligitur, eum sit grauis, pbibitio nimii si ab ingressit ecclesiae,de priuatio ecclesiasticae lepulturae.
At qua sumenda sit Eucharisia, ct cui
CIrea ministrum saeramenti Eucha
ristiae duo nobis explicanda proponimus: primum, quis sit legitimus miniisset: deinde quado minister peccet in huius saeramenti administratione, ratione' eorum quibus illud ministrat: & quod
ad primum attinet, ita statuo.
Primum dictum, huius sacramenti lerrimus de proprius minister est saceros curatus habens iurisdictionem non impeditam in eum quem communicat, uel alius sacerdos qui a curato, vel ab habente iuris sonem facultate expressa, vel tacitam administiandi heat; quod intesti red si est, et extra ips praecepti in articulo ortis. Quare,qui non subdi uictitat, de qui a no suo colonem accipit peccat: Religiosus velo qui alios c6icat,non solum
peceat, sed etiam est, excommunicatus excommunicatione Papali latae latae. νSecundum dictum, quamuis olim diaeoni, ut ex Iustino martyre colligimus, vitaque spem administrauerint: in me postea hic usus sublatus suit,& non administrabant, nisi in absentia sacerdotis: im. mo famim est etiam, ut nee in absentia.
extra casum neces litatis. Tertiuin dictu. . diaconus in nece ista te,et sine licentia,te administrare hoe saera inentum, necessi- tanta . secum licentiam assert; immo ob eandem neeessitatem, etiam praeseme sacerdote liceret, si saeeidos ex odio vel negligentia, communicare nollet.
Quartum dictum, religiosi Mendieantes,ex priuilegio habent, ut pollini ministrare eoionem in suis ecclesijs, & alij et eorum Privilegijs utuntur,ut Patres a societate Iesu. Ita eis concessum suit a Leone X. Excepto tamen solo die Paschatis: ua in exceptionem Nauarrus intelligite solaesitone quae fit in die Paschatis, sue fiat ad satisfaciendum praecepto, siue no . quare tali die quis'. eoicare det i sua parochia, nisi licetiam heat a suo eurato. Quinctum dictum quamuis legam ulliat eos aliqua lo eoicasse, praesertim sei sos; tamen dicendu est laicu no posse esse
ministru huius sacra meti, etiam in necessitate: quia hoc sacrametu non est de ii eellitate salutis,in articulo mortis, sicuti nec sacra unctio. Et in canone. Peruenit dicitur esse hortibile & detestabile quod laici hoe sacramenium inistrent. Adde tit comune usum totius ecclesiae, cu nulli bi talis uigeat consuetudo . Sextu dictum, sacerdos posset esse sibi minaster huius sacramenti extra Missam ut in tempore pestis,uel in alia necessit te. Ita existimauit Sotus, Caietanus in verbo, Ministetcsi munionis,& Armilla in verbo communio. Sed iam eos casus numeremus in quibus sacerdos hoc sacramentum ad initia strando peccat.
Primus,s ministret Eucharistiam sub utraque specie, in locis,in quibus non est dispensa tu a Pontifice. Hoc.n. prohibituest in Concilio Constantienk, sub poe
625쪽
,sum rationis, ut patet ex ijs quae supra diximus,eside sulcipientibus egimus. Gl. is q. Tertius si ministret amentibus a nati- Sed peteres, quis na dicatur publIm
siue manifestus peccator eui petitioni re Cap. 6 spondeo ex Panormitano, tribus modis fra. ἀσε. ea qui uitate ma lieet ijs eo erri posset, sicuti de dies aliquem peccatore esse manifestum. eahab. recidiis. infamibus,ra su p. docuimus; tamen con set Edum no est, Ametib uero in idin eoii- Primo. quando in publico iudicio cons. clir, quibus Ius est climen Meuuta, quando per iudi prate essit deuotio eu erat cOpotes ratio. Sis sententiam denuntiatus est. Tettio,
Dis,in articulo mortis ministrada est Eucharistia; ut patet ex coci lio Carthaginε
se quarto: ubi sancitur ut ille qui petauite5tessione,& postea ineidit in ametia,adnem et e sacerdote, absoluatur, & eucharistia ei ministretur. Neque eredcdu est Paliqui dicunt hoe sacra mei si istis non coferte gratia; ua licet dia suscipi ut, no h beat attetione: in salis est praecedens dispositio. Licet etia administrare illis ametibus et habent usu rationis imperfectu,
eii aliqua possint habere deuotione. Atq;ρ g Q etia attes iiiij x, modo no sint fiatiosi , ut si perieulum irreuerentit: Quia habent
usum rationis, ac proinde exeludendi non sunt.
Quattus, si ministret in tam is, in quibus est periei illi probabile vomitus, aut
irreuerentiae. Quoniam maior ratio habenda est de leuerentia sacramenti, qua
suetiis,qui posset percipi; eum huius saeramenti sumptio, non sit simpliciter
veeessaria. Quinctus, s Fenter ministret excinmunicatill, etiam excommunicatione minore: quod si ignoranter faceret,ea saretur a peccato, modo ignorantia noesset culpabilis.& crassa: quia nullam praemisit diligentiam eum dubitari poterat suscipientem esse excommunicatione innodalum.
Sextus, si ministret publicis cocuhi rijs,usurari js, meretri ei bus, histrionibus, de similibus peccatoribus: quat uuis eos suoi si peccator u p iteat, Ze cofiteatur, quibus publica comunio dada no est,il nec publice pςnt tentia agat, aut paroch per licent a ab ipsis habitam, publice eos densitiet, s pqnitere,& cofessos esse; ita ut aliquo modo publice de eoru emendatione esistet. Publico itaque peecatori Eucharistianzetiam eo tempore quo iure Pro dile peti potest, de negenda est, ut ex Cypri
ve eonfer res euidentia, ut si esset notus maiori
patii oppidi,aut vicinit, vel par lux Rursus cesseretur etia peccator manifest qn maiori parti eoru qui accediit ad com
munionem notum esset estis peccatum .
sed quid dice tu est de occulto peccatore, eum parochus nouit eius peccatu, an
repelledus sit, siue publice, siue occulte petat: cui dubitationi respou. hune in m a Primo qnerimε per solam consessona
sacramentalem constat,mon est neganda
communio etiam fi occulte petat. Quia quod per solam consessionem est notui
censetur occultum in foro externorat mi
nistrare pertinet ad forum extet num: igitur. Huc facit, in Christus non negauit Iudae proditori suum corpus. Secundo, si extra consessionem constet de peccato,& qui ministrat, non est curatus, ei nega.da erit. Ita communiter doctores docent. Tertio, etiamsi minister sit euratus,& sit tempus prςcepti modo occulte petat,probabilius est,quod non debeat ministrare. Quoniam iste no habet ius petendi communionem,cum de eius indignitate eonset:& hie non intercedit scandalum, cia non publ:ce petat .Quarto occulto peccatori publice petenti, etiamsi sacerdos nousit curatus, non est neganda Eucharistia- Ita tenet diuus Thomas,& ratio est,quras neget, manifestat erimen & infamat Septimus, qui hoc sacramentum in peccati piobationem daret; cum scilicet peccatum est occultum ;.ut olim a quibusdam fieri solebat: alludentes ad illud
Pauli; qui indigne manducat, iudicium sibi manducat. In prima namque eces sa qui indigne accedebant, in morbos dein mortem incidere solebant . Sed hoc probationis gentis reiectum fuit a Si phano Papa : Quia occulta sunt relininquenda illi, qui corda nouit. Pari ratione peccaret ille, qui hostiam non sacram alicui nunctialet; quia egra caussa .
626쪽
rann eommittendi peccatum idolola- hoe capite breuiter expor esi ex ijs quauiae . iam dixi facile intestigi queanta alias u Octauus peccaret minister, si sua eul- ro e sementibus pabili negligentia, infirmus recederet si- Lotus, hoc est baptizatus; nullin. auteale sacrameto. ubi quoi udam abusus est baptisma, etiamsi sit fidelis do iustus, qua omnino tollendus, qui putant satis esse, lis potest esse catechum ritus danda est eus infirmo ostendant corpus Domini ado charistia. Immo non baptizat'. non licet D. Urandum: quia sumendum est, cum realis adeste sacrificio,in quo hoc sacra metum s. p. q. sumptio certum det grati et gradum,quo cofici tui; vi su p. de Milsa agendo docui. 3.aν. defraudatur. is qui non sumit. Discietus, hoc est, sumpturus hoc sa-Denique, neganda OIet communio ei eramentum debet este ronis compos, de qui nollet secum inimico conciliare,nec ita,ut iam docuimus, eucharistia non est pacem cu aliquo signo exteriore facere; danda pueris ante usum tonis, nec statina posito quod qui iniuriam secit, pacem post ulum,qui esse solet, circa annum se conuenienter petat,& ad eam satisfactio ptimii, sed prius assuesaei edi sunt ad sanem dandam se proptsi ostendat, luata cramentum cosessionis, unde in decimo, ea, quaesus e super hac facti specie libro vel duodecimo anno, pro deuotione quae de Pacificatione lampii; qui locus si ea sus in eis apparet admittedi ei ut, iuxta ea uincidet, qui non raro incidere solet, con- iam scripsimus. Huc etiam faciunt, quaesul edus erit.& coiisuluisse nonp itebit. de amentibus proximo capite docuimus
Hue referres peccatu parentium cura Sanus, hoc est non aegrotus, perquam torum,& dona motu, qui notabiliter sunt conditionem non excluduntur oes infitin
negligentes in curando, ut liberi, pupilli. mi, cum, ut dictu est eis data sit Eucharis minores,ac serui ad communionem obli stia, sed solum illi,qui ita sunt morbo algati suo tempore praecepto satisfaciant. secti, ut non sine probabili periculo irre
Minores vero,&qui alienum consilium ueretiae sacramen tu queant suscipere; uratque admonitionem expectarent, non sunt illi qui frequentes vomitus patiui ha facile peccarent, si tardius ad hoc sa- tur, aut maxima tullina, vel certe no pnecramentum accederent Os ita aperire, ut commode sumant: qua
in parte ministri desideratur prudentia. Lualis Uti debeat is, qui sit fumpturus Non prata sus , hoc est, deber esie iei
Eucharisiam. Cap. 6. nus,qui hoc sacramen tu sit suscepturus: ieiunus, inquam, non solum a cibo,sed et D.Th. p. CVM sit pra docuerimus,qui, a quo, a potu, Sc medicina: nam qui aliquid ho s. g. go, de quo tempore Euchati stiae sacra rum sumpserit, nisi sit infirmus, de timea ar. g. mentum luscepturus sit, sequitur ut d tur mors,non det sacram communione Ca. Diaceamus qualis esse debeat, qui digne ad sumere. Nee soluitur hoc iciunium , qd Leenses ad suscipiedum vult accedere. Nemo. n. naturale vocant, ut postea, cum de ieiuo L. nisi impius diceret,ad talem ac tantum ci ni agetur,planius nocebo per Me,quod bimi sumendum accedi posse sine ulla quis dum os lauat, aliquid a qui in gut- dispositione ae prς paratione. eu expresse tur descendit modo non sit magna quaci Paulus dixerit, holem qui ad hanc sacra litas, vel cum micet Zc particulae cibi, inmensam velit accedete, stipsum probare coena sumpti, quae dentibus haerebant, debere: cum . ut Dominus plane docuit, deglutiuntur, eum ictae per modum saliis non sit danda sarti tu canibus, hoc est ira uadi, ut Diuus Thomas, ictibit, sumantur. saera indignis. Conditiones, quas c6mu- Haec eonditio tequititur, tum in hon niter seriptores ui suscepturo eucharistia te sacram eii, ne cibus terrenus de hum requirunt hoc disticho continentur. nus sumatur antecςleste, de angelicu: mTotus, disiret',san', no prasera,et aptus: Et ad signifieadum,quod coitas, quae est CDritusfasius, mu 1,recteqι paratus. res huius saci amen UAcbet primo senda
627쪽
Ium uomitus de ebrietatis,quae interdum qui teret nouam gratiam, sed qnam Ia-
aecidunt post cibum, ut ex Paulo colligimus. Quod si Christus c nauitati tequacommula: caiet,id secit, ut prius vetereminum seruatet, quam nouum institueret: nos autem seruamus ordinem ab Ap
solis traditum. Vnde hic ratus est huma. nus, in quo Papa potest dispensare, ut in
beret amitteret; quia ratione malae conascientiae sacramentum contemneret.
Quale qui in peccato est, debet ace dere contritus, hoe est eum persecta pς retia peccati; non quod opus sit perfecta contritione, sed quod homo probabilitet existimet se esse contritum, de se non ha- aegrotis lac: t. Et licet olim in memoriam bere mortale peccatum, post factam cliti coenet Christi qui ad coenam hoc sacra' gentiana: de qui ita dispositus accedit, ito metum instituit,quibusdam in locis post
cenam communicarent: tamen consu
tudo illa iam est abolita. Hoe ieiunium
incipit a media nocte diei antecedentis: de ideo si quis post hoc tempus aliquid sumpsit let,quamuis postea dormivisset ,
communicare non potest.Contra vero, qui ante mediam noctem manducasset
peccat, sed peccati remissione. si in eo sit
consequitur, ut praeter alios docet diuus T homas.Qui ergo,ut Scotus ait, post adhibitam diligentiam non recordatur peccati,& cum deuotione,& dolore accedit. is consequitur peccati remi issione ac primam gratiam. Ideo dicitur panis vivus, quia non solum auget vitam praecedentes etiamsi postea non dormiuisset, nec cibu sed etiam quia vitam dat non habenti. Et
concoquisset communicare potest; ut idediuus T homas docet. Quo loco,ex eodeadanonuerim, post sum utam communi nem,non elle statim cibum sumendum ,
sed aliquid temporis interponendii esse.
Αptus,qui ad sacram mensam vult accedere,debet esse aptus, idest idoneus ad suscipiendum, non impeditus aliqua eλ- communicatione,vel interdicto, ecclesiasti cave censiira, iuxta ea quae supra scripsimus, ac proinde de hae conditione n nil est cur aliquid aliud dicamus:ad alias eati,cum tamen sit in peccato. Primo, in agitur Pergamus. Fieantur tres alia estnditiones qua insumpturo Eucharisiam requiaruntur. Cap. 7. Concilium Tridentinii ait, hoc sacram tum esse in peccatorum temissionem,u ita alios effectus: peccatu autem absolute PIO Dutiatum, mortale culpam designat .
Et sanctus Cyrillus in epistola synodali
ad Nestorium, ait earnem Christi vivisi-care,& dare vitam mortuis. At vero qui est in peccato, de cum conscientia eulpabili non habendi accedit,in grauiter peccat. Expheo,uibus modis potest aliquis aecedere sine eonscientia pecnon recordatur peccati. Secundo,cum recordatur, sed putat non et Ie mortale.Tertio eum recordatur & existimat esse mortale, sed dolet ita, ut sibi videatur esse contritus,& peceatum esse deletum. Si no recordatur peccati, quia nulla adhibuit dilio Voniam hoe sacramentum institu- gentia, conscientia erit culpabilis,& accetum est speciatim in gratia vi. Ecdo pectabit mortalitenaria vero, si fauenti iam ad animam spiritualiter alen- cta diligetia, n5 reeordat costi Elia ee sebi dant,de solum vivetia ali nutririque pos tur probabilis. Si vero recorda Sc putat sunt; profecto no satis erit ad digne acce- no ei te peccatu,no excusabic; quia scitudendum solum illa fides quae per pecca- ista ignoratia tio excusauit pri', sin esset tu est mortua, sed ea quς IJ caritate vivit. peccatu, cu illud comisit, ita nee excusat Iure itaque optimo in suscepturo huc Duc, en indigne accedat: ut Dui ad , Palanctum cibum requiritur contritio , cum dan',5c Adrian ' docet. Atqui,cu recordaqua, ut supra docuimus,caritas est comu- tur Sc existimat et Ie peeeatu, de leui coiecia r quo fit, ut nemo accedere debeat cu ctura iudicat se esse coiritu, scietia cenconscientia grecati mortalis . Vndequi setur culpabilis; quod si coniectura esset existimaret te esse in tali peccato, & acce probabilis Sc homine prudete digna; c deici, licet re vera non ita est clinon ac- 1cicua et dicetur probabilis. Atque ex his Patet
628쪽
patet allata doctrina,qua ratio c6firma- currat dies solennis, in quo omnes Mo 6.Quia culpabilis ignoratia nunqua excusat, licet aliqua parte minuat peccatu. Quo loco etia adnotaueram, aliud esse aecedere cum consitientia peccati mort lis,& cum serupulo: quia scrupulus non nignit assensum .. scd solam apprehen. Lonem & formidinem, ito aute iudiciu , qilod coicieria includit. Itaque qui mortaliter peecauit,& nulla pparatione facta accedit, siue recordec peccatoria, siue no,
mortaliter.& quidem grauissime peccat. sequitur alia conditio. fassus hoc esteon sellius; quia noli su est ut sit tritio in eo qui mortaliter peccauit, sed opus
est pismittere consessionem sacramen isnachi communicant, is, praemissa contritione,ad uitandam infamiam, ad sacram mensam potest accedere. Quarto, cum urget necessitas praee pti; ut si occurrat dies in quo quis tela tui hoc saeramentum sumere, nec habet consessorem cui alique casum reseruatueonfiteatur; is cum lota contritione potest comunicare. Solus limitat huc casu,
ut id sacere liceat, eum stadalum, aut ii famia sequeretur,ni ad coelestem me iam se conferret: Alias enim potus abstinendum esset, & pr ceptum praemitt&ς confessionis, potius seruandum, quam tali die communicandum, cum praeceptum talem. Quate, qui post mortalem culpa sit Ecclesiasti eum
ad Eucharistiam accedit, licet sit torrit', ni confiteatur grauiter peccat; quod dixerim eum comuni sententia cotta eos ,
qui aliter existimarunt: quorum sententia reiecta est in Concilio Tridentino, ubi excommunieantur lata sent Elia, qui talem opinione docent, aut defendunt. Excipit tamen Conciliu hune casum, cution adest copia consessoris: tunc enim posset quis accedere cum sola contritione; modo ubi primum habuerit copiam. confiteri uelit tintelligitur haec limitatio cum necessitas urget: ut in sequentibus casibus contingere posset. . Primo,cum urgeret articulus mortis; ut si solus saeerdos esset in templo,quod undique deflagraret, nee spes esset latutis; licet esset in peccato, siue coscientiam haberet peceati, posset per contritionem se disponere, & sacramentum sumere.
Idemque in similibus ea sibus diceres, si
sacerdos abesset.' Secundo, cum urget necessitas exequendi officium diuinum . Exempli gratia, est aliquis Parochus, qui habet conscientiam peccati mortalis, & no habet piam confessbris, quam si expectarer, populus non posset audire sacrum in s lenni die: is potest celebrare si missa co- mmmunionem eum poeniteat.& confi- tritione, & postea adire consessorem . teatur, non est graue peccatum accedete Tertio, m aliquis contrahet et infa- ad communionem, sed tantum ueniale, miam si non comunicaret. Vt si esset ali. ni aliqua magna deuotione'el ration quis Monachus, qui haberet casum re- bili caussa excusetur. Vnde nullo modo
teruatum suo Promiciali absenti , si oc- sunt audieadi illi, qui dicunt esse pecca
trionas, aut celebratio uis sacri; ut si saee dos inchoasset sacrum, & postea recoris daretur comissi peccati, qui continuare deberet. Similiter . si laicus iam esset ad altare communionem sumpturus, & alicuius peccati recordaretur comunicare potest, & postea eonfiteri; ut Soto & L desmae plaeet, ni absque nota differre queat. Quoniam in his casibus existim tur non adesse copiam consessari j: at vGro extra hoc praemittenda est confessio t& hoe ex tute diuino positivo, iuxta illa probationem quam requirit Paulus, quet est ipsa consessio: quam qui non pr mittit, iudicium sibi manducat. Hane d ctrinam ex communi eeesesiae usu & Ddelium consensu confirmates. Sequitur alia conditio. Mundus, hoc
est non pollutus; unde qui nocte praec dente passiis est pollutionem, abstinete defaet ab Eucharistiam sumenda: sed pro
Pollutio triplex est, una quae est peccatum mortale,ut ea quae fit in uigilia, uel etiam in sommo, quam homo procur uit, sumendo cibum in hune finem; vel aliqua culpabili eatissat & tune si ante
629쪽
eum mortaler eum ad hoe dicendum nul aliquem fructum aeriplenilum: seeunda Ius ea non, nulla consuetudo,& nulla vμ vero magis pei secta, sed non simplieitet gens ratio nos cs gat. . necessata a z ad priorem praeparationem Alteia quet est peccatu veniale, victi haec potissime requiruntur. ex aliqua veniali ne3ligentia ortum ha- Primo, ut tollantur impedimenta, debuit, siue in vigilia, siue in sono, sed con- quibus iam dinimus, Se ita neeessaria estria voluntatem. licet homo aliqua delm confessio, ieiuni una, munditiam de attenctatiunculam imperfecta sentiat: & tue tita,ne mens diuagetur, atq; dis halia tunia nulla est culpa, si quis accedat: sed ob re- cum mentis diuagatio ea nos gratia po- uerentia melius cstet non accedere, nisi uet, quam secum deuotio & attentio a Ladlit aliqua conueniens caussa; ut si quis fert. Secundo,ut adsit actualis fides,qua haberet Eane religionem celebradi quo- huius cibi dignitas eo sidere c. et hie et Istidie, aut communicandi eo die, vel si es stis panis a terrestri discernatur, & ut citset dies praecepti. maximo desiderio ad animam alendam Tettia. luet est sine ullo peccato, ut est sumatur; nou secus ae sitibundus ceruus act' corugalis,& pollutio nocturna,quae sontes desiderat,& terra ardeti sole exieex nulla culpabili causta nascituri & tuc cara plumam. Tertio, eurandum est ve non impedit sacramenti sumptione, ex cum maxima reueretia & humilitate aenecessitate: quae tamen couenienter dis- cedatur,ex consideratione tantae maiestafertur, eum nulla est necelli tas. au t ratio- tis,& tanti amoris; quod Deus homili: nabilis ea ulla,cur comunicandu sit. Qua dc inimicum homine tantum dilexerit, re eoniugati ex decentia abstinere debet, Ut se ei in eibum Sc potum so summam aliquo tempore ab actu carnali ante com & admirabilem, & inexplicabile Dei caia munionem. Ita habetur in ea. Omnis ho ritate J dare voluerit. Hie fidelis hireat. . 'ρε' mo, ubi dicitur, Omnem hominem ante dc ex animo dicat, Vnde hoe mihi, ut ' 3 7 saeiam eommunionem a propria uxore Domitius meus veniat ad me Exi a me'. '' abstinere debere tradius , aut quattuor, Domine, qa peccator su: Nosum dignus ut intres sub tectu meu. ariC. ut habe tur dolor ae displicetia de implecta prν paratione , de paruo amore erga hoc sacrament iam, & ut a Deo maius ad se diagne praeparandum auxilium petatur. Coelesti cibo sumpto, faciendu este aut Octo diebus. De prataratione ad Eucharistiam Sumendam. Cu 8.
EX hoe omnium bonorum spiritualium sonte,eo quisque plus se hau- Ea Christum, quod erga nobile hospissistutum credat, quo magis ad hauriendu neri sistet. Primo agendae sunt illi gratit, se comparauerit r& ideo in postrema co. quod ad tam uile hospitium accellerit . ditione illius distichi, dictum est, Recte- Secudo offerre debem', illi nos totos, noqite paratus. Cum ergo maioris fructus straque omnia, intelligentiam, uolui Ra- perceptio ex recta praeparatione, pedeat, tem, memoriam, cetteras'; metu ires. non perdemus operam . si de praepara- ut eas pro sita uoluutate disponat,& cutione, pr er i a dicta, at Ad aliud dicem'. ret. Postremo, manifestare ei debemus Potest autem haec praeparatio duobus paupertatem nos tam . nostrosque is fieri modis: primo eum quis ita se pr pa inctus,ac petere auxilium ad malos asserat, ut peccatum in comunione uitet, & eius excirpandos, di ad uirtutes illis coiivi aliquo pacto ad augmentum fratiς se trarias consequendas. Sed ia de secundo disponat: secundo,ad gustandos huiuscet praeparationis genere aliquid dicamus.lestis mane varios sapores, hoc est quam Qui persectioie modo paratus acce-suaius su Dorninus, & ad abundantiore dere uoluerit, primo ante communione. gratiam acApienda . Se vehementer au- etiam peccatorum uenialium detestatio pendam. Prima praeparatio est minus nem habeat; animamque ab illis purget: Persectana, sed omnibus necellatia ad ut musta quae unguenti suavitat cim pe. diunt,
630쪽
run .abiganturi atque etiam e tabOInni sensuali amote,& ab Omn b' delecta- tion bus quae diurnum amorem non iuuant,perpurget: ita ut sensus omnes quadam seueritate se enim , de in Meici contineantur. Secundo, fame. cibi huius ex duplici consideratione excitet: altera excellentiae, & utilitatis huius sacramenti itera propriae paupertatis, & necesseatis. Tertio, profundam re et elutam,&humilitatem in se ex dualis te tu colideratione exciteri Altera turrreis magnituditiis,dignitatis, puritatis, de imperii Clitiasi; ad cuius nomen coelestia,terrei tria, de inferna genua flectuntaad cuius eonspectum Angeli tremunt, & stellae sunt immundae r Altera vilitatis, & infirmitatis suae; quae recte considerata, essiciet, v t divinam beneficentiam magnificemus, at- cum propheta , maxima admiratio. De eommoti diramus . Quid est homo quod memor es eius, aut filius limininis, quoniam vistas eum
nar c so ipso vero mutulo, duo praecipue' excitetur affectus,amor & spes: qui pro secto excitari poteruiit, si quis ea fercil
& in eius eoide hibitare non dedigii lus est, se eoi. lequi polle non confidat εab eo, tuqtia.qui mag s nos diligit, quanos ipsi,& magis sua bona n .selargi-II, quam iam lecipere dc siderat. Atque
haec sunt illa quattuor scicula. qiiς ecclesia nobis gustanda proponit,dum de hoe saero conuiuio ait, In eo habeti meni mriam passionis Christi. eundem Christit suscipi, mei item rc pleri gratia; & Lutu rae gloriae pignus dari. Vnde temo i
eo ex Intimo corde pro tanto beneficio. tantaque caritate , qua nos complexus est, gratiae agendae runt. At vero post communionem , ad si ctum pescet tiam conici uandum & augetidum, haec tria requiruntur. Primo castodia Sollicita sensuum, tu guae, S c
gitationum; ut non amplius nos nosti sensus potem iasque moueamus di regamus sed Christus in nobis, Ut cum Paulo dicere liceat, vivo ego iam non ποι vivit vero in me Christus. Quod si quid
committere contingat, quod eius Oci
-r dum erit. Secundo, exli: beat ut huic limia gustabit quae in hae coelesti mensagia spiti quidquid obseq iij bonarum opera- sanda proponuntur: Memoria passionis tionum praestare poterimus :& quod eis deerit bona voluntate supplendum; ut
omnia quae a nobis fient, in eius gloria cedat. Postremo,curandu erit, ut quantu 'fieri poterit,eu eo versemur,atque tractamus,p meditatione & oratione, petiti neq; ab eo nobis.&alijs utilia & necessaria pet edo,gratia sque pro Oibus agedo. Denique,ut aliquid dicamus de externa membrorum , & corporis compositic'ie, quae interna deuotionem ae reii rentiam iuuare potest,genua sectantur. manus complicentur, caput aliquant .lum eleuetur, ut comode comunio sumi possit, oculi non claudantur, nec omnIno dimittantur cum sacer panis sumem dus est: os sit quietum, sine ulla lectione, de labiorum mentione : gemitus, suspiria,&exclamationes nullet audiantur,
sed potius spiritu, quam voce, vel gestu aliquo oletur.Sed a his illi ligatur,si aecurati & ex professo de modo comunionis sumendae scripsere: ad qua maiore cudeuotione sumenda,ea excitare potetu
paradisus; ut non sit neeessum eum sponia dicere, Indica mihi. quem diligit anima mea, ubi pascas,ubi cubes in meridie; cum iam in tuo pectore cubet, ut mirum se, ni a note fanaatur: sed cum eadem, clamare oporteat, Fulcite me floribus. stipate me malis; quia amore langueo. Tuisus admirabili de super naturali d no gratiae qua animam ditatam & oina. tam relinquit. Denique certum pignus de sutura resurrectione & gloria: ideo ille ipse qui se in cibum dedit, de se loq ic
do dixit. Qui manducat meam earnem, di bibit meum sanguinem, habet vitam aeternam, & ego resuscitabo eum in nouissimo dier Si quis maducauerit ex hoe pane vivet in aeternum. Et sane quis hie amore non exardescat, cum se tant viam bonorum cumulo repleri , & tanta earitate se amari videatὶ Quis omnia bo